ဒီတိုက်ပွဲက အလွန်တရာမှကို ကြေကွဲစရာကောင်းလွန်းလှသည်!
ကောင်းကင်ယံကြီး ပြိုကျသွားဟန်ရှိပြီး ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော [[ကျယ်ပြောလှသောကန္တာရဒေသ]]မှာလည်း ပြာပုံဘဝသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ကျိုးပဲ့နေသော နံရံများနှင့် အပျက်အစီးများက နေရာအနှံ့ အပြည့်ရှိနေသည်။
ဤတိုက်ပွဲအတွင်း မဟာအင်အားစုအသီးသီးမှ သက်ရှိများစွာ သေဆုံးခဲ့ရပြီး အခြေအနေမှာ အလွန်တရာမှ သနားစရာကောင်းလှပေသည်။
အချို့သော အင်အားစုများမှာမူ ထာဝစဉ် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြပြီး နောင်ဘယ်တော့မှ ပြန်လည်ပေါ်လာတော့မည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် မသေမျိုးဘုရင် သုံးပါး ကျဆုံးသွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် မဟာကပ်ဘေးကြီးလည်း အဆုံးသတ်သွားခဲ့လေပြီ။
ကျန်ရှိနေသေးသော [[မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်]] စစ်သည်တော်များမှာမူ အထူးတလည် ကြောက်စရာမရှိတော့ဘဲ အမြန်ဆုံး နှိမ်နင်းချေမှုန်းခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးသည်လည်း ကြည်လင်တောက်ပလာပြီး ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်နေသော ကမ္ဘာကြီးမှာ ခေတ္တမျှ ငြိမ်းချမ်းသွားခဲ့သည်။
“ငါတို့ နိုင်ပြီ!”
“ငါတို့ နောက်ဆုံးတော့ နိုင်သွားပြီကွ!”
ကပ်ဘေးကြီးမှ အသက်ရှင်လွတ်မြောက်လာကြသည့်အတွက် လူတိုင်း ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်ကာ ဂုဏ်ပြုနေကြလေသည်။
ကမ္ဘာကြီးသည် မူလက ပျက်သုဉ်းခြင်းများနှင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ပြီး သေခြင်းတရားကို ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်တော့ဟု သူတို့ ခံစားခဲ့ရဖူးသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် [[နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်]]တွင် ကျွမ်းကျင်သူ အလွန်များပြားလှသောကြောင့်တည်း။
ရှေးဟောင်း [[နတ်ဘုရား]]များနှင့် မသေမျိုးဘုရင်များက ဤကမ္ဘာလောကကြီးကို အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အားလုံးပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
[[ရှန်ထျန်း]]သည် ထမြောက်လာခဲ့ပြီး နယ်ပယ်ငါးခုကို ငရဲတွင်းနက်ကြီးထဲမှ ဆွဲထုတ်ကာ နယ်ပယ်ငါးခုအတွက် မျှော်လင့်ချက်ကို ဆောင်ကြဉ်းပေးခဲ့သည်။
လူတိုင်းက ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်တည်နေသော ပုံရိပ်ကို တောက်ပြောင်နေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
သူတို့၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ရိုသေကိုင်းရှိုင်းမှု၊ လေးစားအားကျမှုနှင့် ကြည်ညိုလေးမြတ်မှုတို့ အပြည့်ရှိနေလေသည်...
[[ရှန်ထျန်း]]သည် လူတိုင်း၏ ရင်ကို အလွန်တရာ လှုပ်ခတ်သွားစေခဲ့သည်။
သာ၍သာ သူသာမရှိခဲ့ပါက နယ်ပယ်ငါးခုမှာ လွန်ခဲ့သော အချိန်တည်းက ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီး ဖြစ်လိမ့်မည်။
...
[[ရှန်ထျန်း]]သည် လေထထဲတွင် ရပ်တည်နေပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပနေသည်။
သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအားများမှာ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားကာ မသေမျိုးဘုရင် နယ်ပယ်မှ ပြန်လည်ကျဆင်းလာခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ ကမ္ဘာ့စွမ်းအားဖြစ်ပြီး သူ၏ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအား မဟုတ်ပေ။
ယခုအခါ အချိန်စေ့ရောက်သွားပြီဖြစ်ရာ ကောင်းကင်ယံ တာအို၏ မူလစွမ်းအင်သည် ကမ္ဘာကြီးဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
[[ရှန်ထျန်း]]သည် ဂရုမစိုက်ပေ။ ယင်းအစား သူ၏ မျက်ဝန်းများက တောက်ပနေခဲ့သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် မသေမျိုးဘုရင်တစ်ပါး၏ စွမ်းအားကို နားလည်သဘောပေါက်ပြီးသား ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ အကယ်၍ နောင်တွင် အောင်မြင်မှုအသစ်တစ်ခုကို လိုချင်သည်ဆိုပါက အရာရာတိုင်းသည် ချောမွေ့လွယ်ကူသွားလိမ့်မည်။
ထို့အပြင် စွမ်းအားအချို့မှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ဆက်လက်ကျန်ရုံရှိနေသေးသည်။
အဆိုပါစွမ်းအားမှာ အားနည်းသော်လည်း လုံလောက်ပေသည်!
ဤစွမ်းအားနှင့် နားလည်သဘောပေါက်မှုတို့ဖြင့် [[ရှန်ထျန်း]]သည် ဧကရာဇ်နယ်ပယ်သို့ အမြန်ဆုံး တက်လှမ်းနိုင်မည်ဟု အပြည့်အဝ ယုံကြည်ချက် ရှိနေသည်။
[[ရှန်ထျန်း]]သည် သူ၏ခေါင်းကို မော့လိုက်ကာ ကောင်းကင်ယံကို ကြည့်လျက် “တက်လှမ်းတော့မည်!” ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။
သူသည် လက်တံဆိပ်များကို ဖန်တီးလိုက်ရာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။
ဘုန်း!
မိုးကြိုးစက်လွှမ်းမိုးသည့် ကပ်ဘေးကြီးက ကောင်းကင်ယံတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ မိုးမှောင်မည်းကြီးများက ကောင်းကင်ယံကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ကပ်ဘေးအလင်းတန်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။
မိုးကြိုးကပ်ဘေးကြီးသည် လမ်းခုလတ်ရှိ အရာရာတိုင်းကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်းရှိပုံရသည့် ကြီးမားလှသော အရှိန်အဟုန်ကို ဆောင်ကြဉ်းလာခဲ့သည်။
[[ရှန်ထျန်း]]ကို ခံနိုင်ရည်ရှိစေရန် အဆင့် (၁၂) ဆင့်ရှိသော ကောင်းကင်ယံ ကပ်ဘေးကြီး ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုမြင်ကွင်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။
ဧကရာဇ်တစ်ပါးပင်လျှင် ဤကဲ့သို့သော ကပ်ဘေးမျိုးကို ခုခံရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်!
ဤသည်မှာ လက်တွေ့တွင် သေခြင်းတရား၏ ကပ်ဘေးပင် ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ သူသာ ဤကပ်ဘေးကြီးမှ အသက်ရှင်လွတ်မြောက်နိုင်မည်ဆိုပါက သူရရှိမည့် အကျိုးကျေးဇူးများမှာ သာမန်ဧကရာဇ်တို့ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေမည်မှာ သေချာပေသည်။
[[ရှန်ထျန်း]]သည် ကောင်းကင်ယံ ကပ်ဘေးကြီးကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရင်ဆိုင်ရန် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
မိုးကြိုးကပ်ဘေးကြီးမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး ဖျက်ဆီးလိုသော စွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
[[ရှန်ထျန်း]]၏ ပုံရိပ်မှာ လက်ရှိတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းနေပြီး ကမ္ဘာ့အပြင်ဘက်မှ မသေမျိုးတစ်ပါးထက်ပင် သာလွန်နေသည်ဟု ထင်ရပေသည်။
သူသည် သူ၏စွမ်းအား အပြည့်အဝဖြင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး ကိုးထပ်ကောင်းကင်ယံမှ နတ်ဘုရား မိုးကြိုးများနှင့် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နေကာ နေ၊ လနှင့် ကြယ်တာရာများကိုပင် ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်နိုင်စွမ်းရှိပုံ ပေါ်နေသည်။
သူ၏လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် ကောင်းကင်ယံကို ဖုံးလွှမ်းထားသော မိုးကြိုးများနှင့် ဧရာမ ကပ်ဘေး မိုးတိမ်များကို အပိုင်းပိုင်း ကြေမွသွားစေခဲ့သည်။
...
ဤမြင်ကွင်းက လူတိုင်း၏ မျက်စိကို ပြာဝေသွားစေခဲ့သည်။ မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ဤကဲ့သို့ ဖြတ်ကျော်နေသည်ကို သူတို့ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးကြပေ။
ထို့အပြင် ၎င်းမှာ မိုးကြိုးကပ်ဘေး အဆင့် (၁၂) ဆင့်အထိ ပါဝင်သော ကပ်ဘေးကြီး ဖြစ်ပေသည်!
ဤသည်မှာ ရှေးယခင်က မည်သည့်အခါကမှ မရှိခဲ့ဖူးပေ!
[[ဝမ်ရှန်းရွှီ]]မှာ နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားကာ “ရှန်အစ်ကိုက ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်လာတော့မှာလား” ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။
[[ရှန်ထျန်း]]သည် ဤမျှမြန်ဆန်စွာ ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။
သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ ကွာဟချက်ကြီးက ကြီးမားလွန်းလှသည်!
[[ဟွမ်ရှီး]]၏ မျက်ဝန်းများ တောက်ပြောင်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ဧကရာဇ်နယ်ပယ်သို့ တစ်လှမ်းသာ လိုတော့င်သည် ဖြစ်သော်လည်း အဆုံးတွင် မြင့်တက်လာသည့် ကြယ်ပွင့်သစ်တစ်ပါးဖြစ်သော [[ရှန်ထျန်း]]၏ ကျော်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရလေပြီ။
သို့သော် [[ဟွမ်ရှီး]]သည် စိတ်မပျက်ပေ။ ယင်းအစား ဝမ်းမြောက်ကျေနပ်မှုကိုသာ ခံစားလိုက်ရသည်။
[[ရှန်ထျန်း]]သည် လူသားဧကရာဇ် ဖြစ်ပေသည်။ သူ ပို၍စွမ်းအားကြီးလေလေ၊ နယ်ပယ်ငါးခုကို ကာကွယ်ရန် ပို၍လွယ်ကူလေလေ ဖြစ်ပေသည်။
[[ဇီဝေအင်မော်တယ်အရှင်သခင်]]နှင့် [[လန်ကွေ့ဖေး]]တို့မှာ အလွန်တရာ ဝမ်းသာအားရဖြစ်နေကြပြီး သူတို့၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှာ အနည်းငယ် ကွေးတက်သွားကြသည်။
[[ရှန်ထျန်း]]သည် သူတို့၏ သားဖြစ်ပြီး သူတို့၏ ဂုဏ်ယူစရာလည်း ဖြစ်သည်။ [[ရှန်ထျန်း]] ကြီးပြင်း முதிက်လာသည်ကို မြင်ရခြင်းအတွက် ဤနှစ်ဦးစလုံးမှာ သဘာဝအလျောက် အလွန်တရာ ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်နေကြလေသည်။
...
ဘုန်း!
နောက်ဆုံး မိုးကြိုးချက်ကြီး အပိုင်းပိုင်း ကြေမွသွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် ကပ်ဘေး မိုးတိမ်များလည်း နောက်ဆုံးတွင် ကွဲ散သွားခဲ့သည်။
[[ရှန်ထျန်း]]သည် အဖြူရောင် ဝတ်ရုံဖြင့် အောက်ဘက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လာခဲ့ရာ လောကီအပြင်ဘက်မှ သာမန်မဟုတ်သော ပုံစံမျိုး ပေါ်ထွက်နေသည်။
သူသည် ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း စီးဆင်းနေသော အဆုံးမရှိသော စွမ်းအင်များကို ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် [[ရှန်ထျန်း]]၏ အမူအရာမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။
သူ၏ လက်ရှိ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားအရဆိုပါက ရှေးဟောင်း [[နတ်ဘုရား]]တစ်ပါးနှင့်ပင် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ဝံ့ပေသည်!
[[ဇီဝေအင်မော်တယ်အရှင်သခင်]] ပျံသန်းလာပြီး “တျန်အာ၊ ကပ်ဘေးကြီး ငြိမ်ကျသွားပြီဆိုပေမဲ့ အဆုံးမသတ်သေးဘူး။
[[နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်]]ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်က အရမ်းကို ခိုင်မာလွန်းတယ်။ သူတို့က ဒီကိစ္စကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာတယ်။
ဒီကနေ့ တိုက်ပွဲမှာ ငါတို့ နိုင်သွားခဲ့ပေမဲ့ နယ်ပယ်ငါးခုရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကတော့ ကုန်ခန်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။ ကာကွယ်ရေး အင်းကွက်တွေလည်း ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်ပြီး အခုအချိန်အထိ လမ်းစကလည်း မှောင်မိုက်နေဆဲပဲ။
အကယ်၍ [[နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်]]သာ ထပ်ပြီး တိုက်ခိုက်လာမယ်ဆိုရင် သူတို့ကို တားဆီးဖို့ တော်တော်လေး ခက်ခဲလိမ့်မယ်...” ဟု ပြောလိုက်သည်။
[[ဇီဝေအင်မော်တယ်အရှင်သခင်]]၏ လေသံမှာ လေးလံနေသည်။ အထွတ်အထိပ် မသေမျိုးဘုရင်တစ်ပါးအနေဖြင့် သူသည် [[နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်]]ကို အလွန်တရာ ကောင်းမွန်စွာ နားလည်ပေသည်။
ဤမျိုးနွယ်စုမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး ဤကမ္ဘာလောကကြီးကို (၁,၀၀၀,၀၀၀) သသော ကြာအောင် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
[[နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်]]သည် [[ကျယ်ပြောလှသောကန္တာရဒေသ]]ရှိ မျိုးနွယ်စုပေါင်းစုံထံသို့ ဦးဆောင်ကာ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခဲ့ခြင်း အချက်ကပင် သူတို့၏ အရင်းအမြစ်များနှင့် အင်အားစုများ မည်မျှနက်ရှိုင်းကြောင်းကို သက်သေပြနေပေသည်။
...
[[ရှန်ထျန်း]]သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏အမူအရာမှာလည်း လေးနက်သွားခဲ့သည်။
ထိုစဥ်က မသေမျိုးဘုရင် (၃၆) ပါးတို့သည် ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက် လဲလှယ်ရန် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို နယ်ပယ်ငါးခု၏ ကောင်းကင်ယံ တာအိုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ရန် တွန့်ဆုတ်မနေခဲ့ကြပေ။
ယခုအခါ [[နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်]]သည် နယ်ပယ်ငါးခုကို ပစ်မှတ်ထားနေပြီဖြစ်ပြီး နယ်ပယ်ငါးခု၏ အကာအကွယ်တံတိုင်းကြီးမှာလည်း အပိုင်းပိုင်း ကွဲကြေသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
နယ်ပယ်ငါးခုသည် နောက်ထပ် ကျူးကျော်မှုများကို ထပ်မံခံနိုင်ရည် မရှိတော့ပေ။
[[ရှန်ထျန်း]]က “ဖေဖေ၊ ဘာလုပ်သင့်သလဲ” ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။
မည်သို့ဆိုစေကာမူ ဤသည်မှာ [[ရှန်ထျန်း]]၏ မွေးရပ်မြေဖြစ်ပြီး သူ ဆုံးရှုံးသွားစေရန် ခွင့်မပြုနိုင်ပေ။
[[ဇီဝေအင်မော်တယ်အရှင်သခင်]]က “ငါတို့ ဒီကမ္ဘာကနေ ထွက်ခွာပြီး [[ကျယ်ပြောလှသောကန္တာရဒေသ]]ကို သွားရမယ်။ အဲဒီလိုမှသာ [[နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်]]က ငါတို့ကို ပစ်မှတ်ထားတော့မှာ မဟုတ်ဘဲ နယ်ပယ်ငါးခုကို ကျူးကျော်ဖို့ ကြီးမားတဲ့ တန်ဖိုးကို မပေးချင်တော့တဲ့ အနေအထားကို ရွေးချယ်လိမ့်မယ်” ဟု ပြောကြားလိုက်သည်။
တစ်ဦးမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း မသေမျိုးဘုရင်တစ်ပါးဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ဦးမှာ လူသားဧကရာဇ် ကိုယ်ခန္ဓာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။
ဤသူနှစ်ဦးစလုံးသည် [[နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်]]၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
မဟုတ်ပါက [[နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်]]သည် ဝိုင်းဝန်းသတ်ဖြတ်ရန် မသေမျိုးဘုရင် သုံးပါးကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
မသေမျိုးဘုရင် သုံးပါး သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း [[နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်]]ကမူ ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် မည်သည့်တန်ဖိုးကိုမဆို ပေးဆပ်ကာ ထပ်မံတိုက်ခိုက်လာကြမည်မှာ သေချာပေသည်။
သူတို့နှစ်ဦး သွားမှသာ နယ်ပယ်ငါးခုသည် အန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
...
[[ရှန်ထျန်း]]သည် ကိစ္စရပ်၏ အရေးကြီးပုံကို အပြည့်အဝ သဘောပေါက်နားလည်လျက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင် မသေမျိုးဘုရင်များ အားလုံးမှာ သူ့ကို သတ်ဖြတ်ရန်အတွက်သာ အတူတကွ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
အကယ်၍သာ မဟာဧကရာဇ်မင်းမြတ်က နောက်ခံအစီအမံအချို့ကို ချန်ရစ်မထားခဲ့ပါက ဖြစ်လာမည့် အကျိုးဆက်များမှာ မှန်းဆကြည့်၍ပင် ရမည်မဟုတ်ပေ။
သူသည် ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်လာခဲ့ပြီဆိုသော်လည်း ထိုအထွတ်အထိပ် ကျွမ်းကျင်သူများနှင့် ယှဉ်လျှင် အလှမ်းကွာဝေးဆဲပင် ရှိသေးသည်။
ရှန်ထျန်း သည် သူ့ကိုယ်သူ အမြန်ဆုံး အားကောင်းလာအောင် ပြုလုပ်ရမည်ဖြစ်ပြီး လူသားဧကရာဇ်တံဆိပ်၏ စွမ်းရည်များကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်ရပေမည်။
ကောင်းကင်ဘုံလောကသည် သူ့ကိုယ်သူ လေ့ကျင့်ပျိုးထောင်ရန် အကောင်းဆုံးနေရာ ဖြစ်ပေသည်။
အဆုံးမရှိသော ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များနှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်လောက်အောင် ကျယ်ပြောလှသော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး စွမ်းအင်ရိပ်တို့ ရှိနေပေသည်။
ထို့အပြင် ကံကောင်းခြင်းကြီးများ ပိုင်ဆိုင်ထားသူများလည်း သေချာပေါက် အများအပြား ရှိနေပေလိမ့်မည်!
ကောင်းကင်ဘုံလောကသည် ရှန်ထျန်း အမြန်နှုန်းဖြင့် ကြီးထွားလာစေရန် ခွင့်ပြုပေးနိုင်သည့် အကောင်းဆုံးနေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်ဟု ဆိုရပေမည်။
ယခုအခါ ရှန်ထျန်းသည် ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်လာပြီဖြစ်ရာ နယ်ပယ်ငါးခုတွင်သာ ဆက်လက်နေထိုင်မည်ဆိုပါက သူ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရန် နေရာလွတ် များစွာ မရှိတော့ပေ။
သူ၏ နောက်ဆုံး ခရီးဆုံးနေရာမှာလည်း ဤနေရာ မဟုတ်ပေ။
ရှန်ထျန်းက လေးနက်သော အသံဖြင့် “ဖေဖေ၊ သား နားလည်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သားမှာ ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ရမယ့် ကိစ္စအချို့ ရှိသေးတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
သူတို့ ထွက်သွားပြီးနောက် နယ်ပယ်ငါးခုသည် အထွတ်အထိပ် ကျွမ်းကျင်သူများကို လက်လွှတ်ဆုံးရှုံးရလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ နယ်ပယ်ငါးခုသာ နောက်ထပ် ကပ်ဘေးတစ်ခုကို ထပ်မံခံစားရမည်ဆိုပါက သေချာပေါက် ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ရှန်ထျန်းသည် နောက်ခံ အစီအမံတစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့လိုခြင်း ဖြစ်သည်။
ဇီဝေအင်မော်တယ်အရှင်သခင်က ခေါင်းညိတ်ပြကာ “ငါတို့ သုံးရက်ကြာရင် အမြင့်ဆုံး ကောင်းကင်ပင်စည်ကြီးကနေ ထွက်သွားကြမယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
အမြင့်ဆုံး ကောင်းကင်ပင်စည်ကြီးသည် နက်နဲသိမ်မွေ့လွန်းလှပြီး ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားရာ လမ်းကြောင်း ပါဝင်နေပေသည်။
ရှန်ထျန်းလည်း ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
ရှုပ်ထွေးသောပင်လယ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင်...
အာကာသဟာပြင်သည် ထူထဲသော မြူခိုးများနှင့်အတူ လှိုင်းထန်လျက် ရှိသည်။
ရှန်ထျန်းသည် အဆုံးမရှိသော ဖရိုဖရဲ စွမ်းအင်ရိပ်များကို ဖယ်ရှားရင်း ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။
သူ၏ အကြည့်များမှာ ပင်လယ်ကြမ်းပြင်ကို စိုက်ကြည့်နေစဥ် အလွန်တရာ နက်ရှိုင်းနေခဲ့သည်။
ထိုနေရာတွင် တိတ်ဆိတ်နေသည့် ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်ဘုံနန်းတော်ကြီး တည်ရှိနေပေသည်။
(၄၉၀,၀၀၀) နှစ် လွန်ခဲ့သော ကာလက... ရှန်ထျန်းသည် အချိန်နှင့် အာကာသကို ဖြတ်သန်းကာ ကောင်းကင်ဗိုလ်ချုပ် (၁၀၈) ပါးနှင့်အတူ ကောင်းကင်ဘုံနန်းတော်ကို တည်ထောင်ခဲ့ဖူးသည်။
သို့သော် ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်ဘုံနန်းတော်ကြီးမှာ အဆုံးတွင် ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရပြီး ကောင်းကင်ဗိုလ်ချုပ်များ၏ ពက်ဝက်ခန့်မှာ ဤနေရာတွင် သေဆုံးခဲ့ကြရသည်။
ဤသည်မှာ ထိုထူးချွန်ထက်မြက်သူများ မိမိတို့၏ အသက်ကို ပဓာနမထားဘဲ ထိန်းသိမ်းရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည့် ရှေးဟောင်း မြေနေရာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
ယခုအခါ ရှန်ထျန်း ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ရာ ဤရှေးဟောင်း အင်အားစုကြီးအား ၎င်း၏ ရှေးဘဝက ဘုန်းလက်ရွန်ကို ပြန်လည်ရရှိစေလိုပေသည်။
သူ၏ လက်ကို အသာအယာ ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် အတိုင်းအဆမရှိသော စွမ်းအားကြီးများ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။
ထိုခဏချင်းတွင်ပင် ရှုပ်ထွေးသောပင်လယ်သည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး နှစ်ခြမ်း ကွဲထွက်သွားခဲ့သည်။
ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည့် ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်ဘုံနန်းတော်ကြီးသည် ဤကမ္ဘာလောကကြီးထဲသို့ နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေပြီ။
ကောင်းကင်ဘုံနန်းတော်ကြီးသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး အလင်းစက်ကလေးများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
အလင်းရောင်များ တောက်ပလာကာ မြင်ယောင်နေသည့် ရုပ်ပုံများစွာအဖြစ်သို့ စုစည်းသွားခဲ့ကြသည်။
ဤသူတို့မှာ လွန်ခဲ့သော ကာလက သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်များ ဖြစ်ကြသည်။ ယခုအခါတွင်မူ သူတို့သည် လူသားဧကရာဇ်၏ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာမှုကို ကြိုဆိုရန်အတွက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ရှန်ထျန်း၏ မျက်ဝန်းများ တလက်လက် တောက်ပြောင်သွားပြီး ရှည်လျားသော သက်ပြင်းချသံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
“ညီအစ်ကိုတို့, ငါ ပြန်လာပြီ! အခု ငါ လူတိုင်းကို ကောင်းကင်ဘုံလောကထဲကို ခေါ်သွားပေးမယ်!”
လွန်ခဲ့သော ကာလက မပြည့်ဝခဲ့သည့် ဆန္ဒသည် ယခုအခါတွင် ပြည့်ဝလာတော့မည် ဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်းသည် ကောင်းကင်ဘုံနန်းတော်ကို ပြန်လည်ထူထောင်လိုပြီး မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်များနှင့် တိုက်ခိုက်ရန် ကောင်းကင်ဘုံလောကထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လိုပေသည်!
သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်များမှာ သူတို့၏ ရည်မှန်းချက် ဆန္ဒများ ပြည့်ဝသွားသကဲ့သို့ အပြုံးများ ပေါ်လာကြသည်။
ရှန်ထျန်းက “အားလုံးပဲ, ခရီးလမ်းမှာ လုံခြုံကြပါစေ!” ဟု သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။
အလင်းရောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်ဘုံနန်းတော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။
ရှန်ထျန်းသည် လက်ကို အသာဝေ့လိုက်ရာ ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်ဘုံနန်းတော်ကြီးသည် ပင်လယ်ပြင်မှ ကောင်းကင်ယံသို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
၎င်းမှာ ပျက်စီးနေခဲ့သော်လည်း ခေတ်ကာလတစ်ခု၏ အဂ္ဂဘုန်းလက်ရွန် စွမ်းအားကို ကိုယ်စားပြုနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်းသည် ၎င်းကို ဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ စွမ်းအားဖြင့် နှစ်မြှုပ်သန့်စင်ပေးခဲ့ရာ ၎င်း၏ တောက်ပမှုကို ပြန်လည်ရရှိလာစေခဲ့သည်။
ထို့အပြင် သူသည် ယှဉ်စရာမရှိသော မသေမျိုး သတ္တုများကို အသုံးပြုကာ ကောင်းကင်ဘုံနန်းတော်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ခဲ့သည်။
ခမ်းနားထည်ဝါလှသော ရှေးဟောင်း နန်းတော်ကြီး ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး အာကာသဟာပြင်ကို ဖြန့်ကျက်ကာ အဆုံးမရှိသော စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာစေခဲ့သည်။
လွန်ခဲ့သော ကာလက ပြိုင်ဘက်ကင်း အင်အားစုကြီးသည် နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်!
ထို့နောက် ရှန်ထျန်းသည် လူသားဧကရာဇ်နန်းတော်ကို ခေါ်ယူလိုက်သည်။
နန်းတော်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် ကြီးမားလာပြီး အဆုံးမရှိသော နတ်ဘုရား အလင်းရောင်များကို ထਤွတ်လွှတ်လိုက်သည်။
မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် ရွှေရောင် တောက်ပနေသော အလင်းရောင်က ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ထွန်းလင်းစေခဲ့သည်။
ရှန်ထျန်း၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် လူသားဧကရာဇ်နန်းတော်သည် ကောင်းကင်ဘုံနန်းတော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားခဲ့သည်။
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကောင်းကင်ဘုံနန်းတော်၏ စွမ်းအင်ရိပ်မှာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည့် ပုံစံမျိုး ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
ယခုအခါတွင် ကောင်းကင်ဘုံနန်းတော်ကြီးသည် ကြီးမားသော အင်အားစုတစ်ခု၏ သင်္ကေတ သက်သက်သာ မဟုတ်တော့ဘဲ အထွတ်အထိပ် အဓိက လက်နက်ကြီးတစ်ခုလည်း ဖြစ်လာခဲ့ပေသည်။
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှန်ထျန်း၏ မျက်ဝန်းထဲမှ အလင်းရောင်မှာ ပို၍ တောက်ပလာခဲ့သည်။
ထို့နောက် သူသည် ကောင်းကင်ဘုံနန်းတော်ကြီးကို ခေါ်ဆောင်ကာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
...
ကောင်းကင်ဘုံနန်းတော်ကြီး ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာသည့် သတင်းသည် နယ်ပယ်ငါးခု အနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။
ရေတွက်၍မရနိုင်သော လူများမှာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားကြပြီး အလွန်တရာ စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။ သူတို့သည် ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်ဘုံနန်းတော်၏ ကျော်ကြားမှုကို ကြားဖူးကြပြီး သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် လေးစားကြည်ညိုမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
ယခုအခါ ကောင်းကင်ဘုံနန်းတော်ကြီး ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာပြီဖြစ်ရာ ရေတွက်၍မရနိုင်သော ထူးချွန်ထက်မြက်သူများ လာရောက်ကြည့်ရှုကြသည်။
အကြောင်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံနန်းတော်၏ သခင်မှာ ရှန်ထျန်း ဖြစ်နေသောကြောင့်တည်း!
လူတိုင်းသည် ကောင်းကင်ဘုံနန်းတော်သို့ ဝင်ရောက်လိုကြပြီး မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်များကို အတူတကွ တိုက်ခိုက်လိုကြသည်။
သို့သော် ရှန်ထျန်းက ပေါ်ထွက်လာခြင်း မရှိပေ။
သူသည် သူငယ်ချင်းဟောင်း အချို့ထံသို့ နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သွားရောက်တွေ့ဆုံခဲ့သည်။
သူ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် မည်သည့်အချိန်တွင် ပြန်လာမည်ကို မည်သူမျှ မသိကြပေ။
သုံးရက် ကြာပြီးနောက်...
ရှန်ထျန်းသည် အာကာသကို ဖောက်ထွင်းကာ အမြင့်ဆုံး ကောင်းကင်ပင်စည်ကြီး၏ အပြင်ဘက်တွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
လူပေါင်းများစွာမှာ ဤနေရာတွင် စုဝေးနှင့်နေကြပြီး ဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း၏ မျက်ဝန်းများ တလက်လက် တောက်ပြောင်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ဇီဝေအင်မော်တယ်အရှင်သခင်၊ လန်ကွေ့ဖေးနှင့် ရဲ့ချင်းဆန်းတို့အပြင် နယ်ပယ်ငါးခုမှ ဉာဏ်ပညာကြီးမားသူ အများအပြားလည်း ပေါ်ထွက်လာကြသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။
ချီရှောင်ရွှမ်၊ ဝမ်ရှန်းရွှီ၊ ရှီထျန်ဇီ၊ မြင့်မြတ်သော မိုးကြိုးနယ်မြေမှ ထူးချွန်သူလေးပါး...
သူတို့သည် ဤခေတ်ကာလ၏ အထွတ်အထိပ် အတောက်ပဆုံးသော ထူးချွန်သူများ ဖြစ်ကြပြီး သူတို့၏ စွမ်းအားမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းပေသည်။ သူတို့အားလုံးတွင် မသေမျိုးဘုရင် နယ်ပယ်သို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်သည့် အလားအလာများ ရှိနေကြသည်။
သူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံလောကသို့ သွားရန်အတွက် ရှန်ထျန်းနှင့် ပူးပေါင်းရန် ယနေ့ ဤနေရာသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှန်ထျန်း၏ ရင်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။
“မင်းတို့အားလုံး စဥ်းစားပြီးပြီလား? ဒီခရီးမှာ ငါတို့ အသက်ရှင်မလား၊ သေမလားဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူး!”
နယ်ပယ်ငါးခုသည် ဤမျှပြင်းထန်သော ကပ်ဘေးကြီးကို ခံစားခဲ့ရသော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံလောကဘက်မှ အကူအညီများ ပေးပို့လာခြင်း မရှိသေးပေ။ ဆိုလိုသည်မှာ တစ်ဖက်ခြမ်းရှိ အခြေအနေမှာလည်း သိပ်မကောင်းလှသည်ကို ပြသနေပေသည်။
ကောင်းကင်ဘုံလောကသည်လည်း ကြီးမားသော ကပ်ဘေးကြီးတစ်ခုကို ရင်ဆိုင်နေရရန် အလွန်တရာ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပေသည်။
ဤခရီးစဥ်သည် အန္တရာယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေလိမ့်မည်။
အကယ်၍ အسرမတွက်ဘဲ ဝင်ရောက်သွားမည်ဆိုပါက အသက်သေဆုံးရမည့် အကျပ်အတည်းနှင့် ကြုံတွေ့ရဖွယ် ရှိသည်။
ရှန်ထျန်း၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူတိုင်းက မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ “ကျွန်တော်တို့/ကျွန်မတို့ ကောင်းကင်ဘုံနန်းတော်ထဲ ဝင်ရောက်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်။ ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ကို နောက်တော်ခံဖို့ ကျွန်တော်တို့/ကျွန်မတို့ရဲ့ အသက်ကို ပေးအပ်ပါတယ်!” ဟု ပြောကြသည်။
ရှန်ထျန်းသည် ကောင်းကင်ဘုံနန်းတော်၏ သခင် ဖြစ်ပေသည်။ ယခုအခါ သူသည် ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်လာပြီဖြစ်ရာ လောကကြီးက သူ့ကို ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ဟူ၍လည်း ခေါ်ဆိုကြပေသည်!
ရှန်ထျန်းသည် သူတို့ကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး “ကောင်းပြီ, သွားကြစို့!” ဟု ပြောလိုက်သည်။
အုပ်စုလိုက်သည် အမြင့်ဆုံး ကောင်းကင်ပင်စည်ကြီးဆီသို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။
ဤသည်မှာ မသေမျိုးဖြစ်ရာ လမ်းကြောင်း ဖြစ်ပေသည်။
အမြင့်ဆုံး ကောင်းကင်ပင်စည်ကြီး၏ ထိပ်ဖျားမှနေ၍ ကျယ်ပြန့်သော နတ်ဘုရား အလင်းတန်းကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ မိုးတိမ်ပင်လယ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။
ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ စွမ်းပကားကို သယ်ဆောင်လာသော တောက်ပသည့် အလင်းရောင်သည် ခမ်းနားထည်ဝါသော ကမ္ဘာတစ်ခုနှင့် ဆက်သွယ်သွားခဲ့သည်။
လူတိုင်း၏ အကြည့်များ ဝေဝါးသွားကြပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နေရာတစ်ခုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြသည်။
သူတို့၏ အမြင်အာရုံများ ရှင်းလင်းသွားသောအခါ ရှေးဟောင်း လမ်းကြောင်းတစ်ခုပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာကြသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။
ဤနေရာတွင် အရောင်စုံလင်သော အလင်းရောင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်လှပေသည်။
ရှေးဟောင်း လမ်းကြောင်းကြီးမှာ ရှည်လျားပြီး အဆုံးအစ မရှိပေ။
သို့သော် ၎င်းကို အတားအဆီးမရှိသော ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံကြီးက ဝန်းရံထားပေသည်။
လူတိုင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပြီး သူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံလောကသို့ သွားရောက်တော့မည် ဖြစ်ကြောင်း သိရှိကြသည်။
သူတို့သည် ရှန်ထျန်း၏ နောက်မှနေ၍ ရှေ့သို့ ဆက်လက် တိုးဝင်သွားခဲ့ကြသည်။
ဇီဝေအင်မော်တယ်အရှင်သခင်က “တျန်အာ, ငါတို့ ထွက်သွားကြမယ်ဆိုပေမဲ့ နယ်ပယ်ငါးခုက လုံးဝ လုံခြုံသွားပြီလို့ မဆိုလိုသေးပါဘူး။
“တစ်ადတည်းသော နည်းလမ်းကတော့ ၎င်းကို နှင်ထုတ်လိုက်ပြီး အတိုင်းအဆမရှိတဲ့ အာကာသဟာပြင်ထဲမှာ လှည့်လည်သွားလာခွင့် ပေးလိုက်ဖို့ပါပဲ။”
“အမြင့်ဆုံး ကောင်းကင်ပင်စည်ကြီးကိုသာ ချန်ထားခဲ့ပြီး ၎င်းက ကောင်းကင်ဘုံလောက နဲ့ ဆက်သွယ်ပေးထားလိမ့်မယ်။
“ဒီလိုဆိုရင် ဘယ်သူမှလည်း နယ်ပယ်ငါးခုကို ရှာတွေ့နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘဲ လုံခြုံသွားလိမ့်မယ်။”
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နောက်ဆုံး နယ်ပယ်ငါးခု၏ အတားအဆီးမှာလည်း ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် တို့သည် အချိန်မရွေး ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာနိုင်သောကြောင့်တည်း။
ထူးချွန်သူ အများအပြား ထွက်ခွာသွားကြပြီ ဖြစ်သဖြင့် နယ်ပယ်ငါးခုမှာ ၎င်းတို့၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များကို ခုခံတွန်းလှန်ရန် စွမ်းအားရှင်များ မလုံလောက်တော့ပေ။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဇီဝေအင်မော်တယ်အရှင်သခင် က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး “ဒါပေမဲ့ နယ်ပယ်ငါးခုကို ဖယ်ရှားပစ်ဖို့အတွက် အထွတ်အထိပ် စွမ်းအားတစ်ခု လိုအပ်နေဆဲပဲ။
“ငတို့ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့တောင်မှ မလုံလောက်သေးဘူး။
“ငါ တခြားသူတွေဆီကနေပဲ အကူအညီ တောင်းခံရတော့မယ် ထင်တယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ထိုစဥ်က အထွတ်အထိပ် မသေမျိုးဘုရင် ၃၆ ပါးတို့သည် နယ်ပယ်ငါးခုကို မဖယ်ရှားမီ သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာများကို ဒါအိုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲရန် မည်သို့မျှ နှច့်နှေးတွန့်ဆုတ်ခဲ့ကြခြင်း မရှိပေ။
ယခု သူတို့၏ လက်ရှိစွမ်းအားဖြင့်မူ ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရန်မှာ အလွန်တရာ ခက်ခဲလှပေသည်။
ရှန်ထျန်း ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် တလက်လက် တောက်ပြောင်သွားခဲ့သည်။ “ကျွန်တော့်မှာ အကြံတစ်ခု ရှိပါတယ်။”
သူသည် ဤအရာကို ကြိုတင် စဥ်းစားပြီးသား ဖြစ်သလို လိုအပ်သည်များကိုလည်း ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း သည် လူသားဧကရာဇ်တံဆိပ် ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ၎င်းကို စတင် လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။
ဤသည်မှာ ပထမဆုံး လူသားဧကရာဇ်၏ ကြီးမြတ်သော ရတနာဖြစ်ပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းသော စွမ်းအားတစ်ခု ပါဝင်နေပေသည်။
ရှန်ထျန်း တွင် လူသားဧကရာဇ် ကိုယ်ခန္ဓာ ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ဤကြီးမြတ်သော လက်နက်၏ စွမ်းအားအပြည့်အဝကို ထုတ်ဖော်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။
ဤစွမ်းအားဖြင့် သူသည် နယ်ပယ်ငါးခုကို အပြီးအပိုင် ဖယ်ရှားပစ်နိုင်ပေသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူသားဧကရာဇ်တံဆိပ် သည် နယ်ပယ်ငါးခု၏ ဝိညာဉ်ကြောများကို ချုပ်ကိုင်ထားပြီး ကမ္ဘာ့သဘာဝ ရင်းမြစ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သောကြောင့်တည်း။
...
“ဟာလာပြင် ဖယ်ရှားခြင်း!”
ရှန်ထျန်း သည် အသံအနည်းငယ်ဖြင့် ရွတ်ဆိုကာ လူသားဧကရာဇ်တံဆိပ် ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။
တစ်ခဏချင်းတွင် ရှေးဟောင်း တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုများမှာ အစက်အပြောက်များဖြင့် ထင်ရှားလာကာ အလွန်တရာ မျက်စိကျိန်းစရာကောင်းအောင် တောက်ပလာခဲ့သည်။
၎င်းတို့သည် အဆုံးမရှိသော နတ်ဘုရား အလင်းရောင်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး နယ်ပယ်ငါးခု တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားစေခဲ့သည်။
ဝုန်း!
အဆုံးမရှိသော ကြီးမြတ်သည့် ဒါအိုများ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားကြပြီး အမိန့်ပေးသည့် သံကြိုးများမှာ ကောင်းကင်ယံတွင် ရစ်ပတ်ခိုက်ရန် ဖြစ်ပေါ်နေကြသည်။
ဤသည်မှာ ကျယ်ပြောလှပြီး တိုင်းတာ၍မရနိုင်သော ကမ္ဘာ၏ ရင်းမြစ်စွမ်းအား ဖြစ်ပေသည်။
နယ်ပယ်ငါးခုကို ကြီးမြတ်သော ဒါအို သင်္ကေတများက ဝန်းရံထားကြပြီး ဟိန်းသံများနှင့်အတူ အဝေးသို့ ရွေ့လျားသွားခဲ့ကြသည်။
၎င်းသည် မည်သည့် ပုံစံစနစ်မျှ မရှိဘဲ အတိုင်းအဆမရှိသော အာကာသဟာပြင်ထဲတွင် လှည့်လည်သွားလာမည် ဖြစ်ပြီး နယ်ပယ်ငါးခုကို အခြားသော နယ်ပယ်များမှ လုံးဝ သီးသန့်ဖြစ်သွားစေမည် ဖြစ်သည်။
အမြင့်ဆုံး ကောင်းကင်ပင်စည်ကြီး တစ်ခုတည်းသာလျှင် ကောင်းကင်ဘုံလောက နှင့် ဆက်သွယ်လျက် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
ဤအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် လူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်ကြသည်။
ယခုအခါတွင် သူတို့၌ စိုးရိမ်စရာ တစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိတော့ပေ။
...
ရှန်ထျန်း သည် မသေမျိုး လမ်းကြောင်းကို စိုက်ကြည့်နေစဥ် သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ တောက်လောင်နေခဲ့သည်။
“သွားကြစို့! ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုက ငါတို့ကို ဆက်လက် စောင့်ကြိုနေတုန်းပဲ!”
လူအုပ်စုသည် ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့ကြသည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် မသေမျိုး လမ်းကြောင်း၏ အဆုံးသတ်၌ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြတော့သည်!