ရှန်ထျန်း သည် အဆုံးအစမဲ့သော အာကာသவெဟာကို အနက်ရှိုင်းဆုံး စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
ဧကရာဇ်ငါးပါး သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ပြီး နယ်ပယ်ငါးခု၏ အကျပ်အတည်းမှာလည်း ယာယီအားဖြင့် ပြေလည်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း သူသည် စိတ်အေးလက်အေး မနေနိုင်သေးပေ။
ဤတိုက်ပွဲက ပြီးဆုံးသွားခြင်း မရှိသေးပေ။
ပြင်ပနယ်မြေမှ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များမှာ အလွန်တရာ အင်အားကြီးမားလှသည်။ ဧကရာဇ်ငါးပါး ဆုံးရှုံးလိုက်ရခြင်းက ပြင်ပယံ သက်သက်သာ ဆုံးရှုံးရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
နောက်ကွယ်တွင် ကျားသစ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ အကဲခတ်စောင့်ကြည့်နေကြသည့် ပို၍ပင် အင်အားကြီးမားသော တည်ရှိမှုများ ရှိနေသေးသည်။
စစ်မြေပြင်အစစ်အမှန်မှာ နယ်ပယ်ငါးခုတွင် မဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်ဘုံလောက တွင် ဖြစ်ပေသည်။
မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များကို ခုခံတွန်းလှန်ရမည့် ခရီးလမ်းက ရှည်လျားလှဆဲပင်တည်း။
သို့သော်လည်း ရှန်ထျန်း စိတ်ဓာတ်ကျသွားခြင်း မရှိပေ။
ဧကရာဇ်ငါးပါးနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရသည့် ဤတိုက်ပွဲမှ သူသည် ကြီးမားလှသော အကျိုးအမြတ်များကို ရရှိခဲ့သည်။ ဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ စွမ်းအားနှင့် စစ်စစ်မှန်မှန် ထိတွေ့ခွင့်ရခဲ့ပြီး ဧကရာဇ်တို့၏ စွမ်းအားကို နားလည်သဘောပေါက်မှုမှာ ယခုအခါ အလွန်ပင် နက်ရှိုင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုမျှသာမက၊ တိုက်ပွဲအတွင်း သူ့ကိုယ်သူ ပုံဖော်ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့သဖြင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်များမှာ ပိုမို၍ ပြောင်မြောက်လာခဲ့သည်။
ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်လာရန်မှာ အချိန်ကိစ္စမျှသာ ဖြစ်တော့သည်။
ဤသို့ တွေးမိလိုက်သောအခါ ရှန်ထျန်း ၏ မျက်ဝန်းတို့တွင် ပြတ်သားခိုင်မာသည့် အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်လာသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် နယ်ပယ်ငါးခုကို ဦးဆောင်၍ နယ်မြေပြင်ပမှ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များကို ခုခံတွန်းလှန်ရပေမည်။
၎င်းမှာ ရှေးခေတ်ပညာရှိကြီးများ၏ အဓိကဆန္ဒဖြစ်သလို လူသားဧကရာဇ်ကိုယ်ထည်ပိုင်ရှင်၏ တာဝန်ဝတ္တရားလည်း ဖြစ်ပေသည်။
...
ထို့နောက် ရှန်ထျန်း သက်ပြင်းတစ်ချက် အတိုချလိုက်သည်။ "ပြန်ရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီပဲ။"
သူသည် လှည့်လိုက်ပြီး နယ်ပယ်ငါးခုဆီသို့ ပြန်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
သို့သော် ထိုစဉ်မှာပင် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူ့ရင်ဘတ်မှ တောက်ပသော အလင်းတန်းဖျော့ဖျော့လေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျယ်ပြောလှသော စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။
ကွန်လွန်ကြေးမုံပြင်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ မြင့်တက်လာပြီး ၎င်း၏ အလင်းရောင်မှာ မှေးမှိန်သွားခဲ့သည်။
လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်ရာအတွင်း ကွန်လွန်ကြေးမုံပြင်သည် ၎င်း၏ စွမ်းအင် ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို သုံးစွဲခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ ၎င်းသည် ရှန်ထျန်း အား အနာဂတ်ကမ္ဘာသို့ ပြန်ခေါ်ဆောင်သွားရန်အတွက် နောက်ဆုံးလက်ကျန် စွမ်းအားကို အသုံးပြုနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ရှန်ထျန်း သည် ဤအဖြစ်အပျက်ကို အံ့အားသင့်သွားခြင်း မရှိပေ။
သူသည် သမိုင်းကြောင်းဆိုင်ရာ အဖြစ်အပျက်များကို ကြိုတင်သိရှိပြီးသားဖြစ်ကာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့သည်။
ရှန်ထျန်း လှည့်၍ နယ်ပယ်ငါးခုဆီသို့ အနက်ရှိုင်းဆုံး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်းတို့လက်ထဲမှာပဲ ရှိတော့တယ်နော်။"
သူ့မှာ သံယောဇဉ်တွယ်နေမိသည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်ရာအတွင်း ရင်းနှီးသော မိတ်ဆွေသူငယ်ချင်းများစွာကို ရရှိခဲ့ပေသည် မဟုတ်ပါလော။
အိုလဲ့၊ ကျန်းထိုင်ယီ၊ ရှန့်ယန်ရှု၊ ရှန်ချုံးလောက်...
သူတို့သည် ဘေးချင်းယှဉ်တွဲ၍ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြပြီး အတူတကွ အခက်အခဲအမျိုးမျိုးကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့ကြသည်။
သူတို့၏ အားပေးကူညီမှုကြောင့်သာ ရှန်ထျန်း တစ်ယောက် ဤမျှခမ်းနားကြီးကျယ်သော ကောင်းကင်ဘုံတရားရုံးတော်ကြီးကို တည်ထောင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤအရာများမှာ ဤခေတ်ကာလအပေါ် ရှန်ထျန်း ထားရှိခဲ့သည့် အမှတ်တရများပင် ဖြစ်ကြသည်။
...
ထူးချွန်ထက်မြက်သူများအပြင် ရှန်ရှောင်လည်း ရှိသေးသည်။
သူမသည် သူ၏ တစ်ဦးတည်းသော တပည့်ရင်း ဖြစ်ပေသည်။ သူတို့သည် နှစ်တစ်ရာတိုင်တိုင် အတူတကွ ဖြတ်သန်းခဲ့ကြပြီး နက်ရှိုင်းသော ဆက်ဆံရေး ရှိကြသည်။
ရှန်ထျန်း သည် ရှန်ရှောင် အဆင့်ဆင့် ကြီးပြင်းလာပုံကို ကိုယ်တိုင်မျက်စိဖြင့် တွေ့မြင်ခဲ့ရပြီး ယခုအခါ ထိပ်တန်းပါရမီရှင်တစ်ဦးနှင့်မှ အလှမ်းမကွာတော့ပေ။
သူမသည် ရှန်ထျန်း နောက်သို့ တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး လိုက်မီနိုင်ရန်အတွက် သာမန်လူတစ်ဦးထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့သည်။
ရှန်ထျန်း သည် ဤအရာအားလုံးကို သူ့မျက်စိဖြင့် သူ တဝကြီး မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။
သို့သော်လည်း ရှန်ရှောင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိမည့်နေ့ရက်ကို သူ မမြင်တွေ့ရတော့ပေ။
သူ့ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသည်။
ရှန်ထျန်း သည် အနာဂတ်သို့ ပြန်တော့မည်ဖြစ်ပြီး ဤခေတ်ကာလနှင့် အပြီးအပိုင် နှုတ်ဆက်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။
မည်မျှပင် သံယောဇဉ်တွယ်နေပါစေ၊ မတတ်နိုင်တော့ပေ။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူသည် ဤခေတ်ကာလမှ လူတစ်ဦး မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ သူသာ ဤနေရာတွင် အချိန်အကြာကြီး ဆက်နေမည်ဆိုပါက ကံကြမ္မာ အကြောင်းအကျိုးများကို ရှုပ်ထွေးစေကာ ကောင်းကင်ယံ တရားသဘော စည်းမျဉ်းကို ထိခိုက်စေပေလိမ့်မည်။
ထိုအချိန်တွင် ကွန်လွန်ကြေးမုံပြင်မှ တောက်ပသော နတ်ဘုရားအလင်းရောင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။
ထိုက်ယီ နက်နဲသော အမှတ်အသားမှာ အပြည့်အဝ လင်းလက်လာခဲ့သည်။
ဟာလာပြင်ကြီး လှုပ်ခတ်သွားပြီး မြူမှိုင်းမှုတို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။
အချိန်နှင့် အာကာသ၏ တံခါးဝကြီးသည် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ကြီးမားလှသော စွမ်းအားတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်ကာ ရှန်ထျန်း အား အချိန်၏မြစ်ကြောင်းထဲသို့ ဆွဲသွင်းသွားခဲ့သည်။
"သီလရှင် မိတ်ဆွေတို့၊ နောင်တစ်ချိန် ရပ်ဝေးမြေခြားမှာ ထပ်ဆုံကြပါစို့!"
သူ၏ ပုံရိပ်သည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဤနယ်မြေမှ လုံးဝ ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။
...
နယ်ပယ်ငါးခုအတွင်းရှိ ထူးချွန်ထက်မြက်သူများမှာ တစ်စုံတစ်ရာကို ခံစားမိလိုက်ကြသည်။
သူတို့သည် မိုးကောင်းကင်ယံသို့ မော့ကြည့်လိုက်ကြရာ မျက်ဝန်းတို့တွင် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြ၏။
"ရှန်အစ်ကို၊ မင်း ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ပြန်လာမှာပါ!"
ကျန်းထိုင်ယီ၏ မျက်ဝန်းများ တောက်ပလာသည်။
ရှန်ထျန်း သည် ဧကရာဇ်သုံးပါးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး သူတို့ကို ကောင်းကင်ဘုံလောက သို့ ပြန်လည်ဦးဆောင်သွားနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ အခိုင်အမာ ယုံကြည်နေကြသည်။
ဘေးနားတွင် ရှန်ရှောင်လည်း အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်နေသည်။
နှစ်တစ်ရာ ကုန်ဆုံးသွားခြင်းက ဤငယ်ရွယ်သော မိန်းကလေးအား အပြည့်အဝ ရင့်ကျက်လာစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ဝိုက်တွင် ရှုပ်ထွေးသော စွမ်းအင်များ ပတ်လည်ဝိုင်းနေပြီး သူမ၏ သူရဲကောင်းဆန်ဆန် ပုံသဏ္ဌာန်မှာ ယှဉ်စရာမရှိအောင်ပင် တင့်တယ်လှပေသည်။ လက်ကို တစ်ချက် ယမ်းလိုက်သည်နှင့် ပြည့်စုံသော နတ်လူတို့ပင် သွေးစွန်းကုန်ကြရသည်။
သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ရှန်ရှောင်၏ ကိုယ်ခန္ဓာ တောင့်တင်းသွားသည်။
သူမသည် ရုတ်တရက် ရင်ထဲတွင် ဟာတာတာကြီး ဖြစ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
ပုံစံက... အရေးကြီးသော တစ်စုံတစ်ရာကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရသကဲ့သို့ပင်တည်း။
ရှန်ရှောင်သည် အာကာသဟာပြင်ကို စိုက်ကြည့်နေစဉ် မျက်ရည်တစ်စက် သူမ၏ ပါးပြင်ပေါ်သို့ စီးကျလာခဲ့သည်။
"ကျွန်မ ဧကရာဇ်တစ်ပါး မဖြစ်လာတော့ပါဘူး၊ လူ့လောကထဲမှာပဲ အကို့ကို ပြန်လာမယ့်ရက်ကို စောင့်မျှော်နေပါ့မယ်။"
...
မြူမှိုင်းနေသော တံခါးဝကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် ရှန်ထျန်း သည် အချိန်၏မြစ်ကြောင်းထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်။
ဤနေရာရှိ မြူခိုးတို့မှာ အဆုံးအစမဲ့နေပြီး သဘာဝတရား၏ နည်းဥပဒေတို့ လှည့်ပတ်စီးဆင်းနေကြသည်။
အချိန်၏မြစ်ကြောင်းကြီးမှာ ခေတ်အဆက်ဆက်ကို ဖြတ်သန်း စီးဆင်းနေသည်နှင့်အမျှ ရှည်လျားလှပေသည်။
ဤနေရာသည် အလွန်ပင် ထူးဆန်းလှပေသည်။ အချိန်နှင့် အာကာသ၏ မူလအစ စွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ လျှို့ဝှက်နက်နဲပြီး အတိုင်းမသိ နက်ရှိုင်းလှ၏။
ဧကရာဇ်များနှင့် ਅမရမင်းများပင်လျှင် ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်ရန် ခဲယဉ်းလှပေသည်။
ကွန်လွန်ကြေးမုံပြင်ကဲ့သို့သော အထူးတန်းခွဲ တရားထိုင် ရတနာမျိုးသာလျှင် အချိန်၏မြစ်ကြောင်းကို ဖြတ်ကျော်နိုင်စေရန် စွမ်းဆောင်ပေးနိုင်ပေသည်။
ကွန်လွန်ကြေးမုံပြင်က ရှန်ထျန်း အား အချိန်၏မြစ်ကြောင်းအတိုင်း ရှေ့သို့ တွန်းပို့ပေးနေ၏။
အချိန်တို့ စီးဆင်းလျက်ရှိပြီး မြူမှိုင်းသော မြူခိုးများ လှည့်ပတ်လွှမ်းခြုံနေကြသည်။
အချိန်၏မြစ်ကြောင်းသည် သမိုင်းဝင်မြင်ကွင်းများစွာကို ထုတ်လွှတ်ပေးနေသည်။
ဤအရာများမှာ အချိန်က ချန်ရစ်ခဲ့သော အရိပ်အယောင်များနှင့် ကာလအဆက်ဆက် အဖြစ်အပျက်များ၏ မှတ်တမ်းများပင် ဖြစ်ကြသည်။
...
ရှန်ထျန်း သည် ဤသမိုင်းဝင်မြင်ကွင်းများကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်ဝန်းတို့ကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။
ဘေးလူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် သူထွက်သွားပြီးနောက် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။
ဧကရာဇ်ငါးပါး သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရသောကြောင့် ကျန်ရှိနေသေးသော မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များမှာ နယ်ပယ်ငါးခုမှ ကျင့်ကြံသူတို့၏ ပြိုင်ဘက်များ မဟုတ်တော့ဘဲ အားလုံး အقتခံကြရလေသည်။
သို့သော် ရှန်ထျန်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်းကို လူတိုင်း သဘောပေါက်သွားကြပြီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်လာကြသည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကျန်းထိုင်ယီ၊ အိုလဲ့နှင့် အခြားသူများ ရှေ့ထွက်လာကြပြီး အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။
နယ်ပယ်ငါးခုမှာ ယာယီအားဖြင့် ငြိမ်းချမ်းရေးကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့ပြီး လူတိုင်း အသက်ရှူချောင်သွားစေရန် အချိန်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။
ဤကာလအတွင်း ထူးချွန်ထက်မြက်သူများ၏ စွမ်းအားမှာ တစ်ဟုန်ထိုး တိုးတက်လာခဲ့သည်။ သူတို့အများစုမှာ ဧကရာဇ်ငယ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာကြ၏။
သို့သော် ကောင်းသော အချိန်ကာလမှာ ကြာရှည်မခံခဲ့ပေ။
နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် မှာ ရည်မှန်းချက်ကြီးမားကြပြီး နယ်ပယ်ငါးခုကို ဆက်လက် တိုက်ခိုက်လာကြသည်။
ထို့အပြင် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဧကရာဇ်ငါးပါး သေဆုံးသွားခြင်းက နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်မိစေခဲ့သည်။
သူတို့သည် ကျွမ်းကျင်သူများကို ထပ်မံစေလွှတ်ခဲ့ကြပြီး ဤတစ်ကြိမ်တွင် နယ်ပယ်ငါးခုကို အပြီးအပိုင် ကျူးကျော်သိမ်းပိုက်လိုကြသည်။
မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် စစ်တပ်ကြီးမှာ ရေမွှားမိုးပေါက်ပမာ ရုန်းထွက်မရနိုင်သော အဟုန်ဖြင့် ရောက်ရှိလာကြသည်။
ဤတိုက်ပွဲ၏ အန္တရာယ်မှာ ယခင်ကထက် ပိုမို၍ ကြီးမားလှပေသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဧကရာဇ် ခုနစ်ပါး ဆင်းသက်လာကြသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။
နယ်ပယ်ငါးခု ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ လူသူကင်းမဲ့ကာ ပျက်သုဉ်းနေသော မြင်ကွင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။
ကောင်းကင်ဘုံတရားရုံးတော်၏ စစ်သည်များမှာ အစွမ်းကုန် ခုခံတွန်းလှန်ခဲ့ကြပြီး ရှန်ထျန်း ချန်ရစ်ခဲ့သော အစီအရင်ကို အသုံးပြု၍ ဧကရာဇ်ခြောက်ပါးကို အတင်းအကျပ် ဟန့်တားထားခဲ့ကြသည်။
သို့သော် နောက်ဆုံးဧကရာဇ်က ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။
သူသည် အလိုရှိတိုင်း ရက်စက်စွာ သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။
မကြာမီမှာပင် အစီအရင် ကျိုးပေါက်သွားပြီး ကောင်းကင်ဘုံတရားရုံးတော်ကြီးမှာ အန္တရာယ်ကျရောက်တော့သည်။
ကောင်းကင်ဘုံတရားရုံးတော်မှ အဖွဲ့ဝင် အမြောက်အများမှာ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ಗಳလက်ချက်ဖြင့် အလွန်ဆိုးရွားစွာ သေဆုံးခဲ့ကြရသည်။ သူတို့၏ ရုပ်အလောင်းများမှာ တောင်ပုံပမာ ဖြစ်နေပြီး ခန်းမဆောင်ကြီးတစ်ခုလုံးကို သွေးတို့ဖြင့် နီရဲစေခဲ့သည်။
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှန်ထျန်း ၏ မျက်ဝန်းတို့မှာ ကွဲအက်သွားမတတ် ဖြစ်သွားရလေတော့သည်။
သူ့ရှေ့မှ ရဲဘော်ဟောင်းများမှာ ကောင်းကင်ဘုံတရားရုံးတော်၏ နယ်မြေကို ကာကွယ်ရင်း မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဧကရာဇ်တို့၏ လက်ချက်ဖြင့် ဝမ်းနည်းဖွယ် သေဆုံးခဲ့ကြသည်ကို သူ တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။
ဤနေရာသည် သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
အသက်ကို ပေးဆირရလျှင်တောင် သူတို့သည် နောက်ဆုတ်မသွားခဲ့ကြပေ။
သို့သော် အဆုံးတွင် ကောင်းကင်ဘုံတရားရုံးတော်ကြီးမှာ မြောက်ပင်လယ်ပြင်တွင် ထာဝစဉ် ချုပ်နှောင်ခံထားရလျက် ပျက်သုဉ်းသွားခဲ့ရသည်။
ကောင်းကင်ဘုံ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး တစ်ရာ့ရှစ်ဦးအနက် တစ်ဝက်ကျော်မှာ သေဆုံး သို့မဟုတ် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ကြပြီး အပြီးအပိုင် ပျက်စီးတော့မည့် အနေအထားသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ သွေးများ ဆူပွက်လာသဖြင့် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူသည် အချိန်၏မြစ်ကြောင်းထဲမှ ရုန်းထွက်ပြီး မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဧကရာဇ်များနှင့် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေ၏။
သို့သော်လည်း သူသည် ထိုနေရာမှ ရုန်းထွက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲလိုက်သည်နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဖြစ်အဆိုးကြီးများ မလွဲမသွေ ဖြစ်လာလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။
ယခု အချိန်ကာလပင် ဖြစ်စေ၊ အနာဂတ် ကာလပင် ဖြစ်စေ၊ အားလုံးသည် မမျှော်လင့်ထားသော ဘေးအန္တရာယ်များနှင့် ရင်ဆိုင်ကြရပေလိမ့်မည်။
...
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အခြေအနေ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
ငွေရောင်ဓားရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်စွဲထားပြီး ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ဝိုက်တွင် ရှုပ်ထွေးသော စွမ်းအင်များ ဝန်းရံနေသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်လျက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူမသည် ရှုပ်ထွေးမှုမီးပွားကျမ်း ပညာရပ်များကို အသုံးပြုကာ ဧကရာဇ် ခုနစ်ပါးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး နယ်ပယ်ငါးခု၏ အကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းပေးခဲ့သည်။
ဤတိုက်ပွဲတွင် သူမသည် ဧကရာဇ်နယ်ပယ်သို့ အောင်မြင်စွာ ခြေချနိုင်ခဲ့သည်။
ထို့နောက်တွင် သူမသည် ကောင်းကင်ဘုံတရားရုံးတော်၏ ကျန်ရစ်သူများကို ဦးဆောင်ကာ ကောင်းကင်ဘုံလောက ဆီသို့ အောင်မြင်စွာ တိုက်ခိုက်ချီတက်သွားခဲ့သည်။
မထွက်ခွာမီ သူမသည် နယ်ပယ်ငါးခုကို အနက်ရှိုင်းဆုံး အကြည့်ဖြင့် ငေးကြည့်ခဲ့သည်။
ဤအကြည့်တွင် အဓိပ္ပာယ်များစွာ ပါဝင်နေ၏။
ရှန်ထျန်း ၏ မျက်ဝန်းတို့ တုန်ခါသွားပြီး မိမိဘာသာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်၊ "ရှောင်ရှောင်!"
သူသည် ထိုဖြူစင်သော ဝတ်ရုံဝတ် အမျိုးသမီးမှာ ရှန်ရှောင် ဖြစ်ကြောင်း မှတ်မိသွားခဲ့သည်။
ရှန်ထျန်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် သူမသည် စိတ်နှစ်ခွမရှိဘဲ တစ်စိုက်မတ်မတ် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သူမသည် လောကီစည်းစိမ်ဥစ္စာ အားလုံးကို စွန့်လွှတ်ကာ ရှုပ်ထွေးမှုမီးပွားကျမ်း ကို လေ့လာရန် တရားထိုင်ရာသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။
အဆုံးတွင် သူမသည် ဤအမြင့်ဆုံး ပညာရပ်ကို အောင်မြင်စွာ နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။
ထို့အပြင် သူမသည် မိမိ၏ မွေးရာပါ ရှုပ်ထွေးသော ကိုယ်ခန္ဓာကို ဖန်တီးရန်အတွက် မိုးကောင်းကင်ကို ဝါးမျိုခြင်းမြေပြင်ပညာရပ်ကိုလည်း ဖန်တီးခဲ့လေသည်။
ရှန်ရှောင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ခြင်းကြောင့်သာ နယ်ပယ်ငါးခုမှာ အပြီးအပိုင် မပျက်စီးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
...
ရှန်ထျန်း သည် ရှန်ရှောင်ရှောင် ထွက်ပေါ်လာပုံကို ကြည့်ရင်း ပြုံးလိုက်သည်။
သူမသည် လမ်းတစ်လျှောက်လုံး တိုက်ခိုက်ခဲ့ရာ သူမ၏ သွေးများက မိုးကောင်းကင်ကို နီရဲစေခဲ့ပြီး မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များကို အလွန်အမင်း ကြောက်လန့်သွားစေခဲ့သည်။
တိုက်ပွဲအတွင်း ခန္ဓာကိုယ်ကို သွေးစက်စက်ကျအောင် လေ့ကျင့်ရင်း၊ ဝါးမျိုခြင်းဖြင့် ပိုမိုအားကောင်းလာစေရင်းဖြင့်တည်း။
အဆုံးတွင် ရှန်ရှောင်သည် အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ဘုံလောက မှ သတ္တဝါပေါင်းစုံကို ဦးဆောင်ကာ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။
သူမကို လောကကြီးက မဟာဧကရာဇ်မင်းကြီးဟု ခေါ်ဝေါ်ခဲ့ကြပေသည်!
သို့သော် ရှန်ထျန်း က သူမသည် အာဟာရမဲ့ ဟာပြင်ကြီးကို မကြာခဏ ငေးကြည့်တတ်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။
သူမ၏ ကျောပြင်ပုံရိပ်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက် ပြန်လာမည့်ရက်ကို စောင့်မျှော်နေသကဲ့သို့ အထီးကျန်ဆန်လှပေသည်။
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှန်ထျန်း ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ တုန်ခါသွားသည်။
ထိုစဉ်က သူတွေ့ခဲ့ရသော မဟာဧကရာဇ်ဆိုသူမှာ ရှန်ရှောင်ပင် ဖြစ်ကြောင်း သူ နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။
စတင်ချိန်ကတည်းက သူမ စောင့်ဆောက်နေခဲ့သော လူမှာ သူကိုယ်တိုင်ပင်တည်း!
ရှုပ်ထွေးသော ကြယ်တာရာကျွန်းစု နယ်မြေ၏ အထက်နားတွင်...
ဧရာမ အက်ကြောင်းကြီးတစ်ခုက ကောင်းကင်ယံကို စုတ်ပြဲသွားစေပြီး သဘာဝတရား၏ နည်းဥပဒေများမှာ ရှုပ်ထွေးကုန်ကြသည်။
ရှန်ထျန်း သည် ဟာပြင်ထဲမှ ထွက်လာပြီး အဆုံးအစမဲ့ ပင်လယ်ပြင်တွင် မျောပါနေခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် ကွန်လွန်ကြေးမုံပြင်၏ စွမ်းအင်များ ကုန်ခမ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အဆုံးတွင် ၎င်းသည် မှိန်ဖျော့သော အလင်းရောင်သာ ရှိတော့သည့် သာမန်ရှေးဟောင်းကြေးမုံပြင်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
ဤအကြိမ်တွင် ကွန်လွန်ကြေးမုံပြင်သည် ရာစုနှစ်ပေါင်း များစွာ၏ စွမ်းအင်များကို ကုန်ခမ်းစေခဲ့ကြောင်း ရှန်ထျန်း ခံစားမိလိုက်သည်။
သူသည် ကွန်လွန်ကြေးမုံပြင်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ နောင်တစ်ချိန်တွင် ၎င်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာမည့် အခွင့်အရေး ရှိပေမည်။
ရှန်ထျန်း သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဤနေရာသည် ရှုပ်ထွေးသော ကြယ်တာရာကျွန်းစု နယ်မြေ ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။
သို့သော် သူသည် နယ်ပယ်ငါးခု၏ အခြေအနေကို မသိရှိရပေ။
ရှန်ထျန်း သည် ခုန်တက်လိုက်ပြီး မည်းနားသော နဂါးကျွန်းဆီသို့ အပြေးအလွှား ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူသည် နယ်ပယ်ငါးခု၏ အခြေအနေမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း (၄၉၀,၀၀၀) ကနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။
နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် များ ဖျက်ဆီးနေကြသဖြင့် စစ်ပွဲ၏ မီးတောက်များမှာ နေရာတိုင်းတွင် တောက်လောင်နေသည်။
မြောက်ပင်လယ်တစ်ခုလုံး ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရ၏!
သန်းပေါင်းများစွာသော မိုင်ပေါင်းများစွာရှိသည့် နယ်မြေအတွင်းတွင် နေထိုင်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရှိဘဲ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များသာ အဆုံးအစမဲ့ ပြည့်နှက်နေသည်။
"နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် က အလုံးစုံသော တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်လိုက်ပြီ လោក?"
ရှန်ထျန်း ၏ အကြည့်တို့မှာ လေးနက်သွားသည်။
သူသည် နယ်မြေ ပို့ဆောင်ရေး အစီအရင်ကို နှိုးဆွလိုက်ပြီး မည်းနားသော နဂါးကျွန်းဆီသို့ အမြန်ဆုံး သွားရောက်ခဲ့သည်။
မည်းနားသော နဂါးကျွန်းတွင်...
စစ်ပွဲ၏ မီးတောက်များ တောက်လောင်နေပြီး မီးခိုးများမှာ အရပ်လေးမျက်နှာမှ ထွက်ပေါ်နေသည်။
မည်းနားသော နဂါးကျွန်း၏ အထက် မိုးကောင်းကင်တွင် ပြီးပြည့်စုံသော နတ်ကျွင့်အဆင့် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် တစ်ဒါဇင်ခန့်က အောက်ဘက်ရှိ ပင်လယ်ပြင်ကို စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
သူတို့၏ နောက်ဘက်တွင် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် စစ်တပ်ကြီးမှာ မိုးကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော မည်းမှောင်နေသည့် ဒီရေလှိုင်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ရှိနေသည်။
သူတို့၏ အရှိန်အဝါများမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး ကောင်းကင်ယံကို လွှမ်းခြုံထား၏။
အလင်းမျက်နှာပြင်တစ်ခုက မည်းနားသော နဂါးကျွန်းတစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်ကာ ပိတ်ဆို့ထားသည်။
နဂါးနတ်ဘုရား၏ စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များကို ကာဆီးထားခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ မည်းနားသော နဂါးကျွန်း၏ ဘိုးဘေးများ ချန်ရစ်ခဲ့သော ကြီးမားသည့် အစီအရင်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး အတိုင်းအဆမရှိသော ကာကွယ်ရေး စွမ်းရည်များ ပိုင်ဆိုင်ထားပေသည်။
သို့သော် ပြီးပြည့်စုံသော နတ်ကျွင့်အဆင့် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဆယ်ဦးကျော်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရပြီးနောက်တွင် အစီအရင်မှာ မတည်မငြိမ် ဖြစ်လာပြီး မည်သည့်အချိန်မဆို ကွဲအက်သွားနိုင်သည့် အနေအထားတွင် ရှိနေသည်။
ဘိုးဘေနဂါးမင်းကြီး၊ အော်ရယ်၊ အော်ဝူ၊ အော်ဘင်းနှင့် အခြားသူများမှာ မည်းနားသော နဂါးကျွန်းရှေ့တွင် ရပ်တည်လျက် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။
သူတို့အပြင် မြောက်ပင်လယ်မှ နတ်ဆိုးအကြီးအကဲ အားလုံးလည်း ဤနေရာတွင် စုဝေးနေကြသည်။ သူတို့၏ မျက်ဝန်းတို့တွင် သေခြင်းတရားကို တည်ငြိမ်စွာ ရင်ဆိုင်လိုသည့် ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။
ဤဘေးအန္တရာယ်ကြီးကား မြောက်ပင်လယ်မှ နတ်ဆိုးများ ခံနိုင်ရည်ရှိမည့် အရာမဟုတ်ပေ။
အစီအရင်သာ ကျိုးပေါက်သွားပါက သူတို့အတွက် ကမ္ဘာပျက်မည့် အချိန်ပင် ဖြစ်ပေတော့မည်။
"မဟာမိုးခေါင် ရေမြေသစ်တော်ကြီးက ကူညီမည့် စစ်ကူတွေကို စေလွှတ်နိုင်ပါ့မလား?"
ကွန်းမင်း၏ အသံမှာ လေးလံနေသည်။ သူသည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ရန် အခွင့်အလမ်းတစ်ခုကို ရှာဖွေလိုနေသည်။
အော်ရယ်က ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်၊ "မဟာမိုးခေါင် ရေမြေသစ်တော်ကြီး ကြုံတွေ့နေရတဲ့ တိုက်ခိုက်မှုက ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ မြောက်ပင်လယ် ကြုံတွေ့နေရတာထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုပြီး ကြောက်စရာကောင်းပါတယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ဖို့ နည်းလမ်းမရှိတော့ဘူး ထင်တယ်"
သူတို့သည် မဟာမိုးခေါင် ရေမြေသစ်တော်ကြီးဆီမှ စစ်ကူများ မစေလွှတ်နိုင်တော့ကြောင်း သတင်းရရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နယ်ပယ်ငါးခုလည်း ဘေးအန္တရာယ်ထဲသို့ ကျရောက်နေပြီ ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။
နယ်မြေတိုင်းလိုလိုသည် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် စစ်တပ်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနေရသည်။
အလယ်ပိုင်းဒေသအပေါ် တိုက်ခိုက်မှုမှာ အခြားနယ်ပယ်များထက် ပိုမို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။
"မြောက်ပင်လယ်ကြီး ဒီနေ့ ပျက်သုဉ်းတော့မှာလား?"
ကွန်းရှူးသည် ကောင်းကင်ဘုံကို မော့ကြည့်ရင်း ရှည်လျားသော သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ချလိုက်ကာ အလွန်အမင်း အင်အားမဲ့နေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် က အလုံးစုံသော တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော တိုက်ခိုက်မျိုးမှာ သူတို့ ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နိုင်သည့် အရာမဟုတ်ပေ။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ မြောက်ပင်လယ်တွင် ဧကရာဇ်ငယ်အဆင့်တွင် ရှိသော ဘိုးဘေနဂါးမင်းကြီး တစ်ဦးတည်းသာ ရှိသည်။ သူတစ်ဦးတည်းဖြင့် ပြီးပြည့်စုံသော နတ်ကျွင့်အဆင့် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဆယ်ဦးကျော်ကို မည်သို့ တိုက်ခိုက်နိုင်မည်နည်း။
ဘုန်း!
အစီအရင်၏ အလင်းမျက်နှာပြင်ကြီး နောက်ဆုံးတွင် ကွဲအက်သွားလေသည်။
မကောင်းဆိုးဝါး မြူခိုးများ ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး ကောင်းကင်ယံကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။
ပြီးပြည့်စုံသော နတ်ကျွင့်အဆင့် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဆယ်ဦးကျော်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်ဝန်းများဖြင့် လေထုထဲတွင် ရပ်တည်နေကြသည်။ "မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် စစ်တပ်ကြီးတို့၊ ဒီပုရွက်ဆိတ်တွေ အားလုံးကို သတ်ပစ်ကြစမ်း!"
နေ၊ လ နှင့် ကြယ်တာရာများကိုပင် ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်နိုင်လောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများဖြင့် အဆုံးအစမဲ့သော မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များမှာ ဒီရေပမာ စီးထွက်လာကြသည်။
ဤမြင်ကွင်းက လူတိုင်းကို စိတ်ပျက်အားငယ်သွားစေခဲ့သည်။
"ငါ သေရရင်တောင် ဒီမကောင်းဆိုးဝါးတွေကိုပါ ငင်ခေါ်ပြီး အတူတူ သေပေးမယ်!"
ကွန်းရှူးသည် ဝမ်းနည်းကြေကွဲဖွယ်ကောင်းသော အသံဖြင့် ရှည်လျားစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ့တွင် သေရဲသော စိတ်ဓာတ်များ ဖြစ်ပေါ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဤမကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များ နှင့်အတူ တူတူ သေဆုံးလိုနေ၏!
"သတ်ကြ!"
ဘိုးဘေနဂါးမင်းကြီး၊ အော်ရယ် နှင့် အခြားသူများလည်း ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။
လူတိုင်းသည် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များနှင့် အသေအပျောက်ချင်းလဲကာ တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် ကောင်းကင်ယံသို့ အပြေးအလွှား တက်သွားကြလေတော့သည်!
သို့သော် ဤတိုက်ပွဲသည် မျှော်လင့်ချက်မရှိတော့ကြောင်း သူတို့ သိထားကြ၏။
...
ဟာပြင်ကြီး ရုတ်တရက် လှုပ်ခတ်သွားပြီး ကမ္ဘာမြေကြီးကို တုန်ခါစေနိုင်သည့် အရှိန်အဝါရှိသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ဟာပြင်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူ၏ ဖြူစင်သော ဝတ်ရုံစများသည် လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေပြီး ခန့်ညားတည်ငြိမ်စွာ ရပ်တည်နေ၏။
ဤလူသားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မြောက်ပင်လယ်မှ လူတိုင်းမှာ နေရာတွင်ပင် ရပ်တန့်သွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်ဝန်းတို့မှာ တလက်လက် တောက်လောင်လာခဲ့သည်။
ထိတ်လန့်ခြင်း၊ အံ့အားသင့်ခြင်းနှင့် ရင်သပ်ရှုမောခြင်း!
ခံစားချက်အမျိုးမျိုးတို့မှာ အလွန်အမင်း ထွက်ပေါ်လာကြသည်!
"ဒါက... ကောင်းကင်ဘုံဘိသိက် မြင့်မြတ်သော သခင်ကြီးပဲ!"
"ကောင်းကင်ဘုံဘိသိက် မြင့်မြတ်သော သခင်ကြီး ပြန်လာပြီ!"
သူတို့သည် ရှန်ထျန်း ကို ချက်ချင်း မှတ်မိသွားကြပြီး အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှား ဝမ်းမြောက်သွားကြသည်။
မြောက်ပင်လယ် ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ဤကမ္ဘာကြီးကို ကယ်တင်ရန် ရှေ့သို့ထွက်လာခဲ့သူမှာ ရှန်ထျန်း ပင် ဖြစ်ပေသည်။
နှစ်ပေါင်း (၁၀၀) တိုင်အောင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ခြင်းက လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲရှိ သူ၏နေရာကို လုံးဝ မထိခိုက်စေခဲ့ပေ။
ဤကဲ့သို့ အရေးကြီးသော အချိန်အခါမျိုးတွင် ရှန်ထျန်း ပေါ်ထွက်လာခြင်းက လူတိုင်းအတွက် မျှော်လင့်ချက်ကို ဆောင်ကြဉ်းလာပေးခဲ့သည်။
ပြီးပြည့်စုံသော နတ်ကျွင့်အဆင့် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် တို့၏ မျက်ဝန်းတို့မှာ ဖျတ်ဖျတ်လက်သွားကြသည်။ သူတို့လည်း ရှန်ထျန်း အကြောင်းကို ကြားဖူးကြပေသည်။
ထိုစဥ်က ရှန်ထျန်း သည် ပြီးပြည့်စုံသော နတ်ကျွင့်များကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးသည်။
ရှန်ထျန်း ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ပြီးပြည့်စုံသော နတ်ကျွင့်အဆင့် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် တစ်ဒါဇင်ကျော်၏ အကြည့်တို့မှာ ပို၍ပင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လာကြသည်။
"ကောင်လေး၊ ကောင်းကင်ဘုံကို သွားတဲ့ လမ်းရှိပေမယ့် နင်က မသွားဘူး။ ငရဲကျတဲ့ လမ်းကိုမှ ရွေးပြီး တိုးဝင်လာတာပဲ! ဒီနေ့တော့ နင့်ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို မြောက်ပင်လယ်မှာပဲ မြှုပ်နှံလိုက်တော့!"
ပြီးပြည့်စုံသော နတ်ကျွင့်အဆင့် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် တစ်ဦးက ပြောဆိုလိုက်ပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ တုနှိုင်းမရအောင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသည်။
နယ်ပယ်ငါးခုအတွင်း ရှန်ထျန်း ၏ နာမည်ကျော်ကြားမှုမှာ ပြီးပြည့်စုံသော နတ်ကျွင့် တစ်ဦးတည်းကိုသာ သတ်ဖြတ်ဖူးသည်ဟူ၍ ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော် ပြီးပြည့်စုံသော နတ်ကျွင့် တစ်ဒါဇင်ကျော်အတွက်မူ ၎င်းတို့အနေဖြင့် လုံးဝ ဂရုမစိုက်ကြပေ။
ပြီးပြည့်စုံသော နတ်ကျွင့် တစ်ဦးကို သတ်နိုင်ရုံဖြင့် ပြီးပြည့်စုံသော နတ်ကျွင့် ဆယ်ဦးကျော်ကို အတူတကွ သတ်ဖြတ်နိုင်သည်ဟု မဆိုလိုပေ!
မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် တို့သည် ယခင်က သေဆုံးခဲ့ကြသော ပြီးပြည့်စုံသော နတ်ကျွင့် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များအတွက် လက်စားချေရန်နှင့် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် တို့က ရှန်ထျန်း ကို သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားကြသည်။
ပြီးပြည့်စုံသော နတ်ကျွင့်အဆင့် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဆယ်ဦးကျော်မှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှုပ်ရှားလာကြပြီး ရှန်ထျန်း ဆီသို့ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ချေမှုန်းလာကြသည်။
မိုးကောင်းကင်ကြီး ပုံပျက်သွားပြီး အဆုံးအစမဲ့သော မည်းမှောင်နေသည့် မြူခိုးများ လှိမ့်တက်လာကာ နေနှင့်လတို့၏ အရောင်အဝါကိုပင် ပျောက်ကွယ်သွားစေသည်။
လူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ "သတိထားကြ!"
ဘိုးဘေနဂါးမင်းကြီးသည် ရှန်ထျန်း အပေါ် ကျရောက်နေသော ဖိအားများကို ကူညီဖြေလျှော့ပေးရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ရှေ့သို့ အပြေးအလွှား သွားရောက်ခဲ့သည်။
မည်သူမျှ ရှန်ထျန်း ၏ လက်ရှိ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားကို နားမလည်ကြသဖြင့် သူ အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရမည်ကို စိုးရိမ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
...
သို့သော် ရှန်ထျန်း မှာမူ အလွန်အမင်း တည်ငြိမ်အေးဆေးနေသည်။
သူသည် သူ၏လက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ မြှောက်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ တစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်သည်။
ဘုန်း!
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မိုင်ပေါင်း ထောင်နှင့်ချီရှိသော နယ်မြေများ ပြိုကျပျက်စီးသွားခဲ့သည်။
ပြီးပြည့်စုံသော နတ်ကျွင့်တို့မှာ အော်ಹစ်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ သွေးမြူမိုးများအဖြစ် ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားကြသည်။
မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ရာပေါင်းများစွာ ပါဝင်သည့် စစ်တပ်ကြီးပင်လျှင် ချက်ချင်းပင် ကြေမွပျက်စီးကာ ပြန့်ကျဲသွားခဲ့သည်။
ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတို့မှာ ပြန်လည် ကြည်လင်လာခဲ့ပြီး ရေပြင်သားများမှာမူ ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။
...
ကွန်းရှူး၊ အော်ရယ် နှင့် အခြားသူများမှာ အံ့အားသင့်ကာ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
ဘိုးဘေနဂါးမင်းကြီးမှာမူ နေရာတွင်ပင် တောင့်ခဲသွားပြီး သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ အပြင်းအထန် တုန်ခါနေ၏။
ဧကရာဇ်ငယ်အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်ပင်လျှင် ဤမြင်ကွင်းကြောင့် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားရသည်။
ရှန်ထျန်း သည် နှစ်ပေါင်း (၁၀၀) အတွင်းတွင် ဤမျှတવો ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အစွမ်းထက်လာခဲ့ပြီလော!?
ပြီးပြည့်စုံသော နတ်ကျွင့်တစ်ဦးကို သတ်ရသည်မှာ သူ၏အတွက် ခွေးတစ်ကောင်ကို သတ်ရသလောက်ပင် လွယ်ကူနေသည်။ လက်ညှိုးတစ်ချက် ဝေ့ယမ်းရုံဖြင့် သူတို့ကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည်တဲ့လော!?
ဤစွမ်းအားမှာ အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်!
"မြောက်ပင်လယ်ရဲ့ ကယ်တင်ရှင်ကြီး ပြန်ရောက်လာပြီ!"
"မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် သားပေါက်လေးတွေ အကုန်သေကုန်ပြီ!"
အော်ဝူသည် အရင်ဆုံး သတိဝင်လာသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် လေးစားအားကျသော အမူအရာဖြင့် မိုးကောင်းကင်ယံသို့ ချက်ချင်း ပျံတက်သွားခဲ့သည်။
ရှန်ထျန်း ပြုံးလိုက်သည်။
သူ၏ ရင်းနှီးသော မိတ်ဆွေများ ဘေးကင်းသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်ပေသည်။ တစ်စုံတစ်ရာ မမျှော်လင့်ဘဲ ဖြစ်လာမည်ကို သူ စိုးရိမ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အချိန်မီ ရောက်ရှိလာနိုင်ခဲ့ပေသည်။
ဤအချိန်တွင် အော်ဘင်းလည်း ပျံသန်းရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
သူမသည် ရှန်ထျန်း ကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်ရှုရင်း တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်၊ "ရှင်... နောက်ဆုံးတော့ ပြန်လာပြီပဲ!"
ရှန်ထျန်း က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "အင်း၊ ကိစ္စအချို့ကြောင့် နောက်ကျသွားလို့ပါ!"
ရှန်ထျန်း သည် ရုန်းကန်လှုပ်ရှားရာ ကြယ်ပင်လယ်ပြင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြောင်း အော်ဘင်း သိထားပေသည်။
သို့သော် သူသည် နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်း (၁၀၀) တိုင်အောင် ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
"ရှန်အိုရော ဘယ်မှာလဲ?" ဟု ရှန်ထျန်း က မေးမြန်းလိုက်သည်။ သူသည် ရှန်အို ကို မတွေ့ရပေ။
အော်ဘင်းက ရှင်းပြလိုက်သည် - "ရှန်အို က ဂျီရှာအကယ်ဒမီ မှာ ရှိနေပါတယ်။ နယ်ပယ်ငါးခုရဲ့ ဘေးအန္တရာယ်ကြောင့် သူ အမြန်ဆုံး မပြန်လာနိုင်ခဲ့တာပါ"
ရှန်ထျန်း မျက်မှောက်ကြုတ်လိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် ကောင်းကင်ဘုံဘိသိက် မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ ကရော ဘယ်လိုနေလဲ?"
ဤနေရာသည် သူ့အတွက် ပိုင်ဆိုင်ရာဖြစ်သောကြောင့် သူ၏ သုခချမ်းသာအတွက် ဂရုစိုက်မိခြင်းမှာ သဘာဝကျပေသည်။
အော်ဘင်းက ဆက်လက်ပြောပြလိုက်သည်။ "ကောင်းကင်ဘုံဘိသိက် မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ က ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ သူတို့က မဟာမိုးခေါင် ရေမြေသစ်တော်ကြီး ရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ အသန်မာဆုံး အင်အားစု ဖြစ်နေပါပြီ။
"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း (၁၀၀) အတွင်းမှာ သူတို့ရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုက အလွန်မြန်ဆန်ခဲ့ပြီး နတ်ဘုရားငယ်အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်ခဲ့တယ်။
"အကြီးအကဲ ကျန်းလုံယွမ် နဲ့ အကြီးအကဲ ချူလုံဟယ် တို့လည်း နတ်ဘုရားငယ်အဆင့်ကို အောင်မြင်စွာ ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့ကြပါပြီ"
ရှန်ထျန်း သည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သူမျှော်လင့်ထားသည့် အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
သူ မထွက်ခွာမီက အတုမရှိသော အမွေအနှစ်များစွာကို မြင့်မြတ်သော နယ်မြေဆီသို့ ပြန်လည် ယူဆောင်လာခဲ့ပြီး နှစ်ပေါင်း (၁၀၀) ဆိုသည်မှာ ထူးချွန်သူများစွာ ထွက်ပေါ်လာစေရန် လုံလောက်သော အချိန်ကာလတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
ထို့နောက် အော်ဘင်း၏ လေသံမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
"ကျွန်ုပ်တို့ အကူအညီတောင်းခံတဲ့ စာကို ပေးပို့ခဲ့စဥ်က ကောင်းကင်ဘုံဘိသိက် မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ က အင်အားကြီး ရန်သူကို ပြီးပြည့်စုံအောင် ဖြေရှင်းပြီးသား ဖြစ်သလို စစ်ကူတွေ စေလွှတ်ဖို့လည်း အစီအစဥ် ရှိခဲ့ပါတယ်။
"ဒါပေမဲ့ အလယ်ပိုင်းဒေသမှာ ရုတ်တရက် အကျပ်အတည်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပါတယ်။ ထို့အပြင် အဲဒီက လက်ရှိအခြေအနေကလည်း အလွန်တရာမှ ဝမ်းနည်းကြေကွဲစရာ ကောင်းနေပါတယ်။
"ဒါကြောင့် ကျန်းလုံယွမ် နဲ့ ချူလုံဟယ် တို့က ကောင်းကင်ဘုံဘိသိက် စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ပြီး မဟာမိုးခေါင် ရေမြေသစ်တော်ကြီး ကို သွားရောက် ကူညီခဲ့ကြပါတယ်!"
ကောင်းကင်ဘုံဘိသိက် မြင့်မြတ်သော နယ်မြေသည် ဘေးကင်းကြောင်း ကြားသိလိုက်ရသောအခါ ရှန်ထျန်း သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်တော့သည်။
ထို့နောက် သူ၏ မျက်ခုံးများမှာ တင်းကြပ်စွာ တွန့်ချိုးသွားခဲ့သည်။ "မဟာမိုးခေါင် ရေမြေသစ်တော်ကြီး က ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်ခံနေရတာလား? ထို့အပြင် သူတို့က တခြားနေရာတွေကိုပါ အကူအညီ မပေးနိုင်တော့ဘူးပေါ့?"
မဟာမိုးခေါင် ရေမြေသစ်တော်ကြီးမှာ နယ်ပယ်ငါးခုတွင် အသန်မာဆုံး အာဏာစက် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ကြားတွင် ကျွမ်းကျင်သူ ပုဂ္ဂိုလ်ပေါင်းများစွာ ရှိကြပြီး ဟွမ်ရှီး ကဲ့သို့သော နယ်ပယ်ငါးခု၏ အထွတ်အထိပ် ကျွမ်းကျင်သူများကပင် ခံတပ်ကို ထိန်းသိမ်းထားကြသည်။
ထိုကဲ့သို့သော အခြေခံအုတ်မြစ် ရှိပါလျက်နှင့် သူတို့ တကယ်ပဲ အန္တရာယ်ထဲ ကျရောက်သွားခဲ့ရပြီလော?
အော်ဘင်းက လေးလံသော အကြည့်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "မဟာမိုးခေါင် ရေမြေသစ်တော်ကြီး က သမိုင်းတစ်လျှောက်မှာ အကြောက်မက်ရဆုံး တိုက်ခိုက်မှုကို ခံစားနေရပါတယ်။
"ပြီးပြည့်စုံသော နတ်ကျွင့် (၁၀၀၀) က သူတို့ကို ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်နေကြပြီး ပြီးပြည့်စုံသော နတ်ကျွင့် အဆင့်ထက် မြင့်မားတဲ့ တည်ရှိမှုတွေကပါ လှုပ်ရှားနေကြပါတယ်။
"ဧကရာဇ် ဟွမ်ရှီး က ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်ခံနေရပြီး သူ့ကို အနှောင့်အယှက်ပေးနေတဲ့ သူတွေကို မဖယ်ရှားနိုင် ဖြစ်နေပါတယ်။ ဒါကြောင့် သူက တခြားသူတွေကို အကူအညီ မပေးနိုင်ရှာပါဘူး"
ရှန်ထျန်း ၏ အကြည့်တို့မှာ လေးနက်သွားသည်။ "ဧကရာဇ် ဟွမ်ရှီး က ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်ခံနေရတာလား?"
ဟွမ်ရှီး သည် ရှန်ထျန်း အလေးအနက် ထားရဆုံးသော အကြီးအကဲများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် နယ်ပယ်ငါးခုတွင် အသန်မာဆုံး လူပုဂ္ဂိုလ်များထဲမှ တစ်ဦးလည်း ဖြစ်ပေသည်။
နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် သည် ဤကဲ့သို့သော ကျွမ်းကျင်သူကို အမှန်တကယ်ပင် ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။
မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဧကရာဇ် တစ်ပါး ဆင်းသက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသလော?
...
ရှန်ထျန်း သည် လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် အလယ်ပိုင်းဒေသဆီသို့ သွားရောက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
နယ်ပယ်ငါးခု၏ အကျပ်အတည်းမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း (၄၉၀,၀၀၀) ကထက် မလျော့ပေ။
ပြီးပြည့်စုံသော နတ်ကျွင့် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် (၁၀၀၀) က အတူတကွ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။ ဤသည်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အစီအစဥ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
နယ်ပယ်ငါးခုရှိ နတ်ဘုရားငယ်များ အားလုံး စုဝေးကြလျှင်တောင်မှ ဤစွမ်းအားကို ခုခံနိုင်ချေ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။
မည်သည့် မမျှော်လင့်ထားသော ဖြစ်ရပ်မှ မဖြစ်ပွားစေရန် သူသည် အမြန်ဆုံး သွားရောက်ရပေမည်။
"ငါလည်း လိုက်မယ်!"
ထိုအချိန်တွင် ဘိုးဘေနဂါးမင်းကြီးလည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူသည် ကပ်ဘေး (၂၇) ကြိမ် ကြုံတွေ့ထားရသော နတ်ဘုရားငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်ပြီး ပြီးပြည့်စုံသော နတ်ကျွင့် အများအပြားကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။
ယခုအခါ မြောက်ပင်လယ်၏ အကျပ်အတည်း ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ သူသည် နယ်ပယ်ငါးခုအတွက် တစ်ထောင့်တစ်နေရာမှ ပါဝင်ကူညီရပေမည်။
"ကောင်းပြီလေ!"
ရှန်ထျန်း သည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်ပြီး အလယ်ပိုင်းဒေသသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားမည့် အစီအရင်တစ်ခုကို စတင် တည်ဆောက်လိုက်တော့သည်။
အခြေအနေက အလွန်တရာ အရေးကြီးနေပြီဖြစ်သောကြောင့် အချိန်ဖြုန်းနေရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။
အစီအရင်ကို အမြန်ဆုံး တည်ဆောက်လိုက်ပြီး ထည်ဝါကြီးမားသော ရောင်ဝါများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း နှင့် ဘိုးဘေနဂါးမင်းကြီးတို့သည် အစီအရင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ အလယ်ပိုင်းဒေသသို့ ဦးတည်ထွက်ခွာသွားကြသည်။
အလယ်ပိုင်းဒေသ၊ မဟာမိုးခေါင် ရေမြေသစ်တော်ကြီး တွင်မူကား...
အလယ်ပိုင်းဒေသရှိ နယ်မြေကိုးခု၏ အဓိကဦးခေါင်းဖြစ်သော ဤနေရာသည် အသန်မာဆုံး နယ်မြေလည်း ဖြစ်ပေသည်။
ဤနေရာသည် မဟာမိုးခေါင် နတ်ဘုရားမင်းဆက်၏ အခြေစိုက်စခန်းပင်တည်း။
အတိတ်ကာလက ဤနေရာသည် ဘုရားဖူးသွားရာ နေရာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပြီး မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် တို့သည် ဤနေရာကို မည်သည့်အခါမျှ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။
သို့သော် ယခုမူကား ဤနေရာသည် လူသူကင်းမဲ့ကာ ပျက်စီးဆိတ်ညံနေသော မြင်ကွင်းအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
ထူထပ်များပြားလှသော မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် စစ်တပ်ကြီးသည် မဟာမိုးခေါင် ရေမြေသစ်တော်ကြီး၏ အပြင်ဘက်စွန်းများကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက ဝိုင်းဝန်းပိတ်ဆို့ထားခဲ့ကြပြီး ဖြစ်သည်။
ပြီးပြည့်စုံသော နတ်ကျွင့် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ပေါင်း (၁,၀၀၀) ဆင်းသက်လာခဲ့ကြရာ မြေဧရိယာ ကီလိုမီတာ (၁၀,၀၀၀) မျှကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်ခဲ့ကြသည်။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မကောင်းဆိုးဝါး စွမ်းအားများသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအနှံ့ လွှမ်းမိုးနေပြီး ဤကမ္ဘာလောကကြီးကို အပြီးအပိုင် ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ကြံရွယ်နေကြသည်။
ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် နတ်ကျွင့်ငယ်အဆင့် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များ အလွန်တရာများပြားစွာ ရှိနေကြသည်။
သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး အလွန်တရာ မကောင်းဆိုးဝါးဆန်ကာ ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေသော သရဲတစ္ဆေများကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြသည်။
...
ဤမြင်ကွင်းကြောင့် လူတိုင်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာများ တုန်ရီလာခဲ့ကြသည်။
ကျင့်ကြံမှုအဆင့် နိမ့်ပါးသူများမှာမူ ကြောက်လန့်လွန်းသဖြင့် ရှေးယခင်ကတည်းက မေ့မြောသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။
သူတော်စင်အဆင့် အထက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများမှာလည်း တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေကြရသည်။
ဤကပ်ဘေးသည် အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလွန်းလှရာ လူအများအပြားမှာ အስဦးဆုံးသော စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို ခံစားနေကြရသည်။
နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် သည် ဤကိစ္စအတွက် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြံစည်ခဲ့ကြခြင်းဖြစ်ပြီး နယ်ပယ်ငါးခုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အပြီးအပိုင် ဖျက်ဆီးပစ်ရန် အစီအစဥ်ချထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် မဟာမိုးခေါင် ရေမြေသစ်တော်ကြီးတွင် ဧရိယာကို အလုံပိတ်ထားနိုင်ပြီး မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် တို့ကို ယာယီခွဲထုတ်ထားနိုင်သည့် အမြင့်မြတ်ဆုံး အစီအရင်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ထားခဲ့ကြသည်။
သို့သော်လည်း သူတို့အတွက် အခြေအနေမှာ အလွန်တရာ ဆိုးရွားနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် စစ်တပ်၏ အင်အားစုဖွဲ့မှုမှာ ယခင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေပေသည်။
ထို့အပြင် ကောင်းကင်ဘုံလောက မှလည်း မည်သည့်စစ်ကူကိုမျှ စေလွှတ်ပေးနိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။
နယ်ပယ်ငါးခုသည် သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးသေးသော ကြီးမားသည့် ကပ်ဘေးဆိုးကြီးထဲသို့ တစ်ဖန် ပြန်လည် ကျရောက်သွားခဲ့ရလေပြီ။
...
ရှီထျန်းဇီ၊ စစ်ဘုရင်များနှင့် ဂျီရှာအကယ်ဒမီ ၏ နည်းပြဆရာများ အစရှိသော ကျွမ်းကျင်သူ ပုဂ္ဂိုလ်အများအပြားသည် မဟာမိုးခေါင် ရေမြေသစ်တော်ကြီး၏ မြို့ရိုးများပေါ်တွင် ရပ်တည်နေကြသည်။
သူတို့၏ အမူအရာများမှာ လေးနက်တင်းမာနေကြသည်။
မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် တို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာကြပြီ!
ဤကပ်ဘေးကြီးမှာ ပြီးဆုံးမည့်ပုံ မပေါ်ဘဲ လူတိုင်းအနေဖြင့် သူတို့ အသက်ရှင်လွတ်မြောက်နိုင်မည့် အခွင့်အလမ်းဟူ၍ မည်သူမျှ မမြင်နိုင်ကြပေ။
သူတို့ မည်မျှကြာအောင် ဆက်လက် ခံစစ်ဆင်နိုင်ကြဦးမည်နည်း။
မျှော်လင့်ချက်ဆိုသည်မှာ အဘယ်မှာ ရှိနေသနည်း။