စုံလင်သောအဆင့်ရှိ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် သုံးဦး စစ်မြေပြင်တွင် ကျဆုံးသွားကြခြင်းနှင့်အတူ နယ်မြေငါးခုမှ ကျင့်ကြံသူတို့၏ စိတ်ဓာတ်တက်ကြွမှုမှာ အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
ကျန်းထိုင်းယီ၏ မျက်လုံးများမှာ တက်ကြွမှုတို့ဖြင့် တောက်လောင်နေသည်။
ရှန်ထျန်း သည် လူတိုင်းကို အስမဖြတ်နိုင်တော့ဘဲ အရှုံးပေးစရာဖြစ်စေခဲ့သော အခြေအနေဆိုးကို ဖြေရှင်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝမထင်ထားခဲ့ပေ။
သူက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်– “ညီအစ်ကိုတို့၊ ရှမ်းယွမ်ညီအစ်ကိုက စုံလင်သောအဆင့်ရှိ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် သုံးဦးကို သတ်ဖြတ်ပြီးသားဖြစ်နေပါပြီ။ ကျွန်တော်တို့ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရမယ့် အချိန်အခါ ရောက်လာပါပြီ။”
“ဒီ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် လူယုတ်မာတွေကို အကုန်သတ်ပြီး ဒီကမ္ဘာထဲကနေ နှင်ထုတ်ကြစို့။”
“နယ်မြေငါးခု အနိုင်ရရမယ်။”
နယ်မြေငါးခုမှ ကျင့်ကြံသူတို့က ဟိန်းထွက်သွားအောင် ပြန်လည်အော်ဟစ်ကြသည်– “နယ်မြေငါးခု အနိုင်ရရမယ်။”
သူတို့သည် အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ကြပြီး ကျန်ရှိနေသေးသော မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များကို ဝိုင်းဝန်းရှင်းလင်းကာ အပြတ်အသတ် တိုက်ခိုက်ကြလေတော့သည်။
ကောင်းကင်စကြာဝဠာ ကြယ်တာရာ အစီအရင်၏ ထောက်ပံ့မှုဖြင့် နယ်မြေငါးခုမှ ပါရမီရှင်တို့သည် ပို၍ပို၍ ရဲစွမ်းသတ္တိရှိလာကြသည်။
သူတို့သည် မသေမျိုးခွဲအဆင့်ရှိ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် နှစ်ရာကျော်ကို တိုက်ခိုက်နေရသော်လည်း အသာစီးရနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
အထူးသဖြင့် စုံလင်သောအဆင့်ရှိ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် တပ်မှူး ကွယ်လွန်သွားပြီးနောက်တွင် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် တို့၏ စိတ်ဓာတ်မှာ အလွန်အမင်း ပြိုလဲသွားခဲ့လေသည်။
ထို့ကြောင့် နယ်မြေငါးခုမှ ပါရမီရှင်တို့သည် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် တည်ဆောက်ထားသော ခုခံရေးအစီအရင်ကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ကာ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များကို စတင်သတ်ဖြတ်ကြတော့သည်။
...
အိုလီသည် သူ၏လက်ထဲတွင် ကိုးပေရှည်လျားသော နဂါး နတ်ဘုရား လှံရှည်ကို ကိုင်စွဲထားသည်။ သူသည် ရုပ်ရည်ချောမောခန့်ညားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ပတ်ရံထားသော နဂါး နတ်ဘုရား သံချပ်ကာမှာလည်း တောက်ပနေ၏။
လှံကို ရမ်းလိုက်သည်နှင့် မိုင်ပေါင်းများစွာရှိသော ဟင်းလင်းပြင်ကြီးကို ထောပတ်ပူပေါ်ဓားဖြင့် မွှန်းသကဲ့သို့ အလွယ်တကူ ခွဲထုတ်ပစ်လိုက်သည်။
သူသည် လှံကိုင်ကာ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် အုပ်စုထဲသို့ တိုးဝင်သွားပြီး အရပ်မျက်နှာအားလုံးသို့ ဝေ့ရမ်းတိုက်ခိုက်လိုက်ရာ မသေမျိုးခွဲ မြောက်မြားစွာကို သွေးများစွန့်ထွက်စေခဲ့သည်။
ကျန်းထိုင်းယီမှာမူ လျှပ်စီးမီးတောက်များဖြင့် လွှမ်းခြုံနေ၏။
သူသည် ကောင်းကင်ဘုံမှ ရှုပ်ထွေးပြင်းထန်သော မြင့်မြတ်သည့်လျှပ်စီးကို ကိုင်စွဲကာ အောက်သို့ ဖိချလိုက်ရာ ဤနေရာကို လျှပ်စီးငရဲခန်းကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေသည်။
ရှิ่งယန်ရှုနှင့် ရှန်ချုံလောတို့လည်း အလျော့မပေးကြပေ။ သူတို့သည် အုပ်စု၏ ရှေ့ဆုံးသို့ တိုးဝင်သွားကြပြီး ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်ပြသကြသည်။
ရှန်ချုံလော၏ ဒီကိုရီးယား (dicoria) မှာ နက်နဲလှသော သဘောတရားများဖြင့် ဖူးပွင့်လာသည်။
သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ကာ စုစည်းလိုက်ပြီး ဘေးဥပဒ်၏ စွမ်းအားကို လွှတ်ထုတ်လိုက်သည်။
သူ့နောက်ရှိ ဒီကိုရီးယား ကိုယ်စားပြုရုပ်ုပ်ကြီးမှာ မိုင်တစ်သိန်းအထိ မြင့်တက်လာပြီး ကမ္ဘာပျက်စေနိုင်သော စွမ်းအားကို ဆောင်ကြဉ်းကာ အဆုံးမရှိသော တိုက်ခိုက်မှုများကို ဆက်တိုက်ဆိုသလို လုပ်ဆောင်နေ၏။
သူသည် နယ်မြေများကိုပါ ပြိုကွဲစေနိုင်သော ဘုရားစွမ်းအားသိုင်းကွက်ကို အစွမ်းကုန် အသက်သွင်းနေခြင်းဖြစ်ပြီး တောင်များနှင့် မြစ်များကို အလွယ်တကူပင် ရိုက်ချိုးပစ်နေသည်။
သူ့လက်သီးချက်တိုင်းသည် မသေမျိုးခွဲ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် တစ်ဦး၏ ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွင်းသွားကာ သွေးအန်စေပြီး မိုင်ပေါင်းများစွာ လွင့်ထွက်သွားစေသည်။
ရှิ่งယန်ရှုသည် ဘုရားသခင်တစ်ပါးကဲ့သို့ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် တပ်ဖွဲ့ကြားတွင် လှည့်လាត់ရင်း ဟင်းလင်းပြင်ကြေးမုံကို လက်တွင်ကိုင်စွဲထားသည်။
ဤအမြင့်မြတ်ဆုံး လက်နက်ကြီးသည် ဤတိုက်ပွဲအတွင်း၌ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ရှေးဟောင်းကြေးမုံမှ မြင့်မြတ်သော အလင်းတန်း မြောက်မြားစွာကို ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး ဧရာမနှင့် တိုင်းတာ၍မရနိုင်သော အာကာသစွမ်းအားများကို ဆောင်ကြဉ်းကာ ဤဒေသရှိ အာကာသ၏ သဘာဝဥပဒေများကို တိုက်ရိုက်ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။
တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် စတုရန်းမိုင် တစ်သောင်း ရှိသော အာကာသမှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။
သဘာဝဥပဒေ မြောက်မြားစွာသည် ဟင်းလင်းပြင်ဓားများအဖြစ် ငွေ့ရည်ဖွဲ့သွားကြပြီး မသေမျိုးခွဲ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များဆီသို့ ဦးတည်ကာ လှီးဖြတ်သွားကြသည်။
သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှ သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး ဖြတ်တောက်ခံထားရသော ကိုယ်လက်အင်္ဂါများမှာ မြေပြင်တစ်ခွင်တွင် ပြန့်ကြဲကုန်ကြသည်။
អင်မော်တယ်တောင်တန်းကြီးအတွင်း၌ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် မြောက်မြားစွာ ဆင်းရဲစွာဖြင့် အော်ဟစ်နေကြသည်။
သို့သော်လည်း ဆက်တိုက်ဆိုသလို တိုက်ခိုက်ခံနေရမှုအောက်တွင် သူတို့မှာ ခုခံစရာ လမ်းစမရှိတော့ဘဲ အပြတ်အသတ် သုတ်သင်ခံရရုံသာ ရှိတော့သည်။
...
တောင်ပိုင်းနယ်စပ် မှ ဘီလူးများလည်း အင်မော်တယ်တောင်တန်းထဲမှ ထွက်လာကြသည်။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိရစ္ဆာန်ဟိန်းသံကြီးက လောကကြီးကို တုန်လှုပ်စေပြီး မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် မြောက်မြားစွာကို တုန်ယင်သွားစေသည်။
ယခင်က မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် တပ်ဖွဲ့မှာ ဤနေရာတွင် အဓမ္မကျူးလွန်ကာ ရမ်းကားနေခဲ့သော်လည်း ယခုမူ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အသတ်ခံရသူများဘဝသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း မည်သူကမျှ သူတို့ကို သနားကြင်နာခြင်း မရှိကြပေ။
ဤတိုက်ပွဲသည် ဤကဲ့သို့ ဖြစ်လာခဲ့ခြင်းမှာ အသက်ပေါင်းများစွာ၏ စတေးမှုကြောင့်သာ ဖြစ်ပေသည်။
အကယ်၍ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် သာ မတိုက်ခိုက်ခဲ့ပါက အသတ်ခံရမည့်သူမှာ သူတို့ပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့် မည်သူမျှ လက်မနှေးကြဘဲ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များကို သတ်ဖြတ်ရာတွင် အစွမ်းကုန် ကြိုးပမ်းကြသည်။
...
ထိုအချိန်တွင် ရှန်ထျန်း သည် ကောင်းကင်ယံသို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။
စွမ်းအားကြီးဘိုးဘေး သုံးပါးမှာ စုံလင်သောအဆင့်ရှိ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် တစ်ဦးစီနှင့် အသီးသီး တိုက်ခိုက်နေကြသည်။
နှစ်ဖက်စလုံး၏ စွမ်းအားမှာ ကြီးကြီးမားမား ကွာခြားလှခြင်း မရှိသဖြင့် တိုက်ပွဲကို အလွယ်တကူ အဆုံးသတ်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။
ထိုဘိုးဘေး သုံးပါးမှာ နယ်မြေငါးခုမှ ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသောကြောင့် ရှန်ထျန်း အနေဖြင့် ကူညီပေးရပေမည်။
ထို့အပြင် စုံလင်သောအဆင့်ရှိ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် သုံးဦးသာ လွတ်မြောက်သွားပါက ကြီးမားသော ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့် ရှန်ထျန်း သည် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ၎င်းတို့ကို အပြီးတိုင် ရှင်းလင်းပစ်ရန် အကြံရလိုက်သည်။
သူသည် လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး တောက်ပနေသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပစ်ဝင်သွားခဲ့သည်။
စုံလင်သောအဆင့်ရှိ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် သုံးဦးမှာ သူတို့၏ အူများ ပေါက်ထွက်တော့မတတ် ခံစားလိုက်ရသည်။
သူတို့သည် ကွေ့လီနှင့် အခြားသူများ ရှန်ထျန်း ထံတွင် ခုခံစရာလမ်းစပင်မရှိဘဲ အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရသည်ကို ကိုယ်တိုင်မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့ခဲ့ကြရသူများ ဖြစ်ကြသည်။
ရှန်ထျန်း သူတို့ဆီသို့ ပြေးလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စုံလင်သောအဆင့်ရှိ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် တို့၏ ဆံပင်များ ထောင်သွားကြပြီး ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားကြသည်။
“သွားကြစို့၊ ဒီနေရာကနေ အမြန်ထွက်ကြစို့။”
စုံလင်သောအဆင့်ရှိ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့တွင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ် လုံးဝမရှိတော့ဘဲ ဤနယ်မြေမှ တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာသွားလိုကြတော့သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ ရှန်ထျန်း သည် သူတို့အပေါ် ဖိအားများစွာ ပေးစွမ်းနေပေသည်။
ဤလူသည် စုံလင်သောမသေမျိုးများကို အမှန်တကယ်ပင် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိသူ ဖြစ်သည်။
...
သို့သော် ဘိုးဘေးသုံးပါးက သူတို့ကို ဤကဲ့သို့ အခွင့်အရေးမျိုး ပေးမည်လော။
“သူတို့ကို တားကြ။”
ကွန်ဖုန်းဘိုးဘေးကြီးက ရှည်လျားစွာ ဟိန်းသံပေးလိုက်ပြီး ကွန်ဖုန်း၏ စွမ်းအင်များမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။
မိုင်တစ်သိန်း မြင့်မားသော ရုပ်ပုံကြီးတစ်ခုသည် အဆုံးမရှိသော ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ခွဲထွက်လာပြီး စုံလင်သောအဆင့်ရှိ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် တစ်ဦးပေါ်သို့ အပြင်းအထန် ကျရောက်လာသည်။
ဘုန်း။
ထိုစုံလင်သောအဆင့်ရှိ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် မှာ ကိုးထပ်ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရိုက်ချခံလိုက်ရပြီး လူသူကင်းမဲ့သော ဒေသတစ်ခုဆီသို့ ပစ်လွှတ်သကဲ့သို့ လွင့်စင်သွားသည်။
ဗုန်း။
နောက်ထပ် ကျယ်လောင်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။
စတုရန်းကီလိုမီတာ တစ်သောင်း ကျယ်ဝန်းသော မြေပြင်မှာ ချက်ချင်းပင် ပျက်စီးသွားပြီး ကြီးမား၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ချိုင့်ဝှမ်းကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
ကွန်ဖုန်းဘိုးဘေးကြီးသည် ခုန်ပျံသွားပြီး စုံလင်သောအဆင့်ရှိ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ကို ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ကာ လွတ်မြောက်မည့် အခွင့်အရေးကို လုံးဝမပေးပေ။
တစ်ဖက်တွင်လည်း ဟွမ်ယွီနှင့် ဟင်းလင်းပြင်ဘိုးဘေးတို့မှာလည်း မြင့်မြတ်သော စွမ်းအားများကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်ပြသကြသည်။
ဟွမ်ယွီသည် မသေနိုင်သော ဖီးနစ်ငှက်တစ်ကောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမသည် ကောင်းကင်ကို လောင်ကျွမ်းစေနိုင်သော တောက်လောင်နေသည့် မြင့်မြတ်သော မီးတောက်များကို ဆောင်ကြဉ်းထားသည်။
ကောင်းကင်ယံ တစ်ခွင်လုံးတွင် မီးတောက်အလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး သက်ရှိအားလုံး၏ ရင်ကို တုန်လှုပ်စေမည့် သြဇာအရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
စုံလင်သောအဆင့်ရှိ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် သသာ ကောင်းကင်မှတဆင့် ဖောက်ထွက်ပြီး ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားပါက ဖီးနစ်၏ မြင့်မြတ်သော မီးတောက်များဖြင့် လောင်ကျွမ်းခံရကာ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများကို သေချာပေါက် ရရှိလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
ဟင်းလင်းပြင်ဘိုးဘေးကမူ ဤအာကာသကို တိုက်ရိုက် ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။
သူ၏ လက်ချောင်းဆယ်ချောင်းမှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ကပြနေသကဲ့သို့ လှုပ်ရှားနေပြီး ဟင်းလင်းပြင်၏ မူလစွမ်းအားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
သူ၏ လက်ဖျားများမှ အမိန့်ပေးကြိုးမျှင် သေးသေးလေး မြောက်မြားစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။
တစ်ခဏချင်းတွင် ကောင်းကင်၏ အရောင်အသွေး ပြောင်းလဲသွားသည်။
သဘာဝဥပဒေများ လွှမ်းခြုံနေပြီး အမိန့်အာဏာမှာ အမြင့်ဆုံးအဖြစ် စိုးမိုးနေ၏။
ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတို့မှာ အကျဉ်းထောင်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ပင် ရှိနေသည်။
စုံလင်သောအဆင့်ရှိ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် သုံးဦးမှာ အတင်းအကျပ် ချုပ်နှောင်ခံလိုက်ရသည်။ သူတို့ မည်သို့ပင် တိုက်ခိုက်စေကာမူ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။
“ကျိန်ဆဲစရာပဲ။ နင်တို့ ငါတို့ကို ဒီလိုလုပ်ခိုင်းတာကွာ။”
စုံလင်သောအဆင့်ရှိ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် သုံးဦး၏ မျက်နှာထားများမှာ မည်းမှောင်လာပြီး အမုန်းတရားများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ သူတို့ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း ကောင်းကောင်း သိထားကြလေပြီ။
သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များထဲမှ အဆုံးအစမဲ့သော မကောင်းဆိုးဝါး ရောင်ဝါများ ပورانပေါက်လာကြရာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးပင် အရောင်ဆင်း ပျောက်ကွယ်သွားရသည်။
မကောင်းဆိုးဝါး ရောင်ဝါတို့သည် ဤကမ္ဘာကြီးကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်တော့မည့်အနှယ် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော မကောင်းဆိုးဝါး စွမ်းအားတစ်ရပ်ကို သယ်ဆောင်ထားသည့် မြူခိုးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
မကောင်းဆိုးဝါး မြူခိုးများသည် ကြီးမားလှသော လှိုင်းတံပိုးကြီးများ ပြိုလဲကျလာသကဲ့သို့ ပိုမိုပြင်းထန်လာကာ တစ်စထက်တစ်စ တိုးပွားလာသည်။
စုံလင်သောအဆင့်ရှိ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် သုံးဦး၏ ကျောဘက်တွင် ထူထဲသောအလင်းပေါက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။ ယင်းအထဲရှိ နည်းဥပဒေများမှာ ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်နေကြသည်။
စုံလင်သောအဆင့်ရှိ မသေမျိုးသုံးဦး၏ မျက်လုံးများတွင် နှစ်ခြိုက်သော ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် ဤသို့ ပြောလိုက်ကြသည်– “လေးစားအပ်ပါသော မြင့်မြတ်သောသခင် စွမ်းအားရှင်ဘုရား။ တပည့်တော်တို့သည် ကိုယ်ကျိုးစွန့်လွှတ်ကာ ကိုယ်တော်၏ အကူအညီကို တောင်းခံပါ၏။ ဤလောကထဲသို့ ဆင်းသက်တော်မူလာပြီး ဤပုရွက်ဆိတ်များကို သုတ်သင်ပေးတော်မူပါ!”
စုံလင်သောအဆင့်ရှိ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် သုံးဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကျုံ့ဝင်ခြောက်သွေ့သွားကြသည်။ သူတို့၏ သွေးဇာအနှစ်သာရများမှာ စုပ်ထုတ်ခံလိုက်ရပြီး ကျောဘက်ရှိ အလင်းပေါက်ကြီးထဲသို့ ပူဇော်အမြတ်ပူဇော်ခံလိုက်ရလေသည်။
ထို့နောက် စုံလင်သောအဆင့်ရှိ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် သုံးဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ တိုက်ရိုက်ပေါက်ကွဲသွားကာ အမှုန့်အမွှားများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။
သို့သော်လည်း မြူခိုးဆန်ဆန် အလင်းရောင်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မရှိဘဲ ပို၍ပင် တောက်ပလာကာ အပြင်းအထန် တုန်ခါနေဆဲ ဖြစ်သည်။
ယင်းအထဲမှ တုနှိုင်းမမီသော အထွတ်အမြတ် သြဇာအာဏာ ရောင်ဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဤရောင်ဝါသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားကာ သက်ရှိအားလုံး၏ မျက်နှာထားများကို ပြောင်းလဲသွားစေသည်။
ဘိုးဘေးငယ် သုံးပါးမှာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို အပိုင်းပိုင်းကြေမွသွားစေလိုသည့် ပြင်းထန်လှသော ဖိအားဒဏ်ကို ခံနေရသကဲ့သို့ အပြင်းအထန် တုန်ယင်လာကြသည်။
ဤစွမ်းအားသည် အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး သူတို့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စရာ မရှိသော စွမ်းအား ဖြစ်ပေသည်။ ဤသည်မှာ စုံလင်သောအဆင့်ရှိ မသေမျိုးတစ်ဦးထက် မြင့်မားသော တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်၏။
ဘုန်း။
ကောင်းကင်တိုင်ကြီးတစ်ခု ကျဆင်းလာသကဲ့သို့ မည်းမှောင်နေသော လက်ညှိုးတစ်ချောင်းသည် မြေပြင်အကျယ်ကြီးကို ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ခုခံ၍မရနိုင်သော စွမ်းအားကြီးတစ်ခု လွှမ်းခြုံလာကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။
ဂျိမ်း။
ဘိုးဘေးငယ် သုံးပါးစလုံး ပါးစပ်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာကြပြီး မိုင်သောင်းပေါင်းများစွာ အနောက်သို့ လွင့်စင်သွားကြသည်။
“ဘာလဲ။ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် မှာ နောက်ထပ် လက်သည်းလက်ထိပ်တွေ ကျန်သေးတာလား။”
ဤမြင်ကွင်းက လူတိုင်းကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။
သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့သြထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး နှလုံးသားများ မရပ်မနား တုန်ယင်နေလျက် မည်းမှောင်နေသော လက်ညှိုးကြီးကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
မသေမျိုးအဆင့်အောက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများမှာ ကောင်းကင်ယံမှ မနေသာဘဲ ပြုတ်ကျလာကြကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ အပြင်းအထန် ကျရောက်သွားကြသည်။
မသေမျိုးအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများမှာလည်း ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေကြရသည်။
ရှန်ထျန်း သည် လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ငေးငိုင်သွားသည်။
လက်ညှိုးတစ်ချောင်းတည်း၏ စွမ်းအားကပင် ဘိုးဘေးငယ် တစ်ပါးကို နိုင်ယူရန် လုံလောက်နေပေသည်။
ဤအဆင့်ရှိ စွမ်းအားမှာ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်!
“မိတ်ဆွေငယ်၊ သတိထားပါ။ ဒါက မဟာဘုရင် တစ်ပါးရဲ့ စွမ်းအားပဲ။”
ကွန်ဖုန်းဘိုးဘေးကြီး၏ နှုတ်ခမ်းစွန်းမှ သွေးများ စီးကျနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ အလွန်တရာ တုန်လှုပ်နေ၏။
စုံလင်သောအဆင့်ရှိ မသေမျိုး သုံးဦး၏ အသက်များကို စတေးခြင်းအားဖြင့် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် မဟာဘုရင် တစ်ပါးကို နယ်မြေငါးခုထဲသို့ အမှန်တကယ် ခေါ်ဆောင်လာနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။
နယ်မြေငါးခုတွင် နယ်နိမိတ် အတားအဆီးတစ်ခု ရှိသည်ကို သိထားရပေမည်။
ဤကဲ့သို့သော မကောင်းဆိုးဝါး ပညာရပ်က မဟာဘုရင် တစ်ပါးအား ဤနယ်ပယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာစေရန် အတားအဆီးကို ဖောက်ထွင်းနိုင်ခွင့် ပေးခဲ့လေသည်။
ဤသည်မှာ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်!
...
မဟာဘုရင်တို့ဟူသည် အမြဲတမ်း အထွတ်အမြတ် တည်ရှိမှုများ ဖြစ်ကြသည်။
စစ်မှန်သော မဟာဘုရင်တစ်ပါး၏ ရှေ့မှောက်တွင် စုံလင်သောအဆင့်ရှိ မသေမျိုး သို့မဟုတ် ဘိုးဘေးငယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးမှာ လက်ညှိုးတစ်ချက် ဝေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရနိုင်ပေသည်!
မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် မဟာဘုရင်သည် ဤကမ္ဘာလောကထဲသို့ အပြည့်အဝ မဆင်းသက်လာသေးသော်လည်း မည်သူမျှ ဤလက်ညှိုး၏ ဖိအားကို မခုခံနိုင်ကြပေ။
တောင်ပိုင်းနယ်စပ် မှာ တစ်ဖန် ပြန်လည်၍ အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြန်ပြီ ဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်ယံကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေသည့် ကြီးကျားခမ်းနားလှသော အသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
“မဟာဘုရင်ရဲ့ ရှေ့မှာ မဝပ်တွားတဲ့သူဟာ သေဒဏ်ပေးတာကို ခံရမယ်!”
ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်တို့ ပဲ့တင်ထပ်လာကြကာ အဆုံးအစမဲ့ မြေပြင်ကြီးကိုပါ အပြင်းအထန် တုန်ယင်သွားစေသည်။
သာမန်သက်ရှိများ ဤအသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မည်သည့်ခုခံမှုမှ မလုပ်နိုင်ဘဲ နှလုံးများကွဲအက်ကာ သေဆုံးကုန်ကြသည်။
သူတော်စင်များနှင့် မသေမျိုးအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများမှာပင် ယင်းဖိအားကို မခုခံနိုင်ဘဲ သွေးများ အန်ထုတ်ခဲ့ကြရသည်။
မသေမျိုးတောင်တန်းကြီးအတွင်း၌ ကောင်းကင်ကို တုန်လှုပ်စေသော ဒါအိုပုံစံများ လှိုင်းထန်လာကြပြီး ဤနယ်ပယ်ကို ကာကွယ်ပေးမည့် ကောင်းကင်ယံကို တုန်လှုပ်စေသော အလင်းကာကွယ်ရေး ကုလားကာကြီးတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းလိုက်ကြသည်။
မဟုတ်ပါက ဤ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ၏ စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့်ပင် သက်ရှိ မြောက်မြားစွာ သေဆုံးသွားနိုင်ပေသည်။
ရှန်ထျန်း ၏ မျက်ခုံးများ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် တွန့်ချိုးသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှု အနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။
ဤသူသည် အမှန်တကယ်ပင် အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှပေသည်။ သူ ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသမျှထဲတွင် အသန်မာဆုံး ရန်သူဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။
ထို့အပြင် ဤသည်မှာ သူ၏ စစ်မှန်သော ခန္ဓာကိုယ် ဆင်းသက်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ လက်ညှိုးတစ်ချောင်းသာ ဖြစ်သေးသည်။
အသံသည် အဝေးကြီးမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ကွဲအက်သွားစေလိုသည့်အနှယ် ကြီးမားလှသော စွမ်းအားကို သယ်ဆောင်ထားလေသည်။
အကယ်၍ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် မဟာဘုရင် ကိုယ်တိုင်သာ ဆင်းသက်လာခဲ့ပါက မည်မျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလိမ့်မည်နည်း။
ရှန်ထျန်း ၏ နှလုံးသားမှာ အနည်းငယ် လေးလံသွားသည်။ သူနှင့် မဟာဘုရင် တစ်ပါးကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ သေးငယ်လှသည် မဟုတ်ပေ။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် မဟာဘုရင်၏ လက်ညှိုးသည် အလွန်တရာ အစွမ်းထက်သော်လည်း ခုခံ၍မရနိုင်သည်အထိတော့ မဟုတ်ပေ။
အထူးသဖြင့် ကောင်းကင်ဒါအို၏ စည်းမျဉ်းအမိန့်အာဏာက မဟာဘုရင်၏ စွမ်းအားကို ဆက်လက် ကန့်သတ်ထားပြီး အလင်းပေါက်ကြီးကို ပြုပြင်ရန် ကြိုးစားနေချိန်တွင် ဖြစ်လေသည်။
ရှန်ထျန်း ၏ အမူအရာမှာ အေးစက်နေသည်။ “မဟာဘုရင်တစ်ပါးရဲ့ လက်ညှိုးစွန်းလေးနဲ့ ငါ့ကို သတ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။ နှိမ်နင်းမယ်!”
သူသည် လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံ နတ်ဘုရား လက်သီးချက်ကို ထုတ်ဖော်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
ကြယ်တာရာ အလင်းတန်း မြောက်မြားစွာတို့က သူ၏ လက်သီးဆုပ်ကို ပတ်ရံနေကြပြီး သူ၏ ရောင်ဝါမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကို လွှမ်းခြုံထားကာ တုနှိုင်းမမီအောင် အထက်စီးမှ ဖိနှိပ်ထား၏။
အဆုံးအစမဲ့ လက်သီးအလင်းတန်းသည် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် မဟာဘုရင်၏ လက်ညှိုးဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်ပေါက်သွားသည်။
ထိုခဏချင်းတွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင် ပြိုလဲသွားသည်။
ဟင်းလင်းပြင်ကြီးများ အပိုင်းပိုင်း အစအန ကွဲအက်သွားကြပြီး မကောင်းဆိုးဝါး ရောင်ဝါများမှာ ကီလိုမီတာ သောင်းပေါင်းများစွာအထိ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
ဂျိန်း။
မကောင်းဆိုးဝါး စွမ်းအင်များ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ လွှမ်းခြုံထွက်ပေါ်လာပြီး ထူထဲသောအလင်းပေါက်ကြီးမှာ ဤလက်သီးချက်အောက်တွင် လုံးဝ ကွဲအက်သွားတော့မည့်အနှယ် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။
“မာနကြီးလှချည်လား။ မဟာဘုရင်ရဲ့ အာဏာကို ဆန့်ကျင်တဲ့သူတွေဟာ သေရမယ်!”
ပြင်ပနယ်မြေမှ ဒေါသနှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တို့ကို သယ်ဆောင်ထားသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
မဟာဘုရင်၏ လက်ညှိုးသည် လှုပ်ရှားသွားကာ အဆုံးအစမဲ့ မကောင်းဆိုးဝါး ရောင်ဝါများကို ထိန်းချုပ်လျက် အရပ်မျက်နှာအားလုံးမှ ဖိနှိပ်ချလိုက်သည်။
ဤလက်ညှိုးသည် ကောင်းကင်ဘုံမှ ပြိုကျလာသော ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားတောင်ကြီး တစ်ခုကဲ့သို့ အလွန်တရာ ကြီးမားလှပေသည်။
“ကောင်းကင်ကွဲ လက်သီးဝါး!”
ရှန်ထျန်း အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး ထူးကဲသော ပစ္စည်းများ၏ စွမ်းအားများကို သူ၏ လက်ထဲတွင် စုစည်းလိုက်သည်။
သတ္တု၊ သစ်၊ ရေ၊ မီး၊ မြေ ဟူသော ဒြပ်စင်ငါးပါး စုစည်းသွားကြကာ တောက်ပတင့်တယ်ပြီး လှပနေသည်။
ကြီးမားလှသော လက်ရာပုံစံကြီးသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကို လင်းထိန်သွားစေပြီး မဟာဘုရင်၏ လက်ညှိုးနှင့် ရိုက်ခတ်မိကာ အဆုံးအစမဲ့ နတ်ဘုရား စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
ဘုန်း။
ကောင်းကင်များ ပြိုလဲကုန်ပြီး မြေပြင်များ အက်ကွဲသွားကြသည်။
မသေမျိုးတောင်တန်းကြီးမှာလည်း ဤတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ပြိုလဲပျက်စီးတော့မည့်အနှယ် တုန်ယင်နေ၏။
ဘိုးဘေးငယ် သုံးပါး၏ မျက်လုံးများတွင် မယုံကြည်နိုင်ခြင်းများဖြင့် တဖိတ်ဖိတ် တောက်လောင်နေသည်။
ကွန်ဖုန်းဘိုးဘေးကြီးနှင့် အခြားသူများမှာ မဟာဘုရင်၏ လက်ညှိုးသည် မည်မျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း ခံစားမိကြသည်။ ထိုအထွတ်အမြတ် စွမ်းအားက သူတို့ကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေနိုင်သည်။
သို့သော်လည်း ဤစွမ်းအားကို ရှန်ထျန်း က အတင်းအကျပ် တားဆီးထားနိုင်ခဲ့သည်။
ဤကောင်လေးက အလွန်တရာ မိစ္ဆာဆန်လွန်းလှပေသည်!
...
ရှန်ထျန်း သည် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေသည်။ သူ၏ ဖြူစင်သော ဝတ်ရုံပေါ်တွင် ဖုန်မှုတ်စက်မျှ မပေကျံဘဲ သူ၏ ရောင်ဝါမှာ ထူးကဲနေ၏။
သူသည် ဤနယ်ပယ်ကို ကာကွယ်ပေးကာ မကောင်းဆိုးဝါး ရောင်ဝါများ လုံးဝ မညစ်ညမ်းစေရန် တားဆီးပေးနေသည့် တုနှိုင်းမမီသော စစ်သည်တော် မသေမျိုးတစ်ဦးနှင့် တူနေသည်။
မဟာဘုရင်၏ လက်ညှိုးသည် မင်ကဲ့သို့ မည်းမှောင်နေပြီး ထူးဆန်းသော မကောင်းဆိုးဝါး ပုံစံများ ဖုံးအုပ်နေကာ အလားတူပင် အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှပေသည်။
သို့သော် ဤအချိန်တွင် ပြင်ပနယ်မြေမှ အံ့သြမှင်သက်နေသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ “ဒီစွမ်းအားကတော့…”
မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် မဟာဘုရင်မှာ အလွန်တရာ အံ့သြမှင်သက်နေမိသည်။ ဤကမ္ဘာလောကထဲတွင် သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံနိုင်စွမ်းရှိသူ တစ်ဦးတစ်ယောက် ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။
သူသည် မဟာဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်ပြီး အထွတ်အမြတ် တည်ရှိမှု တစ်ခုပေတည်း!
မဟာဘုရင် နယ်ပယ်အောက်တွင် ရှိသမျှ လူသားတိုင်းသည် သူ့ရှေ့မှောက်၌ ပုရွက်ဆိတ်များသာ ဖြစ်ကြသည်။
သူ၏ လက်ညှိုးတစ်ချောင်းစာ စွမ်းအားကိုပင် သာမန် ဘိုးဘေးငယ် တစ်ပါးအနေဖြင့် မခုခံနိုင်ပေ။
ထို့အပြင် သူသည် ရှန်ထျန်း ထံမှ ရှေးကျပြီး ရင်းနှီးနေသော ရောင်ဝါတစ်ခုကိုပါ ခံစားမိလိုက်သည်။
ထိုအရာသည်ကား... နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် ဘယ်သောအခါမှ မမေ့နိုင်မည့် ရောင်ဝါပင် ဖြစ်ပေသည်!
“ငါ့ကို စော်ကားရဲတဲ့သူတွေဟာ သေရမယ်!”
ကောင်းကင်ယံအပြင်ဘက်မှ လေးနက်ခမ်းနားလှသော အသံကြီးတစ်ခု ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ထိုအသံတွင် ဤကမ္ဘာလောကကြီးကို သတ်ဖြတ်ရှင်းလင်းပစ်လိုသည့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။
မဟာဘုရင်၏ လက်ညှိုးသည် တစ်ဖန် ပြန်လည် လှုပ်ရှားလာပြီး ရှန်ထျန်း ကို တိုက်ခိုက်ရန် ကောင်းကင်ဘုံ စွမ်းအင်များကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် မည်သည့်အခွင့်အရေးမှ ချန်မထားဘဲ သူ၏ စွမ်းအားအကုန် အသုံးပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
မဟာဘုရင်၏ လက်ညှိုး ဤနယ်ပယ်သို့ ဆင်းသက်လာနိုင်ရန်အတွက်ပင် စုံလင်သောအဆင့်ရှိ မသေမျိုး မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် မကောင်းဆိုးဝါး သုံးပါး၏ အသက်များကို စတေးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
နယ်မြေငါးခု တားအဆီး တည်ရှိနေမှုကြောင့် မဟာဘုရင်၏ လက်ညှိုးသည် အချိန်အကြာကြီး ဆက်လက် တည်ရှိနေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
သူ၏ စွမ်းအင်များ ကုန်ဆုံးသွားပြီး လုံးဝ ဖြတ်တောက်ခံရမည့် အစ မတိုင်မီ ရှန်ထျန်း ကို အပြတ်ရှင်းထုတ်ပစ်လိုနေသည်။
ခဏချင်းတွင် ကောင်းကင်ပြင်ကြီး အပိုင်းပိုင်း ကွဲအက်သွားသည်။
ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ဆိုးသွမ်းယုတ်မာသော မကောင်းဆိုးဝါး သုံးထောင် ပေါ်လာကြသည်။
သူတို့ တစ်ဦးချင်းစီတိုင်းသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကိုပါ တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ် မုန်တိုင်းတစ်ခုအဖြစ် လွှမ်းခြောက်သွားစေနိုင်သည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။
မကောင်းဆိုးဝါး သုံးထောင်တို့ အတူတကွ လှုပ်ရှားလာကြကာ အထွတ်အမြတ် အာဏာကို ဆောင်ကြဉ်းလျက် ရှန်ထျန်း ဆီသို့ ဖိချလာကြသည်။
“သေစမ်း!”
ရှန်ထျန်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။
သူသည် ပြင်းထန်သော အန္တရာယ်ကို ခံစားမိလိုက်ရုံသာမက နောက်ထပ် လျှို့ဝှက်မထားတော့ပေ။
နေမင်း နတ်ဘုရား ဒန်အိုးကြီးသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းကာ ဖြန့်ကျက်ထွက်ပေါ်လာပြီး နတ်ဘုရား မီးတောက်များ ကိန်းဂဏန်းသောင်းချီ၍ ပورانထွက်လာကာ မဟာဘုရင်၏ အာဏာကို ခုခံတားဆီးလိုက်သည်။
ထိုအချိန်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ရှန်ထျန်း ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် တောက်ပတင့်တယ်လှသော နတ်ဘုရား အလင်းတန်းများ ပွင့်ထွက်လာကြသည်။
သူသည် သူ၏ နောက်တစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်မှုအတွက် ပြင်ဆင်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
သူ၏ နောက်ဘက်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကိုယ်ပွားပုံစံ မြောက်မြားစွာ ပေါ်လာကြသည်။
နဂါး-ဖီးနစ် ကိုယ်ပွား၊ ခွန်ဖုန်း ကိုယ်ပွား၊ လျှပ်စီး နတ်ဘုရား ကိုယ်ပွား၊ ကောင်းကင်ဓား ကိုယ်ပွား...
အားလုံး ပေါ်လာကြပြီး ကောင်းကင်ယံကို လင်းထိန်သွားစေကြသည်။
ရှန်ထျန်း သည် ကြီးမားလှသော ဒါအို သင်္ကေတများကို ထုတ်ဖော်ကာ အဆုံးအစမဲ့ စွမ်းအားများကို ထိန်းချုပ်လျက် ကောင်းကင်ဘုံထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။
ထိုအချိန်မှာပင် သူ၏ နောက်ဘက်မှ ပုံရိပ်များသည် အဆက်မပြတ် ပေါ်လာကြပြီး ၎င်းတို့၏ ရောင်ဝါများမှာလည်း အတူတူပင် အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှပေသည်။
၎င်းတို့မှာ သူ၏ သွေးစက် နတ်ဘုရား ကျမ်း နှင့် ကိုယ်ပွားဖန်တီးခြင်း တရားထူးများ ဖြစ်ကြပြီး ရှန်ထျန်း အနေဖြင့် အဆက်မပြတ် ခွဲထွက်ကာ မကောင်းဆိုးဝါး သုံးထောင်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိစေခဲ့သည်။
ခဏချင်းတွင် ကောင်းကင်ကြီး မှောင်မိုက်သွားပြီး နေနှင့်လတို့ပင် အရောင်မှိန်သွားကြသည်။
ကောင်းကင်ဘုံ၌ နှိုင်းယှဉ်စရာ မရှိသော ကြီးမားလှသည့် တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားလာပြီး ယင်းစွမ်းအားကြောင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ပင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားရသည်။
ဤနယ်ပယ်ကြီးတစ်ခုလုံး လုံးဝ ကွဲအက်တော့မည့်အနှယ် ဖြစ်နေပေသည်။
ရှန်ထျန်း ၏ မူလခန္ဓာကိုယ်မှ နတ်ဘုရား အာဏာမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းလျက် မဟာဘုရင်၏ လက်ညှိုးနှင့် အပြင်းအထန် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နေသည်။
နှစ်ဦးသား ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်မိကြသည့်အခါ ကြယ်တာရာ မြောက်မြားစွာ အပိုင်းပိုင်း အစအန ကွဲအက်ကုန်ကြပြီး ကောင်းကင်ကြီးပင် ပျက်စီးတော့မည့်အနှယ် ဖြစ်သွားသည်။
ရှန်ထျန်း ၏ လက်သီးဆုပ်များမှ သွေးစက်များ စီးကျလာသည်။
သူ၏ မွေးရာပါ ရှေးဦးမဆန် ကယောက်ကယက် ခန္ဓာကိုယ် (Connate Chaotic Body) ပင်လျှင် ဤမျှပြင်းထန်သော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုကို မခုခံနိုင်ပေ။
မဟာဘုရင်၏ လက်ညှိုးမှာလည်း သာမန်မဟုတ်ပေ။ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ချိုင့်ခွက်ငယ် မြောက်မြားစွာ ပေါ်လာပြီး အရိုးများပင် ကျိုးပေကုန်၏။
“နှိမ်နင်းမယ်!”
မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် မဟာဘုရင်မှာ အလွန်တရာ ဒေါသထွက်သွားပြီး အရာရာတိုင်းကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဘေးဥပဒ် အလင်းတန်းကို အသုံးပြုလိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း က တဟုန်ထိုး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “ဖန်ဆင်းခြင်း နတ်ဘုရား ပညာရပ်!”
ယင်နှင့်ယန် ရောင်ဝါများနှင့် ကယောက်ကယက် ရောင်ဝါများမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာကြပြီး သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ပတ်ရံကာ ဤနေရာကို သူ၏ စွမ်းအင်အရင်းအမြစ် ပင်လယ်ပြင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။
ဤစွမ်းအားမှာ လူ့လောကတွင် တည်ရှိနိုင်သည့် အဆင့်ကို ကျော်လွန်နေပြီး သက်ရှိအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်းရှိသည့် ရောင်ဝါကို ထုတ်လွှတ်နေပေသည်။
“ဘာ!?”
မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် မဟာဘုရင်မှာ ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်သွားရသည်။ ရှန်ထျန်း တွင် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားမျိုး ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
ဤစွမ်းအားသည် မဟာဘုရင်တစ်ပါးကိုပင် ခြိမ်းခြောက်ရန် လုံလောက်နေပေသည်!
“သေစမ်း!”
ရှန်ထျန်း ၏ အသံမှာ အေးစက်ပြီး လေးနက်နေ၏။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ နက်ရှိုင်းသော အသံကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ဤကမ္ဘာလောကကြီးကိုပင် ကွဲအက်သွားစေနိုင်သည်!
ဘုန်း။
ခဏချင်းတွင် မကောင်းဆိုးဝါး သုံးထောင်မှာ အပြီးတိုင် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရကာ ပြာပုံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။
စိတ်အစဥ် တစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် ဤကမ္ဘာလောကတွင် သက်ရှိအသစ်များကို ဖန်ဆင်းနိုင်ပေသည်။ ထို့အတူ စိတ်အစဥ် တစ်ချက် ပြောင်းလဲလိုက်ရုံဖြင့် ကမ္ဘာလောကကြီး ဖျက်ဆီးခံရလိမ့်မည်!
ထိုမဟာဘုရင်၏ လက်ညှိုးသည်လည်း ယင်-ယန်နှင့် ကယောက်ကယက် ရောင်ဝါများ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။
လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့မှောက်တွင်ပင် အဆက်မပြတ် အပိုင်းပိုင်း ကွဲအက်သွားပြီး အဆုံးတွင် မြေမှုန့်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
အဆုံးအစမဲ့ မကောင်းဆိုးဝါး မြူခိုးမွှန်များ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားကြပြီး ကမ္ဘာလောကကြီးသည်လည်း မူလအတိုင်း ရှင်းလင်း ကြည်လင်သွားခဲ့သည်။
ဤမြင်ကွင်းကြောင့် လူတိုင်း အံ့သြမှင်သက်သွားကြသည်။
သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်အားထက်သန်မှုများ ပြည့်နှက်နေလျက် နတ်ဘုရားတစ်ပါးအား ကြည့်နေရသည့်အနှယ် ကောင်းကင်ယံထက်မှ ပုံရိပ်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။
သူတို့ ခံစားလိုက်ရသည့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုကြီးမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလွန်းလှပေသည်။
ကျန်းထိုင်ယီ နှင့် အခြားသူများမှာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြသည်။
လူတိုင်းက ရေရွတ်ကြသည်။ “နတ်ဘုရား ဘုရား... ငါ ဘာတွေ မြင်လိုက်ရတာလဲ!? ရှန်အစ်ကိုက မဟာဘုရင်တစ်ပါးကို သတ်လိုက်တာလား!?”
...
ဤအချိန်တွင် ဘိုးဘေးငယ် သုံးပါးမှာ သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့သြမှုများ အပြည့်ဖြင့် ပျံသန်းရောက်ရှိလာကြသည်။
သူတို့သည် ရှန်ထျန်း ၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်မှာ ဤမျှအထိ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။
ဟင်းလင်းပြင် ဘိုးဘေးငယ်က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မေးလိုက်သည်။ “သခင်လေး၊ ဘာမှ မဖြစ်ဘူးမလား”
ရှန်ထျန်း က သူ ဘာမှ မဖြစ်ကြောင်း ပြသသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ခါယမ်းပြလိုက်သည်။
သူ၏ အကြည့်တို့မှာ နက်ရှိုင်းနေပြီး ကျန်လူများကဲ့သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရှိမနေပေ။
ယနေ့အချိန်အထိ ရောက်ရှိလာမှသာ ရှန်ထျန်း သည် စစ်မှန်သော မဟာဘုရင်တစ်ပါး မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်ကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားခဲ့ပေသည်။
အကယ်၍သာ မဟာဘုရင်၏ စစ်မှန်သော ခန္ဓာကိုယ် ကိုယ်တိုင်သာ ဆင်းသက်လာခဲ့ပါက ဤနယ်ပယ်တစ်ခုလုံး လုံးဝ ပျက်စီးသွားလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော်လည်း ရှန်ထျန်း စိတ်ဓာတ်မကျသွားပေ။ သူတွင် မည်သည့်အခါမှ အရေးမနိမ့်တတ်သော ရဲရင့်သည့် နှလုံးသားတစ်စုံ ရှိပြီး ဤကမ္ဘာလောကရှိ ရန်သူအားလုံးကို နှိမ်နင်းရန် သډ္ဓိဋ္ဌာန် ချထားပြီး ဖြစ်သည်။
မဟာဘုရင်တစ်ပါးကပင် သူ့ကို မတားဆီးနိုင်ပေ!
ထိုသို့ တွေးလိုက်မိသည့်အခါ ရှန်ထျန်း ၏ အကြည့်တို့မှာ အလွန်တရာ ခိုင်မာသွားခဲ့သည်။
သူ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းလျက်ရှိပြီး ယခု လက်ရှိ လိုအပ်နေသည်မှာ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းပင် ဖြစ်ပေသည်။
တစ်ချိန်ကျလျှင် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မြင့်တက်လာသည်နှင့် သူ မည်သူ့ကိုမျှ ကြောက်ရွံ့တော့မည် မဟုတ်ပေ!
...
ရှန်ထျန်း ဘာမှ မဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသောအခါ ဘိုးဘေးငယ် သုံးပါးလည်း သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့ကြသည်။
နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော မကောင်းဆိုးဝါး မသေမျိုး သုံးပါးပါ သေဆုံးသွားကြပြီဖြစ်ရာ ဤစစ်ပွဲကြီးမှာ အခြေခံအားဖြင့် အလုံးစုံ အနိုင်ရရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။
မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် မကောင်းဆိုးဝါး လက်ကျန်များမှာ နယ်မြေငါးခုမှ ကျင့်ကြံသူများ၏ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်မှုကို မခုခံနိုင်တော့ဘဲ အမြန်ဆုံး နှိမ်နင်းခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
ဤအချိန်တွင် ရှန်ထျန်း နှင့် ဘိုးဘေးငယ် သုံးပါးတို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆင်းသက်လာကြသည်။
ရှန်ထျန်း ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထူးချွန်သူ လူငယ် ပုဂ္ဂိုလ်များအားလုံး ရှေ့သို့ အလုအယက် တိုးဝင်လာကြသည်။
သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် စိတ်လှုပ်ရှား ဝမ်းမြောက်နေကြသည့် အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေ၏။
“ရှန်အစ်ကို, ခင်ဗျားကတော့ တကယ့်ကို အလွန်အမင်း သန်မာလွန်းပါတယ်!”
“သူတို့က မသေမျိုးတွေနဲ့ မဟာဘုရင်ရဲ့ လက်ညှိုးပါဗျာ! ခင်ဗျား အားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်နိုင်တာပဲ!”
“ရှန်အစ်ကိုဟာ တကယ့်ကို တောင်ပိုင်းနယ်စပ် ရဲ့ ကယ်တင်ရှင်ပါပဲဗျာ။”
လူတိုင်း ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြင့် အော်ဟစ် ပျော်ရွှင်နေကြသည်။ ဘေးဒုက္ခကြီးမှ လွတ်မြောက်လာခြင်းကြောင့် ပျော်ရွှင်ရုံသာမက ဤစစ်ပွဲကြီးကို အနိုင်ရရှိခဲ့ကြသည့်အတွက်ပါ ဝမ်းမြောက်နေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
သူတို့၏ အမြင်တွင် ရှန်ထျန်း ဦးဆောင်နေသမျှ ကာလပတ်လုံး နယ်မြေငါးခုအနေဖြင့် ဤမငြိမ်မသက်မှုများကို သေချာပေါက် ငြိမ်းချမ်းအောင် ဖန်တီးနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။
ထိုအချိန်၌ ဝမ်ရှုဇီ သည် သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အဆုံးအစမဲ့ ဒါအို ပုံစံများ လှည့်ပတ်လျက် ရှေ့သို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။ သူသည် ရှန်ထျန်း ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စိုက်ကြည့်ရင်း တစ်စုံတစ်ရာကို ခန့်မှန်းမိသွားပုံ ရနေသည်။
ရှန်ထျန်း က မေးလိုက်သည်။ “ဝမ်အစ်ကို, တစ်ခုခု ဖြစ်လို့လား”
ဝမ်ရှုဇီ က မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ရှန်အစ်ကို, ခင်ဗျားမှာ ဒဏ္ဍာရီလာ အထွတ်အမြတ် ခန္ဓာကိုယ် ရှိပါသလား”
ရှန်ထျန်း မှာ အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်သွားသည်။ “ဘာကို ပြောတာလဲ”
သူ့တွင် အထွတ်အမြတ် ခန္ဓာကိုယ် များစွာ ရှိသော်လည်း ဝမ်ရှုဇီ မည်သည့်အရာကို ရည်ညွှန်းနေမှန်း သူ အတိအကျ မသိပေ။
မှန်ပေသည်။ ဤကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးက သူ့အတွက် အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်စရာ ဖြစ်စေနိုင်ပေသည်...
ဝမ်ရှုဇီ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေပြီး ရိုးသားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ “လူသားဧကရာဇ် ခန္ဓာကိုယ် (Human Emperor Physique) လေ!”
လူတိုင်း လှည့်၍ သူ့ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။
မျက်မှောက်နေရာတွင် ရှိနေကြသော လူများစွာတို့မှာ လူသားဧကရာဇ် ခန္ဓာကိုယ် ဆိုသည်မှာ မည်သည့်အရာကို ဆိုလိုကြောင်း ကောင်းကောင်း သိကြပေသည်။
ဤသည်မှာ နှိုင်းယှဉ်စရာ မရှိအောင် မြင့်မြတ်လှသော ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ယင်းခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်သူမှာ လူသားမျိုးနွယ်၏ ယုံကြည်ကိုးကွယ်ရာ ဖြစ်လာရန် သေချာပေါက် ကံပါလာသူပင် ဖြစ်ပေသည်။
သူတို့သည် အသက်ကို ရဲရဲမရှူရဲဘဲ ရှန်ထျန်း အား တိတ်တဆိတ် စိုက်ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များ အပြည့်ဖြင့် စူးစိုက်နေကြသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ရှန်ထျန်း ပြသခဲ့သော စွမ်းရည်မှာ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။
ဒဏ္ဍာရီလာ လူသားဧကရာဇ် ခန္ဓာကိုယ် ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူသာလျှင် ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။
ရှန်ထျန်း က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ “ဟုတ်တယ်။ ကျုပ်မှာ လူသားဧကရာဇ် ခန္ဓာကိုယ် ရှိပါတယ်!”
ဖွားခနဲ!
လူတိုင်း သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ကြသည်။
သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပထိန်လင်းသော နတ်ဘုရား အလင်းရောင်များဖြင့် တလက်လက် တောက်လောင်သွားကြသည်။
ဘိုးဘေးငယ် သုံးပါးလည်း အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားကြကာ သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် လှိုင်းလုံးကြီးများ ထန်လာကြသည်။ ဒဏ္ဍာရီလာ ထူးမြတ်သော ကိုယ်ခန္ဓာမျိုး အမှန်တကယ် ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မည်ဟု သူတို့ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။
ထို့နောက်တွင် ထူးချွန်သူ လူငယ် ပုဂ္ဂိုလ်များ အားလုံး အချင်းချင်း တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
သူတို့သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခေါင်းညွှတ်ကာ ပြောလိုက်ကြသည် - “ဒုတိယမြောက် လူသားဧကရာဇ် ကို ဂါရဝပြုပါတယ်!”
သူတို့သာမက ဘိုးဘေးငယ် သုံးပါးနှင့် တောင်ပိုင်းနယ်စပ် ၏ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် များစွာတို့ကပါ လေးစားစွာဖြင့် ခေါင်းညွှတ်ဂါရဝပြုခဲ့ကြသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့တွင် ရှေးဘိုးဘေးများ၏ ဆုံးမဩဝါဒများ ရှိနှင့်ပြီးသားဖြစ်သောကြောင့်တည်း။
လူသားဧကရာဇ် ခန္ဓာကိုယ် ကို နိုးထစေခဲ့သူမှာ ဤကမ္ဘာလောက၏ အရှင်သခင် ဖြစ်လာရမည်မှာ သေချာနေပေသည်။
ထို့အပြင် ရှန်ထျန်း ပြသခဲ့သော အရည်အချင်းနှင့် တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်တို့က လူများစွာကို လုံးဝ လက်ခံယုံကြည်သွားစေခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
အကယ်၍သာ ရှန်ထျန်း သာ မရှိခဲ့ပါက သူတို့အားလုံး ဤနေရာတွင် သေဆုံးသွားကြလိမ့်မည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်ပေသည်။
ထို့ကြောင့် လူတိုင်းက ဆန္ဒအလျောက် ဦးညွှတ်ကာ ရှန်ထျန်း အား လူသားဧကရာဇ် အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခဲ့ကြသည်။
...
လူတိုင်း၏ နားမလည်နိုင်စရာ စကားများကြောင့် ရှန်ထျန်း ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ တောင့်တင်းသွားခဲ့သည်။
သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အရာရာ ဝေဝါးသွားသလို ဖြစ်သွားလေသည်။
ဘာကြီးလဲဟေ့။ ဒုတိယမြောက် လူသားဧကရာဇ် ဟုတ်လား။
ယုတ္တိအရ ကြည့်မည်ဆိုပါက ငါသာ လူသားဧကရာဇ် ဖြစ်လာခဲ့ရင်တောင် တတိယမြောက် မျိုးဆက် လူသားဧကရာဇ် ဖြစ်သင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။
ခဏလောက် စဉ်းစားပါဦး!
ဒါဆိုရင်...
ငါက အနာဂတ်ကို ကူးပြောင်းလာတာ မဟုတ်ဘူးပေါ့လေ။
အစား ဒီအစား အတိတ်ကို ကူးပြောင်းလာခဲ့ပြီး ဒုတိယမြောက် လူသားဧကရာဇ် ဖြစ်လာခဲ့တာလား။
စောက်ကျိုးနည်း! ငါ သတိလက်လွတ် ဖြစ်သွားတာပဲ!