ငါကတကယ်ပဲကံကြမ္မာရဲ့သားတော်မဟုတ်ရပါဘူး

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: I Am Really Not The Son of Providence – Chapter 485: The Might Of Providence | NovelPing

မျိုးနွယ်စုကြီးနှစ်ခုမှ လူများမှာ ရှန်ထျန်း က သဘောတူလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်သွားကြသည်။

ကျူးကဲစီမမှာ စိတ်ထဲတွင် အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။ သူ မည်မျှပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေသနည်းဆိုသော် နေရာမှပင် ခုန်ပေါက်လိုက်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။

ကောင်းကင်ဘုံသန့်ရှင်းရာဌာန၏ သန့်ရှင်းသောခေါင်းဆောင်က သူတို့နှင့်အတူ ပါဝင်လာပြီဖြစ်ရာ သူတို့အနေဖြင့် မစ်စတစ်ဒဗိုင်းကျွန်း (Mystic Divine Island) ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီး အမြင့်မြတ်ဆုံး အမွေအနှစ်ကို ရရှိနိုင်မည်မှာ သေချာသလောက် ရှိနေသည်။

မည်သို့ဆိုစေကာမူ ကံကြမ္မာ၏သားတော် (Son of Providence) ဆိုသည့် ဘွဲ့နာမမှာ အလကားရလာသည် မဟုတ်ပေ။

၎င်းမှာ မရေမတွက်နိုင်သော သာဓကများဖြင့် ခိုင်မာစွာ ထောက်ခံထားသည့် အမှန်တကယ် စွမ်းအားရှိသော ဘွဲ့တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ကျူးကဲယွမ်နှင့် စီမချန်တို့သည် အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး မုတ်ဆိတ်များကို ပွတ်သပ်ကာ ပြုံးလိုက်ကြသည်။ “သန့်ရှင်းသောခေါင်းဆောင် ရှန်ထျန်း နဲ့အတူ ခရီးသွားခွင့်ရတာ ကျွန်တော်တို့အတွက် ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ။”

ရှန်ထျန်း ၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းပြီး ရှုပ်ထွေးလှသော စွမ်းအင်များကိုလည်း လျစ်လျူရှုနိုင်စွမ်းရှိသည်။

ရှန်ထျန်း က သူတို့ကို စောင့်ရှောက်ပေးထားလျှင် ရှုပ်ထွေးလှသော ကြယ်တာရာပင်လယ် (Chaotic Star Sea) ထဲတွင် မည်သည့်အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရမည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပေ။

မျိုးနွယ်စုနှစ်ခုမှ အခြားတပည့်များမှာလည်း အလားတူပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

အထူးသဖြင့် ကျူးကဲမန့်နှင့် စီမရွှယ်တို့မှာ ပို၍ပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့မှာ အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နေကြပြီး မျက်နှာတွင် အချစ်စိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဒါက တကယ့်ကို အမိုက်စားပဲ၊ အရမ်းမိုက်တာပဲ၊ တကယ့်ကို အမိုက်စားပဲ!

ငါ သန့်ရှင်းသောခေါင်းဆောင်ရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း အလှတရားကို ဆက်ပြီး ငေးမောနေလို့ရတော့မယ်!

ဒီခရီးစဉ်က ပျင်းစရာကောင်းမှာ မဟုတ်တာ သေချာတယ်!

သန့်ရှင်းသောခေါင်းဆောင် ရှန်ထျန်း က အသက် ၂၀၀ လောက်ပဲ ရှိသေးတယ်လို့ ပြောကြတယ်။ အင်း... သူက အသက်အရွယ် ကွာခြားတာကို ဂရုစိုက်ပါ့မလား မသိဘူး။

ငါသာ ကောင်းကင်ဘုံသန့်ရှင်းရာဌာနကို ဝင်ခွင့်ရရင် ဘယ်လောက်ကောင်းမလဲ!

ဒါဆိုရင် နောင်အခါမှာ သန့်ရှင်းသောခေါင်းဆောင်ရဲ့ ချောမောတဲ့မျက်နှာကို မကြာခဏ မြင်တွေ့ခွင့် ရမှာပေါ့။

...

ကျူးကဲယွမ်က ရှေ့သို့တိုးလာပြီး “သန့်ရှင်းသောခေါင်းဆောင် ရှန်ထျန်း၊ ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ပေးပါခင်ဗျာ” ဟု ဖိတ်ခေါ်သည်။

သူက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပျံသန်းနေသော သင်္ဘော၏ အကာအကွယ် စွမ်းအင်မျက်နှာပြင်မှာ ပွင့်သွားပြီး ရှန်ထျန်း ကို ဝင်ရောက်ရန် ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် ကျူးကဲ!”

ရှန်ထျန်း က ခေါင်းညိတ်လိုက်ရာ သူ၏ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံမှာ လေထဲတွင် လွင့်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် တိမ်တိုက်များဖြင့်ပင် မညစ်နွမ်းသော ပြိုင်ဘက်ကင်းသူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသည်။

သူဖြတ်သန်းသွားသည့်နေရာတိုင်းတွင် ရှုပ်ထွေးလှသော စွမ်းအင်များမှာ နောက်ဆုတ်သွားကြပြီး သူသည် ပျံသန်းနေသောသင်္ဘောပေါ်သို့ ဘေးကင်းစွာ ဆင်းသက်နိုင်ခဲ့သည်။

မျိုးနွယ်စုနှစ်ခုမှ လူများ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။ သူတို့၏ ရွေးချယ်မှုမှာ မှန်ကန်ကြောင်း သူတို့ ခိုင်ခိုင်မာမာ ယုံကြည်သွားကြသည်။

ရှန်ထျန်း နှင့်အတူ လိုက်ပါရသည့် ဤခရီးစဉ်မှာ အလွန်ပင် ချောမွေ့သွားမည်မှာ သေချာသည်။

ရှန်ထျန်း တစ်ယောက်တည်း ရှုပ်ထွေးလှသော စွမ်းအင်များကို ဖယ်ရှားနိုင်သည့် စွမ်းရည်မှာပင် ပြိုင်ဘက်ကင်းနေပြီဖြစ်သည်။

“သင်္ဘောစတင် မောင်းနှင်!”

ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပျံသန်းနေသောသင်္ဘောမှာ ဟိန်းထွက်သွားပြီး ပင်လယ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ ဦးတည်သွားသည်။

သို့သော်လည်း သူတို့ အဝေးကြီး မရောက်သေးခင်မှာပင် လမ်းကြောင်းကို ထပ်မံ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပြန်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှာ မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး လူတိုင်း၏ အမြင်အာရုံကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။

သူတို့သည် ရှေ့ဆက်ရမည့်လမ်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်ကြသဖြင့် ပျံသန်းနေသောသင်္ဘောကို ခေတ္တရပ်ထားလိုက်ရသည်။

“ဘိုးဘေး၊ နောက်ထပ် ဘယ်ဘက်ကို ဆက်သွားရမလဲခင်ဗျာ?”

သင်္ဘောကို ထိန်းကျောင်းနေသော တပည့်က မေးခွန်းထုတ်လိုက်ပြီး မဆင်မခြင် မလုပ်ရဲဘဲ ဖြစ်နေသည်။

ရှုပ်ထွေးလှသော ကြယ်တာရာပင်လယ်ထဲတွင် မိမိတို့၏ တည်နေရာနှင့် လမ်းကြောင်းအသိမှာ အလွန်ပင် အရေးကြီးသည်။ အကယ်၍ လမ်းကြောင်း မှားယွင်းစွာ ရွေးချယ်မိပါက အလွန်ပင် အန္တရာယ်များလှသည်။

အရင်က လမ်းကြောင်း မှားယွင်းစွာ သွားမိခဲ့သည့်အတွက်ကြောင့်ပင် သူတို့သည် ပြင်ပဒေသတွင် တစ်လကြာ လမ်းပျောက်နေခဲ့ပြီး အချိန်များစွာကို အလဟဿ ကုန်ဆုံးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

စီမချန်က ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် “ခဏစောင့်၊ ငါ ဒီ ‘ငါးမျိုးစင်္ကြာ နည်းပညာ’ (Five Elements Mystic Technique) ကို သုံးပြီး မစ်စတစ်ဒဗိုင်းကျွန်းရဲ့ တည်နေရာကို တွက်ချက်လိုက်ဦးမယ်” ဟု ပြောသည်။

ငါးမျိုးစင်္ကြာ နည်းပညာမှာ စီမမျိုးနွယ်စု၏ လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့သော လျှို့ဝှက်နည်းပညာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လောကကြီးကို ခံစားသိရှိနိုင်မှုအပေါ် မူတည်ပြီး အကြမ်းဖျင်း လမ်းကြောင်းကို တွက်ချက်ပေးနိုင်သည်။

ကျူးကဲယွမ်က နှုတ်ခမ်းကို စူလိုက်ပြီး “တော်ပါလေ!

“မင်းတို့ စီမမျိုးနွယ်စုရဲ့ အားမရှိတဲ့ နည်းပညာတွေကိုပဲ ကိုင်စွဲပြီးတော့ ရှက်စရာကောင်းအောင် ထုတ်မပြပါနဲ့တော့။

“ငါ့ရဲ့ ‘ရှစ်သွယ်ကွက် နည်းပညာ’ (Eight Trigrams Mystic Technique) နဲ့ပဲ ငါတို့တည်နေရာကို အတိအကျ ရှာလိုက်မယ်!” ဟု ပြောသည်။

စီမချန်က လမ်းပြပေးမည်ဟု ပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျူးကဲယွမ်မှာ ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့ တိုးထွက်လာသည်။

ငါးမျိုးစင်္ကြာ နည်းပညာက သူတို့ ကျူးကဲမျိုးနွယ်စု၏ ရှစ်သွယ်ကွက် နည်းပညာကို ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်ပါမည်နည်း။

စီမချန်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဒေါသဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ “အရင်က ငါတို့ အချိန်တွေ အများကြီး ကုန်ခဲ့တာက မင်းလမ်းပြခဲ့လို့ပဲ မဟုတ်လား။

“မင်းက အခုထိတောင် ပြဿနာရှာရဲသေးတာလား? မင်းက ငါတို့ကို ဆက်ပြီး လမ်းပျောက်နေစေချင်တာလား?”

ကျူးကဲယွမ်က စီမမျိုးနွယ်စုကို ထပ်မံ အထင်သေးနေသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စီမချန်က ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် ချေပလိုက်သည်။

အဘိုးအို ကျူးကဲ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် နီရဲသွားသည်။ “အရင်ကတော့ မတော်တဆ ဖြစ်သွားတာပါ။ အခု ငါကိုယ်တိုင် တွက်ချက်မယ်ဆိုရင် ပြဿနာ ဘာမှ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး!

“မင်းတို့ စီမမျိုးနွယ်စုရဲ့ အသုံးမကျတဲ့ လျှို့ဝှက်နည်းပညာကရော ဘာထူးလို့လဲ?

“မဟုတ်ရင် တစ်လလောက် ခရီးသွားပြီးတဲ့အထိ ဘာလို့ လမ်းကြောင်း မရှာနိုင်ရတာလဲ?”

စီမချန်က ဒေါသတကြီးဖြင့် “အဘိုးအို၊ မင်းက တိုက်ခိုက်ချင်နေတာလား?” ဟု ဆိုသည်။

ကျူးကဲယွမ်က စီမမျိုးနွယ်စုကို အထင်သေးနေသည်ကို မြင်ရသောအခါ စီမချန်မှာ အလွန်ပင် ဒေါသထွက်နေသည်။

ကျူးကဲယွမ်က လက်စွပ်ကို လိပ်တင်လိုက်ပြီး လက်သီးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ “တိုက်ကြတာပေါ့။ ငါ မင်းကို ကြောက်မယ်များ ထင်နေလား?” ဟု ပြောသည်။

သူတို့နှစ်ယောက်ကို ကြည့်ရသည်မှာ စကားပြောပိုင်ခွင့်အတွက် တိုက်ခိုက်တော့မည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။

...

သူတို့ဘေးတွင် ရှိနေသော ကျူးကဲစီမမှာ ပါးစပ်ကို ပြင်းထန်စွာ တွန့်ချိုးလိုက်သည်။

ဤကိစ္စမှာ လွယ်လွယ်နှင့် ပြီးဆုံးသွားမည် မဟုတ်ကြောင်း သူ သိသည်။

ဤဘိုးအိုနှစ်ယောက်မှာ နှစ်ပေါင်း ၁၀,၀၀၀ လောက်ကတည်းက တိုက်ခိုက်လာခဲ့ကြသူများဖြစ်ပြီး မည်သူမျှ အရှုံးမပေးကြပေ။

သာမန်အချိန်ဆိုလျှင် ပြဿနာမရှိပေ။

သို့သော်လည်း ယခု သူတို့မှာ ရှုပ်ထွေးလှသော ကြယ်တာရာပင်လယ်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရောက်နေသည်။ ထို့ပြင် သန့်ရှင်းသောခေါင်းဆောင် ရှန်ထျန်း လည်း ရှိနေသေးသည်။

ကျွန်တော့်ရဲ့ ဘိုးအိုနှစ်ယောက်ရေ၊ ဒီလိုမျိုး လုပ်နေတာ တကယ်ပဲ အဆင်ပြေပါ့မလားဗျာ?

မယုံနိုင်စရာပဲ!

သူတို့နှစ်ယောက် တကယ်ပင် တိုက်ခိုက်တော့မည်ကို မြင်သောအခါ ကျူးကဲစီမက အလျင်အမြန်ပင် ချော့မော့ရန် ကြိုးစားသည်။ “ဘိုးအိုနှစ်ယောက်လုံးရေ၊ နှစ်ယောက်စလုံးပဲ စမ်းကြည့်လိုက်ကြပါလား?”

ငါးမျိုးစင်္ကြာ နည်းပညာနှင့် ရှစ်သွယ်ကွက် နည်းပညာ နှစ်ခုစလုံးမှာ ဒရဂွန်သံချပ်ကာ ကောင်းကင်ကျမ်း (Dragon Armor Heavenly Book) မှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်သည်။

နှစ်ခုစလုံးမှာ အရင်းအမြစ်တစ်ခုတည်းမှ ဖြစ်သဖြင့် ကွာခြားချက်မှာ များစွာ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

မှန်ကန်သော လမ်းကြောင်းကို ရရှိခြင်းမှာ သူတို့၏ အကွက်ချခြင်းဆိုင်ရာ အတတ်ပညာနှင့် လျှို့ဝှက်နည်းပညာများအပေါ် ကျွမ်းကျင်မှုအပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်။

ကျူးကဲယွမ်နှင့် စီမချန်မှာ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် အဆင့်တူညီကြသဖြင့် ကွာခြားချက်မှာ များစွာ ရှိမည်မဟုတ်...

ဤအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ ကျူးကဲစီမမှာ စိုးရိမ်စိတ်များ ဝင်လာသည်။ ဤအဘိုးအိုများနောက်ကို လိုက်ပါရခြင်းမှာ စိတ်မအေးစရာ ကောင်းသည်ဟု သူ အမြဲ ခံစားနေရသည်။

“ကောင်းပြီလေ၊ ဒီနေ့တော့ မင်းကို အတွေ့အကြုံသစ် ရစေရမယ်။”

ကျူးကဲယွမ်က ရှေ့သို့ထွက်လာပြီး ရှေးဟောင်း ရှစ်သွယ်ကွက် ကွန်ပတ် (Eight Trigrams Compass) တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ထို ရှစ်သွယ်ကွက် ကွန်ပတ်မှာ အလွန်ပင် ရိုးရှင်းပြီး အလှဆင်ထားခြင်း မရှိပေ။ ၎င်းပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော နယ်မြေအကွက်ချခြင်း အခြေခံကျောက်တုံးများကို မြှုပ်နှံထားပြီး ၎င်း၏ စွမ်းအင်မှာ အတိုင်းအဆမရှိပေ။

ကျူးကဲယွမ်က လက်ဖြင့် တံဆိပ်ခတ်လိုက်ပြီး ရှစ်သွယ်ကွက် နည်းပညာကို စတင် အသုံးပြုသည်။

ချက်ချင်းပင် တောက်ပသော အလင်းရောင်များမှာ နေရာအနှံ့ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရှစ်သွယ်ကွက် ကွန်ပတ်မှ ထွက်လာသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းမှာ ကောင်းကင်ရှိ တိမ်တိုက်များထဲသို့ ထိုးဖောက်သွားပြီး ကိုးထပ်ကောင်းကင်၏ တိမ်တိုက်များကို ရှုပ်ထွေးသွားစေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျူးကဲယွမ်၏ နောက်ကျောတွင် ဧရာမ ရှစ်သွယ်ကွက်ပုံစံတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ နတ်ဘုရားတို့၏ ပုံစံများနှင့် နိယာမများမှာ အဆမတန် ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် တည်ကြည်လေးနက်နေပြီး ရှေးဟောင်းနှင့် နက်နဲသော ဂါထာမန္တန်များကို ရွတ်ဆိုနေသည်။

ဧရာမ ရှစ်သွယ်ကွက် ကွန်ပတ်မှာ လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်နေသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် တောက်ပနေပြီး အဆုံးမရှိသော နတ်ဘုရားစွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ လှိုင်းထန်စွာ တိုးထွက်လာပြီး မြူခိုးများကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်သွားစေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ရှစ်သွယ်ကွက် ကွန်ပတ်၏ လက်တံမှာ ဘယ်ဘက်သို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ကျူးကဲယွမ်၏ မျက်နှာတွင် ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် “မစ်စတစ်ဒဗိုင်းကျွန်းက အနောက်ဘက်မှာ ရှိနေတာပဲ!” ဟု ဆိုသည်။

သူ့မျိုးနွယ်စု၏ လျှို့ဝှက်နည်းပညာမှာ အစွမ်းထက်ပြီး မှားယွင်းစရာ အကြောင်းမရှိဟု သူ ပြတ်ပြတ်သားသား ယုံကြည်နေသည်။

...

စီမချန်ကလည်း ရှေးဟောင်း ငါးမျိုးစင်္ကြာ ကွန်ပတ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ငါးမျိုးစင်္ကြာ ကွန်ပတ်မှာ တောက်ပနေပြီး အသွင်သဏ္ဍာန် မတူညီသော ထူးဆန်းသည့် ကျောက်တုံး ငါးခုကို မြှုပ်နှံထားသည်။ ၎င်းတို့၏ စွမ်းအင်များမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဖြည့်ဆည်းပေးသလို အပြန်အလှန် ထိန်းကျောင်းနေကြပြီး အလွန်ပင် မှော်ဆန်လှသည်။

စီမချန်ကလည်း ငါးမျိုးစင်္ကြာ ကွန်ပတ်ကို အသက်သွင်းရန် နည်းပညာကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

ငါးမျိုးစင်္ကြာ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို လင်းထိန်သွားစေပြီး နတ်ဘုရားတို့၏ တောက်ပမှုမှာ မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် ရှိသည်။

ထိုခဏ၌ပင် ဧရာမ ငါးမျိုးစင်္ကြာ ကွန်ပတ်တစ်ခုမှာ ကောင်းကင်ယံတွင် ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ဘုံကို လင်းထိန်သွားစေသည်။

ငါးမျိုးစင်္ကြာ ကွန်ပတ်မှာ လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်နေပြီး တောက်ပသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများမှာ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ ဖြာထွက်သွားသည်။

အရောင်ငါးမျိုးရှိသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများမှာ ကောင်းကင်သို့ တန်းမတ်စွာ ထိုးဖောက်သွားပြီး ထူထပ်သော တောက်ပမှုကို ပြသလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်း ငါးခုမှာ စုစည်းသွားပြီး ညာဘက်သို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။

စီမချန်က လျစ်လျူရှုထားသော အမူအရာဖြင့် “မိုက်မဲလိုက်တာ၊ မစ်စတစ်ဒဗိုင်းကျွန်းက အရှေ့ဘက်မှာ ရှိတာကွ” ဟု ပြောသည်။

ကျူးကဲယွမ်က ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးကာ သံသယဖြစ်ဖွယ် အမူအရာဖြင့် “မဖြစ်နိုင်တာ။ ငါတွက်ချက်မိတဲ့ လမ်းကြောင်းက အနောက်ဘက်ဆိုတာ သေချာတယ်” ဟု ဆိုသည်။

စီမချန်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး “ဘာက မဖြစ်နိုင်ရမှာလဲ? အဘိုးအို၊ မင်းက အမြဲတမ်း မှားနေကျပဲ။ အခုမှ ပထမဆုံးအကြိမ်လည်း မဟုတ်ဘူး!” ဟု ဆိုသည်။

ကျူးကဲယွမ်မှာ ချက်ချင်းပင် ခုန်ပေါက်လိုက်ပြီး စီမချန်ကို လက်ညှိုးထိုးကာ “မင်း လျှောက်ပြောနေတာ!

“ဒီဘိုးအိုက ရှစ်သွယ်ကွက် နည်းပညာကို နှစ်ပေါင်းထောင်ချီပြီး လေ့ကျင့်လာတာ။ ငါ ဘယ်လိုလုပ် မှားနိုင်မှာလဲ?

“မင်းရဲ့ တွက်ချက်မှုမှာပဲ တစ်ခုခု မှားနေတာ ဖြစ်ရမယ်!” ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

စီမချန်ကလည်း စိတ်ပူပန်စွာဖြင့် “ငါတို့ စီမမျိုးနွယ်စုရဲ့ ငါးမျိုးစင်္ကြာ နည်းပညာက မင်းရဲ့ ရှစ်သွယ်ကွက် နည်းပညာထက် ပိုသာတယ်!

“မစ်စတစ်ဒဗိုင်းကျွန်းက အရှေ့ဘက်မှာ ရှိရမယ်!” ဟု ဆိုသည်။

ကျူးကဲယွမ်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး အာဏာရှင်ဆန်စွာဖြင့် “ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ မင်းရဲ့ အလတ်စား အရည်အချင်းနဲ့ ငါ့ကို ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ? အနောက်ဘက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်!” ဟု ပြောသည်။

စီမချန်မှာ သူ့နှင့် စကားပြောနေရသည်ကို အချိန်ကုန်သည်ဟု ယူဆသွားသည်။ သူက သင်္ဘောထိန်းကျောင်းသူကို “စီမဂန်၊ အရှေ့ဘက်ကို တန်းမတ်သွားလိုက်” ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ကျူးကဲယွမ်က သူ့ကို တားဆီးရန် အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။ “မရဘူး၊ ဒီတစ်ခါတော့ အနောက်ဘက်ကိုပဲ သွားရမယ်။”

သို့သော် စီမချန်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ “သူက မင်းစကားကို နားထောင်မယ် ထင်နေလား? သူက ငါ့စီမမျိုးနွယ်စုက တပည့်ပဲ!”

ကျူးကဲယွမ်က “မင်းသာ ရှေ့ဆက်ရွှေ့ကြည့်စမ်း၊ ငါ ဒေါသထွက်လာရင် မင်းကို အပြစ်မတင်နဲ့!” ဟု အော်သည်။

စီမချန်မှာ “...”

...

စီမဂန်မှာ မည်သူ့စကားကို နားထောင်ရမှန်းမသိဘဲ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသည်။

တစ်ယောက်က သူ့မျိုးနွယ်စု၏ ဘိုးအေး၊ နောက်တစ်ယောက်က အခြားမျိုးနွယ်စု၏ ဘိုးအေးဖြစ်သည်။

ယုတ္တိအရဆိုလျှင် သူသည် မိမိဘိုးအေး၏ စကားကို နားထောင်ရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျူးကဲယွမ်မှာ စကားပြောရလွယ်သူ မဟုတ်ပေ။ သူသာ ဒေါသထွက်လာပါက အရိုက်ခံရမည်မှာ အသေအချာပင်။

သူသည် နှစ်ယောက်စလုံးကို အပြစ်မပြုဝံ့ပေ!

ကျူးကဲစီမမှာလည်း နာကျင်နေသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ရှိနေသည်။

ဘိုးအိုနှစ်ယောက်မှာ ဤနေရာတွင် အချင်းချင်း စကားများနေကြလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ တစ်ခါလောက်တော့ သဘောတူညီမှု ရယူကြပါလား?

သူက စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် “ဘိုးအိုနှစ်ယောက်လုံးရေ၊ ကျွန်တော်တို့မှာ အချိန်သိပ်မကျန်တော့ဘူး! အမြန်ဆုံး လမ်းကြောင်းတစ်ခုခုကို ရွေးပြီး ထွက်ခွာကြရအောင်!” ဟု ပြောသည်။

သူတို့၏ စွမ်းအင် အရန်အင်အားများအရ ဆယ်ရက်ခန့်သာ ခံနိုင်သည်။ ဤအတိုင်းသာ ဆက်ဖြစ်နေပါက သူတို့ တကယ်ပင် သေဆုံးရလိမ့်မည်!

စီမချန်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ “ဒီလိုဆိုရင်လည်း တရားသူကြီးတစ်ယောက် ရှာပြီး ရွေးခိုင်းကြတာပေါ့။”

ကျူးကဲယွမ်က ခေါင်းညိတ်သည်။ “ကောင်းပြီ၊ ဒါဆိုရင် သန့်ရှင်းသောခေါင်းဆောင် ရှန်ထျန်း ကိုပဲ ငါတို့ရဲ့ တရားသူကြီးအဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်ကြစို့!”

“နောက်ထပ် ဘယ်ကိုသွားရမလဲဆိုတာ သူပဲ ဆုံးဖြတ်ပါစေ!”

သူတို့သည် စကားများနေရုံဖြင့် ဘာမျှ အကျိုးမထူးကြောင်းနှင့် အချိန်ကုန်ရုံသာ ရှိကြောင်း သိရှိကြသည်။

ထို့ကြောင့် ရှန်ထျန်း ၏ အမြင်ကို တောင်းခံခြင်းမှာ ပို၍ တရားမျှတသည်။

သူတို့၏ ထင်မြင်ချက်အရ ရှန်ထျန်း မှာ အကွက်ချခြင်း နည်းပညာများနှင့် ပတ်သက်ပြီး ဘာမျှ သိရှိမည် မဟုတ်ပေ။

ဒါကလည်း သူတို့ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံခြင်း ဖြစ်ပြီး သူသည် အလွန်ပင် တရားမျှတမည် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ရှန်ထျန်း မှာ ကံကြမ္မာ၏ သားဖြစ်သဖြင့် သူ၏ ရွေးချယ်မှုမှာ မှားယွင်းမည် မဟုတ်ပေ။

ရှန်ထျန်း မှာ သူတို့၏ စကားကြောင့် ရယ်ရမလို ငိုရမလို ဖြစ်သွားသည်။ “ဘိုးအိုတို့ခင်ဗျာ၊ ကျွန်တော်က အကွက်ချခြင်း နည်းပညာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သိပ်မသိပါဘူး။ ကျွန်တော်သာ မှားယွင်းစွာ ရွေးချယ်မိရင် အားလုံးပဲ ခွင့်လွှတ်ပေးကြဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။”

ကျူးကဲယွမ်က အလျင်အမြန်ပင် “သန့်ရှင်းသောခေါင်းဆောင်က အလွန်ပင် နှိမ့်ချလွန်းပါတယ်။ သင်ဟာ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ သားအဖြစ် အများက အသိအမှတ်ပြုထားသူပါ။ သင့်ရဲ့ ကံကြမ္မာနဲ့ဆိုရင် သင်ဟာ မှန်ကန်တဲ့ ရွေးချယ်မှုကို ပြုလုပ်နိုင်မှာပါ။ ကျွန်တော်တို့ သင့်စကားကိုပဲ နားထောင်ပါမယ်” ဟု ဆိုသည်။

ကျူးကဲယွမ်မှာ အောင်ပွဲခံနိုင်ပြီဟု ယုံကြည်နေပြီး ရှန်ထျန်း က သူ့ကိုပင် ရွေးချယ်လိမ့်မည်ဟု ခံစားနေရသဖြင့် လုံးဝ စိုးရိမ်ခြင်း မရှိပေ။

စီမချန်ကလည်း ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး မုတ်ဆိတ်မွေးများကို အနည်းငယ် လိပ်လိုက်သည်။ “သန့်ရှင်းသောခေါင်းဆောင်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ဆုံးဖြတ်ချက် ချပေးပါ။ သင် ဘာပြောပြော ကျွန်တော်တို့ လိုက်နာပါ့မယ်။”

ရှန်ထျန်း က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး တောက်ပသော မျက်ဝန်းများဖြင့် “ကျွန်တော်ထင်တာတော့ ကျွန်တော်တို့ တန်းမတ်သွားသင့်တယ်လို့ ထင်ပါတယ်” ဟု ဆိုသည်။

သူသည် ကျူးကဲစီမ၏ ဦးခေါင်းထက်ရှိ ပုံရိပ်ထဲတွင် မစ်စတစ်ဒဗိုင်းကျွန်း၏ တည်နေရာကို မြင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ လူတိုင်း၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ရှိနေသည်။

ကံကြမ္မာကောင်း ရရှိမည့် ပုံရိပ်ထဲတွင် မျိုးနွယ်စုနှစ်ခုမှာ ရှုပ်ထွေးလှသော ကြယ်တာရာပင်လယ်ထဲတွင် ခုနစ်ရက်၊ ရှစ်ရက်ခန့် လှည့်ပတ်သွားလာပြီးမှ နောက်ဆုံးတွင် ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိကြသည်။

သို့သော် ရှန်ထျန်း မှာ သူတို့နှင့် အချိန်ဖြုန်းရန် အစီအစဉ်မရှိသဖြင့် မှန်ကန်သော တည်နေရာကို တိုက်ရိုက် ညွှန်ပြလိုက်သည်။

စီမချန်၊ “...”

ကျူးကဲယွမ်၊ “???”

သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးမှာ ကြောင်အသွားကြသည်။

ဘာကြောင့်လဲ? ဘာကြောင့် ရှေ့ကိုပဲ သွားရမှာလဲ? မင်းအတွက် ရွေးချယ်စရာ လမ်းကြောင်းထဲမှာ အဲဒီလို မပါဘူးလေ!

သန့်ရှင်းသောခေါင်းဆောင်၊ ကျွန်တော်တို့ ပေးထားတဲ့ လမ်းကြောင်းနှစ်ခုက အရှေ့နဲ့ အနောက်ပဲ!

ဒါက အဖြေရွေးရမယ့် မေးခွန်းလေ!

A သို့မဟုတ် B ပဲ ရှိတာကို ဘယ်လိုလုပ် C ကို ရွေးလိုက်တာလဲ!?

...

ကျူးကဲယွမ်က ချောင်းအနည်းငယ် ဟန့်လိုက်သည်။ “သန့်ရှင်းသောခေါင်းဆောင် ရှန်ထျန်း ခင်ဗျာ၊ ကျွန်တော်တို့အားလုံး တွက်ချက်ထားတာကတော့ ရှေ့လမ်းက သေလမ်းပဲ ဖြစ်နေပါတယ်!

“ရှေ့ကိုသာ ဆက်သွားမယ်ဆိုရင် ထောင်ချောက်ထဲ ကျသွားပြီး လုံးဝ လမ်းပျောက်သွားမှာပါ။

“တခြား လမ်းကြောင်းတစ်ခုခုကို စမ်းကြည့်ကြရင်ရော?”

စီမချန်မှာလည်း ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ကျူးကဲယွမ်နှင့် သဘောထား တူညီနေသည်။ သူက “ဟုတ်ပါတယ်! ရှေ့ကို တန်းမတ်သွားလို့ မဖြစ်ဘူး!” ဟု ဆိုသည်။

သူတို့ အသုံးပြုထားသော လျှို့ဝှက်နည်းပညာများမှာ ရှုပ်ထွေးလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်၏ ပြင်းထန်မှုကို ခံစားသိရှိရန် ကမ္ဘာ၏ စွမ်းအားများကို ချေးငှားထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့ညွှန်ပြထားသော လမ်းကြောင်းနှစ်ခုမှာ အားနည်းသော်လည်း တစိုက်မတ်မတ် စီးဆင်းနေသော ရှုပ်ထွေးလှသည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ရှိနေပြီး ၎င်းတို့မှာ ဖြတ်သန်းသွားလာနိုင်သည့် လမ်းကြောင်းများ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

သူတို့၏ ရှေ့မှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ အတားအဆီးတစ်ခုကဲ့သို့ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လွန်းသည်။ ၎င်းမှာ သေလမ်းဖြစ်သည်မှာ အသေအချာပင်။

နယ်မြေ အကွက်ချခြင်းတွင် ကျွမ်းကျင်သူများမှာ ဤလမ်းကြောင်းကို လုံးဝ ရွေးချယ်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ရှန်ထျန်း မှာ သူ၏ ရွေးချယ်မှုအပေါ် ခိုင်မာစွာ ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ သူတို့နှစ်ယောက် ဘာပဲပြောပြော လမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလဲမည် မဟုတ်ပေ။

ထိုသို့ဖြစ်သဖြင့် ကျူးကဲယွမ်နှင့် စီမချန်တို့မှာလည်း ဘာမှ မတတ်နိုင်တော့ပေ။

မည်သို့ဆိုစေကာမူ ရှန်ထျန်း ကို လမ်းကြောင်း ရွေးချယ်ပေးရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သူများမှာ သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့သာ မလိုက်နာပါက သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး၏ ဂုဏ်သိက္ခာ ကျဆင်းသွားလိမ့်မည် မဟုတ်ပါလော?

ဂုဏ်သိက္ခာ ကျဆင်းသွားသည်က ကိစ္စမရှိသော်လည်း သန့်ရှင်းသောခေါင်းဆောင်၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေပါက ဖြစ်လာမည့် အကျိုးဆက်များမှာ ခန့်မှန်း၍ပင် မရနိုင်ပေ။

မည်သို့ဆိုစေကာမူ သူတို့မှာ ရှုပ်ထွေးလှသော ကြယ်တာရာကျွန်း ဒေသတွင် ရောက်ရှိနေကြသည်။ သူသာ ဒေါသထွက်လာပါက မည်သူကများ ခံနိုင်ရည် ရှိပါမည်နည်း?

အခြားအကြောင်းအရာများကို ထည့်မပြောနေတော့ဘဲ ရှန်ထျန်း သာ ပင်လယ်ပြင်တွင် ဒေါသထွက်ကာ ရုန်းရင်းဆန်ခတ် လုပ်လိုက်မည်ဆိုပါက ကသောင်းကနားဖြစ်နေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်လှိုင်းများကို အဆုံးအစမရှိ လှုံ့ဆော်ပေးပြီး သူတို့ကို နစ်မြုပ်သွားအောင် လုပ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ သူတို့ စီးနင်းလာသော ပျံသန်းသည့် သင်္ဘောမှာလည်း သူ့ကို တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

...

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ ဤကိစ္စမှာ သူတို့မျိုးနွယ်စုကြီးနှစ်ခု၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး အမွေအနှစ်နှင့် သက်ဆိုင်နေသဖြင့် ဘိုးအေးနှစ်ယောက်လုံးမှာ အလျင်စလို ဆုံးဖြတ်ချက်ချရန် မဝံ့ရဲကြပေ။

ကျူးကဲစီမ ရှေ့သို့ ထွက်လာသည်။ “ဘိုးအေးတို့ရေ၊ သန့်ရှင်းသောခေါင်းဆောင် ရှန်ထျန်း ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်အတိုင်း လိုက်နာကြရင်ကော ဘယ်လိုလဲခင်ဗျာ?”

မယုံကြည်ရသော ဘိုးအေးနှစ်ယောက်နှင့် ယှဉ်လျှင် ကျူးကဲစီမမှာ သန့်ရှင်းသောခေါင်းဆောင် ရှန်ထျန်း ကိုသာ ပို၍ ယုံကြည်ချင်နေသည်။

မည်သို့ဆိုစေကာမူ သူသည် ကံကြမ္မာ၏ သားတော် မဟုတ်ပါလော? သူ ဘယ်လိုလုပ် မှားနိုင်ပါ့မလဲ?

ကျူးကဲယွမ်နှင့် စီမချန်တို့၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသများ တောက်လောင်လာသည်။

ဒီကောင်လေးက ဒီအဘိုးအိုနှစ်ယောက် လမ်းကြောင်း မှားရွေးမိတယ်လို့ တွေးနေတာလား?

သူတို့၏ နယ်မြေ အကွက်ချခြင်း နည်းပညာများမှာ ကံကြမ္မာ၏ သားတော်တစ်ယောက်၏ မှန်းဆချက်ထက် ညံ့ဖျင်းနေသည်ဟု ဆိုလိုတာလား?

ထိုအချိန်တွင် အမျိုးသမီးနှစ်ဦး ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

“ကျွန်မလည်း သန့်ရှင်းသောခေါင်းဆောင် ရှန်ထျန်း ရွေးချယ်တဲ့ လမ်းကြောင်းက ပိုကောင်းမယ်လို့ ထင်ပါတယ်”

“ဘိုးအေးတို့ရေ၊ ကျွန်မတို့ အဲဒီဘက်ကို သွားကြည့်ကြရင်ကော?”

“ဟုတ်တယ်! အဲဒီလမ်းအတိုင်း သွားကြည့်ကြရအောင်!”

သူတို့နှစ်ဦးမှာ ကျူးကဲမန် နှင့် စီမရွှယ် တို့ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့သည် ရှန်ထျန်း ကို မယုံမရှိဘဲ ယုံကြည်ကြပြီး သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်အတိုင်း လိုက်ပါလိုကြသည်။

ဘိုးအေးနှစ်ယောက်မှာ ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် နှုတ်ခမ်းစွန်းများပင် တုန်ရီနေပြီး စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲနေကြသည်။

ဒီကလေးမလေးတွေကတော့ တကယ်ကို ရဲတင်းလွန်းကြတာပဲ!

သူတို့ရဲ့ ဘိုးအေးတွေကိုတောင် မယုံကြည်ရဲရအောင်ထိ ဘယ်လိုတောင် ဖြစ်နေကြတာလဲ?

ကောင်းပြီလေ၊ သူတို့က ရှန်ထျန်း နောက်ကိုပဲ လိုက်ချင်နေကြတာဆိုတော့ သူတို့ ခံစားရအောင် လွှတ်ပေးထားလိုက်တာကမှ ပိုကောင်းဦးမယ်။

ဒီကလေးတွေရဲ့ စိတ်မြန်လက်မြန် ဖြစ်နေတဲ့ သဘာဝကို ပြင်ပေးရမယ့် အချိန်လည်း ရောက်နေပြီ။

ရုပ်တုတွေကိုပဲ အမူးအမူး အမူးမူး လိုက်ကြည့်နေရုံနဲ့ အကွက်ချခြင်း နည်းပညာတွေကို ကျွမ်းကျင်လာမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သူတို့ သိအောင် လုပ်ပေးရလိမ့်မယ်။

...

ကျူးကဲယွမ်နှင့် စီမချန်တို့သည် အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ “ဒါဆိုလည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ သန့်ရှင်းသောခေါင်းဆောင် ရှန်ထျန်း ရွေးချယ်ထားတဲ့ လမ်းကြောင်းအတိုင်းပဲ ဆက်သွားကြတာပေါ့!”

ရှန်ထျန်း ရှိနေသရွေ့ သူတို့မှာ အန္တရာယ်အတွက် စိုးရိမ်စရာ မလိုပေ။

အများဆုံး ဖြစ်နိုင်တာက အချိန်အနည်းငယ် အလကားကုန်သွားတာပဲ ရှိမှာ!

ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး ဒီကလေးတွေကို ကောင်းကောင်း သင်ခန်းစာပေးလိုက်ရတာက တန်ပါတယ်။

“နားလည်ပါပြီ!”

သင်္ဘောဦးကို ထိန်းကျောင်းနေသော စီမဂန်း သည် ချက်ချင်းပင် သင်္ဘောကို ထိန်းချုပ်ကာ ရှေ့သို့ မောင်းနှင်သွားသည်။

မကြာမီပင် ပျံသန်းသည့် သင်္ဘောမှာ မဆုံးနိုင်သော ကသောင်းကနား ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များထဲသို့ တိုးဝင်သွားပြီး မီးခိုးရောင် မြူခိုးများဖြင့် လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

ဤနေရာရှိ မြူခိုးများမှာ ဝေဝါးပြီး ထူထပ်လှသည်။

ထူထဲသော ကသောင်းကနား ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ ရွှံ့နွံကဲ့သို့ ဤနေရာကို ဝန်းရံထားသည်။

ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် လူတိုင်းမှာ ကြီးမားသော ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရပြီး စိတ်အာရုံများပင် တုန်လှုပ်သွားသည်။

ကသောင်းကနား စွမ်းအင်များမှာ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တရစပ် စီးဆင်းနေပြီး ပျံသန်းသည့် သင်္ဘောဆီသို့ ပြေးဝင်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ် သားရဲများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဗုန်း!

မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

တိုက်မိတိုင်းတွင် မြင့်မြတ်သော အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

ပျံသန်းသည့် သင်္ဘောပေါ်ရှိ ကာကွယ်ရေး အလင်းတန်းမှာ အဆုံးအစမရှိသော မြင့်မြတ်သည့် အလင်းရောင်များဖြင့် တောက်ပနေပြီး ပြင်းထန်သော ခုခံမှုများကို ဖန်တီးပေးနေသည်။

သို့သော်လည်း သင်္ဘောမှာ တုန်ခါနေဆဲဖြစ်ပြီး စွမ်းအင်များမှာလည်း လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးနေသည်။

ဤနေရာရှိ ကသောင်းကနား စွမ်းအင်၏ သိပ်သည်းမှုမှာ အခြားဒေသများထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုများနေသဖြင့် လူတိုင်း၏ ဖိအားမှာလည်း အဆမတန် တိုးပွားလာသည်။

ကျူးကဲယွမ်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ “ငါပြောသားပဲ၊ ဒါက မှန်ကန်တဲ့ လမ်းကြောင်း မဟုတ်ဘူးလို့။”

“အခု စွမ်းအင်ကုန်ဆုံးနေတဲ့ နှုန်းအတိုင်းဆိုရင် နောက်ထပ် ဆယ်ရက်ထက် ပိုခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”

“နောက်ဆယ်ရက်အတွင်း မစ်စတစ်ဒဗိုင်းကျွန်း ကို မတွေ့ဘူးဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ကြိုးစားသမျှ အလကား ဖြစ်ကုန်လိမ့်မယ်!”

စီမချန်ကလည်း ခေါင်းညိတ်ကာ “အခုချက်ချင်းပဲ နောက်ပြန်လှည့်ပြီး အရှေ့ဘက်ကို သွားကြရအောင်။ အခြေအနေကို ပြန်ကယ်တင်လို့ ရနိုင်ပါသေးတယ်” ဟု ပြောသည်။

“အရှေ့ဘက်ကို သွားရအောင်လို့ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ? ငါတို့က အနောက်ဘက်ကို သွားရမှာ!” ဟု ကျူးကဲယွမ်က ပြန်အော်သည်။

လူအုပ်ကြီးမှာ၊ “...”

...

ဘိုးအိုနှစ်ယောက် ထပ်မံ စကားများနေသည်ကို မြင်သောအခါ လူတိုင်းမှာ နဖူးကို လက်ဖြင့် ဖိထားမိကြသည်။

ကျူးကဲစီမ က ရှန်ထျန်း ကို ကြည့်လိုက်သည်။ “ဆရာကြီး၊ ဘာများ အကြံဉာဏ် ရှိပါသေးသလဲခင်ဗျာ?”

ယခုအချိန်အထိ သူသည် ရှန်ထျန်း ကိုသာ ယုံကြည်နေဆဲပင်။

ရှန်ထျန်း က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။ “စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်တော့်ကိုပဲ ယုံလိုက်ပါ!”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် သင်္ဘောပေါ်မှ ထွက်ခွာသွားကာ ကသောင်းကနား ကြယ်တာရာပင်လယ် ဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

ရှန်ထျန်း သည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ရှေ့တည့်တည့်ကို အသာအယာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှာ နိမ့်ကျသွားပြီး ပင်လယ်ရေများ လှိုင်းထန်လာသည်။

အဆုံးအစမရှိသော စွမ်းအားများမှာ ကသောင်းကနား ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အမြောက်အမြားကို ရိုက်ခတ်လိုက်ရာ အားလုံးမှာ နောက်ပြန်ဆုတ်သွားပြီး ရှင်းလင်းသော လမ်းကြောင်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

လမ်းတစ်လမ်းမှာ ပွင့်သွားပြီး ကသောင်းကနား ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ လုံးဝ တိုးဝင်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

ပျံသန်းသည့် သင်္ဘောပေါ်ရှိ ဖိအားမှာ လျော့ကျသွားပြီး ယခင်ကထက်ပင် ပိုမို လွယ်ကူသွားသည်။

လူတိုင်းမှာ အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်သွားကြသည်။

သူတို့၏ မျက်ဝန်းများတွင် ရှန်ထျန်း ကို ကြည့်သည့်အခါ လေးစားမှုနှင့် ကိုးကွယ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏ စွမ်းရည်ကို လုံးဝ လက်ခံသွားကြသည်။

ကျူးကဲစီမ က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “သန့်ရှင်းသောခေါင်းဆောင် ရှန်ထျန်း ဆိုတာ ဒီလိုမှပဲ။ သူက တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ။”

“သူသာ ရှိနေရင် ကျွန်တော်တို့ မစ်စတစ်ဒဗိုင်းကျွန်း ကို ဘေးကင်းကင်းနဲ့ တွေ့နိုင်မှာ အသေအချာပဲ!”

မျိုးနွယ်စုနှစ်ခုမှ တပည့်များကလည်း ထောက်ခံသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ကြသည်။

မျိုးနွယ်စုကြီးနှစ်ခုမှ အမျိုးသမီး တပည့်များမှာမူ အားကျစွာဖြင့် အော်ဟစ်နေကြသည်။

“သန့်ရှင်းသောခေါင်းဆောင် ရှန်ထျန်း ရဲ့ ကျောပြင်က တကယ့်ကို ကျယ်ပြန့်တာပဲ။ ကြည့်လိုက်တာနဲ့တင် စိတ်လုံခြုံမှု ရှိလိုက်တာ!”

“ပြီးတော့ သူ့ဘေးတစ်စောင်းပုံစံကလည်း အရမ်းကို ချောမောတာပဲ။ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးတဲ့ အလှမျိုးပဲ!”

“ကျွန်မရဲ့ နှလုံးသားတွေတောင် အရည်ပျော်ကျသွားသလိုပဲ!”

အမျိုးသမီး တပည့်အားလုံးမှာ ရှန်ထျန်း ကို စွဲလမ်းသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြပြီး သူ၏ မျက်နှာကို အကြည့်မခွာနိုင်ကြပေ။

လေထဲတွင် ချဉ်စူးစူး အနံ့တစ်ခု ပျံ့လွင့်နေသည်။

မျိုးနွယ်စုနှစ်ခုမှ လူငယ်များမှာ သူတို့၏ နတ်သမီးများကို ကြည့်ကာ နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင် သံပရာသီးကို စားလိုက်ရသကဲ့သို့ ခါးသီးသော ခံစားချက်များဖြင့် ရင်ထဲတွင် ပြည့်နှက်နေသည်။

...

ရှန်ထျန်း သည် ပျံသန်းသည့် သင်္ဘော၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ကျယ်ကျယ်ဖြန့်ကာ အဆုံးအစမရှိသော မြင့်မြတ်သည့် စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဆပ်-အင်မော်တယ် (Sub-Immortals) များပင် ကြောက်ရွံ့သည့် ကသောင်းကနား ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ ရှန်ထျန်း ကို ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သူလှုပ်ရှားလိုက်တိုင်းတွင် ကသောင်းကနား ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အမြောက်အမြားကို နောက်ပြန်တွန်းပို့နိုင်ပြီး ကမ္ဘာလောကကို ပြန်လည် ရှင်းလင်းသွားစေသည်။

သူက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် “ရှေ့ကို ဆက်သွားကြရအောင်!” ဟု ပြောသည်။

“နားလည်ပါပြီ!”

မျိုးနွယ်စုနှစ်ခုမှ တပည့်များမှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပြီး ပျံသန်းသည့် သင်္ဘောကို ရှေ့သို့ အလျင်အမြန် မောင်းနှင်ကြသည်။ သူတို့၏ အမြန်နှုန်းမှာပင် အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်လာသည်။

ပျံသန်းသည့် သင်္ဘောမှာ ကသောင်းကနား ကြယ်တာရာပင်လယ်ကို အလွန် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဖြတ်သန်းသွားသည်။

ရှန်ထျန်း က လမ်းပြပေးနေသဖြင့် သူတို့၏ ခရီးမှာ အတားအဆီးမရှိဘဲ အလွန်ပင် လွယ်ကူနေသည်။

ကသောင်းကနား စွမ်းအင် အလွှာ နောက်ဆုံးတစ်ခုကို တွန်းဖယ်လိုက်သည့်အချိန်တွင် အဆုံးအစမရှိသော မြင့်မြတ်သည့် အလင်းတန်းများ ပွင့်အာလာပြီး အလွန်ပင် တောက်ပနေသည်။

လူတိုင်းမှာ ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် မျက်စိကျိန်းသွားပြီး တိမ်တိုက်များ ဖယ်ရှားလိုက်ရာ လမင်းကြီး ပေါ်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှာ ချက်ချင်း ပြန်လည် ရှင်းလင်းသွားပြီး ကသောင်းကနား ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များအားလုံးမှာ သင်္ဘောကို မထိတွေ့နိုင်တော့ဘဲ နောက်ပြန်ဆုတ်သွားကြသည်။

ကြီးမားလှသော ကျွန်းကြီးတစ်ခုမှာ သူတို့၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ လေထဲတွင် မြင့်မားစွာ တည်ရှိနေသည်။

အဝေးမှ ကြည့်လျှင် သီးခြား ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး အလွန်ပင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသည်။

ထိုကျွန်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူတိုင်း၏ မျက်ဝန်းများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။

ကျူးကဲယွမ်နှင့် စီမချန်တို့မှာလည်း ကြောင်အသွားကြသည်။

သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် မြင်းရိုင်းများ ပြေးလွှားနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

...

ထိုကျွန်း၏ ပုံသဏ္ဍာန်မှာ ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်းများတွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဒါဆိုရင် သန့်ရှင်းသောခေါင်းဆောင် ရှန်ထျန်း က မှန်ကန်စွာ ခန့်မှန်းခဲ့တာပေါ့!?