ငါကတကယ်ပဲကံကြမ္မာရဲ့သားတော်မဟုတ်ရပါဘူး

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: I Am Really Not The Son of Providence – Chapter 472: Brother Shen, Receive My Full-Out Attack! | NovelPing

ရှန်ထျန်း ထံမှ တိုက်ရိုက်ပေးအပ်လိုက်သော ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများကို လက်ခံရရှိလိုက်သည့်အခါ ထူးချွန်ထက်မြက်သည့် လူငယ်မျိုးဆက်သစ်များမှာ အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နေကြသည်။

၎င်းတို့သည် ဧကရာဇ်သုတ္တန်များ၏ အနှစ်သာရအဖြစ်ဆုံးနှင့် အထူးခြားဆုံးသော ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများ ဖြစ်ကြပြီး အခြားသူများ လျင်မြန်စွာ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စေမည့် အမြင့်ဆုံးသော နက်နဲမှုများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ထို့အပြင် ၎င်းကို ပေးအပ်လိုက်သူမှာလည်း အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ဒဏ္ဍာရီလာ အမြင့်မြတ်ဆုံးကောင်းကင်သစ်ပင်ကမ္ဘာ ၏ သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သော ခေါင်းဆောင် ရှန်ထျန်း ပင် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် တန်ဖိုးဖြတ်မရနိုင်သော လက်ဆောင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ရှန်ထျန်း သည် ထူးချွန်ပြောင်မြောက်သော ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း လူငယ်မျိုးဆက်သစ်အားလုံး သိရှိကြသည်။

ဧကရာဇ်သုတ္တန်များအပေါ် သူ၏ နားလည်သဘောပေါက်မှုမှာ အမှန်တကယ်ပင် ခန့်မှန်းရခက်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည်မှာ သေချာသည်။

လူငယ်မျိုးဆက်သစ်များမှာ အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားကြပြီး အလျင်အမြန်ပင် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုကြသည်။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဦးလေး..."

သူတို့သည် ခြေပူးထိုင်လိုက်ကြပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ ထိုမြင့်မြတ်သော အသိဉာဏ်အမွေအနှစ်များကို စတင်ခံစားလိုက်ကြသည်။

...

လူတိုင်း ငြိမ်သက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရမှ ရှန်ထျန်း သည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။

ဒီကလေးတွေက တကယ်ကိုပဲ စိတ်အေးလက်အေး မနေတတ်ကြဘူး!

သာမန်ထက်ပိုပြီး စကားတွေသာ ဆက်ပြောနေကြဦးမယ်ဆိုရင် နောက်ထပ် တူမတွေ၊ တူတွေ ဒါမှမဟုတ် မျိုးဆက်သစ်တွေ ဘယ်လောက်တောင် ထပ်တိုးလာဦးမလဲ?

အဟွတ်၊ အဟွတ်... အဲဒီအတွေးကို တွေးမိရုံနဲ့တင် ကျောချမ်းသွားမိတယ်။

ဤဖြစ်ရပ်မှတစ်ဆင့် ရှန်ထျန်း သည် ပြဿနာတစ်ခုကို သတိပြုမိသွားသည်။

ဤထူးချွန်သည့် လူငယ်မျိုးဆက်သစ်အများစုမှာ သူနှင့် တစ်ခေတ်တည်းသားများ၏ သားသမီးများ ဖြစ်နေကြသည်။

ဒေသငါးခုမှ ကျင့်ကြံသူအားလုံးက ဒီလောက်တောင် စောစော အိမ်ထောင်ပြုနေကြတာလား?

ရှန်ထျန်း သည် မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "အစ်ကိုကြီး၊ ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်များတဲ့ ပါရမီရှင်တွေက ကလေးတွေတောင် ရနေကြပြီလဲ?"

လီချန်ကဲ့၊ ကွန်မင် စသည့် ပါရမီရှင်များ၏ အစစ်အမှန် အသက်အရွယ်မှာ နှစ်ရာအနည်းငယ်သာ ရှိသေးသည်။

ပညာရှိတစ်ဦးသည် နှစ်ပေါင်း ၁၀,၀၀၀ အထိ အသက်ရှင်နိုင်သဖြင့် သူတို့မှာ အလွန်ပင် ငယ်ရွယ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

အဆုံးတွင်မူ သူတို့သည် အလွန်ငယ်ရွယ်စဉ်မှာပင် ကလေးမွေးဖွားထားကြပြီး သူတို့၏ ကလေးများမှာလည်း ကြီးပြင်းနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ရှန်ထျန်း မှာ အမှန်တကယ်ပင် သိလိုစိတ် ပြင်းပြနေသည်။

ရှန်ထျန်း ၏ နားလည်မှုအရဆိုလျှင် ကျင့်ကြံသူအနည်းငယ်သာ ဤမျှ ငယ်ရွယ်စဉ်တွင် ကလေးမွေးဖွားလေ့ ရှိကြသည်။

ရှေးယခင်ကဆိုလျှင် ကျင့်ကြံသူများသည် နှစ်ပေါင်းထောင်ဂဏန်းခန့် ရောက်ရှိမှသာ ကလေးမွေးဖွားခြင်းမှာ ပုံမှန်ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နှစ်ပေါင်း ၁,၀၀၀ ကျော်ထိ တရားဖက်မရှိသော ကျင့်ကြံသူများကို နေရာတိုင်းတွင် တွေ့နိုင်သည်။

လူတိုင်းသည် ကျင့်ကြံခြင်းကိုသာ အာရုံစိုက်ကြပြီး မိမိတို့၏ စွမ်းအားကို တိုးတက်စေရန်သာ နည်းလမ်းရှာကြသည်။ ထို့ကြောင့် အချစ်ရေး၊ အိမ်ထောင်ရေးနှင့် ကလေးမွေးဖွားခြင်းတို့ကို အာရုံစိုက်သူမှာ အလွန်ပင် နည်းပါးသည်။

အခြေခံအားဖြင့် သူတို့သည် အချို့သော ကျင့်ကြံမှုအဆင့် သို့မဟုတ် အောင်မြင်မှုတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိမှသာ ကလေးမွေးဖွားရန် စဉ်းစားကြသည်။

ကျင့်ကြံသူများမှာ နှစ်ရာအနည်းငယ်သာ ရှိသေးသည့်အချိန်တွင် ကလေးမွေးဖွားခြင်းကို စတင်နေကြသဖြင့် အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်။

ကျန်းယွင်ထင် သည် ပြုံးလျက် ရှင်းပြသည်။ "ကပ်ဘေးက ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်တဲ့အတွက် မဟာသဲကန္တာရ နတ်ဘုရားမင်းဆက်က ပါရမီရှင်တွေကို အိမ်ထောင်စောစောပြုပြီး ကလေးတွေ စောစောမွေးဖို့ အားပေးနေတာပါ။ ကလေးတွေ ပိုမွေးလာလေလေ ဒေသငါးခုရဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ စုပေါင်းစွမ်းအားက ပိုပြီး တိုးတက်လာလေလေပဲ!"

"ဒီလိုသဘောတရားကို လူတိုင်းရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ခိုင်ခိုင်မာမာ စွဲမြဲသွားအောင် လုပ်ထားတာပါ။ ဒါကြောင့်လည်း ပါရမီရှင်အသစ်တွေက ဆယ်နှစ်တိုင်းမှာ တစ်သုတ်ပြီး တစ်သုတ် ပေါ်ထွက်လာနေတာပေါ့။"

ရှန်ထျန်း မှာမူ... "..."

ဒါဆို သူတို့က ကပ်ဘေးကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ကလေးမွေးတာကိုပဲ အားကိုးနေကြတာပေါ့?

သို့သော်လည်း ၎င်းမှာ အနည်းငယ်တော့ အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။

ဤသည်မှာ ကပ်ဘေးခေတ်ဖြစ်သည့်အတွက် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ ပေါများနေပြီး ကျင့်ကြံသူများမှာလည်း သဘာဝတရား၏ နိယာမများနှင့် ပိုမိုနီးစပ်မှု ရှိကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဤမျိုးဆက်၏ ပါရမီရှင်များ၏ တိုးတက်မှုမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်သည်။

ဤမျိုးဆက်၏ ထူးချွန်ပြောင်မြောက်သော ပါရမီရှင်များမှာ ကောင်းသော ဥပမာပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့မှာ အသက် ၂၀ မှ ၃၀ ဝန်းကျင်သာ ရှိသေးသော်လည်း ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်း/အစွမ်းထက်မြက်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

သာမန်အချိန်သာဆိုလျှင် ဤသည်မှာ စိတ်ကူးယဉ်ဖို့ပင် ခက်ခဲသော အရာဖြစ်သည်။

ရာဂဏန်းမှ ထောင်ဂဏန်းအထိ ကြာမြင့်ခြင်းမရှိဘဲ မည်သူမျှ ဤကျင့်ကြံမှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျင့်ကြံသူများကို ကလေးမွေးဖွားရန် အားပေးခြင်းဖြင့် သွေးသစ်လောင်းမှု ပိုမိုရရှိလာမည်ဖြစ်ပြီး ထူးချွန်သော ပါရမီရှင်များ ပေါ်ထွက်လာရန် အခွင့်အလမ်း ပိုမိုများပြားလာမည် ဖြစ်သည်။

တစ်သောင်းတွင် တစ်ယောက် သို့မဟုတ် တစ်သန်းတွင် တစ်ယောက်နှုန်းဖြင့် ထိပ်တန်းပါရမီရှင်များ ပေါ်ထွက်လာရန်မှာ ခက်ခဲမည် မဟုတ်ပေ!

ဒေသငါးခုမှာ အပြင်ဘက်မှ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များ၏ ကျူးကျော်မှုကို ခံနေရသဖြင့် အလွန်အန္တရာယ်များနေသော်လည်း သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သော နယ်မြေများမှာမူ အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ဆက်လက်ရပ်တည်နိုင်သေးသည်။

ထိုအချိန်မှာ ကလေးများစွာ ကြီးပြင်းလာပြီး အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်လာစေရန် လုံလောက်သည်။ သူတို့သည် ဒေသငါးခုကို ကပ်ဘေးမှ ကာကွယ်ရန် အတူတကွ ပူးပေါင်းကြလိမ့်မည်။

...

ထိုအချိန်တွင် လူငယ်မျိုးဆက်သစ်များ၏ သက်ဆိုင်ရာ ဧကရာဇ်သုတ္တန်များအပေါ် နားလည်သဘောပေါက်မှုမှာ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုမိုတိုးတက်လာသည်။

ကောင်းကင်မှ အလင်းရောင်များမှာ ကြွေကျနေသော ပုံဆောင်ခဲပန်းပွင့်များကဲ့သို့ ရွာကျလာပြီး ဤနေရာတစ်ခုလုံးမှာ ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း၏ ရနံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

လူငယ်မျိုးဆက်သစ်များ၏ စွမ်းအင်များမှာ ပိုမိုတိုးတက်လာပြီး သူတို့ထံမှ အားမာန်အပြည့်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူတို့သည် အလင်းရောင်များ၏ မိုးရေစက်များကို ခံယူရင်း နတ်ဘုရားများကဲ့သို့ တောက်ပနေကြသည်။

သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်နိယာမများကို နားလည်သဘောပေါက်လာသည့်အခါ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပနေသည်။

ဒုန်း!

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားစွမ်းအင်မှာ ပင်လယ်ပြင်ကဲ့သို့ ကျယ်ပြောလှပြီး သူတို့ပတ်လည်တွင် လည်ပတ်နေသည်။

ခဏတာအတွင်းမှာပင် တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားပြီး ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ ကြီးမားစွာ တိုးတက်သွားသည်။

လူတိုင်းမှာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အဆင့်တက်နေသည်ကို ခံစားမိလိုက်ကြပြီး သူတို့၏ စွမ်းအင်များမှာ ကြေးငှက်တဲတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ မကြာမီမှာပင် ၎င်းမှာ အဆုံးမရှိသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

လူငယ်မျိုးဆက်သစ်များမှာ အကျိုးကျေးဇူးများစွာ ရရှိသွားကြပြီး သူတို့ထဲမှ အများစုမှာ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တိုးတက်သွားကြသည်။ သူတို့သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း နိုးထလာကြပြီး မျက်နှာများမှာ ဝမ်းမြောက်ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူတို့က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သော ခေါင်းဆောင်ရဲ့ ဧကရာဇ်သုတ္တန် ထိုးထွင်းသိမြင်မှုတွေက တကယ်ကို ခန့်မှန်းရခက်တာပဲ။ ငါတို့နဲ့တော့ လုံးဝ မယှဉ်နိုင်ဘူး။"

"ဒီထိုးထွင်းသိမြင်မှုတွေကြောင့် ဧကရာဇ်သုတ္တန်အပေါ် ငါ့ရဲ့ နားလည်မှုက အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်သွားတယ်!"

"ငါလည်းပဲ၊ ငါက နေမင်းဧကရာဇ်သုတ္တန် ကို အမြင့်ဆုံးအဆင့်အထိ အောင်မြင်စွာ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ပြီ!"

"ငါလည်းပဲ၊ ငါလည်းပဲ!"

"ငါလည်း အတူတူပဲ!"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သော ခေါင်းဆောင်!"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဦးလေး!"

...

လူငယ်မျိုးဆက်သစ်များအားလုံးမှာ အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နေကြသည်။ သူတို့သည် ဤဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်းမှ အကျိုးကျေးဇူးများစွာ ရရှိခဲ့ပြီး အနည်းဆုံး ကျင့်ကြံမှုနှစ်ပေါင်း ဒါဇင်များစွာကို သက်သာသွားစေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် လူငယ်မျိုးဆက်သစ်များမှာ ရှန်ထျန်း အပေါ် ကျေးဇူးတင်စကားဆိုကာ လေးစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။

သို့သော်လည်း သူတို့သည် ကျေးဇူးတင်စကားဆိုရန် ထရပ်လိုက်ကြချိန်တွင် ရှန်ထျန်း မှာ ရုတ်တရက် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းကို ချန်ရစ်ခဲ့ကာ တိမ်တိုက်များထဲသို့ တန်းမတ်စွာ ပျံသန်းသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

လူတိုင်းမှာ အံ့အားသင့်ပြီး နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားကြသည်။

"သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သော ခေါင်းဆောင်က ဘာလို့ ထွက်သွားတာလဲ?"

"ဟုတ်တယ်! ငါက သူ့ကို ငါ့ရဲ့ အဒေါ်နဲ့ အဆင်ပြေမပြေ ညှိနှိုင်းကြည့်မလို့ စဉ်းစားထားတာ!"

"ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်။ ငါ့ရဲ့ အဒေါ်ကလည်း အိမ်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ နေခဲ့ရတာ။ သူ အိမ်ထောင်ပြုဖို့ အချိန်တန်ပြီ!"

"ငါလည်းပဲ၊ ငါ့အတွက်လည်း အတူတူပဲ!"

...

ရှန်ထျန်း မှာ ချွေးပြန်နေရသည်။ သူသည် အခက်အခဲများ ကြုံတွေ့နေရသဖြင့် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။

"ဟူး၊ မြန်မြန်ဆန်ဆန် တုံ့ပြန်လိုက်နိုင်လို့ တော်သေးတယ်။"

"သူတို့သာ ငါ့ကို ထပ်ဝိုင်းထားကြရင် ငါ့ခေါင်း ပေါက်ကွဲထွက်တော့မှာပဲ!"

"အကြီးအကဲတစ်ယောက် ဖြစ်ရတာ တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ!"

ရှန်ထျန်း သည် အမြဲတမ်း သူရဲကောင်းဆန်ပြီး မည်သူမျှ မယှဉ်နိုင်သော စွမ်းအားရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း အချစ်ရေးနှင့် ပတ်သက်လာလျှင်မူ နောက်ဆုတ်ရမြဲပင်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ စိတ်နေသဘောထားမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၁၈၀ ကအတိုင်းပင် ဖြစ်နေပြီး၊ မည်သည့်အရာမျှ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လူအများအပြားက သူ၏ အိမ်ထောင်ရေးအကြောင်းကို ပြောဆိုနေကြသည်ကို မည်သူကများ ခံနိုင်ရည်ရှိပါ့မလဲ။

ထို့ကြောင့် ရှောင်ပြေးခြင်းကသာ အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။

သူတို့ကို နောက်ဆုံးတွင် ပစ်ထားခဲ့နိုင်ပြီဖြစ်၍ ရှန်ထျန်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

...

ထိုအချိန်တွင် အာကာသ၏ အစိတ်အပိုင်းများမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ပုံပျက်သွားသည့်အထိ ဖြစ်လာသည်။ လေထုထဲတွင် တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ပေါ်ထွက်လာပြီး အစွမ်းထက်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ လှိုင်းထန်လာသည်။

အာကာသမှာ အမြင့်မြတ်ဆုံး စွမ်းအားတစ်ခု၏ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး တောက်ပသော အလင်းပေါက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ထိုအလင်းရောင်အတွင်းတွင် အလွန်ခမ်းနားသော စွမ်းအင်များ လင်းလက်နေသည်။

ရှန်ထျန်း သည် မျက်လုံးကို မှေးကျဉ်းလိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော ပုံရိပ်နှစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးမှာ ခရမ်းရောင် ပညာရှိဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခန့်ညားထည်ဝါလှသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ နက်ရှိုင်းလွန်းသဖြင့် ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကိုပင် သိမ်းပိုက်ထားသယောင် ရှိသည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ စွမ်းအင်မှာ အလွန်ပင် နူးညံ့သိမ်မွေ့သည်။ သူ လှမ်းလိုက်သည့် ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတို့ ပေါင်းစပ်သွားသကဲ့သို့ ရှိပြီး၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်မှာ အမှန်တကယ် ရှိနေသည်ဟု မထင်ရဘဲ ဖမ်းဆုပ်ရန် မဖြစ်နိုင်သော ပုံရိပ်တစ်ခုနှင့် တူသည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ အဖြူရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသူတစ်ဦး ရှိသည်။ သူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်အရ ဘဝ၏ အနိမ့်အမြင့်များကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသူဖြစ်ကြောင်း သိသာပြီး ပိုမိုရင့်ကျက်လာကာ ယခင်ကဲ့သို့ ဆိုးသွမ်းမှုများ မရှိတော့ပေ။

သူ၏ စွမ်းအင်မှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းတွင် ထိန်းချုပ်ထားသည်။ သို့သော်လည်း အခြားသူများအနေဖြင့် သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာထဲတွင် ကိန်းအောင်းနေသော အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် စွမ်းအားကို ခံစားမိနိုင်သည်။

ထိုသူနှစ်ဦးမှာ ဟွမ်ရှီး နှင့် ရှီထျန်းဇီတို့ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှန်ထျန်း ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

သူ၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်တွင်ပင် ဟွမ်ရှီး ကို မဖတ်ရှုနိုင်ပေ။ ထိုမျှမက သူသည် ပိုမိုနက်နဲပြီး ခန့်မှန်းရခက်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဟု ခံစားရသည်။

ရှန်ထျန်း က စိတ်ထဲတွင် "ဟွမ်ရှီး က တကယ်ကို ဒေသငါးခုရဲ့ အစွမ်းထက်ဆုံး ကျင့်ကြံသူပဲ" ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဤသို့သော အစွမ်းအစရှိသည့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ရှိနေသရွေ့ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များအနေဖြင့် ဒေသငါးခုကို လွယ်လွယ်ကူကူ ကျူးကျော်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့နောက် ရှန်ထျန်း သည် ရှီထျန်းဇီဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာလည်း များစွာ တိုးတက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ရှီထျန်းဇီမှာ ကောင်းကင်ဘုံရှင် အလယ်အဆင့်မှ ခြောက်ပါးသော ကပ်ဘေးကို ကျော်လွန်သည့် စစ်မှန်သော ပညာရှိအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ရှီထျန်းဇီ၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းအရ သူသည် အစွမ်းထက် ပညာရှိများနှင့်ပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်နေပြီဖြစ်သည်။

ငယ်ရွယ်သော ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည့်အတိုင်း သူ၏ အရည်အချင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် မြင့်မားလှသည်။

ရှီထျန်း ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး "ဦးလေး ဟွမ်ရှီး နဲ့ အစ်ကို ရှီထျန်းဇီ၊ မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်!" ဟု နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ဟွမ်ရှီး သည် နူးညံ့စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး "ပြန်ရောက်လာပြီပေါ့" ဟု ဆိုသည်။

ရှန်ထျန်း ၏ စွမ်းအင်ကို ခံစားမိလိုက်သည်နှင့် ဟွမ်ရှီး သည် ရှီထျန်းဇီကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှန်ထျန်း သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ကျွန်တော် တရားမှတ်တာ ကြာသွားလို့ပါ၊ အပြင်ကို နောက်ကျမှ ထွက်လာမိတယ်" ဟု ပြောသည်။

ဟွမ်ရှီး ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်သည်။ "ထျန်းအာ၊ မင်း အမြင့်မြတ်ဆုံးကောင်းကင်သစ်ပင်ကမ္ဘာ ထဲမှာ ဒီလောက်ကြာကြာ တရားမှတ်နိုင်ခဲ့တာဆိုတော့ အကျိုးကျေးဇူးတွေ အများကြီး ရခဲ့မှာပဲ!"

အမြင့်မြတ်ဆုံးကောင်းကင်သစ်ပင်ကမ္ဘာ အကြောင်းကို နားလည်ထားသည့် ဟွမ်ရှီး အနေဖြင့် အမြင့်မြတ်ဆုံးကောင်းကင်သစ်ပင်ကမ္ဘာ သည် မည်သို့သော အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်ကို မသိဘဲ မနေနိုင်ပေ။

၎င်းမှာ အမြင့်မြတ်ဆုံးကောင်းကင်သစ်ပင်ကမ္ဘာ အတွင်းရှိ အကြီးမားဆုံးသော ကံကြမ္မာကောင်းများ ပိုင်ဆိုင်ရာနယ်မြေ ဖြစ်ပြီး ထူးခြားသော အခွင့်အရေးများလည်း ရှိနေသည်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း ရှီထျန်းဇီသည် ပြန်ရောက်ပြီးနောက် အမြင့်မြတ်ဆုံးကောင်းကင်သစ်ပင်ကမ္ဘာ အတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ပြန်ပြောပြထားပြီး ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ရှန်ထျန်း သည် နတ်မင်းကြီး ဟွန်းထျန်း၏ အမွေကို ရရှိခဲ့ကြောင်း ဟွမ်ရှီး သိရှိထားသည်။

ရှန်ထျန်း သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် အကျိုးကျေးဇူးတွေ အများကြီး ရခဲ့သလို စွမ်းအားတွေလည်း တိုးတက်လာပါတယ်" ဟု ပြောသည်။

ရှန်ထျန်း သည် ဟွမ်ရှီး ရှေ့တွင် အမြဲတမ်း ယဉ်ကျေးနှိမ့်ချစွာ ပြုမူသည်။

ဟွမ်ရှီး သည် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး "ကောင်းတယ်၊ တကယ်ကို ကောင်းတယ်!"

"မင်းရှိနေတာကြောင့် ဒေသငါးခုမှာ ပိုပြီး မျှော်လင့်ချက် ရှိလာပြီ!"

ဟွမ်ရှီး သည် ရှန်ထျန်း ကို တပည့်တစ်ယောက်ကဲ့သို့ သဘောထားလာသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက သူသည် ဟွမ်ရှီး ဧကရာဇ်သုတ္တန်နှင့် နတ်မက်မွန်သီးကို ပေးအပ်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

ရှန်ထျန်း ဤမျှအောင်မြင်မှုများ ရရှိသည်ကို မြင်ရသည်မှာ သူ၏ စိတ်ကို ကြည်နူးစေသည်။

...

ရှန်ထျန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ ခဏတာ တွန့်ဆုတ်နေပြီးမှ "ဦးလေး ဟွမ်ရှီး၊ ကျွန်တော် ဦးလေး ပြောတဲ့ ကသောင်းကနား ကောင်းကင်ပြင်ဆင်ဆေးကို ပေါင်းစပ်ဖော်စပ်ပြီးပါပြီ။"

"ဒါပေမဲ့ အဲဒါက မက်မွန်သီး ကောင်းကင်ပြင်ဆင်ဆေး မဟုတ်ဘဲ ငှက်ပျောသီး ကောင်းကင်ပြင်ဆင်ဆေး ဖြစ်နေပါတယ်!"

ရှန်ထျန်း သည် သန့်ရှင်းသော စစ်မြေပြင်နယ်မြေနှင့် ပတ်သက်သည့် အကြောင်းအရာအားလုံးကို ဟွမ်ရှီး ထံ ပြန်ပြောပြပြီး "ငှက်ပျောသီး ကောင်းကင်ပြင်ဆင်ဆေးရဲ့ အာနိသင်က မက်မွန်သီး ကောင်းကင်ပြင်ဆင်ဆေးလောက် မကောင်းပေမဲ့ ကျွန်တော် လျော်ကြေးအနေနဲ့ ကောင်းကင်ပြင်ဆင်ဆေး နှစ်လုံး ပေးပါ့မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရှန်ထျန်း သည် ကသောင်းကနား ကောင်းကင်ပြင်ဆင်ဆေး နှစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ဟွမ်ရှီး ထံ ပေးအပ်လိုက်သည်။

ငှက်ပျောသီး ကောင်းကင်ပြင်ဆင်ဆေး တစ်လုံး၏ အာနိသင်မှာ မက်မွန်သီး ကောင်းကင်ပြင်ဆင်ဆေးနှင့် ယှဉ်လျှင် သိပ်ပြီး ကွာခြားမှု မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် ငှက်ပျောသီး ကောင်းကင်ပြင်ဆင်ဆေး နှစ်လုံး၏ တန်ဖိုးမှာ မက်မွန်သီး တစ်လုံးထက် ပိုမိုမြင့်မားသည်။

လူတစ်ယောက်လျှင် တစ်လုံးသာ စားသုံးနိုင်သောကြောင့် အပိုတစ်လုံးမှာ အခြား အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ရှန်ထျန်း က ဂရုမစိုက်ပေ။ ဟွမ်ရှီး သည် ဒေသငါးခု၏ အစွမ်းထက်ဆုံး ကျင့်ကြံသူဖြစ်ပြီး သူ ထမ်းထားရသော တာဝန်များမှာ သာမန်ကျင့်ကြံသူများထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုကြီးမားသည်။

လူတိုင်းက ငြိမ်းချမ်းစွာ ကျင့်ကြံနေနိုင်သော်လည်း သူကမူ မမျှော်လင့်ထားသည့် အဖြစ်အပျက်များ မဖြစ်စေရန် ထိပ်တန်း မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူများကို အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်နေရသည်။

မဟုတ်ပါက သူတို့ကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သူများ စတင်သတ်ဖြတ်ကြပါက ဒေသငါးခုလုံးမှာ ဆင်းရဲဒုက္ခ၏ ငရဲခန်းသို့ ကျရောက်သွားပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ဟွမ်ရှီး သည် ဒေသငါးခုတွင် အလေးစားဆုံး ခံရမည့် အကြီးအကဲတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူ့ကို ကောင်းကင်ပြင်ဆင်ဆေးများ ပေးအပ်ခြင်းမှာ သူ၏ စွမ်းအားကို တိုးတက်စေရုံသာမက ဒေသငါးခုကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ကာကွယ်နိုင်စေမည်ဖြစ်ပြီး အပိုတစ်လုံးမှာလည်း အခြား အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ပျိုးထောင်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ဒေသငါးခုမှာ အန္တရာယ်ကြားတွင် ရှိနေသဖြင့် သူတို့အားလုံးမှာ လှေတစ်စင်းတည်းစီးထားသူများဖြစ်ကာ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် များကို အတူတကွ တိုက်ခိုက်ရမည် ဖြစ်သည်။

မဟာသဲကန္တာရ နတ်ဘုရားမင်းဆက်တွင် အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူ နောက်တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာခြင်းမှာလည်း ဒေသငါးခုအတွက် ကောင်းမွန်သော အရာပင် ဖြစ်သည်။

...

ဟွမ်ရှီး ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် "မင်းက တကယ်ကို စာနာတတ်တာပဲ၊ ထျန်းအာ!"

"ဒါဆိုရင် မင်းတို့ လူငယ်တွေပဲ အတူတူ စကားပြောနေကြတော့! ငါ့မှာ ဖြေရှင်းစရာ ကိစ္စလေးတွေ ရှိသေးလို့ အရင်သွားနှင့်မယ်" ဟု ဆိုသည်။

ဟွမ်ရှီး သည် ကောင်းကင်ပြင်ဆင်ဆေး နှစ်လုံးကို ယူကာ အဆုံးမရှိသော ဗလာနယ်မြေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူသည် စွမ်းအားကို အမြန်ဆုံး တိုးတက်စေရန် ကသောင်းကနား ကောင်းကင်ပြင်ဆင်ဆေးကို အမြန်ဆုံး စားသုံးရမည်ဖြစ်ပြီး မမျှော်လင့်ထားသော ကိစ္စများ မဖြစ်စေရန် ပြင်ဆင်ရမည် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူသည် ဂျီရှာအကယ်ဒမီ မှ ကောင်းကင်ပြင်ဆင်ဆေး စားသုံးမည့် အကြီးအကဲတစ်ဦးကိုလည်း ရွေးချယ်ရဦးမည်။

ထိုသို့ဖြစ်ပါက ဂျီရှာအကယ်ဒမီ တွင် အစွမ်းထက် ထိပ်တန်းကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦး ရှိလာမည်ဖြစ်ပြီး နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် ကို အနိုင်ယူနိုင်မည့် အခွင့်အရေး ပိုမိုများပြားလာမည် ဖြစ်သည်။

ဟွမ်ရှီး ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ရှီထျန်းဇီသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ရှန်ထျန်း ဆီသို့ လျှောက်လာသည်။

"အစ်ကို ရှန်ထျန်း၊ နောက်ဆုံးတော့ ထွက်လာနိုင်ပြီပဲ!"

ရှီထျန်းဇီ၏ မျက်လုံးများတွင် စိတ်အားထက်သန်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ရှီထျန်းဇီသည် ရှန်ထျန်း တရားမှတ်နေဆဲဖြစ်သဖြင့် နှုတ်မဆက်နိုင်ဘဲ အမြင့်မြတ်ဆုံးကောင်းကင်သစ်ပင်ကမ္ဘာ ထဲမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွေ့ဆုံပြီးကတည်းက နှစ်ပေါင်း ၁၈၀ တောင် ကုန်ဆုံးသွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူကများ ထင်မှတ်ထားပါ့မလဲ။

ရှန်ထျန်း နှင့် ပတ်သက်လျှင် ရှီထျန်းဇီမှာ လေးစားမှုနှင့် အားကျမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များလည်း ပြင်းပြနေသည်။

အဆုံးစွန်တွင် သူသည်လည်း ငယ်ရွယ်သော ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အလယ်ပိုင်းဒေသတွင် မည်သူမျှ မယှဉ်နိုင်သူဟု ဆိုနိုင်သည်။

ရှန်ထျန်း နှင့် တွေ့ဆုံပြီးမှသာ သူသည် ကျရှုံးမှုများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ရှန်ထျန်း၏ ရှီထျန်းဇီမှာလည်း မူလကပင် စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်သူဖြစ်ရာ သူ၏ တရားမှတ်သားမှုလမ်းကြောင်းမှာ ထိခိုက်မှုမရှိခဲ့ပေ။ ယင်းအစား သူသည် ပိုမို၍ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ချက် ခိုင်မာလာခဲ့သည်။

သူသည် ရှန်ထျန်း ကို မိမိ၏ ပြိုင်ဘက်၊ မိတ်ဆွေနှင့် လိုက်လံအမီလိုက်ရမည့် ပန်းတိုင်တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။

မိမိ၏ ပြိုင်ဘက်တစ်ယောက် ဘေးကင်းစွာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်ရသည့်အတွက် ရှီထျန်းဇီမှာလည်း အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်နေမိသည်။

...

ရှန်ထျန်း က ပြုံး၍ "မတွေ့ရတာ ကြာပြီဖြစ်တဲ့ အစ်ကို ရှီထျန်းဇီက အရင်အတိုင်းပဲ ခန့်ညားပြီး အရည်အချင်းရှိနေတုန်းပဲနော်!"

"အစ်ကို ရှီထျန်းဇီအနေနဲ့ ကောင်းကင်စက်ဝန်း ဒါအိုသုတ္တန်ကို အစွမ်းကုန် ကျင့်ကြံပြီးလောက်ပြီလို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား?" ဟု ပြောသည်။

သာမန်အားဖြင့် ရှီထျန်းဇီသာ မရှိခဲ့ပါက ရှန်ထျန်း သည် နတ်မင်းကြီး ဟွန်းထျန်း၏ အမွေကို ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထူးချွန်ထက်မြက်ပြီး ကံဇာတာ အလွန်ကောင်းမွန်သည့် ဤသိုးကလေးနှင့် ပတ်သက်၍ ရှန်ထျန်း မှာ အလွန်ပင် သဘောကျ နှစ်သက်နေသည်။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ဤသိုးကလေးမှာ အမွေးညှပ်ရန် အကောင်းဆုံးဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ရှီထျန်းဇီမှာ မျက်နှာတစ်ချက်တွန့်သွားသည်။

"အစ်ကိုကလည်း ချီးကျူးလွန်းပါပြီ။ ကျွန်တော်က အစ်ကိုနဲ့ ဘယ်လိုမှ ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး!"

သူသည် အတိတ်က ရှန်ထျန်း ကို အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ချက်အပြည့်ရှိခဲ့ဖူးသည့် အကြောင်းကို မေ့မထားပေ။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် လက်တွေ့ဘဝ၏ ကြမ်းတမ်းမှုက သူ့ကို အချက်ပေါင်းများစွာ ရိုက်ချလိုက်သလို ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် လုံးဝန်းသောကောင်းကင် အန်စာတုံးနယ်မြေမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက်ပိုင်း နှစ်များအတွင်း ရှီထျန်းဇီသည် အပြင်းအထန် ကြိုးစားကျင့်ကြံခဲ့ပြီး ကောင်းကင်စက်ဝန်း ဒါအိုသုတ္တန်ကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် အာရုံစိုက်ခဲ့သည်။

စိတ်ရှိလျှင် လမ်းရှိသည်ဆိုသည့်အတိုင်း သူသည် ကောင်းကင်စက်ဝန်း ဒါအိုသုတ္တန်ကို အဆင့်မြင့်ဆုံးအထိ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ရှန်ထျန်း နှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်လျှင် ကွာခြားချက်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ပင်။

၃ နှစ်နှင့် နှစ်ပေါင်း ၁၈၀ ဆိုသည်မှာ လုံးဝ နှိုင်းယှဉ်၍ပင် မရနိုင်ပေ!

ရှီထျန်းဇီမှာ အသက်ပြင်းပြင်း ရှိုက်လိုက်မိသည်။

'အစ်ကို ရှန်ထျန်းနဲ့တော့ အရည်အချင်း မနှိုင်းယှဉ်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။ ဖိအားတွေက အရမ်းများလွန်းတယ်!'

'ဒီမျိုးဆက်ရဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော်တောင် အမှိုက်တစ်စလို ဖြစ်နေရသလိုပဲ။'

'ဟာ... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တောင် အားမလိုအားမရ ဖြစ်ရတယ်!'

...

ရှန်ထျန်း နှင့် အရည်အချင်းပိုင်းတွင် ယှဉ်ပြိုင်၍ မရနိုင်တော့သဖြင့် ရှီထျန်းဇီသည် အခြားသော ကဏ္ဍများတွင်မူ ရှန်ထျန်း ကို အနိုင်ရလိုနေသေးသည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း သူသည် ရှန်ထျန်း ကို တစ်ကြိမ်လောက်တော့ အနိုင်ယူကြည့်ချင်နေခဲ့သည်။

ရှန်ထျန်း ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ရှီထျန်းဇီက စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် "အစ်ကို ရှန်ထျန်း၊ အခု အစ်ကို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က ဘယ်လောက်တောင် ရှိနေပြီလဲ?" ဟု မေးလိုက်သည်။

ရှန်ထျန်း ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နှင့် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ အချိုးမကျကြောင်း ရှီထျန်းဇီ သိထားသည်။

အတိတ်က ရှန်ထျန်း သည် မူလဝိညာဉ်အဆင့် အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိစဉ်ကပင် ရှန်ထျန်းzi (အလယ်အလတ်အဆင့် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်) ကို အနိုင်ယူခဲ့ဖူးသည်။

ထိုအချိန်က သူတို့၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ စစ်မှန်သော ရသေ့တစ်ပါးနှင့် ညီမျှနေခဲ့သည်။

နှစ်ပေါင်း ၁၈၀ ကျော်လွန်သွားပြီးနောက် ရှန်ထျန်း သည် မုချပေါက်မြောက်သွားမည်မှာ သေချာသည်။

ထို့ကြောင့် ရှီထျန်းဇီသည် ရှန်ထျန်း မည်သည့်နယ်ပယ်အထိ ရောက်ရှိသွားသည်ကို သိလိုနေသည်။

ရှန်ထျန်း က ပြုံး၍ "ဆင်းရဲဒုက္ခ ကျော်လွန်ခြင်းအဆင့်ရဲ့ တစ်ဝက်!" ဟု ပြောသည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ရှီထျန်းဇီ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။

ရှန်ထျန်း သည် ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် အစောပိုင်းတွင် ရှိစဉ်ကပင် ဆင်းရဲဒုက္ခခုနစ်ပါး ရသေ့ကြီးတစ်ပါးနှင့် တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့ရာ ယခု ဆင်းရဲဒုက္ခ ကျော်လွန်ခြင်းအဆင့်သို့ တစ်ဝက်အလိုတွင် ရှိနေပြီဆိုပါက သူသည် အစွမ်းထက် ရသေ့ကြီးတစ်ပါး၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိနေရမည်ပင်!

တစ်ဖက်တွင်လည်း ဆင်းရဲဒုက္ခခြောက်ပါး ရသေ့ကြီး အထွတ်အထိပ်ဖြစ်ပြီး ရသေ့ကြီးအဆင့်သို့ တစ်ဝက်အလိုတွင် ရှိနေသည့် ရှီထျန်းဇီမှာလည်း အစွမ်းထက် ရသေ့ကြီးတစ်ပါး၏ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ သူသည် ရှန်ထျန်း နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိနေပြီဟု ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်လော?

ရှီထျန်းဇီ၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာသည်။

"အစ်ကို ရှန်ထျန်း၊ ကျွန်တော်တို့ တိုက်ခိုက်ကြည့်ကြမလား? ဒီတစ်ခါတော့ အစ်ကို့ရဲ့ အစွမ်းအစ အပြည့်အဝနဲ့ တိုက်ပေးရမယ်နော်!" ဟု ရှီထျန်းဇီက ပြတ်သားသော လေသံဖြင့် ပြောသည်။ သူသည် အတိတ်က ရှန်ထျန်း သည် သူ့ကို အားနာ၍ အစွမ်းအပြည့်မသုံးခဲ့ဟု သံသယရှိနေသည်။

မဟုတ်ပါက သူသည် ပို၍ပင် ဆိုးရွားစွာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရပေလိမ့်မည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရှီထျန်းဇီတွင်လည်း သူ့ဂုဏ်သိက္ခာနှင့်သူ ရှိသေးရာ သူသည် ရှန်ထျန်း နှင့် အစွမ်းအပြည့်သုံး၍ တရားမျှတစွာ တိုက်ခိုက်လိုသည်။

သူတို့နှစ်ဦးကြား ကွာခြားချက် ရှိနေသည်ပင် ဖြစ်ပါစေ၊ ထိုကွာခြားချက်က မည်မျှကြီးမားသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုသည်။

ရှန်ထျန်း သည် ရှီထျန်းဇီ၏ စကားကို ကြားရသောအခါ အနည်းငယ် အခက်တွေ့သွားဟန်ဖြင့် "အစ်ကို ရှီထျန်းဇီ၊ ကျွန်တော် အဲဒီလို မလုပ်တာ ပိုကောင်းမယ်!" ဟု ပြန်ပြောသည်။

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ အစ်ကို့ရဲ့ အစွမ်းအပြည့်ပဲ သုံးလိုက်ပါ။ ကျွန်တော် ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ခံနိုင်ရည် ရှိပါတယ်!"

ရှီထျန်းဇီမှာ ယုံကြည်ချက်အပြည့် ရှိနေသည်။ သူသည် ပြီးခဲ့သည့် နှစ်ပေါင်း ၁၈၀ အတွင်း ပျင်းရိမနေခဲ့ဘဲ သူ၏ စွမ်းအားများမှာလည်း များစွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

သူသည် ရှန်ထျန်း ကို အစွမ်းအပြည့်သုံးအောင် ဖိအားပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်နေသည်။

"ဒါပေမဲ့..."

ရှန်ထျန်း တစ်ခုခု ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ရှီထျန်းဇီက ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "အစ်ကို ရှန်ထျန်း၊ ကျွန်တော့်ကို စည်းရုံးဖို့ မလိုပါဘူး။ အစွမ်းအပြည့်ပဲ တိုက်ကြရအောင်!"

"ကောင်းပြီလေ!"

ရှန်ထျန်း သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ထိုအခါ တောက်ပသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ဧရာမ နတ်ဘုရားအိုးတစ်လုံးမှာ သူ၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

ထိုနတ်ဘုရားအိုးထဲတွင် ဗလာနယ်မြေကိုပင် ပြာကျသွားစေနိုင်သည့် ပြင်းထန်သော နေမင်းမီးတောက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

အားကောင်းလှသော ရသေ့အငွေ့အသက်များမှာ တစ်နေရာလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ထိုကျယ်ပြန့်သော အငွေ့အသက်မှာ ပင်လယ်ကဲ့သို့ အဆုံးမရှိဘဲ တစ်လောကလုံးကိုပင် ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။

ထိုအိုးမှာ နေမင်းနတ်ဘုရားအိုး ဖြစ်သည်။

ရှီထျန်းဇီက သူ့ကို အစွမ်းအပြည့်သုံးခိုင်းနေသဖြင့် ရှန်ထျန်း လည်း စကားနားထောင်ရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိ၊ မဟုတ်ပါက သူ့ကို မလေးစားရာရောက်ပေမည်။

ရှီထျန်းဇီမှာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားပြီး တံတွေးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် မျိုချလိုက်သည်။

"အစ်ကို ရှန်ထျန်း၊ ကျွန်တော်တို့ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားလက်သီးနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ကြမလား?"

ရှီထျန်းဇီ၏ နှုတ်ခမ်းမှာ ပြင်းထန်စွာ တွန့်သွားသည်။

'ခွေးကောင်! ငါက အစွမ်းအပြည့်သုံးခိုင်းတာ၊ အခုလို နတ်ဘုရားပစ္စည်းထုတ်ပြီး ငါ့ကို အနိုင်ကျင့်ခိုင်းတာ မဟုတ်ဘူး!'

'ဒီလို ဧကရာဇ်အဆင့် ပစ္စည်းမျိုး ထုတ်သုံးရင် ဘယ်သူက ခံနိုင်မှာလဲ!'

"အော်၊ ဟုတ်ကဲ့၊ ရပါတယ်!"

ရှန်ထျန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နေမင်းနတ်ဘုရားအိုးကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။

ပြောရမည်ဆိုလျှင် ဤသည်မှာ သူ၏ နောက်ဆုံးလက်ကျန်မဟုတ်သေးပေ။ သူသည် လုံးဝန်းသောကောင်းကင် အန်စာတုံးကိုပင် ထုတ်မသုံးရသေးပေ!

ရှီထျန်းဇီမှာ ချက်ချင်းပင် သက်ပြင်းချနိုင်သွားသည်။ ရှန်ထျန်း သာ ဧကရာဇ်အဆင့် ပစ္စည်းများကို ထုတ်မသုံးသရွေ့ သူသည် ရှန်ထျန်း နှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် အခွင့်အရေး ရှိနေသေးသည်။

ရှီထျန်းဇီ၏ မျက်လုံးများတွင် စိတ်အားထက်သန်မှုများ တောက်လောင်နေပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ယှဉ်ကာ "ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီတိုက်ပွဲကနေ ကျွန်တော့်ကို လမ်းညွှန်ပေးပါ!" ဟု ပြောသည်။

ပြောပြီးသည်နှင့် ရှီထျန်းဇီသည် ရှန်ထျန်း ဆီသို့ ဦးစွာ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

သူ၏ ပုံရိပ်မှာ တိမ်တိုက်များထဲသို့ ပျံသန်းသွားသည့် ကြယ်တံခွန်ကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး တောက်ပသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများကို ချန်ရစ်ခဲ့သည်။

ရှီထျန်းဇီသည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ရာ ကြီးမားလှသော စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အဆုံးမရှိသော ဗလာနယ်မြေကိုပင် အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်သွားစေသည်။

ရှန်ထျန်း ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။

ပြီးခဲ့သည့် နှစ်ပေါင်း ၁၈၀ အတွင်း ရှီထျန်းဇီသည် ကောင်းကင်နတ်ဘုရားလက်သီးကိုသာ အချိန်ပြည့် ကျင့်ကြံခဲ့သဖြင့် ယခုအခါတွင် သူသည် အလွန်ပင် ကျွမ်းကျင်နေပြီဖြစ်သည်။

သူ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခခြောက်ပါး စစ်မှန်သော ရသေ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ဖြင့် ကောင်းကင်နတ်ဘုရားလက်သီး၏ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်နိုင်နေသည်။

ထိုလက်သီးချက်၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသဖြင့် အစွမ်းထက် ရသေ့ကြီးတစ်ပါးပင်လျှင် တိုက်ရိုက် ခုခံရန် မလွယ်ကူပေ။

ထိုအရာက ရှန်ထျန်း ၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကိုလည်း နှိုးဆွလိုက်ပြီး "လာခဲ့လေ!" ဟု ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ရှန်ထျန်း သည် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး ကြယ်တာရာအလင်းများက သူ့ကို ဝန်းရံထားသည်။

ရှန်ထျန်း သည် ကျယ်ပြန့်သော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်သို့ ပျံသန်းသွားပြီး လက်သီးချက်မှာလည်း ခမ်းနားစွာ တောက်ပလျက် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ထိုခဏချင်းမှာပင် သူ၏ ရှေ့တွင် အငွေ့အသက်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဧရာမ လက်သီးကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ထိုလက်သီးချက်မှာ ရှီထျန်းဇီနှင့် တိုက်မိသွားချိန်တွင် အလွန်ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ဘုန်း!

ကမ္ဘာမြေကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေမည့် အသံကြီး ပေါ်ထွက်လာသည်။

၎င်းမှာ သာမန်တိုက်ပွဲနှင့် မတူဘဲ ကြယ်တံခွန်နှစ်ခု တိုက်မိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ထိုအငွေ့အသက်များကြောင့် စကြဝဠာတစ်ခုလုံးပင် ပျက်စီးတော့မည့်အလား မြေပြင်မှာ တုန်ခါသွားသည်။

ကောင်းကင်တွင် အဆုံးမရှိသော နတ်ဘုရားအလင်းများ တောက်ပနေသည်။ မျက်စိပင် ကျိန်းစပ်သွားမည့်အထိ တောက်ပနေပြီး ကျယ်ပြန့်သော နတ်ဘုရားစွမ်းအင်များမှာ ပင်လယ်ကဲ့သို့ တစ်နေရာလုံးသို့ ပြင်းထန်စွာ စီးဆင်းနေသည်။

ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို အဆုံးမရှိသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများက ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး နေမင်းနှင့် လမင်းတို့၏ အရောင်အဝါကိုပင် မှေးမှိန်သွားစေတော့သည်။

အလင်းတန်းများ ပြန်လည်ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ ရှန်ထျန်း သည် လေထဲတွင် ခန့်ညားစွာ ရပ်တည်နေပြီး သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အငွေ့အသက်များမှာ အတိုင်းအဆမရှိ နက်နဲလှသည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ ရှီထျန်းဇီက လေထဲတွင် ပေါလောပေါ်နေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေပြီး ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ရသည်။ သို့သော် သူ၏ မျက်လုံးများမှာမူ တောက်ပလာသည်။

'ညီအစ်ကို ရှန်ထျန်း ရဲ့ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားလက်သီးအပေါ် နားလည်သဘောပေါက်မှုကလည်း အလွန်ပင် နက်နဲလှပါလား!'

...

'ဒါပေမဲ့ ဒါက ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်က မွေးရာပါ ပညာရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်သလို ကောင်းကင်နတ်ဘုရားလက်သီးကိုလည်း နှစ်ပေါင်း ၁၀၀ တိတိ အချိန်ပေး လေ့ကျင့်ထားတာပဲ။'

'ဒီတိုက်ပွဲမှာ ကျွန်တော် ရှုံးနိမ့်စရာ အကြောင်းမရှိဘူး!'

"ညီအစ်ကို ရှန်ထျန်း၊ ကျွန်တော် နှစ်ပေါင်း ၁၈၀ တိတိ လေ့ကျင့်ထားတဲ့ အစွမ်းအပြည့်နဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို လက်ခံဖို့ ပြင်ထားလိုက်တော့!"