ရှန်ထျန်း သည် ခြေပူးခွေထိုင်လျက် ဧရာမနတ်ဘုရားဝိညာဉ်ပြသခဲ့သည့် စွမ်းအားကို အာရုံခံနေသည်။
ဧရာမနတ်ဘုရားဝိညာဉ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အပေါက်အဝ (acupoints) ၃၆၅ ခု ပေါ်လာပြီး ၎င်းတို့သည် လူသားတစ်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အပေါက်အဝ ၃၆၅ ခုနှင့် တူညီနေသည်။
အပေါက်အဝတစ်ခုချင်းစီသည် တောက်ပသော အလင်းရောင်များဖြင့် လင်းလက်နေပြီး တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ချိတ်ဆက်သွားကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။
သို့သော်လည်း ဤစွမ်းအင်မျိုးမှာ နိဗ္ဗာန်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ထိန်းချုပ်နိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ပေ။
လူသားခန္ဓာကိုယ်တွင် ကြီးမားသော အပေါက်အဝ ၃၆၅ ခု၊ သေးငယ်သော အပေါက်အဝ ၃,၆၅၀ ခုနှင့် လျှို့ဝှက်အပေါက်အဝ ၁၀၀,၀၀၀ ရှိသည်။
နိဗ္ဗာန်အဆင့်တွင် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်များသည် တစ်ကိုယ်လုံးသို့ ပြန့်ကျဲနေပြီး စုစည်း၍မရသော စစ်သည်များကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
မဟာစွမ်းပကား (Mighty Prowess) အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီး ခန္ဓာကိုယ် ပြောင်းလဲသွားမှသာလျှင် ပြန့်ကျဲနေသော အပေါက်အဝများသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ချိတ်ဆက်လာပြီး မဟာစွမ်းပကား ကျင့်ကြံသူ၏ အစွမ်းကို ပြသနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
မီးတောက်ကျမ်း ၏ လှုံ့ဆော်မှုအောက်တွင် ဧရာမနတ်ဘုရားဝိညာဉ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အပေါက်အဝ ၃၆၅ ခုသည် စုစည်းသွားကြသည်။
၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် စိတ်ကူးယဉ်ရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှန်ထျန်း နားလည်သဘောပေါက်သွားသည်။
သူ့ခန္ဓာကိုယ်ရှိ နတ်ဘုရားအပေါက်အဝများမှာ တဖျပ်ဖျပ်လက်နေပြီး အားကောင်းသော စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
ရှန်ထျန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှ တောက်ပပြိုးပြက်နေသော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။
သူသည် ဧရာမနတ်ဘုရားဝိညာဉ် အသုံးပြုနေသည့် စွမ်းအားကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် ကြိုးစားနေပြီး ထိုစွမ်းအားဖြင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အပေါက်အဝ ၃၆၅ ခုကို ချိတ်ဆက်ရန် ကြိုးစားနေသည်။
ထိုအချိန်တွင် ခရမ်းရောင်နန်းတော်ဝိညာဉ်လောကရှိ ဧရာမနတ်ဘုရားဝိညာဉ်သည် နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
အဆုံးမဲ့ ကသောင်းကနားဖြစ်မှုများမှာ ပြတ်တောက်သွားပြီး ရှုပ်ထွေးနေသော နိယာမများမှာ ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရသည်။ ကသောင်းကနားဖြစ်နေသော လောကကြီးတစ်ခုလုံးကို အောင်မြင်စွာ ထိန်းချုပ်လိုက်နိုင်သကဲ့သို့ပင်။
ဧရာမနတ်ဘုရားဝိညာဉ်သည် သူ၏ မယှဉ်နိုင်သော စစ်ပုဆိန်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ဆုပ်လိုက်သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အပေါက်အဝ ၃၆၅ ခုလုံး လင်းလက်သွားပြီး သူ၏အရှိန်အဝါမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
လာမည့် တိုက်ခိုက်မှုမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် နှစ်ခြမ်းကွဲသွားစေနိုင်လိမ့်မည်!
ဘုန်း!
ရှန်ထျန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ တောက်ပသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အလွန်အမင်း စူးရှလှသည်။
ကြီးမားသော အပေါက်အဝများသည် မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုဖြင့် ချိတ်ဆက်သွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ နတ်ဘုရားအလင်းများ ထွက်ပေါ်လာကာ အရှိန်အဝါများမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာသည်။
ခလောက်!
ရှန်ထျန်း ၏ အဆုတ်အတွင်းရှိ ကျန်းယွင်ရှီး သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ရိပ်မိသွားသကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာသည်။
ချီး!
ရှန်ထျန်း သည် သူ၏လက်ယာလက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး လက်ချောင်းများကို ဆုပ်လိုက်သည်။
ကျန်းယွင်ရှီး သည် ရှန်ထျန်း ၏ အဆုတ်ထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။
ကျန်းယွင်ရှီး ကို ကိုင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အလွန်အေးစက်လှသော ဓားအရှိန်အဝါတစ်ခုသည် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး လှည့်ပတ်နေတော့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှန်ထျန်း ၏ အပေါက်အဝ ထက်ဝက်ကျော်မှာလည်း ဤမမြင်နိုင်သော စွမ်းအားဖြင့် ချိတ်ဆက်သွားသည်။
“ဒါက... နတ်ဘုရားစွမ်းအားရဲ့ အစွမ်းပဲ!”
ကြာပန်းနီလာအရှင် ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ နတ်ဘုရားစွမ်းအား၏ အစွမ်းမှာ အလွန်ပြင်းထန်ရုံသာမက ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး မဟာစွမ်းပကားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း ဖော်ပြနေသည်။
မဟာစွမ်းပကားအဆင့် ကျင့်ကြံသူများသာလျှင် သူတို့၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အပေါက်အဝများကို ချိတ်ဆက်နိုင်သည်။
သို့သော်လည်း ဤအချိန်တွင် ရှန်ထျန်း သည် နိဗ္ဗာန်အဆင့်ဖြင့်ပင် သူ၏ အပေါက်အဝ ထက်ဝက်ကျော်ကို ချိတ်ဆက်လိုက်နိုင်ပြီဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ ရှန်ထျန်း သည် နတ်ဘုရားစွမ်းအား၏ အနှစ်သာရကို နားလည်သဘောပေါက်သွားပြီဟု ဆိုလိုသည်။
သူသာ စိတ်ကူးရှိမည်ဆိုလျှင် အချိန်မရွေး အဆင့်တက်နိုင်သည်။
ဤအဆင့်တွင် သူသည် မဟာစွမ်းပကားအဆင့်သို့ တစ်ဝက်တစ်ပျက် ရောက်ရှိနေပြီဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။ အကြောင်းမှာ သူသည် ထိုအလွှာပါးလေးကိုသာ ကျော်ဖြတ်ရန် လိုအပ်တော့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
သူသည် နိဗ္ဗာန်အစောပိုင်းအဆင့်မှ မဟာစွမ်းပကားအဆင့်သို့ ချက်ချင်းဆိုသလို တစ်ဝက်တစ်ပျက် ရောက်ရှိသွားသည်။ ရှန်ထျန်း ၏ အရှိန်မှာ ပြောစရာမလိုအောင် မြန်ဆန်လှသည်။
ဟုတ်ပါတယ်၊ ဤအရာမှာ ကြာပန်းနီလာအရှင် ပေးအပ်ခဲ့သော ကြီးမားလှသည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များနှင့်လည်း သက်ဆိုင်သည်။
၎င်းမှာ ကြာပန်းနီလာအရှင် ၏ သင်္ချိုင်းမှ ရတနာများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ သင်္ချိုင်းသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို နှစ်ပေါင်း ၁၀,၀၀၀ ပတ်လုံး စုပ်ယူနေခြင်း မဟုတ်သော်လည်း တစ်စုံတစ်ရာ အဆင့်ရောက်လျှင် ပြည့်ဝသွားလိမ့်မည်။
သို့သော် ကြာပန်းနီလာအရှင် ၏ ခန့်မှန်းချက်အရ သင်္ချိုင်းထဲရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပမာဏမှာ အဆင့်မြင့် Sage များစွာ၏ စွမ်းအားကို ပေါင်းစပ်ထားသည်နှင့် ညီမျှသည်။
သို့သော်လည်း ၎င်းအားလုံးကို ရှန်ထျန်း က ဤသို့ပင် အကုန်စုပ်ယူသွားခဲ့ပြီး အဆင့်တစ်ဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်သွားနိုင်ခဲ့သည်။
စဉ်းစားကြည့်ရုံနှင့်ပင် ဦးခေါင်းခွံများပင် ကျင်တက်လာသည်။
...
ရှန်ထျန်း သည် ဧရာမနတ်ဘုရားဝိညာဉ် ကောင်းကင်ကို နှစ်ခြမ်းခွဲနေသည့် မြင်ကွင်းကို စိတ်ထဲတွင် မြင်ယောင်ရင်း မျက်လုံးများကို တင်းတင်းပိတ်ထားသည်။
ဧရာမနတ်ဘုရားဝိညာဉ်သည် နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။
မယှဉ်နိုင်သော စစ်ပုဆိန်သည် အပြည့်အဝ အသက်ဝင်လာပြီး ဖျက်ဆီးနိုင်သော စွမ်းအားဖြင့် ကသောင်းကနားဖြစ်နေသော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှာ ပြိုကျသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ကနဦး ကသောင်းကနားဖြစ်မှုများမှာလည်း ပျက်စီးသွားသည်။
ဤအရှိန်အဝါကြောင့် ထိခိုက်သွားပုံရသည့် ရှန်ထျန်း သည် ကျန်းယွင်ရှီး ကို ကောင်းကင်သို့ ရုတ်တရက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
“ဒီကောင်လေး ဘာလုပ်နေတာလဲ။ ဖက်ခ်၊ ဒီကောင်က ငါ့သင်္ချိုင်းကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကြံနေတာပဲ!”
ကြာပန်းနီလာအရှင် ဒေါသထွက်သွားသည်။ ရှန်ထျန်း သည် နားလည်သဘောပေါက်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီး မသိစိတ်ဖြင့် တိုက်ခိုက်နေမှန်း သူသိသည်။
ထိုသို့ဖြစ်သော်လည်း သူ၏သင်္ချိုင်းကို ဘယ်လိုလုပ် ဖျက်ဆီးနိုင်မှာလဲ? ဒါကတော့ လွန်လွန်းနေပြီ!
ထို့အပြင် ဤစွမ်းအားမှာ အလွန်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလွန်းလှသည်။
ဓားချက်တစ်ခုက လေထဲကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။
မယုံနိုင်စရာ ကြီးမားလှသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုသည် အလျားလိုက် ဝှေ့ယမ်းသွားပြီး ၎င်း၏ အရှိန်အဝါမှာ ကောင်းကင်ကိုပင် ခွဲခြမ်းလိုက်ချင်သကဲ့သို့ အလွန်အေးစက်လှသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အာကာသမှာ ချက်ချင်း ပြိုကျသွားပြီး နေရာအတော်များများမှာ ပျက်စီးသွားသည်။
ဓားအလင်းတန်းသည် ရှေ့သို့ တိုးထွက်သွားပြီး သင်္ချိုင်း၏ ထိပ်ကို တည့်တည့်ဦးတည်သွားသည်။
“အဲဒီမှာ ရပ်လိုက်!”
ကြာပန်းနီလာအရှင် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဓားအလင်းတန်းကို တားဆီးရန် ခုန်တက်လိုက်သည်။
ဤဓားအလင်းတန်းမှာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။ အကယ်၍သာ သင်္ချိုင်းပေါ်ကျရောက်ပါက ကြီးမားသော အပေါက်ကြီး ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။
၎င်းမှာ ကြာပန်းနီလာအရှင် အပင်ပန်းခံ၍ တည်ဆောက်ထားသော သင်္ချိုင်းဖြစ်သည်။ ဤသို့ လွယ်လွယ်လေး ပျက်စီးသွားခွင့် သူ မပေးနိုင်ပေ။
အကယ်၍သာ သူ၏သင်္ချိုင်း ပျက်စီးသွားပါက သူ ဘယ်မှာ သွားနေရမည်နည်း?
ကြာပန်းနီလာအရှင် ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အပြာရောင်အလင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူ၏နောက်ကွယ်ရှိ ၁၂ ဆင့်ကြာပန်းမှာ ကြီးမားလာကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို စောင့်ရှောက်ပေးမည့် ဧရာမ အပြာရောင်အိုးကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။
ကြာပန်းအစိမ်းရောင်မှာ အလွန်ခိုင်ခံ့သော အိုးကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ကြာပန်းနီလာအရှင် သည် ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိနေသည်။ သူ ဤဓားချက်ကို မခုခံနိုင်ဟု သူ မယုံကြည်ပေ။
ဘုန်း!
ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကို ကြားလိုက်ရသည်။
အစိမ်းရောင်အိုးကြီးသည် ဓားအလင်းတန်းနှင့် တိုက်မိသွားပြီး အဆုံးမဲ့အလင်းများ ထွက်ပေါ်လာကာ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲသွားသည်။
ဓားအလင်းတန်းမှာ မည်သူမျှ မတားဆီးနိုင်ဘဲ ရှေ့သို့ ဆက်လက် တိုးဝင်သွားသည်။
“ငါ တစ္ဆေများ မြင်နေတာလား?”
ကြာပန်းနီလာအရှင် ၏ မယုံနိုင်စရာ အသံမှာ ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ဤမှာ ကြာပန်းနီလာအရှင် ချန်ရစ်ခဲ့သော ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်ဖြစ်သည်။ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှု အတွေ့အကြုံမှာ ဘုရင်တစ်ပါးနှင့် ညီမျှသည်။
ထို့အပြင် ဤဓား၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို ရိပ်မိပြီးနောက် သူသည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို တတိယအကြိမ် ကပ်ဘေး Sage အဆင့်သို့ မြှင့်တင်လိုက်ပြီး Sage နိယာမများကိုပင် အသုံးပြုခဲ့သည်။
ကြာပန်းနီလာအရှင် ၏ လက်ရှိစွမ်းအားအရဆိုလျှင် ဆဋ္ဌမအကြိမ် ကပ်ဘေး Sage များပင် အလွယ်တကူ ရှုံးနိမ့်သွားနိုင်သည်။
Sage အဆင့်များကို သူတို့ဖြတ်သန်းခဲ့သည့် ကပ်ဘေးအရေအတွက်ပေါ် မူတည်၍ ခွဲခြားသတ်မှတ်ကြသည်။ သို့သော်လည်း တတိယအကြိမ် ကပ်ဘေးနှင့် ဆဋ္ဌမအကြိမ် ကပ်ဘေးတို့မှာ လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော အဆင့်များဖြစ်သည်။ Sage တစ်ဦးသည် ဆဋ္ဌမအကြိမ် ကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်ပြီးသည်နှင့် အရည်အသွေးပိုင်းဆိုင်ရာ ကြီးမားသော ခုန်ပျံကျော်လွှားမှုမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
သို့သော်လည်း အရာအားလုံးမှာ ရှန်ထျန်း ၏ ဓားချက်အောက်တွင် အပိုင်းပိုင်းအစစ ကြေမွသွားပြီး ပြာမှုန်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ဘုန်း!
ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ပေါ်ထွက်လာသည်။
ရင်းနှီးပြီးသား မြင်ကွင်းတစ်ခု ထပ်မံဖြစ်ပေါ်လာသည်။
သင်္ချိုင်းမှာ နှစ်ခြမ်းကွဲသွားပြီး အစီအရင်များမှာလည်း အစဉ်အလာ ပျက်စီးသွားသဖြင့် သင်္ချိုင်း၏ ထက်ဝက်ကျော်မှာ ပြိုကျသွားသည်။
ထိုဓားချက်မှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။
“ငါ့သင်္ချိုင်း!”
ကြာပန်းနီလာအရှင် ၏ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်မှာ တစ်ဖန်ပြန်လည် စုစည်းလာသည်။ သူသည် ထက်ဝက်ခန့် ပျက်စီးသွားသော သင်္ချိုင်းကို ကြည့်ရင်း နှုတ်ခမ်းများ တုန်ရီနေမိသည်။ သူသည် ဤတိုက်ခိုက်မှု၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပုံကို လျှော့တွက်မိပြီး တုံ့ပြန်ရန် နှေးကွေးသွားခဲ့သည်။
ခဏလေးအတွင်းမှာပင် သူ၏သင်္ချိုင်းမှာ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။
“ကြာပန်းနီလာအရှင်၊ အစ်ကိုကြီး ရှန်ထျန်း က ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်တာ မဟုတ်ရပါဘူး!”
ကြာပန်းနီလာအရှင် ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လန်ကွေ့ဖေး သည် သူ ဒေါသပေါက်ကွဲသွားမည်ကို စိုးရိမ်ကာ အမြန်ပင် ကြားဝင်ပြောလိုက်သည်။
“ငါသိတာပေါ့!”
“စွမ်းအင်တွေက အရမ်းပြင်းထန်ပြီး ဒီကောင်လေး နောက်ပြန်အကျိုးသက်ရောက်မှု ခံစားရမှာကို ငါစိုးရိမ်လို့ သင်္ချိုင်းကို စွန့်လွှတ်လိုက်တာ!”
“မဟုတ်ရင် ဒီကောင်လေးရဲ့ စွမ်းရည်နဲ့ ငါ့သင်္ချိုင်းကို ဘယ်လိုလုပ် ဖျက်ဆီးနိုင်မှာလဲ?”
ကြာပန်းနီလာအရှင် သည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လိုက်ပြီး ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်ကာ အနည်းငယ် လှည့်လိုက်သည်။
သို့သော်လည်း သူ၏စိတ်ထဲတွင်မူ မုန်တိုင်းထန်နေပြီဖြစ်သည်။
ဒီကောင်လေးက တကယ်ကို ဘီလူးတစ်ကောင်ပဲ!
ဒီလောက်ထိ ဆိုးဝါးတဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားမျိုးကို သူ ဘယ်လိုလုပ် နားလည်သဘောပေါက်သွားတာလဲ?
ငါက ကျင့်ကြံမှုကို တတိယအကြိမ် ကပ်ဘေး Sage အဆင့်အထိ မြှင့်တင်ပြီး Sage နိယာမတွေကိုပါ အသုံးပြုထားတာတောင် သူ့ဓားချက်ကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ဘူး။
ဒါက... ဒါက ငါ့ရဲ့ အသိဥာဏ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်တာပဲ!
အင်း...
ဒီကိစ္စကို ပေါက်ကြားသွားလို့ မဖြစ်ဘူး။ မဟုတ်ရင် ငါ့မျက်နှာကို ဘယ်နားသွားထားရမလဲ?
ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ ဒီမိန်းကလေးက ဘာတွေဖြစ်ပျက်သွားမှန်း နားလည်ပုံမရဘူး။
“ကြာပန်းနီလာအရှင် က တကယ်ကို ရက်ရောတာပါပဲ။ လန်ကွေ့ဖေး အစား ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ရှင်။”
လန်ကွေ့ဖေး သည် လက်အုပ်ချီကာ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သော်လည်း တစ်စုံတစ်ခု လွဲမှားနေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
တစ်ဖက်တွင်မူ ရှန်ထျန်း မှာမူ ဤအရာအားလုံးကို လုံးဝ မသိရှိချေ။ သူ၏ စိတ်အာရုံမှာ ခရမ်းရောင်နန်းတော် ဝိညာဉ်ကမ္ဘာထဲတွင်သာ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
ဧရာမနတ်ဘုရားဝိညာဉ်သည် ပင်ကိုယ် ကသောင်းကနားဖြစ်မှုများကို ဖြတ်တောက်ပြီးနောက် သူ၏တင်ပါးမှ ဖုန်များကို ခါထုတ်ကာ ထိုင်ချလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူသည် မျက်လုံးများကိုမှိတ်၍ အနားယူလိုက်သည်။ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်၏ စွမ်းအားနှင့် အပေါက်အဝတို့၏ စွမ်းအားတို့မှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပေါင်းစပ်သွားပြီး တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားကြသည်။
သို့သော်လည်း ဤလုပ်ငန်းစဉ်မှာ အလွန်နှေးကွေးပြီး အချိန်အတော်ကြာမြင့်မည်ဖြစ်သည်။
“ဒီလှုပ်ရှားမှုကို ကောင်းကင်-မြေကြီးကို ခွဲခြမ်းသည့် နတ်ဘုရားစွမ်းအား လို့ ခေါ်မယ်!”
ရှန်ထျန်း ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ ကွေးညွတ်သွားသည်။ သူ၏ ရွှေရောင်ဗဟိုချက်မှ မွေးဖွားလာသော ကလေးငယ်လေးသည် ပင်ကိုယ် ကသောင်းကနားဖြစ်မှုများကိုပင် ခွဲခြမ်းနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မတွေးထားခဲ့မိပေ။
ရှန်ထျန်း သည်လည်း ဧရာမနတ်ဘုရားဝိညာဉ်ထံမှ ကောင်းကင်-မြေကြီးကို ခွဲခြမ်းသည့် နတ်ဘုရားစွမ်းအား၏ အစအနကို နားလည်သဘောပေါက်သွားသည်။
အနာဂတ်တွင် ရှန်ထျန်း သည် မဟာစွမ်းပကားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းပြီး သူ၏ အပေါက်အဝအားလုံးကို ချိတ်ဆက်လိုက်သောအခါတွင် ပိုမိုပြင်းထန်သော စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။
“ငါ့ရဲ့ ကံကြမ္မာတွေ ကျဆင်းသွားမှာကို မစိုးရိမ်ရဘူးဆိုရင် အခုချက်ချင်း အဆင့်တက်ဖို့ ကြိုးစားမိမှာပဲ!”
ရှန်ထျန်း သည် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံအရ သူသည် စွမ်းအင်များကို ပိုမိုစုပ်ယူပြီး မဟာစွမ်းပကားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ပေသည်။
သို့သော် သူသည် အဆင့်မတက်ခဲ့ပေ။ ယင်းအစား ဆေးဝါးစွမ်းအင်များကို ပြန့်ကျဲစေပြီး သူ၏ လက်ခြေနှင့် အရိုးများထဲသို့ ပေါင်းစပ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ဝှက်ထားလိုက်သည်။
မဟာစွမ်းပကားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်းသည် ကောင်းသော အရာတစ်ခု ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်ပေမည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မီးတောက်ကျမ်း ကို ကျင့်ကြံခြင်းသည် အဓိကအဆင့်တစ်ခုကို ကျော်ဖြတ်တိုင်း ကံကြမ္မာကို ကျဆင်းစေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
သူသည် ယခင်က ဆုံးရှုံးခဲ့သော ကံကြမ္မာများကို ပြန်လည်မရရှိသေးပေ။ အကယ်၍သာ သူသည် ဆက်လက်၍ အဆင့်တက်မည်ဆိုပါက ကံဆိုးမှုများနှင့် သေချာပေါက် ကြုံတွေ့ရလိမ့်မည်။
ငါသည် အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်မှုနှင့် လုံခြုံမှုကိုသာ အလေးပေးခဲ့သည်။ ငါ့ရဲ့ ကံကြမ္မာတွေ အပြည့်အဝ ပြန်လည်မရရှိခင်အထိ ငါ အဆင့်တက်မှာ မဟုတ်ဘူး!
ငါသည်သာ ဆက်လက်၍ အေးဆေးနေခြင်းက အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း သည် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်အာရုံကို ခရမ်းရောင်နန်းတော် ဝိညာဉ်ကမ္ဘာမှ ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။
...
သင်္ချိုင်းမှာ ရှုပ်ထွေးနေသည်။ ကျောက်တုံးအစ碎片များ လွင့်စင်နေပြီး နိယာမများမှာလည်း ပျက်စီးနေသည်။ ၎င်းမှာ ဆိတ်သုဉ်းနေသော မြင်ကွင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။
သင်္ချိုင်း၏ အပေါ်ဘက်တွင် ကြီးမားသော အပေါက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ထိုအပေါက်မှတစ်ဆင့် ပင်လယ်ရေနှင့် ငါးများကိုပင် မြင်နေရသည်။
ဤအရာက မူလက ခမ်းနားလှသော သင်္ချိုင်းကို... ပို၍ အလှတရားဆန်သွားစေသည်။
အလှတရားဆိုတာကို တော်စမ်းပါ!
ကြာပန်းနီလာအရှင် သည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် စက်ဝိုင်းများ ဆွဲနေတော့သည်။
အနုတ်လက္ခဏာ စွမ်းအင်: +999,999
ရှန်ထျန်း သည် အိပ်စက်ခြင်းမှ နိုးထလာပြီး သင်္ချိုင်းကို ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် ငေးကြည့်နေသည်။
ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ? ငါက ကျင့်ကြံဖို့အတွက် ခဏလောက်ပဲ တရားမှတ်လိုက်တာ မဟုတ်လား။ သင်္ချိုင်းက ဘာလို့ ပြိုကျသွားတာလဲ? ရန်သူအင်အားကြီးတစ်ယောက် ဝင်ရောက်လာတာများလား?
ရှန်ထျန်း သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း ရန်သူ၏ အရိပ်အယောင်မျှပင် မတွေ့ရသဖြင့် ပို၍ပင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။
“အရှင်၊ သင်္ချိုင်းက အရှင်သခင်တွေတောင် ဖျက်ဆီးရခက်လောက်အောင် ခိုင်ခံ့တယ်ဆို။ ဘာလို့ ရုတ်တရက် ဒီလိုဖြစ်သွားရတာလဲ?”
ကြာပန်းနီလာအရှင် ၏ ပါးစပ်မှာ တုန်ရီသွားသည်။
ငါ့သင်္ချိုင်းက အရှင်သခင်တွေတောင် ဖျက်ဆီးရခက်တာ မှန်ပေမယ့် အဲဒါက အပြင်ဘက်ကနေ လာတိုက်တဲ့ ရန်သူတွေအတွက်လေ!
သင်္ချိုင်းထဲမှာ ရှိနေတဲ့သူကို ကာကွယ်ဖို့ ငါက ဘာလို့ ဂရုစိုက်ရမှာလဲ? သူလျှိုတစ်ယောက်နဲ့ ငါက ဘာလုပ်ရမှာလဲ!
မင်းရဲ့ ဓားချက်က အားနည်းချက်ကို တည့်တည့်ကို ထိသွားတာလေ!
ဘယ်အစီအရင်ကများ အဲဒါကို ကာကွယ်နိုင်မှာလဲ?
ငါ့သင်္ချိုင်း လုံးဝပြိုကျမသွားတာတောင် ကံကောင်းလှပြီ မဟုတ်လား?
...
သူသည် စိတ်ထဲတွင် ကျိန်ဆဲနေသော်လည်း ထုတ်ပြော၍ ဖြစ်ပါ့မလား?
မဖြစ်နိုင်ပေ!
သူသည် ရှန်ထျန်း ကို သူပေါ့ဆသွား၍ တိုက်ခိုက်မှုကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့သဖြင့် သင်္ချိုင်းတွင် အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားရသည်ဟု ပြောနိုင်ပါ့မလား?
သူ့တွင် ထိန်းသိမ်းရမည့် ဂုဏ်သိက္ခာရှိသေးသည်။
“ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ ငါလည်း ဘာမှလုပ်စရာမရှိလို့ပါ။ မတော်တဆပဲ ပင်လယ်နက်ရဲ့ ရှုခင်းကို ကြည့်ချင်စိတ်ပေါက်သွားလို့ သင်္ချိုင်းမှာ အပေါက်လေး ဖောက်လိုက်တာ!”
ကြာပန်းနီလာအရှင် သည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းရင်း စိတ်တည်ငြိမ်သယောင် ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း သည် အပေါ်ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ ကြီးမားသော အပေါက်မှတစ်ဆင့် ပင်လယ်နက်၏ ရှုခင်းကို မြင်နေရသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။
“ကြာပန်းနီလာအရှင် က တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတာပဲ!”
ရှန်ထျန်း သည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ကြာပန်းနီလာအရှင် ပီသလှသည်။ သူ၏ တွေးခေါ်ပုံမှာ သူထက်ပင် ရှေ့ရောက်နေသည်။ သူသည် ‘ရေအောက်ခရီးသွားခြင်း’ ကိုပင် တွေးတောထားခဲ့သည်။
အနာဂတ်တွင် ငါသည် Immortal Abode Island နှင့် Penglai Island ကို အမွေဆက်ခံသည့်အခါ ခရီးသွားများ လေ့လာနိုင်ရန် ရေအောက်ကမ္ဘာတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးမည်။ လူများစွာ နှစ်သက်ကြလိမ့်မည်ဟု ငါယုံကြည်သည်။
ဟုတ်ပါတယ်၊ ကြာပန်းနီလာအရှင် သည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ထားပြီး စိတ်ပူပန်စွာဖြင့် စက်ဝိုင်းများ ဆွဲနေသည်ကို သူ မရိပ်မိခဲ့ပေ။
“အင်း... လူငယ်နှစ်ယောက်ရေ၊ ငါပေးသင့်တဲ့ အမွေတွေကို ငါပေးပြီးပြီ။ ငါ့ရဲ့ ဒီဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်လေးလည်း ပျောက်ကွယ်တော့မှာပါ။ မင်းတို့ သင်္ချိုင်းကနေ ထွက်သွားပြီး အပြင်လောကကို ပြန်ကြတော့!”
ကြာပန်းနီလာအရှင် သည် ဧည့်သည်များကို နှင်ထုတ်သည့်အနေဖြင့် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ သူသည် သူတို့ကို ပိုကြာကြာ နေခွင့်ပေးနိုင်သော်လည်း ကြာပန်းနီလာအရှင် မှာ အတွင်းစိတ်တွင် ထိတ်လန့်နေခဲ့သည်။
ဒီကောင်လေး နောက်ထပ် ဘာတွေ လုပ်ဦးမလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ?
ငါ့ရဲ့ အမွေတွေနဲ့ Pseudo-Thearch လက်နက်တွေအားလုံး ဒီကောင်လေးလက်ထဲ ရောက်သွားပြီ!
Chaotic Sky-Mending Pill အတွက် ၁၂ ဆင့်ကြာပန်း ကိုတောင် ငါ ထည့်ဝင်ပေးလိုက်ရသေးတယ်!
ပြီးတော့ နောက်ဆုံးမှာ ဘာတွေဖြစ်ကုန်လဲ ကြည့်ဦး။ ဒီကောင်လေးက ငါ နှစ်ပေါင်း ၁၀,၀၀၀ လုံး စုဆောင်းထားတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကိုပါ ကုန်အောင် စုပ်ယူသွားတာ!
သူက ငါ့သင်္ချိုင်းမှာ အပေါက်ကြီးတစ်ခုကိုပါ ဖောက်သွားသေးတယ်၊ အခုဆိုရင် ပြိုကျဖို့တောင် နီးကပ်နေပြီ။
သူသာ ဒီနေရာမှာ ဆက်နေဦးမယ်ဆိုရင် ငါ့မြေပြင်တစ်ခုလုံးကိုပါ တူးဆွသွားတော့မှာလား?
ဒီကောင်လေးက ပြဿနာရှာတဲ့နေရာမှာ တကယ်ကို ထူးချွန်လွန်းနေတာပဲ!
သူ့ကို မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပဲ လွှတ်လိုက်တာက ပိုပြီး လုံခြုံလိမ့်မယ်!
“ကြာပန်းနီလာအရှင်၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆေးဖော်စပ်တဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုက မပြည့်စုံသေးဘူးလို့ ခံစားမိပါတယ်။ အရှင့်ဆီကနေ နောက်ထပ် လမ်းညွှန်မှုတွေ ထပ်ယူချင်ပါသေးတယ်”
ရှန်ထျန်း သည် အလျင်စလို ထွက်ခွာသွားရန် မရှိပေ။ မီးတောက်ကျမ်း ၏ အာနိသင်က အလွန်ပင် အံ့ဩစရာကောင်းလွန်းလှသည်!
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံနှင့် နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်းကို သိသိသာသာ တိုးတက်စေခြင်း မရှိသော်လည်း ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ ရွှေရောင်ဗဟိုချက်ကို အောင်မြင်စွာ ခွဲခြမ်းပြီး နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကျင့်ကြံမှုမှာပင် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်အဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သူ၏ နတ်ဘုရား အဆင့် ကျင့်ကြံမှုမှာလည်း နိဗ္ဗာန်အဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
သူသည် ကောင်းကင်-မြေကြီးကို ခွဲခြမ်းသည့် နတ်ဘုရားစွမ်းအား၏ အစအနကိုပင် နားလည်သဘောပေါက်သွားပြီး အလွန်ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုနည်းလမ်းတစ်ခုကိုလည်း သင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။
ဤ ပင်လယ်နက် ခရီးစဉ်သည် သူ၏ စွမ်းအားကို အဆမတန် တိုးတက်စေခဲ့သည်!
ထို့ကြောင့် ရှန်ထျန်း သည် ကြာပန်းနီလာအရှင် ထံမှ လမ်းညွှန်မှုများကို ထပ်မံရယူလိုနေသေးသည်။ သူသည် အရှင်ထံမှ ပိုမိုမြင့်မြတ်သော ဆေးဝါးများကို ရနိုင်မလားဟုလည်း မျှော်လင့်နေသည်။
“ငါ့ရဲ့ အမြင့်ဆုံး နည်းလမ်းတွေအားလုံးက အဲဒီကျမ်းနှစ်စောင်ထဲမှာ ရှိပြီးသားပဲ။ မင်းတို့နှစ်ယောက်က အဲဒါတွေကို သေချာ နားလည်အောင် လုပ်လိုက်ရင် မင်းတို့ သေချာပေါက် တစ်ခုခုတော့ ရမှာပဲ!
“အခုတော့ ငါ မင်းတို့အားလုံးကို ထွက်သွားခိုင်းတော့မယ်။ မင်းတို့အားလုံး ငါ့ရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ပိုမိုမြင့်မားတဲ့ အဆင့်ကို ယူဆောင်သွားနိုင်ပြီး ဒေသငါးခုလုံးမှာ နာမည်ကြီးလာလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်!”
ဘာ!
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသော်လည်း ရှန်ထျန်း မှာ ဆက်နေချင်နေသေးသည်။
ကြာပန်းနီလာအရှင် သည် သူ၏ ဖြူဖွေးသော မုတ်ဆိတ်မွေးကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး သူ၏ အမြင့်ဆုံး ကျင့်ကြံမှုစွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ ပင်လယ်နက်၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာမှ အပြင်လောကသို့ ဆက်သွယ်ပေးသည့် အာကာသလမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။
သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီးနောက် နိယာမများစွာက သူတို့နှစ်ယောက်ကို ဝန်းရံသွားကာ သူတို့သည် သင်္ချိုင်းထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
လင်လုံမင်းသမီး၏ စာချုပ်ပါ မိတ်ဖက်ဖြစ်သူ နတ်ဘုရားငှက်မင်းသမီး ဖုန်းဝူ နှင့် ပတ်သက်၍မူ ကြာပန်းနီလာအရှင် သည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံအရ သူမအား ကြာမြင့်စွာကပင် လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး ဖြစ်သည်။
...
သူတို့နှစ်ယောက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို သေချာစေပြီးနောက် ကြာပန်းနီလာအရှင် ၏ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်မှာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ “နောက်ဆုံးတော့ သူ့ကို လွှတ်လိုက်ရပြီ။ ဒီကောင်လေးနဲ့ အတူရှိနေရတာက အရမ်းကို စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းလွန်းတယ်!”
ကြာပန်းနီလာအရှင် သည် ခေါင်းခါယမ်းကာ ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တဖြည်းဖြည်းချင်း ဝေဝါးသွားပြီး သင်္ချိုင်းထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သင်္ချိုင်းတစ်ဝိုက်ရှိ အစီအရင်များမှာ ထမြောက်လာပြီး တစ်နေရာလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
ကြာပန်းနီလာအရှင် ၏ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ မည်သူမျှ သင်္ချိုင်းထဲသို့ ထပ်မံဝင်ရောက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
ပင်လယ်နက်၏ အထက်ဘက်တွင်...
ရှန်ထျန်း နှင့် လင်လုံတို့ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရင်း ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားကြသည်။
သူတို့ စကားမဆုံးခင်မှာပင် ကြာပန်းနီလာအရှင် က သူတို့ကို အပြင်သို့ ပို့လိုက်ခြင်းဖြစ်ရာ သူတို့မှာ ပြင်ဆင်ချိန်မရလိုက်ပေ။
“ကြာပန်းနီလာအရှင် ဘာဖြစ်သွားတာလဲ?”
ရှန်ထျန်း သည် ခေါင်းကို ကုတ်ရင်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။
“ဖြစ်နိုင်တာကတော့ ကြာပန်းနီလာအရှင် ပင်ပန်းနေပြီး အနားယူချင်နေတာ ဖြစ်မယ်”
လင်လုံမင်းသမီး သည် အသာအယာ ရယ်မောလိုက်သည်။ ရှန်ထျန်း သည် ဘာဖြစ်သွားမှန်း မသိသော်လည်း သူမကမူ အားလုံးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။
ကြာပန်းနီလာအရှင် ၏ ကိုယ်ပွားသည် အကြိမ်များစွာ ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရပြီး ပြန်လည်ကုစားရန် လိုအပ်နေခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
မှန်တယ်၊ အဲဒါပဲ ဖြစ်ရမယ်!
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ရှန်ထျန်း သည် သင်္ချိုင်းကို ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့ခြင်းက သူ၏ အရည်အချင်း ဘယ်လောက်ရှိသည်ကို ပြသနေသည်။
ရှန်ထျန်း ၏ ချောမောသော မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း လင်လုံမင်းသမီး ၏ မျက်နှာမှာ မသိလိုက်ဘဲ နီရဲသွားသည်။
သူက ဒီလောက်တောင် ထူးချွန်နေတာ၊ မဟာတောအုပ် နတ်ဘုရားအင်ပါယာ အတွက် သူ့ကို ငါ သေချာပေါက် ဆွဲဆောင်ထားရမယ်!
သူ့ကို ငါ့ကိုယ်ငါ ပေးအပ်ရမယ်ဆိုရင်တောင်မှပေါ့!
ရှန်ထျန်း ကမူ ဘာကိုမျှ မရိပ်မိပေ။ သူသည် မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ “ကြာပန်းနီလာအရှင် က တကယ်ကို စိတ်ကူးကောင်းတာပဲ။
“အဲဒီအပေါက်ကြီးနဲ့တင် သူက အိပ်ရင်းနဲ့ ပင်လယ်နက်ကို ညဘက်မှာတောင် ကြည့်နိုင်သေးတယ်။
“မဆိုးဘူး၊ ဒီလိုဘဝမျိုးက တကယ်ကို မနာလိုစရာကောင်းတာပဲ!”
တစ်ဖက်တွင်မူ ကြာပန်းနီလာအရှင် သည် နှာချေလိုက်သည်။
သူသည် နှာခေါင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး “ဘာဖြစ်တာလဲ? ငါ အိုသွားတာများလား?” ဟု ဆိုသည်။
ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်တစ်ခုက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နှာချေနိုင်မှာလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ?
...
“အစ်ကို ရှန်ထျန်း နောက်ထပ် ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ?”
သင်္ချိုင်းမှ ထွက်လာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ဤစွန့်စားခန်းမှာ ပြီးဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ သူနှင့် ခွဲခွာရပြီးနောက် သူ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်နှာကို မြင်ရတော့မည် မဟုတ်တော့ဟု တွေးမိသောအခါ လင်လုံမင်းသမီး ၏ ရင်ထဲတွင် မခွဲနိုင်မခွာရက် ဖြစ်နေသည်။
“သဘာဝအတိုင်းပဲ၊ နတ်ဘုရားကျောင်းတော်ကြီးကို ပြန်ရမယ့်အချိန်ပဲပေါ့!”
ရှန်ထျန်း သည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငြိမ့်လိုက်သည်။ သူ၏ ကံကြမ္မာမှာ ပြန်လည်မပြည့်ဝသေးသဖြင့် သူသည် ကောင်းစွာ ပုန်းအောင်းနေရမည်။
အကောင်းဆုံးကတော့ ချစ်စရာကောင်းတဲ့ တပည့်ငယ်လေးတွေကို ရှာဖို့ပဲ။
ငါ့ရဲ့ ကံကြမ္မာတွေ မရှိတော့ရင် ငါ နည်းနည်းတော့ ကြောက်နေမိတုန်းပဲ!
“အစ်ကို ရှန်ထျန်း၊ လင်လုံနဲ့အတူ အလယ်ပိုင်းဒေသကို လိုက်ခဲ့ပါလား!
“ကျွန်မတို့ မဟာတောအုပ် နတ်ဘုရားအင်ပါယာက အစ်ကို ရှန်ထျန်း ကို သေချာပေါက် ကြိုဆိုမှာပါ။ ကျွန်မရဲ့ ဖခင်ကလည်း အစ်ကို့ကို ကြိုဆိုရတာ အရမ်းဝမ်းသာမှာပါ!”
လင်လုံမင်းသမီး သည် ရှန်ထျန်း ကို မဟာတောအုပ် နတ်ဘုရားအင်ပါယာသို့ ဧည့်သည်အဖြစ် ဖိတ်ခေါ်ရင်း အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားသည်။
ကျွန်မက အစ်ကို ရှန်ထျန်း ကို မဟာတောအုပ် နတ်ဘုရားအင်ပါယာအတွက် ဆွဲဆောင်ဖို့ ကြိုးစားနေရုံသက်သက်ပါ။
အစ်ကို ရှန်ထျန်း က ချောမောလို့တော့ လုံးဝမဟုတ်ဘူး!
ပြီးတော့ အစ်ကို့ဘေးနားမှာ နေချင်လို့လည်း မဟုတ်ဘူး!
အရာအားလုံးက အင်ပါယာအတွက်ပဲ!
...
ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် ကွဲအက်သွားသည်။
အာကာသဟင်းလင်းပြင်သည် အဆုံးမရှိသော လျှပ်စီးကြောင်းများဖြင့် ပြဲထွက်သွားပြီး အာကာသလမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထိုလမ်းကြောင်းထဲမှ ပုဂ္ဂိုလ်အချို့ ထွက်လာကြသည်။
ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်လာသူမှာ လျှပ်စီးတန်းများနှင့် နတ်ဘုရားစွမ်းအင်များဖြင့် ဝန်းရံထားသော နတ်ဘုရားကျောင်းတော်ကြီး၏ ကျောင်းတော်အရှင်ပင် ဖြစ်သည်။
သူ၏ ဘေးတွင် ခရမ်းရောင် တာအိုဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ကြာပန်းနီလာအရှင် ရှိသည်။
သူတို့နောက်တွင် ကျန်းယွင်ရှီး၊ ကျန်းယွင်ထင်၊ ဖန်းချန်း၊ ကျောက်ဟောက်၊ ကွေ့ကုန်းကုန်း နှင့် အခြားသူများ ပါဝင်ကြသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ ရှန်ထျန်း ၏ အပေါင်းအပါများ ဖြစ်ကြသည်။
ရှန်ထျန်း အကြောင်း သတင်းရသည်နှင့် သူတို့သည် နတ်ဘုရားကျောင်းတော်ကြီး၏ ကျောင်းတော်အရှင်နှင့်အတူ ချက်ချင်း အရောက်လာခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။
“ဆရာ!”
ရှန်ထျန်း သည် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် ကျောင်းတော်သို့ ပြန်ရန် ကိုယ့်ဘာသာလမ်းရှာစရာ မလိုတော့ပေ။
“ထျန်းအာ၊ မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား?”
နတ်ဘုရားကျောင်းတော်ကြီး၏ ကျောင်းတော်အရှင် သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ နတ်ဘုရားစွမ်းအင်များ လှိုင်းထနေစဉ် ရှန်ထျန်း ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ညီငယ်၊ အဆင်ပြေရဲ့လား?”
ကျန်းယွင်ရှီး သည်လည်း ရှန်ထျန်း ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်သည်။
အခြားသူများမှာမူ သူ၏ ကျန်းမာရေးကို မေးမြန်းရန် ဝိုင်းအုံလာကြသည်။
“ညီငယ်၊ အဆင်ပြေရဲ့လား?”
“အစ်ကိုကြီး၊ အဆင်ပြေရဲ့လား?”
“ရှန်အစ်ကိုကြီး၊ အဆင်ပြေရဲ့လား?”
...
“အဟမ်း၊ အားလုံးပဲ စိုးရိမ်ပေးကြလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ်!”
လူအုပ်စု၏ နောက်ကွယ်တွင် ရှန်ထျန်း ကို လူတိုင်း ဝိုင်းရံထားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကွေ့ကုန်းကုန်း ၏ မျက်လုံးများမှ မျက်ရည်များ စီးကျလာသည်။
သူသည် မိမိကိုယ်ကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်၊ “လန်ကွေ့ဖေး ရေ၊ သူ့ကို ကောင်းကင်ဘုံကနေ စောင့်ရှောက်ပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အရှင်သခင်လေး အဆင်ပြေနေပါပြီ!
“အရှင်သခင်လေးအကြောင်း ကြားတာနဲ့ အားလုံးက သူ့ကို ရှာဖို့ ကျောင်းတော်ကြီးကို ချက်ချင်း ပြန်လာခဲ့ကြတာပါ။ တကယ်ကို ထိခိုက်စရာကောင်းတဲ့ မြင်ကွင်းပါပဲ။
“အရှင်သခင်လေးက သူ့ရဲ့ အစ်ကို၊ ညီငယ်တွေရဲ့ ချစ်ခင်လေးစားမှုကို ဒီလောက်တောင် ခံရတာ၊ လန်ကွေ့ဖေး အခု ဘယ်ရောက်နေနေ သူ သေချာပေါက် ပြုံးနေမှာပါ”
ရှန်ထျန်း ကို ဝိုင်းရံထားသော ထူးချွန်သူများနှင့် မတူဘဲ နတ်ဘုရားကျောင်းတော်ကြီး၏ ကျောင်းတော်အရှင် မှာ ပို၍ ယုတ္တိရှိသည်။
သူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ နတ်ဘုရားစွမ်းအင်များ လှိုင်းထနေစဉ် ရှန်ထျန်း ကို ကြည့်လိုက်သည်။ “မင်း အဆင်ပြေတာ ကောင်းတာပေါ့!
“ထျန်းအာ၊ မင်းက ကံကြမ္မာရဲ့ သားသမီးဆိုတာ ငါသိတယ်၊ မင်း ငါ့ကို ဘယ်တော့မှ စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ဘူးဆိုတာ ငါ ယုံကြည်တယ်!
“ခုနက ငါ ကျောင်းတော်အရှင် တိုကင်ကို သုံးပြီး မင်းရဲ့ တည်ရှိမှုကို ရှာကြည့်ပေမဲ့ မရခဲ့ဘူး။ မင်း တစ်ခုခုသော ထူးခြားတဲ့ နယ်မြေထဲကို ထပ်ရောက်သွားတာလား?”
“မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အခြေအနေက ဘယ်လိုရှိလဲ?”
နတ်ဘုရားကျောင်းတော်ကြီး၏ ကျောင်းတော်အရှင် က သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာပတ်လည်တွင် နတ်ဘုရားစွမ်းအင်လှိုင်းများ ပိုမိုထင်ရှားလာသည်နှင့်အမျှ တည်ငြိမ်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။
“ဆရာ၊ ကျွန်တော် လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်အနည်းငယ်က လင်လုံမင်းသမီးနဲ့အတူ ပင်လယ်နက်ထဲက ကျွန်းတစ်ကျွန်းကို တွေ့ခဲ့ပါတယ်။
“ပြီးတော့ ကျွန်တော် ကြာပန်းနီလာအရှင် ရဲ့ သင်္ချိုင်းကိုလည်း တွေ့ခဲ့ပြီး ကြာပန်းနီလာအရှင် ရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ရဖို့အတွက် သူရဲ့ စမ်းသပ်မှုထဲကို ဝင်ခဲ့ပါသေးတယ်!”
ကြာပန်းနီလာအရှင် ၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားသည်။ “ပင်လယ်နက်ထဲက ကျွန်းလား? နံပါတ်တစ် ဆေးပညာရှင် နတ်ဘုရား အေးဆေးစွာ နေထိုင်ခဲ့တဲ့ နေရာကို ပြောတာလား?”
ရှန်ထျန်း က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ “ဟုတ်ပါတယ်၊ တပည့်တော်ရဲ့ ဆရာဦးလေး!”
“ဒါဆိုရင် ငါတို့ရှေ့မှာရှိတဲ့ ဒီကျွန်းက ဒဏ္ဍာရီလာ ပင်လယ်နက်ထဲက ကျွန်းပေါ့!”
ကြာပန်းနီလာအရှင် ၏ မျက်လုံးများ စူးရှသွားသည်။ သူသည် မဝေးလှသောနေရာတွင် ထူထပ်သော မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည့် ထိုကျွန်းကို ချက်ချင်းပင် ရှာတွေ့သွားသည်။
ပင်လယ်နက်ထဲက ကျွန်းဆိုသည်မှာ အဘယ်အရာကို ဆိုလိုသလဲဆိုတာ သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။
၎င်းသည် နံပါတ်တစ် ဆေးပညာရှင် နတ်ဘုရား၏ အမွေအနှစ်နေရာ ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာတွင် အဖိုးတန် ဆေးမြစ်များ အမြောက်အမြား စိုက်ပျိုးထားသည်မှာ အသေအချာပင်!
ဤကာလအတွင်း ကြာပန်းနီလာအရှင် ၏ ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ အရင်းအမြစ်များမှာ ကုန်ခမ်းနေပြီဖြစ်သည်။ သူသည် အရင်းအမြစ်များကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် နေရာမရှိ၍ စိုးရိမ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ပင်လယ်နက်ထဲက ကျွန်းဆိုတာ ကောင်းတဲ့နေရာ မဟုတ်ဘူးလား?
စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေသော ကြာပန်းနီလာအရှင် ကို ကြည့်ပြီး ရှန်ထျန်း က ခေါင်းခါယမ်းကာ ရှင်းပြလိုက်သည်၊ “ဆရာဦးလေး၊ ပင်လယ်နက်ထဲက ကျွန်းက အခုဆိုရင် စွန့်ပစ်ခံထားရပါပြီ။ အဲဒီမှာ ဘာရတနာမှ မကျန်တော့ပါဘူး။”
ကြာပန်းနီလာအရှင် မှာ အဖိုးတန်ရတနာပေါင်း များစွာကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ ရင်ထဲတွင် နောင်တတရားတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။
သို့သော်လည်း သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို အလျင်အမြန် တွေးမိသွားပြီး အလောတကြီး မေးလိုက်သည်၊ “ဒါဆို ကြာပန်းနီလာအရှင် ရဲ့ သင်္ချိုင်းကရော ဘယ်လိုလဲ? သင်္ချိုင်းထဲမှာရော ကောင်းတာတွေ ဘာမှမရှိဘူးလား?”
ရှန်ထျန်း က အားမလိုအားမရဖြင့် ပြောလိုက်သည်၊ “သင်္ချိုင်းက ပင်လယ်ရေအောက် ပေပေါင်း သိန်းချီနက်တဲ့ နေရာမှာ ရှိတာပါ၊ ဒါပေမဲ့—”
ရှန်ထျန်း စကားမဆုံးခင်မှာပင် ကြာပန်းနီလာအရှင် သည် ပင်လယ်ထဲသို့ ရေငုပ်သည့် နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရေထဲသို့ ရုတ်တရက် ခုန်ချသွားသည်။ သူ၏ အရှိန်မှာ အလွန်မြန်ဆန်လှသဖြင့် အခြားသူများအားလုံး ကြောင်အသွားကြရသည်။
ရှန်ထျန်း မှာမူ “???” ဟုသာ ဖြစ်သွားသည်။
ကျွန်တော် ပြောမယ့် စကားကို အရင်ဆုံး နားထောင်ပေးလို့ မရဘူးလား?
သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်... သင်တို့ရဲ့ ကံဆိုးတဲ့ အကျင့်တွေကို ကြည့်ရင် သင်္ချိုင်းဆီကို သွားတာက သင်တို့အတွက် ကောင်းတဲ့အရာ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။
...
တစ်ဖက်တွင်မူ နတ်ဘုရားကျောင်းတော်ကြီး၏ ကျောင်းတော်အရှင် မှာ ကြာပန်းနီလာအရှင် ၏ သင်္ချိုင်းကို စူးစမ်းရန် အလျင်စလို မရှိပေ။
သူသည် ရှန်ထျန်း ၏ ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်မှ ယခင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုအားကောင်းလာသည့် အရှိန်အဝါကို ခံစားမိလိုက်သည်။ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာပတ်လည်တွင် လျှပ်စီးကြောင်းများနှင့် နတ်ဘုရားစွမ်းအင်များမှာ နူးညံ့စွာ လှိုင်းထနေသည်။
ငါထင်တဲ့အတိုင်းပဲ။ ရှန်ထျန်း က ကံကောင်းခြင်းတွေကို အသေအချာ ရရှိခဲ့တာပဲ!
ငါ့ရဲ့ တပည့် ရှန်ထျန်း က တကယ့်ကို နတ်ဘုရားဘုရင်တစ်ပါးရဲ့ ဟန်ပန်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာပဲ!
ဟဲဟဲဟဲဟဲဟဲ!