ကြာပန်းနီလာအရှင် သည် ပူပြင်းလှသော လမ်းကြောင်းအတွင်း ရွှေရောင်တုတ်ကောက်ကို ကိုင်စွဲထားရင်း ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် သူ့၏ ကိုယ်ပွားသုံးခုစလုံးမှာ စစ်မှန်သောခန္ဓာကိုယ်များ ဖြစ်ကြပြီး သုံးခုစလုံးမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် အရှိန်အဝါမှာလည်း ကပ်ဘေးကျော်လွှားခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီဖြစ်သည်။
“မင်းရဲ့ ဒန်ထျန်း ပျက်စီးသွားပြီးတဲ့နောက်မှာ မင်းရဲ့ ချီကျင့်စဉ်တွေ အကုန်လုံး ပျက်သုဉ်းသွားတယ်လို့ လူတိုင်းက ထင်မှတ်နေခဲ့ကြတာ။ ဒါပေမဲ့ မင်းက ကောင်းကင်ဘုံလောက ကနေရတဲ့ အဲဒီပြိုင်ဘက်ကင်း ကျင့်စဉ်ကို အောင်မြင်အောင် ကျင့်ကြံထားနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူမှ ထင်ခဲ့မိကြဘူး။”
စစ်ဘုရားစေတီ ၏ ခေါင်းဆောင်ကြီးထံမှ လျှပ်စီးနှင့် နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါတို့ တုန်ခါသွားသည်။ သူ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် စိတ်မကောင်းဖြစ်ဟန် ပေါ်နေသည်။ “တစ်သက်သက် အသက်ရှူခြင်းဖြင့် သန့်စင်သောကိုယ်ပွားသုံးပါး!”
ထို “တစ်သက်သက် အသက်ရှူခြင်းဖြင့် သန့်စင်သောကိုယ်ပွားသုံးပါး” ဟုခေါ်သော ကျင့်စဉ်မှာ ဒေသငါးခုမှ ဆင်းသက်လာသော အမွေအနှစ်မဟုတ်ပေ။
အမှန်စင်စစ် ဤကျင့်စဉ်မှာ လူ့လောကမှ မဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်ဘုံလောက မှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုနှစ်က စစ်ဘုရားစေတီ ၏ ခေါင်းဆောင်ကြီးနှင့် ကြာပန်းနီလာအရှင် တို့သည် ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင် ၏ စမ်းသပ်မှုတွင် ပါဝင်ခဲ့စဉ်က နှစ်ဦးစလုံးမှာ ယဲ့ချင်းချန်း ၏ အသိအမှတ်ပြုခြင်းကို ရရှိခဲ့ကြသည်။
စစ်ဘုရားစေတီ ၏ အဓိကမူဝါဒမှာ “အမြဲတမ်း တရားမျှတပြီး မှန်ကန်ရမည်” ဆိုသည်ကို လူတိုင်း သိရှိကြသည်။
ယဲ့ချင်းချန်း အနေဖြင့် မည်သူ့ကိုပင် အလွန်အမင်း သဘောကျပါစေ၊ ထိုစည်းမျဉ်းကို ဖောက်ဖျက်ပြီး ပါဝင်သူများကို အထူးအခွင့်အရေး ပေးလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။
ထို့ကြောင့် စစ်ဘုရားစေတီ ၏ ခေါင်းဆောင်ကြီး၏ စွမ်းဆောင်ရည် ကောင်းမွန်သော်လည်း ယဲ့ချင်းချန်း သည် စည်းမျဉ်းအတိုင်း မပြည့်စုံသော ကျမ်းတစ်စောင်ဖြစ်သည့် ကောင်းကင်ဓမ္မကျမ်းကိုသာ ပေးအပ်ခဲ့သည်။
သို့သော် စစ်ဘုရားစေတီ ၏ ခေါင်းဆောင်ကြီးနှင့် ယှဉ်လျှင် ကြာပန်းနီလာအရှင် သည် ယဲ့ချင်းချန်း ပိုမိုနှစ်သက်သည့် စရိုက်မျိုးရှိသူဖြစ်သည်။
ယဲ့ချင်းချန်း သည် သူ၏ အကြီးဆုံးတပည့်ဖြစ်သူအား ကောင်းကင်ဓမ္မကျမ်းနှင့် တန်းတူကောင်းမွန်သော အမွေအနှစ်ကို ပေးအပ်ခဲ့ကြောင်း စစ်ဘုရားစေတီ ၏ ခေါင်းဆောင်ကြီးက ကြာမြင့်စွာကတည်းက သိရှိထားသည်။
ထိုအမွေအနှစ်မှာ ကောင်းကင်ဘုံလောက ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းကျင့်စဉ်ဖြစ်သော “တစ်သက်သက် အသက်ရှူခြင်းဖြင့် သန့်စင်သောကိုယ်ပွားသုံးပါး” ပင်ဖြစ်သည်။
ဤကျင့်စဉ်မှာ ကောင်းကင်ဘုံလောက ထဲတွင်ပင် အဆင့်မြင့်ဆုံး အမွေအနှစ်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။
ဤကျင့်စဉ်၏ ပြည့်စုံသောဗားရှင်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံလောက ၏ အစွမ်းထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်များကြားတွင်ပင် တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော အမွေအနှစ်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရသည်။
စစ်ဘုရားစေတီ ၏ ကောင်းကင်ဓမ္မကျမ်းနှင့် ဆင်တူစွာပင် ဤကျင့်စဉ်မှာလည်း မပြည့်စုံသော ဗားရှင်းသာဖြစ်သည်။ အဓိကအကျဆုံးနှင့် အနက်ရှိုင်းဆုံး အခန်းမှာ ပျောက်ဆုံးနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ထိုသို့ဖြစ်လင့်ကစား ၎င်းမှာ အလွန်တန်ဖိုးကြီးမားသော ရတနာတစ်ခု ဖြစ်နေဆဲပင်။
နတ်ဘုရား စစ်ဘုရားကျောင်းတော် ပျက်စီးသွားရခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းအရင်းမှာ ဤတန်ဖိုးကြီးမားသော အမွေအနှစ်များကြောင့်ဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။
“တစ်သက်သက် အသက်ရှူခြင်းဖြင့် သန့်စင်သောကိုယ်ပွားသုံးပါး” ကို အမြင့်ဆုံးအဆင့်ထိ ကျင့်ကြံနိုင်လျှင် မိမိကိုယ်ကို သုံးခုအထိ ခွဲထုတ်နိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ကိုယ်ပွားတစ်ခုစီတိုင်းသည် မူလကိုယ်၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းနှင့် စွမ်းရည်အားလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။
ပို၍အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ မူလကိုယ် မထိခိုက်သရွေ့ ထိုကိုယ်ပွားသုံးခုမှာ မဖျက်ဆီးနိုင်သလောက် ဖြစ်နေခြင်းပင်။ ၎င်းတို့သည် အဆုံးမရှိ တိုက်ခိုက်နိုင်သည်။
အကယ်၍ ကျင့်ကြံသူသည် ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုတွင် ကျွမ်းကျင်ပါက မူလကိုယ်သည် ကိုယ်ပွားများနှင့် စိတ်ဖြင့် ဆက်သွယ်ကာ မူလစွမ်းအားထက် လေးဆကျော်မျှ ပိုမိုပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ပြသနိုင်သည်။
ကြာပန်းနီလာအရှင် ကျင့်ကြံနေသော ဤကျင့်စဉ်မှာ ပြည့်စုံသောဗားရှင်းမဟုတ်ပေ။ သာမန်လူတစ်ယောက်အတွက်မူ ဤမပြည့်စုံသော ကျင့်စဉ်ဖြင့် ကျင့်ကြံရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲလိမ့်မည်။ ကံမကောင်းလျှင် ချီသွေဖည်မှု (Qi Deviation) ဖြစ်သွားနိုင်သည်အထိ အန္တရာယ်များသည်။
သို့သော် ဤသက်ကြီးဝါကြီး တာအိုဆရာ၏ အရည်အချင်းမှာ ထူးချွန်လွန်းလှသည်။ မပြည့်စုံသော ကျင့်စဉ်ဖြင့်ပင် သိသာထင်ရှားသော တိုးတက်မှုများကို ရရှိခဲ့သည်။
ယဲ့ချင်းချန်း အနေဖြင့် ဤသက်ကြီးဝါကြီး တာအိုဆရာသည် ထိုမပြည့်စုံသောကျမ်းဖြင့် ကိုယ်ပွားနှစ်ခုအထိ ဖန်တီးနိုင်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
ကိုယ်ပွားနှစ်ခုရှိခြင်းကြောင့် ဤတရားဆရာ၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ အခြားအဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ယခုအခါ စစ်ဘုရားစေတီ ၏ ခေါင်းဆောင်ကြီးပင် သူ့ကို ဖိအားပေးခံနေရသလို ခံစားနေရသည်။
...
“ဒါဆို အဲဒီနှစ်က မင်း ဒီစစ်ဘုရားတွေကို သတ်ဖို့အတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဗုံးခွဲသေဆုံးသွားသလို ဟန်ဆောင်ခဲ့တာက တကယ်တော့ မင်းရဲ့ ကိုယ်ပွားတစ်ခုကိုပဲ စွန့်လွှတ်လိုက်တာပေါ့ ဟုတ်လား?”
စစ်ဘုရားစေတီ ၏ ခေါင်းဆောင်ကြီးက တည်ငြိမ်စွာပင် ပြောလိုက်သည်။ “ဒါမှမဟုတ် မင်းက အဲဒီအချိန်ကတည်းက ဒီကျင့်စဉ်ကို အောင်မြင်အောင် ကျင့်ကြံပြီးသားဖြစ်နေလို့ သူတို့ကို သတ်နိုင်မယ်ဆိုတာ ယုံကြည်ချက်ရှိနေတာလား။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ စစ်မှန်တဲ့စွမ်းအားကို ဖုံးကွယ်ဖို့အတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဗုံးခွဲသေဆုံးသွားသလို ဟန်ဆောင်လိုက်တာလား။”
ကြာပန်းနီလာအရှင် က နှုတ်ခမ်းကို စူလိုက်သည်။ “ညီငယ်၊ မင်းက ငါ့ကို နတ်ဘုရား စစ်ဘုရားရဲ့ ပြန်လည်ဝင်စားသူလို့ ထင်နေတာလား။”
“အဲဒီနှစ်ကသာ အဲဒီလူအိုကြီးတွေ အကုန်လုံး ပူးပေါင်းလာခဲ့ရင် ငါ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဗုံးခွဲလိုက်ရင်တောင် သူတို့အားလုံးကို သတ်ဖို့က အရမ်းခက်ခဲလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ငါ အဖမ်းခံရသလို ဟန်ဆောင်လိုက်တာ။”
သက်ကြီးဝါကြီး တာအိုဆရာက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ “ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ ဒန်ထျန်းက တကယ်ပဲ ပျက်စီးသွားတာပါ။ အလယ်ပိုင်းဒေသက စစ်ဘုရားခေါင်းဆောင်တွေက အကုန်လုံး လှည့်ကွက်များတဲ့သူတွေ၊ သူတို့က လျှို့ဝှက်စစ်ဆေးမှု မလုပ်ဘဲ နေပါ့မလား။”
“ကံမကောင်းတာက သူတို့ရဲ့ မျက်စိတွေက ဘယ်တစ်ခုက ငါ့ရဲ့ မူလကိုယ်လဲဆိုတာကို ခွဲခြားနိုင်လောက်အောင် မထက်မြက်ခဲ့ဘူး။”
“ငါ့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ခန္ဓာကိုယ် မထိခိုက်သရွေ့၊ အရင်းအမြစ်အချို့ကို သုံးပြီးတော့ ငါ အချိန်မရွေး ကိုယ်ပွားအသစ် ပြန်လုပ်လို့ရတယ်။”
ရှန်ထျန်း သည် စစ်ဘုရားစေတီ ၏ ခေါင်းဆောင်ကြီးနှင့် ကြာပန်းနီလာအရှင် တို့၏ စကားပြောဆိုမှုကို နားထောင်ရင်း အတွင်းစိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။
တောက်... တောက်... ဒီလူကြီးနှစ်ယောက်ကတော့ သူတို့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့စွမ်းအားကို ဖုံးကွယ်ထားရာမှာ တကယ့်ကို ကျွမ်းကျင်သူတွေပဲ။
ဆရာကပဲ စွမ်းရည်ကို ဖုံးကွယ်ရာမှာ အတော်ဆုံးလို့ ထင်ခဲ့တာ။ ဒီလို ရူးကြောင်ကြောင်ပုံပေါက်နေတဲ့ ဦးလေးက ဆရာ့ထက်တောင် ပိုသာနေဦးမယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး။
သာမန်အားဖြင့် ဒီလူက ခေါင်းမာပြီး တင်းမာမနေဘဲ မီးတောက်စစ်ဘုရားကျမ်းကို မကျင့်ကြံခဲ့ရင်၊ သူ့ရဲ့ ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါတွေက တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ လျော့နည်းမသွားခဲ့ရင်၊ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က အခုဆိုရင် တိုင်းတာလို့တောင် မရနိုင်တော့လောက်အောင် ဖြစ်နေမှာ။
ဒီ “တစ်သက်သက် အသက်ရှူခြင်းဖြင့် သန့်စင်သောကိုယ်ပွားသုံးပါး” က သွေးစစ်ဘုရားကျမ်းလောက် ကိုယ်ပွားအများကြီး မလုပ်နိုင်ပေမဲ့ ကိုယ်ပွားတစ်ခုစီတိုင်းရဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက မူလကိုယ်နဲ့ တန်းတူနီးပါးပဲ။ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက ချက်ချင်းကို အဆပေါင်းများစွာ တိုးသွားတာ။
ဟွန်း... ငါ ပြန်ရောက်ရင် အဘိုးကြီး ယဲ့ချင်းချန်း ကို ဒီကျင့်စဉ်ကို ငါ ကျင့်လို့ရမရ သွားမေးဦးမှ။
ငါသာ ကျင့်နိုင်ရင် အနာဂတ်မှာ ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာမှာ အသေအချာပဲ!
...
ကြာပန်းနီလာအရှင် သည် သူ၏ ကိုယ်ပွားနှစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ပြသပြီးနောက်တွင် သူ၏ စစ်မှန်သောစွမ်းအားကို နောက်ထပ် ဖုံးကွယ်ထားတော့မည်မဟုတ်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်ပုံရသည်။
အကြာကြီး သည်းခံလာခဲ့ရသူတစ်ယောက်သည် နောက်ဆုံးတွင် လွတ်မြောက်မှုကို ရှာဖွေလိမ့်မည်သာ ဖြစ်သည်။
ရုပ်ပုံသုံးခုသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရှေ့သို့ တိုးထွက်လာကြသည်။ သူတို့၏ အရှိန်အဝါတို့ ပေါင်းစပ်သွားကာ ထိုရွှေရောင်ကျီးကန်းသုံးကောင်ဆီသို့ လွန်သွားကဲ့သို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။
လူငယ်လေးသည် လက်ထဲတွင် အစိမ်းရောင်ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားရာ ထိုဓား၏ ထက်မြက်မှုမှာ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ဓားချက်တစ်ခုစီတိုင်းသည် ကောင်းကင်ယံကို စာရွက်တစ်ရွက်ကဲ့သို့ ဖြတ်တောက်သွားနိုင်ပြီး အဆုံးမရှိသော မီးတောက်များကို ငြိမ်းသတ်ပစ်လိုက်သည်။
အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားသည် လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ရောနှောနတ်ဘုရားလျှပ်စီး တို့က သူ့ကို ဝန်းရံသွားသည်။ ရွှေရောင်လျှပ်စီးတို့သည် နဂါးစိမ်း၊ ကျားဖြူ၊ ငှက်ဖီးနစ်နီ စသည့် နတ်ဘုရားတိရစ္ဆာန် ၁၀ ကောင်ပုံစံ ပြောင်းလဲသွားကာ ရှေ့သို့ ခုန်အုပ်လိုက်ကြသည်။
သက်ကြီးဝါကြီး တာအိုဆရာကိုယ်တိုင်မှာမူ အပြာရောင်မီးတောက်များဖြင့် ဝန်းရံခံထားရသည်။ သူ၏ အမြင့်ဆုံးသမုဒ္ဒရာတုတ်ကောက်ဖြင့် ထိုရွှေရောင်ကျီးကန်းများကို ရိုက်ချလိုက်ရာ ကျီးကန်းတို့မှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သွားကြသည်။
ထိုအချိန်တွင် သူသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားဖြင့်ပင် ထိုရွှေရောင်ကျီးကန်းသုံးကောင်နှင့် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နိုင်နေပြီဖြစ်သည်။
စစ်ဘုရားစေတီ၏ ဂူသင်္ချိုင်းအတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူအားလုံး၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ ဖိနှိပ်ခံထားရသည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည်ဖြစ်သည်။
ထိုသို့ဖြစ်သော်လည်း ကြာပန်းနီလာအရှင် တစ်ဦးတည်းကပင် စစ်သူကြီးအဆင့် ခုနစ်ဦးမှ ရှစ်ဦးအထိ၏ ပေါင်းစပ်စွမ်းအားနှင့် ညီမျှသော ရွှေရောင်ကျီးကန်းသုံးကောင်ကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့သည်။
လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၇၀၀ က ကြာပန်းနီလာအရှင် တစ်ဦးတည်းဖြင့် စစ်သူကြီး ခုနစ်ဦးကို အနိုင်ယူခဲ့သည်ဆိုခြင်းမှာ ချဲ့ကားပြောဆိုထားခြင်းမဟုတ်ကြောင်း ယခုအခါ လူတိုင်း မြင်တွေ့နေရပြီဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင်လည်း သူသည် ထိုစဉ်ကထက် မလျော့သော၊ သို့မဟုတ် ပို၍ပင် အစွမ်းထက်နေသေးသည်။
မည်သို့ဆိုစေကာမူ ဤလှည့်ကွက်များသော လူအိုကြီးသည် နောက်ထပ် စွမ်းအားများကို ဖုံးကွယ်ထားသေးသလားဆိုသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။
“လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် ၇၀၀ တုန်းက ငါ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက မင်းထက် နိမ့်တယ်လို့ လူတိုင်း ပြောကြတယ်။ တကယ်တော့ ငါ အဲဒီစကားကို တစ်ခါမှ လက်မခံခဲ့ဘူး။”
စစ်ဘုရားစေတီ ၏ ခေါင်းဆောင်ကြီး၏ ကောင်းကင်အရှိန်အဝါများ လျော့ပါးသွားပြီးနောက် အရပ်ရှည်ရှည် ပါးလျလျ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားကာ နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည့် မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသည်။
သူသည် လက်တွင် ဓားကိုကိုင်ဆောင်ကာ ရွှေရောင်ကျီးကန်းသုံးကောင်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ အလွန်ပင် ခန့်ညားပြီး မြင့်မြတ်သောပုံစံကြောင့် လူတိုင်းသည် သူ့ကို ကြည့်ရင်း ရိုသေလေးစားမှုများ မထိန်းနိုင်ဘဲ ဖြစ်ကြရသည်။
သူ့ကိုကြည့်ရသည်မှာ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် တရားမျှတခြင်း၏ ပုံရိပ်လွှာတစ်ခုကို ကြည့်နေရသကဲ့သို့ပင်။
ရှူး!
ဓားချက်က လေကို ထက်မြက်စွာ ဖြတ်သန်းသွားပြီး ရွှေရောင်ကျီးကန်းတစ်ကောင်၏ ဘေးနားသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားသည်။
မီးတောက်အစုလိုက်အပြုံလိုက်မှာ မူလကိုယ်မှ ပြတ်ထွက်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ပျက်စီးသွားတော့သည်။
ဝူး!
ရွှေရောင်ကျီးကန်းများမှာ ဝမ်းနည်းစွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ ဤလူသားသုံးယောက်မှာ အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်သူများ မဟုတ်ကြောင်း သူတို့ သိလိုက်ရပြီဖြစ်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ ကျီးကန်းသုံးကောင်အနေဖြင့် တစ်ဦးချင်းစီ ရင်ဆိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
...
ဒုန်း!
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မီးတောက်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီးနောက် ရွှေရောင်ကျီးကန်းသုံးကောင်မှာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
ကံမကောင်းစွာဖြင့် ကြာပန်းနီလာအရှင် က ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သည်။ သူ၏ ကိုယ်ပွားသုံးခုသည် လက်ဖဝါးအမှတ်အသားများကို တစ်ပြိုင်နက် ဖော်ဆောင်လိုက်ရာ အဆုံးမရှိသော နတ်ဘုရားသင်္ကေတများမှာ နတ်ဘုရားသံကြိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ထိုမီးလုံးသုံးလုံးကို ချုပ်နှောင်ထားလိုက်သည်။
စစ်ဘုရားစေတီ ၏ ခေါင်းဆောင်ကြီးကလည်း စစ်ဘုရားစေတီ၏ “စစ်ဘုရား လျှပ်စီးဧကရာဇ်အလံတော်များ” ကို တည်ငြိမ်စွာပင် ဖော်ဆောင်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ စစ်ဘုရားစေတီ၏ အစဉ်အလာအရှိဆုံး ရတနာများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ အထွတ်အထိပ်အချိန်က စွမ်းအား၏ တစ်ဝက်သာ ရှိသော်လည်း ဤရွှေရောင်ကျီးကန်းသုံးကောင်ကို နှိမ်နင်းရန်မှာ လုံလောက်သည်ထက် ပိုနေသည်။
စစ်ဘုရား လျှပ်စီးဧကရာဇ်အလံတော်များမှာ လေးခုကွဲထွက်သွားပြီး အဆုံးမရှိသော ရွှေရောင်လျှပ်စီးများမှာ ပိုက်ကွန်တစ်ခုကဲ့သို့ ကျီးကန်းများပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။
ဝူး!
အနက်ရောင် နတ်ဆိုးအရှိန်အဝါများမှာ တက်ကြွလာပြီး ရုန်းကန်ကြသော်လည်း ပြိုကွဲကာ ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာပြန်သည်။
စစ်ဘုရားစေတီ ၏ ခေါင်းဆောင်ကြီးက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “လျှပ်စီးသက်သက်နဲ့တော့ ဒီနတ်ဆိုးအရှိန်အဝါတွေကို လုံးဝဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ မလုံလောက်ဘူး။ ရှန်ထျန်း၊ ငါတို့ရဲ့ “ခြောက်လမ်းသွား ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း စက်ဝန်းပြား” လိုအပ်တယ်။”
ရှန်ထျန်း သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကြည်လင်သော ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
ထိုကျောက်စိမ်းပြားပေါ်တွင် ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း လမ်းကြောင်းခြောက်ခု ပါဝင်နေပြီး အလွန်နက်နဲလှသည်။
“အဘိုးကြီး ယဲ့ချင်းချန်း၊ နောက်တစ်ခါ အလုပ်ရှုပ်ပေးရဦးမယ်။” ရှန်ထျန်း က သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မီးတောက်ကျမ်း ၏ စွမ်းအားကို စတင်လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။
သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ထူးခြားသောပစ္စည်း ကိုးမျိုး၏ စွမ်းအားများမှာ ခြောက်လမ်းသွား ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း စက်ဝန်းပြားထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ စီးဝင်သွားသည်။ ၎င်းတို့ထဲတွင် အမွေးနတ်ဘုရားသတ္တု၊ နဂါးနက်သတ္တု၊ မုန်တိုင်းကြာပန်း၊ နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင်၊ အလင်းသုံးပါးနတ်ဘုရားရေ၊ အနှစ်သာရလေးလံသောရေ၊ နန်မင်လီမီးတောက်၊ စစ်မှန်သောနေမီး နှင့် ရောနှောနတ်ဘုရားလျှပ်စီး တို့ ပါဝင်သည်။
စွမ်းအား အမျိုးအစား ခြောက်မျိုးမှာ ခြောက်လမ်းသွား ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း စက်ဝန်းပြားတစ်ဝိုက် လည်ပတ်နေပြီး ငွေရောင်စက်ဝန်းငယ်လေးမှာ သိသာစွာပင် ကြီးထွားလာသည်။
မကြာမီပင် ကျောက်စိမ်းပြားမှာ ပေဒါဇင်ပေါင်းများစွာအထိ ကျယ်ပြန့်လာပြီး အလွန်ခန့်ညားထည်ဝါသော ပုံစံမျိုး ဖြစ်လာသည်။
ရှန်ထျန်း သည် ခြောက်လမ်းသွား ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း စက်ဝန်းပြားရှေ့တွင် မျက်လုံးကို အနည်းငယ်မှိတ်လျက် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ကျရောက်နေပြီး လူ့လောကသို့ ဆင်းသက်လာသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့်ပင် တူနေသည်။
သူ၏ နှုတ်ခမ်းများ ပွင့်ဟသွားပြီး အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော ရွတ်ဆိုသံများ လေထုထဲတွင် ပျံ့လွင့်သွားသည်။
“လူ့ဘဝလမ်းစဉ်မှာ ကြိုတင်ခန့်မှန်း၍မရ၊ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းမှာ ရှည်လျားပြီး နားလည်ရခက်ခဲသည်။”
“သရဲတစ္ဆေလမ်းစဉ်မှာ လူတို့အား ခဏတာ ပျော်ရွှင်မှုပေးနိုင်သော်လည်း၊ လူသားတစ်ယောက်အနေဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းကိုသာ လျှောက်လှမ်းသင့်သည်။”
“ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းမှာ မိမိဘဝကို တန်ဖိုးထားပြီး အခြားသူများအား ကူညီရန်ဖြစ်ပြီး၊ သရဲလမ်းစဉ်မှာမူ အဆုံးသတ်ခြင်းကိုသာ အလေးပေးသည်။”
“ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းမှာ ကံကောင်းခြင်းများ ဆောင်ကြဉ်းပေးလေ့ရှိပြီး၊ သရဲလမ်းစဉ်မှာမူ မိမိကိုယ်ကို အန္တရာယ်ဖြစ်စေကာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စေသည်။”
...
ကျမ်းရွတ်ဆိုသံများ ပျံ့လွင့်လာသည်နှင့်အမျှ စာလုံးများမှာ လေထဲတွင် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ခြောက်လမ်းသွား ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း စက်ဝန်းပြားထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။
ခဏအကြာတွင် ခြောက်လမ်းသွား ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း စက်ဝန်းပြားမှာ ပို၍တောက်ပသော အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ လည်ပတ်လာသည်။
ခြောက်လမ်းသွား ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း စက်ဝန်းပြားမှ ကြီးမားသော ဆွဲငင်အားတစ်ခုမှာ ထိုရွှေရောင်ကျီးကန်းသုံးကောင်ဆီသို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ရုန်းကန်နေသော ရွှေရောင်ကျီးကန်းသုံးကောင်မှာ ခြောက်လမ်းသွား ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း အလင်းရောင်နှင့် ထိတွေ့ပြီးနောက် ငြိမ်ကျသွားသည်။
အနက်ရောင် နတ်ဆိုးအရှိန်အဝါများမှာ ငွေရောင်အလင်းတန်းများအောက်တွင် ဘာမှမဟုတ်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မူလက အနက်ရောင်ရောစပ်နေသော ရွှေရောင်ကျီးကန်းမီးတောက်မှာ အလင်းတန်းများဖြင့် သန့်စင်ပြီးနောက် အနီရောင်ရွှေရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းမှာ ခန့်ညားပြီး သန့်စင်ကာ နွေးထွေးသော အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
ထိုရွှေရောင်ကျီးကန်းသုံးကောင်၏ အနက်ရောင်အမွေးများမှာလည်း အလွန်လှပသော ရွှေရောင်အဖြစ် ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားသည်။
သူတို့၏ အကြည့်များမှာ ရှင်းလင်းလာပြီး ရှန်ထျန်း နှင့် အခြားသူများအား အလွန်ကျေးဇူးတင်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
သူတို့၏ သတိတရားများမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ဝင်စားလာနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။
ပထမဆုံး ကျီးကန်းက စကားစပြောသည်။ “ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကျေးဇူးရှင်တို့။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ သတ္တိနဲ့ ကြင်နာမှုက ကျွန်တော်တို့ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တယ်။”
ကြာပန်းနီလာအရှင် က သူ၏ ပစ္စည်းများကို သိမ်းလိုက်ပြီး ညည်းတွားလိုက်သည်။ “တကယ် ကျေးဇူးတင်တယ်ဆိုရင် လက်တွေ့ကျတာတစ်ခုခု ပေးကြပါလား! ဥပမာ- နတ်ဘုရား အမွေအနှစ်ပစ္စည်းမျိုးပေါ့။”
ရွှေရောင်ကျီးကန်းသုံးကောင်မှာ “...”
ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ပထမဆုံး ကျီးကန်းက ရှန်ထျန်း အား ပြုံးလျက် ကြည့်လိုက်သည်။ “လူငယ် ကျေးဇူးရှင်၊ ခင်ဗျားက ကျွန်တော်တို့ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တာဆိုတော့ ပြန်ပြီး ကျေးဇူးဆပ်ဖို့က ကျွန်တော်တို့ တာဝန်ပါ။”
“ဒီဂူသင်္ချိုင်းမှာ နတ်ဘုရား အမွေအနှစ်ပစ္စည်းတွေ သိပ်မရှိပေမဲ့ အနည်းအကျဉ်းတော့ ရှိပါတယ်။”
“ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ ကယ်တင်ခံလိုက်ရပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ညီအစ်ကို ခြောက်ယောက်ကတော့ ဒုက္ခပင်လယ်ထဲမှာ နစ်မွန်းနေဆဲဖြစ်ပြီး လွတ်မြောက်ဖို့ ခက်ခဲနေပါသေးတယ်။”
ကျီးကန်းက ရှန်ထျန်း အား စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ “ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကို ခြောက်ယောက်ကိုလည်း ကယ်တင်ပေးနိုင်ဖို့အတွက် လမ်းပြပေးချင်ပါတယ်။”
“ခင်ဗျားသာ ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကိုတွေကို ကယ်တင်ပေးဖို့ သဘောတူမယ်ဆိုရင် ဒီဂူသင်္ချိုင်းထဲက ကံကောင်းခြင်းအခွင့်အရေးအားလုံးကို ခင်ဗျားကို ပေးအပ်ပါ့မယ်။”
“နောက်ဘဝမှာ အခွင့်အရေးသာ ကြုံခဲ့ရင် ခင်ဗျားရဲ့ ကျေးဇူးတရားကို သေချာပေါက် ပြန်ဆပ်ပါ့မယ်!”
ရွှေရောင်ကျီးကန်းသုံးကောင်က ကျန်ရှိနေသေးသော ကျီးကန်းခြောက်ကောင်ကို ကယ်တင်ပေးရန် ကူညီမည်တဲ့လား?
ရှန်ထျန်း အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။ ဤသည်မှာ သတင်းကောင်းပင်!
ကျန်ရှိနေသော ကျီးကန်းများကို ရှာဖွေရမည့် စွမ်းအားကို သူ သက်သာစေနိုင်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိုကျီးကန်းခြောက်ကောင်သာ ပူးပေါင်းလာပါက ဤကျီးကန်းသုံးကောင်ကို ဘေးတွင် ထားရှိခြင်းက ပို၍ကောင်းမွန်ပေမည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကျီးကန်းများမှာ အလွန်ပင် စွမ်းအားကြီးမားသောကြောင့်ပင်။
ဟုတ်ပြီ၊ ဒီအတိုင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့!
...
ရှန်ထျန်း နှင့် အခြားနှစ်ယောက်မှာ ထိုကျီးကန်းများကို ရှာဖွေရန် ခရီးဆက်ခဲ့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဂူသင်္ချိုင်း၏ အပြင်ဘက်ဒေသတွင် အာကာသ၏ တည်ဆောက်ပုံမှာ ရုတ်တရက် လိမ်လည်တွန့်လိမ်သွားသည်။
အနက်ရောင် နတ်ဆိုးချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဝတ်ဆင်ထားသော လူတစ်ယောက် ပေါ်ထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အလင်းရောင်အားလုံးမှာ ပုံပျက်သွားတော့သည်။
သူ၏ ကျောနောက်တွင် မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော ဓားကြီးတစ်လက်ကို လွယ်ထားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ နတ်ဆိုးမီးတောက်များ တောက်လောင်နေသည်။ သူရှိနေသည့် နေရာတစ်ဝိုက်ရှိ အာကာသမှာ မီးတောက်များကြောင့် ဝါးတားတားဖြစ်နေသဖြင့် သူ၏ မူလရုပ်သွင်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်ပေ။
ပို၍ ထူးဆန်းသည်မှာ သူသည် လေဟာနယ်ထဲတွင် ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားစွာ ရပ်တည်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း အနီးအနားတွင် ရှိနေကြသော ကျင့်ကြံသူများမှာမူ သူ့ကို မမြင်ကြသလို သူရှိနေသည်ကိုပင် သတိမပြုမိကြပေ။
ထိုလူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှာ အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားသည်။
“ရှန်ထျန်း၊ ငါ့ရဲ့ ဒေါသကို ခံယူဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား။”