အခန်း ၃၈၀ - လက်စားချေလိုသော ရွှေကျီးမင်းသား၏ တိုက်ခိုက်မှု
ရွှေကျီးကန်းဧကရာဇ်၏သင်္ချိုင်း အတွင်း၌ မီးတောက်များ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေသည်။ အပူချိန်မှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် အာကာသပင်လျှင် ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်လာရသည်။
ရှန်ထျန်း သည် အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေရင်း သူ၏လက်ထဲတွင် နေမင်းဧကရာဇ်သုတ္တန် ကို ကိုင်ထားသည်။ သူ၏မျက်လုံးများသည် ရှေ့တွင် ပေါ်လာသော ရွှေရောင်အရိပ်တစ်ခုကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ထိုအရိပ်မှာ အခြားသူမဟုတ်၊ ရွှေကျီးမင်းသား ပင် ဖြစ်သည်။
ရွှေကျီးမင်းသား ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် ရွှေရောင်မီးတောက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင်ကား ပြင်းထန်သော အငြိုးအတေးများ စိုးမိုးနေသည်။ သူသည် ရှန်ထျန်း ကို ကြည့်ကာ အသံအက်အက်ဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။
"ဟားဟားဟား၊ ငါ့ရဲ့သင်္ချိုင်းကို လာရောက်နှောင့်ယှက်ရဲတဲ့ သတ္တိမျိုး ရှိတာပေါ့လေ။ ဒီနေ့တော့ မင်းရဲ့အသက်ကို ငါကိုယ်တိုင် နုတ်ယူမယ်။"
ရွှေကျီးမင်းသား သည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် ရွှေရောင်မီးတောက်များမှာ ဧရာမ ကျီးကန်းပုံစံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ရှန်ထျန်း ဆီသို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ထိုးဆင်းလာသည်။ ထိုတိုက်ခိုက်မှု၏ စွမ်းအားမှာ ကောင်းကင်ဘုံလောက ၏ အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူများပင် ကြောက်ရွံ့ရလောက်အောင် ပြင်းထန်လှသည်။
ရှန်ထျန်း သည် တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိပေ။ သူသည် နေမင်းဧကရာဇ်သုတ္တန် ကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာပြီး အေးမြသော စွမ်းအားတစ်ခု가 မီးတောက်များကို တားဆီးလိုက်သည်။
"ဘေးဒုက္ခဖယ်ရှားခြင်း"
သူ၏ ပါးစပ်မှ စကားလုံးတစ်လုံးချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အတူ နေမင်းဧကရာဇ်သုတ္တန် မှ ထွက်လာသော အလင်းရောင်သည် ပိုမိုတောက်ပလာသည်။ ထိုအလင်းရောင်သည် ရွှေကျီးမင်းသား ၏ မီးတောက်များကို ရေကဲ့သို့ ငြိမ်းသတ်လိုက်သည်။
ရွှေကျီးမင်းသား သည် ထိတ်လန့်သွားပြီး နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်လုံးများတွင် ယုံကြည်နိုင်ဖွယ်မရှိသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။
"ဒါ... ဒါက ဘာစွမ်းအားလဲ။ ငါ့ရဲ့ မီးတောက်တွေကို ဒီလိုမျိုး အလွယ်တကူ ငြိမ်းသတ်နိုင်တာလား။"
ရှန်ထျန်း သည် အေးစက်စက် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်းရဲ့ အငြိုးအတေးတွေက ဒီနေရာမှာပဲ အဆုံးသတ်ရလိမ့်မယ်။"
ရှန်ထျန်း နှင့် အဖွဲ့သားများမှာ ဧကရာဇ်၏ ဆေးမြစ်ဥယျာဉ်အတွင်း၌ ပျော်ရွှင်စွာ အချိန်ဖြုန်းနေကြသော်လည်း အပြင်ဘက်ရှိ အခြားသူများမှာမူ ထိုမျှလောက် ကံကောင်းခြင်း မရှိကြပေ။
ရွှေကျီးကန်းဧကရာဇ်၏သင်္ချိုင်း ကို စူးစမ်းရှာဖွေနေကြသည့် အဖွဲ့များတွင် ဒေသငါးခုမှ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေအသီးသီး၏ အဓိကအဖွဲ့ဝင်များ ပါဝင်နေသည်။ သူတို့အထဲတွင် လောကီရေးရာများကို နားလည်သဘောပေါက်ပြီး အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်သည့် ကျင့်ကြံသူများစွာ ရှိကြသည်။
သင်္ချိုင်း၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ တိုးဝင်လာသည်နှင့်အမျှ ဤသင်္ချိုင်းမှာ သူတို့ထင်ထားသလောက် ရိုးရှင်းလှသည်မဟုတ်ကြောင်း လူအများစု သဘောပေါက်လာကြသည်။
အထူးသဖြင့် ကံဆိုးသည့် အဖွဲ့အချို့မှာ လျှို့ဝှက်အခန်းအချို့ကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်မိပြီးနောက် ရှေးဟောင်းတံဆိပ်ခတ်ခြင်း အချို့နှင့် ထိတွေ့မိခဲ့ရာ နှစ်ပေါင်းသောင်းနှင့်ချီ၍ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားခဲ့သော ကြောက်မက်ဖွယ် မကောင်းဆိုးဝါးများကို လွှတ်ပေးမိသလို ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။
...
"အားးးးးး!"
မှောင်မိုက်နေသည့် လိုဏ်ခေါင်းအတွင်း၌ အလယ်ပိုင်းဒေသမှ ဒါလီမြင့်မြတ်သောနယ်မြေမှ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့မှာ အလွန်အမင်း ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးနေကြသည်။
ဒါလီမြင့်မြတ်သောနယ်မြေသည် အလယ်ပိုင်းဒေသရှိ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ ၄၉ ခုထဲတွင် ထိပ်တန်းဟု မသတ်မှတ်နိုင်သော်လည်း အောက်ဆုံးအဆင့်တွင်လည်း မဟုတ်ပေ။
ဒါလီဧကရာဇ်သုတ္တန် သည် နေမင်းဧကရာဇ်သုတ္တန် မှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး မီးဓာတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုသည့် အစွမ်းထက်ဆုံး သုတ္တန်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။
ဒါလီမြင့်မြတ်သောနယ်မြေမှ ကျင့်ကြံသူတိုင်းသည် မီးကို ထိန်းချုပ်ရာတွင် အလွန်ပင် ကျွမ်းကျင်ကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။
သို့သော်လည်း ဒါလီမြင့်မြတ်သောနယ်မြေမှ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ကျင့်ကြံသူများနှင့် အကြီးအကဲများ၏ မျက်နှာများမှာမူ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ဝိညာဉ်များ၏ အနောက်မှ အလိုက်ခံနေရကဲ့သို့ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြသည်။
အမှန်စင်စစ် သူတို့သည် "အလိုက်ခံနေရသကဲ့သို့" ဖြစ်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ အမှန်တကယ်ပင် အလိုက်ခံနေရခြင်း ဖြစ်သည်။
အမှန်တကယ်ပင် အစွမ်းထက်လှသော ဝိညာဉ်ဆိုးတစ်ခုက သူတို့ကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့အဖွဲ့ဝင် အများအပြားမှာ ထိုဝိညာဉ်ဆိုး၏ လက်ချက်ဖြင့် ပြာအဖြစ်သို့ လောင်ကျွမ်းကာ ကျဆုံးသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။
သာမန်ဝိညာဉ်ဆိုးတစ်ကောင်ဆိုလျှင် ဒါလီမြင့်မြတ်သောနယ်မြေမှ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ကောင်းမှ သတ်ဖြတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် မီးဓာတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ဒါလီမြင့်မြတ်သောနယ်မြေမှ အစွမ်းထက်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ပြာကျသွားအောင် လောင်ကျွမ်းပစ်နိုင်ခြင်းမှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သည့်အရာ ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ဖြစ်ပျက်နေသည်မှာ ထိုအတိုင်းပင်။
အကြောင်းမှာ သူတို့ကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေသည့် သတ္တဝါမှာ ဒဏ္ဍာရီလာ နတ်ငှက်ဖြစ်သော ရွှေကျီးကန်း ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။
ဟုတ်ပေသည်။ ၎င်းမှာ ရှန်ထျန်း အစောပိုင်းက ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် ရွှေကျီးကန်းဝိညာဉ်ဆိုးပင် ဖြစ်သည်။
ကွာခြားချက်မှာ ဤကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ကျင့်ကြံသူများသည် ထိုငှက်ကို ချုပ်ကိုင်နိုင်စွမ်းရှိသည့် ရှန်ထျန်း လောက် အစွမ်းမထက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ရွှေကျီးကန်းဧကရာဇ်၏သင်္ချိုင်း အတွင်း၌ ကျင့်ကြံသူအားလုံး၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်များမှာ ပညာရှိအဆင့် (Sage) အောက်သို့ လျှော့ချခံထားရသဖြင့် သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအားများမှာလည်း ကျဆင်းနေသည်။
ထိုထူးဆန်းသည့် အဇူရလိုတပ်စ် (Azure Lotus) ကဲ့သို့သော အလွန်အမင်း ထူးချွန်သည့် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ကျင့်ကြံသူများမှလွဲ၍ ကျန်သူတို့တွင် ပညာရှိအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအားမျိုး မရှိကြပေ။
ဟုတ်ပါသည်၊ "နီးပါး" ဟုသာ ဆိုရပါမည်။
အခြားသော လျှို့ဝှက်အစွမ်းထက်သည့် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ရှိနေနိုင်သည်ကို လျှော့တွက်၍ မရပေ။ သူတို့၏ အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ လျှို့ဝှက်စွာဖြင့် ပညာရှိအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး အလွန်နက်ရှိုင်းသော ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူများ ဖြစ်နိုင်သည်။
အကယ်၍ ထိုအစွမ်းထက်သူများသာ ရွှေကျီးကန်းဝိညာဉ်ဆိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက ထိုငှက်ပင်လျှင် ကြောက်လန့်၍ ထွက်ပြေးရဖွယ် ရှိသည်။
ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဒါလီမြင့်မြတ်သောနယ်မြေမှ ကျင့်ကြံသူများထဲတွင် ထိုကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သူများ မပါဝင်ပေ။
ဤရွှေကျီးကန်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရာတွင် သူတို့၌ ကျန်ရှိနေသည့် တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်မှုမှာ ထွက်ပြေးခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
ဒုန်း!
အနီရောင်မီးလုံးများမှာ သူတို့၏နောက်မှ အရှိန်ပြင်းစွာဖြင့် ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး ဒါလီမြင့်မြတ်သောနယ်မြေမှ ကျင့်ကြံသူများကို တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး လောင်ကျွမ်းပစ်လိုက်သည်။
သူတို့က ပူးပေါင်း၍ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် မကြိုးစားခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ သို့သော် လိုဏ်ခေါင်းများမှာ အကွေ့အကောက်များပြီး ရွှေကျီးကန်းဝိညာဉ်ဆိုးကို ပစ်မှတ်ထားရန် ခက်ခဲလှသည်။
ထို့အပြင် သင်္ချိုင်း၏စွမ်းအားကို အရင်းအမြစ်ပြုထားသော ရွှေကျီးကန်းဝိညာဉ်ဆိုးမှာ လုံးဝ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခြင်း မရှိပေ။ ၎င်းသည် သူတို့၏ရန်သူများကို အဆုံးမရှိ လိုက်လံတိုက်ခိုက်နိုင်သည်။
ထိုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးတွင် အသက်ရှင်သန်ရန် တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းမှာ မိမိ၏အဖွဲ့သားများထက် ပိုမြန်အောင် ပြေးနိုင်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။
အဖွဲ့သားများကို စတေးလိုက်ခြင်းဖြင့် မိမိကိုယ်တိုင် ထွက်ပြေးရန် အချိန်ပို ရရှိနိုင်သည်။
ထိုအကြံအစည်ဖြင့် ဒါလီကျင့်ကြံသူများသည် ရူးသွပ်သကဲ့သို့ ပြေးလွှားနေကြပြီး ထွက်ပြေးသည့် အတတ်ပညာများကို ပိုမိုလေ့လာထားခဲ့မိပါက ကောင်းလေစွဟု နောင်တရနေကြသည်။
"မြင့်မြတ်သောခေါင်းဆောင်၊ မြင့်မြတ်သောခေါင်းဆောင်၊ ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ!"
"ဒိဗ္ဗကုသလ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေခေါင်းဆောင်ကို သွားရှာကြ။ အရင်တုန်းကတည်းက အဲ့ဒီလူက အလွန်အမင်း ထူးချွန်တဲ့ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ကျင့်ကြံသူလို့ နာမည်ကြီးခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ သူက တိုက်ပွဲဝင်တဲ့ အောင်မြင်မှုမှတ်တမ်းတော့ မရှိခဲ့ဘူး။ နှစ်တွေ အများကြီး ကြာသွားပြီဆိုတော့ အခု သူ ဘယ်လောက်အထိ အစွမ်းထက်နေမလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိကြဘူး။ အခု ကျင့်ကြံမှုအဆင့်တွေ ဖိနှိပ်ခံထားရရင်တောင် သူက ဒီဝိညာဉ်ဆိုးငှက်ကို ချုပ်ကိုင်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်"
"ဒါဆိုရင် ဒိဗ္ဗကုသလ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေခေါင်းဆောင်ကို တွေ့ရင် ဒီဝိညာဉ်ဆိုးငှက်ကို အသေအချာ ချုပ်ကိုင်နိုင်မယ်လို့ ပြောတာပေါ့နော်။"
"ဟုတ်တယ်၊ ဒိဗ္ဗကုသလ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေခေါင်းဆောင်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ငါနဲ့ တန်းတူပဲ။ ငါတို့သာ ပူးပေါင်းလိုက်ရင် ဒီဝိညာဉ်ဆိုးငှက်က ဘာမှ မဟုတ်တော့ဘူး!"
...
ဒုန်း!
အနက်ရောင်ရောယှက်နေသည့် အနီရောင်မီးလုံးတစ်လုံးမှာ အခြားလိုဏ်ခေါင်းတစ်ခုမှ ပစ်ထွက်လာသည်။
မီးလုံးမှာ အလွန်လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ပျံသန်းလာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပူစွမ်းအင်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ၎င်းသည် ဒါလီမြင့်မြတ်သောနယ်မြေခေါင်းဆောင်၏ ဦးခေါင်းဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ထိုးဆင်းလာသည်။
"သေစမ်း၊ ဒီဝိညာဉ်ဆိုးငှက်က ဘယ်တုန်းက ငါတို့ရှေ့ကို ရောက်လာတာလဲ!"
ဒါလီမြင့်မြတ်သောနယ်မြေခေါင်းဆောင်၏ ပါးစပ်မှာ တုန်ရီသွားပြီး လက်ဖြင့် တံဆိပ်ခတ်နှိပ်လိုက်သည်။ "ငါ့ရဲ့ နဝဒရဂုံမီးတံတိုင်း ကို ခံစားကြည့်လိုက်!"
ဟိန်း!
တောက်ပသော နဂါးပုံစံမီးတောက်ကိုးခုမှာ မြင့်မြတ်သောခေါင်းဆောင်၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီးနောက် ဧရာမ မီးပိုက်ကွန်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားသည်။
အနက်ရောင်ရောယှက်နေသည့် အနီရောင်မီးလုံးမှာ ထိုပိုက်ကွန်ထဲသို့ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး ပြင်းထန်စွာ လည်ပတ်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အာကာသများကိုပါ လောင်ကျွမ်းပစ်လိုက်သည်။
ဇပ်!
ဒါလီမြင့်မြတ်သောနယ်မြေခေါင်းဆောင်၏ မီးတောက်များမှာလည်း သာမန်မီးတောက်များ မဟုတ်ပေ။
မီးတောက်နှစ်မျိုးမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ သို့သော် မကြာမီမှာပင် အနက်ရောင်ရောယှက်နေသည့် အနီရောင်မီးလုံးမှာ အရှိန်ရလာပြီး ပိုမိုကြီးမားလာသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နဝဒရဂုံမီးတံတိုင်းမှာ ကွဲအက်သွားပြီး ဒါလီမြင့်မြတ်သောနယ်မြေခေါင်းဆောင်၏ ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာကို ပေါ်လွင်စေသည်။
အလကားပင်။ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ဖိနှိပ်ခံထားရချိန်တွင် ဤပညာရှိအဆင့် ရွှေကျီးကန်းဝိညာဉ်ဆိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရာ၌ နဝဒရဂုံမီးတံတိုင်းကို အသုံးပြုရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလွန်းသည်။
ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ သူသည် အလွန်အံ့ဩစရာကောင်းသည့် အချက်တစ်ခုကို သတိပြုမိလိုက်သည်။
သူ မှားယွင်းနေခဲ့သည်။ သူ့နောက်မှ ငှက်မှာ ရုတ်တရက် သူ့ရှေ့သို့ ရောက်လာခြင်း မဟုတ်ပေ။
အခု သူ့ရှေ့တွင် ရှိနေသည်မှာ လုံးဝခြားနားသော ရွှေကျီးကန်းတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သူ့နောက်မှ လိုက်လာသည့် ငှက်ထက်ပင် ပိုမိုပြင်းထန်ပြီး ပိုမိုကြီးမားသည်။
ဟုတ်ပေသည်။
ရွှေကျီးကန်းဝိညာဉ်ဆိုးနှစ်ကောင်က ကံဆိုးသည့် သူတို့အဖွဲ့ကို ဝိုင်းရံထားခြင်း ဖြစ်သည်။
...
"သေစမ်း၊ ဘာလို့ ဒီ ရွှေကျီးကန်းဧကရာဇ်၏သင်္ချိုင်း ထဲမှာ ဒီလိုမျိုးတွေ ရှိနေရတာလဲ!"
ဒါလီမြင့်မြတ်သောနယ်မြေခေါင်းဆောင်သည် ရွှေကျီးကန်းဝိညာဉ်ဆိုးနှစ်ကောင်ကို စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ဒီနေ့ အပြင်မထွက်ခင်ကတည်းက ရာဇဝင်ကို ကြည့်ခဲ့သင့်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
သာ၍ကောင်းသည်မှာ သူ ဒီကျိန်စာသင့်ရာနေရာကို လာခဲ့မိခြင်းပင်။
အခုတော့ သူသည် ရွှေကျီးကန်းဝိညာဉ်ဆိုးနှစ်ကောင်၏ ဝိုင်းရံခြင်းကို ခံနေရပြီ။
သူသည် နှစ်ပေါင်း ၁,၀၀၀ ခန့် မီးနှင့် ကစားခဲ့သူ ဖြစ်သော်လည်း အခုတစ်ခေါက်သာ မလွတ်မြောက်နိုင်ပါက ဤငှက်ကြီးနှစ်ကောင်၏ မီးတောက်များကြားတွင် အသက်ဆုံးရတော့မည်။
ဒါသည် ဒါလီမြင့်မြတ်သောနယ်မြေခေါင်းဆောင်အတွက် အကြီးမားဆုံးသော အရှက်တကွဲ ဖြစ်ရပ်ပင်!
ခဏနေဦး!
ဒါလီမြင့်မြတ်သောနယ်မြေခေါင်းဆောင်၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားသည်။ "အနီးနားမှာ လူတစ်ယောက် ရှိနေတယ်!"
သူတို့ သေမင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရတော့မည့်အချိန်တွင် ဘေးဘက်ရှိ လိုဏ်ခေါင်းမှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ဟေ့! ဝိညာဉ်ဆိုးကောင်! ငါရှိနေတဲ့နေရာမှာ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ရိုင်းစိုင်းရဲရတာလဲ!"
ဘုန်း!
အာကာသမှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် သက်ကြီး တာအိုဘုန်းကြီးတစ်ပါး ပြေးထွက်လာသည်။
သူ၏ ပိန်လှီသော ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ကြွက်သားများမှာ လျင်မြန်စွာ ဖောင်းကားလာပြီး မကြာမီမှာပင် ကြီးမားသော ဘိုးအေကြီးတစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။
"ငါ့ရဲ့ အမြင့်မြတ်ဆုံး သမုဒ္ဒရာတုတ်တံ - ကြက်ကလေးကို ရိုက်နှက်ခြင်း ကို ခံစားကြည့်လိုက်!"
ရှူး!
ရှူး! ရှူး!
ရှူး! ရှူး! ရှူး!
ရွှေရောင်တုတ်တံမှာ ဟိုသည် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လေထဲတွင် အရိပ်ပေါင်းများစွာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ဘယ်ဘက်ရှိ ရွှေကျီးကန်းဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ရိုက်ချလိုက်သည်။
တုတ်တံသည် ရွှေကျီးကန်း၏ မီးတောက်များကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။ ခဏတာအတွင်းမှာပင် ရွှေကျီးကန်းဝိညာဉ်ဆိုးမှာ အပြီးအပိုင် ချုပ်ကိုင်ခံလိုက်ရသည်။
သက်ကြီး တာအိုဘုန်းကြီးမှာ ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "အားလုံးပဲ၊ စိတ်မပူကြပါနဲ့။ ငါရှိနေတဲ့အတွက် ဒီဝိညာဉ်ဆိုးလေးက ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။"
"အားလုံးက ငါ့ကို အကာအကွယ်ကြေးနဲ့ စွမ်းအားဖြည့်ဖို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ပေးမယ်ဆိုရင် မင်းတို့ရဲ့ လုံခြုံရေးကို ငါ အာမခံတယ်။ ကျေနပ်မှု ရရှိစေရမယ်!"
ဤသက်ကြီး တာအိုဘုန်းကြီးမှာ မာနကြီးပြီး ရှက်တတ်သူ မဟုတ်သော်လည်း သူသည် အမှန်တကယ်ပင် အလွန်အစွမ်းထက်သည်။
သူသည် အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံသူ (Mighty Prowess) အဆင့်သာ ရှိသေးသော်လည်း ဤပညာရှိအဆင့် ရွှေကျီးကန်းဝိညာဉ်ဆိုးကို အပြီးအပိုင် ချုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့သည်။
သူသည် အဇ္ဈတ္တလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသည့် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် (Extreme Dao Heavenly Venerable) ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်သည်။
ဝူး~
ကံမကောင်းစွာဖြင့် အခြားရွှေကျီးကန်းမှာ မိမိ၏ အပေါင်းအပါ ချုပ်ကိုင်ခံရသည်ကို မြင်သော်လည်း တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ရပ်တန့်မသွားပေ။
ရွှေကျီးကန်းနှစ်ကောင် ပူးပေါင်းလိုက်သောအခါ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအားမှာ များစွာ တိုးပွားလာသည်။ ရွှေကျီးကန်းနှစ်ကောင်သည် ပညာရှိအဆင့် ကျင့်ကြံသူ လေးဦးကိုတောင် ရင်ဆိုင်နိုင်သည်။
ရုတ်တရက်... သက်ကြီး တာအိုဘုန်းကြီးမှာ မီးတောက်များကြားမှ ထွက်ပြေးနေရသည်။
သူ ပြေးရင်း နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"သေစမ်း! သေစမ်း! သေစမ်း! မင်းတို့ ငှက်အိုကြီးနှစ်ကောင်။ မင်းတို့မှာ ရှက်တတ်တဲ့ စိတ်မရှိဘူးလား!"
"မင်းတို့က သက်တမ်းပေါင်း သောင်းနဲ့ချီ ရှိနေပြီလေ၊ အခုမှ ငါလို လူငယ်လေးကို အနိုင်ကျင့်ချင်နေတာလား။ ပြီးတော့ အခုလည်း အုပ်စုလိုက် ဝိုင်းပြီး အနိုင်ကျင့်နေပြန်ပြီပေါ့လေ!"
"မီးလုံးတွေ ပစ်တဲ့အခါ ဘယ်နေရာကို ပစ်နေလဲဆိုတာ ကြည့်ဦး! ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ဒီအစိတ်အပိုင်းကို ငါ ခုထိ မသုံးရသေးဘူး၊ အပျက်အစီးမခံနိုင်ဘူးနော်! အနာဂတ်မှာ ကောင်းကင်ဘုံလောက က နတ်သမီးလေးတွေကို ငါ ဘယ်လိုများ ပိုးပန်းရတော့မလဲ!"
"ခုထိလည်း လုပ်နေတုန်းလား? ငါ့ကိုယ်ကြီး ကျက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ!"
"ကယ်ကြပါဦး! ညီငယ်ရေ... မင်း ဘယ်ရောက်နေတာလဲ? ထွက်လာပြီး ငါ့ကို ကူညီပေးပါတော့လား!"
"မင်းဆီကနေ ငါခိုးထားတဲ့ ပညာရှိအဆင့် ရတနာကို ပြန်ပေးလိုက်ပါ့မယ်!"
ဒါလီမြင့်မြတ်သောနယ်မြေခေါင်းဆောင်မှာ "..."
ကျန်ရှိသူအားလုံးမှာလည်း "..."