တိဗေသတောင်တန်းထက်ဝေဟီတွင် တန်ခိုးရှင်ကောင်းကင်ဘုံ ကျောင်းတော်၏ ကျောင်းတော်အရှင်သခင်နှင့် ကွန်ဘုရင်တို့သည် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်တည်နေကြသည်။
သူတို့နှစ်ဦး၏ ပုံသဏ္ဌာန်မရှိသော သိုဝှက်စွမ်းအင်များသည် အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ထိတွေ့နေကြပြီး ဟင်းလင်းပြင်၏ တည်ဆောက်ပုံများပေါ်တွင် မည်းနက်နေသော အက်ကြောင်းများ ပေါ်လာလေသည်။
တန်ခိုးရှင်ကောင်းကင်ဘုံ ကျောင်းတော်မှ တပည့်များနှင့် ကွန်မျိုးနွယ်စု၏ ဆင်းသက်လာသူများအားလုံးမှာ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကြီးနှစ်ဦးကို တောက်ပတလက်လက် တောက်နေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြ၏။
သူတို့သိသည်မှာ ဤပုဂ္ဂိုလ်ကြီးနှစ်ဦးသည် သူတို့၏ စိတ်စွမ်းအင်များဖြင့် တိတ်တဆိတ် အပြန်အလှန် ဆွေးနွေးနေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
၎င်းသည် စွမ်းအားနှင့် စိတ်ဆန္ဒတို့၏ တိုက်ပွဲပင်တည်း။
လူတိုင်းသည် တန်ခိုးရှင်ကောင်းကင်ဘုံ ကျောင်းတော်၏ ကျောင်းတော်အရှင်သခင်နှင့် ကွန်ဘုရင်တို့ထံမှ ပေထောင်ပေါင်းများစွာ ကွာဝေးသောနေရာတွင် ရပ်နေကြသည်။ မည်သူမျှ ပို၍နီးကပ်လာရန် မရဲကြပေ။ သို့မဟုတ် ပို၍တိကျစွာပြောရလျှင် မည်သူမျှ ပို၍နီးကပ်လာနိုင်ခြင်း မရှိကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဖိနှိပ်အားကောင်းလွန်းလှပေသည်။
ထိုဂူအိုအိုကြီးများပင်လျှင် ထိုစွမ်းအင်ဖိအားကို မခံနိုင်ကြပေ။
သူတို့သည် ကျောင်းတော်အရှင်သခင်ကို တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားမှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်ခြင်းများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
ဤလူသားက မည်သို့လုပ်၍ ဤမျှတန်ခိုးထွားလာရပါသနည်း။
သတိပြုရမည့်အချက်မှာ ကွန်ကျင့်စဉ် အပြည့်အစုံကို မနားလည်မီကပင် ကွန်ဘုရင်သည် ကွန်မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးတွင် အင်အားအကြီးဆုံး ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နှင့်ပြီးသား ဖြစ်သည်။
မဟုတ်ပါက သူသည် ဘီလူးမျိုးနွယ်စုတစ်ခု၏ ခေါင်းဆောင်ရာထူးကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
အလွန်ရှေးကျလှသော ကွန်ဂူအိုအိုကြီးများကို ဖယ်လိုက်လျှင် ကွန်မျိုးနွယ်စုအတွင်း၌ ကွန်ဘုရင်၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို မည်သူမျှ အနီးစပ်ဆုံးပင် မယှဉ်နိုင်ကြပေ။
ယခုအခါ အပြည့်အစုံပါရှိသော ကွန်ကျင့်စဉ်ကို သင်ယူပြီးနောက်တွင် ကွန်ဘုရင်၏ စွမ်းအားများသည် နောက်တစ်ဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီး နှစ်ဆနီးပါး တိုးလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သို့ဖြစ်ပါလျက်နှင့်ပင် သူသည် တန်ခိုးရှင်ကောင်းကင်ဘုံ ကျောင်းတော်၏ ကျောင်းတော်အရှင်သခင်ကို ဖိနှိပ်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။
ကျောင်းတော်အရှင်သခင်နှင့် ကွန်ဘုရင်တို့သည် အရင်က အနိုင်အရှုံးမပေါ်ဘဲ ရက်ပေါင်းခုနစ်ရက်တိုင်တိုင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသည်ဟု ဆိုကြသည် မဟုတ်ပါလော။
ယခုအခါ ကွန်ဘုရင်၏ စွမ်းအားသည် နှစ်ဆနီးပါး တိုးလာပါလျက်နှင့် အဘယ်ကြောင့် ကျောင်းတော်အရှင်သခင်ကို မဖိနှိပ်နိုင်သေးသနည်း။ မယုံနိုင်စရာပင်တည်း။
"ဘေးဒုက္ခဖယ်ရှားခြင်း ကြောင့်ပဲ! တန်ခိုးရှင်ကောင်းကင်ဘုံ ကျောင်းတော်က တန်ခိုးရှင်ကောင်းကင်ဘုံ မဟာဧကရာဇ်ကျင့်စဉ်ရဲ့ တားမြစ်ထားတဲ့ အခန်းကို ပြန်လည်ရယူခဲ့တယ်။ သူက ငါတို့ရဲ့ခေါင်းဆောင် ကွန်ကျင့်စဉ်ကို မနားလည်ခင်ကတည်းက အဲဒါကို စတင်ကျင့်ကြံခဲ့တာပဲ။"
"ဒါဆိုရင်တော့ အံ့သြစရာမရှိတော့ဘူး။ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းက တန်ခိုးရှင်ကောင်းကင်ဘုံ ကျောင်းတော်ဟာ အရှေ့ဘက်တောအုပ် ရဲ့ အသန်မာဆုံး ကျောင်းတော်တွေထဲက တစ်ခုဖြစ်ခဲ့တယ်။ သူတို့ရဲ့ တားမြစ်ထားတဲ့အခန်းကို ဆုံးရှုံးသွားပြီးမှသာ အဆင့်တွေ ကျဆင်းသွားခဲ့တာ။"
"ကွန်မျိုးနွယ်ရဲ့ အနုပညာတွေက ပြိုင်ဘက်ကင်းပေမယ့် တန်ခိုးရှင်ကောင်းကင်ဘုံ မဟာဧကရာဇ်ကျင့်စဉ်ရဲ့ တားမြစ်ထားတဲ့အခန်းကလည်း အဲဒီလောက်နီးပါး သန်မာတယ်။ သူက ကွန်မျိုးနွယ်ရဲ့ အနုပညာတွေနဲ့ ရင်ဘောင်တန်းနိုင်စွမ်း ရှိတယ်။"
"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ ကျောင်းတော်အရှင်သခင်က ငါတို့ခေါင်းဆောင်ကို ရင်ဆိုင်နိုင်တာက ဘေးဒုက္ခဖယ်ရှားခြင်း အခန်းကို အစောပိုင်းက ရရှိခဲ့လို့သာ ဖြစ်ပါတယ်။ ငါတို့ခေါင်းဆောင်က ကွန်မျိုးနွယ်ရဲ့ အနုပညာတွေကို အချိန်ပိုကြာကြာ ကျင့်ကြံရုံနဲ့ တန်ခိုးရှင်ကောင်းကင်ဘုံ ကျောင်းတော်အရှင်သခင်ကို သေချာပေါက် ဖိနှိပ်နိုင်မှာပါ။"
"ဒါပေမဲ့ မင်းတို့တွေ မေ့နေတာက ကျောင်းတော်အရှင်သခင်မှာလည်း ကွန်မျိုးနွယ်ရဲ့ အနုပညာတွေကို ကျင့်ကြံခွင့် ရှိတယ်ဆိုတာပဲ။ ပြီးတော့ တန်ခိုးရှင်ကောင်းကင်ဘုံ သူတော်စင်ကလည်း တန်ခိုးရှင်ကောင်းကင်ဘုံ ကျောင်းတော်နဲ့အတူ ရှိနေတယ်။"
"စုတ်ပဲ့စရာပဲ၊ ဟုတ်သားပဲ။ ငါတို့တော့ သေပြီပဲ!"
...
ကွန်ဂူအိုအိုကြီးများ၏ ပြင်းထန်သော ဆွေးနွေးမှုကြီးမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားလေသည်။
သူတို့သည် သတိလက်လွတ် ဖြစ်သွားခဲ့ကြသည်။
ထိုသူနှစ်ဦးကို နှိုင်းယှဉ်နေခြင်းက ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိတော့မည်နည်း။
ကွန်ဘုရင်က ကျောင်းတော်အရှင်သခင်ကို နိုင်ရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ။
သူတို့မှာ ကံကြမ္မာ၏ သားတော်တစ်ပါးဖြစ်သော တန်ခိုးရှင်ကောင်းကင်ဘုံ သူတော်စင် ဆိုသည့် အဓိက လက်နက်ခဲယမ်း ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလော။
ထိုလူငယ်၏ ကံကြမ္မာနှင့် အရည်အချင်းကို ကြည့်လျှင် သူသည် နောက်ထပ် နှစ် ၈၀၀ မှ ၁၀၀၀ အတွင်း ဟွမ်ရှီး ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မည်ပင်။
နှိုင်းယှဉ်နေစရာ အကြောင်းရှိသေးသလောက်လား။
ယင်းအစား ရှန်ထျန်း ထံ ချဉ်းကပ်ကာ အကြိုက်ဆောင်နေခြင်းက ပို၍ မကောင်းပေဘူးလား။
လူအုပ်ကြီး၏ စိတ်ဓာတ်များ တုန်လှုပ်ခြောက်ချားနေစဉ် တန်ခိုးရှင်ကောင်းကင်ဘုံ ကျောင်းတော်၏ ကျောင်းတော်အရှင်သခင်နှင့် ကွန်ဘုရင်တို့၏ တိုက်ခိုက်နေသော စွမ်းအင်များသည် နောက်ဆုံးတွင် တဖြည်းဖြည်း ရပ်တန့်သွားကြသည်။
ကျောင်းတော်အရှင်သခင်၏ လျှပ်စီးစွမ်းအင်များ လှိုင်းထန်သွားပြီး သိမ်မွေ့သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်– "ထျန်းအာက ကွန်မျိုးနွယ်ရဲ့ လူသားဖက်စပ်ဖော် ဖြစ်ဖို့ သဘောတူထားပြီးသားဖြစ်လို့ ငါ့မှာ ကန့်ကွက်စရာ မရှိပါဘူး။"
ကွန်ဘုရင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နာကျင်သော အမူအရာတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း သူက အတင်းအကျပ် ပြုံးပြလိုက်သည်။ "အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ ကျောင်းတော်နဲ့ ကျုပ်ရဲ့မျိုးနွယ်စုတို့ မဟာမိတ်ဖွဲ့နိုင်ပြီး ကောင်းမွန်တဲ့ ဆက်ဆံရေးကို ထာဝစဉ် ထိန်းသိမ်းသွားနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"
ဤအကြိမ်တွင် ကြီးလေးသော တန်ဖိုးတစ်ခု ပေးခဲ့ရသော်လည်း ကွန်ဘုရင်ကမူ ယင်းမှာ အကျိုးရှိဆဲဖြစ်သည်ဟု ခံစားရလေသည်။
နယ်မြေငါးခုလုံးမှ ထူးချွန်ထက်မြက်သူများမှာ မြက်ပင်များကဲ့သို့ ပေါက်ဖွားလာကြပြီး ယခင်က ရှားပါးလှသော လျှို့ဝှက်နယ်မြေများနှင့် ဘဏ္ဍာများမှာ စီးဆင်းလာကြပြီ ဖြစ်သည်။
ဒါက ကောင်းတဲ့ လက္ခဏာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ရှေးခေတ်က အတွေ့အကြုံများအရ ထိုသို့သော ရွှေခေတ်ကာလတစ်ခု ရောက်ရှိလာခြင်းသည် အဓိကဘေးဒုက္ခကြီးတစ်ခု ချဉ်းကပ်လာနေပြီ ဖြစ်ကြောင်းကို ပြသနေခြင်းပင်။ လာမည့်ဘေးဒုက္ခများကို ကျော်လွှားနိုင်ရန် သူတို့အား ကူညီပေးမည့် ထောက်ခံအားပေးသူများ လိုအပ်လိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။
ဤကဲ့သို့သော ခေတ်မျိုးတွင် ထိုတားဆီး၍မရသော လူငယ်ကျင့်ကြံသူ၏ အကြိုက်ကို လိုက်ခြင်းက ပို၍ကောင်းပေသည်။ ၎င်းမှာ သူတို့မျိုးနွယ်စု ဆက်လက်ရှင်သန်ရေးအတွက် မရှိမဖြစ် လိုအပ်ပေသည်။
ကွန်ရှုသည် ကျောင်းတော်အရှင်သခင်ကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်ဝန်းများတွင် စိတ်အေးချမ်းသွားခြင်း အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွား၏။
ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ပဲ ငါက ကျောင်းတော်အရှင်သခင်နဲ့ အမြဲတမ်း ဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်ခဲ့တယ်။ မဟုတ်ရင် ဒီနေ့ ကိစ္စတွေက ရှုပ်ထွေးသွားနိုင်တယ်!
သစ်ခေါင်ကြီးနှစ်ဦးမှာ နောက်ဆုံးဈေးနှုန်းကို ဆွေးနွေးသဘောတူပြီး ဖြစ်ကြသည်။
နှစ်ဖက်စလုံးမှ ဂူအိုအိုကြီးများ၊ တပည့်များနှင့် ဆင်းသက်လာသူများက ဤအရောင်းအဝယ်တွင် သူတို့ဘက်မှ အရှုံးမပေးခဲ့ဟု ယုံကြည်နေကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့အားလုံးသည် ရင်ကော့ကာ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် ရပ်နေကြလေသည်။
အထူးသဖြင့် တန်ခိုးရှင်ကောင်းကင်ဘုံ ပျံသန်းသည့်သင်္ဘော၏ ပထမအလွှာရှိ တပည့်များမှာ ပို၍ပင် ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့အားလုံးသည် ကံကောင်းသူများအဖွဲ့ ၏ ဆုတံဆိပ်များကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။
သူတို့ထဲမှ အချို့မှာ ရှန်ထျန်း လွတ်သွားမည်စိုး၍ ‘အမတေ်တို့တွင် ထိပ်တန်းနှင့် ကမ္ဘာမြေ၏ ဂုဏ်ကျက်သရေ’ ဟူသော စာသားများပါရှိသည့် ဆိုင်းဘုတ်ကြီးကို မြင့်မားစွာ ကိုင်ဆောင်ကာ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြသနေကြ၏။
ထိုအဖြစ်ကို မြင်သောအခါ ရှန်ထျန်း ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တွန့်သွားသည်။ သူသည် နာကျင်နေသော ခေါင်းကို ကိုင်လိုက်မိသည်။
စုံ့၊ လျို နဲ့ တခြားလူတွေ ဒါကို လုပ်ထားတာ သေချာတယ်။
သူတို့ကတော့ တကယ်ကိုပဲ... ဒါက မြောက်ပိုင်းပင်လယ်နော်!
အဲဒီလောက် လူမသိ သူမသိ မနေနိုင်ကြဘူးလား။
သူများတွေရဲ့ နယ်မြေထဲမှာ ဒီလောက် တည်ဆောက်ပြချင်နေကြတာ... အရိုက်ခံရပြီး သေသွားမှာကို မစိုးရိမ်ကြဘူးလား။
ဒါပေမဲ့ ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရင်... အဲဒီဆိုင်းဘုတ်ပေါ်က စာသားတွေက တကယ်ကို ကြည့်ကောင်းနေတာပဲ။
ဟီးဟီးဟီးဟီးဟီး!
...
တန်ခိုးရှင်ကောင်းကင်ဘုံ ကျောင်းတော်အရှင်သခင်က လက်ကိုခါယမ်းလိုက်ရာ သူ၏ခြေဖဝါးအောက်မှစ၍ ရှန်ထျန်း ထံသို့ တိုက်ရိုက်ရောက်သွားသည့် ရွှေရောင်လှေကားထစ်တစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။
ရှန်ထျန်း သည် ထိုရွှေရောင်လှေကားထစ်အတိုင်း လျှောက်သွားကာ တန်ခိုးရှင်ကောင်းကင်ဘုံ ပျံသန်းသည့်သင်္ဘောပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူ၏ဖြူစင်သော ဝတ်ရုံရှည်ကြီးမှာ လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေပြီး အလွန်ပင် ခမ်းနားထည်ဝါ၍ ရဲရင့်ခံ့ညားလှပေသည်။
တန်ခိုးရှင်ကောင်းကင်ဘုံ ကျောင်းတော်အရှင်သခင်နှင့် ကွန်ဘုရင်တို့၏ ယခင်က ရင်ဆိုင်တွေ့ဆုံမှုမှာ လူအုပ်ကြီး၏ အဓိက အာရုံစိုက်ရာ ဖြစ်ခဲ့သည်။
သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ရှန်ထျန်း သည် လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုဗဟိုချက် ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူသည် ဤကမ္ဘာလောကကြီး၏ ဗဟိုချက်မအလား ရပ်တည်နေ၏။
ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် ဤမျှလောက် ရုပ်ချောပြီး အရည်အချင်းရှိသော အမျိုးသားတစ်ဦး တကယ်ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်နိုင်စရာပင်တည်း။
ကျန်းယွင်ရှီး သည် သူမ၏ ကျားဖြူ ကြည်လင်သော အလင်းတန်း သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး တခြားသော တန်ခိုးရှင်ကောင်းကင်ဘုံ တပည့်များ၏ ရှေ့တွင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ရပ်နေသည်။ သူမသည် ရှန်ထျန်း ကို တောက်ပတလက်လက် တောက်နေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေ၏။
ညီငယ်၊ မတွေ့တာတောင် ကြာပြီနော်!
ရှန်ထျန်း သည် တန်ခိုးရှင်ကောင်းကင်ဘုံ ပျံသန်းသည့်သင်္ဘောပေါ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး ကျောင်းတော်အရှင်သခင်ကို ဦးစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ "တပည့်ရင်း ရှန်ထျန်း ကျောင်းတော်အရှင်သခင်ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်ဘုရား။"
တန်ခိုးရှင်ကောင်းကင်ဘုံ ကျောင်းတော်အရှင်သခင်က သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းနည်းခြင်း သို့မဟုတ် ဝမ်းမြောက်ခြင်း လက္ခဏာတစ်စုံတစ်ရာ မပြဘဲ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ လျှပ်စီးနှင့် ကောင်းကင်ဘုံ တောက်ပမှုတို့မှာမူ ပိုမို သိသာထင်ရှားစွာ လှိုင်းထန်သွားလေသည်။ "သွားပြီးတော့ မင်းရဲ့သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ စကားစမြည်ပြောလိုက်ပါဦး!"
ခေါင်းဆောင်ကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်လာရန်အတွက် သစ္စာရှိသော နောက်လိုက်အုပ်စုတစ်ခု ရှိရပေမည်။
သူက ရှန်ထျန်း အား သူ၏ အရိုက်အရာဆက်ခံသူ ဖြစ်လာစေရန် ရွေးချယ်ပြီးဖြစ်ရာ ကျန်းလုံယွမ် သည် အခြားသော တပည့်များနှင့် ဆက်ဆံရေးကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် သူ့အား လမ်းညွှန်ပြသပေးမည် ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော် ရှန်ထျန်း ကမူ ဤကဏ္ဍတွင် အမြဲတမ်း အလွန်ပင် ကောင်းမွန်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ သူ၌ အထူးသဖြင့် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော သံလိုက်ဓာတ်မျိုး ရှိပြီး တပည့်အားလုံး၏ ချစ်ခင်လေးစားမှုကို ရယူနိုင်ခဲ့သည်။
မဟုတ်လျှင် ကံကောင်းသူများအဖွဲ့ သည် ရှန်ထျန်း တစ်ယောက် အချိန်အတန်ကြာ ပျောက်ကွယ်နေခဲ့ပါသော်လည်း သူ၏အပေါ်တွင် ဤမျှလောက် စိတ်အားထက်သန်နေဆဲ ဖြစ်မည် မဟုတ်ပေ။
တန်ခိုးရှင်ကောင်းကင်ဘုံ ကျောင်းတော်ရှိ တပည့်အားလုံး၏ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်မှာ ကံကောင်းသူများအဖွဲ့ သို့ ဝင်ရောက်ပြီး ဖြစ်ကြသည်။
ရှန်ထျန်း သာလျှင် နောင်လာမည့် ကျောင်းတော်အရှင်သခင် ဖြစ်မလာခဲ့ပါက ဤတပည့်များ ကမောက်ကမဖြစ်ကုန်ကြလိမ့်မည်ဟု တန်ခိုးရှင်ကောင်းကင်ဘုံ ကျောင်းတော်အရှင်သခင်ပင်လျှင် သံသယဝင်မိလေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှန်ထျန်း က အလွန်တရာ ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေသောကြောင့်ပင်တည်း။ သူသည် လက်ရှိ ကျောင်းတော်အရှင်သခင်နှင့်ပင် ပခုံးချင်းယှဉ်ရပ်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ဤအရာသည် ယင်ယန်လျှပ်စီး ပေါက်ကွဲမှု အဆောင်လက်ဖွဲ့၊ လေစွမ်းအင်သုံးတာဘိုင်၊ ရေအားလျှပ်စစ် မီးစက် နှင့် အခြားသော အကျိုးကျေးဇူးများနှင့် ဆက်စပ်နေပေသည်။ ကံကောင်းသူများအဖွဲ့ ၏ အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်ရခြင်းမှ ရရှိသည့် အကျိုးအမြတ်များမှာ အလွန်ပင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှပေသည်။
ထိုအကျိုးကျေးဇူးအားလုံးကို ပံ့ပိုးပေးခဲ့သော ရှန်ထျန်း သည်လည်း ထိုတပည့်အားလုံး၏ ရင်ထဲတွင် သဘာဝကျကျပင် "မဟာသူတော်စင်" ဖြစ်လာခဲ့လေပြီ။
နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး မည်မျှပင် တန်ခိုးစွမ်းအား ကြီးမားပါစေ သူတစ်ဦးတည်းသာ အင်အားကြီးမားနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
လက်အောက်ငယ်သားများကို အကျိုးအမြတ်များ ပေးခြင်းကသာ အဓိကသော့ချက် ဖြစ်ပေသည်!
...
ကွန်ဘုရင်နှင့် လျှို့ဝှက်ဆွေးနွေးမှုများ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် တန်ခိုးရှင်ကောင်းကင်ဘုံ ကျောင်းတော်အရှင်သခင်သည် ပျံသန်းသည့်သင်္ဘောကို မျှော်လင့်ချက်မဲ့ ချောက်ကမ်းပါးကြီးမှ ဝေးရာသို့ မောင်းနှင်ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။
သင်္ဘောပေါ်တွင် အကြီးအကဲများနှင့် တပည့်များ အလွန်ပင် များပြားလှသဖြင့် ကွန်မျိုးနွယ်၏ နယ်မြေအတွင်း ဆက်လက် နေထိုင်နေခြင်းက ယဉ်ကျေးရာမရောက်တော့ပေ။
စိတ်သဘော မွှန်ထူသော အစွမ်းအထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအတွက်မူ ထိုသင်္ဘော ရှိနေခြင်းက စိန်ခေါ်မှုတစ်ခုနှင့် စစ်ကြေညာခြင်း တစ်ခုအဖြစ် ရှုမြင်ခံရပေမည်။
ရှန်ထျန်း ၏ ရှေ့တွင် သူ၏ ဂရုစိုက်မှုကို ပြသရန်အတွက် တန်ခိုးရှင်ကောင်းကင်ဘုံ ကျောင်းတော်အရှင်သခင်သာ မစွမ်းဆောင်လိုခဲ့လျှင် ဤကဲ့သို့ ခမ်းနားထည်ဝါသော ပုံစံမျိုးဖြင့် ကွန်မျိုးနွယ်၏ နယ်မြေပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာမည် မဟုတ်ပေ။
ပျံသန်းသည့်သင်္ဘောကြီးသည် လေထုထဲသို့ မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး ဒုတိယအလွှာရှိ အကြီးအကဲများစွာတို့က ရှန်ထျန်း အား ကြင်နာယုယသော အမူအရာများဖြင့် ကြည့်ရှုနေကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်မှုများနှင့် လေးစားအားကျမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။
ပထမအလွှာရှိ တပည့်များအနေဖြင့်မူ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပြီး ရှန်ထျန်း အား ဝိုင်းအုံရန် လက်မောင်းတန်းနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
"သူတော်စင်အစ်ကိုကြီး၊ ကျုပ် ခင်ဗျားကို အရမ်းလွမ်းနေတာ!"
"သူတော်စင်အစ်ကိုကြီး၊ ကျုပ်လည်း ခင်ဗျားကို လွမ်းနေတာ!"
"သူတော်စင်အစ်ကိုကြီး၊ ကျုပ်လည်းပဲ!"
လျို၊ ဇိန်း နှင့် ရှုံ တို့သည် လူအုပ်ထဲမှ တိုးဝှေ့ထွက်လာကြပြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်– "ကံကောင်းသူများအဖွဲ့ ရေ၊ တို့တွေရဲ့ အသံကို ကြားပါစေ!"
"အမတေ်တို့တွင် ထိပ်တန်းနှင့် ကမ္ဘာမြေ၏ ဂုဏ်ကျက်သရေ! သူသာ နေ့စဉ်နောက်ပါလျှင် အမတေ်ဘုံသို့ ရောက်ရှိမည် သေချာသည်!"
တန်ခိုးရှင်ကောင်းကင်ဘုံ တပည့်များ၏ဓားများမှာ မိုးကောင်းကင်ထက်သို့ ပျံတက်သွားကြပြီး ဓားစွမ်းအင်အရောင်များ တလက်လက် တောက်နေကြသည်။
ဓားထောင်ပေါင်းများစွာသည် ‘ထျန်း’ ဟူသော စာလုံးပုံစံ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အလွန်ပင် ခမ်းနားကြီးကျယ်လှပေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အဆောင်လက်ဖွဲ့စီးကြောင်းများ ကောင်းကင်ယံသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ အရောင်စုံသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်သွားကြသည်။
ပျံသန်းသည့်သင်္ဘောကြီး တစ်ခုလုံး တောက်ပသွားခဲ့သည်။
ရှန်ထျန်း က စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်– "ကျွန်တော့်ရဲ့ ကောင်းတဲ့ညီအစ်ကိုတွေဖြစ်ကြတဲ့ ဟွမ်ရှီး နဲ့ လျိုထိုင်ရီ တို့ရေ၊ ကျွန်တော်တို့ အပြင်ထွက်တဲ့ အခါတိုင်း ဒီလို ခမ်းနားကြီးကျယ်တဲ့ အလုပ်တွေကို ရပ်ပေးလို့ မရဘူးလားဗျ?"
ထို့နောက် ရှန်ထျန်း သည် အခြားသော တပည့်များဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ "ညီအစ်ကိုတို့၊ ကျေးဇူးပြုပြီး အော်ဟစ်တာတွေ ရပ်ကြပါတော့။ အသံတွေ သိမ်းထားကြပါ။"
"ဒီခရီးက ပင်ပန်းခက်ခဲခဲ့မှာ သေချာပါတယ်။ အားလုံးပဲ ပင်ပန်းနေကြရောပေါ့။"
"ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ရေငမ်းတာကို ဖြေဖျောက်ပေးဖို့အတွက် ကျွန်တော် လက်ဖက်ရည် သွားကျိုပေးပါရစေ။"
ထိုသို့ပြောဆိုရင်း ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးတို့ကို ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။ လက်ဖက်ရည်ပုလွေစားပွဲငယ်တစ်ခု၊ လက်ဖက်ရည်ခွက်များ၊ လက်ဖက်ရည်အိုး...
လျိုထိုင်ရီ၊ ကျန်းကျီကျား နှင့် ရှုံမုန် တို့သည် အချင်းချင်း တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ရုတ်တရက် အလွန်ပင် စိတ်ဓာတ်ကျသွားကြ၏။
ဆိုင်ရှင်စုန့် က မုတ်ဆိတ်မွှေးကို သပ်ရင်း ပြုံးလိုက်သည်။
"လူငယ်တွေကတော့ တကယ်ကို မိုက်မဲကြတာပဲ။ သူတို့က ငါတို့ရဲ့ သူတော်စင်ရဲ့ စကားနောက်ကွယ်က အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်ကြဘူး။"
"ငါတို့ရဲ့ သူတော်စင် ပြောတာကို မင်းတို့ မကြားဘူးလား? သူက ‘အပြင်ထွက်တဲ့ အခါတိုင်း ဒီလို ခမ်းနားကြီးကျယ်တဲ့ အလုပ်တွေကို မလုပ်ကြနဲ့’ လို့ ပြောခဲ့တယ်။ ဘာလို့ သူက ‘ဒီလို’ ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို အလေးပေး ပြောခဲ့တာလဲ?"
ဆိုင်ရှင်စုန့် သည် ယခုအခါတွင် ကုန်သည်တစ်ဦးကဲ့သို့ မပေါ်တော့ပေ။ သူသည် နောက်ကျောတွင် နတ်ဘုရားဓားတစ်လက်ကို ချိတ်ဆွဲထားကာ လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေသော သင်္ကန်းရှည်ကြီးကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူ၌ ယခုအခါ နတ်ဘုရားဆန်ဆန် တည်ကြည်ခမ်းနားမှု အချို့ ရှိနေပေပြီ။
ဆိုင်ရှင်စုန့် က သူ၏မုတ်ဆိတ်ကို သပ်ရင်း ပြုံးလိုက်သည်။ "မင်းတို့တွေက လူတစ်ယောက်ကို အချွဲပြိုင်တဲ့အခါမှာ အမြဲတည်း အဲဒီနည်းလမ်းဟောင်းတွေကိုပဲ သုံးနေကြတယ်။ အမြဲတည်း ‘အမတေ်တို့တွင် ထိပ်တန်းနှင့် ကမ္ဘာမြေ၏ ဂုဏ်ကျက်သရေ’ ဆိုတဲ့ ဆိုင်းဘုတ်ကြီး၊ ပျံသန်းနေတဲ့ဓားတွေနဲ့ မီးရှူးမီးပန်းတွေပဲ။ ငါတို့ရဲ့ သူတော်စင်က အဲဒီလို အရာတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ငြီးငွေ့နေပြီဆိုတာ မင်းတို့ မမြင်ဘူးလား?"
"လူတစ်ယောက်ကို အချွဲပြိုင်တဲ့အခါမှာ အရေးကြီးဆုံးက ဘာလဲ? တီထွင်ဆန်းသစ်မှုပဲ! မင်းတို့တွေသာ လှည့်ကွက်အသစ်တွေ၊ အသုံးအနှုန်းအသစ်တွေနဲ့ မလာသမျှ ကာလပတ်လုံး ငါတို့ရဲ့ သူတော်စင် ကျေနပ်မှာ မဟုတ်ဘူး။"
...
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဆိုင်ရှင်စုန့် သည် လက်ဖက်ရည် ပစ္စည်းကိရိယာများကို စီစဉ်နေသော ရှန်ထျန်း ထံသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
"အချက်အပြုတ် အခက်အခဲတွေကို အခုတလောမှ ဖြတ်ကျော်လာခဲ့ရတဲ့ အစ်ကိုကြီးက ကျုပ်တို့အတွက် လက်ဖက်ရည် ကျိုပေးချင်နေရှာတယ်။ ကျုပ်တော့ တကယ်ကို ရင်ထဲမှာ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ခံစားရလို့ မျက်ရည်တောင် ဝဲမိပါရဲ့။" ဆိုင်ရှင်စုန့် ၏ မျက်လုံးအစွန်းများ နီရဲလာသည်။ "ကျုပ် ကိုယ်တိုင် လက်ပတ်ပြီး လက်ဖက်ရည် ကျိုတဲ့နေရာမှာ ကူလုပ်ပေးချင်ပါတယ်။"
ဩ႔? လက်ဖက်ရည်ကျိုတာ ကူလုပ်ပေးမယ် ဟုတ်စ?
ညီငယ် ဆိုင်ရှင်စုန့် ရဲ့ အချစ်ရေးနဲ့ လူမှုဆက်ဆံရေး ဉာဏ်ရည် (EQ) က ကျောင်းတော်ကို ရောက်လာပြီးနောက်မှာ ပိုမြင့်လာတာပဲ။
ရှန်ထျန်း ပြုံးလိုက်သည်။ "အကူအညီ မလိုပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီပျံသန်းသည့်သင်္ဘောပေါ်မှာ ညီအစ်ကိုတွေ အများကြီး ရှိနေတော့ လက်ဖက်ရည် ပြီးသွားတဲ့အခါ အားလုံးကို လိုက်လံဝေငှပေးဖို့အတွက် မင်းရဲ့အကူအညီ လိုအပ်ပါလိမ့်မယ်။"
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရှန်ထျန်း သည် လက်လက်သည်း အမူအရာတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။
လက်ဖဝါးဆံ့ရုံမျှ ရှိသော လက်ဖက်ရည်အိုးကြီးသည် ရေစည်ကြီးတစ်စည်မျှ ကြီးမားလာသည်အထိ ရုတ်တရက် ကြီးထွားလာခဲ့သည်။
ထိုဧရာမ လက်ဖက်ရည်အိုးကြီးထဲသို့ စွမ်းအင်စမ်းရေဂါလံပေါင်းများစွာကို ရက်ရက်ရောရော ထည့်လိုက်လေသည်။
ဤသည်မှာ အထူးတလည် တန်ဖိုးကြီးလှသော စွမ်းအင်စမ်းရေ အမျိုးအစား မဟုတ်သော်လည်း တစ်ခါတည်း ပမာဏများစွာ အသုံးပြုရခြင်းက အတော်ပင် ကြီးမားသော တန်ဖိုး ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။
တကယ်တမ်းတွင် ဤစွမ်းအင်စမ်းရေစည်သည် ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုထက်ပင် တန်ဖိုးပိုကြီးပေသည်။ အဆများစွာ ပိုကြီး၏!
ဒုတိယအလွှာရှိ အကြီးအကဲများမှာ စီးကျလာသော စွမ်းအင်စမ်းရေများကို ငေးကြည့်ရင်း တိုးတိုးတိတ်တိတ် ညည်းညူနေကြသည်။
ခေတ်သစ်လူငယ်တွေကတော့ တကယ်ကို ကြွယ်ဝချမ်းသာကြတာပဲ!
ဒီအဆင့်ရှိတဲ့ စွမ်းအင်စမ်းရေတောင် သူတို့အတွက် အတော်လေး တန်ဖိုးရှိလှပေသည်။ သူတို့သာ သူတို့ရဲ့ ဂုဏ်သိန်ကို မထိန်းသိမ်းလိုခဲ့ရင် အောက်ကို ခုန်ဆင်းပြီး ခွက်အနည်းငယ် သောက်ချင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။
မဖြစ်ဘူး၊ မဖြစ်ဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့က အကြီးအကဲတွေလေ။ လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်တည်းနဲ့ အဲဒီကလေးတွေနဲ့ သွားပြီး တိုးဝှေ့နေပါ့မလား!
အကြီးအကဲများက ဝမ်းနည်းပြုံးပြုံးဖြင့် ခေါင်းယမ်းလိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာက ပို၍ အရေးကြီးပေသည်။
...
ထို့နောက် ရှန်ထျန်း သည် လက်ဖက်ရည်ရွက်များကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
၎င်းတို့မှာ ခရမ်းရောင် သန်းနေကြပြီး သိမ်မွေ့သော အလင်းတန်းနှင့် ပဲ့တင်သံကို ထုတ်လွှတ်နေကြ၏။
ဤလက်ဖက်ရည်ရွက်များမှာ ထိုမျှလောက် ပဲ့တင်သံ မထွက်ပေါ်စေကာမူ ရှန်ထျန်း ထုတ်ယူလိုက်သည်နှင့် လူတိုင်းနီးပါး၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။
ပျံသန်းသည့်သင်္ဘော၏ ဒုတိယအလွှာတွင် ရှိနေကြသော အကြီးအကဲအချို့မှာ အလွန်တရာ အံ့အားသင့်သွားကြသဖြင့် လဲကျမတတ် ဖြစ်သွားကြသည်။
ထိုအကြီးအကဲများကို အပြစ်တင်၍ မရပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှန်ထျန်း က အလွန်တရာ ရက်စက်လွန်းနေသောကြောင့်ပင်တည်း။
အဲဒါတွေက ဒဏ္ဍာရီလာ ဉာဏ်အလင်းပွင့် လက်ဖက်ရည်ရွက်တွေ မဟုတ်လား!
ပြီးတော့ မင်းက အဲဒါတွေကို ရေစည်ထဲမှာ ကျိုနေတာလား!?