နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ပေါ်တွင် ဟာရီကိန်းလီလီပန်းများ ပွင့်လန်းနေချိန်၌ ရှန်ထျန်း မှာ ရေခဲမြစ်ထဲသို့ တစ်စက်ချင်း အပြည့်အဝ နစ်ဝင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အယင််ယင်-ယန်ယန် မျက်လုံးနှစ်လုံးနယ်မြေတစ်ခုလုံး ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုန်ခါလာပြီး မြေအောက်မှ မီးတောင်ลาวาများ ပورانထွက်လာကြသည်။
ချီရှောင်ရွှမ်၊ ဝမ်ရှန်းရွှီ နှင့် အော်ဝူတို့ သုံးဦးသည် တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဘဲ ဖြစ်နေကြသည်။ ရှန်ထျန်း တစ်ယောက် ဤမျှလောက် ရဲတင်းလိမ့်မည်ဟု၊ သစ်ပင်ကို မြေအောက်အထိ တိုက်ရိုက် လိုက်လံဒုက္ခပေးလိမ့်မည်ဟု သူတို့ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။
သို့သော်လည်း ၎င်းမှာ သက်တမ်း ၁,၀၀၀,၀၀၀ ရှိသော ဉာဏ်ပညာအလင်းပွင့်စေသည့် သစ်ပင် မဟုတ်ပါလော။ သာမန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် ၎င်း၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်အတန်းမှာ မတွေးဝံ့စရာပင် ဖြစ်ပေမည်။ အကယ်၍သာ အပြင်ဘက်တွင် ဖြစ်ခဲ့ပါက ၎င်းသည် ကျင့်စဉ်လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ပင် တက်လှမ်းပြီးလောက်ပေလိမ့်မည်။
သို့သော်လည်း ဤဉာဏ်ပညာအလင်းပွင့်စေသည့် သစ်ပင်က ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း၌မူ အလွန်တရာ အားနည်းနေပုံရသည်၊ သို့မဟုတ် ကန့်သတ်ချက်များစွာ ခံထားရသည်ဟု ဆိုရပေမည်။
မဟုတ်ပါက ၎င်းအနေဖြင့် ရှန်ထျန်း ၏ လိုက်လံနှောင့်ယှက်မှုကို ခံရသည့် အဆုံးသတ်မျိုးနှင့် သေချာပေါက် ကြုံတွေ့ရမည် မဟုတ်ပေ။
ဘုန်း!
ရုတ်တရက် ရေခဲမြစ်ကြီး ကွဲအက်သွားပြီး မြေအောက်မှ စိမ်းပြာရောင် သစ်မြစ်တစ်မြစ် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာကာ ရုပ်ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခု နောက်သို့ လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။
ဝှစ်!
ကန်ထုတ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ထိုပုံရိပ်သည် ချက်ချင်းပင် မိုင်ရာပေါင်းများစွာဝေးရာသို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။ အပြုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ရှန်ထျန်း မှလွဲ၍ အခြားမည်သူ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။
"တန်တယ်၊ လုံးဝကို တန်တာပဲ!"
ရှန်ထျန်း ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တောက်ပသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ၏လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော အရွက်မှာ ကျောက်စိမ်းပြားကဲ့သို့ တလက်လက် တောက်ပနေသည်။
မှန်ပေသည်—ရှန်ထျန်း တစ်ယောက် ဉာဏ်ပညာအလင်းပွင့်စေသည့် သစ်ပင်၏ ထိပ်သီး ပြိုင်ဘက်ကင်းအရွက်ကို ဆွတ်ခူးနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဤအရွက်သည် မည်မျှတန်ဖိုးရှိသည်ကို မည်သူမျှ မသိကြသော်လည်း ထိုသို့သော ထိပ်တန်းရတနာမျိုးကို စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားတစ်ပါးပင်လျှင် သွေးဆောင်ခံရမည်မှာ ထင်ရှားပေသည်။
ချီရှောင်ရွှမ် နှင့် အခြားသူများမှာလည်း ရှန်ထျန်း လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော အရွက်ကို ငေးကြည့်ရင်း အလွန်အမင်း အံ့သြင်္ချော့မိကာ မျက်လုံးပင် မခွာနိုင် ဖြစ်နေကြသည်။
၎င်းတို့မှာ လောဘတက်ကြ၍ မဟုတ်ပေ။ ထိုအရွက်စိမ်းလေးက လွန်ကွာလွန်းလှသဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်ရုံမျှဖြင့်ပင် စွဲဆောင်ခံရကာ အကြည့်မလွှဲနိုင် ဖြစ်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
"ညီအစ်ကိုချီ၊ ညီအစ်ကိုဝမ်၊ အော်ဝူ၊ ဒီသုံးခုက ခင်ဗျားတို့အတွက်ပဲ။"
ထိုပြိုင်ဘက်ကင်းအရွက်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ဖန်ပုလုံးငယ် သုံးလုံးကို ထုတ်ယူကာ ၎င်းတို့သုံးဦးထံသို့ ပေးအပ်လိုက်သည်။
ပုလုံးငယ်တစ်ခုစီတွင် ငွေရောင်ဉာဏ်ပညာအလင်းပွင့်စေသည့် အရွက်သုံးရွက်နှင့် ရင့်ទុំသေးခြင်း မရှိသေးသော သာမန်ဉာဏ်ပညာအလင်းပွင့်စေသည့် အရွက် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ပြည့်နှက်နေသည်။
အဆို့ဖူးကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် လက်ဖက်ရည်၏ မွှေးကြိုင်သော ရနံ့က လေထုထဲတွင် ပျံ့နှံ့သွားပြီး စိတ်ကို ကြည်လင်စေကာ လူတစ်ဦးအား "ဉာဏ်ပညာအလင်းပွင့်ခြင်း" အခြေအနေသို့ပင် ရောက်ရှိသွားစေနိုင်လောက်သည်။
ချီရှောင်ရွှမ် သည် ပုလုံးငယ်ကို သူ၏လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသည်။ ၎င်းမှာ ငှက်မွှေးတစ်ပင်ကဲ့သို့ ပေါ့ပါးလှသော်လည်း ပုလုံးမှာ တောင်ရှမ်းတောင်ကဲ့သို့ လေးလံနေသည်ဟု သူ ခံစားရသည်။
သူက ခါးသီးစွာ ပြုံးလျက် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ "ဒါတွေက ညီအစ်ကိုရှန် ရထားတဲ့ အမြတ်တွေလေ။ ဘာအကြောင်းမှမရှိဘဲ ခင်ဗျားဆီကနေ ကျုပ်က ဘယ်လိုလုပ် ဒီအတိုင်း ယူရဲမှာလဲ။"
ဝမ်ရှန်းရွှီ က ထိုပုလုံးငယ်သုံးလုံးကို တပ်မက်စွာ ငေးကြည့်နေသော်လည်း သူလည်း အလျှော့မပေးလိုပေ။ သို့ဖြစ်၍ သူက "သူတောင် အားနာနေတာပဲ၊ ဒီလိုထိပ်တန်းရတနာမျိုးကို ကျုပ်က ဘာမှမလုပ်ဘဲ အလကားနေရင်း လုံးဝ လက်မခံနိုင်ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။
တစ်ဖက်တွင်မူ အော်ဝူက လက်လျှော့လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ "ညီအစ်ကိုရှန်၊ ကျုပ် ဒီအရွက်တွေကို ယူလိုက်မယ်။ ကျုပ်ရဲ့ဖခင်ဆီကို ပြန်သွားရင် တန်ဖိုးရှိတဲ့ ရတနာတွေနဲ့ ပြန်ဆပ်ခိုင်းလိုက်မယ်!"
မှန်ပေသည်— အလိုလိုက်ခံရဆုံး မင်းသားတစ်ပါးအနေဖြင့် သူက စိတ်ဆန္ဒရှိတိုင်း ပြုမူနိုင်ပေသည်။
...
ရှန်ထျန်း က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ကျုပ်နဲ့ အခမ်းအနားတွေ လုပ်နေစရာ မလိုပါဘူး။ ဒรာဂွန်အရင်းအမြစ်သီးတွေကို ဆွတ်ခူးတုန်းက ကျုပ်က အားအလွန်အကျွံသုံးမိလို့ ဉာဏ်ပညာအလင်းပွင့်စေသည့် သစ်ပင်က လန့်ပြီး ထွက်ပြေးသွားတာပါ။
"မူလကသာ ဉာဏ်ပညာအလင်းပွင့်စေသည့် သစ်ပင် မြေအောက်ကို ဆုတ်မသွားခဲ့ရင် ခင်ဗျားတို့လည်း အရွက်တွေ အတော်များများ ရသင့်တာပေါ့။
"ဒါကြောင့် ဒါက အားလုံးအတွက် ကျေးဇူးတင်တဲ့အနေနဲ့ ပေးတဲ့ လက်ဆောင်တစ်ခုပါပဲ။ စိုးရိမ်နေစရာ မလိုပါဘူး။ ဒီအတိုင်း ယူလိုက်ကြပါ။"
ဘယ်လောက်တောင် ကောင်းမွန်တဲ့ ရှင်းပြချက်ပါလိမ့်!
ရှန်ထျန်း ၏ စကားများက ထိုသုံးဦးသား၏ ရင်ထဲကို အလွန်အမင်း လှုပ်ခတ်သွားစေခဲ့သည်။
သူက စစ်မှန်သော ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သည့် လူတစ်ယောက်ပင်တည်း! ဤကဲ့သို့သော မိတ်ဆွေမျိုး ရှိနေလျှင် ထပ်ပြီး ဘာမှတောင်းဆိုစရာ မရှိတော့ပေ!
သုံးဦးသားမှာ အားနာပါးနာဖြင့်ပင် ရှန်ထျန်း ၏ တိုက်တွန်းပြောဆိုမှုအောက်တွင် ဉာဏ်ပညာအလင်းပွင့်စေသည့် အရွက်များကို သိမ်းဆည်းလိုက်ကြသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိုသုံးဦးသားသည် သူတို့ အသက်ရှင်နေသမျှကာလပတ်လုံး ဤကျေးဇူးကို သေချာပေါက် ပြန်ဆပ်မည်ဟု မိမိတို့၏စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် သစ္စာဆိုလိုက်ကြသည်။
തീര്ച്ചပါသည် — ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရန် အခွင့်အရေး ရှိမရှိ ဆိုသည်ကတော့ ... နတ်ဘုရားများသာ သိပေမည်!
ရှန်ထျန်း တစ်ယောက် သူ့အတွက် မည်မျှများပြားသော ဉာဏ်ပညာအလင်းပွင့်စေသည့် အရွက်များကို ချန်လှပ်ထားခဲ့သလဲ ဆိုသည့်အချက်ကိုမူ ထိုသုံးဦးသားက မမေးမြန်းတော့ရန် ဉာဏ်ပညာရှိရှိဖြင့် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။
ပထမအချက်မှာ ထိုကဲ့သို့သော အကြောင်းအရာမျိုးက အလွန်တရာ ထိလွယ်ရှလွယ်လွန်းလှသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့ဖြစ်၍ သံသယမဖြစ်စေရန် မည်သို့မျှ မမေးမြန်းသင့်ပေ။
ဒုတိယအချက်မှာ အကယ်၍သာ သူတို့က ထိုကဲ့သို့သော မေးခွန်းမျိုးကို မေးမြန်းခဲ့မည်ဆိုပါက သူတို့၏ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ယုံကြည်မှုမှာ ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက်ကို ခံရနိုင်ခြေ ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စိတ်ပျက်စရာ မဖြစ်စေရန်အတွက် သူတို့၏ သိလိုစိတ်ကို ထိန်းချုပ်ထားခြင်းက ပို၍ ကောင်းပေသည်။
...
ဘုရားသွယ်သစ်ပင်ကြီး နှစ်ပင်လုံး မြေအောက်သို့ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အယင််ယန်-ယန်ယန် မျက်လုံးနှစ်လုံးနယ်မြေလည်း အားပျော့လာခဲ့သည်။
လရောင်အောက်တွင် မြေပြင်မှာ လူသူကင်းမဲ့ကာ တိတ်ဆိတ်ခြောက်သွေ့နေပုံ ပေါ်သည်။
ဤမြေပြင်ပေါ်တွင် မကြာသေးမီကပင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဘုရားသွယ်သစ်ပင် နှစ်ပင် ရှိနေခဲ့သည်ဟု မည်သူကမှ ထင်မှတ်ဝံ့လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
"ကဲ၊ အခု ဘယ်ကို သွားကြမလဲ?"
ဝမ်ရှန်းရွှီ က ရှန်ထျန်း ထံသို့ စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း က မျက်လုံးများကို မှိတ်လျက် အေးအေးလူလူ ရှိနေသည်။
သူ၏ ကံကြမ္မာ အရှိန်အဟုန် မြင့်တက်လာသည့် ခံစားချက်က သက်တောင့်သက်သာ ရှိလှသည်။ ၎င်းမှာ အနှိပ်ခန်းများသို့ သွားကာ တေးဂီတကို နားဆင်ရင်း အနှိပ်ခံရသည်ထက်ပင် ပို၍ ကောင်းမွန်နေသေးသည်။
သူသည် ချီရှောင်ရွှမ်၊ ဝမ်ရှန်းရွှီ နှင့် အော်ဝူတို့၏ ခေါင်းများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ ကျတို့ အတော်လေး အမြတ်ထွက်ခဲ့ကြပါပြီ။ တခြားဒရုန်းတွေနဲ့ နဂါးတွေ အားလုံးကလည်း သူတို့ရဲ့ အသိုက်တွေထဲမှာပဲ ပုန်းနေကြပြီး ထွက်မလာကြတော့ တခြားရတနာတွေကို ရှာတွေ့ဖို့က ခက်ခဲပါလိမ့်မယ်။
"ထာဝရဧကရာဇ်ရဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကို ပြန်သွားကြပြီး အခုမှအသစ်ဆွတ်ခူးထားတဲ့ လက်ဖက်ရွက်တွေနဲ့ ဉာဏ်ပညာအလင်းပွင့်စေသည့် လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက်နှစ်ခွက်လောက် သုံးဆောင်ကြရင် ဘယ်လိုနေမလဲ?
"အဲဒီလိုဆိုရင် ညီအစ်ကိုဝမ်အတွက်လည်း ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းကျင့်စဉ်ကို ပိုပြီး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ပြီး သူ့ရဲ့ သက်တမ်းကို အမြန်ဆုံး ပြန်လည်တည်ဆောက်နိုင်မှာပေါ့။"
ဝမ်ရှန်းရွှီ ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။ "ညီအစ်ကိုရှန် ပြောတာ မှန်လိုက်တာ!"
ဉာဏ်ပညာအလင်းပွင့်စေသည့် လက်ဖက်ရည်က လူတစ်ဦး၏ ဉာဏ်ပညာအလင်းပွင့်နိုင်စွမ်းကို ထာဝရ တိုးတက်စေရုံသာမက လက်ဖက်ရည်သောက်ပြီးနောက် ခဏတာအတွင်းမှာပင် ၎င်း၏ အာနိသင်များမှာ အဆပေါင်းများစွာ တိုးလာမည် ဖြစ်သည်။
လူအချို့တွင် မူလကပင် ထူးကဲသော ဉာဏ်ပညာအလင်းပွင့်နိုင်စွမ်း ရှိကြရာ ဉာဏ်ပညာအလင်းပွင့်စေသည့် လက်ဖက်ရည်ကို သောက်သုံးပြီးနောက် ဉာဏ်ပညာအလင်းပွင့်သည့် အခြေအနေသို့ပင် ဝင်ရောက်နိုင်ကြပေမည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့၏ ဉာဏ်ပညာအလင်းပွင့်နိုင်စွမ်းမှာ ၁၀ ဆအထိ တိုးလာမည် ဖြစ်သည်။
ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးမှာ ကြာရှည်ခံမည် မဟုတ်သော်လည်း ဝမ်ရှန်းရွှီ ၏ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းကျင့်စဉ် ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်မှု ကြီးမားစွာ တိုးတက်လာစေရန်အတွက်မူ လုံလောက်ပေသည်။
ထိုအချက်ကို တွေးမိသည်နှင့် ဝမ်ရှန်းရွှီ က အမြန်ပင် ဆေးမြစ်အိတ်ငယ်လေး တစ်အိတ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် "ဒါတွေကတော့ နှစ် ၃,၀၀၀ သက်တမ်းရှိတဲ့ သွေးဂျင်ဆင်း၊ ဝံပုလွေဘယ်ရီ၊ မာဘာရီနဲ့ ဆိုလမွန်ဆီးልတို့ ဖြစ်ပါတယ်။ ညီအစ်ကိုရှန်သာ အဆင်ပြေမယ်ဆိုရင် ဒီဆေးမြစ်တွေနဲ့ လက်ဖက်ရည်ကို ကျိုချက်လို့ ရပါတယ်ဗျ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း ၏ နှုတ်ခမ်းစွန်းလေးများ အနည်းငယ် တွန့်သွားသည်။ သူက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "အဟမ်း၊ အဟမ်း... အဲဒါတွေကို ခင်ဗျားကိုယ်တိုင်ပဲ သိမ်းထားလိုက်တာက ပိုကောင်းမယ် ထင်တယ်!"
နောက်ပြောင်နေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်! ကျုပ်မှာ ဘာလို့ အဲဒီလိုဟာမျိုးတွေ လိုအပ်ရမှာလဲ? ကျုပ်ရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာက အကောင်းဆုံး ကျန်းမာနေပါတယ်!
အကယ်၍ အဲဒါတွေကို ဉာဏ်ပညာအလင်းပွင့်စေသည့် လက်ဖက်ရည်ထဲကို ထည့်လိုက်မယ်ဆိုရင် အရသာက အရမ်းကို ပြင်းထန်သွားလိမ့်မယ်။
ဒါက ဂျင်ဆင်းရတနာငါးပါး လက်ဖက်ရည်လို့များ ထင်နေတာလားဗျ!
...
လုပ်စရာရှိသည်များကို သဘောတူညီပြီးနောက် ရှန်ထျန်း နှင့် အခြားသူများသည် ထာဝရဧကရာဇ်၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိလာကြပြီး ဉာဏ်ပညာအလင်းပွင့်စေသည့် လက်ဖက်ရည်ကို စတင်ကျိုချက်ကြလေသည်။
ဉာဏ်ပညာအလင်းပွင့်စေသည့် လက်ဖက်ရည်ဆိုသည်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း ရတနာတစ်ပါး ဖြစ်ပြီး၊ အထူးသဖြင့် ရှန်ထျန်း ဆွတ်ခူးခဲ့သည့် လက်ဖက်ရွက် တစ်ရွက်ချင်းစီတိုင်းမှာ ထိပ်တန်းအဆင့် လက်ဖက်ရွက်များသာ ဖြစ်ကြသည်။
မပြည့်စုံသော တရားသဘောများ ထွင်းထุပ့်ထားသည့် သာမန်လက်ဖက်ရွက်များ ပင်လျှင် ဂူကျောင်းမြေများ သို့မဟုတ် မင်္ဂလာမြေများတွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့မည်ဆိုပါက ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ် အများအပြား အပြိုင်အဆိုင် လုယက်ကြလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။
ငွေရောင်သမ်းနေသော ရင့်မှည့်သည့် ဉာဏ်ပညာအလင်းပွင့်စေသည့် လက်ဖက်ရွက်များအကြောင်းကိုမူ ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ပေ။ ၎င်းတို့မှာ ဝိညာဉ်ဆေးမြစ်များ အားလုံးထဲတွင် အကောင်းဆုံးများပင် ဖြစ်ကြသည်။
ရှန်ထျန်း မှလွဲ၍ အရှေ့ဘက်တောအုပ် တစ်ခုလုံးတွင်သာမက နယ်မြေငါးခုလုံးတွင်ပါ အကြွယ်ဝဆုံးဟု သတ်မှတ်ခံရမည့်သူမှာ မည်သူရှိနိုင်မည်နည်း။ တစ်ခုသော ကျင့်ကြံခြင်းလောက მთელიတွင် သူငယ်ချင်းများကို ဧည့်ခံရန်အတွက် ထိုကဲ့သို့သော လက်ဖက်ရွက်မျိုးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထုတ်ပေးနိုင်မည့်သူမှာ လက်ချိုးရေ၍ပင် ရနိုင်ပေလိမ့်မည်။
ဉာဏ်ပညာအလင်းပွင့်စေသည့် လက်ဖက်ရွက်တို့၏ တန်ဖိုးမှာ ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ် အများအပြား၏ စုစုပေါင်း ပိုင်ဆိုင်မှုများနှင့်ပင် လုံးဝ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိလှပေ။
ရှန်ထျန်း တွင် လက်ဖက်ရည်သောက်သည့် အလေ့အထ မရှိသဖြင့် အရည်အသွေးမြင့် လက်ဖက်ရည်အစုံအလင်ကို မပိုင်ဆိုင်ထားပေ။
ဝမ်ရှန်းရွှီ မှာမူ နေ့စဉ် လက်ဖက်ရည်သောက်လေ့ရှိသော်လည်း သူသောက်သည်မှာ ဂျင်ဆင်းငါးပါး လက်ဖက်ရည်သာ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ လက်ဖက်ရည်အစုံကို ထုတ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ခုသော ထာဝရလျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုလုံး ဝံပုလွေဘယ်ရီသီးများ၏ အနံ့အသက်ဖြင့် လွှမ်းသွားတော့သည်။
နောက်ဆုံးတွင်မူ ချီရှောင်ရွှမ် က ခရမ်းရောင် ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ပစ္စည်း လက်ဖက်ရည်အစုံကို ထုတ်ပေးခဲ့လေသည်။
सैద్ధာပ္ပားအရ ပြောရမည်ဆိုလျှင် ထိုကဲ့သို့သော ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ပစ္စည်း လက်ဖက်ရည်အစုံပင်လျှင် ဤကဲ့သို့သော အဆင့်ရှိ ဉာဏ်ပညာအလင်းပွင့်စေသည့် လက်ဖက်ရည်နှင့် လုံးဝမတန်ပေ — နတ်ဘုရားပစ္စည်းများသာလျှင် လိုက်ဖက်မှုရှိလိမ့်မည် ဖြစ်သော်လည်း အစားထိုးစရာ အခြားလက်ဖက်ရည်အစုံ မရှိသဖြင့် သူတို့အနေဖြင့် ယခုမူ သည်းခံသုံးစွဲရုံသာ ရှိတော့သည်။
လက်ဖက်ရွက်ရော လက်ဖက်ရည်အစုံပါ ရရှိပြီဖြစ်ရာ လက်ဖက်ရွက်ကျိုရန် ရေမှာလည်း အလားတူပင် အရေးကြီးလှပေသည်။
ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်စမ်းရေသည် ဝိညာဉ်မီးများ၏ အကူအညီဖြင့် ဉာဏ်ပညာအလင်းပွင့်စေသည့် လက်ဖက်ရည်၏ အာနိသင်များကို ပို၍ ပေါ်လွင်စေနိုင်ပေမည်။
ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရမည်ဆိုလျှင် ထိုကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်စမ်းရေမျိုးကို ရှာဖွေရန်မှာ လွယ်ကူလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။
နောက်ဆုံးတွင် ရှန်ထျန်း က လိုက်လံရှာဖွေရန် ပျင်းရိနေသဖြင့် နိဗ္ဗာန်သန့်စင်ရည် ၏ ၅၀၀ မီလီလီတာကို တိုက်ရိုက်ထုတ်ယူလိုက်သည်။
ဟင်၊ ငွေရောင်သမ်းနေသော နိဗ္ဗာန်သန့်စင်ရည် ဖြင့် ကျိုချက်ထားသည့် လက်ဖက်ရည်သည် အစိမ်းရောင်လက်ဖက်ရည်လား သို့မဟုတ် နို့လက်ဖက်ရည်လား ဆိုသည်ကိုမူ ရှန်ထျန်း ပင်လျှင် မသိပေ။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အနည်းဆုံးတော့ ကောင်းမွန်သည့်အရာများကို ပေါင်းစပ်ကျိုချက်ခြင်းက မည်သို့မျှ မှားယွင်းသွားစရာ အကြောင်းမရှိပေ။ သူက ဤကဲ့သို့သော လက်ဖက်ရည်မျိုးဖြင့် ဧည့်ခံခြင်းဖြင့်ပင် ချီရှောင်ရွှမ် နှင့် အခြားသူများကို လုံလောက်သော ဂုဏ်ကို ပေးပြီးသား ဖြစ်နေပေပြီ။
တကယ်တမ်းတွင်လည်း ရှန်ထျန်း ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ ငွေရောင်သမ်းနေသော နိဗ္ဗာန်သန့်စင်ရည် ဖြင့် ငွေရောင်သမ်းနေသော ဉာဏ်ပညာအလင်းပွင့်စေသည့် လက်ဖက်ရွက်များကို ကျိုချက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ချီရှောင်ရွှမ် နှင့် အခြားသူတို့၏ မျက်နှာပေးများမှာ ထူးဆန်းသွားကြသည်။
သူတို့သည် အနည်းငယ် ဖွဲ့နွယ်ခံစားရသလို အနည်းငယ်လည်း အားနာ awkward ဖြစ်သွားကြသည်။
နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ၏ နိဗ္ဗာန်သန့်စင်ရည် နှင့် ဉာဏ်ပညာအလင်းပွင့်စေသည့် လက်ဖက်ရည်တို့မှာ နယ်မြေငါးခု၏ အဖိုးတန်ဆုံး ရတနာများ ဖြစ်ကြသည်။ ဤကဲ့သို့ အတူတကွ ရောစပ်ကျိုချက်လိုက်ခြင်းက တကယ်ရော သင့်တော်ပါ့မလား?
ရှန်ညီအစ်ကို၏ ပုံစံအတိုင်းပင် — ကြွယ်ဝချမ်းသာခြင်းက လူတစ်ယောက်ကို စိတ်ကြိုက်လုပ်ဆောင်ခွင့် ပေးစွမ်းနိုင်သည်တကား!
...
"လက်ဆောင်က မျက်စိကို ကန်းစေသည်" ဟူသော စကားပုံအတိုင်း ပေတည်း။
ချီရှောင်ရွှမ်၊ ဝမ်ရှန်းရွှီ နှင့် အော်ဝူတို့အနေဖြင့် ရှန်ထျန်း ၏ ဉာဏ်ပညာအလင်းပွင့်စေသည့် လက်ဖက်ရည်ကို သောက်သုံးနေရင်းဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော စကားမျိုးကို မည်သို့မျှ မပြောနိုင်ကြပေ။
သို့သော် ရှန်ထျန်း ၏ လက်ဖက်ရည်ကျိုနည်းမှာ ထူးဆန်းနေသော်လည်း ရှန်ထျန်း က သူ၏ နန်မင်လီမီးတောက်၏ အမြင့်ဆုံးစွမ်းအားကို အသုံးပြုလိုက်ပြီး နိဗ္ဗာန်သန့်စင်ရည် စတင် ဆူပွက်လာသောအခါ ဉာဏ်ပညာအလင်းပွင့်စေသည့် လက်ဖက်ရွက်များမှာ အမှန်တကယ်ပင် ပျံ့နှံ့လာခဲ့သည်။
ငွေရောင် လက်ဖက်ရွက်များသည် ငွေရောင် နိဗ္ဗာန်သန့်စင်ရည် အတွင်း လှိုင်းထန်လာကြပြီး ၎င်းတို့၏ တရားသဘောများကို အတွင်းမှ ထုတ်လွှတ်လာကြသည်။
ရှန်ထျန်း က ဉာဏ်ပညာအလင်းပွင့်စေသည့် လက်ဖက်ရွက် စုစုပေါင်း လေးရွက်ကို ထည့်သွင်းထားရာ ဒယ်အိုး၊ ခေါင်းလောင်း၊ မှန်နှင့် လှံ ပုံသဏ္ဌာန် လေးခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။
နိဗ္ဗာန်သန့်စင်ရည် စတင် ဆူပွက်လာပြီးနောက် လက်ဖက်ရွက်လေးရွက်သည် လေထထဲတွင် တိုက်ရိုက်ပေါ်ထွက်လာကြပြီး နက်နဲသိမ်မွေ့မှုကို ဆောင်ထားသည့် ဥပဒေသများကို ဝိုးတဝါး စုစည်းနေဟန် ရှိသည်။
အကယ်၍သာ ရှန်ထျန်း နှင့် အခြားသူများက စိတ်ဝင်စားကြမည်ဆိုပါက လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း ထိုဥပဒေသများကို အာရုံခံရာတွင် အာရုံစိုက်နိုင်ကြမည်ဆိုလျှင် ရှေးခေတ်ကာလများ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဥပဒေသ အပိုင်းအစများကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ကြပေမည်၊ သို့မဟုတ် ရှေးခေတ်ကာလများ၏ တားမြစ်ထားသော သတ်ဖြတ်သည့် အနုပညာများကိုပင် ပြန်လည်ဖန်တီးနိုင်ကြပေမည်။
ဟုတ်ပေသည်၊ ထိုအနုပညာများ၏ တန်ဖိုးမှာ ပြည့်စုံသော ဧကရာဇ် လျှို့ဝှက်ပညာရပ်များနှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် အလွန်တရာ ဖျော့တော့သွားပေလိမ့်မည်။
"ဒီတစ်ခါတော့ ကျုပ်က ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းကျင့်စဉ်ကို ပိုပြီး ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်တဲ့အဆင့်အထိ သေချာပေါက် ကျင့်ကြံနိုင်တော့မှာပဲ!"
ဝမ်ရှန်းရွှီ က ဉာဏ်ပညာအလင်းပွင့်စေသည့် လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်ရာ အရသာမှာ ထူးဆန်းနေသည်ကိုသာ ခံစားလိုက်ရသည်။
အနည်းငယ် ချဉ်သည်၊ အနည်းငယ် ချိုသည်၊ အနည်းငယ် ပူစပ်သည်၊ သို့သော် လက်ဖက်ရည်၏ မွှေးရံ့ရံ့ ရနံ့လည်း ပါဝင်နေသည်။ အရသာမှာ အလွန်ပင် ပြည့်စုံကြွယ်ဝလှသည်။
ထိုစဉ်မှာပင် စွမ်းအင် အစွမ်းထက်လှသော အလုံးစုံသည် ဝမ်ရှန်းရွှီ ၏ သွေးကြောမျှင်များတစ်လျှောက် တစ်ကိုယ်လုံးသို့ လှိုင်းထန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
၎င်းမှာ နိဗ္ဗာန်သန့်စင်ရည် ၏ အာနိသင်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ သူ၏ အသက်စွမ်းအင် လိုအပ်နေသည်ကို အာရုံခံမိသဖြင့် ၎င်းက သူ၏ သက်တမ်းကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုအတောအတွင်း အခြားသော နက်နဲဆန်းကြယ်သည့် စွမ်းအားတစ်ခုက သူ၏ သွေးကြောမျှင်များကို လိုက်၍ သူ၏ ဝိညာဉ်ဆီသို့ ဦးတည်ကာ လှိုင်းထန်သွားခဲ့သည်။
၎င်းမှာ ဉာဏ်ပညာအလင်းပွင့်စေသည့် လက်ဖက်ရည်၏ အထူးအာနိသင်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းက ဝမ်ရှန်းရွှီ ၏ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးကို အချိန်တိုအတွင်း အဆပေါင်းများစွာ၊ သို့မဟုတ် ဆယ်ဆပေါင်းများစွာအထိ တိုးမြှင့်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။
ဤအချိန်တိုအတွင်း၌ ဝမ်ရှန်းရွှီ က မည်သည့်ကျင့်စဉ်ကိုမျှ နားလည်သဘောပေါက်ရန် မကြိုးစားခဲ့လျှင်တောင် သူ၏ စွမ်းအားမှာ ဆယ်ဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်လာနိုင်ပေသည်။
ဤအချိန်တို ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လျှင်တောင် သူ၏ ဉာဏ်ပညာအလင်းပွင့်နိုင်စွမ်းမှာ အတော်အတန်အထိ ထာဝရ တိုးတက်သွားမည် ဖြစ်သည်။ ဤအချက်သည်ပင် လူတိုင်း အတန်ဖိုးအထားဆုံးဖြစ်သော ဉာဏ်ပညာအလင်းပွင့်စေသည့် လက်ဖက်ရည်၏ အာနိသင်ပင် ဖြစ်ပေသည်။
...
"အရသာက ဘယ်လိုနေလဲ?"
ရှန်ထျန်း က လက်ဖက်ရည် ပထမဆုံးအကြိမ် ကျိုချက်ဖူးခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ဝမ်ရှန်းရွှီ ကို စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
ဝမ်ရှန်းရွှီ မသောက်ရသေးခင်အထိ ရှန်ထျန်း က လက်ဖက်ရည်ကို မသောက်ရဲသေးပေ။ ဤကဲ့သို့ ကျိုချက်၍ ရနိုင်ပြီး ရွံစရာကောင်းသော အရသာ ဖြစ်မလာကြောင်း သူက သေချာစေလိုသည်။
ဝမ်ရှန်းရွှီ က မျက်လုံးများကို မှေးစင်းလိုက်ပြီး အလွန်တရာ သက်တောင့်သက်သာ ရှိနေပုံ ပေါ်သည်။ သူက ပျော်ရွှင်ကြည်နူးနေသည့် အမူအရာဖြင့် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်— "အရသာ ဟုတ်စပ်? ဟီးဟီး၊ တစ်ခွက်သောက်လိုက်တာနဲ့တင် ကျုပ်ကို လန်းဆန်းစေဖို့ လုံလောက်နေပြီ။ အရမ်းကောင်းတာပဲဗျ!"
ပြောဆိုပြီးသည်နှင့် ဝမ်ရှန်းရွှီ က သူ့နှုတ်ခမ်းကို လျက်လိုက်ရင်း မိမိကိုယ်တိုင်အတွက် နောက်တစ်ခွက်ကို ထပ်ငှဲ့လိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း မှာ ရယ်ရမလို ငိုရမလို ဖြစ်သွားသည်။ "ကောင်းပြီလေ၊ အရသာရှိတယ်လို့ ထင်ရင် ပိုသောက်လိုက်ပါ။ ရှီညီအစ်ကိုနဲ့ အော်ဝူတို့လည်း သောက်ကြပါဦး!"
ချီရှောင်ရွှမ် နှင့် အော်ဝူတို့ အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့တွင် အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘဲ တစ်ခွက်စီ ငှဲ့သောက်လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် မျက်လုံးများကို မှိတ်လျက် မော့သောက်လိုက်ကြသည်။
ဟင်?
အေ? အရသာက တော်တော်လေး ကောင်းတာပဲ!
ချဉ်ခြင်း၊ ချိုခြင်း၊ မွှေးကြိုင်ခြင်းနှင့် လန်းဆန်းခြင်းတို့ ရောစပ်နေသော အရသာတစ်ခုက သူတို့၏ ခံတွင်းထဲတွင် ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။
သူတို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအားနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အာရုံစူးစိုက်မှုတို့ တိုးတက်လာခြင်းက သူတို့အား ထိုခံစားချက်ထဲတွင် နစ်မြုပ်သွားစေရန်သာ လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။
ချီရှောင်ရွှမ် က ထိုခဏ၌ပင် သူသည် လောကကြီးနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး အံ့သြဖွယ်ကောင်းကာ ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော အခြေအနေတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။
သူ၏ တရားသဘောမှာ အလွန်တရာ ရှင်းလင်းလာသည်ကို သူ ခံစားရပြီး သူ ယခင်က သင်ယူခဲ့ဖူးသော ကျင့်စဉ်များအားလုံးမှာ သူ၏ ရှေ့တွင် တန်းစီပေါ်ထွက်လာကြသည်။ ကျင့်စဉ်များနှင့် ပတ်သက်၍ အသစ်အဆန်းဖြစ်သော နားလည်သဘောပေါက်မှုများစွာကို သူ ရရှိခဲ့လေသည်။
သူ၏ ကျောနောက်ဘက်တွင် ခရမ်းရောင် ရောင်ဝါများ ပေါ်ထွက်လာပြီး အဆုံးအမ မရှိသော ခရမ်းရောင် ရောင်ဝါအလယ်တွင် ကောင်းကင်လင်းယုန်များ ပျံဝဲနေကြကာ နဂါးများ ကောင်းကင်ထက်ဝယ် ပျံသန်းနေကြသည်။
ကိုယ်ပွားများမှာ ပို၍ ရှင်းလင်းလာပြီး ပို၍ ကြီးမားလာကာ အသေးစိတ် အချက်အလက် တစ်ခုချင်းစီတိုင်းမှာ ပို၍ပင် လက်တွေ့ဆန်လာကြသည်။
သူ၏ ခေါင်းထက်ရှိ ခရမ်းရောင် နာဇန့်ဝိညာဉ် (Nascent Soul) မှာလည်း ဖြည်းညှင်းစွာဖြင့် ကြီးထွားလာခဲ့သည်။ ရိုးရိုးပြောရမည်ဆိုလျှင် ချီရှောင်ရွှမ် ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ အံ့မခန်း မြန်ဆန်သောနှုန်းဖြင့် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာနေခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။
အော်ဝူ မှာမူကား ဉာဏ်ပညာအလင်းပွင့်စေသည့် လက်ဖက်ရည်ကို သောက်သုံးပြီးနောက် အရက်မူးနေသူတစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ သူက လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ လေထဲသို့ ထိုးနှက်စပြုလာသည်။ သူက အလွန်ပင် အလေးအနက်ထား လုပ်ဆောင်နေသဖြင့် အတော်လေး ခမ်းနားထည်ဝါနေဟန် ရှိသည်။
...
လူတိုင်း အလွန်တရာ စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်ကို မြင်သောအခါ ရှန်ထျန်း လည်း တွန့်ဆုတ်နေမနေတော့ပေ။ သူသည် လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် ငှဲ့ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း မော့သောက်လိုက်သည်။ ထိုခဏချင်းမှာပင် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး နွေးထွေးသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
တင်ဒါကိုယ်ခန္ဓာကျင့်စဉ် နှင့် ငါးပါးဓာတ်စွမ်းအားတို့က နိဗ္ဗာန်သန့်စင်ရည် ကို ရူးသွပ်လောက်အောင် စုပ်ယူနေကြပြီး ၎င်း၏ စွမ်းအင်ကို အရင်းအမြစ်တူရာသို့ သန့်စင်ပေးနေကြသည်။
သူ၏ တန်ခူး (Dantian) အတွင်းရှိ ရှုပ်ထွေးဝေေဝ ကသဉ့်ကရူး စွမ်းအင်လုံးမှာမူ အလွန်တရာ ငြိမ်သက်နေပြီး နိဗ္ဗာန်သန့်စင်ရည် ကို လုယူမည့် လက္ခဏာတစ်စုံတစ်ရာကို ပြသခြင်း မရှိပေ။
ဒီရှုပ်ထွေးဝေေဝ ကသဉ့်ကရူး စွမ်းအင်လုံးကို ဘယ်အချိန်ကျမှ ငါ စိတ်ကြိုက် ထိန်းချုပ်နိုင်မှာလဲ?
အနည်းဆုံးတော့ ဖြစ်နိုင်မယ်ဆိုရင် ဒီရှုပ်ထွေးဝေေဝ ကသဉ့်ကရူး စွမ်းအင်ကို ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ မောင်းထုတ်ပစ်နိုင်ရင်တောင် အဆင်ပြေပါတယ်!
ဒီလိုမျိုး ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာပဲ ဆက်ထားရတာ တကယ်ကို အန္တရာယ်များတယ်လို့ ခံစားရတယ်။
ရှန်ထျန်း က သူ့ဘာသာသူ တိုးတိုးလေး ဂျီးတိုးဂျားတား ပြောလိုက်သည်။ ရှုပ်ထွေးဝေေဝ ကသဉ့်ကရူး စွမ်းအင်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပုံကို လူတိုင်း သိကြပေသည် — သန့်စင်သူ ပညာရှင်များ (Sages) ပင်လျှင် သတိလက်လွတ် မနေရဲကြပေ။
ရှန်ထျန်း က အမြတ်အစွန်းများစွာကို ရရှိထားနှင့်ပြီးပြီဖြစ်ရာ၊ အကယ်၍သာ ရှုပ်ထွေးဝေေဝ ကသဉ့်ကရူး စွမ်းအင်ကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ကသဉ့်ကရူး ကြယ်ကျွန်း (Chaotic Star Island) ထဲတွင်သာ ဆက်လက် ကျန်ရစ်ခဲ့ရမည်ဆိုလျှင် မည်သို့ဖြစ်သွားမည်နည်း။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုကြီး ဖြစ်သွားလိမ့်မည်!
မဖြစ်ဘူး! ဒီကျွန်းရဲ့ ရှုပ်ထွေးဝေေဝ ကသဉ့်ကရူး စွမ်းအင် ကန့်လန့်ကာ ဖွင့်သွားပြီးတာနဲ့ ငါ ချမ်းသာသုခမြို့တော်ဆီကို ပြန်ကို ပြန်ရမယ်။
အနည်းဆုံးတော့ ငါ့ကိုယ်ပေါ်က ရတနာတွေကို လုံခြုံတဲ့နေရာတစ်ခုဆီ ပို့ပြီးသွားတဲ့နောက်မှာပေါ့ —
ဟင် အီး!?
သူသည် သတိမထားမိလိုက်ဘဲ သူ့အတွက် သူ အလံနီ စိုက်လိုက်မိသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။
အန္တရာယ်ရှိတယ်!
...
လူတိုင်း ဉာဏ်ပညာအလင်းပွင့်စေသည့် လက်ဖက်ရည်ကို သောက်သုံးပြီးကြပြီးနောက် နက်ရှိုင်းသော ဉာဏ်ပညာအလင်းပွင့်သည့် အခြေအနေထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။
ချီရှောင်ရွှမ် ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ သိသိသာသာကြီး တိုးတက်လာခဲ့သည်။ သူသည် ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းကျင့်စဉ် ကိုလည်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဤလျှို့ဝှက်ပညာရပ်ကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် သင်ယူလိုက်သည်။
ထိုစဉ် ဝမ်ရှန်းရွှီ မှာမူ မိကျောင်းနက် ကျောက်စာပြား (Black Tortoise Tablet) ရှေ့တွင် တိုက်ရိုက် လဲလျောင်းချလိုက်သည်။ သူသည် ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းကျင့်စဉ် ကို သင်ယူပြီးမြောက်နိုင်ရန်အတွက် သူ၏ ခေါင်းကို ဆန့်တန်းလိုက်၊ ပြန်ရုပ်လိုက်နှင့် ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။
မှီဝဲပူဇော်စရာ သက်တမ်း မလုံလောက်တော့သည့် အနေအဆင်မပြေမှုကိုမှသာလျှင် သူက လုံးဝ ရှောင်ရှားနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်!
ထိုကဲ့သို့ သဟဇာတဖြစ်ပြီး ပြည့်စုံသော လုပ်ငန်းစဉ်ကြီးထဲတွင် အချိန်ကာလများ ဖြည်းဖြည်းချင်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ တဖျပ်ဖျပ်ခတ်လိုက်သည့်အချိန်အတွင်း သုံးလတာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း နှင့် အခြားသူများမှာ ကသဉ့်ကရူး စွမ်းအင် ကန့်လန့်ကာ ပွင့်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကသဉ့်ကရူး ကြယ်ကျွန်း (Chaotic Star Island) ပွင့်လာခဲ့သည်မှာ ခုနစ်လ, ရှစ်လပင် ရှိခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလော။
အကယ်၍သာ ဤအကြိမ်တွင် သူတို့ မထွက်ခွာနိုင်ကြတော့ပါက နောက်ထပ် သုံးလတိတိ ထပ်မံ စောင့်ဆိုင်းရပေလိမ့်မည်။
ထိုအချိန်သို့ ရောက်လာပါက ကသဉ့်ကရူး ကြယ်ကျွန်း (Chaotic Star Island) တစ်ဖန် ပြန်လည် တံဆိပ်ခတ်ခံရမည့် အချိန်နှင့် နီးကပ်လာပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍သာ သူတို့သာ အချိန်အချို့ လမ်းပျောက်သွားကြမည်ဆိုလျှင် သူတို့အတွက် ပြီးဆုံးသွားပြီသာ ဖြစ်ပေတော့မည်။
ထို့ကြောင့် သူတို့သည် စိတ်ချရစေရန်အတွက် အစောပိုင်းကတည်းက ထွက်ခွာပြီး ውጫပိုင်းဒေသဆီသို့ ဦးတည်သွားကြရပေမည်။
...
ဘုန်း!
ကသဉ့်ကရူး စွမ်းအင် ကန့်လန့်ကာမှာ နောက်ဆုံး၌ အက်ကွဲပွင့်ထွက်လာခဲ့သည်။
သူတို့လေးဦးသား ကြယ်ပစ်လွှတ်လိုက်သကဲ့သို့ နဂါးနတ်ဘုရားကျွန်း (Dragon နတ်ဘုရား Island) ၏ အပြင်ဘက်သို့ ပျံသန်းထွက်သွားကြသည်။
သူတို့၏ နောက်ဘက်တွင် ပျော်ရွှင်ဝမ်းမြောက်နေကြသော မျက်ဝန်းစုံများစွာ တောက်ပနေကြသည်။ ထိုမျက်ဝန်းစုံပိုင်ရှင်များမှာ အခြားသူများ မဟုတ်ကြဘဲ ကျွန်းပေါ်ရှိ နဂါးများ (Dragons) နှင့် နဂါးငယ်များ (Drakes) ပင် ဖြစ်ကြသည်။
ဒီလူတွေ နောက်ဆုံးတော့ ထွက်သွားကြပြီပဲ!
ရုတ်တရက် ကျွန်း၏ ဗဟိုချက်မဒေသအတွင်းမှ သက်ပြင်းချသံတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
၎င်းမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၁၀,၀၀၀ က ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည့် အသံတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပေသည်။