“ဒါက နဂါးမူလအစ သစ်သီးလား”
လူတိုင်း ဝိုင်းအုံလာကြပြီး ထိုသစ်သီးကို တောက်ပနေသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်ကြသည်။
ရှန်ထျန်း၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသော နဂါးမူလအစ သစ်သီးမှာ ဖရဲသီးတစ်လုံးစာခန့် ရှိပြီး အနီရောင်-ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသည်။
အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော နဂါးအမှတ်အသားများက သစ်သီးမျက်နှာပြင်ကို ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ထိုအမှတ်အသားများကို လက်ဖြင့် ဖွဖွလေး ပွတ်သပ်လိုက်သည့်အခါ နဂါးများ တဟိန်းဟိန်း အူသံယောင်ယောင်ကိုပင် ကြားနိုင်လောက်သည်။
ရှန်ထျန်းက နဂါးမူလအစ သစ်သီးကို အိုဝူ (Ao Wu) ဘက်သို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။ “ညီငယ်အိုဝူ၊ မင်းအတွက်ပဲ”
အိုဝူမှာ လုံးဝ အံ့သြင်ိုင်သွားပြီး ကြောင်အမ်းသွားသည်။
ဒီလောက် တန်ဖိုးကြီးတဲ့ ရတနာတစ်ပါးကို ရှန်အစ်ကိုက အခုလို လွယ်လွယ်လေး ပေးလိုက်တာလား။
ရှန်ထျန်းသာ ဆန္ဒရှိမည်ဆိုလျှင် ဤသစ်သီးအတွက် ကျင့်ကြံသူအဆင့် (Sage-level) ရတနာတစ်ပါးကို အလွယ်တကူ တောင်းဆိုနိုင်ပေသည်။
မှန်ပေသည်၊ ကျင့်ကြံသူအဆင့် ရတနာတစ်ပါးပင်တည်း။
ကျင့်ကြံသူအဆင့် ရတနာများသည် အလွန်တရာ တန်ဖိုးရှိနိုင်သော်လည်း မြောက်ပင်လယ် ရွှေနဂါးမျိုးနွယ်စုတွင်မူ ထိုသို့သော ရတနာများ အတော်အတန် ရှိကြပေသည်။
မည်သို့ဆိုစေကာမူ အနည်းဆုံး ဘေးဥပဒ် သုံးကြိမ်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီးသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့် အချိန်ရင်းနှီးရန် ဆန္ဒရှိမည်ဆိုပါက ကျင့်ကြံသူအဆင့် ရတနာများကို ဖန်တီးယူနိုင်ကြပေသည်။
သို့သော် နဂါးမူလအစ သစ်သီးဟူသည်မှာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းနှင့် အလွယ်တကူ ဖန်တီးယူနိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ပေ။ နဂါးမျိုးနွယ်စုကြီးက ဤနဂါး နတ်ဘုရား ကျွန်း၏ တည်နေရာကိုပင် ရှာမတွေ့ဘဲ နှစ်ပေါင်း ၁၀,၀၀၀ ပတ်လုံး ရှာဖွေခဲ့ကြရသည်ကို ထောက်ပြရပေမည်။
ဤအထွတ်အထိပ် နဂါးမူလအစ သစ်သီးအကြောင်းကိုမူ ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ပေ။
ရှန်ထျန်း၏ လက်ထဲရှိ ဤသစ်သီး— ၎င်းကို စားသုံးလိုက်သည်နှင့် အဆင့်-၉ သွေးကြောစပ်ကို အောင်မြင်စွာ ရရှိသွားမည်ဟု အိုဝူ တစ်ရာရာခိုင်နှုန်းနီးပါး ယုံကြည်နေသည်။
၎င်းက နဂါးမျိုးနွယ်စု၏ စွမ်းအားများကို ကြီးမားစွာ တိုးတက်စေပေလိမ့်မည်။ မည်သည့် ကျင့်ကြံသူအဆင့် ရတနာထက်မဆို ပို၍ပင် တန်ဖိုးကြီးမားလှပေသည်!
အိုဝူမှာ ယူလိုက်ရန် မသင့်တော်ဟု ခံစားရသဖြင့် “ရှန်အစ်ကို၊ အစ်ကိုပဲ အရင်သိမ်းထားလိုက်ပါ။ ကျွန်တော်တို့ ပြန်သွားတဲ့အခါ ကျေးဇူးတင်တဲ့အနေနဲ့ ဖခင်က အစ်ကို့ကို ဆုလာဘ်တစ်ခု ပေးပါလိမ့်မယ်” ဟု ပြောသည်။
ရှန်ထျန်းက ပြုံးလျက် ဆက်ပြောသည်။ “မင်းက ငါ့ကို အစ်ကိုလို့ ခေါ်နေပြီပဲ၊ အဲ့တော့ ငါတို့က မိသားစုလိုပါပဲကွာ။ ဒါက ရိုးရိုး နဂါးမူလအစ သစ်သီးပါ၊ လက်ဆောင်တစ်ခုပါပဲ။ ဆုလာဘ်ဆိုပြီး ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ”
ထိုသို့ ပြောလိုက်သည်နှင့် အိုဝူ၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ ရောင်ဝါမှာ ပို၍ တောက်ပလာသည်။ ၎င်းပေါ်ရှိ ခရမ်းရောင် အစက်အပြောက်များလည်း တိုးလာလေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှန်ထျန်း ကိုယ်တိုင်လည်း တစ်ကိုယ်လုံး ပေါ့ပါးပြီး နှစ်သိမ့်မှု ရသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဤအချက်က ရှန်ထျန်း၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးကို ပိုမိုတောက်ပလာစေပြီး စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။
...
ရိုးရိုး နဂါးမူလအစ သစ်သီးတစ်လုံး ဟုတ်စွ?
ကျန်ရှိနေသော လူငယ်သုံးယောက်မှာ ရှန်ထျန်း အဘယ်အရာကို တွေးနေသည်ကို လုံးဝ မသိကြပေ။ သူတို့အနေဖြင့် အံ့သြသွားကြရုံသာ တတ်နိုင်ကြသည်။
ရှန်ထျန်း၏ စိတ်ရင်းမှန်၊ ရက်ရောမှုနှင့် သစ္စာရှိမှုတို့အတွက် သူတို့ အလွန်အမင်း အံ့သြသွားကြခြင်း ဖြစ်သည်။
အကယ်၍သာ သူတို့သာဆိုလျှင် ဤမျှ တန်ဖိုးကြီးလှသော ရတနာကို ဤကဲ့သို့ လွယ်လွယ်ကူကူ လက်လွှတ်ပေးဝံ့ကြမည် မဟုတ်ပေ။
မည်သို့ဆိုစေကာမူ ဤအရာသည် နဂါးမျိုးနွယ်စု၏ ကျင့်ကြံသူအဆင့် ရတနာများနှင့် အနည်းဆုံး တစ်ခုနှင့် လဲလှယ်နိုင်သော အရာပင်တည်း။
အိုဝူမှာ အလွန်တရာ ဝမ်းနည်းကြေကွဲသွားကာ မျက်လုံးများပင် နီရဲလာပြီး နဂါးမူလအစ သစ်သီးကို လက်ခံယူလိုက်သည်။ “ရှန်အစ်ကို၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ ဒီသစ်သီးကို ခူးဆွတ်ဖို့ ကူညီပေးခဲ့တာ အစ်ကိုပါဆိုတာ ဖခင်ကို ကျွန်တော် သေချာပေါက် ပြောပြပါမယ်။
“ကျွန်တော်တို့ ပြန်ရောက်တဲ့အခါ ဒီနဂါးမူလအစ သစ်သီးအတွက် ကျေးဇူးတုံ့ပြန်တဲ့လက်ဆောင်အနေနဲ့ ကျင့်ကြံသူအဆင့် ရတနာတစ်ခု ပေးဖို့ ဖခင်ကို ကျွန်တော် တောင်းဆိုပါမယ်။
“ရှန်အစ်ကို၊ ကျေးဇူးပြုပြီး မငြင်းပယ်ပါနဲ့။ အစ်ကို မသိမ်းထားချင်ရင်တောင် မသိမ်းဘဲ နေနိုင်ပါတယ်၊ အဲ့ဒါက အစ်ကို့ဆန္ဒပါပဲ။
“ဒါပေမဲ့ နဂါးမျိုးနွယ်စုကတော့ ကျေးဇူးတုံ့ပြန်တဲ့အနေနဲ့ တစ်ခုခုတော့ ပေးကို ပေးရမယ်။ ကျွန်တော်တို့မှာ ကိုယ့်ဂုဏ်သိက္ခာနဲ့ကိုယ် ရှိတယ်လေ!”
ဟင်?
ရှန်ထျန်း မျက်မှူုန်းကြုံ့သွားသည်။ တစ်နည်းနည်းဖြင့် ဤစကားကို သူ အလွန်ရင်းနှီးနေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
နဂါးမျိုးနွယ်စုက တကယ်ပဲ ဒီလောက် ရက်ရောကြတာလား။
ကဲ၊ ဝတ္ထုအများစုက နဂါးမျိုးနွယ်စုမှာ ရတနာတွေ ဘယ်လောက်ကြွယ်ဝကြောင်း အမြဲတမ်း ပြောလေ့ရှိကြသည်ပဲလေ။
ရှန်ထျန်း၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ကောင်းသော အကြံတစ်ခု ဝင်လာသည်။ အကယ်၍သာ နဂါးမူလအစ သစ်သီးတွေကို အနည်းငယ် ပိုခူးလိုက်မယ်ဆိုရင်ရော? အဲ့ဒီအခါကျရင် နဂါးတွေရဲ့ ဘဏ္ဍာတိုက်တစ်ခုလုံးကို ငါ ဝင်မွှေနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးလား။
ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် ရှန်ထျန်းက သူ၏ လက်ယာလက်မှ နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင်များကို သစ်သီးတစ်လုံးပြီး တစ်လုံးဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
ဝုန်း!
ဝုန်း၊ ဝုန်း!
ဝုန်း၊ ဝုန်း၊ ဝုန်း!
အတားအဆီးတစ်ခုပြီး တစ်ခုသည် နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင်များ၏ ဖောက်ထွင်းခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး အနီရောင်-ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ လွင့်စင်သွားကြသည်။
နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင်များက အနီရောင်-ရွှေရောင် နဂါးမူလအစ သစ်သီးများကို တစ်လုံးပြီး တစ်လုံး သိမ်းဆည်းသွားကြသည်။ ကျန်ရှိနေသော လူငယ်သုံးယောက်မှာမူ ကြောင်အမ်းလျက် စိုက်ကြည့်နေကြရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။
အမှန်အတိုင်း ပြောကြပါစို့၊ ဒါက ခုနက သစ်ပင်နဲ့ တကယ်တမ်း တစ်ပင်တည်း ဟုတ်ရဲ့လား။
ဒီသစ်ပင်ကို ခူးဆွတ်ဖို့ ကျွနု်ပ်တို့အတွက် ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ခက်ခဲနေခဲ့ရတာလဲ။ အဲ့ဒီတုန်းက အတားအဆီးက သံမဏိလိုတောင် မာကျောနေခဲ့တာလေ။
ဒါပေမဲ့ ရှန်အစ်ကိုရဲ့ နွယ်ပင်တွေကတော့ ဘာခုခံမှုမှ မလိုလိုနဲ့ ဖောက်ထွင်းသွားနိုင်တယ်။ ပြီးတော့ ခူးဆွတ်တဲ့သစ်သီးများလေလေ ခုခံအားက ပိုပြင်းထန်လာမယ်လို့ မင်းတို့ မပြောခဲ့ဘူးလား!
အဲ့ဒီသစ်သီးတွေက ရှန်အစ်ကိုက ရုပ်ချောလို့ သူ့ကို ပိုပြီး ခူးဆွတ်စေချင်နေကြတာလို့တော့ မပြောနဲ့နော်။
...
အမှန်တကယ်တွင်မူ ရှန်ထျန်း တစ်ယောက် နဂါးမူလအစ သစ်သီးများ၏ ခုခံမှု တိုးလာသည်ကို တကယ်ပင် ခံစားလိုက်ရသည်။
နဂါးမူလအစ သစ်သီးတစ်လုံးကို အောင်မြင်စွာ ခူးဆွတ်နိုင်တိုင်း ကျန်ရှိနေသေးသော သစ်သီးများ၏ အတားအဆီးများမှာ ပိုမိုခိုင်မာလာကြသည်။
နဂါးမူလအစ သစ်သီး ၁၀ လုံးကို ခူးဆွတ်ပြီးနောက်တွင် အနှစ်သာရလေးလံသောရေများ ဖုံးလွှမ်းနေသော နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင်ဖြင့်ပင်လျှင် အတားအဆီးများကို ဖောက်ထွင်းနိုင်ရန် သူ၏ စွမ်းအားအကုန် ထုတ်သုံးရလေသည်။
തീർച്ചပါက ၎င်းသည် ရှန်ထျန်း ရွေးချယ်ခဲ့သော သစ်သီးများမှာ အထွတ်အထိပ် အဆင့်များတွင် ရှိနေသောကြောင့်လည်း ဖြစ်ပေသည်။
အကယ်၍သာ ရှန်ထျန်း အောက်ဘက်အဆင့်ရှိ သစ်သီးများကို ရွေးချယ်ခဲ့မည်ဆိုပါက ၎င်းတို့၏ ခုခံမှုမှာ များစွာ ပို၍ အားနည်းနေပေလိမ့်မည်။
ဟားဟား၊ ဆက်ပြီး ခုခံကြည့်ကြစမ်းပါဦး!
မင်းတို့ ပိုခုခံလေ၊ ငါက ပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားလေပါပဲ။
ရှန်ထျန်းက နတ်ဘုရား စစ်သည်တော် အသွင်ပြောင်းခြင်းကို ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်။
စုံလင်လှသော အရောင်အသွေးရှိ အလင်းတန်းများက ရှန်ထျန်းကို ဝါးမြိုသွားပြီး သူ၏ ခေါင်းထိပ်မှ ဆံပင်များမှာ တန်းတန်းမတ်မတ် ထောင်တက်လာကြသည်။
ထိုစွမ်းအားကြီးမားသော အတားအဆီးများသည် ရှန်ထျန်း၏ ဤပုံစံရှေ့တွင် ဘာမှမဟုတ်တော့ဘဲ ပျက်ပြယ်သွားကြသည်။ သူတို့အနေဖြင့် သူ့ကို လုံးဝ မခုခံနိုင်ကြတော့ပေ။
ရှန်ထျန်းနှင့်တူအောင် ကြိုးစား အတုယူနေခဲ့ကြသော ချီရှောင်ရွှမ်နှင့် ဝမ်ရှန်းရွှီ တို့မှာ လုံးဝ အံ့သြင်ိုင်သွားကြသည်။
ထိုသစ်သီးများ၏ ခုခံမှုမှာ သူတို့နှစ်ဦး ရင်သွေးဝိညာဉ်အဆင့် (Nascent Soul) တွင် ရှိနေကြသောကြောင့်သာ ပို၍ ပြင်းထန်နေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။
သစ်သီးတစ်လုံးကို စတင်ခူးဆွတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့စဉ်ကပင် သူတို့နှစ်ဦးမှာ ပြင်းထန်လှသော ခုခံမှုကို ခံစားခဲ့ကြရသည်။
သူတို့နှစ်ဦးမှာ သစ်သီးတစ်လုံးတည်းကို ခူးဆွတ်နိုင်ရန်အတွက် တစ်နာရီတိတိ အချိန်ကုန်ခံခဲ့ရသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှန်ထျန်းကမူ နဂါးမူလအစ သစ်သီး အလုံး ၃၀ ကျော်ကို သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲတွင် သိမ်းဆည်းပြီးနေပြီ ဖြစ်သည်။ ပြီးတော့ အားလုံးကလည်း အမြင့်ဆုံး အရည်အသွေးရှိ သစ်သီးများချည်းသာ ဖြစ်ကြသည်။
ကိုယ်နဲ့ အခြားသူများကို အမြဲတမ်း ယှဉ်ပြိုင်နေခြင်းက စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ အကောင်းဆုံး အလုပ်တစ်ခုပင်တည်း။
ဝုန်း!
နဂါးမူလအစ သစ်ပင်အောက်ရှိ လာဗာများမှာ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားပွက်ပွက်ဆူလာသည်။
ယင်နှင့်ယန် မျက်လုံးနှစ်ဖက် နယ်မြေသည် တုန်ခါသွားပြီး မိုးထိအောင် မြင့်မားနေသော နဂါးမူလအစ သစ်ပင်ကြီးမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း နိမ့်ဆင်းသွားသည်။
“ငါ လုံလောက်အောင် မခူးရသေးဘူးလေ။ အခုမှ ဘာလို့ ဆုတ်ခွာနေတာလဲ”
ရှန်ထျန်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တွန့်သွားသည်။ ထိုအနီရောင်-ရွှေရောင် သစ်သီးများအားလုံးမှာ အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူအဆင့် ရတနာများနှင့် တန်းတူပင် ဖြစ်ကြသည်။
ထိုအရာကို ထမင်းစားပြီးနောက် အချိုပွဲအနေဖြင့် စားသုံးလျှင်ပင် ခန္ဓာကိုယ်ကို အာဟာရဖြည့်တင်းပေးနိုင်သည့် ကြီးမားလှသော နတ်ဘုရား သစ်ဥသစ်ဖု တစ်မျိုး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
မရပါ၊ သူ အနည်းငယ် ပို၍ ခူးဆွတ်ရပေမည်!
...
ရှန်ထျန်းက ရွှေရောင် အတောင်ပံများကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ပြီး အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် နဂါးမူလအစ သစ်ပင်၏ အထက်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး အထွတ်အထိပ်ဆုံး နဂါးမူလအစ သစ်သီးဆီသို့ နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင်များ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
ချလွန်း!
အထွတ်အထိပ်ဆုံး သစ်သီးမှာ နတ်ဘုရားသတ္တုဖြင့် ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ တောက်ပပြိုးပြက်သော အလင်းရောင်ကို ဖြာထွက်နေသည်။
လေးလံသောရေများ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် ရှန်ထျန်း၏ နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင်ပင်လျှင် ထိုအတားအဆီးပေါ်တွင် အဖြူရောင် အမှတ်အသား အတန်းလိုက်များကိုသာ ချန်ထားနိုင်ခဲ့သည်။
ဤအထွတ်အထိပ်ဆုံး သစ်သီးသည် နဂါးမူလအစ သစ်ပင်အတွက် အလွန်တရာ အရေးပါကြောင်းမှာ ရှင်းလင်းထင်ရှားလှပေသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤနဂါးမူလအစ သစ်ပင်သည် နှစ်ကာလများစွာ ကျင့်ကြံလာခဲ့ပြီးသော်လည်း မည်သည့် ကိုယ်ပိုင်သတိ သို့မဟုတ် ဉာဏ်ရည်ကိုမျှ ပိုင်ဆိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။
သို့သော်လည်း ဤထိပ်သီးသစ်သီးကို ရှန်ထျန်း လက်ထဲသို့ မပါသွားစေရန် အလိုလိုသိစိတ်ဖြင့် ငြင်းဆန်နေသည်မှာမူ ရှင်းလင်းနေပေသည်။ ၎င်းက အလွန်တရာ အဖိုးတန်လွန်းလှပေသည်!
ထို့ပြင် ဤသစ်သီးတစ်လုံးတည်းသာလျှင် ရှန်ထျန်း ၏ စိတ်နှလုံးကို ထိုသို့သော ထူးကဲသည့် ရတနာများကဲ့သို့ ပြင်းပြသောဆန္ဒဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော သစ်သီးဖြစ်ပေသည်။
ဤအချက်က ရှန်ထျန်း အား ထိုသစ်သီးကို ရရှိရန် ပို၍ပင် ပြတ်သားစေခဲ့သည်။
ရှန်ထျန်း လိုချင်သည့် မည်သည့်အရာကိုမဆို ရှန်ထျန်း ရရှိရမည်သာတည်း!
နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ပေါ်တွင် အဖြူရောင် မုန်တိုင်း လီလီပန်းများ ဖြည်းညင်းစွာ ပွင့်လာပြီး ရုက္ခနွယ်ပင်တစ်ခုလုံးမှာ စိတ်ကယောင်ချောက်ချားစရာ ရုပ်လုံးကြွလာခဲ့သည်။
ချလွန်း!
၎င်းမှာ သူ အချိန်အကြာကြီး လျှို့ဝှက်ပျိုးထောင်လာခဲ့သော သတ်ဖြတ်ကွက်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ တစ်ချက်ထိုးရုံဖြင့် အောင်မြင်မှု သေချာစေရမည်!
နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် သည် ထိုထိပ်သီးသစ်သီး၏ အလွန်ခိုင်မာသော အတားအဆီးကို အောင်မြင်စွာ ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်သွားပြီး တင်းကျပ်စွာ ရစ်ပတ်လိုက်သည်။
ဝုန်း!
နဂါးမူလအစ သစ်ပင်ကြီးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး မြေကြီးထဲသို့ ပို၍ပင် လျင်မြန်စွာ နိမ့်ဆင်းသွားလေသည်။
ထိပ်သီးသစ်သီးမှာ ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း ထို နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ၏ အဓမ္မ ချုပ်နှောင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရရှာသည်။
ထိုခဏ၌ ရှန်ထျန်း မှာ ထိပ်တန်း ကောင်းကင်ဘုံ အရှင်သခင် (Heavenly Venerable) တစ်ပါးနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သစ်ပင်ဆီသို့ ဆွဲငင်သွားခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
မင်းကို ငါ မကိုင်တွယ်နိုင်ဘူးလို့ မင်းထင်နေတာလား!
ရှန်ထျန်း သည် သွားများကို ကြိတ်ကာ နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ဖြင့် သစ်သီးနှင့် ချိတ်ဆက်ထားသော ပင်စည်ကို ခုတ်ထစ်ပစ်လိုက်သည်။
မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် တောက်ပသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု လေထုပြင်ကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။
အံ့မခန်းဖွယ် ပျံသန်းနေသော ဓားဆန္ဒ (Flying Sword Intent) ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေပြီ!
...
ဒုန်း!
ရှန်ထျန်း ၏ နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် သည် ထိပ်သီးသစ်သီးကို အောင်မြင်စွာ သိမ်းဆည်းနိုင်ခဲ့သည်။
နဂါးမူလအစ သစ်ပင်ကြီးသည် အနီရောင်-ရွှေရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် ဝါးမြိုခံလိုက်ရပြီး လာဗာများထဲသို့ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။
နောက်ထပ် တစ်စက္ကန့်မျှပင် အပြင်ထွက်မနေရဲလောက်အောင် ကြောက်လန့်နေသကဲ့သို့ ရှိနေပေသည်။
ချီရှောင်ရွှမ် - “...”
ဝမ်ရှန်းရွှီ - “...”
အိုဝူ - “...”
ရှန်အစ်ကိုက ဒီနဂါးမူလအစ သစ်ပင်ကိုပါ အလွန်အမင်း ဆုတ်ခွာသွားအောင် ဖိအားပေးနိုင်ခဲ့ပြီပဲ!
ဒီနဂါးမူလအစ သစ်ပင်ကတော့ နောက်ထပ် နှစ် ၃၀၀ ကနေ ၅၀၀ လောက်အထိ ခေါင်းတောင် ထပ်မပြရဲတော့လောက်ဘူး။ သို့မဟုတ် နှစ် ၁,၀၀၀ တောင် ဖြစ်သွားနိုင်တယ်!
“အဆုံးတော့ ရသွားပြီ။ အရမ်းလည်း ပင်ပန်းသွားပြီ”
ရှန်ထျန်း သည် ထိုနဂါးမူလအစ သစ်သီးကို ပူလောင်နေသော နေလုံးငယ်လေးတစ်လုံးကို ကိုင်ထားသကဲ့သို့ ကိုင်ထားလိုက်သည်။
ခူးဆွတ်ပြီးသွားလျှင်တောင်မှ ထိုသစ်သီးမှာ တုန်ခါနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
ကျန်ရှိနေသော လူငယ်သုံးဦး၏ မျက်နှာထားများမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။
တစ်ဖက်ခြမ်းရှိ ဉာဏ်အလင်းပွင့် သစ်ပင် (Tree of Enlightenment) ကပါ စတင်တုန်ခါလာသည်ကို သူတို့ သတိထားမိလိုက်ကြလေသည်။
သေပါပြီလေ! ဒါလည်း ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေပြီပဲ!
ရှန်ထျန်း က အလွန်မြန်ဆန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ သူသည် ရွှေရောင် တောင်ပံများကို ဖြန့်ကျက်ကာ ထိုသစ်ပင်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားလေသည်။
ချလွန်း!
ချလွန်း၊ ချလွန်း၊ ချလွန်း!
ချလွန်း၊ ချလွန်း၊ ချလွန်း၊ ချလွန်း၊ ချလွန်း!
ရှန်ထျန်း ၏ အလွန်အမင်း မြန်ဆန်လှသော စွမ်းအင်အရိပ်အယောင်ကို ခံစားလိုက်ရသည့်အခါ ဉာဏ်အလင်းပွင့် သစ်ပင်ကြီးမှာ ထိတ်လန့်သွားပုံရသည်။
သစ်ပင်ပေါ်ရှိ ရင့်ကျက်မှု မရှိသေးသော အရွက်များသည် ကိုင်းဖတ်များမှ ကွာကျလာပြီး ရှန်ထျန်း ဆီသို့ မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဦးတည်ပစ်ခတ်လာကြသည်။
ဤဉာဏ်အလင်းပွင့် သစ်ပင်သည် အနည်းဆုံး သက်တမ်း ၁ သန်းခန့် ရှိသော်လည်း မည်သည့် ကိုယ်ပိုင်သတိကိုမျှ မဖွံ့ဖြိုးသေးခြင်းမှာ အံ့သြစရာပင် ဖြစ်ပေသည်။
၎င်း၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ကြမ်းတမ်းပြီး ရိုးရှင်းလှသည်။ အရွက်ထောင်ပေါင်းများစွာဖြင့် ပြုလုပ်သော တိုက်ခိုက်မှုမှာ အားနည်းသော စုံလင်သူများအဖွဲ့ (Perfected Ones) ၏ တိုက်ခိုက်မှုနှင့်ပင် တူနေပေသည်။
၎င်း၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအားများက တကယ်ပင် ဤမျှလောက် အားနည်းနေသလား၊ သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ရာ၏ ချုပ်နှောင်မှုကို ခံထားရသလားဆိုသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။
ရှန်ထျန်း က လက်မုဒြာများကို ချိတ်ဆက်လိုက်သည်။ “ကွန်ဖိန် တာအို - ကောင်းကင်ကြီး တစ်ခုလုံးကို မျိုချသည့် ပညာရပ် (Kun Peng Dao—Great Sky-Swallowing Technique)!”
ရှန်ထျန်း ၏ ကျောနောက်ဘက်တွင် ကြီးမားလှသော ကွန် (Kun) ငါးကြီး၏ အရိပ်အယောင် ပေါ်ထွက်လာသည်။
ငါးကြီးက ၎င်း၏ ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်ရာ အလွန်ပြင်းထန်သော စုပ်ယူအားရှိသည့် အနန္တလေဟာနယ် လေပွေစက်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
ထိုအရွက်များသည် လေဟာနယ် လေပွေစက်ကွင်းထဲသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် စုပ်ယူခံလိုက်ရပြီး တိုက်ခိုက်စွမ်းအားအားလုံးကို ဆုံးရှုံးသွားကြသည်။ ရှန်ထျန်း က ၎င်းတို့အားလုံးကို သိမ်းဆည်းရန် ကွန်တိန်နာတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
ရင့်ကျက်မှု မရှိသေးသော အရွက်များသာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့ကို လက်ဖက်ရည် တစ်မျိုးမျိုး ပြုလုပ်ရန်အတွက် အသုံးပြုနိုင်သေးသည်။ သူက အလဟဿ အလကားမဖြုန်းတီးတတ်သော စည်းစိမ်ကို ခြိုးခြံချွေတာတတ်သူတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။
...
ရှန်ထျန်း ကို ၎င်း၏ တိုက်ခိုက်မှုက လုံးဝ မထိခိုက်နိုင်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ ဉာဏ်အလင်းပွင့် သစ်ပင်ကြီးမှာ တုန်လှုပ်သွားလေသည်။
၎င်းသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်လျက် မြေကြီးထဲသို့ ပို၍ပင် မြန်ဆန်သောနှုန်းဖြင့် တူးဝင်သွားခဲ့သည်။
ယခုအခါ ရှန်ထျန်း သည် ဉာဏ်အလင်းပွင့် သစ်ပင်နှင့် ပေ ၁၀ အကွာအဝေးထောက်သာ ကွာဝေးတော့သည်။ သူသည် လက်ဖက်ရည်ရွက်များ၏ ရနံ့ကိုပင် ရနေရပြီ ဖြစ်သည်။
ဝုန်း!
ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခု လေထုထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
ငွေရောင် တောက်ပြောင်ပြီး ရင့်ကျက်နေသော လက်ဖက်ရည်ရွက်များသည်လည်း ၎င်းတို့၏ ကိုင်းဖတ်များမှ ကွာကျလာကြသည်။
အချို့မှာ ကြီးမားသော ရွှေရောင် ခေါင်းလောင်းများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြပြီး ကျယ်လောင်စွာ တီးခတ်ကာ ရှန်ထျန်း ကို ပြင်းထန်သော အသံလှိုင်းများဖြင့် တိုက်ခိုက်ကြသည်။
အချို့မှာ နတ်ဘုရားဓားများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြပြီး သတ်ဖြတ်လိုသည့် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ရှန်ထျန်း ဆီသို့ ပစ်လွှတ်လာကြသည်။
အချို့မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မကောင်းဆိုးဝါး ပုဆိန်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြပြီး ကြက်သီးထစရာကောင်းသော ရန်လိုသည့် စွမ်းအင်အရိပ်အယောင်များကို ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့်ပင် ဆံပင်များ ထောင်တက်သွားစေနိုင်သည်။
အချို့မှာ မြွေများ၊ ဖီးနစ်ငှက်များနှင့် အခြားသော ဒဏ္ဍာရီလာ နတ်ဘုရားတိရစ္ဆာန်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြပြီး သူ၏ဆီသို့ အပြေးအလွှား ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လာကြသည်။
...
ဉာဏ်အလင်းပွင့် သစ်ပင်သည် ရှေးခေတ် ကျင့်ကြံသူများ၏ စွမ်းအားများဖြင့် ရေးထိုးတံဆိပ်ခတ်နှိပ်ခြင်း ခံထားရသည်ဟူသော ကောလာဟလများ ရှိခဲ့ဖူးသည်။
ထိုခဏ၌ ရှန်ထျန်း မှာ ရှေးခေတ်ကာလများဆီသို့ ကူးပြောင်းရောက်ရှိသွားပြီး ထိုခေတ်က ထူးချွန်ထက်မြက်သူများနှင့် တိုက်ခိုက်နေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
သူ၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုတည်းသော အတွေးသာ ရှိနေတော့သည်။ ထိုဉာဏ်အလင်းပွင့် သစ်ပင်ပေါ်တွင် ရေးထိုးတံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားကြသော ရှေးခေတ်က ထူးချွန်ထက်မြက်သူများ... သူတို့က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အားနည်းနေရတာလဲ။