“ရှန်ထျန်းအစ်ကိုကြီး၊ လက်မလှုပ်ပါနဲ့။ ဒီအလုပ်ကို ကျွန်တော် လုပ်ခွင့်ပြုပါ!”
“ဒါက ရိုးရိုးလေဟာနယ် ဝဲဂယက်တစ်ခုပါပဲ။ ကျွန်တော် လက်ညှိုးတစ်ချောင်းတည်းနဲ့ ဖြေရှင်းနိုင်ပါတယ်!”
ဝမ်ရှန်းရွှီ သည် အစွမ်းထက်သော ဖိအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သော်လည်း သူ၏ပုံစံမှာ ခမ်းနားထည်ဝါခြင်း လုံးဝမရှိပေ။
ယင်းအစား သူသည် တစ်စုံတစ်ခုသော အလွန်ခါးသောအရသာကို စားသုံးထားရသည့်ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသည်။
သူသည် အခြေအနေကို လှည့်ဖျားရန် နောက်ဆုံးအရှိန်မြှင့်တင်မှုကို စောင့်ဆိုင်းရင်း မိမိ၏ သက်တမ်းတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို အလွန်အမင်း ပုံအော လောင်ကျွမ်းစေခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ရှန်ထျန်း နိုးထလာပြီဟု လာပြောနေပေသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူ၏ သက်တမ်းနှစ်များကို အလကားနေရင်း အလဟဿ လောင်ကျွမ်းစေလိုက်ခြင်း မဟုတ်ပေဘူးလော။
နိုးထလာချိန်ကလည်း အလွန်အမင်း မှားယွင်းနေပေသည်!
ဝမ်ရှန်းရွှီ ၏ မျက်နှာတွင် ဒေါသထွက်မှုနှင့် အဆင်မတန်သော ပူပန်ကြောက်ရွံ့မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ သူသည် လေဟာနယ် ဝဲဂယက်ကြီးကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
ငါ မင်းနဲ့ အသေအချာ တိုက်ခိုက်တော့မယ်!
ဝမ်ရှန်းရွှီ သည် ငွေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် ခြုံလွှမ်းသွားပြီး အစွမ်းထက်သော လေဟာနယ်စွမ်းအင်များက လေဟာနယ် ဝဲဂယက်ထဲသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဝင်သွားသည်။
လေဟာနယ်စွမ်းအင်များ ဝဲဂယက်ထဲသို့ ပိုမိုစီးဝင်လာသည်နှင့်အမျှ ဝဲဂယက်၏ လည်ပတ်နှုန်းမှာ နှေးကွေးသွားပြီး စုပ်ယူနိုင်စွမ်းမှာလည်း အားနည်းသွားခဲ့သည်။
၎င်းသည် အရာရာကို ဝါးမြိုသိမ်းပိုက်နိုင်စွမ်းကို ဆက်လက်ထုတ်လွှတ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း အဖွဲ့ပေါ်သို့ ပေးမည့် ခြိမ်းခြောက်မှုမှာမူ သိသိသာသာ လျော့ပါးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဝမ်ရှန်းရွှီ သည် နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်တော့သည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူ၏သက်တမ်းကို အလဟဿ မဖြုန်းတီးမိလိုက်ပေ။
ခဏလောက် စောင့်ဦး!
ဝမ်ရှန်းရွှီ ၏ မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားသည်။ သူ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သော သက်တမ်းမှာ လုံလောက်မှု မရှိသေးကြောင်း သူ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်လိုက်ခြင်းပင်တည်း။
လေဟာနယ် ဝဲဂယက်သည် စွမ်းအင်များကို အလွန်အမင်း စုပ်ယူထားခဲ့ပြီး ၎င်းကို ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ခြင်းမှာ ဝမ်ရှန်းရွှီ ထင်ထားသည်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုခက်ခဲနေသည်။
ဝမ်ရှန်းရွှီ ၏ မဟာလေဟာနယ် မွေးရာပါ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ကျိန်စာသင့်နေသော ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူသည် မွေးစကတည်းက သက်တမ်းများ အနည်းနှင့်အများ ဆုံးရှုံးနေခဲ့ရသူတည်း။
သူသည် ဝိညာဉ်ဖြစ်တည်မှုအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ အဆင့်တက်ရောက်နိုင်ခဲ့လျှင်တည်းက ဝမ်ရှန်းရွှီ ၏ သက်တမ်းမှာ များများစားစား တိုးလာမည် မဟုတ်ပေ။ ဤအရာများ မဖြစ်ပွားမီက သူ၌ ကျန်ရှိနေသေးသော သက်တမ်းမှာ နှစ် ၅၀၀ ခန့်သာ ရှိတော့သည်။
သို့သော်လည်း သူသည် ဧရာမ နဂါးကြီးများ၏ အသက်သေစေလောက်သော လိုက်လံတိုက်ခိုက်မှုမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ရပြီး လေဘုရင် ဝိုင်ဗာန်၏ အတောင်ပံကို ဖြတ်တောက်ရန် မမြင်ရသော ဓားပညာကို အသုံးပြုခဲ့ရကာ ချီရှောင်ရွှမ် နှင့် တိုက်ခိုက်စဉ်ကလည်း လေဟာနယ် ခရီးပို့ ပို့ဆောင်ရေး ပညာရပ်ကို အသုံးပြုခဲ့ရပေသည်။
ဝမ်ရှန်းရွှီ သည် ထိုလှည့်ကွက်များနှင့်ပင် သူ၏သက်တမ်း အများအပြားကို ကုန်ဆုံးစေခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
ယခု လေဟာနယ် ဝဲဂယက်ကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ဝမ်ရှန်းရွှီ သည် သူ၏ ကျန်ရှိနေသေးသော သက်တမ်း နှစ် ၂၀၀ အထဲမှ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်ကို လောင်ကျွမ်းစေခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဆံပင်များပင်လျှင် ဖြူရော်သွားခဲ့ပြီတည်း။
ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့လျှင်တည်းက သူသည် လေဟာနယ် ဝဲဂယက်၏ စွမ်းအားကို အနည်းဆုံးအဆင့်သို့သာ အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး လုံးဝဥဿုံ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။
ဝမ်ရှန်းရွှီ သည် ကြမ်းတမ်းစွာ တွက်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ အကယ်၍သာ သူသည် လေဟာနယ် ဝဲဂယက်ကို လုံးဝဖျက်ဆီးပစ်လိုပါက သူ၏သက်တမ်းမှ အနည်းဆုံး နောက်ထပ် နှစ် ၅၀ ကို ထပ်မံလောင်ကျွမ်းစေရမည် ဖြစ်သည်။
ပြဿနာမှာ သူ၌ နောက်ထပ် နှစ် ၅၀ ပိုလျှံနေခြင်း မရှိတော့သည်ပင်တည်း။
...
ဒါက ဟာသမဟုတ်ပေ!
ဝမ်ရှန်းရွှီ က “လေဟာနယ်ကို ထိန်းချုပ်ဖို့အတွက် ငါ့အသက်ကို ငါ လောင်ကျွမ်းစေမယ်” ဟု အော်ဟစ်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းမှာ ကြွေးကြော်သံ တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။
ထာဝရ အသက်ရှင်ခြင်း ကျမ်းကို ရရှိပြီးနောက်တွင် ဝမ်ရှန်းရွှီ သည် သူ၏ သက်တမ်းတစ်ခုလုံးကို အကုန်အစင် မလောင်ကျွမ်းစေသမျှ ကာလပတ်လုံး နောင်တွင် တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ကုစားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် သတိပေးချက်မှာ သူ၏ သက်တမ်းတစ်ခုလုံးကို လုံးဝကုန်စင်အောင် မဖြုန်းတီးပစ်ရဟူ၍ပင်။ အကယ်၍သာ အကုန်လောင်ကျွမ်းသွားပါက ကယ်တင်စရာ ဘာမှ ကျန်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
သူ့တွင် ဆက်လက်ရှင်သန်စရာများစွာ ကျန်ရှိနေသေးသည်။ မည်သူကများ မိမိ၏ အသက်ကို စွန့်လွှတ်လိုကြမည်နည်း။
သို့သော် ငါက အဲဒီလို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ကြေညာခဲ့မိပြီလေ!
ရှန်ထျန်းအစ်ကိုကြီးကိုတောင် ဝင်မပါဖို့ ငါ ပြောခဲ့မိသေးတာ။ အခုတော့ သူ့အကူအညီကို သွားတောင်းရတော့မှာလား။
အရမ်းကို ရှက်စရာကောင်းလိုက်တာ!
ဝမ်ရှန်းရွှီ သည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ခက်ခဲနက်နဲသော အကျပ်အတည်းထဲသို့ ကျရောက်သွားတော့သည်။ အလွန်တရာ ခေါင်းကိုက်စရာပင်တည်း!
ဝမ်ရှန်းရွှီ ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော လေဟာနယ်စွမ်းအင်များ အားနည်းလာသည်နှင့်အမျှ ပြန်လည်အားကောင်းလာသော လေဟာနယ် ဝဲဂယက်ကြီးသည် ရုတ်တရက် ဒေါသထွက်လာဟန်ဖြင့် ပြန်လည်တုံ့ပြန်လာခဲ့သည်။
ဝုန်း!
၎င်းမှာ သေခါနီးတွင် ခဏတာ အသိတရား ပြန်လည်ဝင်လာခြင်းနှင့် တူနေပေသည်!
ထိုခဏ၌ လေဟာနယ် ဝဲဂယက်သည် ကွဲအက်သွားပြီး ယခင်ကထက် ပိုမိုပြင်းထန်သော စုပ်ယူနိုင်စွမ်းကို ထုတ်လွှတ်လာခဲ့သည်။
ဝမ်ရှန်းရွှီ မှာ သံသယဖြစ်စရာမလိုဘဲ ထိုလေဟာနယ် ဝဲဂယက်၏ ပစ်မှတ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ဝဲဂယက်ဆီသို့ ချက်ချင်းဆိုသလို ဆွဲငင်ခြင်း ခံလိုက်ရ၏။
“သေစမ်း၊ သေစမ်း၊ သေစမ်း၊ သေစမ်း၊ သေစမ်း။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ထိန်းချုပ်လို့ မရတော့တာလဲကွ။”
“ချီအစ်ကိုကြီး၊ ရှန်ထျန်းအစ်ကိုကြီး၊ အောင်ဝူ၊ ငါ့ကို တစ်လက်ောက်ကူကြပါဦး။ ငါ့ကို ပြန်ဆွဲကြစမ်းပါ!”
ရှန်ထျန်း နှင့် ကျန်နှစ်ယောက်မှာ ဝဲဂယက်ထဲသို့ ဆွဲငင်ခံနေရသော ဝမ်ရှန်းရွှီ ကို ကြည့်ရင်း ချွေးစေးများ ပျံလာသည်အထိ ဖြစ်သွားကြရသည်။
သူက လက်ညှိုးတစ်ချောင်းတည်းနဲ့ ဖြေရှင်းနိုင်တယ်လို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။
ဒီ မဟာလေဟာနယ် သန့်စင်သူကတော့ တကယ့်ကို အူကြောင်ကြောင် လူတစ်ယောက်ပါပေတည်း!
...
ရှန်ထျန်း ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းများ တွန့်ချိုးသွားသည်။ သူ၏ ကျောပြင်နောက်ဘက်ရှိ အမွှေးအတောင်ပါသော မသေနိုင်သည့် သတ္တုတောင်ပံများ ဖြန့်ထွက်လာ၏။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရှန်ထျန်း သည် မူလနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဝမ်ရှန်းရွှီ ၏ ရှေ့နားသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
သူသည် ဝမ်ရှန်းရွှီ ၏ ပခုံးကို လက်ယာလက်ဖြင့် ဆွဲကိုင်လိုက်ကာ ဝဲဂယက်၏ အကျုံးဝင်ရာနယ်ပယ်ပြင်ပသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
“ရှန်ထျန်းအစ်ကိုကြီး၊ မလုပ်နဲ့!”
ရှန်ထျန်း တစ်ယောက် လေဟာနယ် ဝဲဂယက်အတွင်းသို့ စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဝမ်ရှန်းရွှီ ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ပူနွေးသောမျက်ရည်များ ဝဲလာခဲ့သည်။
ရှန်ထျန်းအစ်ကိုကြီးက ငါ့ကို ကယ်တင်ဖို့အတွက် သူ့အသက်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်တာလား။
ငါက ကြီးမြတ်တဲ့ လူတစ်ယောက်တော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ရှန်ထျန်းအစ်ကိုကြီးက ငါ့ကို ကယ်တင်လောက်တဲ့အထိ တန်ဖိုးရှိတယ်လို့ ယူဆခဲ့တာပေါ့လေ။
ရှန်ထျန်းအစ်ကိုကြီး၊ ကျေးဇူးဆပ်လို့တောင် ကုန်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးဗျာ!
ဝမ်ရှန်းရွှီ တစ်ယောက် အလွန်အမင်း ထိရှခံစားနေရစဉ်မှာပင် ရှန်ထျန်း ထံမှ မျက်စိကျိန်းမတတ် စိမ်းလန်းသော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
စိမ်းလန်းစိုပြေသော ကျောက်စိမ်းရောင် နွယ်ပင်များနှင့်အတူ ဟာရီကိန်း လီလီပန်းများက သူ၏ ပတ်လည်တွင် ပေါက်ထွက်လာကြသည်။
ထို ဟာရီကိန်း လီလီပန်းများ ပွင့်ဖူးလာသည့် ခဏ၌ပင် ရှန်ထျန်း သည် စုပ်ယူခံရခြင်းမှ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။
ထို့နောက် သူသည် သူ၏ လက်ယာလက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။
ရှည်လျားစိမ်းလန်းသော ကျောက်စိမ်းနွယ်ပင် တစ်ခုသည် လေဟာနယ် ဝဲဂယက်ထဲသို့ ဓားသွားကဲ့သို့ ခုတ်ပိုင်းဝင်ရောက်သွားပြီး အတွင်းဘက်သို့ ရောက်ရှိကာ လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့သည်။
နွယ်ပင်များ ပြန့်နှံ့သွားသည်နှင့်အမျှ အဖြူရောင် ဟာရီကိန်း လီလီပန်းများ အားလုံးမှာလည်း အပြည့်အဝ ပွင့်ဖူးလာကြသည်။
လေဟာနယ် ဝဲဂယက်ကြီးမှာ ချည်နှောင်ခံလိုက်ရသည့်အနှယ် ဖြစ်သွားပြီး ၎င်း၏ နှေးကွေးပြီးသား လည်ပတ်မှုမှာလည်း လုံးဝ ရပ်တန့်သွားခဲ့တော့သည်။
ထို့နောက်တွင် ပိုမိုများပြားလာသော နွယ်ပင်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ လေဟာနယ် ဝဲဂယက်၏ အလယ်ဗဟိုရှိ အနက်ရောင် အစက်အပြောက်ငယ်လေးမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း သေးငယ်သွားကာ မကြာမီမှာပင် ဘာမှမရှိတော့သည်အထိ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေသည်။
ငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် တည်ငြိမ်မှုတို့မှာ နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ လေဟာနယ်၏ အရာရာကို ဝါးမြိုသိမ်းပိုက်နိုင်စွမ်းမှာလည်း လုံးဝ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ချေပြီတည်း။
ချီရှောင်ရွှမ်၊ ဝမ်ရှန်းရွှီ နှင့် အောင်ဝူတို့မှာ သက်ပြင်းချလိုက်ကြပြီး အထူးသဖြင့် ဝမ်ရှန်းရွှီ မှာ ပို၍ပင် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ သူ၏ မျက်နှာပေးမှာ အလွန်အမင်း စိတ်အေးသွားရခြင်းနှင့် ခါးသီးစွာ အားနာရခြင်းတို့ ရောနှောနေ၏။
သူသည် အသက်ကိုပင် ဆုံးရှုံးရမလို ဖြစ်ခဲ့ရပြီး အခြေအနေကိုလည်း မကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပေ။
ငါ့ဘဝက ဘယ်လောက်တောင် ခါးသီးလိုက်ရပါလဲကွာ!
...
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချီရှောင်ရွှမ် မှာ အဓိကအားဖြင့် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေခဲ့သည်။ သူသည် လေဟာနယ် ဝဲဂယက်၏ စွမ်းအားကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကြုံတွေ့ဖူးသူ ဖြစ်ပေသည်။
ဝမ်ရှန်းရွှီ က သူ၏ သက်တမ်းကို လောင်ကျွမ်းစေကာ ၎င်း၏စွမ်းအားကို ထက်ဝက်ခန့် လျှော့ချပေးခဲ့သော်လည်း ၎င်းမှာ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသော စိန်ခေါ်မှုတစ်ခု အဖြစ် ဆက်လက်တည်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ရှန်ထျန်း ၏ ရှေ့မှောက်တွင်မူ ထိုလေဟာနယ် ဝဲဂယက်မှာ မုန့်ညက်ထုတ် တစ်ထုပ်ကဲ့သို့ အားနည်းလှပေသည်။
ရိုးရှင်းသော လှုပ်ရှားမှုအနည်းငယ်ဖြင့် လေဟာနယ် ဝဲဂယက်ကြီးမှာ လုံးဝ အနိုင်ယူ ချေမှုန်းခြင်း ခံလိုက်ရ၏။
ရှန်ထျန်း ၏ စွမ်းဆောင်ရည်များမှာ တကယ်ပင် အံ့သြချီးမွမ်းဖွယ် ကောင်းလှပေစွတည်း!
အောင်ဝူ၏ အနေအားဖြင့်မူ သူသည် ရှန်ထျန်း ကို ပြင်းထန်သော အထደအမြတ် တန်ဖိုးထားသည့် အကြည့်များဖြင့် ငေးကြည့်နေခဲ့သည်။
သူသည် သူ၏ ဖောင်းဖောင်းစူစူ လက်ဖဝါးလေးများကို တဖြောင်းဖြောင်း မြည်အောင် တီးလိုက်ကာ — “ရှန်ထျန်းအစ်ကိုကြီး၊ ခင်ဗျားက တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲဗျာ! ခင်ဗျားက ကြိမ်လုံးတွေနဲ့ ဒီလေဟာနယ် ဝဲဂယက်ကို ဖျောက်ဖျက်ပစ်နိုင်ခဲ့တာပဲ။ အဘွားကြီးတော်က ခင်ဗျားနဲ့ စာချုပ်ချုပ်ဆိုဖို့ ဘာကြောင့် ဆန္ဒရှိခဲ့တယ်ဆိုတာ အံ့သြစရာတော့ မရှိတော့ပါဘူး!” ဟု ပြောဆိုလိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း မှာ — “???”
ဒီကိစ္စ နှစ်ခုက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ချိတ်ဆက်နေကြတာလဲကွ?
ချီရှောင်ရွှမ် နှင့် ဝမ်ရှန်းရွှီ တို့သည် အချင်းချင်း အပြန်အလှန် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ နွေးထွေးလာသလို ခံစားလိုက်ကြရ의။
သူတို့နှစ်ဦးမှာ ယခုတလော အလွန်အမင်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်နေခဲ့ကြသော်လည်း အဆုံးတွင်မူ အခြေအနေများ ရှုပ်ထွေးလာသောအခါ ရှန်ထျန်း ကသာ ဝင်ရောက် ကယ်တင်ပေးခဲ့ရပေသည်။ အလွန်တရာ ရှက်စရာကောင်းလိုက်ပါဘိ!
အဟမ်း၊ အကြောင်းအရာကို သိမ်သိမ်မွေ့မွေ့နဲ့ ဘယ်လိုပြောင်းရမလဲဟင်?
ကူညီကြပါဦး!
ချီရှောင်ရွှမ် ၏ မျက်လုံးသုံးလုံးမှာ ရုတ်တရက် လှည့်ပတ်သွားကြသည်။ “အဟမ်း၊ ရှန်ထျန်းအစ်ကိုကြီးက လိပ်နက် ကျောက်သင်ပုန်းရှေ့မှာ အချိန်အကြာကြီး ကျင့်ကြံခဲ့တာပဲ။ အဲဒီကနေ ဘာတွေများ ထိုးထွင်းဉာဏ် ရခဲ့လဲ မသိဘူးဗျာ?”
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဝမ်ရှန်းရွှီ နှင့် အောင်ဝူတို့မှာလည်း အလွန်တရာ စူးစမ်းချင်စိတ် ပြင်းပြနေသော ပုံစံဖြင့် ကြည့်လာကြတော့သည်။
ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ပုံမှန်ကျင့်ကြံမှု အစည်းအဝေးတစ်ခုက အဲ့ဒီလောက်အထိ အာရုံစူးစိုက်မှုကို မစုပ်ယူနိုင်ပါပေ။ အလွန်နက်နဲသော ကျင့်ကြံခြင်း အနေအထားထဲသို့ နစ်မြုပ်နေသူများသာလျှင် သူတို့의 ပတ်လည်ရှိ အရာရာတိုင်းကို သတိမမူမိဘဲ ဖြစ်နေတတ်ကြပေသည်။
၎င်းက သူသည် ကြီးမြတ်သော ထိုးထွင်းဉာဏ်ကို ရရှိခဲ့သည်ကို ဆိုလိုနေခြင်းလည်း ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသဖြင့် သူသည် ၎င်းထဲတွင် လုံးဝ နစ်မြုပ်သွားခဲ့ပြီး မိမိကိုယ်ကို ပြန်မဆွဲထုတ်နိုင်ခဲ့ပေ။
ချီရှောင်ရွှမ် နှင့် ဝမ်ရှန်းရွှီ တို့ နှစ်ဦးစလုံးက အလွန်တရာ သိလိုစိတ် ပြင်းပြနေကြသည်။ မည်ကဲ့သို့သော ထိုးထွင်းဉာဏ်က ရှန်ထျန်း ကို ထိုမျှအထိ နစ်မြုပ်သွားစေနိုင်ပါသနည်း။
၎င်းမှာ သင်၏ ပုံမှန် အမွေအနှစ်တစ်ခုတော့ ဖြစ်မည်မဟုတ်ပေ။
ရှန်ထျန်း က သူတို့의 သိလိုစိတ်ပြင်းပြနေသော မျက်နှာပေးများကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။ “ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ အသက်စွမ်းအင်ကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးတဲ့ နည်းစနစ်တစ်ခုနဲ့ ဓားပညာရပ်တစ်ခုပါပဲ။”
ဝမ်ရှန်းရွှီ က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ရှန်ထျန်း ၏ ပါရမီကို ထည့်တွက်လိုက်လျှင် သူသည် ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်း ကျမ်းစာကို နားလည်နိုင်ခြင်းမှာ လုံးဝ သာမန်ကိစ္စတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။ ထို့အပြင်—
စောင့်ပါဦး! ‘ဓားပညာရပ်တစ်ခုပါပဲ’ တဲ့လား!
ဒါ ထာဝရဧကရာဇ်ရဲ့ အမြင့်ဆုံးပညာရပ်ဖြစ်တဲ့ ထာဝရဓားပညာ မဟုတ်ဘူးလို့ မပြောနဲ့နော်!
ငါကျတော့ ဘာလို့ အဲ့ဒါကို လုံးဝ လက်မခံရတာလဲကွ?
...
အောင်ဝူ က ရှန်ထျန်း ကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။ “ဘာဓားပညာလဲဗျ။ ရှန်ထျန်းအစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော်တို့ကို ကွက်တိအနည်းငယ်လောက် ပြသပေးလို့ရမလားဟင်?”
ကွက်တိအနည်းငယ် ပြသပေးရမည်လော။
ရှန်ထျန်း မှာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ချီရှောင်ရွှမ် နှင့် ဝမ်ရှန်းရွှီ တို့ကို ပြုံးပြလိုက်သည်။ “ရတာပေါ့။ ချီအစ်ကိုနဲ့ ဝမ်အစ်ကိုတို့ကရော ကိုယ်နဲ့အတူ ကွက်စစ်ပြိုင်ဖို့ ဆန္ဒရှိကြရဲ့လား၊ အဲ့ဒါမှ ကိုယ်က အဲ့ဒါကို လက်တွေ့ပြလို့ရမှာပေါ့။”
ဝမ်ရှန်းရွှီ ၏ အဖြူရောင် ဆံပင်များမှာ ထောင်ထွက်လာပြီး သူ၏ အမည်းစက်ဝိုင်း ဝန်းနေသော မျက်လုံးများမှာ တလက်လက် တောက်ပလာသကဲ့သို့ ရှိသွားသည်။
သူ တုန်ယင်သွားခဲ့의။ “အဟမ်း၊ ဒီအလုပ်အတွက်ဆိုရင် ချီအစ်ကိုက ပိုသင့်တော်တယ်လို့ ထင်တယ်ဗျ! ငါ့ရဲ့ သက်တမ်းက ကုန်ခါနီးနေပြီ။ ကွက်စစ်ပြိုင်တာက လူငယ်တွေရဲ့ အလုပ်လေ။ ငါတော့ အခု မခံနိုင်တော့ပါဘူးကွာ။”
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဝမ်ရှန်းရွှီ မှာ ဘေးဘက်သို့ အပြေးအလွှား သွားကာ ထိုင်ချလိုက်သည်။ သူသည် လိပ်နက် ရုပ်ထု၏ ဟန်ပန်ကို အတုယူကာ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းသို့ ဝိညာဉ်ချီများကို လှည့်ပတ်စီးဆင်းစေတော့သည်။
သူ့ရင်ထဲတွင် အလွန်တရာ နာကျင်ကြေကွဲနေရ의!
သူသည် ယခင်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကိစ္စကြောင့် သူ၏ သက်တမ်း ရာပေါင်းများစွာကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး မည်သည့်အချိန်တွင် ပြန်လည်ရရှိနိုင်မည်ကို မသိရှိရပေ။
ဒါပေမဲ့… ဒီဟန်ပန်က… တကယ်ကိုပဲ အတော်လေး ရှက်စရာကောင်းလှပေသည်တည်း!
ချီရှောင်ရွှမ် မှာ ကြောက်ရွံ့ခြင်း သို့မဟုတ် တွန့်ဆုတ်ခြင်း လက္ခဏာ တစ်စုံတစ်ရာကို မပြခဲ့ပေ။ သူသည် ရှန်ထျန်း ကို တောက်ပနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ငေးကြည့်လိုက်သည်။ “ရှန်ထျန်းအစ်ကိုကြီးသာ အာမခံတယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ အသစ်တွေ့ရှိထားတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို စမ်းသပ်ဖို့ ကျွန်တော် ဝန်မလေးပါဘူး။”
ရှန်ထျန်း က အပြုံးလေးဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် ကျောက်စိမ်းရေဓား က ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့의။
၎င်း၏ ကျောက်စိမ်းစိမ်း အလင်းရောင်မှာ တလက်လက် တောက်ပနေသော စီးဆင်းနေသည့် စမ်းရေတစ်စင်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းမှာ ထင်ရှားစွာပင် ကောင်းမွန်သော ဓားတစ်လက် ဖြစ်ပေသည်။
തീർച്ചပါလေ, ချီရှောင်ရွှမ် ကဲ့သို့သော ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦးအတွက်မူ ဤ ကျောက်စိမ်းရေဓား မှာ သာမန်ပစ္စည်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။
ဓားကို ကိုင်ထားသည့် လူသားကသာ ချီရှောင်ရွှမ် ကို ထိုမျှအထိ စိတ်အားထက်သန်လာစေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ထိုသူ၏ လက်ထဲတွင် မြက်ပင်တစ်ပင် သို့မဟုတ် သစ်သားချောင်းလေး တစ်ချောင်းပင်လျှင် ဓားတစ်လက် ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။
ချီရှောင်ရွှမ် က သန့်စင်သောတောင်ပေါ်မှ ထိုညကို ဘယ်သောအခါမှ မေ့လျော့မည် မဟုတ်ပေ၊ ထိုဘုရားသင်းသင်းဆန်ဆန်၊ နတ်ဘုရားဆန်ဆန် ဓားဆန္ဒကိုလေ။ သူသည် ထိုအချိန်မှစ၍ ၎င်းကြောင့် အဆက်မပြတ် ခြောက်လှန့်ခံနေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
ယခုအခါတွင်လည်း ရှန်ထျန်း သည် ဤလိပ်နက် ကျောက်သင်ပုန်းမှ တဆင့် အခြားသော ဓားပညာရပ် တစ်ခုကိုပါ ရရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ချီရှောင်ရွှမ် မှာ ၎င်းအတွက် သိသိသာသာပင် စိတ်လှုပ်ရှား မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေခဲ့သည်။
“ခရမ်းရောင် သိုင်းဝန်း မြစ်နှင့် တောင်များ! ပုံဖော်လော့!”
ချီရှောင်ရွှမ် သည် ကြီးမားလှသော ရန်သူတစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ သူ၏ ခရမ်းရောင် သိုင်းဝန်း မြစ်နှင့် တောင်များ ပညာရပ်ကို သန့်စင်ပြီး အသက်သွင်းရန်အတွက် ဆေးလုံးအချို့ကို သောက်သုံးလိုက်သည်။
ခရမ်းရောင် ရောင်ဝါတို့မှာ ကြီးမားခိုင်မာသော အကာအကွယ် သံချပ်ကာတစ်ခုကဲ့သို့ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ပတ်လည် ဝန်းရံသွားခဲ့သည်။
ထိုအချိန်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ချီရှောင်ရွှမ် ၏ ကောင်းကင်မျက်လုံးကြီးမှာ အလင်းရောင် တလက်လက် တောက်ပလာပြီး မည်သည့် အားနည်းချက်ကိုမဆို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ရှန်ထျန်း ထံတွင်သာ အမြဲတမ်း စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။
သို့သော် မည်သည့် အားနည်းချက်မှ မရှိခဲ့ပေ!
ရှန်ထျန်း ၏ ကျောနောက်ဘက်တွင် အဆုံးမရှိသော ဓားကိုယ်စားပြု ရုပ်ပုံသဏ္ဌာန်ကြီး ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး ထိုရုပ်ပုံသဏ္ဌာန်များ၏ ဘေးဘက်များမှ တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ပစ်ထွက်လာကြသည်။
သူ၏ ဘုရားသပေး သိုင်းဓားကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ပျံသန်းနေသော ဓားဆန္ဒတို့ကြောင့် ရှန်ထျန်း သည် အဆင့်အမြင့်ဆုံး အဆင့်များအထိပင် မည်သည့်ဓားပညာရပ်ကိုမဆို အခြေခံအားဖြင့် ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်နိုင် ရှိနေခဲ့သည်။ ပုံစံမှာ ကွဲပြားနိုင်သော်လည်း မူရင်းသဘောတရားမှာမူ အတူတူပင် တည်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း သည် ဓားကိုကိုင်ကာ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေခဲ့ပြီး အလင်းရောင်အောက်တွင် သူ၏ ချောမောသော မျက်နှာမှာ တလက်လက် တောက်ပနေခဲ့သည်။ သူသည် အလွန်တရာ ရဲရင့်ခံ့ညားပြီး တင့်တယ်နေပုံ ပေါ်နေ၏။
ချီရှောင်ရွှမ် ပင်လျှင် ရှန်ထျန်း ၏ ဤပုံရိပ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ အနည်းငယ် အဆင့်နိမ့်ကျသွားသလို ခံစားရသည်အထိ မကူညီနိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။
...
“ရှန်ထျန်းအစ်ကိုကြီး၊ လှုပ်ရှားလိုက်ပါတော့!”
သူ၏ ကောင်းကင်လှံတံကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ရင်း ချီရှောင်ရွှမ် သည် ပြင်းပြသော စိတ်လှုပ်ရှားမှု မျှော်လင့်ချက်တို့ဖြင့် ရှန်ထျန်း ကို ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း သည် ကျောက်စိမ်းရေဓား ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ချီရှောင်ရွှမ် ရှိရာသို့ ခုတ်ချလိုက်သည်။
လှုပ်ရှားမှုမှာ မြန်ဆန်လှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ အမှန်တကယ်ဆိုရသော် ၎င်းမှာ အလွန်တရာ နှေးကွေးလှပေသည်။ သုံးနှစ်သား ကလေးငယ် တစ်ဦးပင်လျှင် ၎င်းကို အလွယ်တကူ ရှောင်တိမ်းနိုင်လောက်သည်အထိ ဖြစ်의။
သို့သော် ချီရှောင်ရွှမ် ၏ မျက်နှာပေးမှာမူ ဓားကျဆင်းလာသည့် ခဏ၌ပင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူသည် ထိုဓားလှုပ်ရှားမှု တစ်ချက်တည်း၏ ထူးကဲသော စွမ်းအားများကို ကြိုတင် ခံစားမိလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ တားမြစ်ထားသော အချိန်နယ်ပယ်နှင့် ထိတွေ့နေသည့် အမြင့်ဆုံးသော နယ်ပယ်တွင် ရှိနှင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အထွတ်အထိပ် အဆင့်ရှိသော နည်းပညာရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
ရှန်ထျန်း ၏ ဤဓားပညာရပ်အပေါ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမှာ အပြည့်အဝ မပြီးပြည့်စုံသေးပေ။
သို့ဖြစ်စေကာမူ ချီရှောင်ရွှမ် မှာ ထိုလှုပ်ရှားမှု တစ်ချက်တည်းမှပင် အလွန်အမင်း ဖိအားများကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဂျိမ်း!
ဓားသံမြည်ဟိန်းသံမှာ သမုဒ္ဒရာထဲမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသော နဂါးတစ်ကောင်နှင့် တူနေပြီး ဓားအလင်းရောင်မှာ မိုးသောက်ယံ၏ ပထမဆုံး နေရောင်ခြည်နှင့် တူနေပေသည်။
ထိုခဏ၌ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားအလင်းရောင် တစ်ခုသည် ဟာလာပြင်ကို ထိုးဖောက်သွားကာ အချိန်ကိုပါ ဖြတ်ပိုင်းသွားသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသည်။
ခရမ်းရောင် သိုင်းဝန်း မြစ်နှင့် တောင်များမှာ လှိုင်းထန်လာခဲ့သော်လည်း ၎င်းကို ဆန့်ကျင်ရာတွင် အသုံးမဝင်ခဲ့ပေ။ ကောင်းကင်မျက်လုံးကြီးမှာ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ တောက်ပနေသော်လည်း ထိုလှုပ်ရှားမှုကို ဖမ်းဆုပ်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
...
ဂျိမ်း!
ကျောက်စိမ်းရေဓား ကို ၎င်း၏ အိမ်သို့ ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ လက်များကို ကျောနောက်တွင် ပိုက်လိုက်ကာ ပြုံးလိုက်의။
“ဒီဓားပညာကိုတော့ ထာဝရဓား လို့ ခေါ်ပါတယ်။”