ချီရှောင်ရွှမ် က ဝမ်ရှန်းရွှီ ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ မီးနှင့်ရေလို တင်းမာနေကြသည်။
ရှေးယခင်ကတည်းက ထူးချွန်ထက်မြက်သူတိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင်မာနကိုယ်စီ ရှိကြစမြེ་ပေသည်။
ချီရှောင်ရွှမ် က ရှန်ထျန်း အပေါ် ယဉ်ကျေးပျူငှာခဲ့ခြင်းမှာလည်း သူ့စွမ်းအားကို သူအသိအမှတ်ပြုထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ရှန်ထျန်း မှလွဲ၍ ချီရှောင်ရွှမ် အသိအမှတ်ပြုသော သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ပေ! ကိုဒုဗောဓိသတ္တ၊ ဖန်ချាង သို့မဟုတ် အခြားသူများပင်လျှင် သူ့မျက်စိထဲတွင် မရှိကြပါ!
ယခုအခါ ဝမ်ရှန်းရွှီ က ထိုကဲ့သို့ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများကို ပြောဝံ့ရုံသာမက ရှန်အစ်ကိုကပါ သူ့ဘက်ကနေ ဝင်ပြောပေးနေရလေသည်။
ထိုအချက်က ဝမ်ရှန်းရွှီ အပေါ် ထားရှိသည့် ချီရှောင်ရွှမ် ၏ အကြည့်များကို ပို၍ပင် မနှစ်မြို့စရာ ဖြစ်လာစေခဲ့သည်။
သူက ရှန်အစ်ကိုနဲ့ တန်းတူပဲလို့ ပြောဝံ့ရဲတယ်ပေါ့လေ။
ဟာသတစ်ခုလိုပါပဲလား!
ပြင်းထန်သော တိုက်လိုခိုက်လိုစိတ်တို့က ဂူအတွင်း တစ်ခုလုံးတွင် လွှမ်းခြုံလာသည်။
ဝမ်ရှန်းရွှီ က ချီရှောင်ရွှမ် ကို ရဲတင်းဟန်ဆောင်ကာ ကြည့်လိုက်သော်လည်း အတွင်းစိတ်ထဲတွင်မူ ပျော့ညံ့နေလေပြီ ဖြစ်သည်။
“ခင်ဗျား ဘာလုပ်မလို့လဲ!
“မ-ထင်နဲ့နော်၊ ကိုယ်က ခင်ဗျားကို ကြောက်လို့မဟုတ်ဘူး။ ကျုပ်တို့ရဲ့ တိုက်ပွဲက ဟိုဒင်း ဒรိတ်တွေနဲ့ နဂါးတွေကို လှုံ့ဆော်မိသွားမှာကို မစိုးရိမ်ရရင် ခင်ဗျားကို အသေအချာ နိုင်ပြလိုက်မှာ!”
ရှန်ထျန်း က ပြုံးလိုက်ပြီး “ရပါတယ်။ ကိုယ်က နဂါးနတ်ဘုရားကျွန်းကို စူးစမ်းလေ့လာရင်းနဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုကို တွေ့ထားတယ်။ အဲဒါက သီးသန့်ကင်းစင်နေတဲ့ နေရာတစ်ခုပဲ။ ဝမ်ညီအကိုက ချီညီအကိုနဲ့ အလေ့အကျင့်ချင်း ယှဉ်ပြိုင်ချင်တယ်ဆိုရင် အဲဒီကို သွားလို့ရပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဝမ်ရှန်းရွှီ၊ “!?”
ဝန်းကျင်လေထုက ရုတ်တရက် ထူးဆန်းသွားလေသည်။
ခဏကြာပြီးနောက် ဝမ်ရှန်းရွှီ က အသာအယာ ချောင်းဟန့်လိုက်ကာ “ဟမ်း၊ ဟမ်း... ကိုယ်တော်က အရင်က အစွမ်းထက်နဂါး ဒါဇင်နဲ့ချီနဲ့ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ရလို့ အသက်စွမ်းအင်တွေ အများကြီး ကုန်ဆုံးသွားတယ်။
“ဒဏ်ရာတွေ ပြန်လည်ကုသဖို့ ရက်အနည်းလောက် ပိတ်ပင်တရားထိုင်ရဦးမယ်။ ဒီကိစ္စကို တရားထိုင်ရာကနေ ပြန်ထွက်လာမှ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့!” ဟု ဆိုသည်။
စကားပြောပြီးသည်နှင့် ဝမ်ရှန်းရွှီ မှာ လှည့်ထွက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ချီရှောင်ရွှမ် က သူ့ကို တန်းတရုတ် တားဆီးလိုက်သည်။
ချီရှောင်ရွှမ် က အဓိပ္ပာယ်ပါသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြცပြလိုက်သည်။ “ဝမ်ညီအကို၊ တရားထိုင်ဖို့ ဘယ်ကိုသွားဖို့ စဉ်းစားထားတာလဲ။ ကိုယ်တော်က လိုက်ပြီး စောင့်ကြပ်ပေးလို့ရပါတယ်ဗျ”
ဝမ်ရှန်းရွှီ၊ “!”
...
ရှန်ထျန်း လည်း မကူညီနိုင်ဘဲ ပြုံးမိသွားပြီးမှ “ကဲပါလေ! ကျုပ်တို့အားလုံးက လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ ထူးချွန်သူတွေချည်းပဲ၊ ဒီလိုလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ အချင်းချင်း ကူညီဖေးမကြရမယ်။ အချင်းချင်း မတိုက်ခိုက်ကြနဲ့တော့” ဟု ပြောဆိုလိုက်သည်။
ပြောရင်းဆိုရင်းဖြင့် ရှန်ထျန်း က ဝမ်ရှန်းရွှီ ၏ နဖူးပြင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ “ဝမ်ညီအကိုရဲ့ နတ်ဘုရား လစ်ဟာမှု ကိုယ်သတ္တိ (Divine Void Constitution) ကျိန်စာအကြောင်း ကိုယ်တော် ကြားဖူးပါတယ်။
“ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ကိုယ်တော် တွေ့ထားတဲ့ အဲဒီ လျှို့ဝှက်နယ်မြေက ဝမ်ညီအကိုအတွက် အကျိုးကျေးဇူးတွေ အများကြီး ဖြစ်ထွန်းစေနိုင်ပါတယ်”
ကိုယ့်အတွက် အကျိုးရှိမယ် ဟုတ်စ?
ဝမ်ရှန်းရွှီ က ရှန်ထျန်း ကို သံသ័យတရားဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ “ဘာအကျိုးကျေးဇူးလဲ”
ရှန်ထျန်း က သူတို့၏ နေ့စဉ်သုံး ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းရင်း ပြုံးပြလိုက်သည်။
“ဝမ်ညီအကို နောက်ကျရင် သိလာပါလိမ့်မယ်”
ထိုသူသုံးဦးသား အိုးခွက်ပန်းကန်များ၊ စားပွဲနှင့် ကုလားထိုင်များကဲ့သို့သော ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ရှန်ထျန်း ရှေ့မှ ဦးဆောင်လျက် ဂူထဲမှ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။
ချီရှောင်ရွှမ်၊ ဝမ်ရှန်းရွှီ နှင့် အိုဝူတို့မှာ သူတို့၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်နှင့် စွမ်းအင်များကို အပြည့်အဝ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိကြပေ။ အပြင်ဘက်တွင် အချိန်အကြာကြီး ပေါ်နေပါက နဂါးများကို အလွယ်တကူ ဆွဲဆောင်မိသွားလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ရှန်ထျန်း အချိန်မဆွဲတော့ပေ။
သူတို့သည် အနီးစပ်ဆုံးနှင့် အမြန်ဆုံးလမ်းကြောင်းအတိုင်း အပြည့်အဝ အရှိန်မြှင့်ကာ ဝမ်ရှန်းရွှီ ၏ ကံကောင်းထောက်မစွာ ရရှိမည့် အခွင့်အလမ်း မြင်ကွင်းရှိရာသို့ ဦးတည်သွားကြလေသည်။
ခဏအကြာတွင် ရှန်ထျန်း က အားလုံးကို ပန်းတိုင်ဆီသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။
ထိုနေရာမှာ လုံးဝမည်းနက်နေပြီး အလွန်အမင်း ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော အနံ့ဆိုးကြီး ထွက်ပေါ်နေသည့် ရွှံ့沼 swamp တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။
ရွှံ့အိုင်မှ ထွက်လာသော အနံ့ဆိုးကြီးကြောင့် လူတိုင်း၏ ကိုယ်သင်းနံ့များကိုပါ ဖုံးလွှမ်းသွားစေလောက်သည်။
ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခု တကယ်ရှိနေတာလား။
ဝမ်ရှန်းရွှီ ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အနည်းငယ် တွန့်သွားသည်။
ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ဖန်တီးခဲ့တဲ့ လူက ဘယ်လောက်တောင် ထူးဆန်းတဲ့သူ ဖြစ်ရမှာလဲ။
ပြီးတော့ ဒီလိုလျှို့ဝှက်နယ်မြေကို တွေ့ရှိခဲ့တဲ့ လူကရော ဘယ်လောက်တောင် ကံဆိုးရှာလိမ့်မလဲ။ တွေးကြည့်ရုံနဲ့တင် ယုံနိုင်စရာမရှိအောင် ဖြစ်ရပါတယ်။
ဝမ်ရှန်းရွှီ ဘာတွေတွနေမှန်း ရှန်ထျန်း မသိခဲ့ပါ၊ မဟုတ်ရင် သူလည်း အံ့အားသင့်သွားပြီး “အဲဒီကံဆိုးတဲ့ကောင်က ခင်ဗျားကိုယ်တိုင်ပဲလေ!” ဟု အော်ပြောမိသွားပေလိမ့်မည်။
မူလဇာတ်ကြောင်းအရဆိုလျှင် ထိုကံကောင်းသည့် အခွင့်အလမ်း မြင်ကွင်းထဲတွင် နဂါးတို့က ဝမ်ရှန်းရွှီ ကို အပြတ်လိုက်လံ တိုက်ခိုက်ကြမည်ဖြစ်ပြီး သူသည်လည်း ဤအနံ့ဆိုးထွက်နေသော ရွှံ့အိုင်ဆီသို့ ပြေးရုံမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။
သူသည် ရွှံ့အိုင်၏ အနံ့ဆိုးဖြင့် မိမိ၏ ကိုယ်သင်းနံ့ကို ဖုံးအကာအကွယ်ယူကာ လွတ်မြောက်ရန်အတွက် ရွှံ့အိုင်ထဲသို့ ခုန်ဆင်းခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဝမ်ရှန်းရွှီ က ထိုနေရာတွင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုကို မမျှော်လင့်ဘဲ တွေ့ရှိရုံသာမက အံ့မခန်းဖွယ် ကံကောင်းသော အခွင့်အလမ်းကိုပါ ရရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။
ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ရှန်ထျန်း သာ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်ခဲ့စဉ်က အလွန်အမင်း အံ့ဩသွားရပြီး “ဒီကောင်လေးကို ဝမ်ရှန်းရွှီ လို့ မခေါ်သင့်ဘဲ ဝမ်ဝူជី[၁] လို့ နာမည်ပေးသင့်တယ်” ဟု အော်ထုတ်ချင်စိတ် ပေါ်လာခဲ့ရသည်။
သို့သော်လည်း သူ့ရဲ့ ကံကောင်းခြင်းအခွင့်အလမ်းကို ငါကိုယ်တိုင် တွေ့ရှိခဲ့ပြီပဲ၊ ငါ့အတွက် အလကားရတဲ့ ကျေးဇူးတရားတစ်ခုပါပဲလေ!
...
“လျှို့ဝှက်နယ်မြေက ဒီရွှံ့အိုင်ရဲ့ အောက်ခြေမှာပဲ ရှိတယ်။ အားလုံးပဲ၊ ကာကွယ်ရေးအကာအရံကို စတင်ဖွင့်ပြီး ကိုယ်တော့်နောက်က လိုက်ခဲ့ကြ”
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရှန်ထျန်း ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာပြီး သူ့ပတ်ပတ်လည်တွင် သုံးမီတာခန့်ရှိသော ကာကွယ်ရေးအကာအရံတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာကာ သူ့ကို လုံးဝ လွှမ်းခြုံသွားစေသည်။ ထိုကဲ့သို့သော ကာကွယ်ရေးအကာအရံသည် ရွှံ့အိုင်၏ အနံ့ဆိုးများကို လုံးဝ ကာကွယ်ပေးနိုင်ရုံသာမက ရှန်ထျန်း ရွှံ့အိုင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သည့်အခါ တိုက်ခိုက်ခံရခြင်းမှလည်း ကာကွယ်ပေးနိုင်ပေသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤမျှ စွမ်းအင်သန့်စင်မှုအပြည့်ရှိပြီး အနံ့ဆိုးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ရွှံ့အိုင်မျိုးတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြောသော သားရဲများ ရှိမရှိကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။
ချီရှောင်ရွှမ် နှင့် ဝမ်ရှန်းရွှီ တို့ အချင်းချင်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး ကိုယ်ပိုင်ကာကွယ်ရေး အကာအရံများကို အသီးသီး ဖန်တီးကာ ရှန်ထျန်း နောက်သို့ ရွှံ့အိုင်ထဲသို့ ချက်ချင်း လိုက်ပါသွားကြသည်။
အိုဝူကတော့ အနည်းငယ် ရဲတင်းလာရန် အချိန်ယူနေရသဖြင့် သူတို့နှင့် အနည်းငယ် လွတ်ကင်းသွားမလို ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
ထိုလေးဦးသား ရွှံ့အိုင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်နှင့် သူတို့၏ စွမ်းအင်သုံးစွဲမှု မြင့်တက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ကြရသည်။ ဤသည်မှာ ရိုးရိုးရွှံ့အိုင်တစ်ခု မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားနေပေသည်။
ရွှံ့အိုင်ထဲတွင် ကျင့်ကြံသူများ၏ စွမ်းအားကို တိုက်စားနိုင်စွမ်းရှိသော ပြင်းထန်သည့် အဆိပ်အတောက်စွမ်းအင်များ ပါဝင်နေသည်။
သူတို့၏ စွမ်းအင်သန့်စင်မှုမှာ အလွန်အမင်း မြင့်မားခြင်း မရှိပါက ဤရွှံ့အိုင်၏ စွမ်းအင်များက မကြာမီမှာပင် သူတို့ကို လုံးဝ တိုက်စားပျက်စီးစေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
ထိုသို့သာဆိုလျှင် ဤရွှံ့အိုင်အတွင်း၌ အရိုးစုအချို့ ထပ်တိုးလာပေလိမ့်မည်။
ဟိန်းသံ!
ထိုစဉ်, ရွှံ့အိုင်တစ်ခုလုံးတွင် ဟိန်းသံကြီးတစ်ခု გახმიანလာသည်။
ဧရာမ မည်းနက်နေသော အရိပ်ကြီးတစ်ခု ရွှံ့အိုင်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူတို့ဆီသို့ အစွမ်းကုန် အမြန်နှုန်းဖြင့် ကူးခတ်လာသည်။
ထိုမည်းနက်သော အရိပ်ကြီး ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရွှံ့စေးများမှာ ပို၍ ထူထဲလာပြီး ပို၍ အဆိပ်ပြင်းကာ ပျစ်ချွဲလာသည်ကို သူတို့လေးဦးသား ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
သူတို့၏ စွမ်းအင်ကုန်ဆုံးနှုန်းမှာလည်း ရုတ်တရက် အဆပေါင်းများစွာ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။
ချီရှောင်ရွှမ် မျက်မှောက်ကြုတ်လိုက်သည်။ “မကောင်းတော့ဘူး၊ ဒီရွှံ့အိုင်က အမှောင်အဆိပ်နဂါးရဲ့ ကျက်စားရာနေရာပဲ!”
ဤကျွန်းပေါ်ရှိ နဂါးများမှာ အိုဝူကဲ့သို့ လူသားအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် ကျင့်ကြံခြင်း ပညာရပ်များကို သင်ယူနိုင်ခြင်း စသည့် မြင့်မားသော ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး မရှိကြသော်လည်း ၎င်းတို့သည် အားနည်းသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။
ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ဤနဂါးများသည် အထူးသဖြင့် နိယာမစွမ်းအားများကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိကြသဖြင့် အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်ကြပေသည်။
ဤအမှောင်အဆိပ်နဂါး ထိန်းချုပ်နိုင်သော နိယာမစွမ်းအားမှာ အဆိပ်ပင် ဖြစ်သည်!
ဤအဆိပ်ပြင်းသော ရွှံ့အိုင်ထဲတွင် ဤအမှောင်အဆိပ်နဂါး၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ အဆပေါင်းများစွာ တိုးပွားလာမည် ဖြစ်သည်။
ဤအဆုံးမရှိသော ရွှံ့အိုင်ကြီးသည် အမှောင်အဆိပ်နဂါး၏ ပိုင်နက်ဖြစ်ပြီး ရန်သူများကို အလွန်အမင်း ကန့်သတ်ချုပ်ချယ်ကာ အားနည်းသွားစေနိုင်သည်ဟု ဆိုရပေမည်။
...
ဟိန်းသံ!
အမှောင်အဆိပ်နဂါးက ထပ်မံဟိန်းဟ่าวလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ အစိမ်းရောင် အဆိပ်ငွေ့များ ထွက်ပေါ်နေပြီး ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော ဧရာမ ပုတ်သင်ကောင်မည်းကြီး တစ်ကောင်နှင့် တူပေသည်။
သို့သော် ၎င်းသည် ရှန်ထျန်း နှင့် အခြားသူများကို အရပ်မျက်နှာပေါင်းစုံမှ တိုက်ခိုက်ရန် ရွှံ့အိုင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိသဖြင့် အမှန်တကယ်ပင် အစွမ်းထက်လှပေသည်။
ဤဧရာမရွှံ့အိုင်ကြီးမှာ ရုတ်တရက်ပင် ပင်လယ်ပြင်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ လှိုင်းထန်လာတော့သည်။
ပင်ကိုစွမ်းအင်အဆင့် အမြင့်မားဆုံးဖြစ်ကြသည့် ချီရှောင်ရွှမ် နှင့် ဝမ်ရှန်းရွှီ တို့ပင်လျှင် ယခုအခါ၌ အလွန်အမင်း သနားစရာကောင်းသော အနေအထားသို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားအဆင့်ရှိ အမှောင်အဆိပ်နဂါး တစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့က ၎င်း၏ အိမ်ကွင်းထဲတွင် ရောက်ရှိနေခြင်းကြောင့် အခြားရွေးချယ်စရာ လမ်းစမရှိပေ။
ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် သေလမ်းကို ရှာဖွေနေခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုရပေမည်။
ဤအမှောင်အဆိပ်နဂါး ပေါ်ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှန်ထျန်း ၏ မျက်နှာထားမှာ ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်သွားလေသည်။
ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ။
ဝမ်ရှန်းရွှီ လာတုန်းကတော့ အိမ်မှာမရှိဘဲ၊ ငါ လူတွေကို ခေါ်လာမှပဲ ပေါ်လာရတာလား။
ဘာလို့လဲ။ ငါ့ကို အထናးသား လုပ်နေတာလား။
ငါ့ကိုများ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနဲ့ ပစ်မှတ်ထားနေတာလား။
တကယ်ရော ဝမ်ရှန်းရွှီ ထက် ငါ့ကို ကိုင်တွယ်ရ ပိုလွယ်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။
ရှင်းကွင်းကောင်းကင် တူကြီးက ဘယ်လောက်စွမ်းတယ်ဆိုတာ ဒီကနေ့ မင်းကို ငါပြပေးမယ်!
ထိုသို့ တွေးမိလိုက်သည်နှင့် ရှန်ထျန်း သည် နောက်သို့ ဆုတ်မသွားဘဲ အမှောင်အဆိပ်နဂါးဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။
“ရှန်အစ်ကို, အစောကြီး အسرအမြန် မလုပ်ပါနဲ့ဦး! တိုက်ခိုက်ဖို့ လူစုံတာကို စောင့်ပါဦး!”
ဝမ်ရှန်းရွှီ အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူသည် မိမိ၏ ဖန်လုံစွမ်းအင် အကာအရံအတွင်းတွင် ရှိနေရင်း ရှုပ်ထွေးပြီး တည်ကြည်သော အမူအရာကို ပြသနေလေသည်။
အရာအားလုံးက သက်တမ်းတွေပါပဲ— သူသုံးစွဲနေရတာက သူ့ရဲ့ ဘဝသက်တမ်းတွေကိုပါပဲ!
သို့သော်လည်း နောက်တစ်ခဏတွင် ဖြစ်ပျက်လာသော အရာက ဝမ်ရှန်းရွှီ ကို အထိတ်တလန့် အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်။
ရှန်ထျန်း ၏ ဦးခေါင်းမှ နီမြန်း၊ ဖြူစင်၊ ဝါဝင်း၊ စိမ်းလန်းသော တောက်ပသည့် နတ်ဘုရား အလင်းတန်း အမျိုးမျိုး ဖြာထွက်လာသည်ကို သူ ကိုယ်တိုင် တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။
ရှန်ထျန်း ၏ ဆံပင်များမှာ တစ်ပင်ပြီး တစ်ပင် ထောင်တက်လာပြီး အလွန်တရာ အစွမ်းထက် ခန့်ညားသော ပုံစံပေါ်လာလေသည်။
ထိုစဉ်မှာပင် ရှန်ထျန်း ၏ လက်ထဲတွင် တူတစ်လက် ပေါ်လာခဲ့သည်။
၎င်းမှာ ရွှေရောင် လျှပ်စီးကြောင်းများ ဝန်းရံနေသည့် ခရမ်းရောင်တူ တစ်လက်ဖြစ်ပြီး— ရောနှောနတ်ဘုရားလျှပ်စီး ပင်တည်း!
လက်ရှိတွင် ရှန်ထျန်း ထုတ်လွှတ်လိုက်သော ပုံရိပ်စွမ်းအင်ကြောင့် ဝမ်ရှန်းရွှီ အသက်ရှူကျပ်သွားရသည်။ ၎င်းမှာ စွမ်းအင်ကွာဟချက်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ဖိအားပင် ဖြစ်ပေသည်။
ရှန်ထျန်း ၏ လက်ရှိစွမ်းအင် အရည်အသွေးက အလွန်အမင်း မြင့်မားလွန်းလှသည်!
...
ရှန်ထျန်း ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ တစ်ခုလုံး ရွှေရောင်မီးတောက်များဖြင့် တောက်လောင်လာသောအခါ ထိုအမှောင်အဆိပ်နဂါးမှာ အန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိသွားပုံရသည်။ ၎င်းသည် ပြင်းထန်စွာ ဟိန်းဟ่าวလိုက်ပြီး အဆုံးမရှိသော စိမ်းပြာရောင် အဆိပ်ငွေ့များ စုဝေးလာကာ အလွန်တရာ ထူးဆန်းပြင်းထန်သော အဆိပ်ဘုန်းဗုံး တစ်လုံးကို ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။
ဘုန်း!
ထိုဧရာမ အဆိပ်ငွေ့ဘုန်းဗုံးကြီးသည် ရှန်ထျန်း ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
သို့သော်လည်း ရှန်ထျန်း ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့သည့် အမူအရာ တစ်စုံတစ်ရာမျှ လုံးဝ ပေါ်မလာပေ။
נוisha အတောင်ပံသတ္တုစပ် (Feather Immortal Metal) က ရုတ်တရက် သူ၏ ကျောဘက်တွင် ဖြန့်ထွက်သွားပြီး ထိုခဏချင်းမှာပင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တလက်လက် တောက်ပလာသည်။
ရှန်ထျန်း သည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပြန်ပေါ်လာသည့်အခါ အမှောင်အဆိပ်နဂါးနှင့် ပေ ათဆယ်အနည်းငယ်သာ ကွာဝေးတော့သည့် နေရာသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
“ကောင်းကင်ရိုင်းစိုင်းခြင်း တူသုံးဆယ်ခြောက်ချက် - ကြယ်ကြေမွတူ!”
ခရမ်းရောင် မိုးကောင်းကင် နတ်ဘုရားတူပေါ်တွင် လျှပ်စီးများ လက်ခနဲဖြစ်သွားပြီး တူကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ကြီးထွားလာသည်။
ထိုဧရာမ ခရမ်းရောင် မိုးကောင်းကင် နတ်ဘုရားတူကြီးသည် ကြယ်ပွင့်ကြွေကျလာသကဲ့သို့ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများနှင့်အတူ အောက်သို့ အရှိန်အဟုန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ထုချလိုက်သည်။
ဘုန်း!
အမှောင်အဆိပ်နဂါး၏ ဧရာမ ကိုယ်ခန္ဓာကြီးမှာ အဝေးသို့ ပေတစ်ထောင်ခန့်အထိ တိုက်ရိုက် လွင့်ထွက်သွားခဲ့ရပြီး ၎င်း၏ မျက်နှာမှာပင် စောင်းသွားသည်အထိ ရိုက်ခတ်ခံလိုက်ရသည်။
ဟိန်းသံ!
အမှောင်အဆိပ်နဂါးက ၎င်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို အတင်းအကျပ် ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားရင်း ဟိန်းဟ่าวလိုက်သည်။
အဆုံးမရှိသော အဆိပ်ငွေ့များက ၎င်းကို ဝန်းရံထားကာ ထုံကျင်စေသော လျှပ်စီးကြောင်းများကို ဖယ်ရှားပစ်ရန် ကြိုးပမ်းနေကြသည်။
သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ ၎င်းက လျှပ်စီးကြောင်း အချို့ကို ဖယ်ရှားပြီး ကိုယ်ခန္ဓာကို ပြန်လည်ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ရုံရှိသေးသည်၊ ရှန်ထျန်း က ၎င်းထံသို့ တစ်ဖန် ပြန်လည် နီးကပ်လာခဲ့ပြန်သည်။
“ကောင်းကင်ရိုင်းစိုင်းခြင်း တူသုံးဆယ်ခြောက်ချက် - လကောက်တူ!”
ဧရာမ ခရမ်းရောင် မိုးကောင်းကင် နတ်ဘုရားတူကြီးကို ပြောင်းပြန်ကိုင်ထားလိုက်သည်။ ရှန်ထျန်း ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ပို၍ ကြီးထွားလာကာ ရပေ ရှည်လျားသော ဧရာမဘီလူးကြီး တစ်ကောင်အဖြစ်သို့ အမှန်တကယ်ပင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူသည် အစွမ်းကုန် အားစိုက်ထုတ်ကာ အောက်မှ အပေါ်သို့ တူဖြင့် အမှောင်အဆိပ်နဂါး၏ မေးစေ့ကို အောက်ခြေမှ တိုက်ရိုက် ထိုးချီတင်လိုက်သည်။
ထိုခဏချင်းမှာပင် အဆုံးမရှိသော ရောနှောနတ်ဘုရားလျှပ်စီး များ စီးဆင်းလာပြီး အမှောင်အဆိပ်နဂါး၏ ကိုယ်ခန္ဓာ တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားကာ ၎င်းကို ထုံကျင်ပျلက်စီးသွားစေသည်။
ထိုအချိန်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်းပင် ၎င်း၏ ပါးစပ်ထဲမှ အဆိပ်သွားကြီး အချို့ လွင့်ထွက်လာခဲ့သည်။
မှန်ပါတယ်— သွားအတော်များများ ကျွတ်ထွက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်!
ဒွမ်း!
ဒုန်း!
ဟုန်း!
ဖုန်း!
...
ရွှံ့အိုင်ထဲမှ ရွှံ့စေးများက မပြတ် တက်လာနေကြသည်။
ချီရှောင်ရွှမ် နှင့် ဝမ်ရှန်းရွှီ တို့သည် အံ့ဩတုန်လှုပ်လျက် အချင်းချင်း တစ်လှည့်စီ ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ ပါးစပ်ထောင့်များမှာ မသိမသာ တွန့်ကွေးနေကြသည်ကို သူတို့ ကိုယ်တိုင် ခံစားမိနေကြသည်။
ကြမ်းတမ်းလိုက်တာ!
လွန်လွန်ကဲကဲကို ကြမ်းတမ်းလွန်းတယ်!
ရှန်အစ်ကိုက ငါတို့ရဲ့ မဟာမိတ်ဖြစ်နေတာ ကျေးဇူးတင်စရာပါပဲကွာ။
မဟုတ်ရင် ဒီလို ရန်သူမျိုးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတာ တကယ့်ကို ငရဲကျသလိုပါပဲ!
ဝမ်ရှန်းရွှီ သည် ချီရှောင်ရွှမ် ကို ကြောက်ရွံ့နေသည့် မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ “ငါသာ မှားတာမဟုတ်ရင်၊ သူက အခုထိ ရွှေကိုယ်ခန္ဓာနယ်ပယ်မှာပဲ ရှိသေးတယ် မဟုတ်လား။”
ချီရှောင်ရွှမ် က အားနာသည့်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ “ဟုတ်ပါတယ်၊ ပြီးတော့ ဒီတူပညာရပ်က ရှန်အစ်ကိုရဲ့ အစွမ်းအထက်ဆုံး နည်းပညာတောင် ဖြစ်ဟန်မတူပါဘူး။”
တစ်ရှူး!
ဝမ်ရှန်းရွှီ သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်သည်။
သူ ဖျက်ဆီးအားပြင်းသော စွမ်းအားကို ထုတ်သုံးနိုင်ရန်အတွက် အနည်းဆုံး ဘဝသက်တမ်း အနှစ် ၅၀ ကို စတေးရလိမ့်မည်ဟု သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ခန့်မှန်းတွက်ချက်နေမိသည်။
သက်တမ်းကို စတေးမှ သုံးလို့ရတဲ့ အဆုံးစွန် ပညာရပ်မျိုးကို မင်းက သာမန်တိုက်ကွက်တစ်ခုလို လွယ်လွယ်ကူကူ သုံးနိုင်နေတာလား။
ဒီနတ်ဘုရား မိုးကောင်းကင် သူတော်စင်ဆိုတာ တကယ်ပဲ လူသား ဟုတ်သေးရဲ့လား ဖက်က်!—
ကဲ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရှန်အစ်ကို့ကို သက်တမ်း အနှစ် ၅၀ တန်ဖိုးရှိတဲ့ မမြင်ရတဲ့ဓားနဲ့ မခုတ်ခဲ့မိတာ တကယ် တော်ပါသေးတယ်။
ကျေးဇူးတင်လိုက်တာဗျာ!
...
တစ်နာရီကြာပြီးနောက်တွင် အလွန်အမင်း ရိုက်နှက်ခံထားရသော အမှောင်အဆိပ်နဂါးမှာ တစ်ကိုယ်လုံး ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များဖြင့် အလွန်သနားစရာကောင်းစွာဖြင့် စိုးရိမ်တကြီး ထွက်ပြေးသွားခဲ့လေသည်။
ဤသည်မှာပင် ဝမ်ရှန်းရွှီ (မူရင်းအရ ရှန်ထျန်း ဖြစ်ရမည်၊ သို့သော် အာမခံချက်အရ SOURCE တွင် မည်သို့ရှိသည်ကို တိုက်စစ်ပါ - SOURCE တွင် ရှန်ထျန်း ဟု ရှိသည်) ရှန်ထျန်း က အညှာအတာမဲ့ လုံးဝအဆုံးမသတ်ဘဲ ချန်ထားပေးခဲ့ခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင် ၎င်း၏ ဦးခေါင်းမှာ ကြာပြီဖြစ်လိမ့်မည်။
အမှောင်အဆိပ်နဂါးအနေဖြင့် ထိပ်တန်း နတ်ဘုရားများပင်လျှင် ကြောက်ရွံ့ကြရသည့် ၎င်း၏ ပြင်းထန်သော အဆိပ်မှာ ရှန်ထျန်း နှင့် တွေ့သည့်အခါ အသုံးမဝင်တော့ဘဲ အလွန်အမင်း အသာစီးမရဖြစ်ခဲ့ရသည်ဟုသာ ဆိုရပေမည်။
သန့်စင်သော ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း မြေဆီလွှာ (Pure Reincarnation Earth) သည် မည်သည့်အဆိပ်ကိုမဆို သန့်စင်ပေးနိုင်သဖြင့် အမှောင်အဆိပ်နဂါး၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ ကြီးမားစွာ အားနည်းသွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ရှန်ထျန်း တွင် နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် နှင့် ဟာရီကိန်း ကြာပန်းတို့ ရှိနေသဖြင့် ရွှံ့အိုင်၏ ကန့်သတ်ချက်များကို လျစ်လျူရှုနိုင်စေခဲ့သည်။
ရှန်ထျန်း အတွက်မူ ရွှံ့အိုင်ထဲတွင် တိုက်ခိုက်သည်ဖြစ်စေ၊ အပြင်ဘက်တွင် တိုက်ခိုက်သည်ဖြစ်စေ မည်သည့် ကွာခြားချက်မျှ မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။
“အခုတော့ ကံကောင်းမည့် အခွင့်အလမ်းတွေကို ရှာဖွေရာမှာ ငါတို့ကို နှောင့်ယှက်မယ့် ဘာမှ မရှိတော့ဘူး။” ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ ခရမ်းရောင် မိုးကောင်းကင် နတ်ဘုရားတူကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး နွေးထွေးသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုုံးပြလိုက်သည်။ “အားလုံးပဲ ငါ့နောက်က လိုက်ခဲ့ကြ!”
ရှန်ထျန်း ဆက်လက်၍ လမ်းပြသွားခဲ့သည်။
လူသားနှစ်ဦးနှင့် နဂါးတစ်ကောင်တို့သည် တံတွေးများကို မျိုချလိုက်ကြပြီးမှ ရှန်ထျန်း နောက်သို့ အမြန် လိုက်ပါသွားကြသည်။
အမှောင်အဆိပ်နဂါးက လမ်းမပိတ်တော့သဖြင့် အားလုံးသည် ရွှံ့အိုင်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် သူတို့၏ ပန်းတိုင်ကို အမြန်ပင် ရှာတွေ့ခဲ့ကြသည်။
ထိုနေရာတွင် ပေထောင်ပေါင်းများစွာ ရှည်လျားပြီး ဧရာမ ကျောက်သားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လိပ်မည်းကြီး၏ ရုပ်တုတစ်ခု ရှိနေသည်။ ၎င်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ အဆိပ်ရွှံ့အိုင်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် နက်ရှိုင်းစွာ မြုပ်ဝင်နေပြီး ဦးခေါင်းပိုင်းသာလျှင် ဖော်ပြလျက် ရှိသည်။
၎င်း၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် အမည်းရောင် အလင်းစက်များ တလက်လက် တောက်ပနေပြီး ပါးစပ်မှာ အခြားသော အာကာသတစ်ခုနှင့် ချိတ်ဆက်နေသကဲ့သို့ ပွင့်ဟလျက် ရှိသည်။
ဤလိပ်မည်း ရုပ်တုကြီးကို ကြည့်ရင်း ရှန်ထျန်း ကျေနပ်အားရသည့် အပြုံးတစ်ခုကို ဖော်ပြလိုက်သည်။
ဒီငရဲကောင် နဂါးနဲ့ အချိန်ကုန်လူပင်ပန်းခံပြီး တိုက်ခဲ့ရတဲ့ ပင်ပန်းဆင်းရဲမှုတွေက အလကား မဖြစ်သွားပါဘူး။ ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေကိုတော့ အဆုံးတော့ ရှာတွေ့ခဲ့ပြီပဲ!
“အားလုံးပဲ ငါ့နောက်က လိုက်ခဲ့ကြ!”
ခရမ်းရောင် မိုးကောင်းကင် နတ်ဘုရားတူကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားရင်း ရှန်ထျန်း သည် အားလုံးကို လိပ်မည်း၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ပြီး လမ်းကြောင်းအတိုင်း ပေရာပေါင်းများစွာ လျှောက်သွားခဲ့ကြသည်။
ချက်ချင်းပင် ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းတစ်ခု သူတို့၏ မျက်လုံးရှေ့တွင် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။
သူတို့၏ အမြင်အာရုံများ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်လာသောအခါတွင်မူ သူတို့သည် အာကာသ အသစ်တစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ကြရသည်။
...
ဤအာကာသတွင် နယ်နိမိတ်ဟူ၍ မရှိသလို အဆုံးအစဟူ၍လည်း မမြင်ရပေ။
ဧရာမ ရေပေါ်စင်မြင့်ကြီး တစ်ခုသည် ဤအာကာသ၏ ဗဟိုချက်တွင် တည်ရှိနေသည်။
လူတိုင်းသည် လက်ရှိတွင် ဤလေထက်ဝေဟင် စင်မြင့်ပေါ်တွင် ရှိနေကြပြီး ဤစင်မြင့်၏ ဗဟိုချက်မတွင် လုံးဝ မည်းနက်နေသော ကျောက်ပြား တစ်ချပ်လည်း ရှိနေပေသည်။
ဤကျောက်ပြားသည် ပေတစ်ထောင်ခန့် မြင့်ပြီး ပေရာပေါင်းများစွာ ရှည်လျားပေသည်။ ၎င်းပေါ်တွင် မရေတွက်နိုင်သော နတ်ဘုရား အထိမ်းအမှတ်တံဆိပ်များ ထွင်းထုထားပြီး လိပ်မည်းကြီး၏ ပုံများလည်း ပါဝင်နေသည်။
လူတိုင်းက ဤကျောက်ပြားကို ကြည့်လိုက်ကြသောအခါ သူတို့ဆီသို့ ကြီးမားလှသော ပညာရပ် ဗဟုသုတများ လှိုင်းလုံးလို တိုးဝင်လာသည်ကိုသာ ခံစားလိုက်ကြရသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် ထူးကဲအံ့ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။
ရှေးဟောင်းစာပေဖြင့် ထွင်းထုထားသော စကားလုံးတစ်လုံးမှာ ကျောက်ပြား၏ ဗဟိုချက်မတွင် ရှိနေသည်— ထာဝရ!
ဤသည်မှာ ကွန်ဖုန် ဒါအို (Kun Peng Dao) ထက် မညံ့ဖူးဖြစ်နိုင်သည့် အလွန်တရာ ထူးကဲကောင်းမွန်သော အမွေအနှစ် တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားပေသည်!
ချီရှောင်ရွှမ် နှင့် ရှန်ထျန်း ၏ အဖော်နဂါးတို့မှာ ငြိမ်သက်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း ဝမ်ရှန်းရွှီ ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာမူ တုန်ရီနေပြီဖြစ်သည်။ သူသည် အဝတ်အစားမပါသော အလှမယ်တစ်ဦးကို စိုက်ကြည့်နေသကဲ့သို့ ဤကျောက်ပြားကို တောက်လောင်နေသော အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူ့အသက်ရှူသံများလည်း ပိုမိုမြန်ဆန်လာခဲ့သည်။
“ဒီမှာပဲ၊ ဒါ အမှန်ပဲ ဖြစ်ရမယ်!”
ဝမ်ရှန်းရွှီ က ရေရွတ်လိုက်သည်— “လိပ်မည်း က သူရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာ၊ ထာဝရ က သူရဲ့ ဘွဲ့အမည်...
“မှန်တယ်! ဒါက ထာဝရ နတ်ဘုရားဧကရာဇ်ရဲ့ အမွေအနှစ် ဖြစ်ရမယ်! ဒါ-ဒါက အဲ့ဒီ ထာဝရ အသက်ရှင်ခြင်း သုတ္တန်ပဲ!”
ဝမ်ရှန်းရွှီ သည် ဤကျောက်ပြား နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်နေသကဲ့သို့ မျက်တောင်ပင် မခတ်ဘဲ ကျောက်ပြားကို တစိုက်မတ်မတ် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။
ရှန်ထျန်း သည် ဝမ်ရှန်းရွှီ မည်မျှ ရင်ခုန်လှုပ်ရှားနေသည်ကို မြင်သောအခါ ပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏ ကံကြမ္မာ အခွင့်အလမ်းများကို တိုးတက်ကောင်းမွန်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်သည်ကို သူ ပထမဆုံး တွေ့ရှိခဲ့စဉ်က ခံစားချက်နှင့် အတိအကျ တူညီနေသောကြောင့် ဝမ်ရှန်းရွှီ ၏ ခံစားချက်များကို သူ နားလည်ပေးနိုင်ပေသည်။
ရှန်ထျန်း ကူးပြောင်းလာကာ သူကိုယ်တိုင်မှာ အကြွင်းမဲ့ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျခြင်း၏ သွင်ပြင်လက္ခဏာ ဖြစ်နေကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့စဉ်က ဘဝသက်တမ်းများကို စတေးပြီး တိုက်ခိုက်တတ်သည့် ဝမ်ရှန်းရွှီ ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ သနားစရာကောင်းခဲ့သည်။
ဝမ်ရှန်းရွှီ သည် မည်မျှပင် ဘဝသက်တမ်းများကို စတေးကာ တိုက်ခိုက်ပါစေ၊ အနည်းဆုံးတော့ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကျန်ရစ်နေဦးမည် ဖြစ်သည်။
တစ်ဖက်တွင်မူ ရှန်ထျန်း သသာ သူ့၏ ကံကြမ္မာကို မပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ပါက အသက် ၁၈ နှစ် ပြည့်ပြီး လူလားမြောက်သည်အထိတောင် အသက်ရှင်ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။
ထို့ကြောင့် ရှန်ထျန်း သည် ဝမ်ရှန်းရွှီ ၏ ခံစားချက်များကို ကောင်းစွာ နားလည်ပေးနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
...
မှန်ပေသည်၊ ဝမ်ရှန်းရွှီ ၏ ကံကောင်းမည့် အခွင့်အလမ်းမှာ ထာဝရ နတ်ဘုရားဧကရာဇ် ချန်ရစ်ခဲ့သော အထူးအမွေအနှစ်ဖြစ်သည့် ထာဝရ အသက်ရှင်ခြင်း သုတ္တန်ပင်တည်း။
ဤပြိုင်ဘက်ကင်းသော လျှို့ဝှက်ပညာရပ်သည် လူတစ်ဦးအား ၎င်းတို့ စတေးခဲ့ရသော ဘဝသက်တမ်းများကို ပြန်လည် ကုစားပေးနိုင်သည်ဟု ဆိုကြပေသည်။