အဖွဲ့သားများသည် ဤကျွန်းကို စနစ်တကျ စူးစမ်းရှာဖွေခဲ့ကြသည်။ တစ်ခါတရံတွင် ၎င်းတို့သည် ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသော သတ္တဝါအချို့နှင့် ကြုံတွေ့ရတတ်ပြီး ထိုအခါ ချီရှောင်ရွှမ် က ဖြေရှင်းပေးလေသည်။
တကယ်တမ်းတွင် ရှန်ထျန်း လည်း ကူညီလိုခဲ့သော်လည်း အားလုံးက သူ့ကို တားဆီးခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ယုံကြည်ချက်အရ ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာတွင်းရှိ ရှုပ်ထွေးပوضပလောဖြစ်နေသော စွမ်းအင်များကို ထိန်းချုပ်ရန်အတွက် အင်အားကို စုစည်းထားသင့်ပေသည်။
ကျန်ရှိသူများက တိုက်ပွဲအားလုံးကို အပြီးသတ်နိုင်ကြသည်။
ထိုသို့ပင် ဖြစ်လေသည်။ အဖွဲ့သားများ အတူတကွ ပူးပေါင်း၍ အစွမ်းကုန်ကြိုးစားကြသောအခါ ထိုကျွန်းပေါ်ရှိ မည်သည့်သတ္တဝါမျှ သူတို့၏ ရန်ကို မယှဉ်နိုင်ကြပေ။ အထူးသဖြင့် ချီရှောင်ရွှမ် နှင့် အော်ဝူတို့ ပူးပေါင်းကာ ၎င်းတို့၏ အထူးတိုက်ကွက်ကို ဖော်ဆောင်သည့်အခါ ပို၍ပင် ထင်ရှားလာသည်။ ၎င်းတို့၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်စွမ်းရည်မှာ ပိုမိုမြင့်တက်လာခဲ့သည်။
ထိုဧရာမရေဘဝဲကြီးသာ အသက်ပြန်ရှင်လာလျှင်တောင် သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည်မဟုတ်ပေ။
തീർച്ചာပင်၊ ထိုသတ္တဝါကြီးကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်ပစ်ရန်မှာမူ သူတို့အတွက် မဖြစ်နိုင်သေးပေ။
စူးစမ်းရှာဖွေသည်၊ ရလာဒ်ကို ခွဲဝေယူသည်။
စူးစမ်းရှာဖွေသည်၊ ရလာဒ်ကို ခွဲဝေယူသည်။
စူးစမ်းရှာဖွေသည်၊ ရလာဒ်ကို ခွဲဝေယူသည်။
...
လူတိုင်းမှာ အလွန်ပေါ့ပါးပျော်ရွှင်ဖွယ်ကောင်းသော အတွေ့အကြုံကို ရရှိခဲ့ကြပြီး အားလုံးနီးပါး သိသာထင်ရှားသော ကံကြမ္မာဆုလာဘ်များကို ရရှိခဲ့ကြသည်။ ၎င်းမှာ ပြင်ပလောကတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံရခြင်းနှင့် ညီမျှသော ကံကြမ္မာဆုလာဘ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။
ရှုပ်ထွေးသော ကြယ်တာရာကျွန်းနယ်မြေသည် မြောက်ပင်လယ်တွင် အကြွယ်ဝဆုံးသော နက်နဲရာနယ်မြေဖြစ်ကြောင်း အမှန်တကယ်ပင် ပေါ်လွင်နေပေသည်။
အဖွဲ့သားများသည် ကျွန်း၏ အစွန်းဘက်ခြမ်းများကို စူးစမ်းရှာဖွေပြီးနောက် အတွင်းပိုင်းဒေသများဘက်သို့ စတင်ရွှေ့ပြောင်းလာခဲ့ကြသည်။
ထူထဲသော ရှုပ်ထွေးဆိုးရွားသည့် စွမ်းအင်အလွှာကြီးတစ်ခုကလည်း ဗဟိုချက်မဒေသကို လွှမ်းခြုံထားသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဗဟိုချက်တွင် လမ်းပေါက်တစ်ခု ရှိနေလေသည်။
အတွင်းပိုင်းဒေသထဲသို့ မိုင် ၁၀၀ ကျော်မျှ စူးစမ်းဝင်ရောက်လာပြီးနောက် အဖွဲ့သားများသည် ဘုရားကျောင်းတစ်ခုနှင့် “မရည်ရွယ်ဘဲ” ဆုံတွေ့ခဲ့ကြရသည်။
ထိုဘုရားကျောင်းမှာ ခမ်းနားထည်ဝါလှပေသည်။ ၎င်းသည် ပေရာပေါင်းများစွာ မြင့်မားကာ မိုးတိမ်များကိုပင် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နေ၏။
ကောင်းကင်ဘုံနှင့် ပေါင်းစပ်သွားသကဲ့သို့ပင်။ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသူတိုင်း ကြည်ညိုလေးစားမှု မဖြစ်ဘဲမနေနိုင်ကြပေ။
ဤခမ်းနားလှသော ဘုရားကျောင်းကြီးသည် ရိုင်းစိုင်းကြမ်းတမ်းသော ဟုန်စပ်စပ် စွမ်းအင်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် ဧရာမသတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်နှင့် တူနေလေသည်။
ဘုရားကျောင်း၏ ရှေ့ဘက်တွင်မူ ကြီးမားလှသော တံခါးကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။
တံခါးအထက်တွင် ရွှေရောင်ပြားချပ်ကြီးတစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားသည်။ ၎င်းပေါ်တွင် သန်မာထက်မြက်လှသော မကောင်းဆိုးဝါး စာလုံးလေးလုံးကို ထွင်းထုထား၏။
ရှန်ထျန်း သည် ထိုမကောင်းဆိုးဝါး စာလုံးလေးလုံးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သူ၏ဝိညာဉ်ပါ စုပ်ယူခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး နစ်မြုပ်သွားမတတ် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။
ရှန်ထျန်း ပင်လျှင် တာဝါမေ့မြောမတတ် ဖြစ်သွားခဲ့ရရာ ကျန်ရှိသူများမှာမူ ပြောစရာပင်လိုတော့မည် မဟုတ်ပေ။
နာစင်ဆိုးလ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး မြောက်ပင်လယ် နတ်ဘုရား ၏ ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက်ကို သန့်စင်ပြီးနောက် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည့် ချီရှောင်ရွှမ် မှလွဲ၍ ကျန်သူများမှာမူ ခြွင်းချက်မရှိကြပေ။ ထိုစာလုံးလေးလုံး၏ သက်ရောက်မှုကို ခုခံနိုင်ခဲ့သူမှာ သူတစ်ဦးတည်းသာ ရှိလေသည်။
အော်ဝူ၊ ယူဖျန်ရှန် နှင့် မင်းသားလေးပါးတို့ အပါအဝင် အခြားသူများမှာမူ ထိုစာလုံးများ၏ ခြယ်လှယ်မှုကို အပြည့်အဝ ခံလိုက်ကြရသည်။ သူတို့၏ ဝိညာဉ်များ စုပ်ယူခံလိုက်ရသကဲ့သို့ အသိအမှတ်မရှိ ရပ်တန့်နေကြတော့၏!
“သတိထားကြ!”
ရှန်ထျန်း သည် သူ၏မျက်ခုံးများကို အနည်းငယ်ကြုတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ မြင့်မြတ်သော စိတ်အသိအညာအတွင်းရှိ သန့်စင်သော သံသရာမြေ၏ စွမ်းအားကို နှိုးဆွလိုက်ကာ အကျယ်ကြီး အော်လိုက်လေသည်။
လူတိုင်းမှာ တစ်ရှိန်ချင်းပင် သတိဝင်လာကြသည်။ သူတို့၏ ကျောပြင်များမှာလည်း အေးစက်သော ချွေးများဖြင့် ရွှဲစိုနေကြတော့သည်။
“ဘယ်လို ထူးဆန်းတဲ့ စာလုံးတွေလဲ။ ဘယ်လောက်တောင် နက်နဲတဲ့ စွမ်းအားတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားလိုက်ကြလဲ။”
“အစ်ကိုရှန်သာ ငါတို့ကို သတိမပေးခဲ့ရင် ငါတို့ သတိပြန်ဝင်လာဖို့ အလွန်တရာ ခက်ခဲသွားလိမ့်မယ်။”
“ရှေးခေတ်ကာလတုန်းက တချို့သူတွေဟာ ဒီလိုအခြေမျိုးနဲ့ နှစ်ပေါင်း ၁၀၀ ကျော်ကြာအောင် မေ့မြောနေခဲ့ကြပြီးမှ နောက်ဆုံးမှာ အသိဉာဏ်ပွင့်လင်းလာကြတယ်လို့ သတင်းတွေ ထွက်ခဲ့ဖူးတယ်။”
“ဒီစာလုံးလေးလုံးကို ပြင်ပလောကမှာသာ တွေ့ခဲ့ရပြီး မေ့မြောနေရာကနေ သတိပြန်ဝင်လာပြီး အသိဉာဏ်ပွင့်လင်းလာခဲ့မယ်ဆိုရင် ဒါဟာ ကောင်းတဲ့အရာတစ်ခု ဖြစ်မှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ရှုပ်ထွေးသော ကြယ်တာရာကျွန်းထဲမှာတော့ မေ့မြောသွားခဲ့မယ်ဆိုရင် ကျိန်စာက ချက်ချင်း အလုပ်လုပ်သွားလိမ့်မယ်။”
“အရင်တုန်းက ကျွန်တော့်အသက်ကို ကယ်ပေးခဲ့ဖူးတာကို ကျေးဇူးတောင် မဆပ်ရသေးဘူး၊ အခုလည်း သူက ကျွန်တော့်ကို ထပ်ပြီး ကယ်တင်ပေးခဲ့ပြန်ပြီ။”
“အသက်ကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ကယ်တင်ခဲ့တယ်။ အစ်ကိုရှန်ရဲ့ ကျေးဇူးကို ဘယ်လိုလုပ်ဆပ်နိုင်ပါ့မလဲ!”
...
ရှန်ထျန်း မှာ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားမိသည်။ “အားလုံးပဲ သတိစိုက်ကြရအောင်။ ဒီစာလုံးတွေကို ဘယ်သူသိလဲ။”
အဖြူရောင်မင်းသားသည် ထိုစာလုံးများကို သေချာစွာ စေ့စေ့စပ်စပ် လေ့လာကြည့်ရှုနေသည်။ အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားဆင်ခြင်ပြီးနောက် သူသည် ထိုစာလုံးများ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သိရှိပုံပေါ်လာပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားလေသည်။ “ငါသာ မှားမနေဘူးဆိုရင် အဲဒီစာလုံးလေးလုံးက ‘ကွန်ဖုန်းဘုရားကျောင်း’ ဖြစ်ရမယ်။”
ကွန်ဖုန်းဘုရားကျောင်း?
ဘယ်လောက်တောင် အာဏာစက်ကြီးမားတဲ့ နာမည်ပါလိမ့်။ ဒါက ဒဏ္ဍာရီလာ နတ်ဘုရားတွေရဲ့ ကျိန်းစက်ရာနေရာ ဖြစ်နိုင်မလား။
အဖြူရောင်မင်းသားသည် လူတိုင်း၏ သံသယဝင်နေသော မျက်နှာထားများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှင်းပြလေသည်။ “ဒါကို ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်းအချို့မှာ ငါတွေ့ဖူးတယ်။”
“ရှေးခေတ်ကာလတုန်းကတော့ တောင်ပိုင်းနယ်စပ် ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ ရွှေရောင်ဖုန်းငှက်မျိုးနွယ်နဲ့ မြောက်ပင်လယ်ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ ကောင်းကင်လစ်ဟာနယ် ကွန်မျိုးနွယ်တို့ဟာ တူညီတဲ့ သွေးစပ်ကနေ ဆင်းသက်လာကြတယ်လို့ ဆိုကြတယ်။ သူတို့နှစ်ခုစလုံးဟာ ကွန်ဖုန်းရဲ့ တိုက်ရိုက် သွေးရင်းချာ ဆက်ခံသူတွေ ဖြစ်ကြတယ်။”
“အကယ်၍ ကွန်မျိုးနွယ်ရဲ့ သွေးစပ်က သတ်မှတ်ထားတဲ့ အဆင့်တစ်ခုအထိ ရောက်ရှိသွားခဲ့မယ်ဆိုရင် သူတို့ဟာ အမွှေးအတောင်တွေ ပေါက်လာပြီး ဖုန်းငှက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားနိုင်ကြတယ်။ ထိုအခါ သူတို့မှာ မတူညီတဲ့ စစ်မှန်သော ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်လာကြပြီး လုံးဝအသစ်စက်စက် အဆင့်အတန်းတစ်ခုဆီကို ကူးပြောင်းသွားနိုင်ကြပါလိမ့်မယ်။”
“အလားတူပါပဲ၊ ကြီးမားတဲ့ ရွှေရောင်ဖုန်းငှက်မျိုးနွယ်ရဲ့ သွေးစပ်က သတ်မှတ်ထားတဲ့ အဆင့်တစ်ခုအထိ ရောက်ရှိသွားခဲ့မယ်ဆိုရင်လည်း သူတို့ဟာ ကောင်းကင်လစ်ဟာနယ် ကွန်မျိုးနွယ်ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ရရှိပိုင်ဆိုင်နိုင်ကြပါတယ်။”
အော်ဝူက စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ “ဒီကွန်ဖုန်းဘုရားကျောင်းမှာ ကွန်ဖုန်းမျိုးနွယ်ရဲ့ အမွေအနှစ်တွေ ကျန်ရစ်နေနိုင်မလား။”
အဖြူရောင်မင်းသားက ဤသို့ ပြန်ဖြေလေသည်။ “ဘယ်သူမှ အသေအချာ မသိကြပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်းတွေအရတော့ မြောက်ပင်လယ်မှာ ကွန်ဖုန်းနတ်ဘုရားသတ္တဝါ ပေါ်လာတိုင်း နယ်မြေငါးခုအတွက် ကြီးမားတဲ့ ဘေးဥပဒ်အန္တရာယ်ကြီးတစ်ခု ကျရောက်လာတတ်တယ်လို့ ဆိုကြတယ်။”
“လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၁၀,၀၀၀ က တားမြစ်ထားတဲ့ ကာလတုန်းက မြောက်ပင်လယ်မှာ ကွန်ဖုန်းတစ်ကောင် နောက်ဆုံးအကြိမ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ဖူးတယ်လို့ ဆိုကြတယ်။”
“အဲဒီတုန်းက ကွန်မျိုးနွယ်မှာ ဘယ်တုန်းကမှ မကြုံစဖူး ထူးချွန်တဲ့ ಪ್ರತಿჭာဏ်နဲ့ စွမ်းအားတွေရှိတဲ့ ကွန်မျိုးနွယ်ရဲ့ အလွန်ထူးချွန်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ပေါ်ထွက်ခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့သွေးစပ်က အမြင့်ဆုံးအဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး သူဟာ ကွန်ဖုန်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ အရာရာကို လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်ခဲ့တယ်။”
“သူ့ရဲ့ အထွတ်အထိပ်အချိန်တုန်းကဆိုရင် သူဟာ မြောက်ပိုင်းအောက်ကမ္ဘာရဲ့ ကြီးမားသော ကောင်းကင်မျိုသိပ်ခြင်း ပညာရပ်ကို တောင် ကျင့်သုံးခဲ့ပြီး စုံလင်သော နတ်စစ်သည်တစ်ပါးကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ဖူးတယ်။”
“သူ့ရဲ့ စွမ်းအားတွေဟာ အဲဒီခေတ်က မသေမျိုး ဖီးနစ်ဘုရင်မကြီးလောက်ကို ကြီးမားလှပေတယ်!”
ဟုတ်ပေသည်၊ ထိုအချိန်က အော်ဘင်းမှာ ကျဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
အဖြူရောင်မင်းသားက ကွန်ဖုန်း မည်မျှတန်ခိုးထက်မြက်ကြောင်းကို ရှင်းပြနေသည်ကို နားထောင်ရင်း အဖွဲ့သားများ၏ မျက်လုံးများမှာ တလက်လက် တောက်ပလာကြသည်။
စေ့စပ်အဆင့်တွင် ရှိနေစဉ် စုံလင်သော နတ်စစ်သည်တစ်ပါးကို ဖျက်ဆီးပစ်ရခြင်း။ ၎င်းမှာ မည်ကဲ့သို့သော စွမ်းအားမျိုးနည်း။
ပါရမီရှင်တစ်ဦးသည် တိုက်ပွဲတစ်ခုအတွင်း မိမိထက် မြင့်မားသည့်အဆင့်ကို ကျော်လွန်၍ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ အောက်ခြေအဆင့်များအတွက်သာ ဖြစ်သည်။
နယ်မြေငါးခုလုံးမှ လူအများအပြားသည် ဖောင်ဒေရှင်းတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်တွင် ရှိနေစဉ် မိမိတို့၏ အဆင့်ထက် ကျော်လွန်၍ တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့ကြသည်။
သို့သော် နာစင်ဆိုးလ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ဝိညာဉ်ဖြစ်တည်မှုအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို အနိုင်ယူခြင်းကော။ ဝိညာဉ်ဖြစ်တည်မှုအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ဇာတ်ခုံအဆင့်ကို အနိုင်ယူခြင်းကော။ ထိုသို့လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ကြသော ပါရမီရှင်အရေအတွက်မှာ လက်ချိုးရေတွက်၍ ရလောက်အောင်ပင် နည်းပါးလှပေသည်။
ဇာတ်ခုံအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက စုံလင်သော နတ်စစ်သည်တစ်ပါးကို သတ်ဖြတ်ခြင်းမှာမူ— ပို၍ပင် ရှားပါးလှပေသည်။
မည်သို့ဆိုစေကာမူ စုံလင်သော နတ်စစ်သည်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိအောင် စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သူတိုင်းမှာ သာမန်ပါရမီရှင်မျိုးတော့ လုံးဝမဟုတ်ကြပေ။
သူတို့ကို ကျော်လွန်၍ အနိုင်ယူရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင် နီးစပ်လှပေသည်။
သို့သော် ရှေးခေတ်က ထိုကွန်ဖုန်းမှာမူ ထိုအရာကို စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် ဇာတ်ခုံအဆင့်တွင်သာ ရှိနေသေးစဉ်ကပင် စုံလင်သော နတ်စစ်သည်တစ်ပါးကို အနိုင်ယူခဲ့လေသည်။
ထိုကဲ့သို့သော စွမ်းအားမျိုးနှင့်ဆိုလျှင် သူသည် နယ်မြေငါးခုလုံးတွင် ဒဏ္ဍာရီလာဖြစ်နေခြင်းမှာ အံ့သြစရာပင် မရှိတော့ပေ!
...
ချီရှောင်ရွှမ် သည် သူ၏ လှံရှည်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ “ဒါဆိုရင် အဲဒီကွန်ဖုန်းက ဒီဘုရားကျောင်းကို ချန်ထားခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တာပေါ့။”
ရှန်ထျန်း က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ “ဒီဘုရားကျောင်းက တကယ်ကို ခမ်းနားလွန်းတယ်။ အဲဒီကွန်ဖုန်းက ဘယ်လောက်ပဲ တန်ခိုးထက်မြက်ပါစေဦးတော့၊ ဒီလောက်ထိ ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ နေရာမျိုးကို ဖန်တီးဖို့ဆိုတာ သူ့အတွက် အလွန်တရာ ခက်ခဲပါလိမ့်မယ်။”
“ဒါ့အပြင် အသက် ၅၀၀ ကျော်လွန်နေတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေအနေနဲ့ ရောနှောစွမ်းအား အစီအရင်ကြောင့် ရှုပ်ထွေးသော ကြယ်တာရာကျွန်းထဲကို ဝင်ရောက်လို့ မရပါဘူး။”
“ဒါပေမဲ့ ကွန်ဖုန်းပညာရှိကြီးကတော့ သူ့ရဲ့ လူငယ်ဘဝတုန်းက ဒီဘုရားကျောင်းကို တကယ် ရောက်ရှိလာခဲ့ဖူးတယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်။”
အဖြူရောင်မင်းသားက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်းတွေအရတော့ အဲဒီကွန်ဖုန်းပညာရှိကြီးဟာ ရှေးတုန်းက ရှုပ်ထွေးသော ကြယ်တာရာကျွန်း နယ်မြေထဲကို ဝင်ရောက်ခဲ့ဖူးပါတယ်။ အဲဒီနယ်မြေကို သွားရောက်ခဲ့ပြီးနောက်မှာ သူ့ရဲ့စွမ်းအားတွေက သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ ရွယ်တူချင်းတွေအားလုံးကို လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်လာခဲ့တယ်။ သူဟာ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်လာခဲ့တာပေါ့။”
“စိတ်မကောင်းစရာကတော့ ဒီပညာရှိကြီးဟာ ပြင်ပလောကက မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်တွေရဲ့ ချုံခိုတိုက်ခိုက်တာကို ခံရပြီး သေဆုံးသွားခဲ့ရတာပါပဲ။ သူဟာ သူ့ရဲ့ အမွေအနှစ်ကို မချန်ရစ်ခဲ့ရပါဘူး။”
ရှန်ထျန်း က ကွန်ဖုန်းဘုရားကျောင်းရဲ့ ရှေ့ဘက်ဆီကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်သွားလိုက်သည်။ “သနားစရာတော့ မရှိပါဘူး။ ဒီဘုရားကျောင်းက ဒီမှာ ရှိနေဆဲဖြစ်တဲ့အတွက် အခွင့်အလမ်းကောင်း တစ်ခုခုတော့ ကျန်ရစ်နေဦးမှာပါ။ ဝင်ပြီး ကြည့်လိုက်တာနဲ့ ကျွန်တော်တို့ သိရမှာပါ။”
ထိုသို့ဆိုကာ ရှန်ထျန်း က ကွန်ဖုန်းဘုရားကျောင်းရဲ့ တံခါးများကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်များကို ပြန်လည်တွန်းကန်နေသော ကြီးမားသည့် အဟန့်အတားကြီးတစ်ခုကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။
ግዙፍတံခါးကြီးသည် လင်းလက်နေပြီး နတ်ဘုရား ကျမ်းစာလုံးများက တံခါးတစ်ပြင်လုံးတွင် ပေါ်ထွက်လာကြသည်။ ၎င်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။
ရှန်ထျန်း က တံခါးသည် မိုးမျှော်တောင်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ လေးလံသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းကို မလှုပ်ရှားနိုင်ပေ။
၎င်းမှာ တစ်စုံတစ်ရာသော စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းနေပေသည်။
မိမိတို့၏ စွမ်းအားများက လုံလောက်စွာ မကြီးမားကြသူများမှာ ဤတံခါးကို ဝင်ရောက်ရန် မထိုက်တန်ကြပေ။
“ဒီလောက် စွမ်းအားလေးနဲ့တော့ ကျွန်တော့်ကို တားဆီးနိုင်ဖို့ မလုံလောက်ပါဘူး။”
ရှန်ထျန်း၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ တစ်ခုလုံးမှ ခွန်အားကြီးမားသော စွမ်းအင်နယ်ပယ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။
ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်လျက် သူ၏ ညာလက်သည် ရုတ်တရက် ဆယ်ဆမျှ ကြီးထွားလာပြီး စင်ကြယ်သော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာသည်။
ရှန်ထျန်း၏ ကျောနောက်ဘက်တွင် ရွှေရောင်လင်းယုန်တစ်ကောင်၏ ရေးရေးပျပျ ပုံရိပ်ကို မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။
လင်းယုန်မုန်တိုင်း သိမ်းပိုက်ခြင်း!
အားဟား!
ရှန်ထျန်းသည် ရှေးခေတ်က နတ်ဘုရားလင်းယုန်တစ်ကောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ သူသည် တံခါးဆီသို့ တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။
ထိုግዙፍတံခါးကြီးမှာ နောက်ဆုံးတွင် ဝုန်းဒိုင်းကျယ်မြည်ဟည်းသံနှင့်အတူ တစ်စစီ ဖွင့်ဟသွားခဲ့လေသည်။
ကျယ်ဝန်း၍ လူသူကင်းမဲ့နေသော ဘုရားကျောင်းကြီးသည် လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
...
ဟုတ်ပေသည်၊ ကျယ်ဝန်းပြီး လူသူကင်းမဲ့နေ၏။
ဘုရားကျောင်းထဲတွင် မည်သည့်အရာမှ မရှိပေ။ ထိုင်ခုံတစ်လုံးတလေပင် မရှိပါ။
တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့ထက်စော၍ ဤနေရာကို ဝင်ရောက်ွှေနှောက်ကာ ဘဏ္ဍာအားလုံးကို ယူဆောင်သွားပြီးဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။
ခဏတာမျှ လူတိုင်းက စိတ်ဓာတ်ကျသွားကြသလို ခံစားလိုက်ကြရသည်။ ရှန်ထျန်း တစ်ဦးတည်းသာလျှင် ဤကဲ့သို့ဖြစ်မည်ကို ကြိုတင်သိနှင့်ပြီးသားဖြစ်ဟန်ဖြင့် ခိုင်မာပြတ်သားစွာ ရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။
သူသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မှိတ်လိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ရာကို အမှတ်ရနေဟန် သို့မဟုတ် ခံစားနေဟန် ရှိသည်။
ရှန်ထျန်းက သူ၏ မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။
ဤဘုရားကျောင်းသည် ကြီးမားလှသဖြင့် ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင် ကမ္ဘာငယ်တစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။ ၎င်း၏ ကြမ်းပြင်ဧရိယာမှာ အနည်းဆုံး မိုင်တစ်ထောင်ခန့် ကျယ်ဝန်းပေသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ရှန်ထျန်းသည် ထိုအဆုံးအစမရှိသော အဆောက်အအုံများကြားတွင် သူ၏ ပစ်မှတ်ကို မကြာမီပင် တွေ့ရှိခဲ့သည်။
ဗဟိုချက်မတွင် စိမ်းလန်းစိုပြေသော ဥယျာဉ်တစ်ခုပါရှိသည့် ကြီးမားသော အိမ်ကြီးတစ်หลังပင် ဖြစ်ပေသည်။
မှန်ပါသည်၊ ဤအရာများသည် ကွန်ဖုန်းဘုရားကျောင်းအတွင်း၌ ကြီးထွားရှင်သန်နေကြသော ဝိညာဉ်ဆေးမြစ်များ များ ဖြစ်ကြသည်။
အခြားသူများက ကွန်ဖုန်းဘုရားကျောင်းကို အစောပိုင်းကပင် ဝင်ရောက်ွှေနှောက်ခဲ့ကြသော်လည်း ဝိညာဉ်ဆေးမြစ် ဥယျာဉ်ကမူ လုံးဝ ပျက်စီးသွားခြင်း မရှိပေ။
ဥယျာဉ်ထဲရှိ ဆေးမြစ်များသည် နှစ်ပေါင်း ၁၀,၀၀၀ ကြာပြီးနောက်တွင် တစ်ဖန် ပြန်လည် ရှင်သန်ကြီးထွားလာခဲ့ကြသည်။ အဆင့်မြင့် ဆေးမြစ်အမြောက်အမြားမှာ တစ်ဖန် ပြန်လည် စည်ပင်ဝေဆာလာခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုဥယျာဉ်ထဲတွင် ကြီးထွားရှင်သန်နေသော ဆေးမြစ်များအနက် မည်သည့်ဆေးမြစ်ကိုမဆို ပြင်ပလောကရှိ ကောင်းကင်အရှင်သခင်တစ်ပါးကိုပင် မနာလိုဖြစ်လာစေရန် လုံလောက်ပေသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။
“အောင်ပွဲခံကြပြီ! အောင်ပွဲခံကြပြီ!”
“ဒါက အနက်ရောင် ချယ်ရီသီးပဲ။ ပညာရှိအဆင့် ဆေးလုံးတွေထက်ကို ပိုပြီး စွမ်းအားထက်မြက်တယ်!”
“ဒါက အနက်ရောင် သွေးသစ်ခွပဲ။ ဒါကို သွေးစပ်ကို ပိုမိုကောင်းမွန်စေမယ့် ဆေးလုံးအဖြစ် ဖော်စပ်လို့ရတယ်။ တန်ဖိုးဖြတ်လို့ မရနိုင်ဘူး!”
“ဒါ ဒဏ္ဍာရီလာ ပင်လယ်နှလုံးသားမြက် ဖြစ်နိုင်မလား။ ဒါက ရေကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကို အလွန်အမင်း တိုးတက်စေနိုင်တယ်။ ကြီးမားတဲ့ သမုဒ္ဒရာကြီးကိုယ်တိုင်က နှစ်သက်မြတ်နိုးတဲ့ နတ်ဘုရားမြက်ပင်တစ်မျိုးပဲ။”
...
ဤအရာများကို ကောင်းစွာ နားလည်ကျွမ်းကျင်ကြသော အဖွဲ့သားများဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။ ဤဆေးမြစ်များသည် သူတို့အတွက် အလွန်တရာ ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေကြသည်။
ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ရှန်ထျန်း ကမူ ထိုဆေးမြစ်များကို လုံးဝ စိတ်မဝင်စားပေ။ ဤနေရာတွင် တွေ့ရှိရမည့် အကြီးမားဆုံး အခွင့်အလမ်းကောင်းကြီးမှာ ဤအရာများ မဟုတ်ကြောင်း သူ သိနှင့်ပြီးသား ဖြစ်သည်။
အဖွဲ့သားများက ဆေးမြစ်များကို မျက်နှာပေါ်တွင် တောက်ပသော အပြုံးများဖြင့် ဂရုတစိုက် ခွဲဝေယူကြသည်။ သဘာဝကျစွာပင် ရှန်ထျန်း က အများဆုံး ရှယ်ယာကို ရရှိခဲ့သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ရှန်ထျန်း မှာ ကံကြမ္မာ၏ သားတော်ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်းက ယုံကြည်နေကြသည်။ သူသည် အခွင့်အလမ်းကောင်းများကို ကြိုတင်မြင်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။
မဟုတ်လျှင် သူတို့အနေဖြင့် အချိန်တိုင်းတွင် ဤကဲ့သို့သော ကောင်းမွန်သည့် ပစ္စည်းများကို မည်သို့ရရှိနိုင်မည်နည်း။
အလှူရှင်၏ ပံ့ပိုးမှုအပေါ်မူတည်၍ ဆုလာဘ်များကို ခွဲဝေမည်ဆိုလျှင်ပင် ရှန်ထျန်း က အများဆုံး ရှယ်ယာကို ရယူရန်မှာ အလွန်တရာ သင့်လျော်ပေသည်။
ဆေးမြစ်များကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ရှန်ထျန်း က အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ကာ ကွန်ဖုန်းဘုရားကျောင်း၏ ပိုမိုနက်ရှိုင်းရာ ဒေသဆီသို့ ဆက်လက် ချီတက်ခဲ့သည်။
ကွန်ဖုန်းဘုရားကျောင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် အလွန်တရာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ကြောင်း ပြောရပေမည်။ ရှေးခေတ်ကာလက တစ်ကြိမ်မျှ ဝင်ရောက်ွှေနှောက်ခံခဲ့ရပြီးဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတွင် ပိတ်ဆို့ခံထားရဆဲဖြစ်သော လျှို့ဝှက်ခန်းများစွာ ပါဝင်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရှေးဟောင်းနည်းပညာများက ထိုလျှို့ဝှက်ခန်းများကို ပိတ်ဆို့တားဆီးထားကြသည်။ သာမန်ကျင့်ကြံသူ မည်သူမျှ ဖောက်ထွက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
မသေမျိုးတစ်ပါးသာလျှင် ထိုတံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုများကို ဖောက်ထွက်ရန် ကြိုးစားနိုင်ပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ရှန်ထျန်း၏ ပစ်မှတ်မှာ ထိုလျှို့ဝှက်ခန်းများ မဟုတ်ပေ။ သူသည် ထိုအခန်းများကို ကျော်ဖြတ်ကာ ကွန်ဖုန်းဘုရားကျောင်း၏ အတွင်းပိုင်းအကျဆုံး ဒေသဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
၎င်းမှာ လေထုထဲတွင် ဆိုင်းငံ့နေသော ကြီးမားသည့် တောင်တန်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အမြင့်ပေ သောင်းပေါင်းများစွာ ရှိပြီး အလွန်တရာ ခမ်းနားကြီးကျယ်လှပေသည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်က ဤတောင်တန်းကို အလယ်မှ နှစ်ခြမ်းခွဲထားသကဲ့သို့ ရှိနေသည်မှာ မှတ်သားစရာပင်။ အလယ်တည့်တည့်တွင် ပေရာပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းသော ကွာဟချက်ကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။
သို့သော် တောင်၏ မိုးမျှော်တောင့်တက်နေသော အမြင့်နှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် ပေရာပေါင်းများစွာရှိသော ဤကွာဟချက်မှာ ဘာမှမဟုတ်ပေ။
တောင်တန်းကြီးသည် အဝေးမှ ကြည့်လိုက်လျှင် တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပြည့်စုံနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် တောင်၏ တစ်ခြမ်းစီတွင် ပုံဥပမာတစ်ခုစီ ပါရှိနေသည်မှာလည်း မှတ်သားစရာပင်။
ဘယ်ဘက်ခြမ်းရှိ ပုံမှာ ခမ်းနားကြီးကျယ်သော ပုံစံဖြင့် ဝုန်းဒိုင်းကျယ်မြည်ကာ လှိမ့်တက်နေသည့် ကြီးမားသော အပြာရောင် ရေလှိုင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုဧရာမ လှိုင်းလုံးကြီးထဲတွင် ကြီးမားပြီး အာဏာစက်ကြီးမားသည့် ပုံရိပ်တစ်ခုက ကူးခတ်နေသည်။
ထိုပုံရိပ်သည် ငါးတစ်ကောင်နှင့် တူသော်လည်း တောင်ထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားနေသည်။ ၎င်းသည် အနည်းဆုံး မိုင်ပေါင်းများစွာ ရှည်လျားပေသည်။
မှန်ပါသည်၊ မိုင်ပေါင်းများစွာပင်တည်း!
တောင်၏ အရွယ်အစားမှာ မိုင်ပေါင်းများစွာ မရှိသည်မှာ သေချာသော်လည်း အဖွဲ့သားများက ထိုပန်းချီကားကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ဤဧရာမငါးကြီးသည် ထိုမျှလောက် ကြီးမားကြောင်းကို သူတို့ အလိုလို သိလိုက်ကြသည်။
ကွန်!
ဤအရာမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကွန်ငါးကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်ကြောင်း အဖွဲ့သားများ သိကြသည်။
၎င်း၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ ပညာရှိအဆင့်ထက် အလွန်အမင်း သာလွန်နေပြီး စိတ်ကူးဉ်မှန်းဆ၍ပင် မရနိုင်သော အဆင့်တွင် ရှိနေသည်မှာ သေချာပေသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤနေရာရှိ လူတိုင်းသည် ပညာရှိအဆင့် ကျင့်ကြံသူများကို မြင်တွေ့ဖူးကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့ထဲတွင် ဤမျှလောက် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသူ မည်သူမျှ မရှိကြပေ။
မိုင်ပေါင်းများစွာအထိ ကြီးထွားလာနိုင်သည့် သက်ရှိသတ္တဝါ မည်သူမဆို — ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ စိတ်ကူးဉ်မှန်းဆ၍ မရနိုင်သည်မှာ သေချာပေသည်။ မဟုတ်လျှင် ၎င်းသည် မိမိကိုယ်တိုင်၏ အလေးချိန်အောက်တွင် ပြိုလဲသွားလိမ့်မည်။
နံရံဆေးရေးပန်းချီထဲမှ ကွန်ငါးကြီးသည် တကယ်တမ်း တည်ရှိခဲ့ဖူးသည်။ ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ နယ်မြေငါးခုလုံးကို တုန်လှုပ်စေရန် လုံလောက်ပေသည်!
ထို့ပြင် ညာဘက်ခြမ်းရှိ ပုံမှာမူ ဧရာမ ပိန်ငှက်ကြီးတစ်ကောင် လေထုထဲတွင် ပျံဝဲနေသည့် အဆုံးအစမရှိသော မိုးကောင်းကင်ကြီးပင် ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် ဘယ်ဘက်ခြမ်းရှိ ကွန်ငါးကြီးထက်ပင် ပိုမိုခမ်းနားကြီးကျယ်ပုံ ပေါ်နေသည်။ ၎င်း၏ အတောင်ပံများက မိုးကောင်းကင်တစ်ခွင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားပြီး နေရောင်ခြည်သည် ရွှေရောင်လင်းလက်နေသော ၎င်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်တွင် ရောင်ပြန်ဟပ်နေသည်။
၎င်း၏ အောက်ဘက်တွင် ကမ္ဘာမြေ၊ သမုဒ္ဒရာနှင့် တိုင်းနိုင်ငံများအားလုံးသည် ၎င်း၏ အရိပ်အောက်တွင် နစ်မြုပ်နေကြသည်။
၎င်း၏ ကြီးမားသော အတောင်ပံများကို ဖြန့်ကျက်လိုက်သည့်အခါ ပြင်းထန်သော လေပြင်းမုန်တိုင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး မိုင်ပေါင်းများစွာအထိ ထိုးဖောက်သွားခဲ့သည်။ ပိန်ငှက်ကြီးသည် လွတ်လပ်သော မိုးကောင်းကင်ယံထက်သို့ မြင့်မားစွာ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။
ခဏတာမျှ လူတိုင်း အံ့သြင်္ဖံ့ကာ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားကြသည်။
၎င်းတို့မှာ ရုပ်ပုံကားချပ်များသာဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသော်လည်း အဖွဲ့သားများမှာ ၎င်းကို တကယ့်အချိန်နှင့် တစ်ပြေးညီ မြင်တွေ့နေရသကဲ့သို့ ခံစားနေကြရသည်။
ဘယ်ဘက်တွင် အဖွဲ့သားများသည် သမုဒ္ဒရာ၏ ရနံ့ကိုပင် နီးပါး ရရှုနိုင်ကြသည်။
ညာဘက်တွင်မူ အဖွဲ့သားများသည် နတ်ဘုရား ပိန်ငှက်၏ ကျယ်လောင်စွာ အူသံများကိုပင် နီးပါး ကြားလိုက်ရသလို ဖြစ်နေကြသည်။
လေထုထဲတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော တိုးတိုးတိတ်တိတ် ရွတ်ဆိုသံတစ်ခုက ပဲ့တင်ထပ်လျက် ရှိနေသည်။
နားလည်ရခက်လှသော အသံလှိုင်းများသည် နံရံဆေးရေးပန်းချီကားများထဲမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ထိုအသံလှိုင်းများသည် ရှန်ထျန်း နှင့် သူ၏ အဖွဲ့သားများဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ရွေ့လျားလာပြီး ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း အထူးသီးသန့် စွမ်းအင်တစ်မျိုးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။
ဤစွမ်းအင်သည် ၎င်းတို့အား အမြင့်မားဆုံး တရားဓမ္မတစ်ရပ်ကို ပို့ချပေးနေသကဲ့သို့ သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း လှည့်ပတ်စီးဆင်းနေသည်။
ဤအမြင့်မားဆုံး တရားဓမ္မမှာ အလွန်တရာ နက်နဲသိမ်မွေ့လှပေသည်။ အဖွဲ့သားများမှာ ၎င်းကို မည်သို့ ဖော်ထုတ်ရမည်ကို လုံးဝ မသိကြပေ။
“ပင်လယ် နတ်ဘုရား ရဲ့ ကြယ်မျက်ရည်စက် တစ်စက်စီကို အခုပဲ အမြန် သောက်သုံးကြစမ်းပါ!”
နတ်ဘုရား ရဲ့ ကြယ်မျက်ရည်စက်တစ်စက်ကို ထုတ်ယူလိုက်ရင်း ရှန်ထျန်း က လူတိုင်းကို သတိပေးလိုက်သည်။
တရားဓမ္မအသစ်တစ်ခုကို ဖော်ထုတ်ရန်အတွက် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အမြောက်အမြား လိုအပ်ပေသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဤအဖွဲ့ထဲရှိ လူတိုင်းတွင် ပင်လယ် နတ်ဘုရား ရဲ့ ကြယ်မျက်ရည်စက်များ အလုံအလောက် ရှိနေကြသည်။
ပင်လယ် နတ်ဘုရား ရဲ့ ကြယ်မျက်ရည်စက်က ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်စွမ်းမှာ အကြိမ်ရေများလာသည်နှင့်အမျှ လျော့ပါးလာတတ်သည်။ ပင်လယ် နတ်ဘုရား ရဲ့ ကြယ်မျက်ရည်စက် ငါးစက်ထက် ကျော်လွန်သွားပါက အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ အလွန်တရာ နည်းပါးသွားမည်ဖြစ်သော်လည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရာတွင်မူ ၎င်း၏ ထိရောက်မှုမှာ မည်သည့်ကန့်သတ်ချက်မျှ ရှိမနေပေ။
လူတိုင်းက ပင်လယ် နတ်ဘုရား ရဲ့ ကြယ်မျက်ရည်စက် တစ်စက်စီကို ချက်ချင်း သောက်သုံးလိုက်ကြရာ ဖျော့တော့သော အပြာရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုက ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
ဘုရားဆန်ဆန် တိုးတိုးတိတ်တိတ် ရွတ်ဆိုသံမှာ တစ်မိနစ်ထက် တစ်မိနစ် ပိုမိုထင်ရှားလာသည်။ စကြဝဠာကြီးတစ်ခုလုံး ပြောင်းပြန်လှန် လည်ပတ်နေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။ ၎င်းတို့သည် ကြီးမားလှသော သမုဒ္ဒရာကြီးနှင့် ကျယ်ပြောလှသော မိုးကောင်းကင်ကြီးကြားရှိ အာကာသထဲတွင် ပိတ်မိနေကြသကဲ့သို့ ခံစားနေကြရသည်။
သူတို့၏ အောက်ဘက်တွင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လှိုင်းထန်နေသော သမုဒ္ဒရာကြီးထဲ၌ ကြီးမားလှသော ကွန်ငါးကြီးက ကူးခတ်နေသည်။
သူတို့၏ အပေါ်ဘက်တွင်မူ မိုးကောင်းကင်နှင့် နေမင်းကို ဖုံးလွှမ်းထားသည့် အတောင်ပံများရှိသော ဧရာမ နတ်ဘုရား ပိန်ငှက်ကြီး ရှိနေသည်။
ဧရာမ ကွန်ငါးကြီးနှင့် နတ်ဘုရား ပိန်ငှက်ကြီးတို့က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အသံလှိုင်းများမှတစ်ဆင့် ၎င်းတို့၏ တရားဓမ္မများကို ပို့ချပေးနေကြပြီး ထိုဗဟုသုတများကို ၎င်းတို့၏ ဦးနှောက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ရေးထွင်းပေးနေကြသည်။
ဤအရာမှာ ကွန်ပိန် တရားဓမ္မပင်တည်း!
အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ လူတိုင်း အမြောက်အမြား ရရှိခဲ့ကြသည်မှာ ထင်ရှားပေသည်။
ယူဖျန်ရှန်း၏ နောက်ဘက်တွင် ကြီးမားလှသော ကွန်ငါး ကိုယ်ပွားပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူမသည် ကွန်တရားဓမ္မကို အတော်လေး ကောင်းမွန်စွာ နားလည်သဘောပေါက်ထားပုံရသည်။
ထိုအချိန်တွင် ချီရှောင်ရွှမ် ၏ ခရမ်းရောင် ရောင်ဝါသည် ပျံဝဲနေသော ပိန်ငှက်တစ်ကောင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ သူသည် အလွန်အမင်း အဆင့်မြင့်သော နည်းပညာအသစ်စက်စက် တစ်ခုကို သင်ယူနိုင်ခဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
အံ့သြစရာ အကောင်းဆုံးမှာ ငါးမန်းမင်းသားပင် ဖြစ်သည်။ ကျောဘက်တွင် ဓားကြီးကို လွယ်ထားသည့် သူသည် အဖွဲ့ထဲတွင် မျက်နှာတင်းမာဆုံးနှင့် ပြုံးလေ့မရှိဆုံး လူသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သူသည် ကြီးမားသော ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုတစ်ခုကို ရရှိသွားခဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ ပုံစံမှာ ကြီးမားစွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
သူ့နောက်ဘက်တွင် လှိုင်းပုတ်သံများကြား၌ ပျော်မြူးနေသည့် ဧရာမ အနက်ရောင်နှင့် အနီရောင် ရောနှောနေသော ငါးမန်းတစ်ကောင်၏ ကိုယ်ပွားပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက်တွင်... ထိုငါးမန်း၏ ပါးဟက်များသည် ငှက်အတောင်ပံများအဖြစ်သို့ ပြန့်ကားသွားခဲ့သည်။
မှန်ပါသည်၊ ဤသူသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အသံလှိုင်းများထဲမှ “အတောင်ပံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခြင်း” အပိုင်းကို အမှန်တကယ်ပင် ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကိုယ်ပွားပုံရိပ်မှာ “ငါးမန်းလင်းယုန်” တစ်ကောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲစပြုလာခဲ့သည်။
ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်တရာ ထူးဆန်းနေသော်လည်း သူသာ ၎င်းကို စစ်မှန်စွာ နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့မည်ဆိုပါက ၎င်းအတွက် ကြီးမားလှသော အကျိုးကျေးဇူးကို ဖြစ်ထွန်းစေမည်မှာ သေချာပေသည်။
...
ရှန်ထျန်း ကိုယ်တိုင်အတွက်မူ သူသည် အများဆုံး ရရှိခဲ့သည်။
သူသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်လိုက်ပြီး သက်တန့်ရောင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်း က သူ့ကို ဝန်းရံထားလိုက်သည်။
သူ့ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းရှိ ထူးကဲသော ပစ္စည်းငါးခုမှာလည်း ရှန်ထျန်း အား သူ၏ စွမ်းအားအရင်းအမြစ်ကို မြှင့်တင်ပေးရာတွင် ကူညီပေးလျက် စွမ်းအင်များနှင့် ဟိန်းထွက်နေကြသည်။
ယင်နှင့် ယန်ကို ကိုယ်စားပြုသော အနီရောင်နှင့် အဖြူရောင် ပန်းပွင့်များသည် ကွန်ပိန် ပန်းချီကားများကို အပြည့်အဝ ဖြည့်စွမ်းပေးလျက် ရှန်ထျန်း အနီးတွင် ပွင့်ာလာကြသည်။
အဖြူရောင် ရေမုန်တိုင်းပန်းက ယင်နှင့် ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်မှုကို ကိုယ်စားပြုပြီး ကွန်တရားဓမ္မနှင့် ကိုက်ညီနေသည်။ အနီရောင် ရေမုန်တိုင်းပန်းက ယန်နှင့် အရှိတရားကို ကိုယ်စားပြုပြီး ပိန်တရားဓမ္မနှင့် ကိုက်ညီနေသည်။
ရေမုန်တိုင်းပန်းများသည် အနီရောင်နှင့် အဖြူရောင်ကြားတွင် အပြန်အလှန် ပြောင်းလဲနေကြသည်။ ကွန်နှင့် ပိန် တရားဓမ္မများမှာလည်း လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲနေကြသည်။
ဧရာမ နတ်ဘုရား သတ္တဝါကြီးနှစ်ကောင်၏ ကိုယ်ပွားပုံရိပ်များသည် ရှန်ထျန်း ၏ နောက်ဘက်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။
တစ်ခုမှာ အနက်ရောင် ဧရာမ ကွန်ငါး ဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ခုမှာ ရွှေရောင် နတ်ဘုရား ပိန်ငှက် ဖြစ်သည်။ ထိုနှစ်ကောင်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားအရင်းအမြစ် တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားကြသည်။
ဝုန်းဒိုင်း!
မိုးမျှော်တောင်စောင်းကြီးက အသာအယာ တုန်ခါသွားသည်။ ယခင်က တိတ်ဆိတ်နေသော အသံလှိုင်းများသည် ရှန်ထျန်း ဆီသို့ ရူးသွပ်စွာ စီးဝင်လာကြတော့သည်။
ရှန်ထျန်း ၏ ဝိညာဉ်သည် တရားဓမ္မကို ဖော်ထုတ်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်ထဲတွင် နစ်မြုပ်နေနှင့်ပြီးဖြစ်ရာ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပြောင်းလဲမှုများကို လုံးဝ သတိမထားမိပေ။
မူလက ပန်းသီးတစ်လုံးစာသာ ရှိသော သူ၏ ရွှေရောင်ស្នေဟေ (Golden Core) သည် မြင့်တက်လာပြီး အရွယ်အစားမှာ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာခဲ့သည်။
ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ရွှေရောင်ស្នေဟေသည် ၎င်းတို့၏ တရားဓမ္မကို နားလည်သဘောပေါက်မှုအပေါ် မူတည်၍ ပြောင်းလဲသွားတတ်သည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် နားလည်သဘောပေါက်မှု ပိုများလေလေ အက်ကြောင်းများ ပိုများလာလေလေဖြစ်ပြီး သူတို့၏ ရွှေရောင်ស្នေဟေသည် ပိုမိုစွမ်းအားထက်မြက်လာလေလေ ဖြစ်သည်။
ဥပမာအားဖြင့် ဖန်ချန်သည် လျှပ်စီးတရားဓမ္မကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ နားလည်သဘောပေါက်ရန် စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီး ရွှေရောင်ស្នေဟေ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်ကိုးသို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိခဲ့သည်။
ချီရှောင်ရွှမ် သည်လည်း ခရမ်းရောင် စံအိမ်တရားဓမ္မ၊ နိဗ္ဗာန်တရားဓမ္မနှင့် နတ်ဘုရား နဂါးတရားဓမ္မတို့ကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ နားလည်သဘောပေါက်ရန် စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ရွှေရောင်ស្នေဟေ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် (၁၀) သို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိခဲ့သည်။
ရောနှောနတ်ဘုရားလျှပ်စီး တရားဓမ္မအပြင် ယခုအခါတွင် ရှန်ထျန်း သည် ယင်ယန် ကွန်ပိန် တရားဓမ္မကိုပါ နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ ရွှေရောင်ស្នေဟေမှာ အမှန်တကယ်ပင် ပိုမိုကြီးမားလာခဲ့သည်။
နာရီအနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ရှန်ထျန်း ၏ ဦးခေါင်းထက်ရှိ ရွှေရောင်ស្នေဟေသည် သာမန် ကျွဲကောသီးတစ်လုံးစာမျှ ကြီးမားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုရွှေရောင်ស្នေဟေမှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော ရောင်ဝါမှာ အလွန်တရာ ဖိနှိပ်အားကောင်းလှပေသည်။
ပြဿနာမှာ ၎င်းပေါ်တွင် နတ်ဘုရား အထိမ်းအမှတ်တံဆိပ် တစ်ခုမှ မရှိခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်!
...
“မြောက်ပိုင်း မြေအောက်ကမ္ဘာတွင် ငါးတစ်ကောင် ရှိ၏။ ကွန်ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အချင်းအားဖြင့် မိုင်ပေါင်းများစွာ ရှိကြ၏။”
“ငှက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသောအခါ ၎င်းတို့ကို ပိန်ဟု ခေါ်ကြ၏။ ထိုပိန်ငှက်များသည်လည်း မိုင်ပေါင်းများစွာ ကြီးမားကြ၏။”
“အမျက်ဒေါသဖြင့် ပျံသန်းသောအခါ ၎င်း၏ အတောင်ပံများသည် မိုးကောင်းကင်မှ တွဲလောင်းကျနေသော မိုးတိမ်တိုက်ကြီးများကဲ့သို့ ရှိကြ၏။ ရေပြင်ပေါ်တွင် လှိုင်းဂርဟက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး မိုင် (၃,၀၀၀) အထိ ပျံ့နှံ့သွားကာ ယခုအခါ လေ၏ အကူအညီဖြင့် မိုးကောင်းကင်ယံထက်သို့ မိုင် (၉၀,၀၀၀) ကျော် မြင့်မားစွာ ပျံသန်းနေပြီ ဖြစ်၏။”
ရှန်ထျန်း က စိတ်ထဲရှိသည်အတိုင်း ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။
သူ၏ ရွှေရောင် အတောင်ပံများသည် ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်စွာ ပြန့်ကားသွားကြပြီး အလွန်တရာ တောက်ပ လျှပ်ပြေးနေသည်ကို တွေ့ရသည်။
ရုတ်တရက် နတ်ဘုရား အလင်းတန်းများသည် ရှန်ထျန်း ဆီသို့ ရွာကျလာခဲ့သည်။
ထိုခဏ၌ သူသည် ရှေးခေတ် ကွန်ပိန်ငှက်ကြီး တစ်ကောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။
ခမ်းနားထည်ဝါသည်၊ စွမ်းအားထက်မြက်သည်၊ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသည်၊ မည်သူကမျှ မယှဉ်နိုင်ပေ!
ဘုန်း!
ရှန်ထျန်း လှုပ်ရှားလိုက်သည်။
မိုးကောင်းကင်နှင့် ကမ္ဘာမြေကြားရှိ ဟာလာဟင်းလင်း အာကာသကြီးသည် ရုတ်တရက် ပြိုကွဲစပြုလာတော့သည်!