ငါကတကယ်ပဲကံကြမ္မာရဲ့သားတော်မဟုတ်ရပါဘူး

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: I Am Really Not The Son of Providence – Chapter 307: Can’t Blame Me For Being Handsome | NovelPing

ခေါင်းစဉ် - ငါက တကယ်ပဲ ကံကြမ္မာရဲ့သား မဟုတ်ပါဘူး – အခန်း ၃၀၇ - ငါ ချောနေတာကိုတော့ အပြစ်မတင်နဲ့တော့

ရှန်ထျန်း က အရှေ့ဘက်တောအုပ် ထဲမှာ လမ်းလျှောက်နေရင်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

သူ့ရှေ့နားမှာ ရောင်စုံအလင်းတန်းတွေ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူတစ်ယောက် ပေါ်လာခဲ့သည်။

“သခင်လေး ရှန်ထျန်း...”

ချီရှောင်ရွှမ် က အမောတကော ရောက်လာပြီး လေသံနဲ့ အလောတကြီး အော်ခေါ်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေ အပြည့်အနှက် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

ရှန်ထျန်း က တည်ငြိမ်စွာနဲ့ အနောက်ဘက်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည် - “ချီရှောင်ရွှမ် မင်း ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်တောင် အလောတလော ဖြစ်နေရတာလဲ။”

ချီရှောင်ရွှမ် က အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည် - “သခင်လေး... အထဲမှာ... အဲဒီ မိစ္ဆာ တွေက... သခင်လေးကို ပစ်မှတ်ထားနေကြပြီ။ အခြေအနေက မကောင်းဘူး!”

ရှန်ထျန်း က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး ပြုံးကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည် - “ငါ ချောနေတာကိုတော့ အပြစ်မတင်နဲ့တော့လေ။”

ကွမ်မင်သည် အပြာရောင် စစ်ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဆင်မြန်းထားပြီး အရပ်ကိုးပေခန့် မြင့်မားသည်။ သူ၏ ကျောနောက်တွင် ဓားနှစ်လက်ကို လွယ်ထားကာ တောင်များနှင့် မြစ်များကိုပင် အနိုင်ယူနိုင်စွမ်းရှိသည့် အာဏာစက်လွှမ်းသော ဟန်ပန်ကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။

သူ့မျက်လုံးများက တလက်လက် တောက်ပနေပြီး မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေသည်။ အခြားသူများ၏ အတွင်းကို ထိုးဖောက်မြင်နိုင်စွမ်းရှိသကဲ့သို့ပင်။ မည်သူမဆို သူ့ကို သတိမမူဘဲ ကြည့်မိပါက အသိစိတ်လွတ်မတတ် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး သူ့ကို တည့်တည့်ပင် မကြည့်ရဲကြပေ။

ကွမ်မင်၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းမှာ သာမန်မဟုတ်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဆိုသည်မှာ ထင်ရှားပေသည်။

နိဗ္ဗာန် (နတ်ဘုရားသန္ဓေတည်) အဆင့်ရှိ မိစ္ဆာ မဟာအရှင်သခင်များ ကြားထဲတွင်ပင် ကွမ်မင်သည် အင်အားအကြီးဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်များထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်မှာ သေချာပေသည်။

သာမန်နတ်ဘုရားသန္ဓေတည် အရှင်သခင်များသာ ကွမ်မင်နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရပါက တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် အသက်ပျောက်သွားနိုင်ပြီး တိုက်ပွဲကိုပင် အချိန်အကြာကြီး ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

စွမ်းရည်ထူးချွန်သည့် အရှင်သခင်များ မရှိခဲ့လျှင်တောင်မှ သာမန်အရှင်သခင် အယောက်တစ်ရာ ပေါင်းစည်းတိုက်ခိုက်ကြလျှင်ပင် ကွမ်မင်၏ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လာနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ကွမ်မင်သည် သူတို့တစ်ဦးချင်းစီကို အလွယ်တကူပင် ရှင်းထုတ်ပစ်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

“ရှန်ထျန်း ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ။ ထွက်ခဲ့စမ်း!”

ကွမ်မင်က နှေးကွေးစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ လေသံထဲတွင် အခြားသူများကို အထက်စီးမှ ကြည့်မြင်တတ်သည့် မာန်မာနများ ပြည့်နှက်နေ၏။

သူ့ကျောနောက်တွင် အလျား ပေသောင်းပေါင်းများစွာ ရှိသည့် ကွမ်ငှက်/ဝေငါး ပုံရိပ်ယောင်ကြီး တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှသဖြင့် တစ်ကောင်းကင်လုံးကိုပင် ဖုံးလွှမ်းသွားစေသည်။

ထိုကြီးမားလှသည့် ကွမ်ပုံရိပ်ယောင်ကြီး ပေါ်လာသည့် တစ်ခဏချင်းတွင်ပင် လူငယ်ပါရမီရှင် အားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ကြီးမားလှသော ဖိအားကြီးတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူတို့၏ သွေးကြောများပင် အေးခဲသွားမတတ် ဖြစ်လာကြသည်။

ကွမ်မင်တစ်ယောက် ကောင်းမွန်သော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ရောက်လာခြင်း မဟုတ်သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မည်းနག་သောနဂါးကျွန်း၏ အကြီးအကဲများက ချက်ချင်းပင် ရှန်ထျန်း နှင့် အခြားသူများရှေ့သို့ ဝင်ရပ်လိုက်ကြသည်။

“ကွမ်မင်၊ မြင့်မြတ်သောကောင်းကင်ယံသခင်လေးက နဂါးမျိုးနွယ်စုရဲ့ လူသားမိတ်ဖက် ဖြစ်တယ်။ သူ့ကို လေးစားမှု အနည်းငယ် ရှိစမ်းပါ!”

မည်းနག་သောနဂါးကျွန်းမှ အကြီးအကဲတို့သည် အားလုံးပင် အဟန့်အတားမဲ့စွမ်းအား (ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်း) အဆင့်ရှိ အလွန်စွမ်းအားကြီးမားကြသည့် ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြသဖြင့် ကွမ်မင်သည် အထွတ်အထိပ်သခင်များကြားတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသည်ဟု ဆိုရစေကာမူ သူတို့က လုံးဝ မကြောက်ရွံ့ကြပေ။

ကွမ်မင်၏ ပုံရိပ်ယောင်ကို တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် အကြီးအကဲ တစ်ဦးစီ၏ ကျောနောက်တွင် မည်းနག་သောနဂါး ပုံရိပ်ယောင်များ ပေါ်လာကြပြီး အောဝူနှင့် အခြားသူများအပေါ် ကျရောက်နေသော ကွမ်မင်၏ ဖိအားများကို လျော့ပါးစေရန် ကူညီပေးကြသည်။

ဘုန်း!

ထိုခဏချင်းမှာပင် ကယောက်ကယက်ကြယ်ကျွန်းအပြင်ဘက်တွင် ကြီးမားသော မုန်တိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရေထုကြီး အမြောက်အမြား မိုးပေါ်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တွန်းထွက်လာပြီးနောက် မိန်းမိုးရွာချသကဲ့သို့ ဖြစ်လာကာ နေရောင်ခြည်ကြောင့် သက်တံ့ရောင်စုံများ ထင်ဟပ်လာသည်။

ကွမ်မင်မှာ တိုက်ရိုက်ပင် နောက်သို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ရပြီး မည်းနག་သောနဂါးကျွန်းမှ အကြီးအကဲသုံးဦးမှာမူ မျက်မှောင်ကြုံ့လျက် ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့သြထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေကြသည်။

၎င်းတို့အနေဖြင့် အင်အားစုစည်းကာ ကွမ်မင်ကို အောင်မြင်စွာ နောက်သို့ တွန်းထုတ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ကွမ်မင်၏ စွမ်းအားက သူတို့ကို အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်လာစေခဲ့သည်။

လူတိုင်းက ဤကွမ်မင်သခင်လေးကို အထናအမြင် သေးခဲ့ကြသည်။ သူ၏ အရည်အချင်းနှင့် စွမ်းရည်တို့မှာ လူတိုင်း၏ ခန့်မှန်းတွက်ချက်မှုများကို လွန်ကွန်စွာ ကျော်လွန်နေခဲ့လေပြီ။

နှစ်ပေါင်း ၃၀၀ ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် ကွမ်မင်၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းမှာ နိဗ္ဗာန်အဆင့်ထက် မြင့်မားသည့် အဟန့်အတားမဲ့စွမ်းအားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် တစ်လှမ်းသာ လိုတော့ပေသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ၏ ပုံရိပ်ယောင်ကို အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်လိုက်သော တိုက်ကွက်မှာပင် အဟန့်အတားမဲ့စွမ်းအားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး သာမန် အဟန့်အတားမဲ့စွမ်းအားအဆင့် ကျင့်ကြံသူများထက်ပင် ပိုမိုစွမ်းအားကြီးမားနေသေးသည်။

သာမန်မဟုတ်ခဲ့လျှင် ကွမ်မင်အနေဖြင့် နတ်ဘုရားသန္ဓေတည်မည်းနག་သောနဂါးအကြီးအကဲသုံးဦး၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုကို သူ့ချည်းသက်သက်ဖြင့် ခုခံနိုင်ခဲ့ရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ကောင်းကင်ဘုံသခင် မည်းနག་သောနဂါးသုံးဦးမှာ အားနည်းသူများ မဟုတ်ကြကြောင်းကို လူတိုင်း သိထားရပေမည်။

“ဟားဟား၊ အိုမင်းနေတဲ့ လူယုတ်မာသုံးယောက်က ပူးပေါင်းပြီး ငါ့ကို တားဆီးချင်နေကြတာပေါ့လေ။”

“မင်းက ရှန်ထျန်း လား။ ငါ့ရဲ့ ဖျန်ရှန် ကို လိုက်ပြီး အမြဲနှောင့်ယှက်နေတဲ့ အဲဒီကောင်ပဲလား။”

ကွမ်မင်က ရှန်ထျန်း ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ဟိန်းသံစူးစူးဖြင့် ပြောလိုက်သည် -

“မြင့်မြတ်သောကောင်းကင်ယံသခင်လေး ဖြစ်နေပါလျက်နဲ့ ငါနဲ့တောင် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ဝံ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။”

သူ့စကားများထဲတွင် မာန်မာနကြီးမှုများ အပြည့်အနှက် လွှမ်းခြုံနေပေသည်!

ရှန်ထျန်း စကားမပြောရသေးမီမှာပင် ချီရှောင်ရွှမ် က မျက်မှောင်ကြုံ့လိုက်သည်။

“ဘယ်လောက်တောင် ထင်ပေါ်ကြွားဝါလိုက်သလဲ။ မင်းက အသက် ၄၀၀ ကျော်နေပြီဖြစ်ပါလျက်နဲ့ သူတော်စင်တောင် မဖြစ်သေးဘူး။ ရှန်ထျန်း နဲ့ စိန်ခေါ်ယှဉ်ပြိုင်ဖို့တောင် မထိုက်တန်ဘူး!”

သူ့စကားဆုံးသည်နှင့် ချီရှောင်ရွှမ် ၏ လက်ထဲမှ ကောင်းကင်ယံလှံသွားမှ ထက်ရှသော အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာသည်။

သူ့ကျောနောက်မှ အလျား ပေသောင်းပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသည့် ခရမ်းရောင်နဂါးကြီးတစ်ကောင် မိုးပေါ်သို့ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ပြင်တစ်ခုလုံး ချက်ချင်းပင် ရွှန်းစိုတောက်ပသွားသည်။

ကြီးမားခမ်းနားလှသော နဂါးစွမ်းအင်သည် ကောင်းကင်ပြင်တစ်ခွင်လုံးသို့ ချက်ချင်းပင် လွှမ်းခြုံပျံ့နှံ့သွားခဲ့ရာ ကွမ်မင်၏ စွမ်းအင်နှင့်ပင် တန်းတူနီးပါး ရှိနေခဲ့သည်။

“မင်းက အသက်အဆင့် နိဗ္ဗာန်အဆင့်ရောက်နေပြီး ရှန်ထျန်း ကျတော့ ရွှေကိုယ်ခန္ဓာနယ်ပယ်မှာပဲ ရှိသေးတာကို သူ့ကို စိန်ခေါ်ဝံ့ရဲတဲ့ မျက်နှာပြောင်တိုက်မှုမျိုး ရှိနေရဲတာပေါ့လေ။ လာစမ်း၊ ငါနဲ့ အရင်ဆုံး လာတိုက်ကြည့်စမ်းပါဦး။ မင်းမှာ ဘယ်လောက်တောင် စွမ်းအားကြီးမားသလဲဆိုတာ ငါ့ကို ပြစမ်းပါဦး!”

စကားဆုံးသည်နှင့် ချီရှောင်ရွှမ် ၏ ခရမ်းရောင်စွမ်းအင်များသည် ကောင်းကင်ယံကို ခရမ်းရောင်အဖြစ် ဆေးကြောလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ထိုခရမ်းရောင်နဂါးကြီးအတွက် နောက်ခံရှုခင်းတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ဤတစ်လတာ ကာလအတွင်း ကိန်းအောင်းကျင့်ကြံရင်း သူ၏ မူလသန္ဓေတည်စွမ်းအင်ကို တည်ငြိမ်အောင် တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ပြီးနောက် ချီရှောင်ရွှမ် ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ လုံးဝအသစ်အဆန်းဖြစ်သော အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် စကြဝဠာသခင် ဖြစ်လာမည့် အလားအလာရှိသူ တစ်ဦးပင်တည်း။

ကွမ်မင်က ရှန်ထျန်း ကို တစိုက်မတ်မတ် ကြည့်လိုက်ပြီး တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

“လူသား၊ မင်းက အားကောင်းပါတယ်။”

“ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ မူလသန္ဓေတည်အဆင့်မှာ နေခဲ့ရတဲ့အချိန်က တိုတောင်းလွန်းတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် ၃၀၀ တုန်းကဆိုရင်တော့ မင်းက ငါနဲ့ အကြجاအလတ် တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့လိမ့်မယ်။”

“ဒါပေမဲ့ ယခုအချိန်မှာတော့ မင်းက ငါ့ရဲ့ပြိုင်ဘက် မဟုတ်တော့ဘူး။ အဲ့တော့ နာခံနာခံနဲ့ လက်မြှောက်အရှုံးပေးလိုက်စမ်းပါ!”

စကားဆုံးပြီးနောက် ကွမ်မင်သည် ရှန်ထျန်း ဘက်သို့ အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ဆက်လက်ကြည့်ရှုကာ ခနဲ့တဲ့တဲ့ ရယ်မောလိုက်သည်။

“ထားလိုက်ပါတော့၊ ဒီအိုကောင်တွေက ဒီကနေ့ မင်းကို ကာကွယ်ပေးနေတာဆိုတော့ ငါ မင်းကို လွှတ်ပေးလိုက်မယ်။”

“ဒါပေမဲ့ ကယောက်ကယက်ကြယ်ကျွန်းက အသက် ၅၀၀ အောက် ကျင့်ကြံသူတွေကိုပဲ ဝင်ခွင့်ပြုထားတာ။ သူတို့က မင်းကို အမြဲတမ်း လောက်တော့ ဆက်ပြီး ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ စောင့်ကြည့်နေလိုက်ကြတာပေါ့!”

စကားပြောဆိုပြီးသည်နှင့် ကွမ်မင်က ဟောက်သံတစ်ချက်ပြုကာ ရှုပ်ထွေးသော အစီအရင်အကွဲအကြောင်းထဲသို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်သွားခဲ့သည်။

ရှန်ထျန်း က အစအဆုံး တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ သူသည် ကွမ်မင်၏ ဦးခေါင်းကိုသာ အာရုံစိုက်လျက် စူးစူးစိုက်စိုက်နှင့် စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။

“ရှန်ထျန်း၊ မင်းရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်က အလွန်အံ့သြဖို့ကောင်းတယ်ဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း ဒီလိုမာန်မာနကြီးတဲ့ကောင်ကို မင်း အနိုင်မရှုံးနိုင်ဘူးလို့ မဆိုလိုပါဘူး။”

“ဒါပေမဲ့ အခုအချိန်မှာ အရေးအကြီးဆုံးကတော့ မူလသန္ဓေတည်အဆင့်ကို အောင်မြင်ဖို့ပါပဲ။ ဒီကောင်ကို သင်ခန်းစာပေးဖို့အတွက် အလောတလော လုပ်စရာ မလိုပါဘူး။”

ရှန်ထျန်း က ကွမ်မင်ကိုသာ ဆက်လက်စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောကြောင့် ချီရှောင်ရွှမ် က ရှန်ထျန်း မှာ ထိုကောင်ကြောင့် ဒေါသထွက်နေသည်ဟု ထင်မှတ်သွားခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူက အလောတကြီးဖြင့် ခနဲ့တဲ့တဲ့ ပြောလိုက်သည် - “သူက အသက် ၄၀၀ ကျော်သွားတဲ့ ငါးတစ်ကောင်မျှပါပဲ။ ငါ နောက်ထပ် နှစ် ၄၀၀ လောက် ထပ်ကျင့်ကြံလိုက်ရင် လက်ညှိုးတစ်ချက် ဝေ့လိုက်တာနဲ့တင် သူ့ကို ငါ ဖယ်ရှားပစ်နိုင်ပါတယ်။”

“ရှန်ထျန်း သာ မူလသန္ဓေတည်အဆင့် ဒါမှမဟုတ် နိဗ္ဗာန်အဆင့်ကို အောင်မြင်စွာ ရောက်သွားပြီဆိုရင် အဲဒီကောင်က ဟာသတစ်ခု ဖြစ်သွားတော့မှာပါ။”

အရှေ့ဘက်တောအုပ် ၏ "ရှေးဦး" အားအကောင်းဆုံးပါရမီရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ချီရှောင်ရွှမ် တွင် သူ့ကိုယ်ပိုင်မာနတရား ရှိပေသည်။ သူသည် နယ်ပယ်ငါးခုအတွင်း ရှန်ထျန်း မှလွဲ၍ မည်သူ့ကိုမျှ ရှုံးနိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း ယုံကြည်ချက် အပြည့်အဝ ရှိထားသည်။

ထိုနည်းတူစွာပင် ချီရှောင်ရွှမ် က ရှန်ထျန်း ကို သူ၏ ပစ်မှတ်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားပြီး ရှန်ထျန်း ကို အနိုင်ယူရန် ထိုက်တန်သူမှာ သူတစ်ဦးတည်းသာ ရှိသည်။

မြင့်မားသော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို အားပြုလျက် ဤမျက်နှာပြောင်တိုက်သောငါးက ရှန်ထျန်း ကို အနိုင်ယူသွားခြင်းမျိုးကို သူ လုံးဝ ခွင့်မပြုပေ။ ၎င်းက ရှန်ထျန်း ကို စော်ကားရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။

ချီရှောင်ရွှမ် သည် နောင်တစ်ချိန်တွင် တူညီသော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တွင် ရှိနေကြသည့်အခါမှသာ ရှန်ထျန်း ကို အနိုင်ယူလိုသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် ပါရမီရှင်တို့၏ စစ်မှန်သော တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်!

...

ရှန်ထျန်း မှာမူ ချီရှောင်ရွှမ် ဘာတွေတွေးနေသည်ကို လုံးဝ မသိရှိခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ သူ၏ အာရုံစိုက်မှုအားလုံးမှာ ကွမ်မင်၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင်သာ စုဝေးနေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်ပြီး သူတို့ ပြောဆိုနေသည်များကိုပင် သတိမထားမိခဲ့ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ၎င်းတို့သည် သူ့အတွက် မည်သည့်ခြိမ်းခြောက်မှုမှ မရှိကြပေ။

သို့သော်လည်း ကွမ်မင်၏ ကံကြမ္မာအရောင်မှာ ရွှေရောင်နှင့် ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းများ ရောယှက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ ရှန်ထျန်း တွင် ကွမ်မင်ကို လေးစားဂုဏ်ပြုလိုစိတ်များ ဝင်ရောက်လာမိသည်။

ဒီခေတ်မှာ ဒီလောက်အစွန်းရောက်ပြီး ကောင်းမွန်တဲ့ ကံကြမ္မာတွေ ပိုင်ဆိုင်ထားကြတာက သာမန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်နေပြီလား။

ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းပါတဲ့ ကံကြမ္မာရဲ့သားက ဒီလောက်တောင် မကြာခဏ ပေါ်လာရတယ်လို့... အနီရောင်အရောင်ပိုင်ရှင်ဖြစ်တဲ့ ငါ့အတွက်တော့ တကယ်ကို အားနာစရာကြီးပဲ!

ရှန်ထျန်း မှာ အေးစက်သော ချွေးများပင် ထွက်လာသည်အထိ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

ရွှေရောင်အရောင် သို့မဟုတ် ပိုကောင်းသည်မှာ စင်ကြယ်သော ခရမ်းရောင်အရောင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ကံကောင်းတဲ့လူတစ်ယောက်အဖြစ် ငါ ဘယ်တော့မှ တကယ် ဖြစ်လာနိုင်မှာလဲ။

“သခင်လေး ရှန်ထျန်း၊ စိုးရိမ်နေစရာ မလိုပါဘူး။ ကယောက်ကယက်ကြယ်ကျွန်းပေါ်က တည်နေရာတွေက အမြဲတမ်း ပြောင်းလဲနေတာကြောင့် အခြားသူတွေကို လိုက်လံခြေရာခံဖို့ဆိုတာ အလွန်တရာမှ ခက်ခဲပါတယ်။”

“ပြီးတော့ ကယောက်ကယက်ကြယ်ကျွန်းမှာက ရှုပ်ထွေးတဲ့စွမ်းအင်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာကြောင့် လူတစ်ယောက်ရဲ့ ဝိညာဉ်အသိစိတ်စွမ်းအားက အခြေခံအားဖြင့် ဘာမှ အသုံးမဝင်တော့ပါဘူး။”

ရှန်ထျန်း ၏ မျက်နှာပေးမှာ အလွန်ပင် "လေးနက်" နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောကြောင့် ကွမ်မင် သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေမည်ကို ရှန်ထျန်း စိုးရိမ်နေသည်ဟု ထိုအကြီးအကဲက ထင်မှတ်သွားခဲ့သည်။

မည်းနག་သောနဂါးကျွန်းအကြီးအကဲက ရှန်ထျန်း ကို နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည် - “သခင်လေးအနေနဲ့ ကွမ်မင်နဲ့ အချိန်ကိုက် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကယောက်ကယက်ကြယ်ကျွန်းပေါ်ကို မဝင်သမျှကာလပတ်လုံး သူ့နဲ့ ရင်ဆိုင်တိုးမိဖို့ကို စိုးရိမ်နေစရာ လုံးဝ မလိုပါဘူး။”

သူ့နဲ့ ရင်ဆိုင်တိုးမိမှာကို စိုးရိမ်စရာ မလိုဘူးဟုတ်စ?

ရှန်ထျန်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ သူနှင့် ရင်ဆိုင်တိုးမိမှာကို ဘာကြောင့်များ စိုးရိမ်နေရမှာလဲ။

ယုံချင်မှ ယုံလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဖြစ်နိုင်မယ်ဆိုရင် သူနဲ့ ကျမ်းကျိန်ညီအစ်ကိုတွေ ဖြစ်တောင် ဖြစ်ချင်သေးတယ်။

ခရမ်းရောင်အလင်းတန်း ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ဘယ်လိုပါရမီရှင်မျိုးမဆို သိုးမွှေးဖြတ်ဖို့အတွက် အကောင်းဆုံးသိုးတွေပဲ ဖြစ်ကြတယ်။

ငါ ဘယ်လောက်စောစော ကံကောင်းလာနိုင်မလဲဆိုတာက သူတို့ရဲ့ သိုးမွှေးတွေ ဘယ်လောက်မြန်မြန် ကြီးထွားလာလဲဆိုတဲ့အပေါ်မှာပဲ မူတည်နေပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ လက်ရှိအခြေအနေအရဆိုရင်တော့ ကွမ်မင်က ငါ့ကို တစ်ခုခု မှားယွင်းနားလည်သွားပုံ ရနေတယ်။

ရေသူမမင်းသမီးလေးကြောင့် ဖြစ်မယ်လို့ ငါ မှန်းဆမိသလိုလိုပဲ...

သြော်... မိန်းကလေးတွေကြောင့် ဖြစ်လာတဲ့ မနာလိုမှုနဲ့ ရန်ငြိုးတွေပါပဲလေ။

...

ကွမ်မင် ဒေါသတကြီး ထွက်ခွာသွားသည်ကို လှမ်းကြည့်ရင်း ရှန်ထျန်း သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။

သူ့အနေဖြင့် ကွမ်မင်ကို ပိုမိုဆင်ခြင်တုံတရားရှိရှိ တွေးတောဖို့ ပြောပြချင်စိတ်တွေ ဖွားခနဲ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ငါက ဒီလောက်ချောမောနေတာကိုတော့ မင်းတို့တွေ အပြစ်မတင်ကြနဲ့တော့လေ!

အခန်း (၃၀၇) - ရေသူမမင်းသမီးလေး ဥဥလိုက်ပြီလား။