ငါကတကယ်ပဲကံကြမ္မာရဲ့သားတော်မဟုတ်ရပါဘူး

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: I Am Really Not The Son of Providence – Chapter 271: Amitabha, I’ve Seen A Ghost! | NovelPing

ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ရှေ့တွင် ရှိနေသည့် အရာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ကျောချမ်းသွားရသည်။

သူက ဤအရာကို အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် ၏ ကံကောင်းထောက်မမှု အခွင့်အလမ်းထဲတွင် တစ်ခါက မြင်ဖူးသော်လည်း ခံစားချက်က လုံးဝကို ကွာခြားနေသည်။

၎င်းမှာ 3D ရုပ်ရှင်နှင့် 2D ရုပ်ရှင်တို့၏ ကွာခြားချက်မျိုးဖြစ်ပြီး VR ရုပ်ရှင်နှင့် ယှဉ်လျှင်ပင် ထပ်မံကွာခြားနေပေသည်။

ရှန်ထျန်း တစ်ယောက် ဤနေရာတွင် ကြက်သီးမွှေးညှင်းထလာကာ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက် သို့မဟုတ် မည်သည့်အရာက ပုံရိပ်ယောင် အမှောင်ထုထဲမှ သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေသည်ဟု ခံစားနေရသည်။

သူ့တွင် မည်သည့် ရုတ်တရက် ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှုမျိုးကိုမဆို ရင်ဆိုင်ရန် အသင့်ဖြစ်နေစေရန်အတွက် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ထဲတွင် သူတော်စင်တံဆိပ်ပြားကို တိတ်တဆိတ် ကိုင်ထားလိုက်သည်။

ထိုစဥ်မှာပင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ကိုပါ လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။ အကယ်၍ သူသာ အန္တရာယ် တစ်စုံတစ်ရာနှင့် ကြုံတွေ့ရပါက သူ၏ ခုခံအားကို ချက်ချင်း အမြင့်ဆုံး မြှင့်တင်ကာ မြေအောက်သို့ ထွက်ပြေးပေလိမ့်မည်။

အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် နှင့် အနီရောင်ကြာပန်း တို့ကို သူ ဂရုစိုက်နေတော့မည် မဟုတ်ပေ!

သူတို့က ဤနေရာမှ စစ်မှန်သော ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတော်စင် တစ်ပါးပင်လျှင် သူတို့ကို လွယ်လွယ်ကူကူ မနိုင်ပေ။

သူတို့သာ တိုက်ခိုက်ကြမည်ဆိုလျှင် ရှန်ထျန်း မှာ အနှောင့်အယှက်သာ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

ထိုမျှသာမက ရန်သူ့ဘက်မှ သူ့ကို ဖမ်းဆီးပြီး ဓားစာခံအဖြစ် အသုံးပြုမည့် အလားအလာလည်း ကောင်းကောင်း ရှိနေပေသည်။ ထို့ကြောင့် အကောင်းဆုံးမှာ ထွက်ပြေးပြီး အကူအညီ ရောက်လာသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ရှန်ထျန်း က လူကြောက်လို့ လုံးဝ မဟုတ်ပေ! လုံးဝ မဟုတ်ပါ!

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ၎င်းမှာ ဖြစ်ခဲလှပြီး ဖြစ်လာဖွယ် မရှိသည့် ကိစ္စရပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အခြားသူများ၏ ကံကောင်းထောက်မမှု အခွင့်အလမ်းများကို ကူညီပေးပြီးနောက် ရှန်ထျန်း ၏ ကံကြမ္မာ အလင်းဝန်းမှာ အနည်းငယ်သော အစိမ်းရောင် အစက်အပြောက်လေး ပါရှိသည့် နီရောင် တောက်တောက် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်တည်း။

သူ့ကိုယ်သူ ကံကြမ္မာ၏ သားတော် တစ်ပါးဟု အနည်းငယ် သတ်မှတ်ထားကာ ဤကဲ့သို့သော စွန့်စားခန်းမျိုးအတွက် ယုံကြည်မှု အပြည့် ရှိနေသည်။

သူတို့ သုံးဦးသားသည် လမ်းအတိုင်း ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းကာ ရှေ့သို့ တိုးလာကြသည်။

ထိုစဥ် ပုတီးစေ့များက ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာပြီး ကျိုအာ က ရှန်ထျန်း ထံသို့ စိတ်အသိဖြင့် ပို့လွှတ်လိုက်သည် — "သခင်! ဒီနားမှာ သန့်စင်တဲ့ ယင်စွမ်းအင်တွေ အပြည့်ပဲ!"

"အဟမ်း၊ ဒါ ဘယ်နေရာလဲ။ ဒါက ဝါယုမြစ်ဝှမ်းလမ်းလား။ မိုးမခပန်းနီတွေလား။ QAQ[1]။ သခင်၊ ရှင် သေသွားပြီလား!?"

ရှန်ထျန်း က "???"

ဒီသရဲမလေးက ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ။

ပုတီးစေ့ထဲမှာပဲ နေပြီး ငြိမ်ငြိမ်လေး နေစမ်းပါ!

ရှန်ထျန်း က ပုတီးစေ့ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကာ အကြမ်းပတမ်း လှည့်ပတ်ဆော့ကစားလိုက်သည်။

"ငါ အခုထိ အသက်ရှင်နေသေးတယ်! ဒါက မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဂိုဏ်း တည်ဆောက်ထားတဲ့ အထူးနယ်မြေတစ်ခုပဲ။ သရဲတွေ မွေးမြူဖို့အတွက် အဓိက သုံးတာ ဖြစ်မယ်။ အဲဒါကြောင့် ဒီမှာ ယင်စွမ်းအင် သန့်သန့်တွေ အများကြီး ရှိနေတာ။"

မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဂိုဏ်း ဟုတ်လား။

ကျိုအာ သည် ဤအမည်ကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် သူမ၏ မျက်နှာ အမူအရာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဂိုဏ်းသည် သူမ၏ မိသားစု တစ်စုလုံးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး သူမက လက်စားချေလိုနေသူ ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဂိုဏ်း၏ နယ်မြေထဲတွင် ရောက်ရှိနေကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ သူမ၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် နီရဲလာလေသည်။ ကောင်းပြီ၊ အကြောင်းရင်း အချို့မှာ ရှန်ထျန်း ပုတီးစေ့ကို ကိုင်တွယ်နေသည့် ပုံစံကြောင့်လည်း ပါဝင်ပေသည်။

"စိတ်မပူနဲ့၊ ဒီသန့်ရှင်းတဲ့ နယ်မြေတွေက မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် ဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ရောက်လာတာပဲ။ မင်းအတွက် လက်စားချေပေးမယ်။"

ရှန်ထျန်း သည် ပုတီးစေ့ကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားလျက် ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းသွားသည်။

ရှန်ထျန်း ၏ ထိတွေ့ကိုင်တွယ်မှုကြောင့် ကျိုအာ ၏ မုန်းတီးမှုများ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်ကျသွားလေသည်။

ယဲ့ချင်းချန်း က ဖြစ်ပျက်သွားသည်များကို မြင်လိုက်ရပြီး ရှန်ထျန်း ကို ပြောလိုက်သည် — "ဟေး၊ လူငယ်လေး! မင်း သရဲမလေး တစ်ကောင်ကို မွေးမြူနေတာလား။ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ!"

ရှန်ထျန်း က ရှင်းပြရန် ကြိုးစားလိုက်သည် — "အဘိုးရယ်၊ အဲဒါက နားလည်မှု လွဲနေတာပါ။ ကျွန်တော် သူ့ကို ကယ်တင်ထား—”

ယဲ့ချင်းချန်း က သူ့စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "ရပါတယ်။ မင်း ရှင်းပြစရာ မလိုပါဘူး။ ငါ နားလည်ပါတယ်။ ငါလည်း လူငယ်ဘဝကို ဖြတ်သန်းလာဖူးတာပဲ! မူမမှန်တဲ့ အမျိုးသမီး အဖော်အချွတ်တချို့ ရှိတာက သာမန်ပါပဲကွ!"

"ငါလည်း မင်းအရွယ်တုန်းက ဒီလိုပါပဲကွာ။ ဟဟ။ မင်းရဲ့ သရဲမလေးက ရုပ်ချောသားပဲ။"

"နောက်မှ သူ့အတွက် ကောင်းတာလေး တစ်ခုခု ပေးဖို့ နည်းလမ်း ရှာပေးမယ်လေ။"

ယဲ့ချင်းချန်း ၏ စကားကြောင့် ရှန်ထျန်း မှာ စကားပင် ဆက်မပြောနိုင်တော့ပေ။

ကောင်းကင်ဘုံလောက က လူတွေက ဒီလောက်အထိ အတွေးအခေါ် ဖွင့်ကြတာလား။ ‘မူမမှန်တဲ့ အမျိုးသမီး အဖော်အချွတ်တချို့ ရှိတာက သာမန်ပါပဲ’ တဲ့လား။

ကြားရတာတော့ သာယာလှပေသည်!

...

ရှန်ထျန်း သည် အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် နှင့် နတ်ဘုရား အနီရောင်ကြာပန်း တို့၏ နောက်မှ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

ခဏကြာပြီးနောက် သူတို့သည် ကြီးမားသော ယဇ်ပလ္လင် တစ်ခု၏ ရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။

ယဇ်ပလ္လင်သည် အနီရောင် ဖြစ်ပြီး ပေတစ်ရာခန့် မြင့်မားသည်။ ၎င်းတွင် ငရဲမီးများ တောက်လောင်နေသည့် လှေကားထစ် စုစုပေါင်း ၉၉ ထစ် ပါရှိသည်။

ထိုမီးတောက်မှာ ဤအထူးနယ်မြေ၏ ဖန်တီးမှု ဖြစ်ပြီး လူတစ်ဦး၏ ဆန္ဒများနှင့် ဒေါသများကို ထုတ်ဖော်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

သူတို့သည် လှေကားထစ်များ အနားသို့ ချဉ်းကပ်လိုက်သည်နှင့် ပြင်းထန်သော ဒေါသနှင့် မုန်းတီးမှု ခံစားချက်ကြီးက ရှန်ထျန်း ကို လွှမ်းမိုးသွားသည်။ သူ အလွန်တရာ စိတ်လှုပ်ရှား တုန်လှုပ်လာခဲ့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ရှန်ထျန်း တွင် တည်ကြည်ခိုင်မာပြီး ဖျက်ဆီး၍မရသော ဒါအိုနှလုံးသား တစ်ခု ရှိနေသည်။ ခြောက်သွင်ပြင် လည်ပတ်မှု စက်ဝိုင်းကလည်း အများကြီး အထောက်အကူ ဖြစ်စေခဲ့သည်။

သူသည် အနုတ်လက္ခဏာ ဆောင်သည့် ခံစားချက်များကို မနည်း အနိုင်ကျင့် ချုပ်တီးလိုက်ရသည်။

အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် က သူမ၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်လာလျက် ပြောလိုက်သည် — "ဘယ်လောက်တောင် ပြင်းထန်ပြီး သန့်စင်တဲ့ ငရဲမီးတွေလဲ။ ဒီအထူးနယ်မြေကို တည်ဆောက်ခဲ့တဲ့လူက ဒီမှာရှိတဲ့ စွမ်းအားတွေကို အသုံးချပြီး ငရဲမီးတွေနဲ့ ဒီယဇ်ပလ္လင်ကို ဖန်တီးခဲ့တာပဲ။"

"ဒီယဇ်ပလ္လင်ကို သုံးပြီး သရဲတွေနဲ့ မိစ္ဆာသတ္တဝါတွေကို လေ့ကျင့်ပေးမယ်ဆိုရင် အနည်းဆုံး ဆယ်ဆ ပိုပြီး ထိရောက်မှု ရှိမှာ သေချာတယ်!"

"တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ကျူးကျော်လာတဲ့သူတွေအတွက် ဒီယဇ်ပလ္လင်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ရှေ့ဆက်သွားဖို့ဆိုတာ အလွန်တရာ ခက်ခဲလိမ့်မယ်!"

ဒိုင်း!

"အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ ငါ ဖျက်ဆီးပစ်ရုံပဲ ရှိတော့တာပေါ့!"

အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် စကားဆုံးသည်နှင့် နတ်ဘုရား အနီရောင်ကြာပန်း က ကြီးမားရှည်လျားသော ဓားကြီး တစ်လက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ဓားမှာ မီတာ ၄၀ ရှည်လျားပြီး နတ်ဘုရား အနီရောင်ကြာပန်းက ၎င်းကို ယဇ်ပလ္လင်ဆီသို့ အပြင်းအထန် ဝှေ့ယမ်းချလိုက်သည်။

ဘုန်း!

ဓားချက်ကြောင့် ယဇ်ပလ္လင်သည် အလယ်မှ နှစ်ခြမ်းကွဲသွားကာ ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲမှုကြီး ဖြစ်ပေါ်သွားသည်!

နတ်ဘုရား အနီရောင်ကြာပန်းက သူမ၏ ဓားကို အိမ်ထဲသို့ ပြန်သိပ်လိုက်သည်နှင့် ယဇ်ပလ္လင်သည် တစ်ဖန် ပြန်လည် စုစည်းလာပြီး မူလအခြေအနေအတိုင်း ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသည်။

ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့သလိုမျိုး အရင်အတိုင်း လုံးဝ တိကျစွာ ပုံစံကျနေလေသည်!

"နတ်ဘုရား အနီရောင်ကြာပန်း, မင်းက အလွန်တရာ အလျင်စလို လုပ်တာပဲ!"

အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် က စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည် — "ဒီငရဲမီး ယဇ်ပလ္လင်က ဓမ္မပစ္စည်း တစ်ခု မဟုတ်ဘူး။ ဒါက အထူးနယ်မြေ တစ်ခုလုံး ကိုယ်တိုင်ကနေ ဖန်တီးထားတာ။ တစ်နယ်မြေလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မှသာ မဟုတ်ရင် ဒီယဇ်ပလ္လင်ကို သာမန် နည်းလမ်းတွေနဲ့ ဖြိုချဖို့ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။"

နတ်ဘုရား အနီရောင်ကြာပန်းက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "ငရဲမီး သက်သက်ပဲဟာကို။ ငါ့မှာ နည်းလမ်း ရှိပါတယ်!"

သူမ တစ်ခုခုကို စဉ်းစားမိသွားပြီး လက်တံဆိပ်တစ်ခု ဖန်တီးလိုက်သည်။ အဆင့် ၇ ရှိ အနီရောင် ကြာပန်း တစ်ပွင့် ပေါ်ထွက်လာပြီး ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် အခြေတည်ကာ ယဇ်ပလ္လင်တဝိုက်ရှိ ငရဲမီးများကို စတင် စုပ်ယူလိုက်သည်။

ငရဲမီး အချို့ကို စုပ်ယူလိုက်သည်နှင့် ကြာပန်းသည် လှပစွာ တောက်လောင်လာကာ စွမ်းအင်တို့ဖြင့် ပြည့်နှက်လာသည်။ ပန်းဖူးပန်းရွက် လေးများပင် မီးတောက်များကဲ့သို့ ခုန်ပေါက်နေကြသည်။

အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် က ထိုကြာပန်းကို မနာလိုသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

သူမက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည် — "ငါ မေ့တော့မလို့ပဲ။ အစ်ကိုကြီးချူ က အရင်တုန်းက မင်းတို့ကို စွန့်စားခန်းတွေအတွက် ခေါ်သွားဖူးတယ်။ တစ်နေရာမှာ မသေနိုင်သော ကျွန်းတစ်ကျွန်း ရှိပြီး အဲဒီမှာ ကြာပန်းကန် ရှိတယ်လေ။ အဲဒီမှာ အရောင်စုံ ကြာပန်းတွေ ရှိနေတာ။"

"အစ်မတော်က ဒီငရဲမီးကြာပန်းကို ရွေးချယ်ခဲ့တာ။ ငရဲမီးရဲ့ စွမ်းအားတွေကို စုပ်ယူပြီး သူ့ရဲ့ ကြီးထွားနှုန်းကို မြှင့်တင်နိုင်တာမို့လို့ ဒီလို ငရဲမီးမျိုးကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ရာမှာ အရမ်း အသုံးဝင်တယ်။"

"ဒီယဇ်ပလ္လင်ကနေ ငရဲမီး သက်တမ်း အနှစ် ၁,၀၀၀ လောက်ကိုတော့ အနည်းဆုံး စုပ်ယူနိုင်မှာပါ!"

...

ကမ္ဘာပေါ်တွင် အသက်ရှင်သတ္တဝါပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ ရှိကြပြီး တစ်ကောင်ချင်းစီတိုင်းတွင် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အနိုင်ယူမည့် ရန်သူချင်းစီ ရှိကြသည်။

ငရဲမီးသည် ဤကမ္ဘာပေါ်ရှိ သတ္တဝါ အများစုအတွက် အန္တရာယ် ရှိသော်လည်း ငရဲမီးကြာပန်း အတွက်မူ အကောင်းဆုံး အာဟာရ ဖြစ်ပေသည်။ နတ်ဘုရား အနီရောင်ကြာပန်းသည် ကြာပန်း၏ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်နေမှုကို ခံစားရသည်။ ၎င်းမှာ အကြိုက်ဆုံး မုန့်လက်ဆောင် ရထားသည့် ကလေးငယ် တစ်ဦးနှင့် တူနေပေသည်။

ထိုစဥ် လူတစ်ဦးသည် ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်ရှိ လှေကားထစ်များအတိုင်း လျှောက်တက်လာခဲ့သည်။

ထိုသူမှာ ရှန်ထျန်း ပင်တည်း!

"ရှန်ထျန်း! မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ! အခုချက်ချင်း ဆင်းလာခဲ့!"

"အပေါ်ကို မတက်နဲ့! မင်း စွမ်းအင် သွေဖည်မှု (Qi Deviation) ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်!"

နတ်ဘုရား နှစ်ပါးစလုံး ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

သို့သော် ရှန်ထျန်း က သူတို့၏ သတိပေးချက်များကို တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိဘဲ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ငရဲမီးများက အဆုံးမရှိသော ရေစီးကြောင်း တစ်ခုကဲ့သို့ သူ့ဆီသို့ စုပြုံဝင်ရောက်လာကြတော့သည်။

သူ့ခေါင်းထဲတွင် ယဲ့ချင်းချန်း ၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ “မှန်တယ်! မီးတွေ အကုန်လုံးကို စုပ်ယူလိုက်စမ်း။”

ရှန်ထျန်း က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူ့ထံရှိ မီးတောက်ကျမ်း က မီးတောက်များကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြုပြင်ဖန်တီးပေးနေစဥ်မှာပင် နက်နဲသော ဆန္ဒကြီးတစ်ခုက ရှန်ထျန်း ကို လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည် — သူ့တွင် လူသတ်ချင်သည့် ပြင်းပြသော အာသီသကြီး ပေါ်ပေါက်လာခဲ့၏!

သို့သော်လည်း ခြောက်သွင်ပြင် လည်ပတ်မှု စက်ဝိုင်းက ပေါ့ပါးစွာ လည်ပတ်သွားသည်နှင့် ထိုအကြံအစည်မှာ ချက်ချင်းပင် ငြိမ်းသတ်သွားခဲ့သည်။ သူ့တွင် ရှိနေသမျှ အနုတ်လက္ခဏာ ခံစားချက် အားလုံး ကွယ်ပျောက်သွားတော့သည်။

ရှန်ထျန်း သည် မီးတောက်၏ သန့်စင်သော စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူလိုက်ပြီး ထိုစွမ်းအင်များသည် သူ့ကိုယ်ခန္ဓာထဲသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဝင်သွားလေသည်။

အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ ၎င်းတို့သည် လီမီးတောက် (Li Fire) နှင့် အလွန်တရာ အဆင်ပြေပြေ ရောနှောသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ လီမီးတောက်လောက် မသန့်စင်သော်လည်း ၎င်းသည်လည်း အလွန်ပင် ထူးဆန်းအံ့သြဖွယ် ကောင်းနေခဲ့သည်။

လီမီးတောက်လေးများ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ရှန်ထျန်း ခံစားမိလိုက်ပြီး ယခုအခါ သူ့၏ နှလုံးခုန်သံများမှာ ပိုမို၍ အလွန်တရာ အားကောင်းလာခဲ့လေပြီ!

...

ငရဲမီးက သူ့အတွက် ဘယ်လောက်တောင် ကောင်းမွန်ကြောင်း သိလိုက်ရပြီးနောက် ရှန်ထျန်း သည် ယဇ်ပလ္လင်ဆီသို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

သူ တက်သွားလေလေ၊ ငရဲမီးများက ပို၍ ပြင်းထန်လာလေလေ ဖြစ်ပြီး ရှန်ထျန်း လည်း ၎င်းတို့ကို စုပ်ယူနေရာမှ ရရှိလာသည့် စွမ်းအားကြီးမားမှုကို ပို၍ ခံစားရလေလေ ဖြစ်သည်။

သူ့ကိုယ်ခန္ဓာကြီး ပြောင်းလဲနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ရှန်ထျန်း ခံစားမိလိုက်သည်။ အစပိုင်းတွင် အောင်မြင်မှု အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိရန် အချိန်ပို လိုအပ်မည် ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ထိုအဆင့်သို့ ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဟု သူ ခံစားလိုက်ရလေပြီ!

သူ့ကိုယ်ခန္ဓာမှ ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ စတင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရွှေရောင် ကိုယ်ခန္ဓာ ဒုတိယအဆင့် ပြည့်စုံသွားပြီ ဖြစ်ကာ ယခုတိုင်အောင်ပင် ကောင်းမွန်သော တိုးတက်မှုများကို ဆက်လက် ဖြစ်ပေါ်စေဆဲပင်!

ပထမထစ်... အဆ ယူနစ် ၂၀... ၃၀...

၈၀... ၉၀...

မကြာမီမှာပင် ရှန်ထျန်း သည် လှေကားထစ်များကို တက် முடிကာ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်သည်။

ခြောက်သွင်ပြင် လည်ပတ်မှု စက်ဝိုင်းက အမြန်နှုန်းဖြင့် လည်ပတ်သွားပြီး ယဇ်ပလ္လင်တစ်ဝိုက်ရှိ ငရဲမီး အားလုံးကို ရှန်ထျန်း ၏ ကိုယ်ခန္ဓာထဲသို့ စုပ်ယူလိုက်ကြသည်။

မီးက မြေကြီးကို ဖြစ်ထွန်းစေပြီး ငရဲမီးက ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း မြေကြီး (Reincarnation Earth) အတွက် ပို၍ပင် သင့်လျော်ကောင်းမွန်လှသည်။

ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်ရှိ ငရဲမီးများမှာ လျော့ကျသွားမည့် လက္ခဏာ တစ်စုံတစ်ရာ မရှိဘဲ ရှန်ထျန်း ၏ ကိုယ်ခန္ဓာထဲသို့ အဟုန်ပြင်းပြင်းဖြင့် စီးဝင်လာကြသည်။

မကြာမီမှာပင် ယဇ်ပလ္လင်သည် ကွဲအက်လာပြီး အက်ကြောင်းများမှာလည်း အလျင်အမြန် ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုလုံး အက်ကြောင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားကာ အပြီးအပိုင် ပျက်စီးသွားလေတော့သည်!

ယဇ်ပလ္လင်မှ စွမ်းအင်များ လုံးဝ ကုန်ခမ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏!

ဒိုင်း!

ရှန်ထျန်း တစ်ယောက် ငရဲမီးများ ကိုယ်ခန္ဓာထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည့် အရသာကို ခံစားနေစဥ်မှာပင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး လေထုထဲမှ ပြုတ်ကျလာခဲ့သည်။ သူသည် မြေကြီးပေါ်သို့ ဖင်ထိုင်ရက် ကျသွားခဲ့ရာ မြေပြင်တွင် အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားတော့သည်။

"ဘာလဲ? ဒါပဲလား!?"

ရှန်ထျန်း သည် ပျက်စီးသွားသော ယဇ်ပလ္လင်၏ ပြာပုံများကို မယုံကြည်နိုင်သော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ဘာလို့လဲ? ဘာလို့ ဒီလောက် နည်းရတာလဲ!?

သူ့မှာ ရွှေရောင် ကိုယ်ခန္ဓာ တတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် လက်တစ်ကမ်းအလိုတွင် ရှိနေပြီဟု ခံစားနေရသည်။ သူ လိုအပ်နေသည်မှာ ငရဲမီး အနည်းငယ်သာ ပိုလိုသည်လေ။

ရှန်ထျန်း လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ငရဲမီးကြာပန်းကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူက ထိုကြာပန်းကို ပြုံးပြလျက် ပြောလိုက်သည် — "ဟေး၊ ပန်းလေး။ ငရဲမီးတွေ ငါ့ကို နည်းနည်းလောက် မျှဝေပေးလို့ ရမလား။"

ကြာပန်းလေးမှာ နတ်ဘုရား အနီရောင်ကြာပန်း၏ နောက်သို့ အပြေးအလွှား သွား၍ ပုန်းကွယ်လိုက်ပြီး တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေတော့သည်။

ဒီလူငယ်လေး ဘယ်လိုဖြစ်နေတာလဲ ကွာ!?

သူ ဒီလောက်များပြားလှတဲ့ ငရဲမီးတွေကို အကုန် စုပ်ယူလိုက်တာလား? ငါတောင်မှ အဲ့ဒီထဲက အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုကိုပဲ ယူနိုင်ခဲ့တာလေ!

ဒီယဇ်ပလ္လင်ထဲက ငရဲမီးတွေက ဘယ်လောက်တောင် သန့်စင်လိုက်မလဲ! မင်း ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အကုန်လုံးကို စုပ်ယူလိုက်တာလဲ လူဆန်းကြီးရဲ့!? ငါတောင်မှ အများဆုံး ၂% လောက်ပဲ စုပ်ယူနိုင်တာကို!

မင်းက အကုန်လုံးကို စုပ်ယူလိုက်တာလား? ပြီးတော့ မင်းက ကျေနပ်သေးဘူးပေါ့လေ?

ပြီးတော့ ငါ့ကိုပါ ပြန်မျှဝေခိုင်းနေသေးတာလား? ငါက လူမဟုတ်ပေမဲ့ မင်းကတော့ တကယ်ကို လူသားစရိုက် မရှိတာပဲ!

ထိုစဥ်အချိန်၌ တိုင်းတာ၍မရသော ရှေးဟောင်းနယ်မြေ (Immeasurable Ancient State) ၏ တစ်နေရာတွင်...

“အသက်မဲ့ ဘုရင်မင်းကြီး၊ နတ်ဘုရား အနီရောင်ကြာပန်း နဲ့ သူမရဲ့ အပေါင်းအပါတွေ ငရဲမီးယဇ်ပလ္လင်ဆီကို ရောက်ရှိသွားကြပါပြီ။”

“စိုးရိမ်စရာ မရှိပါဘူး။ နတ်ဘုရား အနီရောင်ကြာပန်းမှာ ငရဲမီးကြာပန်း ရှိပေမဲ့ အဲ့ဒါက အများဆုံးမှ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းကိုပဲ စုပ်ယူနိုင်တာ။ အဲ့ဒီနောက်မှာ ကြာပန်းက အနည်းဆုံး နှစ်နာရီလောက် အနားယူရလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ငါ့ရဲ့ အစီအစဥ်က ပြီးစီးသွားလောက်ပြီ။”

“ဒါပေမဲ့ ဘုရင်မင်းကြီး... ငရဲမီးတွေ လုံးဝ မကျန်တော့ပါဘူး။ ယဇ်ပလ္လင်တောင်မှ မရှိတော့ပါဘူး ခင်ဗျ!”

“!?!?!?”

“ရ... ရပါတယ်၊ အဲဒါ အဆင်ပြေပါတယ်။ ငါက အစီအစဥ် အကွက်အမှောက်ထဲမှာ ရတနာကို အခိုင်အမာ အကာအကွယ် ပေးထားပြီးသားပဲ။ ဘယ်သူမှ အဲ့ဒါကို ရသွားစရာ အကြောင်း မရှိဘူး!”

...

ငရဲမီးများကို စုပ်ယူပြီးနောက် ရှန်ထျန်း တစ်ယောက် သူ့ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ယခင်ကထက် ပို၍ ကြံ့ခိုင်သန်မာလာပြီး အစွမ်းထက်လာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

နန်မင် လီမီးတောက် (Nan Ming Li Fire) ကို မီး၏ ယင် (Yin) အမျိုးအစား အဖြစ် သတ်မှတ်ရမည်ဆိုပါက၊ ငရဲမီး ဆိုသည်မှာ သေချာပေါက် မီး၏ ယန် (Yang) အမျိုးအစားပင် ဖြစ်ပေမည်။

ဤနှစ်ခု စုစည်းမိသောအခါ တူညီသော သံလိုက်ဝင်ရိုးစွန်းများ သဖွယ် အချင်းချင်း အလွန်တရာ ကောင်းမွန်စွာ ရောစပ်သွားကြတော့သည်!

ထိုမှတဆင့် မွေးဖွားလာသော မီးအသစ်စက်စက် မှာလည်း ယခင်ကထက် ပိုမို၍ အစွမ်းထက်လာခဲ့ပေသည်။

ရှန်ထျန်း သည် ရွှေရောင် ကိုယ်ခန္ဓာ တတိယအဆင့်သို့ ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဟု ခံစားနေရပြီး သူ့စွမ်းအားများမှာ ထိုအဆင့်ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီဟု သူ ယုံကြည်နေသည်။ သူ့ကိုယ်ထဲတွင် အသုံးမချရသေးသော စွမ်းအားများ ကျန်ရှိနေသေးသည်။ နောင်လာမည့် အနာဂတ်တွင် ဤစွမ်းအားများကို သူ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထိန်းချုပ်သွားရပေမည်။

“တော်လိုက်တာ!” ယဲ့ချင်းချန်း က ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည် — “ဆက်သွားကြရအောင်။ ကောင်းတာတွေက ရှေ့ဆက် ရောက်လာတော့မှာ!”

...

ရှန်ထျန်း က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး နတ်ဘုရား နှစ်ပါး၏ နောက်မှ ဆက်လက် လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

သူတို့ သုံးဦးသား လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အထူး အမှတ်အသားများကို ချန်ထားခဲ့ကြပြီး ဝါယားစပရင်း လမ်း (Yellow Springs Road) အတိုင်း ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းခဲ့ကြသည်။

ကီလိုမီတာ အနည်းငယ် သွားပြီးနောက် လမ်း၏ အဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

ထိုနေရာတွင် အဆုံးအမစမရှိသော မုန်တိုင်းနီပန်းများ (Hurricane Lilies) ပင်လယ်ပြင်ကြီးတစ်ခု ရှိနေပြီး ၎င်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် နက်မှောင်သော နန်းတော်ကြီး တစ်ခု တည်ရှိနေပေသည်။

ထိုနန်းတော်ကြီးက လူကို ကျောချမ်းစရာ ကောင်းသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။ ၎င်း၏ တံခါးဝမှာ တောက်ပသော အနီရောင် ဖြစ်နေပြီး အချိန်မရွေး သူတို့ကို မျိုချပစ်နိုင်မည့် ကြီးမားလှသော ပါးစပ်ကြီး တစ်ခုနှင့် တူနေလေသည်။

ဤနန်းတော်ကြီး၏ အရှေ့ဘက်တွင် ရှေးဟောင်း ကျောက်စာတိုင်တစ်ခု ရှိပြီး ၎င်းပေါ်တွင် ခမ်းနားကြီးကျယ်သော စာလုံးသုံးလုံးကို ထွင်းထုထားပေသည် — “လေးထပ် ပုံစံငယ် နယ်မြေနန်းတော်” (Little Nether Palace)။

“ငါသာ မှားယွင်းမနေဘူးဆိုရင် ဒီနန်းတော်က နယ်မြေနန်းတော် ဝါယားစပရင်း (Netherworld Yellow Springs) ရဲ့ အဓိက ဗဟိုချက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။”

အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် သည် အလွန်အမင်း တည်ကြည်လေးနက်သော မျက်နှာပေးဖြင့် ပြောလိုက်သည် — “ဒီနန်းတော်က ကြည့်ရတာ ငယ်ပေမဲ့ အထဲမှာ ရေတွက်လို့ မရနိုင်တဲ့ အထူးနယ်မြေတွေ အများကြီး ရှိနေတယ်။”

“ငါတို့ ဝင်သွားပြီးတာနဲ့ ဒီနေရာက ငါတို့ ထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုကြီးနေတာကို တွေ့ရလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒါတင် မကသေးဘူး၊ အရမ်းလည်း အန္တရာယ်များလိမ့်မယ်။”

“ဒီနေရာကို တည်ဆောက်ခဲ့တဲ့လူက အစီအစဥ် အကွက်အမှောက် ပညာရပ်မှာ အလွန်တရာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ပဲ။ အနည်းဆုံးတော့ အဂ္ဂမဟာ ရသေ့အဆင့် (Sage-level) ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်။ ငါတောင် သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ဘူး!”

ထင်ရှားသည်မှာ အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် သည် ဤအဂ္ဂမဟာ ရသေ့ကို အလွန်တရာ ကြောက်ရွံ့နေပုံပင်။

“ငါတို့ သန့်ရှင်းသော ခေါင်းဆောင်တွေအတွက် အမှတ်အသားတွေ ချန်ခဲ့ပြီးပြီ။ သူတို့ ရောက်လာတဲ့အထိ စောင့်သင့်တယ်—”

သူမ စကားမဆုံးသေးမီမှာပင် ရပ်တန့်သွားခဲ့ရသည်... အကြောင်းမှာ ရှန်ထျန်း က ရှေ့သို့ ထပ်မံ ချီတက်သွားပြီ ဖြစ်သောကြောင့်တည်း!

သူသည် ဤ လေးထပ် ပုံစံငယ် နယ်မြေနန်းတော် (Little Nether Palace) ၏ အရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ကွက်လပ်ထဲသို့ လက်တံဆိပ် အချို့ကို ဖန်တီး ထိုးနှက်လိုက်သည်။

အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် က သူ့ကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုလက်တံဆိပ်များကို ကျောက်စိမ်းသတ္တုရိုင်း တူးဖော်ရေး ပညာရှင်များ (Spirit Ore Appraisers) က နယ်မြေများအတွင်းရှိ အစီအစဥ်များကို ထိန်းချုပ်ရန်အတွက် အသုံးပြုကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူက သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားတွေနဲ့ ဒီနန်းတော်ရဲ့ အစီအစဥ်တွေကို ဖြေရှင်းချင်နေတာလား?

အဲ့ဒါ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး! အဂ္ဂမဟာ ရသေ့အဆင့် အစီအစဥ် ပညာရှင် တစ်ယောက်က ဖန်တီးထားတာလေ!

...

ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်သည်မှာ လက်တံဆိပ်များကို ပို၍ ထိုးနှက်လိုက်သည်နှင့် နန်းတော်ကြီးမှာ အပြင်းအထန် တုန်ခါလာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ၎င်းသည် အပိုင်းပိုင်း ကွဲကြေသွားတော့သည်!

အဂ္ဂမဟာ ရသေ့အဆင့် အစီအစဥ် ပညာရှင် တစ်ဦး တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး အနီရောင်အက ကောင်းကင်အရှင် ကိုပင် တုန်လှုပ်စေခဲ့သော ထိုနန်းတော်ကြီးမှာ ကွဲအက်ပျက်စီးသွားခဲ့လေပြီ!

ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ? အဲ့ဒီ သူတော်စင်က အဲ့ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ? သူက အဂ္ဂမဟာ ရသေ့တစ်ပါးထက် တောင်မှ အရည်အချင်း ပိုရှိနေတာလား?

ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ?

အစီအစဥ် ပညာရှင် အဂ္ဂမဟာ ရသေ့တစ်ပါး ဖြစ်လာခြင်းက ကျင့်ကြံခြင်းထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ ခက်ခဲလှပေသည်။

ရှန်ထျန်း ၏ အသက်အရွယ်အရဆိုလျှင် ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ!

အနီရောင်အက (Scarlet Dance) မှာ သူမကိုယ်သူမပင် သံသယ ဝင်လာခဲ့တော့သည်။

“ငါ အောင်မြင်သွားပြီ!”

ရှန်ထျန်း က သူမ ဘာတွေ တွေးနေသည်ကို မသိသလို ဂရုလည်း မစိုက်ပေ။

သူ ပြုံးလိုက်ရာ ငွေရောင် ပြားချပ်ချပ် အဝိုင်းလေးတစ်ခု သူ့ကိုယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ပတ်ဝန်းကျင် အနှံ့သို့ ငွေရောင် အလင်းတန်းများကို ဖြာထွက်စေပြီးနောက် နန်းတော်၏ ပြာပုံထဲမှ အနီရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အနီရောင် အလင်းတန်း ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် မုန်တိုင်းနီပန်း (Hurricane Lilies) အားလုံးမှာ ၎င်းတို့၏ ရိုးတံများကို ညွှတ်ကိုင်းချလိုက်ကြသည်။ ပန်းပွင့်ဖတ်များမှာလည်း ပိတ်သွားခဲ့ကြသည်။ ထိုပန်းများမှာ အလင်းတန်းကို ရှိခိုးကော်ရော်နေကြသကဲ့သို့ပင် ရှိနေလေတော့သည်!

ထိုစဥ်အချိန်၌ တိုင်းတာ၍မရသော ရှေးဟောင်းနယ်မြေ (Immeasurable Ancient State) ၏ တစ်နေရာတွင်...

ရဟန်းဝတ်နှင့် သံချပ်ကာဝတ် တစ်ဝက်စီ ဝတ်ဆင်ထားသော လူတစ်ဦးသည် ကျမ်းစာတစ်စောင်ကို ရွတ်ဆိုနေလေသည်။

ထို့နောက် ထူးဆန်းသော သင်္ကေတ ရန်းများမှာ သူ့တဝိုက်တွင် မျောပါလာကြပြီး တောက်ပလာကြတော့သည်။

ထိုလူသည် ရန်းသင်္ကေတများကို ငေးကြည့်လိုက်စဥ်မှာပင် သွေးတစ်လုတ်ကို အန်ထုတ်လိုက်ပြီး ရန်းသင်္ကေတ အားလုံးမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားကြတော့သည်။

“အမိတာဘ်၊ ငါ သရဲတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရတာပဲ!” [1]