ခေါင်းစဉ်း- အမှန်တကယ်တော့ ငါက ကံတရားရဲ့သား မဟုတ်ပါဘူး – အခန်း (၂၅၉) - ရှန်ထျန်း နှင့် လီချန်လန် တို့ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံခြင်း | NovelPing
စစ်ဘုရားစေတီ စစ်ဘုရားစေတီ ပလ္လင်၏ အဆင့်ခုနစ်တွင်၊ စစ်ဘုရားစေတီ စစ်ဘုရားစေတီ ပလ္လင်ပေါ်ရှိ ကြယ်ခုနစ်ပွင့်ပါရမီရှင်ကို ရင်ဆိုင်နေရစဉ်...
ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ ကောင်းကင်ဘုံလျှပ်စီးငါးသွယ် တိရစ္ဆာန်ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လျှပ်စီးမီးတောက်များဖြင့် ခြုံလွှမ်းလျက် ရှိသည်။ သူသည် မြေကြီးပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာသော နုပျိုသည့်နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့် တူနေလေသည်။
သူ့ရှေ့တွင် မတ်တတ်ရပ်နေသည်မှာ သူ၏လက်ထဲတွင် နတ်ဘုရားပုဆိန်ကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ ကြီးမားထွားကျိုင်း၍ ကြံ့ခိုင်တောင့်တင်းသော လူထွားကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ၏ ရောင်ဝါသည် ခမ်းနားထည်ဝါပြီး စွမ်းအားတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။
သူ့မှာ ကောင်းကင်ကြိုးကိုင်ရှင် လူမျိုးနွယ်စုမှ ကောင်းကင်ဘုံလောက ၏ ကြယ်ခုနစ်ပွင့်ပါရမီရှင် ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ခြင်းနှင့် စွမ်းအားအခြေခံ အတတ်ပညာများတွင် အကျွမ်းကျင်ဆုံး ဖြစ်သည်။ သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစတိုင်မှာ အလွန်အမင်း ကြမ်းတမ်းရိုစက်လှပေသည်။
အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် ရှန်ထျန်း မှာ သူ့ရှေ့တွင် မတ်တတ်ရပ်နေရုံမျှဖြင့်ပင် ကြီးမားလှသော ဖိအားများကို ခံစားနေရသည်။
သူ၏ နတ်ဘုရား ရွှေကိုယ်ထည်မှာ မည်သည့်ဓားသွား၊ နစ်မြုပ်စေသည့် ရေပြင်၊ မီးလောင်ကျွမ်းခြင်းတို့ကိုမဆို လုံးဝခုခံနိုင်စွမ်းရှိသည်။ ဤကောင်၏ ရွှေကိုယ်ထည်ကမူ တစ်ကြိမ်ထက်မက ပိုမိုသန့်စင်ထားကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။ သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရှန်ထျန်း ထက်ပင် ပိုမိုစွမ်းအားကြီးမားလှ၏!
ရှန်ထျန်း သည် အနှစ်သာရလေးလံသောရေ များ ဖုံးလွှမ်းနေသော သူ၏ ပန်းခရမ်းရောင် မြင့်မြတ်သောကောင်းကင်ဘုံ တူကြီးကို အစွမ်းကုန် အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ သူသည် မိမိ၏ ရန်သူကို နောက်ဆုံးတွင် အနိုင်ယူနိုင် تر အထိ တူကို အကြိမ်တစ်ရာကျော်မျှ ရမ်းခါ၍ ရူးသွပ်သကဲ့သို့ ထลုက်ခဲ့သည်။
၎င်းမှာ ရှန်ထျန်း တစ်ခါမှ ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသမျှထဲတွင် အဆင့်တူပါရမီရှင်များအနက် အခက်ခဲဆုံး ဖြစ်ပေသည်။
"ကောင်းကင်ဘုံရိုင်းစိုင်းမှု တူသုံးဆယ့်ခြောက်ချက် - ကြယ်ကြေမွတူ!"
သူ၏ ပန်းခရမ်းရောင် မြင့်မြတ်သောကောင်းကင်ဘုံ တူပေါ်ရှိ လျှပ်စီးလက်များမှာ ကြယ်တစ်စင်း မြေကြီးပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာသကဲ့သို့ တလက်လက် တောက်ပနေလေသည်။
ဘုန်း!
ကြီးမားသော နတ်ဘုရားတူကြီးက ကောင်းကင်ကြိုးကိုင်ရှင် လူမျိုးနွယ်စုမှ လူထွားကြီး၏ လက်ထဲမှ ပုဆိန်ကြီးကို အပိုင်းပိုင်းဖြစ်အောင် ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဝင်ရောက် ရိုက်ခောက်လိုက်သည်။
တောင်တန်းများ ပြိုကျလာသကဲ့သို့ ကျယ်လောင်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ နတ်ဘုရားတူကြီး၏ အောက်တွင် ကောင်းကင်ကြိုးကိုင်ရှင် လူမျိုးနွယ်စုမှ လူထွားကြီးမှာ အလင်းတန်းအစုအဝေးများအဖြစ်သို့ ပြိုကွဲပျက်စီးသွားလေတော့သည်။
"ကြယ်ခုနစ်ပွင့်ပါရမီရှင်တစ်ယောက်က တခြားသူတွေထက် အများကြီး ပိုပြီး သန်မာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့မိဘူး။ ဒီကောင်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်က အရင်ကလူတွေထက် အများကြီး ပိုပြီး အစွမ်းထက်နေတယ်"
သူ၏ ပန်းခရမ်းရောင် မြင့်မြတ်သောကောင်းကင်ဘုံတူကြီးကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် ရှန်ထျန်း မှာ သူ့နဖူးပေါ်မှ ချွေးများကို မသုတ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။
ဒေသအသီးသီးမှ အင်အားစုများကို နိုင်ငံ့ခေါင်းဆောင်ကြီးက လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ရက်အတွင်း ကြိုဆိုခဲ့သည်။ ရှန်ထျန်း လည်း အလကားနေနေသည် မဟုတ်ပေ။
ရတနာအစုံအလင်ဖြင့် အစွန်းရောက်အောင် လက်နက်တပ်ဆင်ထားသော်လည်း သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေး အတွေ့အကြုံမှာ အခြားပါရမီရှင်များနှင့် ယှဉ်လျှင် အလွန်တရာ နိမ့်ပါးနေဆဲဖြစ်ကြောင်း သူ အမြဲတမ်း ကောင်းစွာ သတိပြုမိပေသည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် ထိုပါရမီရှင်များ၏ ပုံရိပ်ယောင်များကို အပြည့်အဝ အသုံးချရန် စစ်ဘုရားစေတီ ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ စစ်ဘုရားစေတီ က သူ့အတွက် အလကားပင်တည်း။ ယဲ့ချင်းချန်း ကလည်း သူ၏ "အခမဲ့ အသုံးချနေခြင်း" ကို မကျေမနပ် ဖြစ်မနေခဲ့ပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေး အတွေ့အကြုံကို မည်သို့ တိုးမြှင့်ရမည်ကို ရှန်ထျန်း အား ယဲ့ချင်းချန်း က စိတ်ရှည်ရှည်ဖြင့် လမ်းညွှန်ပြသပေးခဲ့သည်။ ယဲ့ချင်းချန်း ၏ မျက်စိထဲတွင် ရှန်ထျန်း သည် အစွမ်းထက်သော ပညာရပ်များစွာကို သင်ယူခဲ့သော်လည်း အားလုံးမှာ ရှုပ်ပွနေခဲ့သည်။ ပိုမိုအစွမ်းထက်သော နည်းပညာများကို ဆက်လက်သင်ယူနေမည့်အစား သူ သင်ယူထားပြီးသားများကို ဦးစွာ ပြန်လည်သန့်စင်ခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်ပေသည်။
ထို့ကြောင့် ယဲ့ချင်းချန်း ၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ရှန်ထျန်း သည် လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ရက်အတွင်း သူ၏ ပညာရပ်များအပေါ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်ရန် အချိန်ကုန်ဆုံးခဲ့သည်။
သူသည် ကြယ်ခြောက်ပွင့်ပါရမီရှင်များဖြင့် စတင်ခဲ့သည်။ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံလောက ၏ အတောင်ပံပါ လူမျိုးနွယ်စုနှင့် သူ၏ အမွှေးအမျှင် ထာဝရသတ္တုကို အသုံးပြု၍ အမြန်နှုန်းဖြင့် ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သည်။
သူသည် ကောင်းကင်ဘုံလောက ၏ နွေဦးလူမျိုးနွယ်စုနှင့် သူ၏ နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ကို အသုံးပြု၍ နွယ်ပင်ထိန်းချုပ်မှုကို ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံလောက ၏ သမုဒ္ဒရာလူမျိုးနွယ်စုနှင့် သူ၏ လေးလံသောရေကို အသုံးပြု၍ ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သည်။
သူသည် ကောင်းကင်ဘုံလောက ၏ မီးလူမျိုးနွယ်စုနှင့် သူ၏ နန်မင်လီမီးတောက်ကို အသုံးပြု၍ ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် လျှပ်စီးလူမျိုးနွယ်စုနှင့် သူ၏ ရောနှောနတ်ဘုရားလျှပ်စီး ကို အသုံးပြု၍ ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သည်။
ထိုပါရမီရှင်များနှင့် တိုက်ခိုက်နေစဉ်အတွင်း ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ အခြားစွမ်းရည်များကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် ပိတ်ပင်တားဆီးထားခဲ့သည်။ ရန်သူတစ်ဦးနှင့် အလေ့အကျင့်ယှဉ်ပြိုင်သည့်အခါ ထိုရန်သူ အကျွမ်းကျင်ဆုံးဖြစ်သော စွမ်းရည်များကိုသာ သူ အသုံးပြုခဲ့သည်။
အဆုံးတွင် သူသည်... အလွန်တရာ ဆိုးရွားသော ရှုံးနိမ့်မှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။
ဘယ်လောက်တောင် ဆိုးရွားသလဲဆိုတော့ ရှန်ထျန်း ၏ ရွှေကိုယ်ထည်မှာ အလွန်အမင်း ရိုက်နှက်ခံရသဖြင့် အက်ကွဲသွားခဲ့ရသည်အထိပင်တည်း။
နောက်ထပ် သုံးရက်မှ ငါးရက်အတွင်း သူသည် သူ၏ ပထမဆုံး ရွှေကိုယ်ထည် သန့်စင်ခြင်းကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။
ယဲ့ချင်းချန်း ၏ ပညာရှိအိုကြီး၏ စကားအရ ဤသည်ကို “သေလုနီးပါး မဖြစ်စေသည့် မည်သည့်အရာမဆို သင့်ကို ပိုမိုသန်မာလာစေလိမ့်မည်” ဟု ခေါ်ဆိုပေသည်။
തീർച്ചပါက ရှန်ထျန်း က ယဲ့ချင်းချန်း မှာ ဤကဲ့သို့ သနားစရာကောင်းသော အခြေအနေမျိုးသို့ ရိုက်နှက်ခံရသည်ကို မြင်တွေ့လိုရုံမျှဖြင့် အကြောင်းပြချက်ရှာနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်ဟု အခိုင်အမာ သံသယရှိနေခဲ့သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူအပြင်းအထန် အရိုက်ခံရတိုင်း ထိုမြေခွေးအိုကြီးမှာ ပလ္လင်အောက်တွင် ထჯောက်ကြည့်နေတတ်သည် မဟုတ်ပါလော။
ပြောင်းဖူးပေါက်ပေါက် စားရင်း ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးနေတတ်သည်။
သို့သော် မည်သို့ပင်ဆိုစေ ရှန်ထျန်း ၏ တိုက်ခိုက်ရေး အတွေ့အကြုံမှာ ဤပါရမီရှင်များနှင့် အနားမယူဘဲ ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ရခြင်းကြောင့် တစ်ဟုန်ထိုး တိုးတက်လာခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်များမှာ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ကောင်းသောနှုန်းဖြင့် တိုးတက်လာခဲ့၏။
ယဲ့ချင်းချန်း ပင်လျှင် ဤလူငယ်လေး၏ တိုးတက်မှုနှုန်းကို လျှို့ဝှက်စွာဖြင့် အံ့သြမိခဲ့သည်။ သူ၏ လက်ရှိအဆင့်တွင် ရှန်ထျန်း သသာ သူ၏ စွမ်းအားများနှင့် နည်းပညာအားလုံးပေါ်မှ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားမှုများကို ဖြုတ်ချလိုက်သည့်အခါ စစ်ဘုရားစေတီ ရှိ ကြယ်ခုနစ်ပွင့်ပါရမီရှင် အများစုမှာ သူ့အတွက် ယှဉ်ပြိုင်စရာ ဖြစ်လာတော့မည် မဟုတ်ပေ။
သူတို့သည် သူ့လက်အောက်တွင် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှက်ခံရုံသာ ရှိတော့မည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ ရှန်ထျန်း ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစတိုင်မှာ အလွန်တရာ ပြည့်စုံလွန်းလှပေသည်။ မည်သည့်ပါရမီရှင်မျိုးကိုပင် တွေ့ရစေကာမူ သူတို့အား တန်ပြန်တိုက်ခိုက်၍ အနိုင်ယူနိုင်သည့် နည်းလမ်းတစ်ခု သူ၌ အမြဲတမ်း ရှိနေတတ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ကောင်းကင်ကြိုးကိုင်ရှင် လူမျိုးနွယ်စုမှ ပါရမီရှင် ရှန်ထျန်း သည် သူ့ကို ဦးစွာ ချုပ်နှောင်ရန် နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူ၏ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ရန် အနှစ်သာရလေးလံသောရေ ကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ၏တူဖြင့် သူ့ကို အပိုင်းပိုင်းဖြစ်အောင် ရိုက်ချိုးပစ်ခဲ့သည်။
"မင်းကောင်လေးတော့ မဆိုးဘူးပဲ။ ကိုယ့်ရဲ့ ကြယ်ခုနစ်ပွင့်ပါရမီရှင်တွေထဲက တစ်ယောက်ကို အမှုန့်ကြေအောင် လုပ်ပစ်လိုက်တာပဲ။ တော်တော်ကြမ်းတာပဲကွာ။"
ယဲ့ချင်းချန်း သည် နာကျင်နေသော ရင်ဘတ်ဖြင့် လက်ကွက်တချို့ကို ဖန်တီးကာ ထိုရွှေရောင်အလင်းတန်းအစုအဝေးများကို စေတီတော်ဆီသို့ ပြန်လည်စုပ်ယူလိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း က ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒီမှာက အကန့်အသတ်မရှိ ပြန်လည်ကျန်းမာစေတဲ့စွမ်းအား ရှိတယ် မဟုတ်လား။ စေတီတော်မှာ ပိုပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ ကြယ်ခုနစ်ပွင့်ပါရမီရှင်တွေရော ရှိသေးလား။"
ယဲ့ချင်းချန်း က မျက်စိစွေကြည့်လိုက်သည်။ "တော်လောက်ပါပြီကွာ။ မင်းက လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာတင် ကြယ်ခြောက်ပွင့်နဲ့ ခုနစ်ပွင့်ပါရမီရှင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို အနိုင်ယူပြီးပြီပဲ။ ကျေနပ်တတ်ဖို့လည်း သိစမ်းပါ။
"ပြန်တော့။ အရာအားလုံးကို ပြန်လည်ချုပ်ထုတ်ပြီး ဆင်ခြင်သုံးသပ်ပေတော့။ တိုက်ခိုက်ရေး အတွေ့အကြုံအားလုံးကို စေ့စေ့စပ်စပ် စုပ်ယူလိုက်ပါ။ အဲဒါက နှစ်တစ်ရာ တရားထိုင်တာထက် ပိုပြီး ကောင်းမွန်ပါလိမ့်မယ်။
"လောဘကြီးလွန်းမနေနဲ့။ ကောင်းတဲ့အရာတွေ အရမ်းများသွားရင် ဆိုးကျိုးဖြစ်စေတတ်တယ်။ အဲဒါက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ တွေကို အလဟဿ ဖြစ်စေတာပဲ ရှိလိမ့်မယ်။"
ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ ချွေးများကို သုတ်လိုက်သည်။ ယဲ့ချင်းချန်း ၏ နောက်ဆုံးစကားမှာ အဓိက အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်ဟု သူ အလေးအနက် သံသယရှိနေမိသည်။
"ကောင်းပြီလေ၊ ကျွန်တော် အနားယူဖို့ ပြန်တော့မယ်။ ကျွန်တော် တရားထိုင်ပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ ရွှေကိုယ်ထည်ကို သန့်စင်တာကိုပါ အဆုံးသတ်လိုက်ပါဦးမယ်။"
ရှန်ထျန်း သည် သူ၏တူကို ခါးတွင် ပြန်ချိတ်လိုက်ပြီး စစ်ဘုရားစေတီ မှ အပြင်သို့ ပို့ဆောင်ပေးရန် စိတ်ထဲတွင် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ လေ့ကျင့်ခန်းမှာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။
စေတီတော်ပြင်ပမှ နေရောင်ခြည်သည် ရှန်ထျန်း ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ တစ်ဖန် ပြန်လည် ကျရောက်လာခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် எண்ணမြောက်လှသော လူထု၏ မျက်စိထဲ၌ နေမင်းကြီးကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် သူ၏ တောက်ပမှုကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရသည်။
အကြောင်းမှာ ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ လုံယွမ်ဘုရားသခင်ချပ်ဝတ် ကို ဝတ်ဆင်ထားသဖြင့် အလွန်တရာ ချောမောခန့်ညားကာ နှလုံးသားများကို ရပ်တန့်သွားစေနိုင်သည်အထိ ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။
သူ၏ တောက်ပသော ရွှေရောင်နတ်ဘုရား တိုက်ခိုက်ရေးချပ်ဝတ်တန်ဆာ၊ အစွမ်းထက်သော ရောင်ဝါကို ဖြာထွက်စေသည့် သူ၏ ကိုယ်ပွားနှင့် အပြစ်အနာအဆာကင်းစင်သော မျက်နှာတော် - ရှန်ထျန်း ၏ လက်သီးဆုပ်အရွယ်လေးတစ်ခုစီတိုင်းမှာပင် ယောက်ျားတစ်ယောက်အနေဖြင့် မိမိကိုယ်ကို အရှက်ကွဲစေရန်နှင့် မိန်းမတစ်ယောက်ကို ရူးသွပ်သွားစေရန် လုံလောက်နေပေသည်။
ရုတ်တရက် လူတိုင်းက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အသည်းအသန် တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုလာကြတော့သည်။
ဂိုဏ်းသား မြောက်မြားစွာကပင် သူရှိရာဆီသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြသည်။
“ဒီလူက မြတ်သောကောင်းကင်ဘုံ သူတော်စင်၊ ရှန်ထျန်း အစ်ကိုတော်ကြီး လား။ နောက်ဆုံးတော့ သူ့ကို ကိုယ်တိုင်မျက်မြင်တွေ့ရပြီပေါ့။ အရမ်းချောတာပဲ၊ သဘောကျလိုက်တာ!”
“မြတ်သောကောင်းကင်ဘုံ သူတော်စင်က အလွန်တရာ ရုပ်ချောတယ်လို့ ကြားဖူးတယ်။ အခု ကိုယ်တိုင်တွေ့ရတော့ လူပြောသူပြောထက်တောင် ပိုပြီး ခန့်ညားနေသေးတယ်!” “မြတ်သောကောင်းကင်ဘုံ သူတော်စင်ကို နောက်ဆုံးတော့ တွေ့လိုက်ရပြီဆိုတော့ နှလုံးကို ရပ်တန့်သွားစေလောက်အောင် ချောမောတယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို ငါ အခုတော့ နားလည်သွားပြီ!”
“ချင်းယွิน အစ်ကိုတော်၊ ကျွန်မတို့ရဲ့ စေ့စပ်မှုကို ဖျက်သိမ်းချင်ပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်မရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အချစ်ကို တွေ့ပြီမို့လို့ပါ။ တကယ်လို့ ကိုယ်တော်သာ ကျွန်မကို ချစ်တယ်ဆိုရင် ကျွန်မရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ထောက်ခံပေးလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။”
“အရှင်မင်းသား၊ မြတ်သောကောင်းကင်ဘုံ သူတော်စင်။ ကိုယ်တော်က ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင် ထဲကို အတိုးအဝင် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဝင်ရောက်ပြီး စစ်ဘုရားစေတီ ကို ပြန်ယူလာခဲ့တယ်လို့ ကြားမိပါတယ်။ အဲဒီ စွန့်စားခန်းအကြောင်းကို ကျွန်တော်တို့ကို ပြန်ပြောပြပေးလို့ ရမလား။”
“အရှင်မင်းသား၊ မြတ်သောကောင်းကင်ဘုံ သူတော်စင်။ စစ်ဘုရားစေတီ ရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ခံယူပြီး အပြင်ကို သယ်ထုတ်လာနိုင်ဖို့ဆိုရင် ကြယ်ခုနစ်ပွင့်ပါရမီရှင် တစ်ယောက်တည်းသာ ထိုက်တန်တယ်လို့ ကြားဖူးပါတယ်။”
“ဒါပေမဲ့ စစ်ဘုရားစေတီရဲ့ နတ်ဘုရား မှာတော့ ကိုယ်တော့်နာမည် မပါဝင်ပါဘူး။ ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကိုယ်တော် ရှင်းပြပေးနိုင်မလားဟင်။”
“အရှင်မင်းသား၊ မြတ်သောကောင်းကင်ဘုံ သူတော်စင်။ ကိုယ်တော့်ရဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ မိတ်ဆွေ သူငယ်ချင်းဖြစ်တဲ့ တပည့်တွေဟာ စေတီတော်မှာ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်း လျှော့စျေး ခံစားခွင့်ရှိတယ်လို့ ကြားမိပါတယ်။”
“ဒါက တခြားတပည့်တွေအတွက် မတရားဘူး ဖြစ်မနေဘူးလား။”
ဟင်။
ရှန်ထျန်း မှာ သူ့ကို ဝိုင်းအုံလာကြသော လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်ကာ အာမေဍိတ်သံ ပြုမိသည်အထိ အံ့အားသင့်သွားရလေသည်။
မြတ်သောကောင်းကင်ဘုံ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ ထဲမှာ ဟောဒီလို ဝုန်းဒိုင်းကြဲ သတင်းထောက်တွေ ဘယ်တုန်းက ပေါ်လာခဲ့တာပါလိမ့်။
ဒီလူတွေကိုတော့ သတိနဲ့ ဆက်ဆံရပေမည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ရှန်ထျန်း ဆိုသည်မှာ ဖြောင့်မတ်ပြီး မွန်မြတ်သော ကျင့်ကြံခြင်းဂိုဏ်းတစ်ခု၏ လူငယ် သူတော်စင်တစ်ပါး ဖြစ်ပေသည်။ သူက ဤလူအစုအဝေးကြီးကို “ရောနှောနတ်ဘုရားလျှပ်စီး လက်သီး” တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဝုန်းဒိုင်းကြဲ လွင့်ထွက်သွားအောင် လုပ်ပစ်၍ ဖြစ်ပါ့မလား။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ထိုအချိန်တွင် ဆုံဖူကွေ့ နှင့် အခြားသူများလည်း အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြသည်။
“အားလုံးပဲ၊ ခဏဖယ်ပေးကြပါ။ ရှန်ထျန်း အစ်ကိုတော်ကြီးက လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်လို့ ပြီးခါစဖြစ်ပြီး အနားယူဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။”
“ခင်ဗျားတို့က ဘယ်ဂိုဏ်းကလဲ။ ဂိုဏ်းတံဆိပ်ကို ထုတ်ပြပါ။ မေးစရာရှိတာတွေကို ကျွန်တော်တို့ကို တိုက်ရိုက်မေးလို့ရပါတယ်။”
ကံကောင်းသူများအဖွဲ့ မှ တပည့်များက ထိုသတင်းထောက်များကို ဘေးသို့ တားဆီးပိတ်ပင်လိုက်ကြပြီး ရှန်ထျန်း နှင့် ကင်းကွာအောင် ပိတ်ဆို့ပေးလိုက်ကြသည်။
ရှန်ထျန်း တစ်ယောက် နောက်ဆုံးတော့ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။
သို့သော် မကြာမီမှာပင် ရှန်ထျန်း သည် တစ်စုံတစ်ခု မမှန်ကန်တော့ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဓားစွမ်းအင်များ ပွက်ပွက်ဆူလာသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရ၏။ ၎င်းမှာ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်သော နတ်ဘုရားဓားတစ်လက် မြတ်သောကောင်းကင်ဘုံ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပျံသန်းလာနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေပေသည်။
သူသည် ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ မော့လိုက်သည်။
စစ်ဘုရားစေတီ ၏ အရှေ့ဘက်ခြမ်းဆီမှ တိမ်တိုက်အချို့မှာ မည်သို့ပင်ဆိုစေ စုဝေးရောက်ရှိလာကြသည်။
ထိုထူထဲပြီး လှည့်ပတ်နေသော အဖြူရောင် တိမ်တိုက်ကြီးများမှာ ရှည်လျားသော ဓားတစ်လက်၏ ပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် စုဝေးသွားကြပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကို စုတ်ပြဲသွားစေနိုင်လောက်အောင် အလွန်တရာ ထက်ရှပြီး ပြင်းထန်သော ဓားရောင်ဝါကို ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။
တစ်စုံတစ်ဦး၏ ဓားလမ်းစဉ်အဆင့်မှာ လုံလောက်လောက်ဖြင့် မြင့်မားနေမည်ဆိုလျှင် ကောင်းကင်ယံတွင် စုဝေးလာနေသော ဓားစွမ်းအင်များကိုပင် သူတို့ သိရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။
၎င်းမှာ တဟုန်ထိုး စီးဆင်းနေသော မြစ်တစ်စင်းနှင့် မိုးထိအောင် မြင့်မားသော ရေတံခွန်တစ်ခုနှင့် တူနေပေသည်။
ဤကဲ့သို့သော အစွမ်းထက်လှသည့် ဓားစွမ်းအင်မျိုးသည် သာမန်ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ စွမ်းအင်မျိုး လုံးဝ မဟုတ်ပေ။
ဓားអਮတေ တစ်ပါး ဆင်းသက်လာနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း အလွန်ပင် ထင်ရှားနေပေသည်။
တစ်စုံတစ်ခု မမှန်ကန်တော့ကြောင်း ခံစားမိသည်မှာ ရှန်ထျန်း တစ်ဦးတည်းတော့ မဟုတ်ပေ။
မြင့်မြတ်သောကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာငယ် နှင့် ၎င်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နာစင့်ဆိုးလ်အဆင့်နှင့် အထက် ကျင့်ကြံသူ အားလုံးကပါ ထိုကြီးမားလှသော ဖိအားကို ခံစားမိကြသည်။
၎င်းမှာ တိကျသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ပစ်မှတ်ထား ဖိနှိပ်ခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ထုတ်လွှတ်လိုက်သည့် ရောင်ဝါသက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး အားနည်းသော ကျင့်ကြံသူများကို ခြိမ်းခြောက်ခံရသကဲ့သို့ ခံစားစေနိုင်သော ရောင်ဝါပင် ဖြစ်ပေသည်။
၎င်းမှာ ခမ်းနားထည်ဝါသော ခြင်္သေ့ကြီးတစ်ကောင်ရှေ့တွင် ရပ်နေသည့် သိုးပေါက်လေးတစ်ကောင်နှင့် တူနေ၏။ ခြင်္သေ့ကြီးတွင် သိုးပေါက်ကို သတ်ဖြတ်စားသုံးလိုသည့် ရည်ရွယ်ချက် မရှိလျှင်တောင်မှ သိုးပေါက်လေးမှာမူ အလိုအလျောက် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ဖိနှိပ်ခံရမှုကို ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်ပေသည်။
စစ်ဘုရားစေတီ ပတ်လည်တွင် ပုံရိပ်အချို့ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ပေါ်လာကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ အမျိုးမျိုးသော ဂရန်းဝှိုက်ဂရိုတိုဟဲဗင်းများနှင့် ကောင်းချီးပေးခံရသော နယ်မြေများ၏ ခေါင်းဆောင်များနှင့် သက်ကြီးဝါကြီး အကြီးအကဲများပင် ဖြစ်ကြသည်။
သူတို့သည် ထိုဖြစ်ရပ်များကို ရပ်ကြည့်ရန် သက်သက် ရောက်လာကြခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဤဓားကို လေးစားသည့်အနေဖြင့် ရောက်ရှိလာကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ထိုဝေဝါးပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားစွမ်းအင်ကြီးမှာ ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။
ရေတွက်၍ မကုန်နိုင်သော တပည့်များ၏ လက်ထဲတွင် ကိုင်ဆောင်ထားကြပြီး ကျောတွင် ချည်နှောင်ထားကြသော ဓားများမှာ တုန်ခါလာကြသည်။
နတ်ဘုရားဓား အတော်များများဆိုလျှင် သေတ္တာခွံများထဲမှ တိုက်ရိုက်ပင် လွင့်ထွက်လာကြပြီး အရှေ့ဘက်ကို မျက်နှာမူကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းလျက် တုန်ခါနေကြလေသည်။
၎င်းတို့၏ မဟာသခင်ကြီးအား လေးစားဂါရဝပြုနေကြသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေပေသည်။
ထိုအချိန်တွင် ထိုသူမှာ သူပင်ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း အသေအချာ သိရှိသွားကြသည်။ သူပင်တည်း! သူဖြစ်ရပေမည်!
လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၃,၀၀၀ အတွင်း အရှေ့ဘက်တောအုပ် ၏ နံပါတ်တစ် ဓားလမ်းစဉ်ပါရမီရှင်—မြစ်ရှည်ဓားအရှင်၊ လီချန်လန် ပေတည်း! သူသည် ဂရန်းဝှိုက်ဂရိုတိုဟဲဗင်း မှဖြစ်ပြီး အရှေ့ဘက်တောအုပ် ၏ ဆိုးလ်ဖော်မေးရှင်း အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွင် တတိယနေရာ၌ ရပ်တည်နေသူ ဖြစ်သည်။
သူသည် သူတော်စင်အဆင့်သို့ ကူးပြောင်းရောက်ရှိသင့်သော်လည်း သူ၏ ဓားလမ်းစဉ်မှာ ပိုမိုသန့်စင်ရန် လိုအပ်သေးသည်ဟု ခံစားရသောကြောင့် သူ၏ တက်လှမ်းမှုကို အတင်းအကျပ် ဆိုင်းငံ့ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။
သူ နောက်ဆုံးတွင် ကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး သူတော်စင်တစ်ပါး ဖြစ်လာမည့်နေ့ကျလျှင် သူသည် နံပါတ်တစ် ဓားသူတော်စင်ကြီး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
ဤသူမှာ ဂရန်းဝှိုက်ဂရိုတိုဟဲဗင်း တစ်ခုမှ ကောင်းကင်ဘုံဘုရားသခင် တစ်ပါးသာ ဖြစ်သော်လည်း မြင့်မြတ်သောနယ်မြေများမှ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ ခေါင်းဆောင်များပင်လျှင် ဤဓားသမားကို လေးစားမှု၊ နှိမ့်ချမှုတို့ဖြင့် ဆက်ဆံကြရပေမည်။
အဝေးဆုံး မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းဆီတွင် လျှော်ကျည်စုတ် အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားသော ပုံရိပ်တစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူ ပေါ်လာချိန်တွင် စစ်ဘုရားစေတီ မှ မိုင် ၁၀၀ ခန့် ကွာဝေးဆဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ ဝေဝါးနေသော ပုံသဏ္ဌာန်ကိုမူ လူတို့ ဆက်လက် မြင်တွေ့နေရဆဲ ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော် ခြေတစ်လှမ်းတည်း လှမ်းလိုက်ရုံဖြင့် တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ဓားအရိပ် ათသောင်း၏ အကူအညီဖြင့် သူသည် စေတီတော်၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် ဤလျှော်ကျည်စုတ်အဝတ် ဝတ်ဆင်ထားသော ဓားသမားမှာ တစ်ကမ္ဘာလုံး၏ အဓိက ဗဟိုချက်မကြီး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ရောင်ဝါက လူတိုင်းကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့ပြီး ရှန်ထျန်း ပပင် အလွန်အမင်း ဖိနှိပ်ခံနေရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
ထိုအချိန်တွင် အမျိုးမျိုးသော ဂရန်းဝှိုက်ဂရိုတိုဟဲဗင်းများနှင့် ကောင်းချီးပေးခံရသော နယ်မြေများမှ အထွတ်အမြတ်တရားပိုင်များနှင့် ကောင်းကင်ဘုံဘုရားသခင်များ အားလုံး ရှေ့သို့ တက်လှမ်းလာကြပြီး ဤဓားသမားကို ကြိုဆိုကြသည်။
“မြစ်ရှည်ဓားအရှင်၊ ကျွန်တော်တို့ မတွေ့ဖြစ်တာ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီပဲ။ ခင်ဗျားရဲ့ ဓားစွမ်းအင်က အရင်ကထက် ပိုပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာပါလား။”
“ဒီဓားစွမ်းအင်က တဟုန်ထိုး စီးဆင်းနေတဲ့ ရေစီးကြောင်းနဲ့တူသလို၊ ရပ်တန့်လို့မရအောင် အရှိန်အဟုန်နဲ့ ပورانထွက်လာတဲ့ မြစ်ဝါကြီးနဲ့လည်း တူနေပါပေတယ်။”
“ဓားဘုရားသခင်၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ သားက ဓားလမ်းစဉ်ကို အရမ်းဝါသနာပါတယ်။ သူက ခင်ဗျားရဲ့ လက်အောက်မှာ ပညာသင်ကြားခွင့်ရမယ့် ကံကောင်းခြင်းမျိုး ရှိပါ့မလားလို့ သိချင်ပါတယ်။ ကျွန်တော် ဆုလာဘ်တွေ အများကြီးနဲ့ ပြန်ပေးဆပ်ပါ့မယ်။”
လူတိုင်းက လေးစားဂါရဝပြု နှုတ်ဆက်ကြပြီး ချီးကျူးစကားများ ဆိုနေကြသော်လည်း လီချန်လန် ၏ မျက်လုံးများကမူ တည်ငြိမ်အေးစက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
သူ၏ အကြည့်တို့မှာ မြင့်မားမတ်စပ်နေသော ခရမ်းရောင်စေတီတော်ကြီးဆီတွင်သာ စိုက်ထူထားလေသည်။
သူက သူ့ကိုယ်သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည် - “ဒီပြိုပျက်နေတဲ့ စေတီတော်က ဒဏ္ဍာရီလာ စစ်ဘုရားစေတီ လား။ အဲဒီတုန်းက ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင် ထဲကို လေ့ကျင့်ရေးအတွက် ဝင်ခဲ့စဉ်တုန်းက ဒီစေတီတော်နဲ့ မတွေ့ခဲ့ရဘူး။ အဲဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ အကြီးမားဆုံး နောင်တတွေထဲက တစ်ခုပေါ့။ ဒီနေ့မှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းဖို့ နောက်ထပ် အခွင့်အရေးတစ်ခု ရလာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ထားခဲ့မိဘူး။”
လီချန်လန် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူသည် ရှန်ထျန်း ရှိရာဆီသို့ အကဲခတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ တဖြည်းဖြည်း တင်းမာလာတော့သည်။