ဆုပေးပွဲအခမ်းအနားသည် စနစ်တကျ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်လျက် ရှိသည်။
သန့်ရှင်းသောနယ်မြေ၊ ဂရန်းဝှိုက်ဂရိုတိုဟဲဗင်း ဂရန်းဝှိုက်ဂရိုတိုဟဲဗင်း နှင့် မင်္ဂလာမြေများ အားလုံးက ၎င်းတို့၏ တန်ဖိုးရှိသော ရတနာများကို ထုတ်ပြခဲ့ကြသည်။
ထူးချွန်သူ စုစုပေါင်း အယောက် ၂၀ ရှိပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းသည် တန်ဖိုးရှိသော ဆုလာဘ်များကို လက်ခံရရှိခဲ့ကြသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ နားသန်သည်အထိ ပြုံးဖြီးနေကြလေသည်။
အမှန်စင်စစ်တွင် မီးနိုင်ငံ မှ လူငယ်တစ်ဦးမှာမူ လျစ်လျူရှုခံခဲ့ရသည်။ သူသည် ဗျာများနေပုံပေါ်ပြီး ငိုချင်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရလေသည်။
“ဆယ့်သုံးဘိုလေး၊ ကိုယ်တော်နဲ့အတူ မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် ကို လိုက်သွားပြီး ခဏလောက် ကျင့်ကြံလို့ ရမလားလို့ ထင်မိသလဲ”
ရှန်အို သည် အတော်လေး သဘောထားကွဲလွဲနေပုံပေါ်ပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် အမူအရာအမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲနေလေသည်။
ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။ ကိုယ့်ရဲ့ မွေးချင်းညီငယ်လေးနောက်ကို ကပ်ပါသွားဖို့ တောင်းပန်ရတာက သိက္ခာကျစရာ ကောင်းပေမဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေက အရမ်းကို ကြီးမားလွန်းလှပါတယ်။ သူဟာ သူ့ရဲ့ဆယ့်သုံးညီငယ်နောက်ကို လိုက်သွားပြီး ကံကောင်းထောက်မမှုတွေရဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေကို ခံစားကာ ချောမွေ့ပြေပြစ်တဲ့ ဘဝခရီးကို ဖြတ်သန်းနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။
သူက လူမိုက်တော့ မဟုတ်ပေ။ မြစ်ရှည်ဓားအရှင် လက်အောက်မှာ ကျင့်ကြံဖို့ ဘာကြောင့် ပြန်သွားရမှာလဲ။
သူက အနှိပ်စက်ခံ ဝါသနာပါသူမှ မဟုတ်တာ! ရှန်ထျန်း သည် သနားစရာကောင်းသော ပုံစံပေါက်နေသည့် ရှန်အို ကို မြင်တော့ အံ့အားသင့်သွားသည်။
သူသည် ယခင်က မြစ်ရှည်ဓားအရှင် လက်အောက်တွင် လုံးဝ မကျင့်ကြံဖူးသလို လီယွမ်ဖုန်း တို့နှင့်လည်း အတူတူ မပေါင်းဖူးပေ။ ထို့ကြောင့် အရှေ့ဘက်တောအုပ် ရှိ ကောလာဟလများနှင့် သူစိမ်းနေခဲ့သည်။
ရလဒ်အနေဖြင့် သူသည် မြစ်ရှည်ဓားအရှင် နှင့်ပတ်သက်သည့် ကောလာဟလများကို မသိခဲ့ပေ။
သို့သော် သူသည် မီးနိုင်ငံ ရှိ ဝေယံနန်းတော်တွင် မြစ်ရှည်ဓားအရှင် ကို ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့မြင်ခဲ့စဉ်ကပင် ဝိညာဉ်ဖြစ်တည်မှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
မြစ်ရှည်ဓားအရှင် ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။
လီလျန်အာ သာ မရှိခဲ့လျှင် ရှန်ထျန်း သည်လည်း မြစ်ရှည်ဓားအရှင် ထံမှ ဓားပညာကို သင်ယူလိုနေခဲ့သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ မြစ်ရှည်ဓားအရှင် သည် လွန်ခဲ့သော နှစ် ၃,၀၀၀ အတွင်း အရှေ့ဘက်တောအုပ် ၏ နံပါတ်တစ် ဓားပညာရှင်အဖြစ် နာမည်ကျော်ကြားမှုမှာ အားလုံးသိရှိပြီးဖြစ်ကာ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် အသိအမှတ်ပြုခံထားရသူ ဖြစ်သည်။
မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် ခေါင်းဆောင် ကျန်းလုံယွမ် သည်လည်း ဓားပညာတွင် အလွန်ကျွမ်းကျင်ပြီး မြစ်ရှည်ဓားအရှင် ထက်ပင် ပိုမိုမြင့်မားသော ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ရှိသော်လည်း သူ၏ အထူးစွမ်းရည်မှာ မိုးကြိုးပညာရပ်များတွင် ဖြစ်သည်။ ဓားပညာသက်သက်ကိုသာ အခြေခံရမည်ဆိုလျှင် မြစ်ရှည်ဓားအရှင် ဖြစ်သော လီချန်လန် ကသာ အရှေ့ဘက်တောအုပ် တွင် အကောင်းဆုံးဖြစ်ဆဲပင်တည်း။
ရှန်ထျန်း တွင် မြင့်မြတ်သောဓား မွေးရာပါကိုယ်ခန္ဓာ ရှန်ထျန်း ရှိပြီး သူ၏ ဓားပညာစွမ်းရည်များကို အလွန်စပ်စုသိလိုစိတ် ပြင်းပြနေခဲ့သည်။
“ဆန္ဒရှိတယ်ဆိုရင် မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် ကို လာလည်ဖို့ ကျွန်တော်က ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ကြိုဆိုပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက မြစ်ရှည်ဓားအရှင် ဆီမှာ သုံးလတာ ကိုယ်ပိုင်သင်တန်းတက်ရမယ့် ဆုကို ရရှိထားပြီးသားပဲ။ ဒါက ကြီးမားတဲ့ ကံကောင်းထောက်မမှုတစ်ခုပါပဲ”
ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ အာခွန်ပင်လယ်လက်စွပ် ထဲမှ ဓားနှလုံးသားသီး နိဗ္ဗာန်သန့်စင်ရည် တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ “ခင်ဗျားက ဒါမျိုးကို တစ်လုံး စားသုံးဖူးပြီးသားပါ။ ဒါက ခင်ဗျားရဲ့ ဓားပညာထူးချွန်မှုကို အများကြီး တိုးတက်စေပါတယ်။
“ဒါပေမဲ့ ဒါကို စားသုံးခဲ့တာ ရက်ပေါင်းများစွာ ကြာသွားပြီဖြစ်လို့ အနှစ်သာရအများစုက စုပ်ယူခံရပြီးလောက်ပါပြီ။ ခင်ဗျားက ဒီဟာကို နောက်တစ်လုံး ထပ်စားပြီး ဓားပညာထူးချွန်မှုကို ပိုမိုမြှင့်တင်နိုင်ပါတယ်။
“ဓားနှလုံးသားသီးနှစ်လုံးနဲ့ဆိုရင် မြစ်ရှည်ဓားအရှင် ရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိပြီး ထူးချွန်တဲ့ ဓားပညာထူးချွန်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်မယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်၊ ‘မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် ကို မလာခင် သုံးလတာ ဓားပညာသင်တန်းကို အရင်ဆုံး အဆုံးသတ်လိုက်ပါတော့လား’”
ရှန်အို ၏ အမူအရာမှာ တစ်စုံတစ်ရာအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်နေသကဲ့သို့ အတော်လေး ထူးဆန်းလာခဲ့သည်။
ရှန်ထျန်း က ဓားနှလုံးသားသီးကို ရှန်အို ၏ လက်ထဲသို့ ထိုးထည့်ပေးလိုက်သည်။ သူက အားပေးသောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည် - “ဆဋ္ဌမအစ်ကို၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်ပါ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မီးနိုင်ငံ တုန်းကဆိုရင် ခင်ဗျားက ရှန်မိသားစုရဲ့ အစွမ်းထက်ဆုံး ထူးချွန်သူ ဖြစ်ခဲ့ဖူးတာပဲ!”
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရှန်ထျန်း က လက်မထောင်ပြကာ ပြုံးပြလိုက်သည်။
အစွမ်းထက်ဆုံး ထူးချွန်သူ ဟုတ်စ? ရှန်အို သည် ရှန်ထျန်း ကို စိုက်ကြည့်ရင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။
လွန်ခဲ့သည့် လအနည်းငယ်အတွင်းက သူသည် ရှန်ထျန်း ၏ အရိပ်အောက်တွင် အသက်ရှင်နေထိုင်ခဲ့ရသည်။
‘ယခင်က အစွမ်းထက်ဆုံး ထူးချွန်သူ ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်’ ဆိုသည့် စကားမှာ သိမ်မွေ့သော လှောင်ပြောင်မှုတစ်ခုကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။
ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ရှန်ထျန်း နှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် သူ၏ ယခင်စွမ်းဆောင်ရည်ကို ထူးခြားသည်ဟု မည်သို့သတ်မှတ်နိုင်မည်နည်း။ ကြီးမားလှသော ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် သူသည် အများဆုံးမှ ပုံမှန်အဆင့်မျှသာ ဖြစ်ပေသည်။ ရှန်အို သည် ရှန်ထျန်း ကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ဆယ့်သုံးညီငယ်သည် သူ့ကို လှောင်ပြောင်နေခြင်းဖြစ်ရမည်ဟု သူတွေးလိုက်သော်လည်း သူ၏ အမူအရာမှာ အလွန်တရာ စေတနာအပြည့်ရှိနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။
၎င်းမှာ သူ၏ ဆယ့်သုံးညီငယ်၏ မျက်လုံးထဲတွင် သူသည် အစဉ်အမြဲ သူ၏ အကြီးဆုံးအစ်ကိုအဖြစ် ရှိနေမည့်ပုံစံမျိုးပင် ဖြစ်သည်။
ထိုခဏတာတွင် ရှန်အို သည် သူ၏ နှလုံးသားထဲသို့ နွေးထွေးသော ခံစားချက်တစ်ခု စီးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူသည် မိမိကိုယ်ကို စိတ်ထဲမှ ဆဲရေးမိတော့သည်။
အာရုံခံစားချက်တွေနဲ့ ဒရာမာဆန်တာတွေကို ရပ်လိုက်စမ်းပါ! ငိုမဲ့မဲ့နဲ့ အတင်းလုပ်ပြနေတဲ့ ပြဇာတ်ကို ဘယ်သူမှ ကြည့်ချင်မှာ မဟုတ်ဘူး!
အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားကိုယ်တိုင် လာခဲ့ရင်တောင် ဒီသုံးလတာ အထူးသင်တန်းကနေ လွတ်မြောက်အောင် သူ အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားရလိမ့်မည်။ “ဆယ့်သုံးဘိုလေး၊ ငါ အထူးသင်တန်း မတက်ချင်ဘူး။ မြစ်ရှည်ဓားအရှင် ရဲ့ သင်တန်းက လုံးဝ အသုံးမဝင်ဘူး။ ပြီးတော့ ပျင်းစရာကောင်းပြီး ပင်ပန်းခက်ခဲလှတယ်!”
ရှန်အို သည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးသော အမူအရာဖြင့် ရှန်ထျန်း ကို ငေးကြည့်နေသည်။ သူက နှုတ်ခမ်းဆူကာ အသံတိုးတိုးဖြင့် တောင်းပန်လိုက်သည်။ “မင်းက အခု မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ်ရဲ့ သန့်စွန်သူ ရှန်ထျန်း ဖြစ်နေပြီပဲ။ မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ်ကို သွားပြီး ဒီသုံးလတာ သင်တန်းကို ရှောင်ရှားနိုင်မယ့် နည်းလမ်းတစ်ခုခုကို မစဉ်းစားပေးနိုင်ဘူးလား”
ဟင်? အဲ့ဒီလိုမျိုးလား။
ရှန်ထျန်း က စဉ်းစားလိုက်သည်။ “ငါ ကြိုးစားကြည့်မယ်”
ရှန်ထျန်း သည် ဇီယန်အရှင် ထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားပြီး ရှိခိုးလိုက်သည်။ “တပည့်တော်ရဲ့ နှုတ်ခွန်းဆက်စကားကို လက်ခံပေးပါ၊ ဦးလေးတော် ဇီယန်အရှင်”
ဇီယန်အရှင် သည် ရှန်ထျန်း ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ ထွက်ပေါ်လာသော ပြင်းထန်ပြီး ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိသော ရူပါရုံကို တိတ်တဆိတ် အံ့သြနေခဲ့သည်။
လွန်ခဲ့သော နှစ်လခန့်က မီးနိုင်ငံ ရှိ ဝေယံနန်းတော်တွင် ဤလူငယ်လေးသည် အားနည်းသူလေးတစ်ဦးသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဤမျှ တိုတောင်းလှသော နှစ်လအတွင်းတွင် သူက မည်သို့လုပ်၍ ဤမျှ အစွမ်းထက်သော ရွှေကိုယ်ခန္ဓာ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်ခဲ့ပါသနည်း။
ဇီယန်အရှင် သည် သူထုတ်လွှတ်လိုက်သော ရူပါရုံကြောင့် အမှန်တကယ်ပင် တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။
ရှန်ထျန်း ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ ဇီယန်အရှင် ကိုပင် အနည်းငယ် ခြိမ်းခြောက်နိုင်သည်အထိ လုံလောက်စွာ မြင့်မားနေပြီဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။
စစ်မှန်သော ထူးချွန်သူတစ်ဦးဆိုသည်မှာ ဤကဲ့သို့ပင်လောက်လား။ စိတ်ဓာတ်ကျစရာ ကောင်းလိုက်တာ!
ဇီယန်အရှင် သည် မောက်မာစွာ ပြုမူဝံ့ခြင်း မရှိပေ။ သူက ချက်ချင်းပင် လက်ပြန်ရှိခိုးလိုက်သည်။ “ရှင်ကလည်း အားနာလှချည်ရဲ့။ ငါ့ကို ဇီယန်လို့ပဲ ခေါ်ပါ”
ကျန်းလုံယွမ် နှင့် မျိုးဆက်တူဖြစ်သောကြောင့် ရှန်ထျန်း က ဇီယန်အရှင် ကို ဦးလေးတော်ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် အစွမ်းသတ္တိကသာ အရာရာကို လွှမ်းမိုးထားသည်။ ကျင့်ကြံသူအများစုမှာ သက်ကြီးဝါကြီးနှင့် မျိုးဆက်အဆင့်အတန်းကို အထူးတလည် လေးစားခြင်း မရှိကြပေ။ ရှန်ထျန်း ၏ မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ်၏ သန့်စွန်သူ ရှန်ထျန်း ဟူသော အဆင့်အတန်းနှင့် ဇီယန်အရှင် ကို ဦးလေးတော်ဟု ခေါ်ဆိုခြင်းမှာ အလွန်တရာ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော အမူအရာတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သည်။ သူသည် အံ့သြသွားသလို ဝမ်းသာပီတိလည်း ဖြစ်သွားရသည်။
လူအများစုက မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ်၏ သန့်စွန်သူ ရှန်ထျန်း ကို အဘယ်ကြောင့် ချီးကျူးကြသည်ကို သူ နားလည်နိုင်ခဲ့သည်။
သူက ဤမျှ ထူးချွန်ထက်မြက်သောသူ ဖြစ်ပါလျက်နှင့် အလွန်တရာ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့စွာ ပြုမူနေဆဲပင်။ ပြီးတော့ သူက အလွန်တရာ ချောမောခန့်ညားသေးသည်။ မည်သူက သူ့ကို မကြိုက်ဘဲ ရှိမလဲ။
ရှန်ထျန်း က ပြုံးလိုက်သည်။ “ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ဒီအချိန်မှာ အကိုတော်ကို လာနှောင့်ယှက်ရတာက အကူအညီတစ်ခု လိုအပ်လို့ပါ”
ထိုသို့ပြောရင်း ရှန်ထျန်း က သက်တမ်းရင့် နဂါးသွေးမြက်တစ်ပင်ကို ဇီယန်အရှင် ၏ လက်ထဲသို့ သိမ်မွေ့စွာ ထိုးထည့်ပေးလိုက်သည်။
ဇီယန်အရှင် သည် ထိုနဂါးသွေးမြက်ပင်မှ ထွက်ပေါ်လာသော စင်ကြယ်သည့်စွမ်းအင်ကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။
သူက လည်ချောင်းကို ရှင်းလိုက်ပြီး နဂါးသွေးမြက်ပင်ကို တိတ်တဆိတ် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ သူက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည် - “ဒီလောက်တောင် အနာခံစရာ မလိုပါဘူး။ ဂရန်းဝှိုက်ဂရိုတိုဟဲဗင်း က မင်းတို့ရဲ့ သန့်မြတ်သောနယ်မြေနဲ့ အမြဲတမ်း ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်ခဲ့တာပဲ။ လိုအပ်တာရှိရင် ဘာမဆို လွတ်လွတ်လပ်လပ် တောင်းဆိုပါ”
ရှန်ထျန်း က ရှန်အို ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည် - “ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆဋ္ဌမအစ်ကိုနဲ့ ကျွန်တော်က အရမ်းရင်းနှီးပါတယ်။ ငယ်ငယ်ကတည်းက ညီအစ်ကိုတွေလို အတူတူ နီးနီးကပ်ကပ် ကြီးပြင်းလာခဲ့ကြတာပါ”
ညီအစ်ကိုတွေလို ရင်းနှီးတယ် ဟုတ်စ? ခင်ဗျားတို့က တကယ်တမ်းကျတော့ ရိုးရိုးညီအစ်ကိုတွေ မဟုတ်ဘူးလား။ ဪ... ထားပါတော့၊ ဒါက အခုအချိန်မှာ အရေးမကြီးပါဘူး။
ဇီယန်အရှင် က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ “ငါ နားလည်ပါတယ်။ ဒီလိုသာ မဟုတ်ရင် မင်းက မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် မှာ ရှန်အို ဆိုပြီး နမည်ပြောင်းခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူးပေါ့။ မင်းတို့ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်ရဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ဆက်ဆံရေးက တကယ်ကို ထိမိလှပါတယ်”
ရှန်အို က “...” ဟု ဖြစ်သွားပြီး ရှန်ထျန်း ကလည်း “...” ဟု ဖြစ်သွားကာ ချောင်းတစ်ချက် နှစ်ချက် ဟန့်လိုက်ကြသည်။
ရှန်ထျန်း က အသာအယာ ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး - “ဒါကြောင့်မို့လို့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆဋ္ဌမအစ်ကိုကို မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ်ဆီကို ဧည့်သည်တော်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ခဏလာလည်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ချင်ပါတယ်။ ဦးလေးတော် ဇီယန်အရှင် ဒီကိစ္စကို ကူညီပေးလို့ ရမလားဟင်”
ဧည့်သည်တော်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ခဏလာလည်ဖို့ ဟုတ်စ?
ဇီယန်အရှင် သည် သူ၏ မျက်ခုံးများကို အနည်းငယ် တွန့်ချိုးလိုက်သည်။ “ဒါပေမဲ့ စည်းကမ်းအတိုင်းဆိုရင်တော့ အိုအာက ပြန်ရောက်လာပြီးတာနဲ့ မြစ်ရှည်ဓားအရှင် ရဲ့ လက်အောက်မှာ သုံးလတာ လေ့ကျင့်ရမှာလေ။ ဒါက အကြီးအကဲဆီကနေ ဓားပညာသင်ယူဖို့ ရှားပါးတဲ့အခွင့်အရေးတစ်ခုပဲ။ အကယ်၍ အိုအာသာ မပြန်လာဘူးဆိုရင် မြစ်ရှည်ဓားအရှင် စိတ်ဆိုးသွားနိုင်တယ်။ သူက အိုအာကို ဓားပညာထပ်သင်ပေးဖို့ ဘယ်တော့မှ ကမ်းလှမ်းတော့မှာ မဟုတ်ဘူး”
ငါ့ကို ဓားပညာထပ်သင်ပေးဖို့ ဘယ်တော့မှ ကမ်းလှမ်းတော့မှာ မဟုတ်ဘူး ဟုတ်စ?
ရှန်အို ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း တောက်ပလာခဲ့သည်။ သူက သက်ပြင်းချလိုက်သည် - “မာစတာဦးလေးရဲ့ လက်အောက်မှာ လေ့ကျင့်ရမယ့် ရှားပါးတဲ့အခွင့်အရေးတစ်ခုဆိုတာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါထက်စာရင် ကျွန်တော်က ညီအစ်ကိုချင်း သံယောဇဉ်ကို ပိုပြီး တန်ဖိုးထားပါတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆယ့်သုံးညီငယ်နဲ့ အချိန်ဖြုန်းဖို့အတွက် မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် ကို သွားခွင့်ပြုပါ!”
ဇီယန်အရှင် က ရှန်အို ကို တစ်ချက် စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်သည်။
ငါ့ရှေ့မှာ သရုပ်ဆောင်တာတွေ ရပ်စမ်းပါကွာ!
မင်း တကယ်ဘာတွေးနေလဲဆိုတာ ငါ မသိဘူးများ မှတ်နေလား။ ငါကိုယ်တိုင်လည်း မြစ်ရှည်ဓားအရှင် ရဲ့ လက်အောက်မှာ လေ့ကျင့်ခဲ့ဖူးတာကွ!
မင်း လုံးဝမလာလို့ အကြီးအကဲ စိတ်ဆိုးပြီး အဲဒီဒေါသတွေ ငါ့ပေါ်ကို သွန်ချလာရင် ငါ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ!
ဇီယန်အရှင် က စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည် - “သန့်စွန်သူလေး၊ တခြားကိစ္စဆိုရင်တော့ ငါ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ကူညီပေးမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒါက မြစ်ရှည်ဓားအရှင် ရဲ့ ဆုလာဘ်နဲ့ သက်ဆိုင်နေတော့ ငါ့လက်တွေ ချည်နှောင်ခံထားရသလို ဖြစ်နေလို့ပါပဲကွာ”
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဇီယန်အရှင် က နဂါးသွေးမြက်ပင်ကို နှမြောတသဖြင့် ထုတ်ယူလိုက်သည်။ “ဒီနဂါးသွေးမြက်ပင်ကတော့—”
ဇီယန်အရှင် စကားပြောမဆုံးသေးမီမှာပင် ချစ်စရာကောင်းသော နတ်သမီးလေးတစ်ပါးက ခုန်ပေါက်ပြီး ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
လီလျန်အာ မဟုတ်ဘဲ အခြားဘယ်သူ ဖြစ်ရမည်နည်း။
လီလျန်အာ ၏ ဦးခေါင်းထက်ရှိ ပန်းအိုးထဲတွင် ပေါက်နေသော ဘူးသီးငယ်လေးမှာ နိဗ္ဗာန်သန့်စင်ရည် ကို စုပ်ယူပြီးနောက် အလွန်ပင် သန်မာ၍ ကျန်းမာလာခဲ့သည်။
စိမ်းစိုနေသော နွယ်ပင်နှစ်ပင်မှာ ပန်းအိုးမှ တွဲလောင်းကျနေပြီး လီလျန်အာ တွင် စိမ်းလန်းသော ဆံပင်မြီးတိုနှစ်ဖက် ရှိနေသကဲ့သို့ ပုံစံပေါ်နေစေသည်။
လီလျန်အာ က စာအိတ်တစ်စောင်ကို ထုတ်ယူကာ ဇီယန်အရှင် ထံသို့ လှမ်းပေးလိုက်သည်။ “ဦးလေးတော် ဇီယန်အရှင်၊ ဖေဖေ စိတ်ဆိုးမှာကို ခင်ဗျား စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး။
“မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ်ကို လာလည်ချင်တာ ညီငယ် ရှန်အို တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်မလည်း ဒုတိယဦးလေးဆီ သွားပြီး ကျွန်မရဲ့ ဝမ်းကွဲမောင်နှမနဲ့ အတူတူ သွားဆော့ဦးမှာပါ။
“ညီငယ် ရှန်အို က ကျွန်မနဲ့အတူ လိုက်သွားမှာပါလို့ သူ့ကို ပြောပြလိုက်ပါ။ ဒီစာထဲမှာ အရာအားလုံးကို ရှင်းပြထားပြီးသားပါ။ ဖေဖေ စိတ်ဆိုးမှာ မဟုတ်ပါဘူး”
ဇီယန်အရှင် သည် တောက်ပပြုံးရွှင်နေသော လီလျန်အာ ကို ငေးကြည့်ရင်း ရူးကြောင်ကြောင် ဖြစ်သွားရသည်။
ဒုတိယဦးလေးဆီ သွားပြီး မင်းရဲ့ဝမ်းကွဲမောင်နှမ လီယွမ်ဖုန်း နဲ့ အတူတူ သွားဆော့မယ် ဟုတ်စ? ဒီလို အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ အကြောင်းပြချက်မျိုးကို အကြီးအကဲက ယုံမယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား။
လီလျန်အာ ရေးထားတာတွေကို ဇီယန်အရှင် ဖတ်ကြည့်ဖို့ပင် မလိုပေ။ အကယ်၍ သူသာ လီလျန်အာ ကို လွှတ်ပေးလိုက်မည်ဆိုပါက သူမ၏ ဖေဖေကြောင့် သူ အကြီးအကျယ် ဒုက္ခရောက်မည်မှာ သေချာနေသည်ကို သူ သိနှင့်ပြီးသားဖြစ်သည်။
ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မြစ်ရှည်ဓားအရှင် ဆိုသည်မှာ တစ်ခုလုံးသော အရှေ့ဘက်တောအုပ် တွင် အတင်းကျပ်ဆုံးနှင့် အပြင်းထက်ဆုံး ဖေဖေတစ်ဦး ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလော။
ဇီယန်အရှင် သည် နဂါးသွေးမြက်ပင်ကို တိတ်တဆိတ် ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ရှန်အို လိုက်သွားသည်ဖြစ်စေ၊ မလိုက်သွားသည်ဖြစ်စေ ယခုအခါတွင် အဓိပ္ပာယ် မရှိတော့ပေ။
လီလျန်အာ ကို မထွက်သွားအောင် သူသာ တားဆီးနိုင်မည်ဆိုလျှင်ပင် အဲ့ဒါက ကံကောင်းခြင်းတစ်ခု ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။ သူသည် လီလျန်အာ ကို လဲလှယ်ရန်အတွက် ရှန်အို ကို အသုံးချခဲ့သည်ဟု ပြောဆိုခြင်းဖြင့် မြစ်ရှည်ဓားအရှင် ထံမှ အသာစီးရယူနိုင်ကောင်း ရယူနိုင်လိမ့်ဦးမည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် မြစ်ရှည်ဓားအရှင် စိတ်ဆိုးတော့မည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် အကယ်၍ သူသာ လီလျန်အာ ကို ပြန်လှည့်လာအောင် မစည်းရုံးနိုင်ခဲ့ဘူးဆိုလျှင်တော့... ဇီယန်အရှင် က ခံစားလိုက်ရသည်မှာ—
သူသည် လာမည့်နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း တောင်နောက်ဘက်တွင် အမြဲတမ်း နေထိုင်ရတော့မည် ဖြစ်ပေသည်။
ထိုအကြောင်းကို တွေးမိရုံမျှဖြင့်ပင် သူ့ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေသည်။
ဇီယန်အရှင် က လီလျန်အာ ကို တိတ်တဆိတ် ချီပိုးလိုက်သည်။ “သန့်စွန်သူလေး၊ သွားချင်ရင် အိုအာကို ခေါ်သွားလိုက်ပါတော့! အကြီးအကဲကိုတော့ မင်းတို့ကိုယ်စား ငါ ရှင်းပြပေးပါမယ်”
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် လက်ထဲတွင် လီလျန်အာ ကို ပွေ့ချီလျက် ပျံသန်းထွက်သွားခဲ့သည်။
လီလျန်အာ က ရုန်းကန်နေသည်။ “ဦးလေးတော်၊ ကျွန်မကို လွှတ်ပေးပါ။ မဟုတ်ရင်... မဟုတ်ရင် ကျွန်မ ရောက်သွားတာနဲ့ အိမ်ပေါ်ကနေ ထွက်ပြေးမှာနော်!
“ကျွန်မက မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ်ကို သွားပြီး ကျွန်မရဲ့ ဝမ်းကွဲမောင်နှမနဲ့ အတူတူ ဆော့ချင်တာလေ။ ခင်ဗျားက ဘာလို့ ကျွန်မကို တားနေတာလဲ။
“ခင်ဗျားက တကယ်ဆိုးတာပဲ!”