ယဲ့ချင်းချန်း သည် ရှန်ထျန်း ၏ ထူးဆန်းသော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အလေးအနက် ဖြစ်သွားသည်။
သူက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ “ဘာလဲ၊ ငါက မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ တွေကို လိုချင်လို့ စစ်ဘုရားစေတီ ကို ပေးချင်နေတာလို့ မင်းထင်နေတာလား” ဟု မေးလိုက်သည်။
ယဲ့ချင်းချန်း သည် အလွန်ပင် စိတ်ကသိကအောက် ဖြစ်နေသည့်ပုံ ပေါ်သည်။ “မင်းသိထားသင့်တာက စစ်ဘုရားစေတီ ဆိုတာ ကောင်းကင်ဘုံလောက မှာ အလွန်တန်ဖိုးထားရတဲ့ ရတနာတစ်ခုပဲ။ သူ့ရဲ့တန်ဖိုးက မင်းစိတ်ကူးယဉ်နိုင်တာထက်ကို ကျော်လွန်နေတာ”
ရှန်ထျန်း သည် ယဲ့ချင်းချန်း ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ တစ်နည်းနည်းဖြင့် ဤလူသည် တစ်စုံတစ်ခုအတွက် အရှက်ရနေသဖြင့် ဒေါသထွက်နေပုံရသည်ဟု သူခံစားမိသည်။
သို့သော် သူသည် ယခု ထိုလူ၏ နယ်မြေထဲတွင် ရှိနေသည်ဖြစ်ရာ ထိုလူကို ဒေါသထွက်အောင် မလုပ်ခြင်းကသာ အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။
မဟုတ်ပါက သူသည် ထိုလူ၏ လက်ချက်ဖြင့် အကုန်အစင် ဆုံးရှုံးသွားနိုင်သည်။
ရှန်ထျန်း သည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် “ဆရာကြီးပြောတဲ့ ဒီစေတီက ရတနာတစ်ခုဆိုတော့ သူ့မှာ ဘာအသုံးဝင်ပုံတွေ ရှိလဲဆိုတာ သိခွင့်ရမလား” ဟု မေးလိုက်သည်။
ယဲ့ချင်းချန်း က ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားစွာဖြင့် “ဒါက စစ်ဘုရားစေတီ ရဲ့ ပထမဆုံးသခင်က သူ့ရဲ့ ခရမ်းရောင်အရှိန်အဝါကို ကျင့်ကြံခဲ့တဲ့ နေရာပဲ။ သူက ကမ္ဘာပေါ်က စွမ်းအင်အမျိုးအစား အားလုံးကို ဖိနှိပ်ပြီး သန့်စင်ပေးနိုင်တယ်”
“စစ်ဘုရားစေတီ က ပျက်စီးယိုယွင်းနေပေမဲ့ နှစ်ပေါင်း ၁၀,၀၀၀ ကျော်ကြာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူထားခဲ့တာကြောင့် စွမ်းအင်အချို့ကိုတော့ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သေးတယ်”
“ဒါပေမဲ့ လက်ရှိ စစ်ဘုရားစေတီ ဟာ တိုက်ခိုက်မှုသုံးဆင့်ကို လုပ်ဆောင်နိုင်ပြီး စုံလင်သော နတ်ဘုရားတစ်ပါးကိုတောင် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တယ်!”
ဖတ်ခနဲ! စုံလင်သော နတ်ဘုရားတစ်ပါးကိုတောင် ဖျက်ဆီးနိုင်တယ်ပေါ့လေ!?
ရှန်ထျန်း သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှိုက်သွင်းမိသည်။
စုံလင်သော နတ်ဘုရား ဆိုသည်မှာ မည်သည့်အရာဖြစ်သည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည်။ ၎င်းသည် သူတော်စင်များထက်ပင် ပိုမိုအားကောင်းသည့် တည်ရှိမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။
လျှပ်စီးမုန်တိုင်း ၁၂ ကြိမ်ကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်ပြီးမှသာ မိမိခန္ဓာကိုယ်ကို နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ကူးပြောင်းနိုင်ရန် သန့်စင်နိုင်သည်။
ထို့နောက် ကျင့်ကြံသူသည် သာမန်လူသားတစ်ယောက်၏ အရှိန်အဝါအားလုံးကို ဆေးကြောဖယ်ရှားမှသာ စုံလင်သော နတ်ဘုရားတစ်ပါးဟု ခေါ်ဆိုထိုက်ပေသည်။
ခန္ဓာကိုယ်ကို နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်အဖြစ် ပြောင်းလဲပြီးနောက်၌ပင် သူတို့သည် နတ်ဘုရားအသိုင်းအဝိုင်း၏ ဖယ်ကျဉ်ခြင်းကို ခံရမည်ဖြစ်ပြီး အများဆုံး နှစ်ပေါင်း ၃,၀၀၀ သာ နေထိုင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။
ထိုနှစ် ၃,၀၀၀ အတွင်း သူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံလောက သို့ ထွက်ခွာသွားရမည်။ မဟုတ်ပါက ကောင်းကင်ဂိုဏ်းအချို့၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။
ယခုအချိန်တွင် ဒေသငါးခုတွင် စုံလင်သော နတ်ဘုရားများ ရှိနေသေးသည်ဟု အသေအချာ ပြော၍မရပေ။
ဆိုလိုသည်မှာ ဤစေတီသည် အသက်ကယ်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်!
ရှန်ထျန်း သည် စိတ်ဝင်စားသွားကြောင်း ပြသလိုက်သည်။ အသက်ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်သည့်အရာကို မည်သူကများ မလိုချင်ဘဲ နေပါ့မလဲ။
ယဲ့ချင်းချန်း သည် ရှန်ထျန်း ၏ တုံ့ပြန်မှုအတွက် အလွန်ကျေနပ်နေပုံရသည်။ သူက ဆက်ပြောသည်။ “ဒီလောက်နဲ့တင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီလား? သိပ်ကို အသုံးမကျတာပဲ!”
“စုံလင်သော နတ်ဘုရား ဖြစ်လာရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ? စစ်ဘုရားစေတီ အထွတ်အထိပ်ရောက်နေတဲ့အချိန်တုန်းက လက်တစ်ချောင်းတည်းနဲ့ စုံလင်သော နတ်ဘုရားအုပ်စုတစ်ခုလုံးကို သတ်ပစ်နိုင်ခဲ့တယ်”
“စစ်ဘုရားစေတီ ရဲ့ အသုံးဝင်ဆုံးစွမ်းရည်ကတော့ စေတီထဲမှာ တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့သူတိုင်းရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းရည်ကို မိတ္တူကူးပြီး သိမ်းဆည်းထားနိုင်တာပဲ”
“မင်းအနေနဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၁၀,၀၀၀ အတွင်းက ထူးချွန်သူတွေအားလုံးနဲ့ တိုက်ခိုက်ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပြီး ဒီ စစ်ဘုရားစေတီ ထဲက သေစေနိုင်တဲ့ နည်းစနစ်အမျိုးမျိုးကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်အောင် လုပ်နိုင်တယ်”
“စစ်ပွဲ ၁၀၀ ကို ရှင်သန်နိုင်ရင် ဗိုလ်ချုပ်တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်တယ်! စစ်ပွဲ ၁,၀၀၀ ကို ရှင်သန်နိုင်ရင် ဘုရင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်တယ်!”
“စစ်မှန်တဲ့ ထူးချွန်သူတစ်ယောက်အတွက် လက်ရှိကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ဒုတိယပဲ။ အရေးကြီးဆုံးကတော့ ကိုယ့်အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူတွေကြားမှာ အရှုံးမပေးဘဲ နေနိုင်ဖို့ပဲ”
“ထူးချွန်သူတွေနဲ့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် တိုက်ခိုက်တာက အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ဖို့ အမြန်ဆုံးနဲ့ အတည့်ဆုံးနည်းလမ်းပဲ!”
ယဲ့ချင်းချန်း သည် စကားပြောရင်း ပိုမိုစိတ်လှုပ်ရှားလာကာ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။
တစ်ဖန် တံခါးဝရှိ မှန်ပြင်တွင် ကုန်းမန်း နှင့် အခြားသူများ၏ တိုက်ပွဲမြင်ကွင်းကို ပြသလာသည်။
“မင်းကြည့်လိုက်၊ ကိုးရက်ကိုးည တိုက်ခိုက်ပြီးတဲ့နောက် မင်းရဲ့အပေါင်းအပါတွေက ဒီမှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာတာကို မြင်နိုင်တယ်။ ဒါက စစ်ဘုရားစေတီ ပြင်ပမှာ ဘယ်လိုမှ မရနိုင်တဲ့အရာပဲ”
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တခြားမျိုးနွယ်စုတွေက ထူးချွန်သူတွေကရော မင်းနဲ့ အကြိမ်ကြိမ် ယှဉ်ပြိုင်ရတာကို ငြီးငွေ့မနေဘူးလား?
ရှန်ထျန်း သည် သက်တန့်ရောင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်း ကို ထုတ်ဖော်ကာ ကြယ်လေးပွင့်အဆင့် ထူးချွန်သူတစ်ယောက်ကို အနိုင်ယူလိုက်သည့် ကုန်းမန်း ကို ကြည့်ပြီး လျှို့ဝှက်စွာ အံ့အားသင့်မိသည်။
သူက “ဆရာကြီး ခုနကပြောတဲ့ တိုက်ပွဲတွေမှာပေါ့၊ ကုန်းမန်း လို အနိုင်ရနေတဲ့ ထူးချွန်သူမျိုးနဲ့ တွေ့ရင် ဆရာကြီးက အသာစီးမရနိုင်ဘူးလား” ဟု မေးလိုက်သည်။
ယဲ့ချင်းချန်း က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။ “ငါက ဘာလို့ အသာစီးမရနိုင်ရမှာလဲ? ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က သူတို့စိန်ခေါ်တဲ့ အဆင့်တူ ထူးချွန်သူတစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းအတွက် ဆုတစ်ခုရဖို့ အခွင့်အရေး နှစ်ကြိမ်ပဲ ရှိတယ်”
“ဆိုလိုတာက ကုန်းမန်း က ကြယ်လေးပွင့် ထူးချွန်သူကို ဘယ်နှစ်ခါပဲ အနိုင်ယူနိုင်ပါစေ၊ သူမအနေနဲ့ ကြယ်လေးပွင့် နည်းစနစ် နှစ်ခုပဲ ရွေးချယ်နိုင်မှာ”
“ပြီးတော့ အနိုင်ရတဲ့သူကပဲ နည်းစနစ်တွေကို သင်ယူနိုင်တယ်လို့ သတ်မှတ်ထားတယ်။ သူတို့က တခြားသူတွေကို လက်ဆင့်ကမ်းပေးလို့ မရဘူး”
“သူမက ပိုမြင့်တဲ့ အမွေအနှစ်နည်းစနစ်တွေကို လိုချင်ရင် ပိုအားကောင်းတဲ့ ထူးချွန်သူတွေကို စိန်ခေါ်ရလိမ့်မယ်”
“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့က ဒီတိုက်ပွဲတွေကနေ အကျိုးအမြတ်ရဖို့အတွက် သွေးနဲ့မျက်ရည်တွေ၊ ချွေးတွေကို ဘယ်လောက်ပဲ ရင်းနှီးပါစေ၊ ငါကတော့ ဘယ်တော့မှ အရှုံးမရှိဘူး”
ရှန်ထျန်း သည် နက်ရှိုင်းစွာ တွေးတောမိသည်။ ဒါဆို ကုန်းမန်း က ဘာလို့ ကြယ်လေးပွင့် ထူးချွန်သူတွေကိုပဲ ဆက်တိုက်တိုက်ခိုက်နေတာလဲ?
ယဲ့ချင်းချန်း ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားသည်။ “ဒီကလေးမက စေတီထဲမှာ တိုက်ခိုက်နေတာ ၁၀ ရက်ရှိပြီ။ သူမရဲ့ သက်တန့်ရောင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်း က အမြင့်ဆုံးအထိ ရောက်နေပြီ။ ဒါပေမဲ့ သူမက ကြယ်ငါးပွင့် ထူးချွန်သူအဆင့်အောက်မှာပဲ ရှိသေးတယ်။ ခုနက ကြယ်ငါးပွင့် ထူးချွန်သူနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်မိတော့ မိနစ်ပိုင်းအတွင်းမှာတင် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့တယ်”
“သူမက ဒီကြယ်လေးပွင့် ထူးချွန်သူတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်ရင်း သူမရဲ့ သက်တန့်ရောင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်း ကို နောက်တစ်ဆင့် တက်လှမ်းနိုင်အောင် ကျင့်ကြံနေတာ ဖြစ်မယ်။ အဲဒီနောက်မှပဲ သူမက စိန်ခေါ်မှုကို ဆက်လုပ်နိုင်မှာ!”
ဒါကတော့...
သူမက ဒီတိုက်ပွဲတွေကို စွဲလမ်းသွားတာလား?
ရှန်ထျန်း သည် အခြားသူများကို ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့လည်း အတူတူပင် ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ဟူး၊ ကစားသမားတွေက တိုက်ပွဲတိုင်းပြီးတိုင်း စွမ်းအားပြန်ဖြည့်နိုင်ပြီး သူတို့လိုချင်သလောက် တိုက်ခိုက်နိုင်တာကြောင့် ဒီတိုက်ခိုက်ခြင်းနဲ့ လောင်းကြေးထပ်ခြင်းဆိုတဲ့ စနစ်က လိမ်ညာသလို ဖြစ်နေပေမဲ့ တော်တော်လေး ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး စွဲလမ်းစရာ ကောင်းနေတာပဲ။
တိုက်ပွဲတွေက အမြဲတမ်း တိုးတက်ဖို့ အမြန်ဆုံးနည်းလမ်း ဖြစ်သည်။ ဒါပေမဲ့ လက်တွေ့ဘဝမှာတော့ ထူးချွန်သူတစ်ယောက်ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းနဲ့ အဆင့်အတန်း မြင့်မားလေလေ၊ သူတို့ကိုယ်သူတို့ တိုက်ပွဲတွေထဲမှာ အပြည့်အဝ နှစ်မြှုပ်ဖို့ ခက်ခဲလေလေ ဖြစ်သည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းက သူတော်စင်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး တခြားသူတော်စင်တစ်ယောက်ကို ရှုံးနိမ့်သွားရင် အရှက်ရစရာ ဖြစ်သွားမှာပေါ့။
ဒါပေမဲ့ စစ်ဘုရားစေတီ ထဲမှာတော့ လူတိုင်းက သူတို့စိတ်ကြိုက် တိုက်ခိုက်နိုင်ကြတယ်။
အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှသာ ကိုယ့်ရဲ့ အားနည်းချက်တွေကို အလွယ်ကူဆုံး သိမြင်နိုင်လိမ့်မည်။
ကုန်းမန်း ၏ ထူးချွန်လိုစိတ် ပြင်းထန်သော စရိုက်ကြောင့် သူမက ဤလေ့ကျင့်ရေးစနစ်ထဲတွင် ငါးတစ်ကောင် ရေထဲရောက်သလို ဖြစ်နေခြင်းမှာ ထူးဆန်းသည်မဟုတ်။
ယဲ့ချင်းချန်း သည် ရှန်ထျန်း ၏ သိလိုစိတ်ပြင်းပြနေသော အမူအရာကို ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ “ဘယ်လိုလဲ? မင်းကော ပလက်ဖောင်းပေါ် တက်ပြီး စမ်းကြည့်ဖို့ စိတ်ဝင်စားလား?”
ရှန်ထျန်း သည် ယဲ့ချင်းချန်း ၏ လိမ္မာပါးနပ်သော အပြုံးကို သတိပြုမိပြီး နှုတ်ခမ်းကို စူလိုက်သည်။ “ဆရာကြီးက ကျွန်တော့်ကို စွဲလမ်းသွားအောင် လုပ်ပြီး စစ်ဘုရားစေတီ ကနေ မထွက်သွားနိုင်အောင် လုပ်ချင်တာပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား?”
“အဟွတ်၊ အဟွတ်၊ အဟွတ်... မင်း နားလည်မှု လွဲနေပြီ!” ယဲ့ချင်းချန်း သည် လက်ဖက်ရည်တစ်ငုံ သောက်လိုက်သည်။ “ဘာလဲ၊ မင်းမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း အနည်းငယ်တောင် မရှိဘူးလား?”
ရှန်ထျန်း က ပြုံးလိုက်သည်။ “ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် စမ်းကြည့်လိုက်ပါတော့မယ်! ဒီအတွက် နတ်ဘုရား စစ်ပွဲအမှတ်တွေနဲ့ လဲလှယ်ဖို့ လိုသေးလားဗျ?”
ယဲ့ချင်းချန်း က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ “မလိုဘူး။ မင်းက ငါရွေးချယ်ထားတဲ့သူပဲလေ။ ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရား စစ်ပွဲပလက်ဖောင်းပေါ်မှာ တိုက်ခိုက်ဖို့အတွက် မင်းဆီက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ တွေကို ငါ ဘယ်လိုလုပ် အသုံးခံပါ့မလဲ?”
စကားဆုံးသည်နှင့် ယဲ့ချင်းချန်း က သူ့လက်စွပ်များကို ခပ်ဖွဖွ ခါရမ်းလိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း ၏ မျက်လုံးရှေ့တွင် ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။
သူ မျက်လုံးပြန်ဖွင့်လိုက်သောအခါ ကြီးမားသည့် ပလက်ဖောင်းတစ်ခုပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
မြစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ချစ်စရာကောင်းသော မိန်းကလေးတစ်ယောက်သည် သူ့ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်။
သူမ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ကြယ်လေးပွင့် လွင့်မျောနေပြီး သူမ၏ အဆင့်ကို ဖော်ပြနေသည်။
“ကြယ်စုသိမ်းနွယ်ပင် မျိုးနွယ်စုမှ ရှန်ချင်းရီပါ၊ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်ရှင်။”
စကားဆုံးသည်နှင့် သူမ၏ လက်ယာဘက်လက်စွပ်ထဲမှ အစိမ်းရောင် နွယ်ပင်ရှည်ကြီးတစ်ခုသည် မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရှန်ထျန်း ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်သော်လည်း ဤမိန်းကလေးမှာ ကြယ်လေးပွင့် ထူးချွန်သူတစ်ဦးဖြစ်သည့်အလျောက် သူမ၏ နည်းစနစ်များမှာ အလွန်ပင် ကြောက်ခမန်းလိလိ ကောင်းလှသည်။
အစိမ်းရောင် နွယ်ပင်မှာ အရိပ်တစ်ခုကဲ့သို့ သူ့နောက်သို့ ကပ်ပါလာပြီး လွတ်မြောက်ရန် အလွန်ခက်ခဲလှသည်။ ရှန်ထျန်း မည်သို့ပင် ရှောင်တိမ်း၊ ကွေ့ဝိုက်နေပါစေ၊ ထိုနွယ်ပင်၏ ချုပ်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။
ရှူး!
မြေပြင်ပေါ်မှ နွယ်ပင်ရှည်တစ်ပင်သည် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှန်ထျန်း ၏ ညာဘက်ခြေထောက်ကို ရစ်ပတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ထိုနွယ်ပင်မှာ သူ့ခြေထောက်တစ်လျှောက် လျင်မြန်စွာ ရစ်ပတ်တက်လာသည်။
ရှန်ချင်းရီမှာ အမှန်တကယ်ပင် မြေပြင်အောက်တွင် နွယ်ပင်ကို ချောင်ပိတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှန်ထျန်း အခြားနွယ်ပင်ကို ရှောင်တိမ်းရင်း ထိုနေရာသို့ ခြေချမိသည်နှင့် အလစ်ဝင်တိုက်ခိုက်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေခြင်းဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း ၏ ညာဘက်ခြေထောက် လုံးဝချုပ်နှောင်ခံလိုက်ရသည့်အချိန်တွင် မူလနွယ်ပင်မှာလည်း သူ့ဆီသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ကျန်ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းများကိုပါ ရစ်ပတ်လိုက်သည်။
ရှန်ချင်းရီက မြူဆွယ်သလို ပြုံးလိုက်သည်။ သူမ၏ ဘယ်ဘက်လက်စွပ်ထဲမှ အခြားနွယ်ပင်ရှည်တစ်ပင် ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသည်။
ဤနွယ်ပင်မှာ အလွန်မာကျောပြီး ကြမ်းတမ်းသော အလင်းတန်းဖြင့် တောက်ပနေသည်။ ၎င်းသည် ရှန်ထျန်း ၏ မျက်ခုံးကြားတည့်တည့်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ထိုးစိုက်သွားသည်။
“ဒီပြိုင်ဘက်က တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံ အလွန်ရင့်ကျက်တာပဲ။ ကျွန်တော် မယှဉ်နိုင်ဘူး။”
ရှန်ထျန်း က ဓမ္မဓိဋ္ဌာန်ကျကျ သုံးသပ်လိုက်ပြီး သူ့တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံ အားနည်းနေကြောင်း ရိုးသားစွာ ဝန်ခံလိုက်သည်။
ရှန်ချင်းရီကဲ့သို့ နွယ်ပင်ကို အသုံးပြုကာ တိုက်ခိုက်သည့် ထူးချွန်သူတစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက် သူသည် မိမိ၏ အရည်အချင်းကို စမ်းသပ်ရန် တရားမျှတသည့် တိုက်ပွဲတစ်ခုကို လိုလားခဲ့သည်။
သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် ရှန်ချင်းရီ၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများအောက်တွင် ရှန်ထျန်း မှာ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေး လုံးဝမရခဲ့ဘဲ သူမ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ လုံးဝရောက်ရှိသွားသည်။
ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါက ရှန်ထျန်း က သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ကိုသာ အသုံးပြုပြီး တခြားနည်းစနစ်တွေကို မသုံးခဲ့သည့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်သည်။
သူသာ သူ့လက်နက်အစုံကို အသုံးပြုလိုက်မည်ဆိုလျှင် အခြေအနေမှာ လုံးဝကွဲပြားသွားမည်ဖြစ်သည်။
“နန်းမင်လီ မီးတောက်များ၊ လုံယွမ်ဘုရားသခင်ချပ်ဝတ်၊ အသက်ဝင်စေ!”
သူ၏ အမိန့်ပေးသံနှင့်အတူ ရှန်ထျန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နန်းမင်လီ မီးတောက်များဖြင့် ဝန်းရံသွားပြီး သူ့ကို ချုပ်နှောင်ထားသည့် နွယ်ပင်များမှာ ပြာအဖြစ်သို့ လောင်ကျွမ်းသွားသည်။
ထို့နောက် ရှန်ထျန်းက မီးတောက်အမွှေးအတောင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည့် ချပ်ဝတ်တန်ဆာ၏ တောင်ပံများကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ပြီး လက်ထဲတွင် ရှည်လျားသော ဓားတစ်လက် ပေါ်လာသည်။
ရှူး!
မီးနီရောင် အရိပ်တစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။
ရှန်ချင်းရီ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ကြီးစွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ နွယ်ပင်ဆယ်ပင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ပိုက်ကွန်တစ်ခုအဖြစ် ပုံဖော်လိုက်သည်။
သို့သော် ထိုပိုက်ကွန်မှာ သူ၏ သွေးနီရောင် ကျောက်စိမ်းရေဓား ၏ ဓားစွမ်းအင်ကို မည်သို့မျှ မခုခံနိုင်ချေ။ ချက်ချင်းပင် အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်သွားတော့သည်။
ခလောက်!
သူ ဓားကို အိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်သည်နှင့် ရှန်ချင်းရီ၏ သွယ်လျသော ပုံရိပ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ယဲ့ချင်းချန်း က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “အို... မဆိုးဘူးပဲ! ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ကို အရင်ချုပ်နှောင်သွားမလဲဆိုတာ ကြည့်ချင်ခဲ့တာ... မင်းက လုံးဝမတူတဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုနဲ့ တုံ့ပြန်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။”
ရှန်ထျန်း က သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။ “ဒီနွယ်ပင်မျိုးနွယ်စု ထူးချွန်သူက တိုက်ပွဲမှာ နွယ်ပင်သုံးပြီး တိုက်ခိုက်တဲ့နေရာမှာ ကျွန်တော့်ထက် အများကြီး ပိုအတွေ့အကြုံရှိတယ်။ သူမကို ကျွန်တော် ချုပ်နှောင်နိုင်မယ် မထင်ဘူး။”
ယဲ့ချင်းချန်း က ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အသံဖြင့် ပြောသည်။ “အဲဒီလိုလား? ဒါဆိုရင် ကြယ်စုသိမ်းနွယ်ပင် မျိုးနွယ်စုရဲ့ နွယ်ပင်ထိန်းချုပ်နည်းတွေကို သင်ယူချင်လား? တောင်းဆိုလိုက်ပါ၊ ငါ မင်းကို ပေးလိုက်မယ်!”
ရှန်ထျန်း၊ “...”
ခင်ဗျားက တကယ်ကို လိမ္မာပါးနပ်တဲ့ လူကြီးပဲနော်။
ရှန်ထျန်း ၏ တုံ့ပြန်မှုမဲ့နေသည့် အမူအရာကို ကြည့်ပြီး ယဲ့ချင်းချန်း က ပြုံးလိုက်သည်။ “ကြည့်ရတာ ကြယ်လေးပွင့် ထူးချွန်သူက မင်းအတွက် မလုံလောက်သေးဘူးနဲ့တူတယ်။ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ငါ မင်းရဲ့ အဆင့်ကို တိုးမြှင့်ပေးမယ်။ မင်းကို ကြယ်ငါးပွင့် ထူးချွန်သူတစ်ယောက်နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ခိုင်းမယ်။”
ယဲ့ချင်းချန်း စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ပလက်ဖောင်းပေါ်တွင် ပုံရိပ်တစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသည်။
ထိုသူကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ရှန်ထျန်း ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အမူအရာတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
၎င်းမှာ ရဲရင့်တောက်ပသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ၁၅ နှစ်၊ ၁၆ နှစ်အရွယ် ဆယ်ကျော်သက်လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်သည်။
ဤချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ရှန်ထျန်း အလွန်ရင်းနှီးနေသည်ကို ထောက်ပြရမည်။ ၎င်းမှာ ကျန်းလုံယွမ် အရင်က သူ့ကို ပေးခဲ့သည့် လုံယွမ်ဘုရားသခင်ချပ်ဝတ် နှင့် အလွန်ဆင်တူနေသည်။
ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ထိုလူငယ်၏ မျက်နှာကိုလည်း သူ အလွန်ရင်းနှီးနေသည်။ သူက ကျန်းယွင်ထင် နှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူသည်။ ပိုတိတိကျကျ ပြောရလျှင်... သူက ကျန်းယွင်ထင် ၏ ဖခင်နှင့် ဆင်တူနေသည်။
ထိုလူငယ်၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ကြယ်ငါးပွင့် တောက်ပနေသည်။
လူငယ်လေးသည် ညာလက်တွင် ခရမ်းရောင်ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ထားပြီး ဘယ်လက်တွင် ရွှေရောင် နတ်ဘုရားကျမ်းစာတစ်ခုကို ကိုင်ထားသည်။
“စာဖတ်ခြင်းက ကောင်းပါတယ်။ စာဖတ်ခြင်းက လူကို ပိုပြီး ထက်မြက်စေတယ်။” လူငယ်လေးက ရှန်ထျန်း ကို ကြည့်ပြီး ပြောသည်။ “ညီလေးရှန်၊ မင်း စာပိုဖတ်သင့်တယ်!”
ရှန်ထျန်း က သူ့နဖူးကို လက်ဖြင့် အုပ်လိုက်သည်။ “ဆရာကြီး၊ ကျွန်တော့်ကို နောက်ပြောင်နေတာလား!”
ယဲ့ချင်းချန်း ၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ “မင်းရော၊ ဒီကလေးရော နှစ်ယောက်လုံးက လျှပ်စီးပညာရပ်မှာ ကျွမ်းကျင်ကြတယ်။ မင်းမှာ နတ်ဘုရား ဓားကိုယ်ထည် ရှိသလို ဒီကလေးကလည်း ဓားပညာမှာတော်တယ်။ မင်းရဲ့ အရည်အချင်းတွေကို စမ်းသပ်ဖို့ သူက အသင့်တော်ဆုံး ပြိုင်ဘက်ပဲ!
“တူညီတဲ့ ပုံစံမျိုးရှိတဲ့ ထူးချွန်သူတွေနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ပြီး တစ်ယောက်ဆီက တစ်ယောက် သင်ယူကြတာပေါ့... ငါ မင်းအတွက် စဉ်းစားပေးနေတာလေ!
“မြန်မြန်လုပ်၊ မင်းရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းအားတွေကို ငါ့ကို ပြစမ်း!”
ယှဉ်ပြိုင်ဖို့လား? တစ်ယောက်ဆီက တစ်ယောက် သင်ယူဖို့လား?
ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆရာ ကျန်းလုံယွမ် ရဲ့ ပုံရိပ်ယောင်ပဲ!
သူ့ကို အနိုင်ယူမိရင် ဘာဖြစ်မလဲ? ခင်ဗျားက ဒီအဖြစ်အပျက်ကို မှတ်တမ်းတင်ထားရင်ကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ?
ဒီ လိမ္မာပါးနပ်တဲ့ မြေခွေးအိုကြီးက တကယ်ကို ဆိုးဝါးတာပဲ။ သူက ဒီအရာကို အသုံးချပြီး ကျွန်တော့်ကို ခြိမ်းခြောက်ဖို့ မကောင်းတဲ့ အကြံအစည်တွေ ရှိနေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်!
ခင်ဗျားရဲ့ ထောင်ချောက်ထဲကို ကျွန်တော် ကျရောက်လိမ့်မယ်လို့ ထင်နေတာလား?
ရှန်ထျန်း သူ့ရဲ့ ကန့်ကွက်ချက်တွေကို မပြောခင်မှာပင် လူငယ်လေးက တိုက်ခိုက်ဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီ။
“ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးသည် တာအို၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်သည်၊ ဤလောကရှိ အရာအားလုံးသည် အရင်းအမြစ်တစ်ခုတည်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သန်းပေါင်းများစွာသော စမ်းသပ်မှုများကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ကျွန်ုပ်တို့၏ အစွမ်းထက်၍ မြင့်မြတ်သော ယုံကြည်ချက်ကို သက်သေပြကြစို့။”
ဂိုဏ်းချုပ်၏ ပုံရိပ်ယောင် လက်ထဲရှိ ရွှေရောင် နတ်ဘုရားကျမ်းစာမှာ တုန်ယင်နေသည်။
ရွှေရောင်စာအုပ်ထဲရှိ စာမျက်နှာများမှာ လျင်မြန်စွာ လှန်နေပြီး ရွှေရောင် အက္ခရာများ စီးကြောင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ထိုအက္ခရာများမှာ ဂိုဏ်းချုပ်၏ ချပ်ဝတ်တန်ဆာပေါ်တွင် စွဲထင်သွားပြီး နောက်ကွယ်တွင် နတ်ဘုရားတိရစ္ဆာန် ငါးမျိုး၏ ပုံရိပ်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဂိုဏ်းချုပ်မှာ ယခုအခါ အရောင်စုံ လျှပ်စီးတန်းများဖြင့် ဝန်းရံခံထားရပြီး ငယ်ရွယ်သော နတ်ဘုရား လျှပ်စီးဘုရားသခင်နှင့် အလွန်ပင် ဆင်တူနေသည်။
“သူက တကယ်ပဲ ကျွန်တော့်ဆရာပါပဲ။ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့တောင် ဒီလောက်တောင် စွမ်းအားကြီးနေတာပဲ။”
ရှန်ထျန်း က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် သူ့ အာခွန်ပင်လယ်လက်စွပ် ထဲမှ ပုံရိပ်မှတ်တမ်းတင် ကျောက်တုံးတစ်ခုကို ထုတ်လိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း က ငယ်ရွယ်စဉ်ကာလက ကျန်းလုံယွမ် ၏ ပုံရိပ်ယောင်ကို ကြည့်ပြီး လေးစားစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ဒီနေ့တော့ တပည့်ဖြစ်သူက ဆရာနဲ့ အပြန်အလှန် ယှဉ်ပြိုင်ပါတော့မယ်!”
ရှန်ထျန်း စကားဆုံးသည်နှင့် လူငယ်လေးမှာ သူ့ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာပြီး သူ၏ ဓားမှာ ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးတန်းများဖြင့် ဝန်းရံလျက် ဓားအရိပ်များကို ချန်ထားခဲ့သည်။
လူငယ်လေး၏ ဓားပညာမှာ အလွန်ထက်မြက်ပြီး စွမ်းအားကြီးမားလှသည်။ ဓားချက်တိုင်းမှာ မျက်လုံး၊ လည်ပင်း၊ နှလုံး၊ ကျောက်ကပ်၊ နောက်ဆုံး အရေးကြီးသော အစိတ်အပိုင်းများအထိ သေစေနိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုများ ဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း သာ နတ်ဘုရား ဓားကိုယ်ထည် မရှိခဲ့လျှင်နှင့် ဓားပညာအတွက် သဘာဝအလျောက် ထူးခြားသော အာရုံခံစားမှု မရှိခဲ့လျှင် ထိုတိုက်ခိုက်မှုများကို ရှောင်တိမ်းရန် အလွန်ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။
“ဆရာ့ရဲ့ ဓားပညာက တကယ်ကို အဆင့်မြင့်တာပဲ။ တပည့်တော် ခေါင်းညွှတ်ရပါတယ်။”
ရှန်ထျန်း သည် “မတတ်သာသည့်အဆုံး” ဆိုသည့်ဟန်ဖြင့် ကျောက်စိမ်းရေဓား ကို ထုတ်ယူကာ ထိုလူငယ်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ပြန်လည်ခုခံလိုက်သည်။ “ဆရာ၊ ဂိုဏ်းချုပ်နန်းတော် မှာ ဆရာ့ရဲ့ နာမည်ကျော်ကြားမှုက အလကားမဟုတ်တာပဲ။ ဆရာက တကယ်ကို ပါရမီရှင် စစ်သည်တော်တစ်ယောက်ပါ။
“ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်ကတော့ အလွယ်တကူ အရှုံးပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဆရာ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံယူဖို့ ပြင်ထားလိုက်ပါ!”
ရှန်ထျန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရွှေရောင်မီးတောက်များ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး သူ၏ နတ်ဘုရား လျှပ်စီးတိရစ္ဆာန်ငါးမျိုး ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် တောက်ပနေသည်။
သူသည် အာခွန်ပင်လယ်လက်စွပ် ထဲမှ ခရမ်းရောင် ရွှေတူကြီးကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် အဆပေါင်းများစွာ ကြီးမားလာသည်။ သူသည် ထိုတူကြီးကို လူငယ်လေးထံသို့ အားပါးတရ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
ဒိုင်း!
လူငယ်လေး၏ နတ်ဘုရားကျမ်းစာထဲမှ ရွှေရောင်စာလုံးများ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ပတ်လည်တွင် ရွှေရောင် နတ်ဘုရား အကာအကွယ်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။
ခရမ်းရောင် ရွှေတူကြီးမှာ ထိုရွှေရောင် အကာအကွယ်နှင့် တိုက်မိသွားသည်။ အကာအကွယ်မှာ ချက်ချင်းပင် အပိုင်းပိုင်း ကွဲကြေသွားပြီး လူငယ်လေးမှာ ပေအနည်းငယ်မျှ လွင့်စင်သွားတော့သည်။
ရှန်ထျန်း သည် ဒဏ်ရာရသွားသော လူငယ်လေးကို ကြည့်ပြီး အံ့အားသင့်သွားသည်။
ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ!
အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် လူငယ်ဘဝတုန်းက သူက ကျွန်တော့်ထက် ပိုစွမ်းတယ်လို့ ဆရာ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား?
ကျွန်တော့်ရဲ့ ခရမ်းရောင် ရွှေတူကြီးနဲ့ တစ်ချက်တည်း ဝှေ့ယမ်းလိုက်တာပဲ ရှိသေးတယ်။ အနှစ်သာရလေးလံသောရေ ကိုတောင် မသုံးရသေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူက အခုတင်ပဲ မခံနိုင်တော့ဘူး!
ခွေးကောင်! ဒီလိမ္မာပါးနပ်တဲ့ ယဲ့ချင်းချန်း က ဆရာ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို လျှို့ဝှက်ပြီး လျှော့ချလိုက်တာလား?
ဒီအဖြစ်အပျက်ကို မှတ်တမ်းတင်ပြီး နောင်တစ်ချိန်မှာ ကျွန်တော့်ကို ခြိမ်းခြောက်ဖို့ ခင်ဗျားကို အခွင့်အရေး လုံးဝပေးမှာ မဟုတ်ဘူး!
ထိုအချိန်တွင် ဂိုဏ်းချုပ်၏ ပုံရိပ်ယောင်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်လာပြန်သည်။
“နတ်ဘုရား သောင်းချီ စုရုံးကြ၊ မိုးကြိုး၏ ကျွန်များ။
မိစ္ဆာ များ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်၊ မိစ္ဆာများ ပျက်စီးကြ။
နတ်ဘုရားများ သူတို့၏ ဓားဖြင့် ဦးဆောင်ကာ ကြီးစိုးမှုကို ထုတ်ဖော်ပြသကြ။
စကြဝဠာ တစ်ခွင်လုံးတွင် ငါသည်သာ ဘုရင်ဖြစ်၏!”
နောက်ထပ် ကဗျာတစ်ပိုဒ်ကို ရွတ်ဆိုပြီးနောက် လူငယ်လေးသည် ကြယ်ခုနစ်လုံးပါသော စတားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းလိုက်ရာ သူ၏ စွမ်းအားများ မြင့်တက်လာသည်။
နတ်ဘုရားတိရစ္ဆာန် ငါးမျိုး၏ ပုံရိပ်ယောင်များမှာ သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားနှင့် ပေါင်းစပ်သွားပြီး ပလက်ဖောင်းပတ်လည်ရှိ လျှပ်စီးတန်းများမှာ ရုတ်ချည်းပင် ပိုမိုကြီးမားလာသည်။ ကမ္ဘာပျက်တော့မည့်နှယ် ဖြစ်နေသည်။
ခရမ်းရောင် မြွေများကဲ့သို့ လျှပ်စီးတန်းများမှာ ကောင်းကင်ယံတွင် လိမ်ယှက်ကာ မည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်များကြားမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကျန်းလုံယွမ် ၏ ငယ်ရွယ်စဉ်ကာလ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အလွန်မြင့်မားသည်ဟု ဆိုရပေမည်။
သူပြသနေသော စွမ်းအားမှာ ရွှေရောင်အနှစ်သာရ (Golden Core) ကျင့်ကြံသူအများစုကို သတ်ဖြတ်နိုင်လောက်သည့် အတိုင်းအတာဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ကြည်သွားသည်။ အနက်ရောင် ဒိုင်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ကြီးမားသော လျှပ်စီး အကာအကွယ်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။
ဘုန်း!
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထူထဲသော ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုမှာ ရှန်ထျန်း ထံသို့ ပစ်ခတ်ဝင်ရောက်လာသည်။
လျှပ်စီးနှင့် ဒိုင်းတို့ ထိတွေ့မိရာမှ ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် လျှပ်စီးကြောင်းငယ်များ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
လျှပ်စီးတန်းများ ကွယ်ပျောက်သွားချိန်တွင် ရှန်ထျန်း သည် ရင်ဘတ်ကို လက်ဖြင့် ဖိထားရင်း လေးစားမှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “တကယ့်ကို အစွမ်းထက်တဲ့ ဓားနတ်ဘုရား လျှပ်စီးပညာပါပဲ။ ဆရာက တကယ်ကို ကျွန်တော့်ရဲ့ မဟာဆရာကြီးပါပဲ။ ကျွန်တော်ကတော့ ဆရာ့ရဲ့ အရိပ်အောက်မှာပဲ ကျန်ရစ်ခဲ့ပါပြီ။
“ဒီတိုက်ပွဲမှာ ကျွန်တော် ရှုံးနိမ့်သွားပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ဆက်ပြီး ကြိုးစားလေ့ကျင့်သွားမှာဖြစ်ပြီး ဆရာနဲ့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေးကို ရယူသွားပါမယ်!”
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရှန်ထျန်း သည် သူ့ဘေးတွင် ပေါ်နေသော ပုံရိပ်မှတ်တမ်းတင် ကျောက်တုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။
စစ်ဘုရားစေတီ ၏ ခုနစ်ဆင့်မြောက်တွင်၊ ဉာဏ်အလင်းပွင့်ပင် အောက်၌...
ယဲ့ချင်းချန်း ၏ နဖူးပေါ်ရှိ သွေးကြောများမှာ တုန်ခါနေသည်။
“ဒါပဲလား? ဒါပဲ လုပ်တော့မှာလား?
“ဆရာ့ရဲ့ အရိပ်အောက်မှာ ကျန်ရစ်ခဲ့တယ် ဟုတ်လား? အနည်းဆုံးတော့ ကိုယ့်မျက်နှာကို နည်းနည်း ဖြူဖျော့အောင် လုပ်ပြီး အသက်ကို နည်းနည်း ပိုရှူပြလိုက်ပါဦး! ဒီအတိုင်း အရှုံးပေးလိုက်တာလား?”
ယဲ့ချင်းချန်း သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် တွေးမိသွားပြီး ပြုံးလျက် ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“မီးတောက်ကျမ်း ကို ကျင့်ကြံပြီး ဒီလောက် ရင့်ကျက်တည်ငြိမ်တဲ့သူကို တွေ့ရတာ ရှားပါတယ်။ စစ်ဘုရားစေတီ ရဲ့ ဆက်ခံသူအဖြစ် သူ့ထက် သင့်တော်တဲ့သူ ဘယ်သူမှ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။”