အခန်း (၂၀၆) - စကားများသော နဂါးပျို
ရှန်ထျန်း သည် နဂါးမြင့်ချိုင့်ဝှမ်း အတွင်းသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးသည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ အရှေ့ဘက်တွင်မူ အလွန်ထူထပ်သော မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အေးစက်စက် လေထုက အရိုးထဲထိ စိမ့်ဝင်သွားသည်။
သူ့အနားတွင်ရှိနေသော ကွေ့ကုန်းကုန်း သည် အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားကာ အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "သခင်လေး၊ ဒီနေရာက လေထုက သာမန်မဟုတ်ဘူး။ တစ်ခုခုတော့ မဟုတ်ဘူး။"
ရှန်ထျန်း သည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး သူ၏ အာရုံခံစားမှုများကို အမြင့်ဆုံးအထိ မြှင့်တင်လိုက်သည်။ သူသည် မီးတောက်ကျမ်း နှင့် နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် တို့ကို ရှာဖွေရန် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူတို့၏ လမ်းခရီးကို ပိတ်ဆို့နေသည့် တစ်စုံတစ်ခု ရှိနေသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။
ရုတ်တရက် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "ဟေ့... မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ။ ဒီနေရာကို ဘာလို့ လာတာလဲ။"
ထိုအသံသည် အလွန်ကြည်လင်နေသော်လည်း အနည်းငယ် စူးရှနေသည်။ ရှန်ထျန်း သည် အသံလာရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမသည် ရေခဲတမျှ ဖြူဖွေးသော အသားအရေရှိပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများသည် နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တောက်ပနေသည်။
ရှန်ထျန်း သည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ "ငါတို့က ဒီနေရာကို ဖြတ်သန်းသွားမလို့ပါ။"
ထိုအမျိုးသမီးသည် ရှန်ထျန်း ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဖြတ်သန်းသွားမလို့လား။ မင်းတို့ သိရဲ့လား၊ ဒီနေရာက နဂါးတွေရဲ့ နယ်မြေဆိုတာ။ ငါ့ကို ကြည့်စမ်း၊ ငါက ဒီနေရာရဲ့ အစောင့်အရှောက်ပဲ။ မင်းတို့က ဒီကို လာချင်တိုင်း လာလို့ရမယ် ထင်နေတာလား။"
ကွေ့ကုန်းကုန်း သည် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။ "သခင်လေး၊ သတိထားပါ။ ဒီတစ်ယောက်က သာမန်မဟုတ်ဘူး။"
ထိုအမျိုးသမီးသည် ဆက်ပြောနေပြန်သည်။ "ပြောစရာတွေ အများကြီးပဲ။ ငါ ဒီမှာ တစ်ယောက်တည်း နေလာတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ မင်းတို့ သိလား။ အချိန်ဆိုတာ ဘာမှန်းတောင် မေ့နေပြီ။ မင်းတို့က လူသားတွေပေါ့။ လူသားတွေဆိုတာ အမြဲတမ်း စပ်စုတတ်ကြတာပဲ။ မင်းတို့က မီးတောက်ကျမ်း ကို ရှာနေတာလား။ ဒါမှမဟုတ် နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ကို လိုချင်တာလား။"
ရှန်ထျန်း သည် သူမ၏ စကားများမှုကြောင့် အနည်းငယ် ခေါင်းမူးသွားသော်လည်း တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ငါတို့က အဲဒီအရာတွေကို ရှာနေတာ ဟုတ်ပါတယ်။ မင်းက ဒီအရာတွေကို ဘယ်မှာ သိမ်းထားလဲ ဆိုတာ သိလား။"
ထိုအမျိုးသမီးသည် ပို၍ပင် စကားများလာသည်။ "သိမ်းထားတာလား။ ငါက အဲဒါတွေကို သိမ်းထားတာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒါတွေက ဒီနေရာရဲ့ အသက်ဝိညာဉ်တွေပဲ။ မင်းတို့က အဲဒါတွေကို ယူသွားချင်ရင် ငါ့ကို အရင် ကျော်ဖြတ်နိုင်ရမယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့က ငါ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါက နတ်ဘုရား ရဲ့ အစွမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားလို့ပဲ။"
ရှန်ထျန်း သည် သူမကို စိတ်ရှည်လက်ရှည် နားထောင်နေရင်း သူ၏ အစီအစဉ်ကို ရေးဆွဲနေသည်။ ဤနဂါးပျိုသည် စကားများသလောက် အန္တရာယ်လည်း ရှိနိုင်သည်ကို သူ သိသည်။ သို့သော်လည်း သူမ၏ စကားများမှတစ်ဆင့် အချက်အလက်အချို့ကို ရရှိရန် သူ ကြိုးစားလိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း ၏ နှလုံးသားမှာ ဧရာမဓားကြီးတစ်ခု သူရှိရာသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံသန်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် တစ်ချက် ရပ်တန့်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ အကယ်၍သာ သူ အချိန်မီ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခြင်း မရှိပါက နတ်ဘုရားအဆင့် (Nascent Soul) ကျင့်ကြံသူပင်လျှင် အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။
ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ကို အသုံးပြုလိုက်ပြီး မြေအောက်သို့ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
သို့သော်လည်း ထိုဓားကြီးမှာ သူနှင့် နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ အရွယ်အစားမှာ လျင်မြန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားတော့သည်။
ခဏအကြာတွင်မူ ၎င်းသည် တစ်မီတာခန့်သာ ရှည်လျားသော အနီရောင်ဓားရှည်တစ်လက် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
ဓားကိုယ်ထည်ပေါ်တွင် အနီရောင်အလင်းတန်းများမှာ မြစ်ရေစီးကြောင်းကဲ့သို့ စီးဆင်းနေပြီး အနည်းငယ် တုန်ခါရင်း ကြည်လင်သော သတ္တုသံကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ၎င်း၏ဓားသွားမှာ အလွန်ထက်မြက်လွန်းလှသဖြင့် လေကိုပင် ခွဲဖြတ်သွားနိုင်သည်။
ကောင်းမွန်သောဓားပင်တည်း။
အလွန်ပင် ကောင်းမွန်သောဓား ဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း ၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသွားသည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် လိုချင်တပ်မက်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
တစ်ဖက်တွင်မူ သူ၏ နတ်ဘုရားဓားကိုယ်ထည် (Divine Sword Constitution) က ဤနတ်ဘုရားဓားကို အလွန်အမင်း တောင့်တနေသည်။
နောက်တစ်ဖက်တွင်လည်း မီးတောက်ကျမ်း က ဤအတုအယောင် နတ်ဘုရားသတ္တု (pseudo-Immortal Metal) ကို စားသုံးရန် တောင်းဆိုနေပြန်သည်။
ရှန်ထျန်း မှာ စကားပင် မပြောနိုင်တော့ဘဲ ဆွံ့အသွားရသည်။
ဒီကျမ်းက ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ နတ်ဘုရားအဆင့် ဓားတစ်လက်ကိုတောင် စားပစ်ချင်နေတာလား။ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ နာကျင်ရမှာ မဟုတ်ဘူးလား။
ရှန်ထျန်း သည် တွေးတောနေရန် အချိန်မရှိတော့ဘဲ ထိုဓားမှာ သူ့ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
အနီရောင်အလင်းတန်းများ မှေးမှိန်သွားပြီး ၎င်းသည် သာမန်ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ သို့သော်လည်း ရှန်ထျန်း က ၎င်းသည် ဓား၏ သဘာဝအတိုင်းဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားသည်။ ဓားကို ပြန်လည် အသက်သွင်း၍ ၎င်း၏ စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်နှင့် ထိုအံ့မခန်းသော အလင်းတန်းများ ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း သည် ဓားကို သူ၏ လက်ယာလက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ဓားလက်ကိုင်မှာ ကိုင်တွယ်ရ အလွန်အဆင်ပြေလှသည်။
ရှန်ထျန်း သည် ထိုဓားကို ကိုင်တွယ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဓားနှင့်သူသည် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ ဓားစိတ်ဓာတ် (Sword Intent) များသည် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခွင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ရှန်ထျန်း အနီးတွင် ရှိနေသူတိုင်းမှာ အသက်ရှူရ ကြပ်လာသည်အထိ ခံစားလိုက်ရသည်။
ရှန်ဟောက် နှင့် ချင်ယွမ်ဒီ တို့ အပါအဝင် လူတိုင်းသည် နောက်သို့ ပေအနည်းငယ်မျှ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။
ရှန်ထျန်း ၏ ဓားစိတ်ဓာတ်များသည် တစ်နေရာလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး အနီရောင် ဓားအရှိန်အဝါများက ထိုနေရာ၏ ထောင့်တိုင်းကို လှီးဖြတ်နေသည်။
ထိုနေရာအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသမျှ အရာအားလုံးသည် ချက်ချင်းပင် အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်သွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
ဒီဓားရဲ့ စွမ်းအားက တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ!
ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ အနီရောင်ဓားကို မြှောက်ကိုင်လိုက်ပြီး အာရုံစိုက်လိုက်သည်။
အနက်ရောင်နှင့် အပြာရောင် လျှပ်စီးကြောင်းများဖြစ်သည့် ပထမမြောက် နှင့် ကိုးခုမြောက် နတ်ဘုရားလျှပ်စီးကြောင်းများ (I and IX Divine Lightning) သည် ရှန်ထျန်း ၏ ပတ်လည်တွင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။
ရေသည် သစ်ကို မွေးဖွားပေးပြီး သစ်သည် မီးကို အားဖြည့်ပေးသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကျန်ရှိနေသည်မှာ ခရမ်းရောင်ဖီးနစ် နတ်ဘုရားလျှပ်စီးကြောင်း (Crimson Phoenix III Divine Lightning) သာ ဖြစ်သည်။
နန်မင်လီမီးတောက် (Nan Ming Li Fire) သည် ရှန်ထျန်း ၏ ခရမ်းရောင်ဖီးနစ် နတ်ဘုရားလျှပ်စီးကြောင်းနှင့် ပေါင်းစပ်သွားပြီး မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အနီရောင်ဓားကို ပတ်ရစ်ထားသည်။
ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ဓားကို ချစ်ခင်စွာ ပွတ်သပ်လိုက်ရာ အနီရောင်အလင်းတန်းများမှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုတောက်ပလာသည်။
သူသည် ရှေ့ရှိချိုင့်ဝှမ်းကို ချိန်ရွယ်လိုက်ပြီး ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
ခလောက်!
ထိုဓားသည် လျှပ်စီးနှင့် မီးတောက်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော ပေတစ်ရာကျော်ရှည်သည့် ဓားအရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် မည်သည့် ထူးခြားသော ဓားသိုင်း သို့မဟုတ် အမွေဆက်ခံသည့် ဓားကျမ်းမှ လာသည်မဟုတ်ဘဲ ရိုးရှင်းပြီး သာမန် ပုတ်ခတ်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
ထိုတိုက်ခိုက်မှုသည် ချိုင့်ဝှမ်းကို ထိမှန်သွားသည့်အခါ ချိုင့်ဝှမ်းတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အက်ကြောင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ဓားအရှိန်အဝါ၏ ထိပ်ဖျားသည် ချိုင့်ဝှမ်းဘေးရှိ ကျောက်ဆောင်တောင်ကိုပင် လှီးဖြတ်သွားခဲ့သည်။
ထို့အပြင် ယခုလေးတင် ပြုလုပ်လိုက်သည့် တိုက်ခိုက်မှုမှ လျှပ်စီးနှင့် မီးတောက်များသည် လေထဲတွင် ကျန်ရှိနေဆဲပင်!
ရှန်ဟောက်၊ ရှန်အို နှင့် ကွေ့ကုန်းကုန်း တို့ကဲ့သို့သော ဓားသမားများအားလုံးသည် သူတို့မျက်မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အရာကို ကြည့်ပြီး ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
သူတို့ မည်မျှအထိ စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်ကို မည်သူမျှ မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။
သူတို့သည် ယခုအခါ ရှန်ထျန်း ကို ယခင်ကထက် ပိုမို၍ လေးစားသွားကြသည်။
"ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်လိုက်တဲ့ စွမ်းအားလဲ! ဒါဆိုရင် နတ်ဘုရားအဆင့် (Nascent Soul) ကျင့်ကြံသူကိုတောင် အလွယ်တကူ အဆုံးသတ်နိုင်မှာပဲ!"
"ဒါဟာ အတုအယောင် နတ်ဘုရားပစ္စည်း (pseudo-Immortal artifact) ဆိုတာ တကယ်ပဲ!"
"ဒါဟာ နတ်ဘုရားဓားကိုယ်ထည် (Divine Sword Constitution) ရဲ့ စွမ်းအားလား။ အစ်ကိုရှန် က ခုနက ဘာဓားသိုင်းမှတောင် မသုံးခဲ့ဘူးလေ!"
"မယုံနိုင်စရာပဲ! ဒါ ငါ့အစ်ကိုရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုလား။ ငါ ဓားသမားတစ်ယောက် ဖြစ်နေရတာက ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိတော့မှာလဲ။"
"အစ်ကိုရှန်က ဓားကိုင်ရာမှာ တကယ်ကို ထူးချွန်တာပဲ! သူက လျန်အာ ရဲ့ လူသားဖြစ်တာနဲ့ ထိုက်တန်ပါတယ်!"
...
ရှန်ထျန်း သည် သူတို့ မည်မျှ ထိတ်လန့်နေသည်ကို မသိရှိပေ။ သူသည် ခုနက တိုက်ခိုက်လိုက်ရသည့် ခံစားချက်ကိုပင် အလွန်အမင်း နှစ်သက်နေဆဲဖြစ်သည်။
သူသည် သူ၏ နတ်ဘုရားဓားကိုယ်ထည် နှင့် အနီရောင်ဓား၏ အပြည့်အဝ စွမ်းအားကို မသုံးရသေးပေ။ သို့သော်လည်း သူ၏ စွမ်းအား အနည်းငယ်မျှဖြင့်ပင် ထိုတိုက်ခိုက်မှုသည် နတ်ဘုရားအဆင့် (Nascent Soul) ကျင့်ကြံသူ အများစုကို သတ်ဖြတ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။
ဒါဟာ အတုအယောင် နတ်ဘုရားပစ္စည်း ရဲ့ စွမ်းအားလား။
ငါ ဒါကို အရမ်းသဘောကျတာပဲ!
အနာဂတ်မှာ ငါ့အတွက် နောက်ထပ် အနိုင်ယူနိုင်မယ့် လက်နက်တစ်ခု ထပ်တိုးလာပြီ။
ငါသာ ဓားသိုင်းအချို့ကို နောက်ထပ် သင်ယူလိုက်မယ်ဆိုရင် အရှေ့ဘက်တောအုပ် ရဲ့ အတော်ဆုံး ဓားသမား ဖြစ်လာမှာ အသေအချာပဲ!
ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ဓားသည် သင့်လျော်သော သခင်ကို တွေ့ရှိသွားသဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်ကို ခံစားမိသည်။
"ငါ့နာမည်က ရှန်ထျန်း ဖြစ်တယ်။ အခုကစပြီး မင်းကို 'ကောင်းကင်ကို အမိန့်ပေးဓား' လို့ ခေါ်မယ်။ တစ်နေ့နေ့မှာ မင်းကို စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရားပစ္စည်း ဖြစ်လာအောင် ငါ လုပ်ပေးမယ်။ ပြီးတော့ ဒေသငါးခုလုံးက လူတွေကို မင်းရဲ့ စွမ်းအားကို သိသွားစေရမယ်!"
ရှန်ထျန်း ထိုသို့ ပြောလိုက်ပြီးနောက် အနီရောင်ဓားသည် ရုတ်တရက် တောက်ပလာသည်။ ၎င်းသည် အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နေပုံရသည်။
၎င်းသည် ရှန်ထျန်း ၏ လက်ထဲမှ လွတ်ထွက်သွားပြီး သူ့ပတ်လည်တွင် ပျံဝဲနေတော့သည်။
ဝူး!
ဓားက နာမည်ကို မကြိုက်ဘဲ သူ့ကို သတ်တော့မလို့လားဟု ရှန်ထျန်း တွေးလိုက်မိသည်။
သို့သော်လည်း ထိုဓားသည် ရှန်ထျန်း ကို လုံးဝ မထိခိုက်စေခဲ့ပေ။ ၎င်းသည် အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှန်ထျန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ယခုအခါ ၎င်းသည် ရှန်ထျန်း ၏ အဆုတ်ထဲတွင် ကိန်းအောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။
ဓားသည် ရှန်ထျန်း ၏ အဆုတ်ထဲတွင် ၎င်း၏ မူလစွမ်းအားကို ဖြည်းညှင်းစွာ ထုတ်လွှတ်ပေးပြီး အဆုတ်ကို ပိုမိုသန်မာလာစေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှန်ထျန်း ၏ စွမ်းအားသည် သတ္တုစွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဓားက ၎င်းကို စုပ်ယူလိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အပြန်အလှန် ကူညီပေးနေကြသည်။
ရှန်ထျန်း သည် ဓားနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားသည့် ခံစားချက်ကို အမှန်တကယ် နားလည်သွားသည်။
ရှန်ထျန်း သည် သူလိုချင်သည့်အချိန်တိုင်းတွင် ဓားကို သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထုတ်လွှတ်နိုင်ပေသည်။
ဒါဟာ လှည့်စားဖို့... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့အတွက် ကောင်းတဲ့ နည်းလမ်းပဲ!
...
ကောင်းကင်ကို အမိန့်ပေးဓား သည် တံဆိပ်ခတ်ထားသော အစီအရင်၏ အဓိကဗဟိုချက် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် နဂါးအရိုးစု တစ်ခုလုံး ပြိုလဲစပြုလာသည်။
"ကောင်လေး၊ ငါ မကြာခင် ထွက်လာတော့မယ်! ဒီနေရာကနေ ဝေးဝေးရှောင်နေလိုက်၊" ဟု အရိုးစုထဲမှ ရှန်အို က ပြောသည်။
ရှန်ထျန်း သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အဖွဲ့ကို နဂါးမြင့်ချိုင့်ဝှမ်း အပြင်ဘက်သို့ ချက်ချင်း ခေါ်ဆောင်သွားသည်။
ထိုတံဆိပ်သည် ဓမ္မဆရာ (Sage) အဆင့်ရှိ နဂါးတစ်ကောင်ကို ချုပ်နှောင်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ဘာတွေ ဖြစ်လာနိုင်မည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။ ပြိုကျလာသည့် အရိုးများက သူတို့ကို သတ်ပစ်လိုက်ပါက အလွန်ပင် နှမြောစရာ ကောင်းပေလိမ့်မည်။
ချိုင့်ဝှမ်းအဝသို့ ရောက်ခါနီးတွင် ရှန်အို က ထပ်ပြောလိုက်သည်။ "နောက်ထပ် အဝေးကို သွားကြ!"
ထို့ကြောင့် သူတို့သည် နောက်ထပ် ကီလိုမီတာ အနည်းငယ်အထိ ပြေးသွားကြသည်။
ထိုအခါ နဂါးမြင့်ချိုင့်ဝှမ်း တစ်ခုလုံးတွင် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ပေါ်ထွက်လာသည်။
နဂါးနက်ကြီးတစ်ကောင်သည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အသက်မဲ့သော အရိုးစုများမှာ ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
အနီးအနားရှိ ကျင့်ကြံသူအားလုံးသည် နဂါးမြင့်ချိုင့်ဝှမ်း အတွင်းမှ ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်မှုကို ခံစားမိကြပြီး အချို့သော အလွန်အမင်း ယုံကြည်မှုလွန်ကဲသည့် ပါရမီရှင်များမှာ ထိုနေရာသို့ စုရုံးလာကြသည်။ အချို့ကမူ အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေရန် ရွေးချယ်ကြသည်။
"နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းကြာခဲ့ပြီ! နောက်ဆုံးတော့ ငါ လွတ်မြောက်လာပြီ!
"ရင်ဘတ်ပြားတဲ့ လူသားမိန်းမ! သူမက ငါ့ကို ဒီလောက်ကြာအောင် တံဆိပ်ခတ်ထားခဲ့တာ!
"ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းအတွင်း ငါ ဘယ်လို ရှင်သန်ခဲ့လဲ ဆိုတာကို နတ်ဘုရား ပဲ သိလိမ့်မယ်!
"ဒေသငါးခုက အိုမင်းနေတဲ့ လူယုတ်မာတို့၊ ထပ်ပြီး ကြောက်ရွံ့ကြတော့! ငါ ပြန်လာပြီ!"
နဂါးနက်ကြီးသည် ကောင်းကင်တွင် ပျံဝဲနေသည်။
နဂါးအရိုးစုသည် မှိန်ဖျော့သော အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး ထိုအလင်းများသည် ပျံသန်းနေသော နဂါးဆီသို့ စုစည်းသွားသည်။
မကြာခင်မှာပင် နဂါးသည် အလင်းရောင်များဖြင့် လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး လျင်မြန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားသည်။
ထို့နောက် နဂါးဥတစ်လုံး ပေါ်ထွက်လာပြီး ရှန်ထျန်း ဆီသို့ ပျံသန်းလာသည်!
သူမက ဒီဥနဲ့ ငါ့ကို ထုတော့မလို့လား!?
ရှန်ထျန်း ၏ နှလုံးသားမှာ တစ်ချက် ရပ်တန့်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
သို့သော်လည်း သူသည် ရှောင်တိမ်းရန် မဝံ့ရဲပေ။ အကယ်၍သာ ထိုဥသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားပြီး ကွဲသွားပါက...
ထိုနဂါးမလေးရဲ့ ဝိညာဉ်က ငါ့ကို သတ်ပစ်လိမ့်မယ်...
ရှန်ထျန်း သည် လက်ဖြင့် အမြန် အစီအရင်တစ်ခု ပြုလုပ်ပြီး သူ၏ နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ကို ခေါ်ထုတ်ကာ ဧရာမ ပိုက်ကွန်တစ်ခု ဖန်တီးလိုက်သည်။
ပိုက်ကွန်သည် ဥကို အတိအကျ ဖမ်းမိလိုက်သော်လည်း ဥ၏ အရှိန်မှာ ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် ပိုက်ကွန်ပေါ်တွင် စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ လည်ပတ်နေပြီးမှ လုံးဝ ရပ်တန့်သွားသည်။
ကံကောင်းစွာပင် နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် သည် လုံလောက်အောင် ခိုင်ခံ့နေသည်။
"ကောင်းလိုက်တာ! ငါ မင်းကို အကဲဖြတ်တာ မှန်သွားပြီ! မင်း ရှောင်မသွားဘူး။ ဂုဏ်ယူတယ် ကောင်လေး၊ မင်း ငါ့ရဲ့ ဒုတိယမြောက် စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်သွားပြီ။"
ရှန်အို ၏ အသံသည် ဥထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "အခု မင်းရဲ့ သွေးကို ဥပေါ်မှာ လိမ်းပြီး ငါပြောတာကို နောက်က လိုက်ဆို။"
ရှန်ထျန်း သည် ခဏမျှ တွေးတောပြီးနောက် လက်ချောင်းကို ဖောက်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏လက်ချောင်းကို ဥပေါ်တွင် ဖိကပ်လိုက်ရာ သူ၏သွေးများ စုပ်ယူသွားသည်။
ထို့နောက် ထူးခြားသော သင်္ကေတများစွာသည် သူ၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းတို့သည် အဘယ်အရာများ ဖြစ်သည်ကို သူ မသိပေ။ ၎င်းတို့မှာ နဂါးမျိုးနွယ်စု၏ ရှေးဟောင်း စာပေများ ဖြစ်ပုံရသည်။
ထိုသင်္ကေတများသည် ပေါင်းစပ်သွားပြီး အနက်ရောင်အလင်းလုံးတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဥ၏အပေါ်တွင် ရှန်အို ၏ ရုပ်ပုံ ပေါ်လာပြီး သူမက ပြောသည်။ "ကောင်လေး၊ နားထောင်။ ငါပြောတာကိုပဲ နောက်က လိုက်ဆို၊ ဟုတ်ပြီလား။"
ရှန်ထျန်း က "ဟုတ်ကဲ့" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
ရှန်အို သည် ခေါင်းညိတ်ပြီး အလင်းလုံးကို အရိုအသေပြုလိုက်သည်။
"နဂါးနတ်ဘုရား က ငါ့ရဲ့ သက်သေ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။"
သူမသည် စကားဆုံးသွားသောအခါ ရှန်ထျန်း ကို ကြည့်လိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း သည် သူမနောက်မှ လိုက်ဆိုရန်သာ တတ်နိုင်တော့သည်။ "နဂါးနတ်ဘုရား က ငါ့ရဲ့ သက်သေ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။"
ရှန်အို သည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။ "ငါ၊ ရှန်အို သည် မင်း၊ ရှန်ထျန်း ကို ငါ့ရဲ့ တရားဝင် အဖော်အဖြစ် လက်ခံပါတယ်။"
ရှန်ထျန်း သည် စကားကို တုန်ယင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ၊ အို... ရှန်ထျန်း သည် မင်း၊ ရှန်အို ကို ငါ့ရဲ့ တရားဝင် အဖော်အဖြစ် လက်ခံပါတယ်။"
သူတို့ တစ်လုံးချင်းစီ ပြောတိုင်း အလင်းလုံးထဲမှ ရှေးဟောင်းသင်္ကေတတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး စာချုပ်ကို မှတ်တမ်းတင်နေသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။
ရှန်အို က ဆက်ပြောသည်။ "ဒီနေ့ကစပြီး ကောင်းတဲ့အချိန်၊ ဆိုးတဲ့အချိန်၊ ချမ်းသာတဲ့အချိန်၊ ဆင်းရဲတဲ့အချိန်၊ ဖျားနာတဲ့အချိန်၊ ကျန်းမာတဲ့အချိန်တိုင်းမှာ သေသည်အထိ ခွဲမခွာဘဲ အတူတူ တွဲလက်ကိုင်ပြီး နေသွားပါမယ်။"
ရှန်ထျန်း၊ "???"
ဒါဟာ တကယ်ပဲ နဂါးစီးသူရဲ့ စာချုပ် ဟုတ်ရဲ့လား။ တကယ်ကြီးလား!?
သူသည် ပါးစပ်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် ဟလိုက်ပြီး "အဲ... အကြီးအကဲ၊ ဒီစာချုပ်က တကယ်ပဲ ဒီလိုမျိုး ဖြစ်ရမှာလားခင်ဗျာ" ဟု မေးလိုက်သည်။
ရှန်အို ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် တည်တင်းသွားပြီး ရှန်ထျန်း ကို စူးစူးရဲရဲ ကြည့်လိုက်သည်။ "ဘာလို့လဲ။ မင်းက နဂါးနတ်ဘုရား ကို သံသယဝင်နေတာလား။ ငါ့ရဲ့ နဂါးအသက်ရှူသံနဲ့ မင်းကို သတ်ပစ်လိုက်ရမလား!"
ရှန်ထျန်း သည် ရှန်အို ကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်မိသဖြင့် သူ အကြီးအကျယ် ဒုက္ခရောက်တော့မည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
သူမရဲ့ စရိုက်က တကယ်ပဲ ဒီလိုမျိုး ဖြစ်ရမှာလား။
ဒီထဲမှာ တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ!
"မင်းက နဂါးနတ်ဘုရား ကို သံသယဝင်နေတာလား။ ငါ့ရဲ့ နဂါးအသက်ရှူသံနဲ့ မင်းကို သတ်ပစ်လိုက်ရမလား!"
ရှန်ထျန်း သည် ရှန်အို ကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်မိသဖြင့် သူ အကြီးအကျယ် ဒုက္ခရောက်တော့မည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
သူမရဲ့ စရိုက်က တကယ်ပဲ ဒီလိုမျိုး ဖြစ်ရမှာလား။
ဒီထဲမှာ တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ!
"ဒါဆိုရင်လည်း ကောင်းပြီ။ အကယ်၍ မင်းက ငါ့ကို သစ္စာဖောက်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ရင်တော့ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကို နဂါးမီးတောက်နဲ့ လောင်ကျွမ်းစေပြီး မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရကို စားပစ်လိုက်မယ်။" ရှန်အို ၏ အသံမှာ အေးစက်စက်နှင့် ခြိမ်းခြောက်နေသည့် အသံမျိုး ဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း သည် တံတွေးကို အသာမျိုချလိုက်သည်။ သူသည် ဤနဂါးမလေး၏ စရိုက်ကို နားလည်သွားပြီ။ သူမသည် အလွန်ပင် မာနကြီးပြီး အနိုင်ကျင့်တတ်ကာ သူမစိတ်ကြိုက် မဟုတ်ပါက မည်သူ့ကိုမဆို သတ်ပစ်ရန် ဝန်လေးမည်မဟုတ်ပေ။
သို့သော်လည်း သူမ၏ စာချုပ်မှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းနေသည်။ နဂါးမျိုးနွယ်စုများတွင် ဤကဲ့သို့သော စာချုပ်မျိုး ရှိသည်ဟု သူ ဘယ်တုန်းကမှ မကြားဖူးခဲ့ပေ။
"အခုဆိုရင် မင်းက ငါ့ရဲ့ အဖော် ဖြစ်သွားပြီ။ ဒါကြောင့် ငါ့ရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်ဖို့အတွက် မင်းမှာ တာဝန်ရှိတယ်။ မင်းရဲ့ နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ကနေ အနှစ်သာရတွေကို အမြန်ထုတ်ပေးစမ်း။ ငါ့ရဲ့ နဂါးဥ ပျက်စီးသွားတာကို ပြန်ကုစားဖို့ လိုအပ်နေတယ်။"
ရှန်ထျန်း သည် ဘာမှပြန်မပြောဘဲ သူ၏ နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် မှတစ်ဆင့် အသက်စွမ်းအင်များကို ဥဆီသို့ ပို့လွှတ်ပေးလိုက်သည်။
သူသည် အစကတည်းက ဤနဂါးမလေးနှင့် ပတ်သက်ပြီး သတိထားနေခဲ့ရသည်။ ယခုတွင်မူ သူမသည် သူ၏ တရားဝင်အဖော် ဖြစ်သွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် ပို၍ပင် သတိထားရတော့မည်။
"ကောင်းလိုက်တာ... ဒီလောက်ဆိုရင် လုံလောက်ပြီ။ ကောင်လေး၊ မင်းရဲ့ စွမ်းအင်က အတော်လေး သန့်စင်တာပဲ။ ငါ့ရဲ့ နဂါးဥ ပြန်ကောင်းလာဖို့ အချိန်အနည်းငယ် လိုဦးမယ်။ ဒီအတောအတွင်းမှာ မင်းက ငါ့ကို လုံခြုံတဲ့နေရာ တစ်နေရာကို ခေါ်သွားပေးရမယ်။"
ရှန်ထျန်း သည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် နဂါးမြင့်ချိုင့်ဝှမ်း ကို စွန့်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ကွေ့ကုန်းကုန်း သည် အဝေးမှ ပြေးလာပြီး ရှန်ထျန်း အနီးသို့ ရောက်လာသည်။ "သခင်လေး၊ အဆင်ပြေရဲ့လား။ ဟိုနဂါးကြီးက ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။"
ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော ဥကို ပြလိုက်သည်။ "ကွေ့ကုန်းကုန်း၊ ဒါက နဂါးဥပဲ။ နောက်ပြီး သူမက ငါ့ရဲ့ အဖော် ဖြစ်သွားပြီ။"
ကွေ့ကုန်းကုန်း သည် မျက်လုံးအဝိုင်းသား ဖြစ်သွားသည်။ "ဘာ... ဘာပြောလိုက်တယ်၊ သခင်လေး။ နဂါးဥက သခင်လေးရဲ့ အဖော် ဖြစ်သွားတယ် ဟုတ်လား။"
သူသည် နဂါး၏ အစွမ်းကို သိရှိထားသူ ဖြစ်သဖြင့် အလွန်ပင် အံ့အားသင့်သွားသည်။
ရှန်ထျန်း သည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "အင်း... အခြေအနေက ရှုပ်ထွေးတယ်။ နောက်မှ ရှင်းပြမယ်။ အခုတော့ ဒီနေရာကနေ အမြန်ထွက်သွားကြရအောင်။"
သူတို့သည် နဂါးမြင့်ချိုင့်ဝှမ်း မှ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။
လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ရှန်ထျန်း သည် နဂါးဥကို ဂရုတစိုက် ကိုင်တွယ်ထားသည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ဤနဂါးမလေး ရှန်အို နှင့်အတူ ရှေ့လျှောက် ဘဝကို ဘယ်လိုဖြတ်သန်းရမလဲ ဆိုသည်ကို တွေးတောနေမိသည်။
"ကောင်လေး၊ မင်း ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ။ ငါ့ကို စိတ်ထဲမှာ အထင်သေးနေတာလား။" ရှန်အို ၏ အသံသည် ဥထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။
ရှန်ထျန်း သည် ချက်ချင်းပင် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "မဟုတ်ပါဘူး၊ အကြီးအကဲ။ ကျွန်တော်က အကြီးအကဲရဲ့ အနာဂတ်အတွက် စိုးရိမ်နေတာပါ။"
"ဟမ့်၊ မင်းရဲ့ စိုးရိမ်မှုက မလိုအပ်ဘူး။ ငါ့ရဲ့ နဂါးမျိုးနွယ်စုက ဘယ်တော့မှ အရှုံးမပေးဘူး။ မင်းသာ ငါ့ကို သစ္စာရှိရှိနဲ့ ဝန်ဆောင်မှုပေးရင် ငါ မင်းကို ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံပေးမယ်။"
ရှန်ထျန်း သည် အံကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်သည်။ ဤနဂါးမလေး၏ မာနမှာ အမှန်ပင် အဆုံးမရှိပေ။
သို့သော်လည်း သူသည် ဤအခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံနိုင်ပေ။ နဂါးတစ်ကောင်ကို အဖော်အဖြစ် ရရှိထားခြင်းမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးသော ကံကောင်းခြင်း တစ်ခု ဖြစ်သည်။
သူသည် ရှေ့ဆက်လျှောက်လှမ်းရင်း နဂါးမြင့်ချိုင့်ဝှမ်း ၏ အပြင်ဘက် တောအုပ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။