ဆုလာဘ်ကြေးငွေထုတ်ပြန်ချက်တွင် ခြင်မည်းကြီးတစ်ကောင်ကို ပုံဖော်ထားသည်။ ၎င်း၏ကိုယ်ခန္ဓာမှာ အနက်ရောင်ဖြစ်ပြီး သွေးဖြင့် ဆိုးထားသကဲ့သို့ နက်မှောင်သော အနီရောင်အတောင်ပံ ခြောက်ဖက်ပါရှိသည်။ ၎င်း၏အရွယ်အစားမှာလည်း အလွန်ပင်ကြီးမားလှပြီး ပေဆယ်ဂဏန်းမျှ ရှည်လျားကာ လေထဲတွင် ပျံသန်းနေသည့်အခါ ကောင်းကင်ယံရှိ ခံတပ်ကြီးတစ်ခုနှင့်ပင် တူနေတော့သည်။
မိစ္ဆာ ၏ ရှေ့မှောက်တွင် မိစ္ဆာ တည်ရှိရာ ဘလက်မောင်တိန်မြို့လေးမှာ အလွန်ပင် သေးငယ်သွားသယောင် ရှိသည်။ သူတို့အနေဖြင့် ခုခံနိုင်စွမ်း လုံးဝမရှိဘဲ တစ်ဖက်သတ် အသတ်ခံနေရသည့် အခြေအနေဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း သည် ဆုလာဘ်ကြေးငွေ ထုတ်ပြန်ချက်တွင် ပါရှိသော အချက်အလက်မျှဖြင့် ဤသို့သော ကောက်ချက်ကို မည်သို့ချနိုင်ခဲ့သနည်းဟု သင်မေးကောင်းမေးပေလိမ့်မည်။
အဖြေမှာ အလွန်ရိုးရှင်းပါသည်။ ထိုဆုလာဘ်ကြေးငွေ ပုံ၏နောက်ကွယ်တွင် အနီရောင်အတောင်ပံနှင့် ခြင်မည်းကြီး မြို့ကို တိုက်ခိုက်နေသည့် နံရံဆေးရေးပန်းချီများ ရှိနေပြီး ၎င်းကို အချိန်နှင့်အမျှ အသစ်ထပ်မံ ရေးဆွဲနေခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ထိုခြင်မည်းကြီး၏ အရွယ်အစားကို နှိုင်းယှဉ်ပြနိုင်ရန်အတွက် ပန်းချီဆရာက ၎င်း၏ဘေးတွင် အရွယ်အစားအချိုးအစားကိုပါ အထူးတလည် မှတ်သားထားသေးသည်။
ထို့ကြောင့် ရှန်ထျန်း သည် ထိုပန်းချီဆရာကို လေးစားမိသွားသည်။ ဒါကတော့ ယဉ်ကျေးမှုဖန်တီးသူတစ်ယောက် ထားရှိသင့်တဲ့ တိကျမှန်ကန်တဲ့ သဘောထားပဲ!
သို့သော် ဘလက်မောင်တိန်မြို့မှာ ယခုထိ အန္တရာယ်ကင်းနေသေးသည်ဖြစ်ရာ ရှန်ထျန်း အနေဖြင့် ကံကြမ္မာအခွင့်အရေးနှင့် လွဲချော်သွားခြင်း မရှိသေးပေ။ အကြောင်းမှာ ရှန်ထျန်း သည် နတ်ဘုရား ၏ ရောင်ဝါတွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် ကံကြမ္မာအခွင့်အရေး မြင်ကွင်း၌ ဘလက်မောင်တိန်မြို့မှာ အသေကောင်မြို့ကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေနှင့်ပြီး ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ပျက်စီးနေသော မြို့ဟောင်းအတွင်း၌ အလောင်းများနှင့် အရိုးစုများမှာ နေရာအနှံ့ ပြန့်ကျဲနေသည်။
ဤဆိုးရွားသော ဖြစ်ရပ်မှာ ရှန်ထျန်း အနေဖြင့် ကြားဝင်စွက်ဖက်ပြီး နတ်ဘုရား ၏ ကံကြမ္မာအခွင့်အရေးကို လုယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ရသည့် အဓိကအကြောင်းရင်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း သည် သူတော်စင်တစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။ ကျင့်ကြံခြင်းလောကသည် အားနည်းသူကို အားကြီးသူက ဖယ်ရှားသည့် တောတွင်းဥပဒေအတိုင်း လည်ပတ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် မိမိမမြင်ဖူး၊ မသိကျွမ်းသောသူများ၏ ကိစ္စရပ်များတွင် ဝင်ရောက်ပတ်သက်ရန် စိတ်မဝင်စားပေ။
သို့သော် ဘလက်မောင်တိန်မြို့တွင် ကံကြမ္မာအခွင့်အရေးတစ်ခု ရှိနေသည်ဖြစ်ရာ ရှန်ထျန်း အနေဖြင့် နတ်ဘုရား မရောက်လာမီ ဤသွေးခြင် မိစ္ဆာ ကို ရှင်းလင်းပေးလိုက်ရုံဖြင့် အဆင်ပြေသွားမည်ဖြစ်သည်။
မိစ္ဆာ ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် ကုသိုလ်ကောင်းမှုတစ်ခုဟု သတ်မှတ်သည်ဖြစ်ရာ သူ၏ ကံကြမ္မာအဆင့် မတိုးတက်လာလျှင်တောင် အနည်းဆုံးတော့ စိတ်နှလုံးကြည်လင်စွာဖြင့် နေနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ဟုတ်ပါသည်၊ ၎င်း၏ အကြောင်းရင်းတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမှာ လေးရက်တိုင်တိုင် လမ်းပျောက်နေခဲ့ရသည့် အငြိုးကို ရှန်ထျန်း ပြန်လည်ဖြေဖျောက်လိုခြင်းလည်း ပါဝင်သည်။
ဒါကတော့ အပိုဆောင်းကိစ္စသာ ဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာ ကို သတ်ဖြတ်ရခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းရင်းတော့ မဟုတ်ပေ။
...
ရှန်ထျန်း မြို့တံခါးသို့ လျှောက်သွားစဉ် မြို့စောင့်တစ်ယောက်က သူ့ကို တားဆီးလိုက်သည်။
"ရပ်စမ်း! မင်းက ဒီဒေသခံမဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါသိတယ်!"
ထိုလူမှာ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် တောင့်တင်းပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အနည်းငယ် ရှိနေသည်။
ရှန်ထျန်း စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်ရာ သူသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် (၃) သာ ရှိသည့် အားနည်းသူတစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည့် ရှန်ထျန်း ကဲ့သို့သော ကျွမ်းကျင်သူနှင့် ယှဉ်လျှင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကျင့်ကြံသူမှာ အလွန်ပင် အားနည်းလွန်းသည်။
ဒီလောက်အားနည်းတဲ့သူက ငါ့ကိုတားပြီး လာဘ်ထိုးခိုင်းဦးမလို့လား? ငါဟာ နောက်ဆုံးတော့ ကိုယ့်စွမ်းအားကို ပြသပြီး သူ့မျက်နှာကို ရိုက်ချလိုက်ရမယ့် ဇာတ်လမ်းမျိုးနဲ့ ကြုံတွေ့ရတော့မှာလား?
ရှန်ထျန်း သည် ထိုကဲ့သို့သော ဇာတ်လမ်းမျိုးကို အနည်းငယ် မျှော်လင့်နေမိသည်။ သူသည် ခေါင်းကိုမော့ကာ ထိုလူ၏ခေါင်းပေါ်ရှိ ရောင်ဝါကို ကြည့်လိုက်ရာ အစိမ်းဖျော့ရောင်သာ ဖြစ်နေသဖြင့် ဘာပြဿနာမှ ရှိလာမည်မဟုတ်ပေ!
ထိုအတွေးနှင့်အတူ ရှန်ထျန်း ပြုံးလိုက်သည်။ "ဟုတ်ပါတယ်။ ညီလေး၊ မင်းက ဘယ်လိုလုပ် သိလိုက်တာလဲ?"
ထိုလူက ဂုဏ်ယူစွာ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော့်မှာ အကဲခတ်နိုင်တဲ့ မျက်လုံးရှိတယ်။ ခင်ဗျားက ဒီလောက်ချောမောနေတာ၊ ဘလက်မောင်တိန်မြို့မှာ ဒီလောက်ချောတဲ့သူ ရှိနေရင် ကျွန်တော်က မသိဘဲ နေပါ့မလား?"
ရှန်ထျန်း ချွေးသုတ်လိုက်ပြီး "ညီလေး၊ မင်းက တကယ်ကို ထက်မြက်တာပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ထိုလူက ခေါင်းညိတ်ကာ ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် "ကျွန်တော့်ကို ချော့မနေပါနဲ့။ ခင်ဗျား မြို့ထဲဝင်လို့ မရဘူး!" ဟု ဆိုသည်။
ရှန်ထျန်း အံ့အားသင့်သွားပြီး "ဘာလို့လဲ? ငါက ချောနေရုံနဲ့ ဥပဒေချိုးဖောက်ရာ ရောက်နေလို့လား?" ဟု မေးလိုက်သည်။
ချောမောလွန်းသဖြင့် မြို့ထဲဝင်ခွင့်မရခြင်းမျိုးကို ရှန်ထျန်း တစ်ခါမှ မကြားဖူးပေ။ ဒီရုပ်ရည်သာမန်လူတွေကတော့ လွန်လွန်းနေပြီ!
ထိုလူက စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေသည့်ပုံနှင့်ပင် ရှင်းပြသည်။ "နံရံဆေးရေးပန်းချီတွေကို ကြည့်ပြီး မသိဘူးလား? ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း မိစ္ဆာ က မြို့ကို တိုက်ခိုက်နေတာ!
"ခင်ဗျားရဲ့ ချောမောတဲ့ရုပ်ရည်ကို ကြည့်ရတာ ခရီးလှည့်လည်နေတဲ့ ချမ်းသာတဲ့ မိသားစုတစ်ခုက သူဌေးသားလေး ဖြစ်မှာပဲ။
"ဒါပေမဲ့ အခုလိုအချိန်မှာ ဘလက်မောင်တိန်မြို့ကို လာတယ်ဆိုရင် မိစ္ဆာ က ခင်ဗျားကို သတ်ပစ်လိုက်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ? အလကား အသက်ဆုံးရှုံးရမှာပေါ့၊ မဟုတ်ဘူးလား?
"ခင်ဗျားသာ ရုပ်ဆိုးနေရင် ကျွန်တော် တားမှာမဟုတ်ဘူး။ သေသွားရင်လည်း နောက်တစ်ဘဝ ပြန်ဖြစ်လာမှာပေါ့။
"ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက ဒီလောက်ချောနေတာ။ ဒီလောက်ချောမောဖို့အတွက် အရင်ဘဝက ကုသိုလ်ဘယ်လောက်လုပ်ခဲ့ရမလဲ ဘယ်သူသိမလဲ။ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ မိစ္ဆာ လက်ချက်နဲ့ သေသွားရရင် နှမြောစရာကြီး။ အဓိပ္ပာယ်မဲ့စွာနဲ့ ကိုယ့်အသက်ကိုယ် မစတေးပါနဲ့!"
စကားဆုံးသည်နှင့် ထိုမြို့စောင့်က ရှန်ထျန်း ကို မြို့ပြင်ဘက်သို့ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။ "ကဲ၊ မြန်မြန် အိမ်ပြန်သွားတော့!"
မြို့စောင့်၏ တွန်းထုတ်ခြင်းခံလိုက်ရပြီး အတော်လေး နောက်ဆုတ်သွားရသောအခါ ရှန်ထျန်း မှာ လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားရသည်။
သူက ငါ့ကို တွန်းရဲတယ်ပေါ့!
သူက ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် (၃) လောက်ပဲ ရှိတဲ့ အားနည်းသူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်တဲ့ ငါ့ကို တွန်းရဲတယ်! သူက တကယ်ကို ရိုင်းစိုင်းလွန်းတယ်!
သာမန်လူတွေလို စိတ်ကျဉ်းမြောင်းသူ မဟုတ်တဲ့အတွက်သာပေါ့၊ မဟုတ်ရင် တခြား အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေဆိုရင် သူ့ကို သင်ခန်းစာပေးပြီးနေလောက်ပြီ!
ထိုအတွေးနှင့်အတူ ရှန်ထျန်း သည် ခေါင်းကို အေးစက်စွာ ညိတ်လိုက်သည်။ "လူငယ်လေး၊ မင်းက ငါ့ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ရသွားပြီ။"
စကားဆုံးသည်နှင့် ရှန်ထျန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှ တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အားကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
သူ၏ ကျောနောက်တွင် Azure Dragon အသွင်တော် ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသည်။ ဘလက်မောင်တိန်မြို့ရှိ လူတိုင်းသည် ထိုအလွန်အစွမ်းထက်သော နဂါးအရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဘလက်မောင်တိန်မြို့ရှိ လူအချို့မှာ သတိပြုမိသွားကြပြီး ရှန်ထျန်း ရှိရာသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြေးလာကြသည်။ သူတို့မှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရသည်။
"အရှင်သူမြတ်ကို ဘလက်မောင်တိန်မြို့သို့ ကြိုဆိုပါတယ်! ကျွန်တော်တို့ အရှင်သူမြတ် ရောက်လာမည့်အချိန်ကို စက္ကန့်တိုင်း ရေတွက်စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့တာပါ၊ အခုတော့ အရှင်သူမြတ် ရောက်လာပါပြီ။"
"အရှင်သူမြတ်၊ မြို့စားကြီးက အရှင်သူမြတ်အတွက် ကြိုဆိုဧည့်ခံပွဲကို ပြင်ဆင်ပြီးသားပါ။ ဘယ်အချိန်မဆို ဧည့်ခံဖို့ အသင့်ရှိပါတယ်ခင်ဗျာ။"
"အရှင်သူမြတ်က တကယ်ကို Big Dipper City ကပဲ။ ရုပ်ရည်ကလည်း ထူးခြားလွန်းလှပါတယ်၊ ကောင်းကင်ဘုံက နတ်သားတစ်ပါး ဆင်းသက်လာသလိုပါပဲ!"
"အရှင်သူမြတ်၊ အကယ်၍သာ အဲဒီ မိစ္ဆာ ကို နှိမ်နင်းပေးနိုင်မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ဘလက်မောင်တိန်မြို့ရဲ့ ကျေးဇူးရှင်ကြီး ဖြစ်လာမှာပါ။ အရှင်သူမြတ်အတွက် အသက်ရှည်စေမည့် ကျောက်တိုင်ကိုတောင် စိုက်ထူပေးဖို့ အဆင်သင့်ရှိပါတယ်!"
"အရှင်သူမြတ်၊ ဘာကို နှစ်သက်ပါသလဲခင်ဗျာ? ရတနာတွေပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သီချင်းနဲ့ အကတွေပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အလှပဂေးတွေပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အရှင်သူမြတ်သာ အမိန့်ရှိပါ၊ ချက်ချင်း စီစဉ်ပေးပါ့မယ်။"
"အရှင်သူမြတ်၊ တစ်ယောက်တည်း ကြွလာတာလားခင်ဗျာ? အစေခံတစ်ယောက် လိုချင်ပါသလား? ကျွန်တော့်သမီးက ၁၈ နှစ်ရှိပြီ၊ ပန်းတစ်ပွင့်လို လှပပါတယ်ခင်ဗျာ။"
...
မြို့တံခါးဆီသို့ ပြေးလာကြသူ ကျင့်ကြံသူများအားလုံးမှာ အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသူများ ဖြစ်သည်။
ဘလက်မောင်တိန်မြို့တွင် ဤသူတို့မှာ မိသားစုခေါင်းဆောင်များ သို့မဟုတ် မြို့စားကြီး၏ ကျွေးမွေးစောင့်ရှောက်မှုကို ခံယူနေကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ လေးစားရသော ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြသည်။
သို့သော် မြို့တံခါးမှ ထွက်ပေါ်လာသော အစွမ်းထက်သည့် အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရသည့်အခါ “ဂုဏ်သရေရှိပြီး လေးစားခံရသော” ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများမှာ ရှန်ထျန်း ကို ချော့မော့ရန် အလုအယက် ကြိုးစားနေကြသည်။
အကြောင်းမှာ မြို့တံခါးဝတွင် ရှိနေသော ဤသူ၏ စွမ်းအားမှာ သူတို့ကို အလွယ်တကူပင် အနိုင်ယူနိုင်ကြောင်း သူတို့ အကဲခတ်မိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် Big Dipper City သို့ “မိစ္ဆာ နှိမ်နင်းရေး အကူအညီတောင်းခံလွှာ” ပေးပို့ထားသည်မှာ မကြာသေးမီကဖြစ်ကြောင်း ပြန်တွေးမိလိုက်သောအခါ ဤဂုဏ်သရေရှိပုဂ္ဂိုလ်များက ရှန်ထျန်း ကို Big Dipper City မှ စေလွှတ်လိုက်သော အကူအညီပေးသည့် အင်အားစုဟု မှားယွင်းစွာ ထင်မှတ်သွားကြသည်။
လူတိုင်းက ရှန်ထျန်း ၏ နောက်တွင် လေးစားသမှုဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ အပြုအမူများမှာ အလွန်ပင် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့နေသည်။
ရှန်ထျန်း သည် ချက်ချင်းပင် စိတ်ကျေနပ်သွားရသည်။
ဒါမျိုးမှပေါ့၊ နတ်ဘုရား တွေအကြောင်း ရေးထားတဲ့ ဝတ္ထုတွေ ဘာလို့ လူကြိုက်များရသလဲဆိုတာ အခုတော့ နားလည်သွားပြီ!
အစွမ်းထက်သူတွေဆီမှာ အထင်ကြီးအောင် လုပ်ပြပြီး အကျိုးအမြတ်ရှာတာ—ဒါက အဓိကပဲ!
ရှန်ထျန်း သည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးလိုက်သည်။ “ယဉ်ကျေးစရာ မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော်က မိစ္ဆာ ကို နှိမ်နင်းဖို့ လာတာပါ။ ရတနာတွေ၊ ကျောက်မျက်တွေ၊ သီချင်းနဲ့ အကတွေ ဒါမှမဟုတ် အလှပဂေးတွေ? အဲဒါတွေအားလုံးက အပြင်ပန်းအရာတွေပဲ၊ မလိုပါဘူး။”
စကားဆုံးသည်နှင့် ရှန်ထျန်း သည် ကြောင်အမ်းအမ်းဖြစ်နေသော မြို့စောင့်ထံသို့ ပြုံးလျက် လျှောက်သွားလိုက်သည်။
“မင်းက တကယ်ကို စိတ်သဘောထား ကောင်းတာပဲ။ ငါ ကျင့်ကြံလာတာ နှစ်ပေါင်း ၈၀၀ ရှိပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ငါ့ကို တွန်းတာ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ။ မင်းက တကယ်ကို ရဲရင့်တာပဲ။”
ရှန်ထျန်း ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ထိုမြို့စောင့်၏ မျက်နှာမှာ စက္ကူတစ်ရွက်ကဲ့သို့ ဖြူဖျော့သွားသည်။
“နတ်-နတ်ဘုရား အဆင့် ကျင့်ကြံသူကြီး! ကျေးဇူးပြုပြီး ခွင့်လွှတ်ပေးပါ!”
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခြား အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ၏ သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ မြို့စောင့်မှာ စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် လဲကျသွားသည်။ အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံသူများကို စော်ကားမိပါက မည်မျှဆိုးရွားသော အဆုံးသတ်နှင့် ကြုံရမည်ကို သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။
ချွေးပြန်နေသော ထိုလူကို ကြည့်ရင်း လေးရက်တိုင်တိုင် လမ်းပျောက်နေခဲ့ရသည့် ရှန်ထျန်း ၏ ဒေါသများမှာ အတော်ပင် လျော့ပါးသွားသည်။
ဟွန်း! မင်းကို ငါ့လို ချောမောတဲ့သူကို အနိုင်ကျင့်ခိုင်းတာ ဘယ်သူလဲ? ငါ့ကို မြို့ထဲဝင်ခွင့်မပေးဖို့ တားခိုင်းတာ ဘယ်သူလဲ။
ပြီးတော့ မင်းက ငါ့ကို တွန်းထုတ်လိုက်သေးတယ်။ ငါသာ မင်းကို ကြောက်လန့်အောင် လုပ်ပြီး သင်ခန်းစာ မပေးခဲ့ရင် နောက်တစ်ခါ မင်းက တခြားစိတ်သဘောထားဆိုးတဲ့ မိစ္ဆာ ကျင့်ကြံသူနဲ့ တွေ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ သူက မင်းရဲ့စေတနာကိုတောင် အငြိုးထားပြီး သတ်ပစ်မှာပေါ့။ သေချာပေါက် ဖြစ်လာမှာပဲ။
ဟုတ်တယ်! ငါလုပ်နေတာ သူ့အတွက် အကောင်းဆုံးစေတနာနဲ့ပဲ!
...
မြို့စောင့် ကြောက်လန့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ရှန်ထျန်း က သူ့ပခုံးကို ပုတ်ပေးလိုက်သည်။
“ကိစ္စမရှိပါဘူး။ မင်းနဲ့ ငါနဲ့ ကံစပ်တယ်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ။ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ငါ့နောက်ကပဲ လိုက်ခဲ့။ အဲဒီ Mosquito မိစ္ဆာ အကြောင်း သိသမျှ အကုန်ပြောပြ။ မင်းသာ အလုပ်ဖြစ်အောင် လုပ်ပေးနိုင်ရင် မင်းအတွက် ကံကောင်းထောက်မမှုတွေ အများကြီး ရလာမှာပါ။”
ရှန်ထျန်း ၏ အသံမှာ အေးစက်ပြီး တည်ငြိမ်နေသော်လည်း အခြားသော မြို့စောင့်များ၊ လူအုပ်ကြီးနှင့် တာဝန်ရှိသူများပါမကျန် ထိုမြို့စောင့်ကို ငေးကြည့်နေကြသည်။
ရှန်ထျန်း မှာ “Big Dipper City” မှ ဆင်းသက်လာသော အစွမ်းထက်သည့် နတ်ဘုရား အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ဖြစ်သဖြင့် သူတို့၏ မျက်ဝန်းများတွင် မနာလိုမှုများ ပြည့်နှက်နေကြသည်။
အကယ်၍သာ ထို နတ်ဘုရား အဆင့် ကျင့်ကြံသူကြီးက သူတို့ကို သဘောကျသွားမည်ဆိုပါက အခွင့်အရေးအနည်းငယ် ရလိုက်ရုံနှင့်ပင် လုံလောက်နေပြီလေ!
သူတို့ကတော့ ဒီကောင်လေးက နတ်ဘုရား အဆင့် ကျင့်ကြံသူကို စော်ကားမိလို့ သေတော့မှာပဲဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြတာ!
ဒီလိုမျိုး အလှည့်အပြောင်း ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်ထားပါ့မလဲ? သူက နတ်ဘုရား အဆင့် ကျင့်ကြံသူကြီးကို အစေခံခွင့် ရသွားပြီ!
ဒီလိုကံကောင်းခြင်းမျိုးက တကယ်ကို လူတိုင်းကို မနာလိုဖြစ်စေတာပဲ!
...
လူတိုင်း ထိုမြို့စောင့်ကို ငေးကြည့်နေကြစဉ် သူတို့၏ မျက်ဝန်းများတွင် မနာလိုမှုကြောင့် စိမ်းသက်နေကြသည်။
ရှန်ထျန်း ပြုံးလိုက်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်ရခြင်း၏ အရသာမှာ...
ဒီလောက် ရိုးရှင်းပြီး၊ မောက်မာမှုမရှိဘဲ...
ပျင်းစရာကောင်းလွန်းလှသည်!