ကျွန်တော် အမှန်တကယ်ပင် ကံကြမ္မာ၏ သားမဟုတ်ပါ – အခန်း ၁၈၃ - ကျွန်ုပ်၏နာမည်ကို ခေါ်သူတိုင်း လျှော့စျေးရမည်
ရှန်ထျန်း သည် မြူမြို့ ၏ လမ်းမပေါ်တွင် ဖြည်းညင်းစွာ လမ်းလျှောက်နေသည်။ သူ့အနီးအနားတွင် ကွေ့ကုန်းကုန်း က အနည်းငယ် အလေးပြုဟန်ဖြင့် လိုက်ပါလာ၏။
"ဆရာသခင်၊ အခုတလော မြူမြို့ ထဲမှာ လူတွေ အတော်လေး စည်ကားနေပါတယ်။ အထူးသဖြင့် အဲဒီ ကံကောင်းသူများအဖွဲ့ ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေက ဟိုတစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ရောက်လာကြတာ" ဟု ကွေ့ကုန်းကုန်း က တိုးတက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဒါကလည်း ကောင်းတဲ့ကိစ္စပါပဲ။ သူတို့တွေ များများရောက်လာလေ၊ ငါ့ရဲ့ ဆိုင်က ရောင်းအား ပိုတက်လေပဲ" ဟု ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေသည်။
သူတို့သည် လမ်းလျှောက်ရင်း ဆိုင်ရှင်စုန့် ၏ ဆိုင်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ဆိုင်ရှေ့တွင် လူအများအပြား စုရုံးနေကြပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောဆိုနေကြသည်ကို တွေ့ရသည်။
"အဲဒီမှာ! ရှန်ထျန်း ရောက်လာပြီ!" တစ်စုံတစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်သဖြင့် လူအုပ်ကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သူ့ထံသို့ အာရုံစိုက်လာကြသည်။
ရှန်ထျန်း သည် အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာပင် ပြုံးပြလိုက်သည်။ "အားလုံးပဲ မင်္ဂလာပါ။ ဒီနေ့တော့ ငါ့ဆိုင်မှာ အထူးလျှော့စျေး ရှိတယ်။ ငါ့နာမည်ကို ခေါ်တဲ့သူတိုင်းကို အထူးလျှော့စျေး ပေးသွားမှာ"
ထိုစကားကြောင့် လူအုပ်ကြီးမှာ ဆူညံသွားသည်။ "တကယ်လား! ရှန်ထျန်း၊ တကယ်ပဲလား!"
ရှန်ထျန်း သည် ရယ်မောလိုက်ပြီး ဆိုင်အတွင်းသို့ ဝင်သွားလိုက်သည်။ သူ့နောက်တွင် ကွေ့ကုန်းကုန်း က အံ့ဩဟန်ဖြင့် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
ဆိုင်အတွင်းတွင် ဆိုင်ရှင်စုန့် သည် အလုပ်ရှုပ်နေသည်။ ရှန်ထျန်း ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူသည် ချက်ချင်းပင် လေးစားစွာဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ "ဆရာသခင်၊ ပြန်ရောက်လာပြီလား။"
"အေး၊ ဒီနေ့ ဘာတွေ ရောင်းရလဲ" ရှန်ထျန်း က မေးလိုက်သည်။
"အခုလေးတင်ပဲ လျှပ်စီးပေါက်ကွဲမှုအဆောင် တစ်ခု ရောင်းလိုက်ရတယ်။ နောက်ပြီးတော့ ရောနှောနတ်ဘုရားလျှပ်စီး နဲ့ ပတ်သက်ပြီး စိတ်ဝင်စားနေတဲ့သူတွေလည်း အများကြီးပဲ" ဟု ဆိုင်ရှင်စုန့် က ပြန်ဖြေသည်။
ရှန်ထျန်း သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ကောင်းပြီ။ ငါ့ရဲ့ လုံယွမ်ဘုရားသခင်ချပ်ဝတ် နဲ့ ဟာရီတီပုတီးစေ့ ကိုလည်း ပြင်ဆင်ထားလိုက်ဦး။ မကြာခင်မှာ အသုံးဝင်လာလိမ့်မယ်" ဟု မှာကြားလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ဆိုင်အပြင်ဘက်မှ လီယွမ်ဖုန်း နှင့် ယွမ်ဒီ တို့ ရောက်ရှိလာကြောင်း သတင်းရရှိသည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် ဟောင်ရန်တောင် မှ ပြန်လာခဲ့ကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။
ရှန်ထျန်း သည် မျက်လုံးအနည်းငယ် မှေးကျဉ်းလိုက်သည်။ "သူတို့ ရောက်လာပြီပေါ့။ ကောင်းပြီ၊ သူတို့ကို ဝင်လာခိုင်းလိုက်ပါ။"
လျိုထိုင်ရီ သည်လည်း နောက်မှ လိုက်ပါလာပြီး အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေသည်။ အားလုံး၏ အကြည့်များမှာ ရှန်ထျန်း ထံသို့သာ ကျရောက်နေကြသည်။
ရှန်ထျန်း သည် စားပွဲတွင် ထိုင်လိုက်ပြီး လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်ကို ငှဲ့လိုက်သည်။ "ကဲ၊ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့လဲဆိုတာ ပြောပြကြပါဦး။"
ဂိုဏ်းချုပ်နန်းတော် ထဲတွင် တောက်ပလွန်းသော အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ နတ်ဘုရားတိုင်ကြီး (၁၀) တိုင် ပေါ်ထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပျံ့နှံ့နေသော နတ်ဘုရားလျှပ်စီးများကို စုပ်ယူလိုက်သည်။
ရွှေရောင်လျှပ်စီးတို့ဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည့် ခံတပ်တစ်ခုသည် ဂိုဏ်းချုပ်နန်းတော် ၏ ဂိုဏ်းချုပ်ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး သူ့ထံ ဦးတည်လာသော လျှပ်စီးလက်သီးချက်များအားလုံးကို ဟန့်တားလိုက်သည်။
ယခင်က ဂိုဏ်းချုပ်သည် လက်ချောင်းလျှပ်စီးလက်သီးချက်ကို ခုခံစဉ်အခါက ထိုလျှပ်စီးခံတပ်မှာ အပိုင်းပိုင်းကွဲကြေသွားခဲ့သည်ကို ထည့်သွင်းပြောဆိုရန် လိုအပ်ပေမည်။
သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင် ပိုမိုအားကောင်းသော ရောနှောနတ်ဘုရားလျှပ်စီး ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်မူ ဂိုဏ်းချုပ်၏ရှေ့ရှိ လျှပ်စီးခံတပ်မှာ အက်ကြောင်းတစ်ခုပင် မထင်ခဲ့ပေ။
စွမ်းအင်များအားလုံးကို စုပ်ယူပြီးနောက် ဂိုဏ်းချုပ်ပတ်လည်ရှိ လျှပ်စီးများနှင့် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အရှိန်အဝါတို့မှာ နောက်ဆုံးတွင် ငြိမ်သက်သွားပြီး သူက အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မဆိုးဘူး။ အဲဒီစွမ်းရည်က ငါ့ရဲ့ စံနှုန်းနဲ့ ကိုက်ညီတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်မှာ ရှိတုန်းကလောက်တော့ မကောင်းသေးဘူး။"
"ဒါပေမဲ့ ရှန်ထျန်း၊ မင်း သတိရထားရမယ် – ဘယ်တော့မှ မာန်မတက်နဲ့။ အရှေ့ဘက်တောအုပ် ထဲမှာ လူတွေ အများကြီးရှိသလို မင်းထက်သာတဲ့သူတွေကလည်း တစ်နေရာရာမှာ ရှိနေဦးမှာပဲ။"
"မင်းက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ မင်းရဲ့ရန်သူက အမြဲတမ်း အဆင့်တူ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ မဆိုလိုဘူး။"
"ငါတို့ရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့မြေမှာ ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် အကြီးအကဲတစ်ယောက် ရှိခဲ့ဖူးတယ်။ သူက သူ့အဆင့်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းခဲ့ပေမဲ့ သူတော်စင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံခဲ့ရဖူးတယ်။"
"နောက်ဆုံးတော့ သူ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ တိုက်ပွဲမှာ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်တွေကို ဆုံးရှုံးခဲ့ပြီးနောက်မှာတော့ နတ်ဘုရားမိစ္ဆာလမ်းစဉ် ကို ပြန်လည် လျှောက်လှမ်းခဲ့ရတယ်။"
"ဒါကြောင့် မင်း သတိထားဖို့ လိုတယ်။ မင်းကိုယ်မင်း တခြားသူတွေထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်တယ်လို့ မခံစားရခင်အထိ ဘယ်တော့မှ မာန်မတက်နဲ့၊ မောက်မာမနေနဲ့။"
ရှန်ထျန်း သည် ဂိုဏ်းချုပ် ပြောပြသည့် စကားကြောင့် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားရသည်။
ဒီရွှေရောင်အလင်းတန်း ပိုင်ရှင် ကံကြမ္မာ၏သားတော် ဆိုတာကလည်း လွန်လွန်းနေပါပြီ!
ကျွန်တော်ကတော့ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားနေတာပါ... ထူးခြားတဲ့ ပစ္စည်းသုံးခုကို ပေါင်းစပ်ပြီး လုံယွမ်ဘုရားသခင်ချပ်ဝတ် ကိုတောင် ရအောင် လုပ်ထားတာ...
ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ဆရာ ငယ်စဉ်ကလောက်တောင် မတော်သေးဘူးလား... ဒီလောကကြီးက ကြောက်စရာ ကောင်းလိုက်တာ။ ကျွန်တော်တော့ သတိထားပြီး နေမှ ဖြစ်တော့မယ်။
ရှန်ထျန်း သည် သက်ပြင်းရှည် တစ်ချက်ကို ချလိုက်ပြီး “နားလည်ပါပြီ ဆရာ။ အဲဒီ သူတော်စင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့...”
“သူတို့က ကျွန်တော်တို့ကို အဲဒီလောက်တောင် မောက်မာစွာနဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့တာ၊ ကျွန်တော်တို့က လက်စားမချေကြတော့ဘူးလား” ဟု မေးလိုက်သည်။
ဂိုဏ်းချုပ်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး “လက်စားချေဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ကျွန်တော်တို့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ သူတော်စင် (၇) ဦးက သူတို့ရဲ့ အထောက်အထားကို သေချာပေါက် ဖုံးကွယ်ထားကြတယ်။ သူတို့က အလွန်ကို သတိကြီးကြသူတွေလေ။”
“ပိုအရေးကြီးတာက အဲဒီ ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူက သူ့သူငယ်ချင်းကို အရင်လွတ်မြောက်စေချင်ခဲ့တာ။ ဒါကြောင့် သူက သူ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်အားလုံးကို စတေးပြီး ကိုယ်တိုင် ပေါက်ကွဲစေကာ တိုက်ခိုက်သူတွေကို အကုန်လုံး သုတ်သင်ပစ်ခဲ့တာလေ။”
နေပါဦး... ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။
ဇာတ်လမ်းက နတ်ဘုရားတံတိုင်း ဂိုဏ်းတော်ကြီးက တခြားဂိုဏ်းတွေရဲ့ အနိုင်ကျင့်တာကို ခံနေရတဲ့ ပုံစံမျိုး ဖြစ်မနေသင့်ဘူးလား။
“ကျွန်တော့်ရဲ့ အကြီးအကဲတစ်ယောက် အဲဒီဂိုဏ်းတွေရဲ့ အနိုင်ကျင့်တာကို ခံရပြီး ကျင့်စဉ်တွေ ဆုံးရှုံးခဲ့ရတယ်၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်က သူ့ရဲ့ တပည့်အနေနဲ့ ရန်သူတွေကို အကုန်လုံး ပြန်လည် ချေမှုန်းပေးခဲ့တယ်” ဆိုတဲ့ ပုံစံမျိုး ဖြစ်မနေသင့်ဘူးလား။
ဘာလို့များ ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူက သူ့သူငယ်ချင်းကို လွှတ်ပေးဖို့အတွက် ကိုယ်တိုင် ပေါက်ကွဲသွားရတာလဲ။
ပြီးတော့ သူက သူတော်စင်အဆင့် (၇) ဦးလုံးကို သတ်ပစ်ခဲ့တယ် ဟုတ်လား။ စနောက်နေတာလား!
သူတို့က ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘေးဒဏ်ကို ကျော်ဖြတ်လာနိုင်တဲ့ သူတော်စင်တွေလေ! သူတို့က မသေမျိုးအဆင့်ကို ရောက်ခါနီးသူတွေ ဖြစ်ကြတယ်!
ကျင့်ကြံသူတွေက သူတို့ထက် အဆင့်မြင့်တဲ့သူတွေကို သတ်ဖြတ်တာမျိုးဟာ ရှားပါးတာတော့ မဟုတ်ပေမဲ့၊ အဲဒီ သူတော်စင် (၇) ဦးလုံးဟာလည်း ငယ်စဉ်က သူတို့လိုပဲ အလားတူ လုပ်နိုင်ခဲ့ကြမယ့်သူတွေပဲ!
ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က သူတော်စင်တစ်ဦးကို သတ်တာတောင် ရွှေရောင်ဗဟိုချက်အဆင့်က နတ်ဘုရားသန္ဓေအဆင့်ကို သတ်တာထက် ပိုခက်ခဲသေးတယ်။ ဒါကို (၁) ဦးနဲ့ (၇) ဦး အင်အားချင်း မမျှဘဲနဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့တာလေ!
ဒီအကြီးအကဲက တကယ်ကို အရည်အချင်းရှိသူ ဖြစ်ရမယ်! အဲဒီကိစ္စသာ မဖြစ်ခဲ့ရင် သူ ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်မလဲဆိုတာ စဉ်းစားကြည့်လို့တောင် မရဘူး။
ဒါပေမဲ့ အဲဒီလောက် အရည်အချင်းရှိတဲ့ အကြီးအကဲတောင်မှ အရာအားလုံး ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရတယ်... ကျင့်ကြံခြင်း လောကကြီးက တကယ်ကို အန္တရာယ်များတယ်။ ကျွန်တော် နောက်ပိုင်းမှာ ပိုပြီး သတိထားမှ ဖြစ်မယ်!
တစ်ခုမဟုတ်တစ်ခုတော့ လုပ်ရမယ်၊ လူတိုင်းနဲ့ အဆင်ပြေအောင် နေမလား၊ ဒါမှမဟုတ် သူတို့ကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းပစ်မလား။ တစ်ချက်လေးမှ မှားလို့ မဖြစ်ဘူး!
ရှန်ထျန်း နားလည်သွားပြီဆိုတာကို မြင်တော့ ဂိုဏ်းချုပ်က ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ထျန်းအာ၊ အရမ်းကြီး စိုးရိမ်မနေပါနဲ့။ မင်းက ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ သားတော်ပဲ၊ ကံကြမ္မာကောင်းတွေနဲ့ မွေးဖွားလာသူလေ။”
“သာမန်ဆိုရင်တော့ အဆင်ပြေမှာပါ၊ ပြဿနာတွေကလည်း သူ့အလိုလို ဖြေရှင်းပြီးသား ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ ကဲ၊ အခုတော့ သွားပြီး စမ်းသပ်မှုအတွက် ပြင်ဆင်တော့!”
ရှန်ထျန်း သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လုံယွမ်ဘုရားသခင်ချပ်ဝတ် ကို ဝတ်ဆင်လျက် ဂိုဏ်းချုပ်နန်းတော် မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ သူသည် စိန့်တောင် သို့ ပြန်လာစဉ် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အတွေးများ လွန်ကဲနေမိသည်။
သူ အလွန်ပင်ပန်းနေသည်။ သူ့စွမ်းအင်တွေကို အလွန်အကျွံ သုံးစွဲခဲ့မိလို့တင် မဟုတ်ဘဲ ဂိုဏ်းချုပ် ပြောပြခဲ့သည့် စကားများကြောင့် စိတ်လုံခြုံမှု မရှိသလို ခံစားနေရသည်။
အဲဒီလောက် အရည်အချင်းရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် အကြီးအကဲတောင် ဒီလိုအဆုံးသတ်ရသေးတာ...
ကျင့်ကြံခြင်း လောကကြီးက ကံကောင်းခြင်း မရှိတဲ့သူတွေအတွက်တော့ တကယ်ကို မဟုတ်ဘူး။
အခုဆိုရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ အစိမ်းရောင်နဲ့ အနီရောင်အစက်ပါတဲ့ အလင်းဝိုင်းကြီးကတောင် လုံခြုံတယ်လို့ မခံစားရတော့ဘူး!
...
ရှန်ထျန်း သည် အတွေးထဲတွင် နစ်မြောနေရင်း ဝိညာဉ်တောင်တန်း အမြောက်အမြားကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ဖြစ်သည်။
သူ ဝတ်ဆင်ထားသည့် လုံယွမ်ဘုရားသခင်ချပ်ဝတ် သည် တပည့်အများအပြား၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံနေရသည်။
“အမလေး! အဲဒီချပ်ဝတ်က တကယ်ကို မိုက်တာပဲ! ရောနှောနတ်ဘုရားလျှပ်စီး ရဲ့ ရုပ်ပုံတောင် ပါနေသေးတယ်! တကယ့်ကို ထူးခြားတာပဲ!”
“ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သူတော်စင်ကြီးမှပဲ ဒီလိုမျိုး ခမ်းနားတဲ့ ချပ်ဝတ်နဲ့ လိုက်ဖက်မှာပေါ့! သူ့အပေါ်မှာ ကြည့်ရတာ တကယ့်ကို လိုက်ဖက်လွန်းတယ်!”
“ဟေ့လူ၊ ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ။ အဲဒီလို မဟုတ်ဘူးလေ၊ ဒီချပ်ဝတ်က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သူတော်စင်ကြီး ဝတ်ဆင်ပေးမှပဲ တန်ဖိုးရှိမှာ၊ ဟုတ်တယ်မလား”
“မှန်တယ်! သူက ဂိုဏ်းကို ရောက်ပြီး ရက်ပိုင်းအတွင်းမှာတင် လျှပ်စီးပေါက်ကွဲမှုအဆောင် ကို တီထွင်ခဲ့တာ၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အကြီးအကဲ တပည့်ကြီးကိုလည်း ကုသပေးခဲ့တယ်လေ!”
“ငါကြားတာတော့ မြူမြို့ မှာ မိစ္ဆာကြီး တစ်ကောင် ပေါ်လာတုန်းက ကျွန်တော်တို့ သူတော်စင်ကြီးကပဲ အဲဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းပေးခဲ့တာတဲ့!”
“ဘာလဲ? ကျွန်တော်တို့ သူတော်စင်ကြီးက မိစ္ဆာကြီး တစ်ကောင်ကို တစ်ယောက်တည်း ဖြေရှင်းခဲ့တာလား? သူက သူတော်စင်အဆင့် ရောက်နေပြီလား?”
“မင်းတို့တွေ စကားပြောတာ ရပ်ကြပါဦး။ သူ ဘယ်လောက်တောင် ချောမောနေလဲဆိုတာပဲ ကြည့်လိုက်စမ်းပါဦး!”
“အဝတ်အစားက လူကို မြှင့်တင်ပေးတယ်ဆိုတာ ဒါမျိုးပဲ။ အကြီးအကဲ ရှန်ထျန်း က အဲဒီချပ်ဝတ်နဲ့ တကယ်ကို ကြည့်ကောင်းနေတာပဲ! အို... ငါတော့ မူးလဲတော့မယ်။”
ထိုစဉ် ကျောတွင် ဓားတစ်လက် လွယ်ထားသည့် လူတစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ညီအစ်ကိုတို့၊ သတင်းကောင်း ရှိတယ်။”
“မနက်ဖြန်ကစပြီး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတိုင်း လျှပ်စီးပေါက်ကွဲမှုအဆောင် ကို (၃၀) ရာခိုင်နှုန်း လျှော့စျေးနဲ့ ဝယ်ယူနိုင်ပြီတဲ့။”
“သေချာတာကတော့ နောက် (၁၀) ရက်နေရင် လုပ်မယ့် စမ်းသပ်မှုမှာ ပါဝင်မယ့်သူတွေပဲ ဝယ်ခွင့်ရှိတယ်။ တစ်ယောက်ကို (၁၀) ခုပဲ ဝယ်ခွင့်ပေးမှာ။”
“ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ သူတော်စင်ကြီးက ကံကောင်းသူများအဖွဲ့ အဖွဲ့ ကို စတင် ဖွဲ့စည်းလိုက်ပြီတဲ့။ အခု လူသစ်တွေ ခေါ်နေပြီ၊ လူတွေ အများကြီးလည်း ဝင်ရောက်ထားကြပြီးပြီ။”
“လျှပ်စီးပေါက်ကွဲမှုအဆောင် ကို တီထွင်ခဲ့တဲ့ နောက်ထပ် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်တောင် အဲဒီအဖွဲ့ထဲမှာ ပါနေတာ။”
“မင်းတို့သာ အဲဒီအဖွဲ့ထဲ ဝင်နိုင်ပြီး သူနဲ့အတူ အလုပ်လုပ်နိုင်ရင် သူက မင်းတို့ကို ကောင်းချီးပေးလိမ့်မယ်! ဘာလဲ? ကောင်းချီးပေးရင် ဘာဖြစ်လဲလို့ မေးနေတာလား? ဟာ... လျှပ်စီးပေါက်ကွဲမှုအဆောင် ကို (၆၀) ရာခိုင်နှုန်း လျှော့စျေးနဲ့ ရမှာလေ! အဲဒါ လုံခလောက်ပြီမလား?”
“နေပါဦး! မင်းတို့ အလျင်လိုနေမှန်း သိပါတယ်။ ဒါက လျှောက်လွှာပုံစံပါ။”
“ကံကောင်းသူများအဖွဲ့ အဖွဲ့ထဲ ဝင်ချင်တဲ့သူတွေ ဒီအခွင့်အရေးကို လက်မလွှတ်ကြနဲ့!”
စိန့်တောင်ပေါ်တွင်...
ရှန်ထျန်း သည် ဉာဏ်အလင်းပွင့်ကျောက်တုံး ပေါ်တွင် ခြေထောက်ချိတ်ထိုင်ကာ လက်ထဲတွင် ဟာရီတီပုတီးစေ့ ကို ကိုင်တွယ် ကစားနေသည်။ သူသည် တခြားသူများ၏ အစီရင်ခံစာများကို နားထောင်ရင်း သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ပြန်လည် ဖြည့်တင်းနေသည်။
ဆိုင်ရှင်စုန့်၊ လျိုထိုင်ရီ နှင့် ကွေ့ကုန်းကုန်း တို့က သူ့အနီးတွင် ရှိနေကြသည်။ သူတို့အားလုံးက လုံယွမ်ဘုရားသခင်ချပ်ဝတ် သည် ရှန်ထျန်း အတွက် အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်ဟု ခံစားနေရသည်။
ယွမ်ဒီ ၏ အဆိုအရ ဤချပ်ဝတ်သည် ဂိုဏ်းချုပ် ငယ်စဉ်က ဝတ်ဆင်ခဲ့ဖူးသော ချပ်ဝတ် ဖြစ်သည်။
ဂိုဏ်းချုပ်က သူ့ရဲ့ အသုံးဟောင်း ချပ်ဝတ်ကို အရှင်သခင်ထံ ပေးအပ်လိုက်ပြီဆိုတော့ အရှင်သခင်ကို သူ့နေရာမှာ ဆက်ခံစေချင်တာ သေချာနေပြီ!
ကွေ့ကုန်းကုန်း သည် အပြုံးကို မထိန်းနိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။
သာသာတော်သာ ဒီအကြောင်းကို သိရင် အရမ်းကို ဝမ်းသာနေရှာမှာ!
ဆိုင်ရှင်စုန့် က “အရှင်ထျန်း၊ ဟောင်ရန်တောင် က လီယွမ်ဖုန်း က ကျွန်တော်တို့ဆီ ဝင်ချင်နေပါတယ်။”
“ကျွန်တော်တို့ အဖွဲ့အစည်းမှာ သတင်းစုဆောင်းသူတွေနဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေ လိုအပ်နေတယ်လို့ ထင်တယ်။ အရှင်ထျန်း၊ ညီအစ်ကို လီယွမ်ဖုန်း ကို တစ်ချက်လောက် စမ်းကြည့်ခိုင်းမလားခင်ဗျာ” ဟု လျှောက်တင်သည်။
လီယွမ်ဖုန်း ဟုတ်လား?
ရှန်ထျန်း သည် ထိုနာမည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားသည်။
‘လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို’ ကောင်းကောင်း ထိန်းသိမ်းနိုင်ပြီး သတင်းထောက်တစ်ယောက် ဖြစ်သူ အဲဒီလူလား?
အင်း... တခြားသူတွေက ကျွန်တော့်အပေါ် ဘယ်လို မြင်သလဲဆိုတာကိုလည်း ကျွန်တော် ထိန်းချုပ်ဖို့ လိုတယ်။
သူက အရည်အချင်းရှိသူပဲ၊ ကျွန်တော့်ဘက်မှာ ရှိနေဖို့ လိုအပ်တယ်!
ဒါမှ နောက်ပိုင်းမှာ...
သူ ကျွန်တော့်အကြောင်း မကောင်းပြောမှာ မဟုတ်ဘူး!
“အရှင်ထျန်း၊ ညီအစ်ကို လီယွမ်ဖုန်း ကို စမ်းသပ်ကြည့်ဖို့ သဘောတူလိုက်တာ အကောင်းဆုံးပါပဲ။ သူက သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်းရာမှာ အတော်လေး ထက်မြက်ပြီး လူမှုကွန်ရက်တွေနဲ့လည်း ရင်းနှီးသူပါ။ အရေးအကြီးဆုံးကတော့ သူက အရှင်ထျန်းရဲ့ အမာခံ ပရိသတ်တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာပါပဲ” ဟု ဆိုင်ရှင်စုန့် က အားတက်သရော ဝင်ပြောသည်။
ရှန်ထျန်း သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူက လီယွမ်ဖုန်း ကို ခေါ်ယူတွေ့ဆုံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူ့အတွက်တော့ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုကို တည်ဆောက်ရာတွင် သစ္စာရှိပြီး အရည်အချင်းရှိသော လက်ရုံးများ ရှိနေခြင်းသည် အလွန်အရေးကြီးသည်။ အထူးသဖြင့် ကံကောင်းခြင်းများစွာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသောသူတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကို စနစ်တကျ စီမံခန့်ခွဲရန် လိုအပ်သည်။
မကြာမီပင် လီယွမ်ဖုန်း ရောက်ရှိလာသည်။ သူသည် ရှန်ထျန်း ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားပုံရသည်။
“အရှင်ထျန်း! အရှင်ကို တွေ့ရတာ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဘဝတစ်လျှောက်လုံးမှာ အကြီးမားဆုံးသော ကံကောင်းခြင်းပါပဲ!” လီယွမ်ဖုန်း က ဦးညွှတ်ကာ ဂါရဝပြုသည်။
ရှန်ထျန်း သည် အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြုံးပြလိုက်သည်။ “လီယွမ်ဖုန်း၊ ဆိုင်ရှင်စုန့် ပြောပြတာ ကြားလိုက်တယ်။ မင်းက သတင်းအချက်အလက်ပိုင်းမှာ အတော်လေး ကျွမ်းကျင်တယ်ဆိုပဲ။ ငါ့ရဲ့ ကံကောင်းသူများအဖွဲ့ အတွက် အကူအညီ လိုအပ်နေတာ၊ မင်း စိတ်ဝင်စားလား?”
လီယွမ်ဖုန်း ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။ “အရှင်ထျန်းရဲ့ အမိန့်ဆိုရင် ကျွန်တော် ဘာမဆို လုပ်ဖို့ အသင့်ပါပဲ! အရှင်နဲ့ အလုပ်လုပ်ခွင့် ရတာထက် ပိုကောင်းတဲ့ ကံကြမ္မာ ဘယ်ရှိပါ့မလဲ!”
ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ လက်ထဲမှ ဟာရီတီပုတီးစေ့ ကို အသာအယာ လှည့်ပတ်လိုက်ရင်း စဉ်းစားခန်း ဝင်ပြန်သည်။ ဤလူသည် အမှန်တကယ်ပင် သူ့အတွက် အသုံးဝင်မည့်သူ ဖြစ်လာနိုင်မလား။
“ကောင်းပြီ၊ ဒါဆိုရင် အရှေ့ဘက်တောအုပ် တစ်ဝိုက်မှာ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ ကိစ္စရပ်တွေကို စောင့်ကြည့်ပေးပါ။ ပြီးတော့ ဂိုဏ်းအတွင်းမှာ ရှိတဲ့ တပည့်တွေရဲ့ အခြေအနေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အစီရင်ခံစာ ပုံမှန်ပေးရမယ်။ မင်းလုပ်နိုင်မလား?”
“လုပ်နိုင်ပါတယ်! ကျွန်တော် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားပါ့မယ်!” လီယွမ်ဖုန်း က ရင်ကော့ကာ ကတိပေးသည်။
ရှန်ထျန်း သည် စိတ်ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် အနာဂတ်အတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြုလုပ်နေသည်။ ကျင့်ကြံခြင်း လောကတွင် အန္တရာယ်များ ရှိနေသော်လည်း သူ့တွင် ရှိနေသော အရင်းအမြစ်များနှင့် လူအင်အားကို ကောင်းစွာ အသုံးချနိုင်ပါက အရာအားလုံးသည် သူ့အတွက် အကျိုးရှိလာလိမ့်မည်။
ထိုစဉ် ကွေ့ကုန်းကုန်း က အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး တိုးတိုးလေး လျှောက်တင်သည်။ “အရှင်ထျန်း၊ ယွမ်ဒီ အကြီးအကဲက အရှင်နဲ့ တွေ့ချင်နေပါတယ်။ စမ်းသပ်မှုနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အကြံပေးစရာ ရှိတယ်လို့ ပြောပါတယ်။”
ရှန်ထျန်း သည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။ “ကောင်းပြီ၊ သူနဲ့ သွားတွေ့လိုက်တာကမှ ပိုကောင်းမယ်။”
သူသည် ထိုင်နေရာမှ ထလိုက်ပြီး လုံယွမ်ဘုရားသခင်ချပ်ဝတ် ကို သေချာစွာ ပြင်ဆင်ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။ ဤချပ်ဝတ်၏ တန်ခိုးစွမ်းအားသည် သူ့ကို အမြဲတစေ လုံခြုံစိတ်ချမှု ပေးစွမ်းနေသည်။
သူသည် ဂိုဏ်းချုပ်နန်းတော် သို့ ဦးတည်၍ ထွက်ခွာသွားစဉ် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် တပည့်များ၏ ရိုသေလေးစားသော အကြည့်များဖြင့် ဝန်းရံခံနေရသည်။ ကံကြမ္မာ၏ သားတော်ဟူသော ဂုဏ်ပုဒ်သည် သူ့အတွက် အကျိုးကျေးဇူးများသကဲ့သို့ တာဝန်ယူမှုများလည်း တိုးပွားလာစေသည်။
သို့သော်လည်း ရှန်ထျန်း တစ်ယောက်တည်းသာ သိသည်။ ဤအရာအားလုံး၏ နောက်ကွယ်တွင် ပုန်းကွယ်နေသော အန္တရာယ်များကို သူ မည်သို့ ကျော်ဖြတ်ရမည်နည်း။
“ကံကောင်းခြင်းဆိုတာ အမြဲတမ်း ရှိနေမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီကံကောင်းခြင်းကို အသုံးချပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သန်မာအောင် လုပ်ဖို့ကတော့ ကျွန်တော့်တာဝန်ပဲ။”
သူသည် ဤသို့ တွေးတောရင်း ဂိုဏ်းချုပ်နန်းတော် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။