အခန်း ၁၅၈ - ရှန်ထျန်း · နွယ်ပင် · တန်းတား (Tentacles) · ရှန်ထျန်း
ရှန်ထျန်း သည် အလွန်အမင်း စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားရသည်။
သူသည် အမှန်တကယ်ပင် ထိုအရာကို မရည်ရွယ်ခဲ့ပေ။ သူသည် နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ကို အသက်သွင်းရန်သာ ကြိုးစားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ရလဒ်အနေဖြင့် ထိုအပင်သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အနှစ်သာရများကို စုပ်ယူသွားလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိပါ။
သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ ထူးဆန်းသော အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ၏ နွယ်ပင်များသည် ရှန်ထျန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် လေထဲတွင် ကခုန်နေကြသည်။ ထိုနွယ်ပင်များသည် အလွန်တောက်ပသော အစိမ်းရောင်အရောင်အသွေးရှိပြီး အသက်ဝင်နေသယောင် ရှိသည်။
"ဒါ... ဒါက ဘာဖြစ်တာလဲ" ကျိုအာ သည် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူမသည် ရှန်ထျန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော နွယ်ပင်များကို ကြည့်ရင်း တုန်လှုပ်နေမိသည်။
လုကျီ သည်လည်း အခြေအနေကို အကဲခတ်နေသည်။ သူမ၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်မှုနှင့်အတူ စူးစမ်းလိုစိတ်များ ရောထွေးနေသည်။ "ရှန်ထျန်း၊ မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား။ အဲဒီနွယ်ပင်တွေက မင်းကို ထိခိုက်စေနေတာလား"
ရှန်ထျန်း သည် ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ သူသည် နွယ်ပင်များကို အာရုံခံကြည့်လိုက်ရာ ထူးဆန်းသော ချိတ်ဆက်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုနွယ်ပင်များသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။
"ငါ အဆင်ပြေပါတယ်။ ဒီအပင်က ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နဲ့ ပေါင်းစပ်သွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။" ရှန်ထျန်း သည် တည်ငြိမ်စွာ ဖြေကြားလိုက်သည်။
သို့သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ သူသည် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်နေမိသည်။ နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် သည် အလွန်အစွမ်းထက်သော အပင်တစ်မျိုးဖြစ်ပြီး ယခုကဲ့သို့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားခြင်းမှာ ကောင်းကျိုးဖြစ်မလား၊ ဆိုးကျိုးဖြစ်မလားဆိုသည်ကို သူ မသိရှိပေ။
နွယ်ပင်များသည် ပိုမိုရှည်လျားလာပြီး အခန်းအတွင်းရှိ အရာဝတ္ထုများကို ထိတွေ့စမ်းသပ်နေကြသည်။ ထိုနွယ်ပင်တစ်ခုသည် ကျောက်စိမ်းရေဓား အနီးသို့ ရောက်သွားပြီး ၎င်းကို အသာအယာ ရစ်ပတ်လိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း သည် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ကျောက်စိမ်းရေဓား သည် အလွန်ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်များရှိသည့် လက်နက်ဖြစ်သော်လည်း နွယ်ပင်များက ၎င်းကို လွယ်ကူစွာ ထိန်းချုပ်နေသည်။
"ဒါက အံ့ဩစရာပဲ။" လုကျီ သည် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း သည် နွယ်ပင်များကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်ဆန္ဒအရ နွယ်ပင်များသည် တဖြည်းဖြည်းချင်း သူ့အရေပြားအတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားကြသည်။
အရာအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ရှန်ထျန်း သည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည်စစ်ဆေးကြည့်ရာ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ ပိုမိုသန့်စင်လာပြီး အားကောင်းလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"ဒီနေ့တော့ ဒီလောက်နဲ့ပဲ ရပ်ထားကြရအောင်။" ရှန်ထျန်း သည် သူတို့နှစ်ဦးကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီအကြောင်းကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောပြဖို့ ငါ တောင်းဆိုချင်တယ်။"
ကျိုအာ နှင့် လုကျီ တို့သည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် ရှန်ထျန်း ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိရှိထားပြီးဖြစ်သည့်အတွက် မည်သို့မျှ အနှောင့်အယှက် မပေးလိုကြပေ။
ရှန်ထျန်း သည် အာခွန်ပင်လယ်လက်စွပ် ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ခရီးစဉ်မှာ ရှည်လျားဦးမည်ဖြစ်ပြီး သူသည် ပိုမိုအားကောင်းလာရန် လိုအပ်နေသည်။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ များသည်လည်း လုံလောက်စွာ ရှိနေသေးသည်။
သူသည် ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ ငေးကြည့်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်ယံတွင် လမင်းကြီးမှာ တောက်ပနေသည်။ ရှန်ထျန်း သည် မိမိ၏ ကံကြမ္မာကို ပြန်လည်တွေးတောရင်း အိပ်စက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။
ဘုန်း၊ ဘုန်း၊ ဘုန်း!
ဝိညာဉ်သံလုံးများသည် ထိုကျောက်တုံးဆီသို့ ပစ်ပေါက်သွားပြီး တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ၎င်းကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်သွားစေသည်။ ကျန်ရှိနေသော ထူထပ်လှသည့် ကျည်ဆန်များကလည်း ထိုမြေနေရာဆီသို့ ဆက်လက်ပစ်ခတ်သွားရာ မြေကြီးထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ဝင်သွားတော့သည်။
ဟုတ်ပေသည်။ ဓားသခင်တံဆိပ် မှ ထွက်ပေါ်လာသည့် ဓားဝိညာဉ်၏ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းမှာ ပို၍ပင် ပြင်းထန်လှသည်။
လက်ရှိတွင် ဓားသခင်တံဆိပ် သည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ အလုံအလောက်ကို စုပ်ယူပြီးဖြစ်သဖြင့် ၎င်း၏ အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုကို ထုတ်လွှတ်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဓားသခင်တံဆိပ် သည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ပေါင်း ၅,၀၀၀ နီးပါးကို တိုက်ရိုက်စားသုံးလိုက်ရသဖြင့် ၎င်း၏ တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ထူးခြားလှပေသည်။
အကယ်၍သာ အားနည်းသော နာစန့်ဆိုးလ် (Nascent Soul) အဆင့်ရှိသူတစ်ဦးသာ ဖြစ်ပါက ထိုဓားဝိညာဉ်၏ ဓားချက်ကို ရင်ဆိုင်ရလျှင် အလွန်ပင် ထိတ်လန့်သွားမည်ဖြစ်ပြီး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရကာ သေလုမြောပါး ဖြစ်သွားနိုင်ပေသည်။
ထိုအဆုံးမရှိသော ဓားစွမ်းအင်များ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသောအခါ ထိုနေရာတစ်ခုလုံးကို အပေါ်မှအောက်သို့ အပြီးအပိုင် ထွန်ယက်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် လေထဲတွင် ဖုန်မှုန့်များနှင့် မီးခိုးငွေ့များသာ လွှမ်းခြုံသွားသည်ကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။
"နက်မှောင်သော လိပ်သံချပ်ကာ၊ ပေါင်းစပ်။ နက်မှောင်သော လိပ်ဒိုင်းလွှား၊ အသက်သွင်း!"
ရှန်ထျန်း သည် တစ်ဖန်ပြန်၍ လက်နက်အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ပြီးနောက် ထိုနေရာဆီသို့ သတိကြီးစွာဖြင့် ဦးတည်သွားလိုက်သည်။ "ကျိုအာ၊ အငြိုးအတေးတွေ ကျန်သေးလား။"
ကျိုအာ ၏ အသံ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ "ကျွန်မ သေချာ မခံစားရတော့ဘူး။ အဲဒီအငြိုးအတေးတွေက မှေးမှိန်သွားတာ ဒါမှမဟုတ် ထွက်ပြေးသွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။"
ရှန်ထျန်း သည် အတွေးနက်နေပုံရသည်။ သူသည် နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် မူလက တည်ရှိခဲ့သည့် နေရာသို့ ရောက်ရှိလာပြီး မီးခိုးငွေ့များနှင့် ဖုန်မှုန့်များကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။
သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကြီးမားသည့် ချိုင့်ခွက်ကို သူမြင်လိုက်ရသည်။ ထိုချိုင့်ခွက်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် နွယ်ပင်လေးတစ်ပင် ရှိနေသည်။ သို့သော်လည်း ထိုနွယ်ပင်လေးမှာ ဒဏ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး နို့နှစ်ရောင် အနှစ်ရည်များ စီးကျနေလေသည်။
ထိုနို့နှစ်ရောင် အနှစ်ရည်မှ ထွက်ပေါ်လာသော မွှေးပျံ့သည့် ရနံ့က ရှန်ထျန်း ၏ စိတ်ထဲတွင် စားချင်စိတ်ကို ပိုမိုတိုးပွားလာစေသည်။
ရှန်ထျန်း သည် လေထဲတွင် ပေါ်နေသော လိုတပ်စ်သေနတ်ကို ဂရုတစိုက် ထိန်းချုပ်ကာ ထိုနွယ်ပင်လေးကို တို့ထိကြည့်လိုက်ပြီး မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမှ မရှိတော့ကြောင်း သေချာစေလိုက်သည်။
ထိုအခါမှသာ သူသည် စိတ်အေးလက်အေး ဖြစ်သွားပြီး ထိုနွယ်ပင်လေးကို လက်ထဲသို့ ကောက်ယူလိုက်သည်။ "မင်းက ဘာလို့ ပြန်လာဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာလဲ။"
ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် ရှန်ထျန်း နှင့် လုကျီ တို့ကြားတွင် အငြိုးအတေး မရှိခဲ့ပေ။ သူမ၏ အမြင်တွင် သူမလုပ်ရပ်သည် မှားယွင်းသည်ဟု ယူဆမည်မဟုတ်ပေ။
သို့သော်လည်း ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် အမှားအမှန်ကို ဆွေးနွေးနေခြင်းမှာ အသုံးမဝင်ပေ။ အကြောင်းမှာ လုကျီ သည် လူသားတို့ကို စားသုံးတတ်သည့် မိစ္ဆာ တစ်ကောင် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။
ဤနွယ်ပင်လေးသည် သူမ နိဗ္ဗာန်ဝင်စားခြင်းမှတဆင့် ပြန်လည်မွေးဖွားလာခြင်းလော၊ သို့မဟုတ် သူမ ဖန်တီးခဲ့သည့် မျိုးဆက်လောဆိုသည်ကို ရှန်ထျန်း မသိရှိပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ ယခုတွင် ရှန်ထျန်း သည် တောင်ကြားထဲသို့ မရည်ရွယ်ဘဲ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် ကံကြမ္မာ အကျိုးဆက်များ ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူရွေးချယ်စရာ လမ်းစတစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့သည်—ထိုကံကြမ္မာ အကျိုးဆက်ကို အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်လိုက်ခြင်းပင်။
အကယ်၍ သူသည် ထိုကံကြမ္မာ အကျိုးဆက်ကို မအဆုံးသတ်နိုင်ပါက၊ ထို နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ကို အဆုံးသတ်ပစ်ရပေမည်။
ငါတို့နှင့် အသွေးအသား မတူသူတို့သည် စိတ်သဘောထားလည်း ကွဲပြားကြမည်ဖြစ်ရာ၊ ငါ့အသက်ကိုပင် ပဓာနမထားဘဲ ရင်ဆိုင်ရမည်သာ!
နွယ်ပင်မှ မွှေးပျံ့သော ရနံ့များ ထွက်ပေါ်နေသော်လည်း ရှန်ထျန်း သည် ၎င်းကို စားသင့်၊ မစားသင့် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းသည် အမှန်တကယ်ပင် စားချင်စဖွယ် ကောင်းနေပြီး မီးတောက်ကျမ်း ၏ စွမ်းအင်များကလည်း ဤနွယ်ပင်ကို အလွန်အမင်း တောင့်တနေသည်။ အရေးကြီးဆုံးမှာ ရှန်ထျန်း သည် ယခင်က နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင်၏ အနှစ်ရည်များကို အများအပြား သောက်သုံးခဲ့ဖူးပြီး ၎င်းတို့သည် အဆိပ်အတောက် မရှိသည်ကို သိရှိထားသည်။ ထို့ကြောင့် နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ၏ နွယ်ပင်များသည်လည်း ဘေးကင်းလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
ထိုသို့ တွေးမိပြီးနောက် ရှန်ထျန်း သည် အနည်းငယ် စမ်းသပ်စားသုံးကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ ဘာမှမဖြစ်ပါက နောက်ထပ် ထပ်မံစားသုံးမည်ဟု သူတွေးလိုက်သည်။
သူသည် နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ၏ ဒဏ်ရာမှ နို့နှစ်ရောင် အနှစ်ရည်တစ်စက်ကို ဂရုတစိုက် သုတ်ယူကာ သောက်လိုက်သည်။
အင်း... ချဉ်ပြီး ချိုသည်။ နို့အရသာ အနည်းငယ်လည်း ပါဝင်ပြီး နူထရီ-အိတ်စ်ပရက်စ် ဒိန်ချဉ် (Nutri-Express Yogurt Drink) ၏ ဗနီလာအရသာနှင့် အလွန်ဆင်တူသည်။
ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ထိုနို့နှစ်ရောင် အနှစ်ရည်တစ်စက်ကို မျိုချလိုက်သည်နှင့် ရှန်ထျန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ၎င်းမှာ သစ်သားဓာတ် (Wood attribute) နှင့် သက်ဆိုင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် (Spirit Qi) ဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် အလွန်ကြွယ်ဝပြီး သန့်စင်သော အသက်စွမ်းအားများ ပါဝင်သဖြင့် သူ့တစ်ကိုယ်လုံး သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်သွားသည်။
ရှန်ထျန်း သည် ကျင့်ကြံနိုင်သေးသော်လည်း ယခင်က ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လမ်းကြောင်းလွဲမှားခြင်း (Qi Deviation) ၈၈ ကြိမ် ဖြစ်ပွားခဲ့ဖူးသဖြင့် အတွင်းဒဏ်ရာအချို့ ကျန်ရှိနေသေးသည်။ အမှန်စင်စစ် ရှန်ထျန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် တန်ထျန်း (Dantian) တို့တွင် အတွင်းဒဏ်ရာအမျိုးမျိုး ရှိနေသည်။ ထိုသို့သော အတွင်းဒဏ်ရာများမှာ အလွန်ခက်ခဲပြီး ကုသရန် ခက်ခဲလှသည်။
သို့သော်လည်း ထိုနွယ်ပင်ရည် တစ်စက်ကို သောက်သုံးလိုက်ပြီးနောက် ထိုအတွင်းဒဏ်ရာများ သက်သာလာသည်ကို ရှန်ထျန်း ခံစားလိုက်ရသည်။
နွယ်ပင်ရည်သည် ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အမှတ်အသားတိုင်းသို့ စီးဆင်းသွားသော အသက်စွမ်းအင်၏ အနှစ်သာရကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ထိုစွမ်းအင်ဖြတ်သန်းသွားသည့် နေရာတိုင်းရှိ အတွင်းဒဏ်ရာများသည် တဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကင်းသွားသည်။ သို့သော် ပမာဏက အလွန်နည်းပါးလွန်းသဖြင့် မလုံလောက်သေးပေ။
ရှန်ထျန်း သည် အချိန်အတော်ကြာ အသေးစိတ် အာရုံခံကြည့်ပြီးနောက် ဤအနှစ်ရည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ဘေးကင်းပြီး အကျိုးရှိကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ၏ နွယ်ပင်များကို ဂရုတစိုက် စတင်စားသုံးတော့သည်။
ပြောရလျှင် အရွယ်ငယ်သော နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ၏ အရသာသည် နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင်ထက် ပို၍ပင် အရသာရှိလှသည်။
နွယ်ပင်ကို ညင်သာစွာ ကိုက်ဖြတ်လိုက်သောအခါ ချိုမြိန်ပြီး မွှေးပျံ့သော နို့နှစ်ရောင် အနှစ်ရည်များ ပါးစပ်တစ်ခုလုံး ပြည့်နှက်သွားသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် စွမ်းအင်များစွာသည် ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ စီးဆင်းသွားပြီး အလွန်အမင်း အားဖြည့်ပေးလိုက်သည်။
ထိုခဏ၌ ရှန်ထျန်း သည် နတ်ပြည်သို့ ရောက်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်!
မကြာမီပင် ရှန်ထျန်း သည် နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ကို အကုန်အစင် စားသုံးလိုက်သည်။ သူ သေချာစစ်ဆေးကြည့်ရာ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး မရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ရှန်ထျန်း သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုပေါ့ပါး သက်သောင့်သက်သာ ရှိနေသည်ဟု ခံစားရပြီး မည်သည့် မအီမသာဖြစ်မှုမှ မရှိတော့ပေ။
ထို့ပြင် စွမ်းအင်များ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ ဖြတ်သန်းပြီးနောက် အသည်းနေရာဆီသို့ စုစည်းသွားကာ ထွက်ပေါက်ရှာနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
ထိုခံစားချက်မှာ ရှန်ထျန်း သည် အနှစ်သာရလေးလံသောရေ ကို စားသုံးခဲ့စဉ်ကနှင့် ဆင်တူသော်လည်း ပို၍ပင် နူးညံ့သိမ်မွေ့သည်။
ရှန်ထျန်း သည် နောက်ဆုံးတွင် စိတ်အေးသွားပြီး တောင်ကြားထဲတွင် ပုဆိန်ခွေထိုင်ကာ ယခင်နွယ်ပင်များကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် အာခွန်ပင်လယ်လက်စွပ် ထဲမှ ဝိညာဉ်သစ်သီး ပန်းကန်များနှင့် မိစ္ဆာသားရဲတို့၏ လတ်ဆတ်သော အသားများကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
ကျောက်သေတ္တာကို ထုတ်ယူပြီးနောက် အဖုံးကိုဖွင့်လိုက်ရာ အတွင်းရှိ နန်မင်လီမီးတောက်၏ အနှစ်သာရမှာ ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် သူသည် သားရဲအသားများကို ဂရုတစိုက် ကင်လိုက်သည်။ မီးတောက်၏ အကွာအဝေးကို ထိန်းချုပ်ကာ အပူချိန်ကို မှန်ကန်စွာ ချိန်ညှိလိုက်သောအခါ သားရဲအသားမျက်နှာပြင်မှ ရွှေရောင်အဆီစက်များ လျင်မြန်စွာ စိမ့်ထွက်လာသည်။
ထို့နောက် ရှန်ထျန်း သည် အသားပေါ်သို့ ဇီရာနှင့် ငရုတ်သီးမှုန့်ကဲ့သို့သော ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များကို ဖြူးလိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အသားကင်၏ မွှေးပျံ့သော ရနံ့များ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ထို့နောက် သူသည် အနှစ်သာရလေးလံသောရေ ကို ကျောက်စိမ်းရေဓား ပေါ်သို့ ကပ်တွဲလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်သစ်သီးများနှင့် နွယ်ပင်များကို လှီးဖြတ်လိုက်သည်။ ရှန်ထျန်း ၏ ရှေ့တွင် အရသာရှိဖွယ်ကောင်းသော သစ်သီးများနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်ပန်းကန်များ ပေါ်လာသည်။
အသား၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်နှင့် သစ်သီးများဖြင့် ဤသည်မှာ အဆင့်မြင့် ဟင်းလျာပွဲတော်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း သည် အာခွန်ပင်လယ်လက်စွပ် ထဲမှ စားပွဲတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ အစားအစာအားလုံးကို ၎င်းပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။
ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် ရှန်ထျန်း ပင်ပန်းနေပြီဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ဖြစ်ရပ်များစွာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သောကြောင့်ပင်။ ထို့ကြောင့် ယခုအချိန်သည် အောင်မြင်မှု၏ အသီးအပွင့်ကို ခံစားရမည့် အချိန်ဖြစ်သည်။
အသားတစ်ကိုက်ကို စားပြီးနောက် သစ်သီးများနှင့် နွယ်ပင်များကို တစ်ကိုက် စားလိုက်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် နာစန့်ဆိုးလ်အဆင့်ရှိ နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင်ကို အသုံးပြု၍ သစ်သီးဖျော်ရည်အချို့ ပြုလုပ်သောက်သုံးလိုက်သည်။
ဤသည်မှာ ကြီးမားသည့် ပွဲတော်တစ်ခုဟု ဆိုရမည်။ အကယ်၍ ကျင့်ကြံခြင်းလောကမှ အခြားသူများသာ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရပါက သူတို့၏ မေးရိုးများပင် ပြုတ်ကျသွားနိုင်သည်၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့မှာ နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင်များ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ အခြားသူများမှာမူ ခက်ခက်ခဲခဲ ရှာဖွေတွေ့ရှိရပါက ထိုနတ်ဘုရားစားနွယ်ပင်ကို ဓမ္မလက်နက်များအဖြစ် ပုံသွင်းရန် အလွန်ဂရုတစိုက် ကိုင်တွယ်ကြလိမ့်မည်။
သူတို့သည် နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင်များကို စားသုံးရလျှင်ပင် ၎င်းတို့ကို ရှားပါးရတနာအမျိုးမျိုးနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ရှိ ဆေးလုံးများအဖြစ် ဖော်စပ်ကြလိမ့်မည်။
သို့သော် ရှန်ထျန်း ကမူ ၎င်းတို့ကို ကန်စွန်းဥများကဲ့သို့ တိုက်ရိုက်စားသုံးနေပြီး ဖျော်ရည်အဖြစ်ပင် လုပ်သောက်နေသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် ဖြုန်းတီးရာ ရောက်လှသည်။ အထွတ်အထိပ် ကျင့်ကြံသူများပင် ဤသို့သော လုပ်ရပ်ကို မြင်ပါက နှလုံးသားများပင် သွေးယိုကျလိမ့်မည်!
...
ရှန်ထျန်း သည် နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် များအားလုံးကို စားသုံးပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း သိုလှောင်ထားသော စွမ်းအင်မှာ အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ အလွန်သန့်စင်သော စွမ်းအင်များသည် အသည်းနေရာဆီသို့ စီးဆင်းသွားပြီး အသည်းကို ဗဟိုပြုကာ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။
ထိုခဏ၌ တောက်ပသော မြစိမ်းရောင် နွယ်ပင်တစ်ပင်သည် ရှန်ထျန်း ၏ ညာဘက်လက်ကောက်ဝတ်မှ မြေပြင်ဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဘုန်း!
နွယ်ပင်မှာ လှံတစ်ချောင်းကဲ့သို့ မြေပြင်ထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ဝင်သွားသဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် သေးငယ်သော အပေါက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ ယခုတစ်ကြိမ် အလွယ်တကူ တိုက်ခိုက်လိုက်မှုမှာ ဖောင်ဒေးရှင်းတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် (Foundation Establishment) အထွတ်အထိပ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့ပြင် ၎င်းမှာ သူ၏ အပြည့်အဝ စွမ်းအားမဟုတ်ဘဲ မရည်ရွယ်ဘဲ တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်များသည် အလွန်နာခံမှုရှိပြီး သူ၏ လက်မောင်းကဲ့သို့ပင် သူစိတ်ကြိုက် အသုံးပြုနိုင်ကြောင်း သူ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။
ရှန်ထျန်း သည် စွမ်းအင်များကို အသုံးပြုနိုင်မည့် နည်းလမ်းများကို ဂရုတစိုက် စမ်းသပ်ကြည့်ရာမှ လျင်မြန်စွာပင် နားလည်သဘောပေါက်လာခဲ့သည်။ သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက် ညာဘက်လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ ထိုအခါ မြစိမ်းရောင်နွယ်ပင်သည် ကြာပွတ်တစ်ခုကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ပစ်လွှတ်လိုက်သလို ထွက်ပေါ်လာသည်။ နွယ်ပင်၏ မျက်နှာပြင်တွင် အနှစ်သာရလေးလံသောရေ ၏ တောက်ပမှုမှ ဆင်းသက်လာသော ငွေရောင်အလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။
ရေသည် သစ်ကို အာဟာရဖြစ်စေသည်...
ထိုခဏ၌ နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် သည် ပို၍ပင် တောင့်တင်းမာကျောလာပြီး ကြာပွတ်တစ်ချောင်းနှင့် လှံတစ်ချောင်း ပေါင်းစပ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
သူသည် ထိုနွယ်ပင်ကို မြေပြင်ဆီသို့ ရိုက်ချလိုက်ရာ တစ်နေရာလုံး တုန်ခါသွားသည်။ ရှန်ထျန်း ပင်လျှင် မိမိ၏ စွမ်းအားကို ကြည့်၍ အံ့အားသင့်ကာ မှင်သက်သွားမိသည်။ အကြောင်းမှာ ဤသို့ သာမန်ရိုက်ချလိုက်ရုံမျှနှင့်ပင် ရွှေအနှစ်သာရ (Golden Core) အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေခြင်း သို့မဟုတ် သတ်ဖြတ်နိုင်မည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသောကြောင့်ပင်။
အမှန်စင်စစ် ရှန်ထျန်းသည် ဤမျှအထိ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူသည် လက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီးနောက် နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင်ကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ ယခုအခါ ထိုနွယ်ပင်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေပြီး အလွန်နူးညံ့သိမ်မွေ့စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်နေသည်။
သူသည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်မိသည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းကြောင်းတွင် ကြီးမားသော အလှည့်အပြောင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
"ဒီလောက်ဆိုရင်တော့ အပြင်လောကကို ပြန်သွားဖို့ အချိန်တန်ပြီ။"
ရှန်ထျန်းသည် အာခွန်ပင်လယ်လက်စွပ်ကို ကိုင်ထားရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အားလုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ တောင်ကြားထဲမှ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အနာဂတ်အတွက် အစီအစဉ်များစွာ ပေါ်လာသည်။ ဓားသခင်တံဆိပ်နှင့် ပတ်သက်သည့် လျှို့ဝှက်ချက်များ၊ မိစ္ဆာတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများ၊ ဤအရာအားလုံးသည် သူ၏ ခြေလှမ်းသစ်များအတွက် အစပျိုးခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
သူသည် တောင်ကြားမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအားမှာ ပိုမိုတည်ငြိမ်လာသည်။ ရှန်ထျန်းသည် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ နေရောင်ခြည်သည် သစ်ရွက်များကြားမှတစ်ဆင့် သူ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။
"ကျိုအာ... လုကျီ... ငါတို့ မကြာခင် ပြန်တွေ့ကြမယ်။"
သူသည် ဤတောအုပ်ထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာ နေထိုင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ယခုမူ သူသည် ပိုမိုအားကောင်းသော စွမ်းအားများနှင့်အတူ ပြင်ပလောကသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ ခရီးစဉ်သည် ယခုမှ စတင်တော့မည်ဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်းသည် နောက်တစ်ကြိမ် နောက်ပြန်မလှည့်ကြည့်တော့ဘဲ တောအုပ်၏ အတိမ်အနက်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ခြေလှမ်းလှမ်းကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ သူ၏ ပုံရိပ်မှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဝေးကွာသွားပြီးနောက် တောအုပ်တစ်ခုလုံးသည် ပြန်လည်၍ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။
ဤသည်မှာ ရှေ့တွင်ဖော်ပြခဲ့သည့် အကြောင်းအရာများ၏ နောက်ဆက်တွဲဖြစ်ရပ်များ ဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ နတ်ဘုရားစွမ်းအင်များ ပိုမိုပြည့်ဝလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် အသက်ကို ဝဝရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ အာရုံများကို စုစည်းလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ရှိနေသော စွမ်းအင်များသည် ယခုအခါတွင် ပိုမိုသန့်စင်လာပြီး သူ၏ အလိုဆန္ဒအတိုင်း လိုသလို လှုပ်ရှားစေနိုင်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
သူသည် လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ထိုအခါ သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်မှနေ၍ စိမ်းလန်းသော အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ကြာပွတ်တစ်ချောင်းကဲ့သို့ လေထုကို ခွင်းထွက်သွားသည်။ ထိုနွယ်ပင်၏ ထိပ်ဖျားတွင် အနှစ်သာရလေးလံသောရေ ၏ အရှိန်အဝါများ စုဝေးနေပြီး အလွန်ပင် ပြင်းထန်သော စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
ဘုန်း!
နွယ်ပင်သည် မြေပြင်ကို ရိုက်ချလိုက်ရာ ကြီးမားသော အသံနှင့်အတူ မြေကြီးများ လွင့်စင်သွားသည်။ ရှန်ထျန်းသည် သူ၏ လက်ရှိစွမ်းအားကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်သွားရသည်။ သူသည် ဤမျှလောက်ထိ ပိုမိုအားကောင်းလာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ယခုဆိုလျှင် ရွှေအနှစ်သာရ (Golden Core) အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့်ပင် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နိုင်သည့် အစွမ်းအစကို သူ ပိုင်ဆိုင်ထားပြီဖြစ်သည်။
သူသည် လက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီးနောက် နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ ယခုအခါ ၎င်းသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကဲ့သို့ပင် လိုက်လျောညီထွေ ရှိနေသည်။ ရှန်ထျန်းသည် ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းကြောင်းတွင် အရေးပါသော ခြေလှမ်းသစ်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
"ဒီလောက်ဆိုရင်တော့ အပြင်လောကကို ပြန်သွားဖို့ အချိန်တန်ပြီ။"
ရှန်ထျန်းသည် အာခွန်ပင်လယ်လက်စွပ် ကို ကိုင်ထားရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အားလုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ တောင်ကြားထဲမှ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အနာဂတ်အတွက် အစီအစဉ်များစွာ ပေါ်လာသည်။ ဓားသခင်တံဆိပ် နှင့် ပတ်သက်သည့် လျှို့ဝှက်ချက်များ၊ မိစ္ဆာ တို့၏ လှုပ်ရှားမှုများ၊ ဤအရာအားလုံးသည် သူ၏ ခြေလှမ်းသစ်များအတွက် အစပျိုးခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
သူသည် တောင်ကြားမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအားမှာ ပိုမိုတည်ငြိမ်လာသည်။ ရှန်ထျန်းသည် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ နေရောင်ခြည်သည် သစ်ရွက်များကြားမှတစ်ဆင့် သူ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။
"ကျိုအာ... လုကျီ... ငါတို့ မကြာခင် ပြန်တွေ့ကြမယ်။"
သူသည် ဤတောအုပ်ထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာ နေထိုင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ယခုမူ သူသည် ပိုမိုအားကောင်းသော စွမ်းအားများနှင့်အတူ ပြင်ပလောကသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ ခရီးစဉ်သည် ယခုမှ စတင်တော့မည်ဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်းသည် နောက်တစ်ကြိမ် နောက်ပြန်မလှည့်ကြည့်တော့ဘဲ တောအုပ်၏ အတိမ်အနက်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ခြေလှမ်းလှမ်းကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ သူ၏ ပုံရိပ်မှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဝေးကွာသွားပြီးနောက် တောအုပ်တစ်ခုလုံးသည် ပြန်လည်၍ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။