အခန်း ၁၅၆ - အများရှေ့တွင် အချစ်ပြသခြင်းက သေခြင်းတရားသို့ ဦးတည်စေသည်
ရှန်ထျန်း သည် လုကျီ ကို ကြည့်လိုက်သည်။ လုကျီ ၏မျက်နှာမှာ ပန်းရောင်သန်းနေပြီး သူမ၏မျက်လုံးများမှာ ရှက်ရွံ့မှုနှင့် ကြည်နူးမှုတို့ဖြင့် တောက်ပနေသည်။ သူမသည် ရှန်ထျန်း ၏လက်မောင်းကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်တွယ်ထားပြီး သူမ၏ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးနီးပါး ရှန်ထျန်း ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ မှီတွယ်နေ၏။
"အစ်ကိုရှန်ထျန်း၊ ကျွန်မတို့ကို ဘယ်သူမှ မနှောင့်ယှက်နိုင်တော့ဘူးမလား"
လုကျီ ၏အသံမှာ ပျားရည်ကဲ့သို့ ချိုမြိန်နေသော်လည်း ရှန်ထျန်း မှာမူ အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေသည်။ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဤနေရာသည် ကောင်းကင်ရေစင်အမတေနေအိမ် ၏ အလယ်ဗဟိုဖြစ်ပြီး အလွန်အမင်း တိတ်ဆိတ်နေသည်။ သို့သော်လည်း လေထုထဲတွင် တင်းမာမှုတစ်ခုကို သူ ခံစားနေရသည်။
"လုကျီ၊ အခုအချိန်က အချစ်ဇာတ်လမ်းတွေ ပြောနေရမယ့် အချိန်မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ သတိထားဖို့ လိုတယ်"
ရှန်ထျန်း က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ဓားသခင်တံဆိပ် ကို လက်ထဲတွင် တင်းတင်းကိုင်ထားရင်း မီးတောက်ကျမ်း ကို အသုံးပြုရန် အသင့်ပြင်ထားသည်။ ထိုစဉ်မှာပင် အဝေးမှ တုန်ခါသံတစ်ခုကို သူတို့ ကြားလိုက်ရသည်။
ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် ယင်ယန်မိစ္ဆာထိုးဖောက်သေနတ် ၏ အသံနှင့်အတူ အနက်ရောင်အရိပ်တစ်ခုသည် သူတို့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာသည်။ ရှန်ထျန်း သည် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဖီးနစ်အမွေးမျက်နှာဖုံး ကို ဝတ်ဆင်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်။
"သတိထား!"
သူသည် နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ထိုအရိပ်ကို တားဆီးလိုက်သည်။ အနှစ်သာရလေးလံသောရေ ၏ တုန်ခါမှုကြောင့် လေထုမှာပင် ပုံပျက်သွားသည်။ အာခွန်ပင်လယ်လက်စွပ် မှတဆင့် သူသည် စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
"ဟားဟားဟား! ရှန်ထျန်း၊ မင်း ဒီလောက်နဲ့ပဲ ပြီးသွားပြီလို့ ထင်နေတာလား"
ထိုအသံမှာ မိစ္ဆာ တစ်ဦး၏ အသံဖြစ်သည်။ အမှောင်ထုထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော ထိုလူသည် ရှန်ထျန်း ကို လှောင်ပြောင်နေသည်။ လုကျီ မှာ ကြောက်ရွံ့သွားသော်လည်း သူမသည် ရှန်ထျန်း ၏ဘေးမှ ခွာမသွားပေ။
"အစ်ကိုရှန်ထျန်း၊ ကျွန်မ အစ်ကို့ကို ကူညီပေးမယ်"
လုကျီ သည် သူမ၏ စွမ်းအားများကို စုစည်းလိုက်သည်။ သို့သော် ရှန်ထျန်း က သူမကို တားလိုက်သည်။
"မလုပ်နဲ့ လုကျီ။ နောက်ဆုတ်နေ။ ဒါက ငါ့ကိစ္စပဲ"
ရှန်ထျန်း သည် ယင်ယန်မိစ္ဆာထိုးဖောက်သေနတ် ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းရင်း ဓားသခင်တံဆိပ် ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ဓား၏အရှိန်အဝါသည် မိစ္ဆာ ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ပြန်လည်တွန်းလှန်လိုက်သည်။ ဤတိုက်ပွဲမှာ အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေခြင်းကြားတွင် ရှိနေသည်။ သူသည် သိလိုက်ရသည်။ အများရှေ့တွင် အချစ်ကို ပြသခြင်းသည် ဤကဲ့သို့သော အန္တရာယ်မျိုးကို ခေါ်ဆောင်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့မိပေ။
ရှန်ထျန်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်သောအခါ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးရှိ အရိုးအဆစ်များမှာ တဖျောက်ဖျောက် မြည်ဟည်းသွားသည်။
သူ၏မျက်ခုံးကြားတွင် ရွှေရောင်လျှပ်စီးကြောင်းများ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားပြီး မူလက ထောင်မတ်နေသည့် သူ၏ဆံပင်များမှာလည်း ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ကျလာသည်။
သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ ရှန်ထျန်း သည် ကြီးမားလှသော တောင်ကြားကြီးမှာ ယခုအခါ အပျက်အစီးပုံကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။
သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ ဖုန်မှုန့်များနှင့် ပြာများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အလွန်အမင်း ရှုပ်ပွနေပုံပေါက်သဖြင့် သူ့စိတ်ထဲတွင် မကျေမနပ်ဖြစ်သွားသည်။
"အားလုံးကိုမှုတ်ထုတ်လိုက်!"
သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော ချီစွမ်းအင်လှိုင်းများသည် လေမှုတ်စက်တစ်ခုကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။
တစ်ခဏချင်းမှာပင် ဖုန်မှုန့်များနှင့် ပြာများအားလုံး လွင့်စင်သွားပြီး သူ၏အဝတ်အစားများမှာ ပြန်လည်သန့်ရှင်းသွားသည်။
ယခုအခါတွင် ရှန်ထျန်း သည် သူ၏သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာတွင်မူ ဖီးနစ်အမွေးမျက်နှာဖုံး ကို တပ်ဆင်ထားသည်။ သူသည် ထိုနေရာတွင် ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားစွာ ရပ်တည်နေပြီး လောကီအရေးတို့နှင့် ကင်းရှင်းကာ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ဟန်ပန်အမူအရာဖြင့် တည်ရှိနေလေသည်။
သူသည် တောင်ကြား၏ဗဟိုချက်ဖြစ်သော လိုင်ခေါင်းဖြစ်နေသည့် နေရာကို ငေးကြည့်ရင်း ခဏတာ တွေဝေသွားသည်။
ငါ ဒီအခြေအနေကို သွားကြည့်သင့်သလား။
ဖန့်ချန်း ၏ ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါထဲမှ မြင်ကွင်းအရဆိုလျှင် ဤနေရာသည် သူကြုံတွေ့ရမည့် ကံကောင်းခြင်းတစ်ခု ဖြစ်သင့်သော်လည်း အချိန်အခါမှာမူ မမှန်ကန်ပေ။
ဟုတ်ပါသည်၊ ရှန်ထျန်း သည် စောလွန်း၍ ရောက်လာခြင်းဖြစ်သည်။
အခြေအနေကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာကြည့်လျှင် ရှန်ထျန်း သည် နောက်ထပ် တစ်ရက် သို့မဟုတ် နှစ်ရက်ခန့် နောက်ကျမှ ရောက်လာမည်ဆိုပါက နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် များ မြို့ကို တိုက်ခိုက်နေသည်ကို ကြုံတွေ့ရမည်မဟုတ်ပေ။
ဟုတ်ပါတယ်၊ ရှန်ထျန်း ၏ ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါကြောင့်သာ မဟုတ်ပါက သူသည် ဤနေရာကို ကိုယ်တိုင်ရှာတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ထို့ကြောင့် ခြုံငုံ၍ဆိုရသော် ၎င်းသည် ကံဆိုးမသွားရာ ကံကောင်းသည့်အဖြစ်မျိုးဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။ လက်ရှိအချိန်အထိတော့ အရာအားလုံးက တန်ဖိုးရှိနေဆဲပင်။
မြူခိုးလွင်ပြင်၏ ဝိညာဉ်မြူခိုးများမှာ ပျံ့လွင့်သွားခြင်းမရှိသေးသဖြင့် တောင်တန်းကြီးကို တစ်ဖန်ပြန်၍ ဖုံးလွှမ်းထားပြန်သည်။
သို့သော် နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ၏ အရည်ရွှမ်းသော အနှစ်သာရများကို အမြောက်အမြား စုပ်ယူပြီးနောက်တွင် ရှန်ထျန်း ၏ ဝိညာဉ်မြူခိုးများအပေါ် ခုခံနိုင်စွမ်းမှာ အလွန်မြင့်မားသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူသည် တောင်ကြားအတွင်း၌ လှုပ်ရှားမှုမရှိတော့သည်ကို အနည်းငယ် ရိပ်မိလိုက်သဖြင့် လုကျီ မှာ ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်အောက်တွင် ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။
ဟားဟား၊ ငါ့ရှေ့မှာ အချစ်ပြသဖို့ ဘယ်သူက ပြောလိုက်တာလဲ။
ထောင်ပေါင်းများစွာသော နှစ်များစွာ ကျင့်ကြံလာခဲ့ပြီးမှ အချစ်ပြသလေလေ သေဆုံးနှုန်း မြန်လေလေဆိုသည့် သဘာဝတရားကိုတောင် မသိကြဘူးလား။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ရှန်ထျန်း သည် တောင်ကြားဗဟိုချက်သို့ မဆင်မခြင် ဝင်ရောက်မသွားဘဲ လမ်းပတ်၍သာ သွားခဲ့သည်။ သူသည် ယခင်ကကဲ့သို့ ပြဿနာမျိုး မဖြစ်စေရန်အတွက် တောင်ကြား၏ အလယ်ဗဟိုကို အရပ်မျက်နှာပေါင်းစုံမှ စောင့်ကြည့်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။
လုကျီ ဆိုသည်မှာ ဘေးဒဏ်ကို ကျော်လွှားရန် ကြိုးစားခဲ့သည့် အစွမ်းထက်သော သတ္တဝါတစ်ဦးဖြစ်ရာ သူမတွင် ဝှက်ဖဲများ ကျန်ရှိနေသေးသလားဆိုသည်ကို မည်သူက သိနိုင်မည်နည်း။
ရှန်ထျန်း သည် တောင်ကြားတစ်ဝိုက်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုနေစဉ် တစ်ခုခုကောင်းသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူ၏မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသွားသည်။ နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ၏ ညှိုးနွမ်းပုပ်သိုးနေသော ကိုယ်ခန္ဓာအပိုင်းအစများပေါ်တွင် မီးလုံးတစ်လုံး လောင်ကျွမ်းနေသည်။ ၎င်းမှာ ပျံ့နှံ့သွားခြင်းလည်း မရှိ၊ ငြိမ်းသတ်သွားခြင်းလည်း မရှိပေ။
၎င်းမှာ ဓားသခင် ရှန်ထျန်း (မမှန်ကန်ပါက ဓားသခင် Qian Yang) ယခင်က ဆင့်ခေါ်ခဲ့သော နန်မင်လီမီးတောက်၏ မူလစွမ်းအင်ဖြစ်ကြောင်း ရှန်ထျန်း သိရှိလိုက်သည်။ နန်မင်လီမီးတောက်၏ မူလစွမ်းအင် ပြိုကွဲသွားပြီးနောက်တွင် ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဓားသခင် Qian Yang လက်ထဲတွင် ရှိစဉ်က နန်မင်လီမီးတောက်၏ မူလစွမ်းအင် အစိတ်အပိုင်းအနည်းငယ်မျှသာ ဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း သည် ထိုမီးလုံးမှာ နီရဲနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် ဖီးနစ်ငှက်ငယ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ လှုပ်ရှားနေပြီး အလွန်အစွမ်းထက်ပုံရသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှန်ထျန်း သည် ထိုမီးလုံးကို တွေ့ရှိလိုက်သည့်အခါ "ငါ ဒါကို လိုချင်တယ်" ဟူသော ရင်းနှီးပြီးသား စိတ်လှုပ်ရှားမှုမျိုး သူ၏အတွင်းစိတ်တွင် တစ်ဖန်ပြန်၍ ပေါ်ပေါက်လာပြန်သည်။
မှန်ပါသည်၊ ၎င်းသည် မီးတောက်ကျမ်း မှ ထွက်ပေါ်လာသည့် စွမ်းအင်ဖြစ်ပြီး ရှန်ထျန်း ထံသို့ ထိုမီးတောက်ကို လိုချင်တပ်မက်သည့်ဆန္ဒကို ပြသနေခြင်းဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း မှာ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်သွားသည်။ ဘာလို့များ မင်းက တွေ့သမျှ အရာအားလုံးကို စားသုံးချင်နေရတာလဲ!
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ ကျင့်စဉ်မှာ နန်မင်လီမီးတောက်ကို စုပ်ယူနိုင်စွမ်းရှိသဖြင့် စိတ်အားထက်သန်နေသည်။ ရှန်ထျန်း စိုးရိမ်နေသည့် တစ်ခုတည်းသောအချက်မှာ သူ၏ ကျောက်ကပ်တွင် အနှစ်သာရလေးလံသောရေ ကို ရရှိထားပြီးဖြစ်ရာ နန်မင်လီမီးတောက်အတွက် နေရာကျန်သေးပါ့မလားဆိုသည့် အချက်ပင်။
သူတို့နှစ်ခုက အတွင်းထဲမှာ တစ်ခုနဲ့တစ်ခု မတည့်ဘဲ တိုက်မိပြီး ငါ့ခန္ဓာကိုယ် ပေါက်ကွဲသွားမှာလား။
အင်း... မဖြစ်ဘူး၊ ငါ အန္တရာယ်မယူနိုင်ဘူး!
လုံခြုံရေးက ပထမ၊ ကျင့်ကြံခြင်းက ဒုတိယ။
ထိုသို့ တွေးမိလိုက်သည်နှင့် ရှန်ထျန်း သည် ကျောက်သေတ္တာတစ်လုံးကို ဂရုတစိုက် ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ သူ ကောင်းကင်ရေစင်အမတေနေအိမ် တွင် ရှိနေစဉ်က ဝိညာဉ်ရေစင်အမတေ၏ နန်းတော်မှ ရရှိခဲ့သော ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်သည်။
မူလက သေတ္တာသုံးလုံးရှိပြီး ၎င်းမှာ တစ်လုံးဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် အနှစ်သာရလေးလံသောရေ များဖြင့် ပြည့်နေခဲ့သည်။ ရှန်ထျန်း သည် ၎င်းကို ထုတ်ယူကာ နန်မင်လီမီးတောက်၏ မူလစွမ်းအင်ကို ဂရုတစိုက် ထည့်သွင်းပြီးနောက် အလုံပိတ်လိုက်သည်။
သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က အမှန်တကယ် လိုချင်နေသော်လည်း ရှန်ထျန်း သည် ခန္ဓာကိုယ်၏ တပ်မက်မှုနောက်သို့ လိုက်ပါသွားမည့် အားနည်းသူတစ်ဦး မဟုတ်ပေ။ သူသည် လုံးဝခုခံနိုင်ပြီး ၎င်းကို မစားဘဲ နေနိုင်သေးသည်။
နန်မင်လီမီးတောက်၏ မူလစွမ်းအင်ကို ကျောက်သေတ္တာထဲ ထည့်ပြီးနောက် သူ၏ အာခွန်ပင်လယ်လက်စွပ် ထဲတွင် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် ရှန်ထျန်း သည် စုံစမ်းရန်အတွက် တောင်ကြား၏ဗဟိုချက်ကို ပတ်၍ ဆက်လက် လမ်းလျှောက်သွားသည်။
ရှန်ထျန်း သည် တစ်ပတ်ပတ်ကြည့်ပြီးနောက်တွင် မမှန်ကန်သည်ကို ဘာမျှမတွေ့ရှိရသဖြင့် သူ၏ ဓားသခင်တံဆိပ် ကို ထုတ်ယူကာ ဂရုတစိုက်ဖြင့် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ သူသည် ဘယ်ဘက်လက်တွင် ဓားသခင်တံဆိပ် ကို ကိုင်ထားပြီး ညာဘက်တွင် Black Tortoise Shield ကို ကိုင်ထားကာ သူ၏နောက်ဘက်တွင် ယင်ယန်မိစ္ဆာထိုးဖောက်သေနတ် ကိုးခုကို ပေါ်လွင်နေစေသည်။
လက်ရှိတွင် ရှန်ထျန်း မှာ အစွမ်းကုန် ပြင်ဆင်ထားပြီး အလွန်လုံခြုံအောင် ကြိုးစားထားသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ရှန်ထျန်း သည် တောင်ကြား၏ ဗဟိုချက်သို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်သွားသည်။
သူသည် ထိုနေရာတွင် ကောင်းကင်အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် ငွေရောင်ရေကန်ငယ်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။
ရှန်ထျန်း ရေကန်ကို မထိတွေ့မီမှာပင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ပြေလျော့သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
ရေကန်ထဲမှ ထွက်ပေါ်နေသော အသက်ဓာတ်များမှာ အလွန်ကြွယ်ဝလှပြီး တစ်စက်မျှထိတွေ့ရုံနှင့်ပင် လူကို ပြန်လည်သက်ဝင်စေကာ အရိုးမှ အသားဖြစ်လာစေနိုင်သည်ဟု ထင်ရသည်။
ဤသည်မှာ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာအတွင်း ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်များကို အမြောက်အမြား စုပ်ယူထားခဲ့သော လုကျီ ၏ အနှစ်သာရရည်များဖြစ်မည်ဟု ရှန်ထျန်း ခန့်မှန်းလိုက်သည်။
ဤဝိညာဉ်စမ်းရေမှာ နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ၏ ရုပ်ခန္ဓာကို ၉၀ ရာခိုင်နှုန်း စတေးမှသာ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် သည် မီတာ ၃,၀၀၀ ရှည်လျားပြီး ၎င်း၏အမြစ်များမှာ ဝိညာဉ်မြူခိုးတောင်ကြားတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ ထို့ကြောင့် ဤဝိညာဉ်စမ်းရေ၏ တန်ဖိုးမှာ မည်မျှကြီးမားသည်ကို သိသာထင်ရှားလှသည်—၎င်းမှာ တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာတစ်ခု အသေအချာပင်ဖြစ်သည်။
ရွှေရောင်အရှိန်အဝါရှိသည့် Fang Chang ပင်လျှင် ဝိညာဉ်စမ်းရေကန်ငယ်လေးတစ်ခုသာ ရရှိခဲ့သည်ကို သိထားရမည်...
အဲ? အဟွတ်၊ အဟွတ်... ခဏလေး!!!
ရှန်ထျန်း အံ့အားသင့်သွားသည်။
တစ်ခုခု လွဲနေပြီ!
မှန်ပါသည်! ဒါက များလွန်းနေပြီ!
ဘာလို့များ ဒီလောက်အများကြီး ဖြစ်နေရတာလဲ!?
Fang Chang ၏ ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါ မြင်ကွင်းတွင် ဝိညာဉ်စမ်းရေကန်ငယ်လေးတစ်ခုသာ ရှိပြီး အများဆုံးရှိမှ ကုဗမီတာဝက်ခန့်သာ ရှိသည်။ သို့သော် ရှန်ထျန်း ယခုတွေ့နေရသည့် ဝိညာဉ်စမ်းရေမှာ ကုဗမီတာဝက်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုနေသည်။
ဒါက ရေကန်ငယ်လေးတစ်ခု မဟုတ်တော့ဘူး!
တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ရှန်ထျန်း သိလိုက်သည်မှာ ထိုရေကန်ငယ်မှာ ငါးမီတာကျယ်ပြီး အနက်မှာလည်း တစ်မီတာမနည်းပေ။ ဆိုလိုသည်မှာ ဤဝိညာဉ်စမ်းရေမှာ Fang Chang တွေ့ခဲ့ရသည့် စမ်းရေထက် ၁၀ ဆကျော် ပိုများနေသည်။
ဤအချက်က ရှန်ထျန်း ကို ဝမ်းသာစေခြင်းမရှိဘဲ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနှင့် အလွန်သတိကြီးသွားစေသည်။
ဒီလို စတုရန်းမီတာ ဆယ်ဂဏန်းလောက်ရှိတဲ့ ဝိညာဉ်စမ်းရေတွေက ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ? ဒီတောင်ကြားထဲမှာ တခြားလူတွေ ရှိနေတာလား?
ရှန်ထျန်း သည် ဓားသခင်တံဆိပ် ကို တင်းတင်းကိုင်ထားကာ ဓားဝိညာဉ်ကို မည်သည့်အချိန်မဆို ဆင့်ခေါ်ရန် အသင့်ပြင်ထားစဉ် ရုတ်တရက် ရေကန်ငယ်ထဲမှ အရာငယ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ရေပက်ဖြန်းသံတစ်ခု ထွက်လာသည်။
၎င်းမှာ တစ်မီတာရှည်သော နွယ်ပင်တစ်ခုဖြစ်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှာ မြစိမ်းရောင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဝိညာဉ်စမ်းရေထဲတွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လှုပ်ရှားနေပြီး ရေများကို ပက်ဖြန်းနေသည်။ အလွန်ပျော်ရွှင်နေပုံရသည်။
ရေထဲမှ ထွက်လာသည့်အခါ ၎င်းသည် ရှန်ထျန်း နှင့် မျက်လုံးချင်း တည့်တည့်ဆုံသွားသည်။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ချက်ချင်းပင် ကျောက်ရုပ်ကဲ့သို့ ငြိမ်သက်သွားကြသည်။ ရှန်ထျန်း နှင့် နွယ်ပင်ငယ်လေးတို့မှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် စိုက်ကြည့်ရင်း လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ ရပ်တန့်သွားသည်။
ရှန်ထျန်း သည် သူ၏လက်ဖဝါးများတွင် ချွေးစေးများ ပြည့်နှက်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ထိတ်လန့်နေမိသည်။
သူ့ရှေ့က နွယ်ပင်ငယ်လေး၏ အရောင်မှာ နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ၏ အရောင်ဖြစ်နေပြီး လုကျီ နှင့်ပင် ဆက်စပ်နေနိုင်သေးသည်။
ဤနွယ်ပင်ငယ်လေးက မည်မျှစွမ်းအားကြီးသည်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။ အကယ်၍ ၎င်းသာ Nascent Soul သို့မဟုတ် Soul Formation ကျင့်ကြံသူကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်နိုင်စွမ်းရှိပါက ရှန်ထျန်း လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် သေဆုံးသွားလိမ့်မည် မဟုတ်လော။
မင်း ငါ့ကို မမြင်ပါစေနဲ့! မင်း ငါ့ကို မမြင်ပါစေနဲ့!
ရှန်ထျန်း သည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ဆုတောင်းနေသော်လည်း မအောင်မြင်ပေ။
သေးငယ်သော နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် သည် ရှန်ထျန်း ကို အသေအချာ တွေ့ရှိသွားပြီး တိုက်ခိုက်လာတော့သည်။
၎င်းသည် ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားပြီးနောက် ငွေရောင်ဝိညာဉ်စမ်းရေများကို ရှန်ထျန်း ဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်းသည် ရေကန်၏အောက်ခြေသို့ ရုတ်တရက် ဦးတည်သွားပြီး မြေကြီးထဲသို့ ရူးသွပ်စွာ တိုးဝင်သွားတော့သည်။
မှန်ပါသည်၊ ဤသေးငယ်သော နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် သည် ကြောက်ရွံ့သွားပြီး အောက်ခြေသို့ ထွက်ပြေးနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သည့် ရှန်ထျန်း သည် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူ၏ အကာအကွယ်အတားအဆီးကို အမြင့်ဆုံးစွမ်းအားဖြင့် ဖွင့်လိုက်သည်။ သို့သော် ဝိညာဉ်စမ်းရေများ သူ၏ အကာအကွယ်အတားအဆီးပေါ်သို့ ကျရောက်လာပြီးနောက် မည်သည့်ထူးခြားမှုမျှ ဖြစ်ပေါ်မလာခဲ့ပေ။
ရှန်ထျန်း သည် ထိုစွမ်းအား၏ ရိုက်ခတ်မှုမှာ အခြေခံအုတ်မြစ်ချကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုနှင့်သာ ညီမျှသည်ကို ခံစားမိလိုက်သည်။
"..."
မြေကြီးထဲသို့ တိုးဝင်ကာ ပို၍နက်ရှိုင်းသည့်နေရာသို့ ဆက်လက်ဦးတည်နေသည့် သေးငယ်သော နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ၎င်းမှာ ရှန်ထျန်း ကို ကြောက်ရွံ့နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။
ရှန်ထျန်း သည် အလွန်ပင် ပီတိဖြစ်သွားသည်။
မင်းက ငါ့ကို ကြောက်နေတာဆိုတော့ ငါကလည်း မင်းကို ကြောက်စရာမလိုတော့ဘူးပေါ့!
မိစ္ဆာငယ်လေး၊ ငါ့လက်အောက်ကိုသာ ငြိမ်ငြိမ်လေး ဝင်လာခဲ့တော့!
ရှန်ထျန်း သည် ဓားသခင်တံဆိပ် ကို အားကုန်စိုက်ကာ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။ သူ၏မျက်လုံးများမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်ပျောက်ကွယ်သွားသည့် နွယ်ပင်ငယ်လေးကို အမိအရ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
"ဘယ်ကိုမှ မသွားရဘူး!"
ရှန်ထျန်း သည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ခုန်ချလိုက်သည်။ သူသည် အာခွန်ပင်လယ်လက်စွပ် ထဲမှ အခြားသော အထောက်အကူပြုပစ္စည်းများကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး နွယ်ပင်ငယ်လေး တိုးဝင်သွားသည့် လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်လံတူးဖော်တော့သည်။
ထိုနွယ်ပင်ငယ်လေးမှာ အလွန်လျင်မြန်လှသည်။ ၎င်းသည် မြေကြီးထဲတွင် ငါးကဲ့သို့ပင် ပေါ့ပါးသွက်လက်စွာ ရွေ့လျားနေသည်။ သို့သော် ရှန်ထျန်း မှာလည်း အလျှော့ပေးမည့်သူ မဟုတ်ပေ။ သူသည် မိမိ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အသုံးပြု၍ မြေသားများကို ခွဲထုတ်ကာ အမြန်ဆုံး လိုက်လံไล่ဖမ်းဆီးနေသည်။
အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ရှန်ထျန်း သည် နွယ်ပင်ငယ်လေး၏ အမြီးစကို လက်ဖြင့် လှမ်းဆွဲမိလိုက်သည်။
"မိပြီ!"
ရှန်ထျန်း ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။ သို့သော် နွယ်ပင်ငယ်လေးမှာ အလွန်ချော်ပြေးနိုင်လွန်းလှသည်။ ၎င်းသည် ရှန်ထျန်း ၏ လက်ထဲမှ ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားရင်း အလွန်ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
"ဟေ့ကောင်လေး၊ မင်းက ငါ့ကို ဒီလောက်ထိတောင် အလုပ်ရှုပ်အောင် လုပ်ရသလား!"
ရှန်ထျန်း သည် မကျေမနပ်ဖြစ်သွားပြီးနောက် သူ၏ အာခွန်ပင်လယ်လက်စွပ် ထဲမှ အထူးပြုလုပ်ထားသည့် ဖမ်းဆီးရေးပိုက်ကွန်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ကာ နွယ်ပင်ငယ်လေးကို အမိအရ ထုပ်ပိုးလိုက်သည်။
နွယ်ပင်ငယ်လေးမှာ ပိုက်ကွန်ထဲတွင် အငြိမ်မနေဘဲ တစ်ချိန်လုံး လူးလွန့်နေသည်။ ရှန်ထျန်း သည် ၎င်းကို ငြိမ်သက်သွားစေရန်အတွက် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အနည်းငယ်ကို အသုံးပြုကာ ဖိနှိပ်လိုက်သည်။
နောက်ဆုံးတွင် နွယ်ပင်ငယ်လေးမှာ အနည်းငယ် ငြိမ်ကျသွားသည်။ ရှန်ထျန်း သည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီးနောက် ၎င်းကို အနီးကပ် လေ့လာကြည့်လိုက်သည်။ နွယ်ပင်ငယ်လေးမှာ အလွန်နူးညံ့ပြီး တောက်ပနေဆဲဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ ထွက်ပေါ်နေသော စွမ်းအင်များမှာ အလွန်သန့်စင်လှသည်။
ရှန်ထျန်း သည် ဤအရာမှာ နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ၏ အဓိကအပိုင်းအစ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း နားလည်လိုက်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းကိုသာ အောင်မြင်စွာ ပျိုးထောင်နိုင်ပါက အနာဂတ်တွင် ကြီးမားသည့် အကျိုးကျေးဇူးများ ရရှိနိုင်မည်မှာ အသေအချာပင်။
သူသည် နွယ်ပင်ငယ်လေးကို ဂရုတစိုက် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် ဝိညာဉ်စမ်းရေကန်ဆီသို့ ပြန်လည်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ရေကန်ထဲတွင် ကျန်ရှိနေသော အနှစ်သာရရည်များကိုလည်း သူ လေလွင့်မခံနိုင်ပေ။
ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ အာခွန်ပင်လယ်လက်စွပ် ကို အသုံးပြု၍ ဝိညာဉ်စမ်းရေများကို စတင်စုဆောင်းတော့သည်။ ဤရတနာမှာ အလွန်ရှားပါးလှသည်ဖြစ်ရာ တစ်စက်မျှမကျန်အောင် သိမ်းဆည်းမှသာ သူ၏ စိတ်ကျေနပ်မှု ရရှိမည်ဖြစ်သည်။
သူသည် အလုပ်ရှုပ်နေစဉ်တွင်ပင် စိတ်ထဲ၌ တွေးတောနေမိသည်။ ဤတောင်ကြားထဲတွင် အခြားသော လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိသေးသလား။ သို့သော် လက်ရှိအချိန်တွင်မူ သူရရှိထားသည့် ရတနာများမှာပင် လုံလောက်နေပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
ရှန်ထျန်း သည် အားလုံးကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။
ရှန်ထျန်းသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက် ၎င်း၏စိတ်ကို ငြိမ်သက်အောင် ပြုလုပ်လိုက်သည်။ သူသည် အာခွန်ပင်လယ်လက်စွပ် ကို အသုံးပြု၍ ဝိညာဉ်စမ်းရေကန်ထဲရှိ အနှစ်သာရရည်များကို တစ်စက်မျှမကျန်အောင် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ဤရတနာမှာ အလွန်ရှားပါးလှသည်ဖြစ်ရာ အဖိုးတန်သော အနှစ်သာရများကို လေလွင့်မခံနိုင်ပေ။
သူသည် အလုပ်ရှုပ်နေစဉ်တွင်ပင် စိတ်ထဲ၌ တွေးတောနေမိသည်။ ဤတောင်ကြားထဲတွင် အခြားသော လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိသေးသလား။ သို့သော် လက်ရှိအချိန်တွင်မူ သူရရှိထားသည့် ရတနာများမှာပင် လုံလောက်နေပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
ရှန်ထျန်း သည် အားလုံးကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။ သူသည် အဝေးသို့ ခြေလှမ်းမလှမ်းမီ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုနေရာမှာ ယခုအခါတွင်မူ အသက်မဲ့သွားသကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်နေသည်။
သူသည် ယခုရရှိထားသော နတ်ဘုရားစားနွယ်ပင် ကို အမြန်ဆုံး ပြန်လည်စစ်ဆေးလိုနေသည်။ အကယ်၍ ၎င်းကိုသာ အောင်မြင်စွာ ပျိုးထောင်နိုင်ပါက သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းကြောင်းတွင် ကြီးမားသည့် အထောက်အပံ့တစ်ခု ရရှိလာမည်မှာ အမှန်ပင်။
ရှန်ထျန်း သည် မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခုကို ဆောင်ထားရင်း တောင်ကြားလမ်းကြောင်းအတိုင်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြန်လည်ထွက်ခွာလာခဲ့တော့သည်။ သူ၏ ခြေလှမ်းများမှာ ပေါ့ပါးသွက်လက်နေပြီး ရရှိထားသော အောင်မြင်မှုအတွက် စိတ်ထဲတွင် များစွာ ပီတိဖြစ်နေမိသည်။
တောင်ကြားမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ရှန်ထျန်း သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်စစ်ဆေးလိုက်သည်။ အရာအားလုံးမှာ ငြိမ်သက်နေဆဲဖြစ်ပြီး အန္တရာယ်တစ်ခုခု ရှိနေပုံမပေါ်ပေ။ သူသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ခရီးစဉ်ကို ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူရရှိခဲ့သော အကျိုးကျေးဇူးများမှာ သူမျှော်လင့်ထားသည်ထက်ပင် ပိုမိုများပြားနေသည်။ ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ပြန်လည်စုစည်းလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ခရီးကို ဆက်လက်ထွက်ခွာသွားတော့သည်။