ခေါင်းစဉ် - အမှန်တကယ်တော့ ငါက ကံကြမ္မာရဲ့သားတော် မဟုတ်ပါဘူး – အခန်း (၁၅) - မင်းက တကယ် သရုပ်ဆောင်တစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်
ရှန်ထျန်း သည် ရှန်အို အား စိုက်ကြည့်ကာ အတွေးထဲတွင် အံ့သြတုန်လှုပ်နေမိသည်။
ဒီကောင်လေးက တကယ်ပဲ အန္တရာယ်ကင်းကင်းနဲ့ လွတ်မြောက်လာခဲ့တာလား။
ဒါ မဖြစ်နိုင်တာ။
သူကိုယ်တိုင်တောင် မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် ထဲကို ဝင်ရောက်ဖို့အတွက် အတော်လေး အားထုတ်ခဲ့ရပြီး အခက်အခဲများစွာနဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသေးသည်။ ထိုနေရာက အန္တရာယ်တွေ ဘယ်လောက်များပြားတယ်ဆိုတာကို သူ အသိဆုံး ဖြစ်သည်။
ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် အလွန်နိမ့်ပါးပြီး အတွေ့အကြုံလည်း မရှိလှတဲ့ ရှန်အို လို လူငယ်လေးတစ်ယောက်က ဘာအကာအကွယ်မှ မပါဘဲ အထဲကိုဝင်သွားခဲ့ရင် အရိုးတောင် ကျန်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။
ဒါပေမဲ့ ယခုအချိန်မှာတော့ ထိုကောင်လေးက သူ့ရှေ့မှာ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နဲ့ ရပ်နေကာ ဆံပင်တစ်ပင်တောင် မကျွတ်ဘဲ အကောင်းပကတိ ရှိနေသည်။
"ရှန်အို၊ မင်း... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အထဲကနေ ထွက်လာနိုင်တာလဲ။" ရှန်ထျန်း ၏ အသံမှာ အံ့သြမှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
ရှန်အို က ရှန်ထျန်း ကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် ပြုံးပြလိုက်သည်။ သူ၏ အပြုံးသည် သာမန်မဟုတ်ဘဲ အထက်စီးကနေ ကြည့်နေသည့် အသွင်ဆောင်နေသည်။
"အစ်ကိုကြီး ရှန်ထျန်း၊ ကျွန်တော် ဘာလို့ မထွက်လာနိုင်ရမှာလဲ။ အဲ့ဒီနေရာက ထင်သလောက်လည်း မခက်ခဲပါဘူး။" ရှန်အို က အေးအေးလူလူပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှန်ထျန်း ရင်ထဲတွင် ဒေါသအနည်းငယ် ထွက်သွားမိသည်။ မခက်ခဲဘူး ဟုတ်စ။ မင်းက ဘာတွေသိလို့လဲ။
ဘေးတွင် ရပ်နေသော လီလျန်အာ ကလည်း ရှန်အို ကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်လာသည်။ သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်းများထဲတွင် သံသယအငွေ့အသက်များ ကိန်းအောင်းနေသည်။
"ရှန်အို၊ မင်း တကယ်ပဲ အထဲမှာ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ဘူးပေါ့။ အဲ့ဒီနေရာမှာရှိတဲ့ စောင့်ကြပ်နေတဲ့ သားရဲတွေရော၊ အတားအဆီးတွေရော ဘယ်လိုလုပ် ကျော်ဖြတ်လာခဲ့တာလဲ" လီလျန်အာ က မေးမြန်းလိုက်သည်။
ရှန်အို က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက အတန်ငယ် ဝမ်းနည်းနေဟန်ဆောင်ကာ ပြောလိုက်သည်—
"အစ်မတော် လီလျန်အာ ရယ်၊ ကျွန်တော်လည်း ဘယ်လိုလုပ် ကျော်ဖြတ်ခဲ့ရမလဲဆိုတာ မသိပါဘူး။ အထဲကို ရောက်သွားတဲ့အချိန်မှာ အရာရာတိုင်းက ထူးဆန်းနေတယ်။ ကျွန်တော် တကယ်ပဲ ကြောက်လန့်ပြီး သေလုမတတ် ဖြစ်ခဲ့ရတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ပဲ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျွန်တော့်ကို ကူညီပေးခဲ့လို့သာ အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်လာနိုင်ခဲ့တာပါ။"
"ဘယ်သူက ကူညီတာလဲ" ရှန်ထျန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော်လည်း အတိအကျ မသိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီလူက အလွန်စွမ်းအားကြီးတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ဖြစ်မယ်ဆိုတာတော့ သေချာပါတယ်။ သူက ကျွန်တော့်ကို လမ်းပြပေးပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ တွေနဲ့ အဖိုးတန်ပစ္စည်းတွေကိုပါ ပေးခဲ့တာပါ။"
ရှန်အို ပြောရင်းဆိုရင်းနှင့် သူ၏ လက်စွပ်ကွင်းဆီမှ တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ အရာဝတ္ထုအချို့ ထွက်ကျလာသည်။
တဖိတ်ဖိတ် တောက်ပြောင်နေသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ များ၏ စွမ်းအင်လှိုင်းများက ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပြန့်နှံ့သွားသည်။
ရှန်ထျန်း နဲ့ လီလျန်အာ တို့၏ မျက်လုံးများ ကျယ်သွားကြသည်။
အဲ့ဒါတွေက... တကယ်ပဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ တွေပဲ!
အထူးသဖြင့် ရှန်ထျန်း မှာ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရင်ဘတ်ထဲတွင် တစ်ခုခုနဲ့ ထိုးသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူကိုယ်တိုင်တောင် အပင်ပန်းခံ ရုန်းကန်ခဲ့ရပြီးမှ အနည်းငယ်သာ ရခဲ့သော်လည်း၊ ယခုမူ ရှန်အို ရှေ့တွင် တောင်ပုံယာပုံ ရှိနေပေပြီ။
ဒီကောင်လေးက တကယ်ပဲ ကံကောင်းလွန်းတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် သူက အားလုံးကို လိမ်ညာနေတာလား။
ရှန်ထျန်း သည် ရှန်အို ကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်လိုက်သည်။
မင်းက တကယ် သရုပ်ဆောင်တစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်။ ဒီလောက် ငတုံးလိုလို၊ အားကိုးရာမဲ့လိုလိုနဲ့ ဟန်ဆောင်နေတာ တကယ်ကို လက်ဖျားခါရတယ်။
သို့သော် ရှန်ထျန်း ဘယ်လိုပဲ စဉ်းစားပါစေ၊ ရှန်အို ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မမှန်ကန်ကြောင်း ပြသနေသည့် အရိပ်အယောင် တစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ ရှာမတွေ့ပေ။
လီလျန်အာ က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ များကို ငေးကြည့်ရင်း တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်— "ရှန်အို၊ မင်း တကယ်ကို ကံကောင်းတာပဲ။ ကံတရားက မင်းဘက်မှာ ရှိနေသလိုပဲ။"
ရှန်အို က ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်— "အစ်မတော် ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ဒီလောက်ထိ ကံကောင်းလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိပါဘူး။"
ရှန်ထျန်း ကတော့ စိတ်ထဲတွင် ကျိတ်ပြီး သွားကြိတ်နေမိသည်။
ကံကောင်းတာ ဟုတ်လား။ ဒီကောင်လေးရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ဘာလျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိနေလဲဆိုတာ ငါ မဖြစ်မနေ စုံစမ်းရမယ်။
ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ တစ်သိန်း!
ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးလျှင် ငွေသန့် တစ်ထောင်နှင့် ညီမျှသည်။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ တစ်သိန်းဆိုလျှင် ငွေသန့်သန်းပေါင်း တစ်ရာပင်တည်း! ဤပမာဏသည် သာမန်လူတစ်ယောက်အတွက် ဘဝပေါင်းတစ်ရာစာမျှ သုံးစွဲရန် လုံလောက်ပေသည်။
အဲ့ဒါက ကျောက်တုံးလောင်းကစားပွဲတစ်ခုမှာ ကျောက်စိမ်းခဲငယ်လေး တစ်ခုရဲ့ တန်ဖိုးပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
തീർച്ചပါပဲ၊ ဒီဝိညာဉ်ကျောက်ရိုင်းတုံးကို မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် ရဲ့ ကံကောင်းစေမယ့် အဆောင်လက်ဖွဲ့တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြပါတယ်။
သို့သော်လည်း လူတိုင်းက အပြာရောင်ရေဗူးပုံစံ ဝိညာဉ်ကျောက်ရိုင်းတုံးကို လက်ညှိုးထိုးပြနေသော ရှန်ထျန်း အား ထူးဆန်းသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
"သခင် ရှန်ထျန်း၊ သေချာရဲ့လားဗျ။" ဒုခေါင်းဆောင်က သတိပေးလိုက်သည်— "ဒီဝိညာဉ်ကျောက်ရိုင်းတုံးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ဖြစ်ရပ်မှန်ကို မကြားဖူးဘူးလား။"
ဝိညာဉ်ကျောက်ရိုင်းတုံး ဆိုင်တိုင်းလိုလိုမှာ မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် ထဲ၌ ကိုယ်ပိုင်ကံကောင်းခြင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့တွေ ရှိကြပါတယ်။ သို့သော်လည်း ဤအပြာရောင်ရေဗူးပုံစံ ဝိညာဉ်ကျောက်ရိုင်းတုံးကတော့ အားလုံးထဲတွင် အထင်ရှားဆုံးနှင့် အနာမည်အကြီးဆုံး ဖြစ်ပါတယ်။
မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် ရဲ့ ပိုင်ရှင်က ဒီကျောက်ရိုင်းတုံးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့စဉ်က တစ် မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် လုံး တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားခဲ့ရပါတယ်။
ချမ်းသာကြွယ်ဝသူများနှင့် စစ်မှန်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ အားလုံးနီးပါးက ဒီကျောက်တုံးကို လေလံဆွဲဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြဖူးပါတယ်။ အမြင့်ဆုံးပေးခဲ့တဲ့ ဈေးနှုန်းက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ တစ်သန်းကျော်တောင် ရှိခဲ့တာပါ။
သို့သော်လည်း ဝိညာဉ်ကျောက်ရိုင်းတုံး ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များစွာ စစ်ဆေးပြီးနောက်မှာတော့ လူတိုင်းရဲ့ မေးရိုးတွေ ပြုတ်ကျမတတ် ဖြစ်သွားခဲ့ကြပါတယ်။ ဒီကျောက်တုံးဟာ အရင်တုန်းကတော့ အမှန်တကယ်ပင် ရတနာတစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့ဖူးပါတယ်။ ကြီးမားတဲ့စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ နတ်ဘုရားပစ္စည်းတစ်ခုကို အထဲမှာ ထည့်သွင်းထားခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။
မထင်မှတ်ဘဲ အချိန်တွေ ကုန်လွန်လာတာနဲ့အမျှ အဲ့ဒီနတ်ဘုရားပစ္စည်းရဲ့ မူလစွမ်းအင်ရင်းမြစ် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ယခုအခါမှာတော့ အသုံးမဝင်တော့တဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့ပါပြီ။
သူ့ရဲ့ တကယ့်တန်ဖိုးက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ တစ်သောင်းတောင် မပြည့်တော့ပါဘူး!
မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် ပိုင်ရှင်က ရလဒ်ကို လက်မခံနိုင်ဘဲ အခြားသော ဝိညာဉ်ကျောက်ရိုင်း တန်ဖိုးဖြတ်ပညာရှင်များစွာကိုပါ ဖိတ်ခေါ်ကာ အဆိုပါကျောက်တုံးကို ထပ်မံစစ်ဆေးစေခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ရလဒ်များက အတူတူပင် ဖြစ်နေခဲ့သည်— ကျောက်တုံးက ကြည့်ကောင်းလှပနေသော်လည်း အတွင်း၌မူ အသုံးမဝင်တော့ပေ။
ထိုဖြစ်ရပ်ကို လူတိုင်းက သိကြပြီး နောက်ပိုင်းတွင် မည်သူမျှ ထိုကျောက်တုံးကို ဝယ်ယူရန် ဆန္ဒမရှိကြတော့ပေ။
မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် ၏ ပိုင်ရှင်တွင် ဆိုင်၏ ကံကောင်းစေမယ့် အဆောင်လက်ဖွဲ့တစ်ခုအနေဖြင့် အသုံးပြုရုံမှတပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် တစ်နေ့နေ့တွင် တုံးအပြီး ချမ်းသာသူတစ်ဦးက လာရောက်ဝယ်ယူလိမ့်မည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ယင်းကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ တစ်သိန်းဖြင့် ဈေးသတ်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခုအခါတွင်မူ ရှန်ထျန်း က ဤအပြာရောင်ရေဗူးပုံစံ ဝိညာဉ်ကျောက်ရိုင်းတုံးကို ရွေးချယ်လိုက်သည့်အတွက် လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
...
ဖြတ်သွားဖြတ်လာလူတစ်ဦးက ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဟာဟား! မင်းက ငါ့ကို လှည့်စားတော့မလို့ပဲ!"
သူက လီလျန်အာ ကို ကြည့်ကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်— "သီရိလီ! သူက လိမ်လည်လှည့်စားတတ်တဲ့သူဆိုတာ အခုတော့ ကျုပ်တို့အားလုံး သိသွားကြပါပြီ..."
"ပါးစပ်ပိတ်ထားလိုက်စမ်း!" လီလျန်အာ က သူ့စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။
သူမက ရှန်ထျန်း ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်— "ဝိညာဉ်ကျောက်ရိုင်း တန်ဖိုးဖြတ်ပညာရှင်တွေအနေနဲ့ တစ်ခါတလေ မှားတတ်တာ သဘာဝပါပဲ။ ချစ်လှစွာသော၊ တခြားကျောက်တုံးတစ်ခုကိုပဲ ရွေးကြရအောင်နော်။"
ဖြတ်သွားဖြတ်လာလူတစ်ဦးက တစ်ခုခုကို ထပ်ပြောရန် ကြိုးစားသော်လည်း လီလျန်အာ ၏ စူးရှသော အကြည့်ကြောင့် ဆိတ်ဆိတ်နေလိုက်ရတော့သည်။
ရှန်ထျန်း က ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်— "ငါ့ရဲ့ရွေးချယ်မှုကို ငါ ဘယ်တော့မှ နောင်တရမှာ မဟုတ်ဘူး။ သီရိလီ၊ မင်း အခုပဲ ကျောက်တုံးကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ပါတော့။"
ဒုခေါင်းဆောင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်— "သခင်မလေး၊ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ တစ်သိန်းဆိုတာ ငွေအနည်းငယ်မှ မဟုတ်တာပါ။"
ထို့နောက် သူက ရှန်ထျန်း ကို လှည့်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်— "ရှန်ထျန်း၊ မင်းရဲ့အပြစ်ကို အခုပဲ ဝန်ခံလိုက်မယ်ဆိုရင် မင်းခံရမယ့်အပြစ်ဒဏ်က ကြီးလေးရုံပဲ ရှိမှာပါ။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ တစ်သိန်းနဲ့ ပတ်သက်လာပြီဆိုရင်တော့ အကျိုးဆက်က လုံးဝ ကွာခြားသွားလိမ့်မယ်!"
သူသည် ဖြတ်သွားဖြတ်လာလူနှင့် အမြင်တူနေပုံရပြီး ရှန်ထျန်း မှာ လိမ်လည်လှည့်စားသူတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်ဟု ခိုင်ခိုင်မာမာ ယုံကြည်နေသည်။
သူ့စိတ်ထဲတွင်မူ ရှန်ထျန်း က ဤအပြာရောင်ရေဗူးပုံစံ ဝိညာဉ်ကျောက်ရိုင်းတုံးကို ရွေးချယ်လိုက်ခြင်းမှာ လူများကို ဝယ်မဝံ့အောင် လုပ်ကာ ထိုမှတစ်ဆင့် လွတ်မြောက်သွားရန် ကြံစည်နေခြင်း ဖြစ်သည်ဟု တွေးထင်နေသည်။
လိမ်လည်ခြင်းနှင့် တစ်စုံတစ်ဦး၏ ဥစ္စာဓနများကို ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုဖြစ်စေခြင်းတို့မှာ မိုးနဲ့မြေလို ကွာခြားပေသည်။
ပေးရမည့် အပြစ်ဒဏ်များမှာလည်း နေ့နှင့်ညကဲ့သို့ ကွာခြားလှသည်။
လိမ်လည်ခြင်းအတွက်ဆိုလျှင် ရက်အနည်းငယ်မျှ အကျဉ်းကျရုံသာ ရှိပေမည်။
သို့သော်လည်း လီလျန်အာ သာလျှင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ တစ်သိန်း တန်ဖိုးရှိသော ထိုကျောက်တုံးကို အမှန်တကယ် ဝယ်ယူခဲ့ပြီး အဖိုးတန်သည့် မည်သည့်အရာမှ ပြန်မရခဲ့ပါက ရှန်ထျန်း မှာ အနည်းဆုံး နှစ်ပေါင်း (၈၀၀) တိုင်တိုင် အကျဉ်းချခံရမည် ဖြစ်ပေသည်!
တရားစောင့်ထိန်းသူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူက ရှန်ထျန်း ကို သတိပေးရပေမည်။
တရားစောင့်ထိန်းသူ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ တဲအတွင်းရှိ လူများအားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
"ဘာလဲ! ဒီကောင်လေးက တရားစောင့်ထိန်းသူတွေဘက်က လူတစ်ယောက်ကို လိမ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။"
"ဝ้าว၊ သူက ဒီသခင်မလေးကို ဒီကျောက်တုံးဝယ်အောင် နားချဖို့ ကြိုးစားနေတာပေါ့။ တော်ပါပေတယ်!"
"ပါးစပ်ပိတ်ထားကြစမ်း! ကျုပ်တို့ရဲ့ ရုပ်ချောတဲ့ တာအိုဆရာလေးက အမှားသေးသေးလေး တစ်ခု လုပ်မိရုံပါပဲကွ။"
"ဒါပေါ့! သူ နောက်ထပ် အခွင့်အရေးတစ်ခု ရထိုက်ပါတယ်!"
"မင်းတို့ မိန်းမတွေကတော့ ဉာဏ်မရှိကြဘူး! သူက လိမ်လည်လှည့်စားတဲ့သူဆိုတာ အშက္ခာကြီးပဲဟာကို။ သူက ရုပ်ချောတာနဲ့တင် သူ့ကို ယုံလိုက်ကြတာပေါ့လေ။"
"သေချာတာပေါ့! မင်းလို အရုပ်ဆိုးတဲ့ကောင်ကို ငါက ဘာကြောင့် ယုံရမှာလဲ။"
"မင်းတော့ ရူးနေပြီပဲ!"
...
မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် အတွင်း၌ အငြင်းပွားသံများ ဆူညံသွားသည်။
ထိုစဉ် လူအုပ်ကြားထဲမှ အသံကျယ်ကြီး တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ကောင်းလိုက်တာ! ဒီခေတ်လူငယ်တွေက တကယ်ကို တွေဝေစရာမလိုအောင် အလားအလာကောင်းကြတာပဲ! ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ကျောက်တုံး တိုင်းတာစစ်ဆေးတဲ့နေရာမှာ ဒီလောက် အရည်အချင်းရှိနေလိမ့်မယ်လို့ လုံးဝ မထင်ထားမိဘူး။ ငါတော့ မင်းကို လေးစားမိသွားပြီကွာ။ နောင်တစ်ချိန်မှာ မင်းက အောင်မြင်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်လာမှာ သေချာပါတယ်။"
မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် တစ်ခုလုံးတွင် ဤအိုအိုကြီး တစ်ဦးသာလျှင် ရှန်ထျန်း ဘက်မှ ရပ်တည်နေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူက ထင်ရှားနေပြီး လူတိုင်းက သူ့ကို ဝိုင်းကြည့်လိုက်ကြသည်။
သူက အသက် (၅၀) ကျော်အရွယ် အဘိုးအိုတစ်ဦးဖြစ်ကာ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ထက်မြက်ပုံပေါ်သည်။ သူက တန်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လက်ထဲတွင် သစ်ကြားသီးနှစ်လုံးကို လှည့်ပတ်ကိုင်ထားသည်။
သူ့ကို ကြည့်ရသည်မှာ ဆင်းရဲဒုက္ခများစွာကို ဖြတ်သန်းလာခဲ့ဖူးသည့် ပညာရှိ ရသေ့ကြီးတစ်ပါးနှင့် တူနေပေသည်။
သူက ရှန်ထျန်း ထံသို့ လျှောက်သွားကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်— "ညီငယ်၊ ဒီအပြာရောင်ရေဗူးပုံစံ ဝိညာဉ်ကျောက်ရိုင်းတုံးထဲမှာ တကယ်ပဲ ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အလမ်းတွေ ပုန်းအောင်းနေတယ်လို့ မင်း ထင်လို့လား။"
ရှန်ထျန်း က ခေါင်းကို ခိုင်မာစွာ ညိတ်လိုက်ပြီး ပြန်ဖြေသည်— "ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါက ထူးခြားပြီး ရှားပါးတဲ့ ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အလမ်းတစ်ခုပါပဲ။"
"ကောင်းပြီ!" အဘိုးအိုက ရှန်ထျန်း ၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် တုန်ရီနေသည်— "မင်းမှာ အမှန်တရားကို မြင်နိုင်တဲ့ ထက်မြက်တဲ့ မျက်ဝန်းတွေ ရှိတာပဲ!
ညီငယ်၊ ငါလည်း ဒီအတိုင်းပဲ တွေးတာပေါ့။ ဒီအပြာရောင်ရေဗူးပုံစံ ဝိညာဉ်ကျောက်ရိုင်းတုံးက သဘာဝ အမှတ်အသားတွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အလွန်ရှားပါးလှတဲ့ နီဗားနား အခြေအနေမှာ ကြီးပြင်းလာခဲ့တာ ဖြစ်တယ်။
သာမန်လူတွေကသာ သူ့ရဲ့မူလစွမ်းအင်တွေ ကုန်ခမ်းသွားပြီး အသုံးမဝင်တော့ဘူးလို့ တွေးကြတာပေါ့။ ဒီရေဗူးထဲက အသက်ရှူသံလေးကို မြင်နိုင်ဖို့ဆိုရင် အဲ့ဒီကျောက်တုံးနဲ့ ကံပါလာတဲ့သူမှသာ မြင်နိုင်မှာ ဖြစ်တယ်။ ဒါက စစ်မှန်တဲ့ ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အလမ်း စစ်စစ်ပဲ ဖြစ်ရမယ်!
ညီငယ်၊ ငါတို့ အခုမှပဲ ဆုံတွေ့ကြရတာ တကယ်ပဲ နှမြောစရာကောင်းလိုက်တာကွာ!"
အဘိုးအို၏ စကားများက ရှန်ထျန်း ၏ စိတ်နှလုံးကို ထိရှသွားစေသည်— "ဟုတ်ပါတယ်၊ တကယ်ပဲ နှမြောစရာပါပဲဗျာ!"
ထို့နောက် အဘိုးအိုက လူအုပ်ကြီးဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်— "မြင်ကြရဲ့လား။ ငါ့ကို ယုံကြည်ပေးတဲ့သူ တစ်ယောက် ရှိလာပြီလေ!"
ဒုခေါင်းဆောင်၏ မျက်နှာမှာ တွန့်ခေါက်သွားသည်။
"သူ... သူက မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် ရဲ့ ပိုင်ရှင်... မစ္စတာလျူ ပဲ..."
"..."
ရှန်ထျန်း အံ့အားသင့်သွားသည်။
ဘာလဲ! သူက ပိုင်ရှင်ဟုတ်လား။ ဒါတော့ အောက်စိုစိုကြီး ဖြစ်သွားပြီပဲ!
ရုတ်တရက် လူအုပ်ထဲမှ လူတစ်ယောက် အသက်ရှူရပ်သွားသလို ဖြစ်သွားသည်။ ထို့နောက် ဖြတ်သွားဖြတ်လာလူတစ်ဦးက လက်ခုပ်တီးလိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်— "ငါ သိပြီ! မင်းက ပိုင်ရှင် ငှားထားတဲ့ သရုပ်ဆောင် ဖြစ်ရမယ်!"
လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ ဖြတ်သွားဖြတ်လာလူဆီသို့ ပြန်ရောက်သွားကြသည်။
သူက ရှန်ထျန်း ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ စွပ်စွဲလိုက်သည်— "မင်း ဘာရည်ရွယ်ချက်မှ မကောင်းဘူးဆိုတာ ငါ သိပြီးသားပါ! ဝန်ခံလိုက်စမ်းပါ! မစ္စတာလျူက မင်းကို ဒီအတွက် ပိုက်ဆံပေးထားတာ မဟုတ်လား။"