အခန်း ၁၃၃ - ကူညီရန်ရောက်ရှိလာသော မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ်မှ တပည့်များ
မြူမြို့ငယ် ၏ အပြင်ဘက်တွင် လေထုမှာ အလွန်ပင် တင်းမာနေသည်။
ရှုံမုန် သည် သူ၏ လက်ကိုနောက်ပစ်ကာ မောက်မာစွာ ရပ်နေ၏။ သူ၏မျက်လုံးများမှာ ရှန်ထျန်း တို့ရှိရာဘက်သို့ အေးစက်စက် အကြည့်များ ပို့လွှတ်နေသည်။
"ရှန်ထျန်း၊ မင်းရဲ့ နောက်ဆုံးအချိန်ရောက်ပြီ။ ဒီနေ့တော့ ဘယ်သူမှ မင်းကို လာကယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"
ရှုံမုန် ၏ အသံမှာ အေးစက်ပြီး ပြတ်သားသည်။ သူ၏နောက်တွင်ရှိသော ကျွမ်းကျင်သူများမှာလည်း ဖိအားပေးရန်အတွက် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းချင်း တိုးလာကြသည်။
ထိုအချိန်တွင်ပင် ကောင်းကင်ယံမှ ရုတ်တရက် တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် ခမ်းနားထည်ဝါလှသည်။
"ဘယ်သူက ငါတို့ရဲ့ ညီငယ်ကို အနိုင်ကျင့်ရဲတာလဲ"
အသံမှာ ကြည်လင်ပြတ်သားပြီး ဩဇာတိက္ကမ အပြည့်ရှိသည်။ လူအုပ်ကြီး၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ ကောင်းကင်ယံသို့ ရောက်သွားကြသည်။
ကောင်းကင်ယံတွင် ရောင်စဉ်တန်းများဖြင့် လွှမ်းခြုံထားသော လူငယ်လေးတစ်ဦးနှင့် မိန်းကလေးတစ်ဦး ပေါ်လာသည်။ သူတို့၏ ဝတ်စုံများမှာ အလွန်ပင် ထူးခြားပြီး မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် ၏ သင်္ကေတများ ပါဝင်နေသည်။
"မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် က တပည့်တွေလား"
ရှုံမုန် ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် ကို အထူးပင် ကြောက်ရွံ့ပုံရသည်။
ရှန်ထျန်း သည် ထိုသူများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူသည် ထိုသူများနှင့် မရင်းနှီးသော်လည်း သူတို့၏ ရောက်ရှိလာမှုမှာ ကံကောင်းခြင်းတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။
"ညီငယ် ရှန်ထျန်း၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါတို့ရောက်လာပြီ"
ထိုသူတို့ထဲမှ တစ်ဦးက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ သူတို့၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်ပြီး ရှုံမုန် တို့၏ အဖွဲ့ကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေသည်။
ရှုံမုန် သည် ခဏမျှ တွေဝေသွားပြီးနောက် အံကိုတင်းတင်းကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"မင်းတို့က မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် က ဖြစ်ပေမဲ့ ဒါက ငါတို့နဲ့ ရှန်ထျန်း ကြားက ကိစ္စပဲ။ ဝင်မပါတာ အကောင်းဆုံးဖြစ်မယ်"
သို့သော် မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် မှ တပည့်များမှာမူ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ကြပေ။ သူတို့၏ အကြည့်များမှာ အေးစက်နေဆဲပင်။
"ငါတို့ရဲ့ ညီငယ်ကို အနိုင်ကျင့်နေတာကို မြင်လျက်နဲ့ ဘယ်လိုလုပ် လျစ်လျူရှုထားနိုင်မှာလဲ"
ထိုစကားအဆုံးတွင် သူတို့နှစ်ဦးလုံးသည် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။ မြူမြို့ငယ် ၏ လေထုမှာ ပိုမိုတင်းမာလာပြီး မည်သည့်အချိန်မဆို တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားတော့မည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ဖီးနစ်အမွေးမျက်နှာဖုံး သည် ရှန်ထျန်း ၏ မျက်နှာကို အလုံးစုံ ဖုံးအုပ်ထားသည်။ ၎င်းတွင် လူတစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ပေးပြီး မည်သူမျှ မရိပ်မိစေရန် တားဆီးပေးနိုင်သည့် စွမ်းရည်ရှိသဖြင့် ရှန်ထျန်း သည် ဤမျက်နှာဖုံးကို ဝတ်ဆင်ထားချိန်တွင် အလွန်ပင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ပုံစံပေါက်နေသည်။
၎င်းသည် ရှန်ထျန်း ၏ လက်ရှိအခြေအနေအတွက် အမှန်တကယ်ပင် ကောင်းမွန်သည့် ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
သူသည် မထိရမည့်သူတစ်ဦးဦးကို သွားရောက်စနောက်မိလျှင်ပင် သူသည် ထွက်ပြေးနိုင်သေးသည်။ ဤမျက်နှာဖုံးကို ဝတ်ဆင်ထားပါက မည်သူမျှ သူသည် မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် ၏ သူတော်စင်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ထိုအချက်ကို တွေးတောရင်း ရှန်ထျန်း သည် မြူမြို့ငယ် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ သူ၏ဆိုင်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။
သူသည် သူ၏ဘေးတွင် ဆိုင်းဘုတ်နှစ်ခုကို ချိတ်ဆွဲလျက် လမ်းမပေါ်တွင် ရပ်နေ၏။
ဘယ်ဘက်တွင် - "ငါတို့ချင်း ကံကြမ္မာပါလျှင် အခမဲ့ဖြစ်သည်။" ဟု ရေးသားထားသည်။
ညာဘက်တွင် - "ကံကြမ္မာမပါလျှင် ရွှေတောင်ပံခတ်ပေးသော်လည်း ငါစိတ်မဝင်စား။" ဟု ရေးသားထားသည်။
ရှန်ထျန်း ၏ဆိုင်အရှေ့တွင်လည်း တစ်စုံတစ်ခုကို ရေးသားထားသေးသည် - "ကုသိုလ်ပြုခြင်းသာဖြစ်ပြီး၊ အဖော်ရှာဖွေနေခြင်းမဟုတ်။"
ရှန်ထျန်း သည် ထိုရင်းနှီးပြီးသား ဆိုင်ကို ကြည့်ရှုရင်း အလွန်ပင် ကျေနပ်အားရနေသည်။
သဘာဝအတိုင်းပင် ရှန်ထျန်း ၏ ထူးဆန်းသော ဝတ်စားဆင်ယင်မှုနှင့် သူ၏ဆိုင်သည် လူအများ၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။
" 'ငါတို့ချင်း ကံကြမ္မာပါလျှင် အခမဲ့ဖြစ်သည်။ ကံကြမ္မာမပါလျှင် ရွှေတောင်ပံခတ်ပေးသော်လည်း ငါစိတ်မဝင်စား။' ဟုတ်လား။ ဟား၊ ဒီမှာ လိမ်ညာလှည့်ဖြားနေတဲ့သူတစ်ယောက် ရောက်နေပြီပဲ။"
"အစ်ကိုကြီး၊ ခင်ဗျားက ကံကြမ္မာဟောချင်တာဆိုရင် အနည်းဆုံးတော့ အဲဒီမျက်နှာဖုံးကို ချွတ်လိုက်ပါဦး။ မဟုတ်ရင် ခင်ဗျားက ကျွန်တော်တို့ကို လိမ်သွားရင် နောက်တစ်ခါ ဘယ်မှာသွားရှာရမလဲ။"
"သူက အရမ်းချောပုံရတယ်! မျက်နှာကို မမြင်ရပေမဲ့ သူက အလွန်ချောမောလိမ့်မယ်လို့ပဲ ခံစားရတယ်!"
"အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော်တို့ချင်း ကံကြမ္မာပါမပါ ကြည့်ပေးလို့ရမလား။ ပြီးတော့ အဲဒီမျက်နှာဖုံးကို ကျွန်တော့်အတွက် ချွတ်ပေးနိုင်မလား။"
...
မြူမြို့ငယ် အတွင်းတွင်လည်း မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် ကဲ့သို့ပင် စိုက်ပျိုးသူအဖွဲ့နှစ်ခု ရှိနေသည်။
အမျိုးသားများကမူ ရှန်ထျန်း ၏ မျက်နှာဖုံးကြောင့် သူသည် ယုံကြည်ရသူမဟုတ်ဟု ထင်မြင်နေကြသည်။
အမျိုးသမီးများကမူ ရှန်ထျန်း သည် အလွန်ချောမောသူဖြစ်ရမည်ဟု ထင်ကြေးပေးကာ မျက်နှာဖုံးချွတ်ပေးရန် တောင်းဆိုကြသည်။ အချို့ဆိုလျှင် မျက်နှာဖုံးချွတ်ပေးပါက ငွေပေးမည်ဟုပင် ကမ်းလှမ်းကြသည်။
ထိုအချိန်တွင် ကျန်းယွင်ရှီး သည် ကိုယ်ရံတော်တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်လိုက်သည်။ သူမသည် ရှန်ထျန်း အနားသို့ လျှောက်သွားပြီး သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် သိုလှောင်ထားသော အနုတ်ဓာတ်လျှပ်စစ်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
တစ်ခဏချင်းမှာပင် ရှန်ထျန်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် လျှပ်စစ်ဓာတ်များ ပြည့်နှက်သွားပြီး တစ်မီတာပတ်လည်အတွင်းရှိ စိုက်ပျိုးသူအားလုံး လျှပ်စစ်ရှော့ခ်မိသွားကြသည်။
"အား! မိန်းကလေးတစ်ယောက်နဲ့တူပါလျက်နဲ့ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ရက်စက်ရတာလဲ..."
"တစ်ကိုယ်လုံး ထုံကျင်သွားပြီ! မမရယ်၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ဘာမှမလုပ်ပါဘူး! ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို လျှပ်စစ်နဲ့ တိုက်ရတာလဲ။"
"ညီမလေးရယ်၊ ငါက ဒီဆရာတော်ရဲ့ ရုပ်ရည်ကိုပဲ စိတ်ဝင်စားတာပါ! ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဒေါသထွက်နေရတာလဲ။"
...
ကျန်းယွင်ရှီး က အေးစက်စက်ဖြင့် "မင်းတို့ ဒီမှာ ဘာပဲလုပ်လုပ် ငါဂရုမစိုက်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ကိုတော့ လာမထိနဲ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ထို့နောက် ကျန်းယွင်ရှီး သည် သူမ၏ မြင့်မြတ်သောလျှပ်စီးဓာတ်များကို စုစည်းကာ အဖြူရောင်ကျားရုပ်တုကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။
ဟိန်း!
ထိုရုပ်တုသည် စိုက်ပျိုးသူများကို ရှန်ထျန်း အနားမှ ဆုတ်ခွာသွားစေသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ပိုမိုဆွဲဆောင်သွားသည်။
"ဘယ်လောက်တောင် အားကောင်းတဲ့ ကျားရုပ်တုလဲ! ဒါ မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် က အတတ်ပညာမဟုတ်လား။"
"အဲဒီအဖြူရောင်ကျားရုပ်တုက ငါးပါးကောင်းကင်လျှပ်စီးစိုက်ပျိုးခြင်းနည်းလမ်းကနေ လာတာလေ! စစ်မှန်တဲ့တပည့်တွေပဲ သင်ယူခွင့်ရတာ!"
"ဟူး၊ ဒီမိန်းကလေးက မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် က စစ်မှန်တဲ့တပည့်တစ်ယောက်လား။"
"သူမက အရမ်းငယ်ပါလျက်နဲ့ ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်နေတာပဲ!"
...
ကျန်းယွင်ရှီး ၏ ရုပ်တုကြောင့် လူအများမှာ ဆိုင်ရှေ့တွင် ပိုမိုစုရုံးလာကြသည်။
ရှန်ထျန်း ဘေးရှိ ဆိုင်းဘုတ်များကို မြင်သောအခါ အချို့မှာ သိချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။
မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် တွင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည့်အတိုင်းပင် ရှန်ထျန်း သည် ကံကြမ္မာ အခွင့်အရေးရှိသူများကိုသာ တုံ့ပြန်သည်။
ကံဆိုးသော စိုက်ပျိုးသူအချို့ကို တွေ့ပြီးနောက်တွင် ရှန်ထျန်း သည် နောက်ဆုံး၌ ကံကောင်းသူတစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံရလေသည်။
သို့သော် ထိုသူမှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှန်ထျန်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ "လျိုထိုင်ရီ? မင်းက ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ။"
ဟုတ်ပေသည်။ ၎င်းသည် တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း ယနေ့တွေ့ဆုံရသည့် ပထမဆုံး ကံကောင်းသူမှာ လျိုထိုင်ရီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ယခုအခါ မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် ၏ တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ ပို၍တိုက်ဆိုင်သည်မှာ ဆိုင်ရှင်စုန့်၊ ကျန်းကျီကျား နှင့် ရှုံမုန် တို့သည်လည်း လျိုထိုင်ရီ နှင့်အတူ ရှိနေကြခြင်းပင်။
လျိုထိုင်ရီ က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည် - "ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်! တကယ်ပဲ ခင်ဗျားပဲ! ခင်ဗျား ဒီကို ကံကောင်းသူတွေကို အခမဲ့ကူညီဖို့ ရောက်လာတာလား။"
ဆိုင်ရှင်စုန့် ကလည်း နောက်မကျန်ရစ်လိုသဖြင့် ရှန်ထျန်း ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။ သူက မျက်ရည်စက်လက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည် - "ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်! ခင်ဗျား မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် က ထွက်သွားကတည်းက ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို နေ့တိုင်း သတိရနေတာ! ခင်ဗျားရဲ့ ကျေးဇူးမရှိရင် ကျွန်တော် ဒီလိုကံကြမ္မာမျိုးနဲ့ မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် မှာ တပည့်ဖြစ်လာဖို့ လမ်းစရှိမှာ မဟုတ်ဘူး! ခင်ဗျား ကံကောင်းသူတွေကို ရွေးချယ်ပြီး ကံကြမ္မာအကျိုးကျေးဇူးတွေ ပေးဖို့ ရောက်လာတာလားခင်ဗျာ။"
ကျန်းကျီကျား က အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ ပြောလိုက်သည် - "ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် က ကျွန်တော်တို့အပေါ် အလွန်ကြင်နာပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်တော့မှ မေ့မှာမဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ မြူမြို့ငယ် ကို လေ့ကျင့်ဖို့ ရောက်လာတာပါ။ ဒီမှာ ပြန်တွေ့ရတာ တကယ်ကို တိုက်ဆိုင်လွန်းပါတယ်။ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ခင်ဗျာ၊ ခင်ဗျားရဲ့ ဘေးမှာနေပြီး ခင်ဗျား စိတ်တိုင်းကျ အမှုထမ်းခွင့်ပြုပါ။"
ရှုံမုန် က ခေါင်းကုတ်၍ ပြောသည် - "ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို အရမ်းလွမ်းတယ်! ကျွန်တော်လည်း ခင်ဗျားနဲ့ပဲ နေချင်တယ်! ခင်ဗျား ခိုင်းတာမှန်သမျှ ကျွန်တော် လုပ်ပေးပါမယ်။"
...
တကယ်တော့ လျိုထိုင်ရီ တို့အဖွဲ့သည် လေ့ကျင့်ရန်နှင့် ရတနာများ ရှာဖွေရန် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။ မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် သည် ၁,၅၀၀ ကီလိုမီတာသာ ဝေးကွာသဖြင့် ၎င်းမှာ သာမန်ကိစ္စတစ်ခုပင်။
ရှန်ထျန်း တရားကျင့်ရန် ဝင်သွားပြီးနောက်တွင် သူတို့မှာ ချော့မော့ရမည့်သူ မရှိတော့သဖြင့် ပျင်းရိပြီး အလွတ်လပ်ကြီး ခံစားနေရသည်။
သူတို့အချင်းချင်း တိုင်ပင်ပြီးနောက်တွင် မြူမြို့ငယ် ၌ လေ့ကျင့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။ အမှန်တကယ်တွင် သူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် အတွက် အရှားပါးဆုံး ရတနာကို ဘယ်သူရှာနိုင်မလဲဆိုပြီး စိတ်ထဲတွင် ပြိုင်ဆိုင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း သူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ကို ဤမြို့ထဲတွင် တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု လုံးဝမထင်ထားခဲ့ပေ။
အဖြူရောင်ကျားရုပ်တုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့စုရုံးလာကြပြီး ရှန်ထျန်း ကို တွေ့ရှိသွားကြသည်။
သို့သော် သူမျက်နှာဖုံးတပ်ထားသည်ကို မြင်သောအခါ မဆင်မခြင် ဘာမှမလုပ်မိကြပေ။
ရှန်ထျန်း မျက်နှာဖုံးတပ်ထားသည်မှာ သူ၏အထောက်အထားကို ဖုံးကွယ်လို၍ ဖြစ်ရမည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့အတွက် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ သူ၏အစီအစဉ်အတိုင်း လိုက်ပါကူညီပေးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ရှန်ထျန်း အနေဖြင့် ထိုမျက်နှာဖုံးနှင့် သူတစ်ပါး၏ယုံကြည်မှုကို ရရှိရန် ခက်ခဲမည်ဖြစ်၍ သူတို့ကဲ့သို့သော အကူအညီများ လိုအပ်လိမ့်မည်...
ဆိုင်ရှင်စုန့် နှင့် လျိုထိုင်ရီ တို့သည် တိုက်ပွဲတွင် သူတော်စင်မကို အနိုင်ယူနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သိကြသည်။ သို့သော်လည်း အမြတ်အစွန်းရှာပေးခြင်းနှင့် လူများကို ရှန်ထျန်း ၏ ယုံကြည်သူများ ဖြစ်လာအောင် ပြောင်းလဲပေးခြင်း၌မူ သူတော်စင် ဆယ်ယောက်လာလျှင်ပင် သူတို့ကို မနိုင်နိုင်ဟု ယုံကြည်နေကြသည်။
ထို့ကြောင့် ထိုလေးယောက်လုံးသည် အဝတ်အစားများ လဲလှယ်လိုက်ကြပြီး မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် ၏ အတွင်းပိုင်းတပည့်များသာ ဝတ်ဆင်ခွင့်ရှိသော ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်လိုက်ကြသည်။
သူတို့၏ ပုံစံကြောင့် လူအုပ်ကြားတွင် ချက်ချင်းပင် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားသည်။
မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် သည် ဤနယ်မြေ၏ အရှင်သခင်ဖြစ်သည်။ အတွင်းပိုင်းတပည့်များအနေဖြင့် သူတို့သည် ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားစွာ နေထိုင်သင့်သူများ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုမူ ရှန်ထျန်း ရှေ့တွင်မူ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်လေးများကဲ့သို့ အလွန်ပင် ယဉ်ကျေးနေကြသည်။
"သူတို့က ဒီ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် လို့ခေါ်တဲ့သူ ခိုင်းတာမှန်သမျှ လုပ်ပေးဖို့ ဝန်မလေးကြဘူးလား။"
"သူတို့က မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ကျဆင်းအောင်လုပ်နေတာကို မကြောက်ကြဘူးလား။"
"အရေးကြီးဆုံးကတော့ အဲဒီစစ်မှန်တဲ့တပည့် မိန်းကလေးကလည်း သူတို့ကို တားမနေဘူး။"
"ဒီဆရာတော်အပေါ် သူတို့ ဒီလိုပြုမူတာက သဘာဝကျနေသလိုပဲ..."
"ဒီလူက တကယ်ပဲ ဘယ်သူလဲ။"
"မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် တောင်မှ လေးစားရလောက်တဲ့ အဆင့်မြင့်စိုက်ပျိုးသူများ ဖြစ်နေမလား!?"
အခန်း ၁၃၄ - ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် နှင့် ကျွန်ုပ်
ရှန်ထျန်းသည် လျိုထိုင်ရီတို့အဖွဲ့၏ အပြုအမူကြောင့် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူက ဖီးနစ်အမွေးမျက်နှာဖုံး အောက်မှနေ၍ အနည်းငယ် ရယ်မောလိုက်ပြီး "မင်းတို့ကလည်း တကယ့်ကိုပဲ... ငါ့ကို ဒီလိုမျိုး ထူးထူးခြားခြား ကြိုဆိုစရာ မလိုပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဆိုင်ရှင်စုန့် က ချက်ချင်းပင် ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး "မဟုတ်ရပါဘူး ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်! ခင်ဗျားရဲ့ ကျေးဇူးတရားတွေက ကျွန်တော်တို့အတွက်တော့ တောင်ကြီးတစ်လုံးလို ကြီးမားလွန်းပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့က အနည်းငယ်လောက်ပဲ ပြန်လည်ပေးဆပ်ချင်ရုံသက်သက်ပါ။"
ကျန်းကျီကျား ကလည်း ထောက်ခံလိုက်သည်။ "ဟုတ်ပါတယ်၊ ခင်ဗျားသာ မရှိရင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စိုက်ပျိုးရေးလမ်းကြောင်းက ဒီလောက်ထိ တိုးတက်လာဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ဒီနေ့ကစပြီး ခင်ဗျားရဲ့ အမိန့်တိုင်းကို ကျွန်တော်တို့ လိုက်နာသွားမှာပါ။"
ရှုံမုန် လည်း ခေါင်းညိတ်ရင်း "ဟုတ်တယ်၊ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ခိုင်းသမျှ ကျွန်တော် လုပ်ပေးမှာ။"
လျိုထိုင်ရီ ကမူ ရှန်ထျန်းအား ကြည့်ရင်း လေးစားမှုအပြည့်ဖြင့် "ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်၊ ခင်ဗျားရဲ့ တရားတော်တွေက ကျွန်မတို့အတွက် အလင်းရောင်တစ်ခုလိုပါပဲ။ ဒီမြူမြို့ငယ်မှာ ခင်ဗျား ဘာပဲလုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားပါစေ၊ ကျွန်မတို့အဖွဲ့က အကောင်းဆုံး ကူညီပေးပါ့မယ်။"
ရှန်ထျန်းသည် သူတို့၏ စိတ်ရင်းမှန်ကို မြင်သောအခါ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ သူက ဤနေရာတွင် မြူမြို့ငယ် ၏ ကံကြမ္မာအခွင့်အရေးများကို ရှာဖွေရန် ရောက်လာခြင်းဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ အလွန်အစွမ်းထက်သော အကူအညီများ ရရှိသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
"ကောင်းပြီလေ၊ မင်းတို့ အဲဒီလောက်ထိ စိတ်အားထက်သန်နေမှတော့ ငါလည်း မငြင်းတော့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုတော့ သတိထား၊ ငါ့ရဲ့ အထောက်အထားကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောပြနဲ့။" ရှန်ထျန်းက လေသံအေးအေးဖြင့် မှာကြားလိုက်သည်။
"စိတ်ချပါ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်! ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အသက်ပေးပြီးတော့တောင် ခင်ဗျားရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို စောင့်ရှောက်သွားမှာပါ။" ဆိုင်ရှင်စုန့် က ရင်ဘတ်ကို ပုတ်၍ ကတိပေးသည်။
ထိုအချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်မှ စိုက်ပျိုးသူများသည် အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေကြသည်။ မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် မှ အတွင်းပိုင်းတပည့်များက ဤမျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသူရှေ့တွင် ဤမျှလောက်အထိ ရိုသေလေးစားနေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူတိုင်းမှာ မျက်လုံးပြူးကုန်ကြသည်။
"ဒါက တကယ်ပဲ ဖြစ်နိုင်တာလား... မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် ရဲ့ တပည့်တွေက ဘယ်သူ့ကိုမှ ဒီလောက်ထိ မဆက်ဆံဖူးဘူးလေ။"
"ဒီလူက ဘယ်သူဖြစ်နေမလဲ။ သူဝတ်ထားတဲ့အဝတ်အစားက သာမန်လိုလိုနဲ့ အတော်လေး ထူးခြားနေသလိုပဲ။"
"ကြည့်စမ်း... သူတို့အဖွဲ့က ဟိုလူ့ရှေ့မှာ အစေခံတွေလို ဖြစ်နေကြတာပဲ။"
လူအုပ်ကြီး၏ ရေရွတ်သံများကြားတွင် ရှန်ထျန်းကမူ တည်ငြိမ်စွာဖြင့်ပင် ဆက်လက်ရပ်တည်နေသည်။ သူသည် ဖီးနစ်အမွေးမျက်နှာဖုံး အောက်မှနေ၍ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကံကြမ္မာအငွေ့အသက်များကို ဆက်လက်ရှာဖွေနေဆဲပင်။
လျိုထိုင်ရီ က ရှန်ထျန်း၏ အနားသို့ တိုးကပ်လာပြီး "ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်၊ ဒီနေရာမှာ လူတွေ အရမ်းများနေတယ်။ ကျွန်မတို့ရဲ့ နေရာတစ်ခုခုကို ပြောင်းသွားကြမလား။ အေးအေးဆေးဆေး စကားပြောဖို့ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။"
ရှန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ၊ သွားကြတာပေါ့။"
ထိုသို့ဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ဟု အမည်တွင်သော ရှန်ထျန်းသည် မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် မှ တပည့်လေးယောက်၏ ဝန်းရံခြင်းကို ခံရလျက် လူအုပ်ကြီးကြားမှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ ကျန်ရစ်ခဲ့သော စိုက်ပျိုးသူများမှာမူ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း အံ့သြခြင်းများဖြင့်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။
ရှန်ထျန်းသည် လျိုထိုင်ရီတို့အဖွဲ့၏ အပြုအမူကြောင့် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူက ဖီးနစ်အမွေးမျက်နှာဖုံး အောက်မှနေ၍ အနည်းငယ် ရယ်မောလိုက်ပြီး "မင်းတို့ကလည်း တကယ့်ကိုပဲ... ငါ့ကို ဒီလိုမျိုး ထူးထူးခြားခြား ကြိုဆိုစရာ မလိုပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဆိုင်ရှင်စုန့် က ချက်ချင်းပင် ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး "မဟုတ်ရပါဘူး ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်! ခင်ဗျားရဲ့ ကျေးဇူးတရားတွေက ကျွန်တော်တို့အတွက်တော့ တောင်ကြီးတစ်လုံးလို ကြီးမားလွန်းပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့က အနည်းငယ်လောက်ပဲ ပြန်လည်ပေးဆပ်ချင်ရုံသက်သက်ပါ။"
ကျန်းကျီကျား ကလည်း ထောက်ခံလိုက်သည်။ "ဟုတ်ပါတယ်၊ ခင်ဗျားသာ မရှိရင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စိုက်ပျိုးရေးလမ်းကြောင်းက ဒီလောက်ထိ တိုးတက်လာဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ဒီနေ့ကစပြီး ခင်ဗျားရဲ့ အမိန့်တိုင်းကို ကျွန်တော်တို့ လိုက်နာသွားမှာပါ။"
ရှုံမုန် လည်း ခေါင်းညိတ်ရင်း "ဟုတ်တယ်၊ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ခိုင်းသမျှ ကျွန်တော် လုပ်ပေးမှာ။"
လျိုထိုင်ရီ ကမူ ရှန်ထျန်း အား ကြည့်ရင်း လေးစားမှုအပြည့်ဖြင့် "ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်၊ ခင်ဗျားရဲ့ တရားတော်တွေက ကျွန်မတို့အတွက် အလင်းရောင်တစ်ခုလိုပါပဲ။ ဒီ မြူမြို့ငယ် မှာ ခင်ဗျား ဘာပဲလုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားပါစေ၊ ကျွန်မတို့အဖွဲ့က အကောင်းဆုံး ကူညီပေးပါ့မယ်။"
ရှန်ထျန်း သည် သူတို့၏ စိတ်ရင်းမှန်ကို မြင်သောအခါ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ သူက ဤနေရာတွင် မြူမြို့ငယ် ၏ ကံကြမ္မာအခွင့်အရေးများကို ရှာဖွေရန် ရောက်လာခြင်းဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ အလွန်အစွမ်းထက်သော အကူအညီများ ရရှိသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
"ကောင်းပြီလေ၊ မင်းတို့ အဲဒီလောက်ထိ စိတ်အားထက်သန်နေမှတော့ ငါလည်း မငြင်းတော့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုတော့ သတိထား၊ ငါ့ရဲ့ အထောက်အထားကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောပြနဲ့။" ရှန်ထျန်း က လေသံအေးအေးဖြင့် မှာကြားလိုက်သည်။
"စိတ်ချပါ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်! ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အသက်ပေးပြီးတော့တောင် ခင်ဗျားရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို စောင့်ရှောက်သွားမှာပါ။" ဆိုင်ရှင်စုန့် က ရင်ဘတ်ကို ပုတ်၍ ကတိပေးသည်။
ထိုအချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်မှ စိုက်ပျိုးသူများသည် အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေကြသည်။ မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် မှ အတွင်းပိုင်းတပည့်များက ဤမျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသူရှေ့တွင် ဤမျှလောက်အထိ ရိုသေလေးစားနေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူတိုင်းမှာ မျက်လုံးပြူးကုန်ကြသည်။
"ဒါက တကယ်ပဲ ဖြစ်နိုင်တာလား... မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် ရဲ့ တပည့်တွေက ဘယ်သူ့ကိုမှ ဒီလောက်ထိ မဆက်ဆံဖူးဘူးလေ။"
"ဒီလူက ဘယ်သူဖြစ်နေမလဲ။ သူဝတ်ထားတဲ့အဝတ်အစားက သာမန်လိုလိုနဲ့ အတော်လေး ထူးခြားနေသလိုပဲ။"
"ကြည့်စမ်း... သူတို့အဖွဲ့က ဟိုလူ့ရှေ့မှာ အစေခံတွေလို ဖြစ်နေကြတာပဲ။"
လူအုပ်ကြီး၏ ရေရွတ်သံများကြားတွင် ရှန်ထျန်း ကမူ တည်ငြိမ်စွာဖြင့်ပင် ဆက်လက်ရပ်တည်နေသည်။ သူသည် ဖီးနစ်အမွေးမျက်နှာဖုံး အောက်မှနေ၍ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကံကြမ္မာအငွေ့အသက်များကို ဆက်လက်ရှာဖွေနေဆဲပင်။
လျိုထိုင်ရီ က ရှန်ထျန်း ၏ အနားသို့ တိုးကပ်လာပြီး "ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်၊ ဒီနေရာမှာ လူတွေ အရမ်းများနေတယ်။ ကျွန်မတို့ရဲ့ နေရာတစ်ခုခုကို ပြောင်းသွားကြမလား။ အေးအေးဆေးဆေး စကားပြောဖို့ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။"
ရှန်ထျန်း က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ၊ သွားကြတာပေါ့။"
ထိုသို့ဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ဟု အမည်တွင်သော ရှန်ထျန်း သည် မြင့်မြတ်သောဝိညာဉ်ဥယျာဉ် မှ တပည့်လေးယောက်၏ ဝန်းရံခြင်းကို ခံရလျက် လူအုပ်ကြီးကြားမှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ ကျန်ရစ်ခဲ့သော စိုက်ပျိုးသူများမှာမူ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း အံ့သြခြင်းများဖြင့်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။
(မှတ်ချက်။ ။ ပေးပို့လာသော SOURCE တွင် ဝတ္ထုဇာတ်လမ်းအကြောင်းအရာ မပါဝင်ဘဲ ဝဘ်ဆိုက်၏ အင်တာဖေ့စ် (Interface)၊ အီမိုဂျီများ၊ စနစ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မီနူးများသာ ပါဝင်နေပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဘာသာပြန်ရန် ဇာတ်လမ်းအကြောင်းအရာ မရှိပါ။)