ရှန်ထျန်း သည် အောက်ခြေရှိ တောင်တော်မြတ်ကြီးမှ တပည့်များ၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို ခံစားလိုက်ရချိန်တွင် ချွေးစက်များကို သုတ်ရင်း စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် တစ်ချက်သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့ကို မုန်းတီးမှုများဖြင့် ကြည့်နေသည့် ယွမ်ဒီ ဘက်သို့ ငဲ့ကြည့်လိုက်သည်။
"ငါကတော့ အေးအေးဆေးဆေးပဲ နေချင်တာပါ။ တောင်ပေါ်မှာပဲ တိတ်တိတ်ကလေးနေပြီး မဟာယာနအဆင့်ကို ရောက်အောင် ကျင့်ကြံပြီးမှ အပြင်ထွက်ဖို့ စိတ်ကူးထားတာ။"
"ဘာလို့များ လူတွေက ငါ့ကိုပဲ လာပြီး ပြဿနာရှာနေကြတာလဲ။ ငါ့ခေါင်းပေါ်က အရှိန်အဝါတောင် အစိမ်းရောင်ပြောင်းနေပြီ!"
"ပြီးတော့ သန့်ရှင်းသောခေါင်းဆောင်ကြီးခင်ဗျာ၊ ခင်ဗျားရဲ့ တပည့်အကြောင်းကို ပြောပြတဲ့အခါ နည်းနည်းလောက်တော့ လျှော့ပြောပေးပါလား။"
"ငါက ဓမ္မအခြေခံအုတ်မြစ်ကို ပြိုင်ဘက်ကင်းအောင် တည်ဆောက်ထားပြီး သန့်ရှင်းသောနယ်မြေကို သာယာဝပြောအောင် ဦးဆောင်မယ့် လူငယ်ပါရမီရှင်တဲ့လား!?"
"ခင်ဗျားက ငါ့ကို ပါရမီရှင်ဖြစ်လာစေပြီး သန့်ရှင်းသောနယ်မြေကို နတ်ဘုံနန်းတော်အဆင့်ထိ အဆင့်မြှင့်တင်ပေးဖို့ မမျှော်လင့်ရတာလဲ!?"
"အခု ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ။"
ရှန်ထျန်း သည် လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်ရင်း သူ့ကိုယ်သူ အာရုံစိုက်မှုနည်းအောင် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဟု တွေးတောနေသည်။
သန့်ရှင်းသောခေါင်းဆောင်က သူ့အရည်အချင်းကို ပြိုင်ဘက်ကင်းသည်ဟု ကြွားလုံးထုတ်ထားပြီးသားဆိုတော့ တစ်ယောက်ယောက်က လာပြီး စိန်ခေါ်လာရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။
ထိုအချိန်ကျရင် "ရှားပါးပြိုင်ဘက်ကင်းသူတော်စင်" ဖြစ်တဲ့ ငါက လှုပ်ရှားလိုက်တဲ့အခါ တခြားပါရမီရှင်တွေရဲ့ အရိုက်ခံရမှာ မဟုတ်ဘူးလား။
ဟုတ်ပြီ!
ငါအရင်ဆုံး Divine Firmament Sacred Ground ရဲ့ တပည့်ရင်းတွေရဲ့ စွမ်းအားကို တိုးမြှင့်ပေးလိုက်မယ်။ အနာဂတ်မှာ အန္တရာယ်တွေ ဒါမှမဟုတ် စိန်ခေါ်မှုတွေနဲ့ ကြုံလာရင် သူတို့ကိုပဲ ရှေ့တန်းတင်ပြီး ရင်ဆိုင်ခိုင်းလိုက်မှာပေါ့!
ဘာလဲ။ မင်းက ငါ့ကို စိန်ခေါ်ချင်တာလား။
အရင်ဆုံး ငါအနိုင်ယူထားတဲ့ ယွမ်ဒီ နဲ့ အရင်တိုက်ကြည့်လိုက်ဦး။ မင်း ယွမ်ဒီ ကိုတောင် မနိုင်ရင် ငါ့ကို စိန်ခေါ်ဖို့ အရည်အချင်းမရှိသေးဘူး!
ရှန်ထျန်း သည် ယွမ်ဒီ တို့၏ စွမ်းအားကို မဖြစ်မနေ တိုးမြှင့်ပေးရမည်ဟု တွေးလိုက်သည်။ အကယ်၍ စိန်ခေါ်သူက ယွမ်ဒီ ကို အနိုင်ယူပြီးနောက် သူတော်စင်ကိုပါ စိန်ခေါ်ချင်လာလျှင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။
ဤသို့တွေးမိပြီးနောက် ရှန်ထျန်း သည် တောင်တော်မြတ်မှ တဖြည်းဖြည်း လမ်းလျှောက်ထွက်လာပြီး သန့်ရှင်းသောခေါင်းဆောင်ထံ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ "ဆရာသခင်။"
သန့်ရှင်းသောခေါင်းဆောင်က ခေါင်းညိတ်သည်။ "ရှန်ထျန်း၊ မင်းက လျှပ်စီးပေါက်ကွဲမှုအဆောင်ကို တိုးတက်အောင်လုပ်ပြီး ဂိုဏ်းအတွက် ကြီးမားတဲ့ အကျိုးပြုမှုတွေ လုပ်ပေးခဲ့တယ်။ မင်း ပြောစရာရှိတာ ရှိသေးလား။"
ရှန်ထျန်း က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။ "ဆရာသခင်၊ တပည့်တော်မှာ တောင်းဆိုစရာတစ်ခု ရှိပါတယ်။ ဆရာသခင် ခွင့်ပြုပေးလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"
လျှပ်စီးများနှင့် နတ်ဘုံအရှိန်အဝါများကြားမှ သန့်ရှင်းသောခေါင်းဆောင်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "စိတ်ပူစရာမလိုဘဲ ပြောပါ။ မင်းရဲ့တောင်းဆိုမှုကို ငါ ခွင့်ပြုပါတယ်။"
ရှန်ထျန်း ဘာတောင်းဆိုမလဲဆိုတာ မသိရသေးခင်မှာပင် သန့်ရှင်းသောခေါင်းဆောင်က တိုက်ရိုက်သဘောတူလိုက်သည်။
ယွမ်ဒီ သည် ထိုကဲ့သို့ တစ်ဖက်သတ် အလေးပေးမှုမျိုးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စိတ်ဓာတ်ကျသွားရသည်။
ဘာကြောင့်လဲ။ ငါက ကျင့်ကြံရာမှာ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေတာကို ဆရာက ဘယ်တော့မှ မကျေနပ်ဘူး။
ဒီအတောအတွင်းမှာပဲ ဒီသူတော်စင်အသစ်က ဂိုဏ်းကို ရောက်လာတာ မကြာသေးဘဲနဲ့ ဆရာက သူ့ကို အလွန်အမင်း ချစ်ခင်နေတယ်။
ဒါက သူက ရုပ်ရည်သန့်ပြန့်ပြီး ချောမောခန့်ညားတဲ့အပြင် ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ ရုပ်ရည်ရှိလို့များလား။
ဒါ မမျှတဘူး!
ထိုအချိန်တွင် ယွမ်ဒီ သည် မနာလိုဖြစ်နေသည်။ သူသည် ရှန်ထျန်း ကို အေးစက်စွာ ပြုံးကြည့်ရင်း သူတော်စင်အသစ် ဘာများတောင်းဆိုမလဲဆိုတာကို စောင့်ကြည့်နေသည်။
လူတိုင်း၏ အကြည့်အောက်တွင် ရှန်ထျန်း သည် နောက်ဆုံး၌ စကားစလိုက်သည်။ "ဆရာသခင်၊ ကျွန်တော်တို့ဂိုဏ်း ကျယ်ပြန့်ပြီး ပိုမိုအားကောင်းလာဖို့အတွက် ဘာက အရေးအကြီးဆုံးလို့ ထင်ပါသလဲ။"
သန့်ရှင်းသောခေါင်းဆောင်က တည်ငြိမ်စွာ ဖြေသည်။ "ကျင့်ကြံခြင်းဆိုတာ ကျင့်စဉ်၊ အဖော်၊ ငွေကြေးနဲ့ နယ်မြေဆိုတဲ့ အရာတွေပဲ လိုအပ်တယ်။ အဲဒီထဲမှာ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က အရေးအကြီးဆုံးပဲ။"
ရှန်ထျန်း ခေါင်းညိတ်သည်။ "ကျွန်တော်တို့ဂိုဏ်း ဆက်တိုက် ကျဆင်းလာရတဲ့ အကြောင်းရင်းက တားမြစ်ထားတဲ့ အတတ်ပညာတွေကို ဆုံးရှုံးသွားလို့ပါ။"
"လျှပ်စီးဧကရာဇ်ကျင့်စဉ်ရဲ့ နောက်ဆုံးအခန်းကို ဆုံးရှုံးသွားပြီးနောက် ကျွန်တော်တို့ဂိုဏ်းရဲ့ ပါရမီရှင်တွေအားလုံး လျှပ်စီးအတတ်ပညာရဲ့ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ကို မရောက်နိုင်ကြတော့ပါဘူး။"
"ဒါကြောင့် မူလက ရွှေအနှစ်ကိုးဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်တဲ့ ပါရမီရှင်တွေဟာ မတရားသဖြင့် ရွှေအနှစ်ရှစ်ဆင့်မှာပဲ ရပ်တန့်နေခဲ့ရတယ်။"
"ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ပြီး သူတော်စင်အဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ မျှော်လင့်ချက်ရှိတဲ့ နတ်ဘုံအဆင့်ပုဂ္ဂိုလ်တွေတောင် တစ်လှမ်းအလိုမှာပဲ ကပ်ဘေးအောက်မှာ သေဆုံးခဲ့ရတယ်။"
"အခု လျှပ်စီးဧကရာဇ်ကျင့်စဉ်ရဲ့ တားမြစ်အခန်းကို ပြန်လည်ရရှိထားပြီဖြစ်လို့ ဒီကျင့်စဉ်ရဲ့ အကျိုးကျေးဇူးကို အပြည့်အဝ အသုံးချခွင့်ပေးဖို့ ဆရာသခင်ကို တောင်းဆိုရဲပါတယ်။"
ရှန်ထျန်း စကားမဆုံးခင်မှာပင် သန့်ရှင်းသောခေါင်းဆောင်ကို ဖုံးအုပ်ထားသည့် နတ်ဘုံအရှိန်အဝါများ သိသိသာသာ တုန်ခါသွားသည်။ "မင်း ဘာပြောနေမှန်း မင်း သိရဲ့လား။ သူတော်စင်နဲ့ သူတော်စင်မတို့သာလျှင် ဘေးဒုက္ခဖယ်ရှားခြင်း ကို ကျင့်ကြံခွင့်ရှိတယ်။"
"ဒါဟာ ရှေးခေတ်ဘိုးဘေးတွေ ချမှတ်ထားတဲ့ စည်းမျဉ်းပဲ။ ဆိုလိုတာက မင်းက ဘိုးဘေးတွေရဲ့ စည်းမျဉ်းကို ဆန့်ကျင်ပြီး တားမြစ်ထားတဲ့ အတတ်ပညာကို ဖြန့်ဝေချင်တာလား။"
ရှန်ထျန်း သည် သတ္တိမွေးပြီး ဆက်ပြောသည်။ "မဖြန့်ဝေပါဘူး၊ အရည်အချင်းရှိပြီး စွမ်းအားကြီးတဲ့သူတွေကိုပဲ ရွေးချယ်မှာပါ။"
"ဆရာသခင်၊ ကျွန်တော်တို့ဂိုဏ်းရဲ့ ဝိညာဉ်တောင် ၃၆ လုံးထဲမှာ ဝိညာဉ်တောင်တွေရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ သက်တမ်းရှည်အောင် နေနေရတဲ့ အကြီးအကဲတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ ဝိညာဉ်တောင်ရဲ့ စွမ်းအင်က အကြီးအကဲတွေရဲ့ အိုမင်းမှုကို ခဏတာပဲ နှေးကွေးစေနိုင်ပြီး ရေရှည်အတွက်တော့ မဟုတ်ပါဘူး။"
"ဒီအကြီးအကဲတွေဟာ ဂိုဏ်းအတွက် သူတို့ရဲ့ဘဝတစ်လျှောက်လုံး အနစ်နာခံခဲ့ကြသူတွေဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်းထဲမှာ အသစ္စာရှိဆုံးသူတွေပါ။ ဒါကြောင့် သူတို့ကို ဘေးဒုက္ခဖယ်ရှားခြင်း ကို ကျင့်ကြံခွင့်ပေးမယ်ဆိုရင် သူတို့ အဆင့်တက်နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး များပါတယ်။"
"ဒါဆိုရင် သူတို့ရဲ့သက်တမ်းက အများကြီး တိုးလာပြီး ဂိုဏ်းကို နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာပါ။ ဂိုဏ်းရဲ့ စွမ်းအားလည်း လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာမှာပါ။"
"ပြီးတော့ ယွမ်ဒီ နဲ့ ကျန်းယွင်ထင် တို့လိုမျိုး အမျိုးမျိုးသော အကြောင်းရင်းတွေကြောင့် သူတော်စင် မဖြစ်နိုင်ခဲ့တဲ့ ပါရမီရှင်တွေလည်း ရှိပါသေးတယ်။"
"သူတို့သာ ငါနဲ့ တစ်ခေတ်တည်းမှာ မမွေးဖွားခဲ့ရင် သူတို့ရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ဆိုရင် သူတော်စင်ဖြစ်ဖို့ လုံလောက်တဲ့ အရည်အချင်းရှိကြမှာပါ။"
"ဘယ်ခေတ်ကမှန်းမသိတဲ့ စည်းမျဉ်းတစ်ခုကြောင့် ဂိုဏ်းရဲ့ အမြင့်ဆုံးကျင့်စဉ်ကို မကျင့်နိုင်ဘူးဆိုရင် ဒါဟာ သူတို့ရဲ့ အမြင့်ဆုံးစွမ်းအားကို တားဆီးနေတာနဲ့ အတူတူပါပဲ။"
"အပေါက်ငယ်လေးတစ်ခုက သင်္ဘောကြီးကို နစ်မြုပ်စေနိုင်ပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ မသေမျိုးဧကရာဇ် ဖြစ်လာမယ့်လမ်းမှာ ဒီအချက်လေးတစ်ခုပဲ လိုအပ်ကောင်း လိုအပ်နေမှာပါ။"
"ဒါကြောင့် ဘိုးဘေးတွေရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေက လက်ရှိဂိုဏ်းရဲ့ အခြေအနေနဲ့ မကိုက်ညီတော့ဘူးလို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်။"
"ဆရာသခင်၊ ချွင်းချက်အနေနဲ့ တခြားသူတွေကို ကျင့်ကြံခွင့်ပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်။ အကယ်၍ ဘိုးဘေးတွေရဲ့ စည်းမျဉ်းကို ဖောက်ဖျက်တဲ့အတွက် အပြစ်ပေးခံရမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်က သူတော်စင်ရာထူးကနေ ဆင်းပေးပါ့မယ်!"
ရှန်ထျန်း ပြောသည်ကို ကြားပြီးနောက် သန့်ရှင်းသောခေါင်းဆောင်က ပြန်ပြောသည်။ "ရှန်ထျန်း၊ ဒီတောင်းဆိုမှုက မင်းအတွက် ဘာအကျိုးမှ မရှိဘူးဆိုတာ မင်း သိရဲ့လား။"
သန့်ရှင်းသောနယ်မြေသည် အခြားသူများကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရန်အတွက် သူတော်စင်မှလွဲ၍ မည်သူ့ကိုမျှ အမြင့်ဆုံးတားမြစ်ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံခွင့်မပြုပေ။ အကယ်၍ သူတော်စင်ကျင့်ကြံသည့် ကျင့်စဉ်က တစ်ခေတ်တည်းသားများကို လွှမ်းမိုးထားနိုင်လျှင် သူသည် အမြဲတစေ ထူးချွန်သူ ဖြစ်နေနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ဂိုဏ်းရှိ အခြားတပည့်များက သူ့ကို စိတ်ပါလက်ပါ နာခံကြလိမ့်မည်။
လူတိုင်း တူညီသော ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံနေပါက အခြားတပည့်များက ထူးခြားသော အခွင့်အရေးများ ရရှိလာချိန်တွင် သူတော်စင်ကို ကျော်တက်သွားနိုင်ပေသည်။
ထိုအချိန်တွင် ရာစုနှစ်တစ်ခုအတွင်း သူတော်စင်၏ အာဏာနှင့် စကားပြောပိုင်ခွင့်တို့သည် ကြီးမားစွာ ခြိမ်းခြောက်ခံရနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။
ရှန်ထျန်း ၏ အကြံပြုချက်သည် သန့်ရှင်းသောနယ်မြေ၏ စွမ်းအားကို အချိန်တိုအတွင်း များစွာ တိုးတက်စေနိုင်သော်လည်း သူတစ်ဦးတည်းအတွက်မူ ဆိုးကျိုးများသာ ရှိနေသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုသည် ရှန်ထျန်း ထံသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုနှင့် နားမလည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
ထိုအတောအတွင်း ရှန်ထျန်း သည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဖြည်းညင်းစွာ စကားစလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်က ခွေးခေါင်းဆောင် ဖြစ်ရတာထက် ခြင်္သေ့အမြီး ဖြစ်ရတာကိုပဲ ပိုသဘောကျပါတယ်။"
"ဖြစ်နိုင်မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ သန့်ရှင်းသောနယ်မြေမှာရှိတဲ့ လူတိုင်း ခြင်္သေ့တွေ ဖြစ်လာပြီး သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းကြောင်းမှာ အောင်မြင်စေချင်ပါတယ်။"
"အကယ်၍ အစ်ကိုကြီး ဖန့်ချန်းသာ ဘေးဒုက္ခဖယ်ရှားခြင်း ကို ကျင့်ကြံပြီးနောက် သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် တိုးတက်လာပြီး တစ်ဆင့်တည်းရှိသူတွေကြားမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်လာနိုင်မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်က သူတော်စင်ရာထူးကို သူ့ကို ပေးအပ်ဖို့ အဆင်သင့်ရှိပါတယ်။ နောင်တ လုံးဝမရှိပါဘူး!"
...
ရှန်ထျန်း သည် သူတော်စင်တောင်ပေါ်တွင် ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားစွာ ရပ်တည်နေသည်။ သူ၏ စကားလုံးတိုင်းသည် ခိုင်မာပြတ်သားပြီး အားအင်အပြည့်ရှိနေသည်။
ထိုအချိန်တွင် ယွမ်ဒီ သည် ကြက်သေသေသွားခဲ့ရပြီး ကျန်းယွင်ထင် မှာလည်း စကားမပြောနိုင်အောင် အံ့အားသင့်သွားရကာ ဖန့်ချန်းမှာမူ ပို၍ပင် ဆွံ့အသွားရသည်။
သူတော်စင်တောင်အောက်တွင် ရပ်နေသည့် တပည့်အားလုံးသည်လည်း အံ့အားသင့်လျက်ရှိသည်။ သူတို့သည် ရှန်ထျန်း ကို တောက်ပသော မျက်လုံးများဖြင့် ငေးကြည့်နေကြသည်။
ရှန်ထျန်း သည် အလင်းရောင်များ တောက်ပနေသကဲ့သို့ပင်။ ထိုအလင်းရောင်သည် သူတို့အားလုံးကို မိမိကိုယ်ကိုယ် ရှက်ရွံ့သွားစေသည်။
ယွမ်ဒီ ၏ မျက်နှာတွင် လေးစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ကျန်းယွင်ထင် သည်လည်း ရှန်ထျန်း ကို အလွန်အမင်း ချီးကျူးနေသည်။ ဖန့်ချန်းမှာမူ လုံးဝကို စိတ်ဝိညာဉ်မဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားရသည်။
ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် ဖန့်ချန်းသည် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသောမြေသို့ ဝင်ရောက်လာကတည်းက ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ပါရမီကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ လေးစားရမည့်သူမှာ အလွန်နည်းပါးသည်။
သန့်ရှင်းသောခေါင်းဆောင်သည် တစ်ဦး၊ အဇူရာလိုးတပ်စ် ဦးလေးတော်သည် တစ်ဦး၊ သူတို့မှလွဲ၍ တခြားသူ မရှိပေ။
သို့သော် ယနေ့တွင်မူ ထိုသူတော်စင်တောင်ပေါ်က ပုဂ္ဂိုလ်သည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စွဲထင်သွားခဲ့သည်။
ဖန့်ချန်း၏ စိတ်ထဲတွင် မုန်တိုင်းထန်နေပြီး ပင်လယ်လှိုင်းများကဲ့သို့ ရိုက်ခတ်နေသည်။
သူက တကယ်ပဲ ဆရာသခင်ကို ဘေးဒုက္ခဖယ်ရှားခြင်း ရဲ့ တားမြစ်ကျင့်စဉ်ကို ငါ့ကို သင်ပေးဖို့ တောင်းဆိုလိုက်တာလား။ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် တိုးတက်သွားပြီးနောက် ငါက သူ့ရာထူးကို ခြိမ်းခြောက်လာမှာကို သူ မစိုးရိမ်ဘူးလား။
ပြီးတော့ ဒီကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ပြီးလို့ ငါက သူ့ထက် ပိုသန်မာလာရင် သူက သူတော်စင်ရာထူးကို ငါ့ကို ပေးမယ်တဲ့လား။ ဘယ်လောက်တောင် မောက်မာပြီး ယုံကြည်ချက်ကြီးလိုက်တဲ့သူလဲ။
နောက်ဆုံးမှာတော့ သူက ခွေးခေါင်းဆောင် ဖြစ်ရတာထက် ခြင်္သေ့အမြီး ဖြစ်ရတာကို ပိုသဘောကျတယ်၊ လူတိုင်း ခြင်္သေ့တွေ ဖြစ်လာတာကိုပဲ မြင်ချင်တယ်လို့ ပြောသွားတာလား။
ကောင်းလိုက်တာ! လူတိုင်း ခြင်္သေ့တွေ ဖြစ်စေချင်တဲ့ ဒီလိုမျိုး အံ့ဩဖွယ် ရည်မှန်းချက်ပဲ! သူက ဒီလောက်တောင် ကျယ်ပြန့်တဲ့ စိတ်ထားမျိုး ပိုင်ဆိုင်ထားတာပဲ!
ရှန်ထျန်း ရေ၊ မင်းက ငါ အသိအမှတ်ပြုထားတဲ့ အချစ်ပြိုင်ဘက် ဖြစ်ရတာ မဆန်းပါဘူး!
ဒီအချိန်ကစပြီးတော့ ညီမလေးအတွက် မင်းနဲ့ တရားမျှတစွာ ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ ငါ အဆင်သင့်ပဲ။