အခန်း ၁၁၈ - အပြစ်ပေးခြင်း၊ အကြိမ် ၃,၀၀၀ ကူးရေးစေခြင်း
ဂိုဏ်းချုပ်တောင် ပေါ်ရှိ ဂိုဏ်းချုပ်နန်းတော် အတွင်းတွင် လေထုမှာ အလွန်ပင် တင်းမာနေသည်။
ရှန်ထျန်း သည် ခေါင်းကို ငုံ့ထားလျက် အပြစ်ရှိသူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ရပ်နေသည်။ သူ၏ မျက်နှာတွင် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို အသာအယာ ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။
သူ့ရှေ့တွင်မူ ဂိုဏ်းချုပ်သည် ခန့်ညားထည်ဝါစွာ ထိုင်နေသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများက အေးစက်စက်ဖြစ်နေသော်လည်း ထိုမျက်ဝန်းများအောက်တွင် သားသမီးကို ဆုံးမလိုသည့် မေတ္တာတရားနှင့် စိုးရိမ်မှုများ ရောယှက်နေသည်။
"ရှန်ထျန်း၊ မင်း ဒီတစ်ခါ လုပ်လိုက်တဲ့ ကိစ္စက တော်တော်လေး လွန်လွန်းနေပြီ။ မင်းကိုယ်မင်း ဘာလုပ်နေမှန်း သိရဲ့လား။"
ဂိုဏ်းချုပ်၏ အသံမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ၎င်းအတွင်းတွင် ဒေါသအနည်းငယ် ပါဝင်နေသည်။
ရှန်ထျန်း သည် ခေါင်းကို ပို၍ ငုံ့လိုက်ပြီး အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။
"တပည့်တော် မှားသွားပါပြီ ဂိုဏ်းချုပ်။ တပည့်တော်အနေနဲ့ အခြေအနေကို သေချာ မဆန်းစစ်မိဘဲ အလျင်စလို လုပ်မိသွားတာပါ။"
သူ့စကားကြောင့် ဂိုဏ်းချုပ်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။ သူသည် စားပွဲပေါ်ရှိ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ အချို့ကို လက်ဖြင့် ပုတ်လိုက်ရင်း ဆက်ပြောသည်။
"အခြေအနေကို မဆန်းစစ်မိတာလား။ ဒါမှမဟုတ် မင်းရဲ့ စွမ်းအားတွေကို အလွန်အကျွံ ယုံကြည်နေမိတာလား။ မင်းရဲ့ လက်ထဲမှာ မီးတောက်ကျမ်း နဲ့ ကောင်းကင်ဘုံဒရဂွန်ဆွဲသီး တို့ ရှိနေတာကို ငါ သိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါတွေက မင်းကို ထင်တိုင်းကြဲဖို့ အခွင့်အရေး ပေးထားတာ မဟုတ်ဘူး။"
ရှန်ထျန်း သည် ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်နေလိုက်သည်။ သူ ငြင်းဆိုရန် ကြိုးစားလေ၊ ဂိုဏ်းချုပ်၏ ဒေါသက ပို၍ ကြီးထွားလာလေ ဖြစ်မည်ကို သူ သိသည်။
"ကဲပါလေ... မင်းလည်း အခုမှပဲ ရှိသေးတာဆိုတော့ ငါ မင်းကို အပြင်းအထန် အပြစ်မပေးတော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီအတိုင်း လွှတ်ပေးလိုက်ရင်လည်း မင်းက နောက်တစ်ခါ ထပ်လုပ်ဦးမှာပဲ။"
ဂိုဏ်းချုပ်သည် ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်လိုက်ပြီးမှ ဆက်ပြောသည်။
"ဒီနေ့ကစပြီး လာမယ့် ခုနစ်ရက်အတွင်း မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်တွေကို ခဏနားထား။ ပြီးတော့ မီးတောက်ကျမ်း ထဲက အကြောင်းအရာတွေကို အကြိမ် ၃,၀၀၀ တိတိ ကူးရေးရမယ်။ တစ်လုံးချင်းစီကို သေချာ ဂရုစိုက်ပြီး ရေးရမယ်။ အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ဘဲ စာလုံးပေါင်း မှားတာ ဒါမှမဟုတ် ပျက်ကွက်တာမျိုး ရှိရင် နောက်ထပ် အကြိမ် ၁,၀၀၀ ထပ်တိုးပေးမယ်။ ကြားလား။"
ရှန်ထျန်း ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ အကြိမ် ၃,၀၀၀ ဆိုသည်မှာ မနည်းလှပေ။ သို့သော် သူသည် ခေါင်းကို ချက်ချင်း ငြိမ့်လိုက်သည်။
"တပည့်တော် နားလည်ပါပြီ။ အမိန့်အတိုင်း လိုက်နာပါ့မယ်။"
"ကောင်းပြီ။ အခု သွားတော့။ မနက်ဖြန်ကစပြီး စရေးရမယ်။"
ရှန်ထျန်း သည် အရိုအသေပေးကာ ဂိုဏ်းချုပ်နန်းတော် ထဲမှ လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ နောက်ကျောကို ကြည့်ရင်း ဂိုဏ်းချုပ်သည် ခေါင်းခါယမ်းကာ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်မိသည်။ ဤကလေးငယ်၏ စွမ်းရည်များသည် ထူးခြားလှသော်လည်း စိတ်အခြေအနေကိုမူ အနည်းငယ် ထိန်းကျောင်းပေးရန် လိုအပ်နေသေးသည်။
ကောင်းကင်ဘုံသန့်စင်နယ်မြေ၊ ဂိုဏ်းချုပ်တောင် ပေါ်ရှိ ဂိုဏ်းချုပ်နန်းတော် အတွင်း၌…
ဂိုဏ်းချုပ်သည် လျှပ်စီးတန်းများနှင့် ကောင်းကင်ဘုံအရှိန်အဝါများ ဝန်းရံလျက် ရာဇပလ္လင်ထက်တွင် ထိုင်နေသည်။
ပလ္လင်အောက်ခြေတွင်မူ မျက်နှာရှည်ရှည်နှင့် တာအိုဆရာတော်ကြီးတစ်ပါး ရှိနေသည်။ "ညီငယ်၊ မင်း ငါ့ကို လှည့်စားလိုက်တာပဲ!"
ဂိုဏ်းချုပ်၏ လျှပ်စီးတန်းများနှင့် ကောင်းကင်ဘုံအရှိန်အဝါများ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။ သူက "အစ်ကိုကြီး ဘာကြောင့် ဒီလိုစကားမျိုး ပြောရတာလဲ။ ကျွန်တော် အစ်ကိုကြီးကို ဘယ်တုန်းက လှည့်စားမိလို့လဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
အဇူရာလော့တပ်စ် (Azure Lotus) က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "ငါတို့ သဘောတူညီခဲ့တဲ့ အချက်သုံးချက်က ကောင်းကင်ဘုံဒရဂွန်ဆွဲသီး ကို လဲလှယ်ဖို့အတွက် မဟုတ်ဘူးလား"
ဂိုဏ်းချုပ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုကြီးက ကောင်းကင်ဘုံဒရဂွန်ဆွဲသီး ကို ကျွန်တော့်ဆီ ပေးဖို့ ကျန်နေသေးတယ်လေ"
အဇူရာလော့တပ်စ်က မကျေနပ်ဖြစ်သွားသည်။ "ဒါပေမဲ့ ငါ မင်းကို အဲဒီထဲက အမွေအနှစ်တွေကို မိတ္တူကူးပြီး ပေးလိုက်ပြီးပြီ မဟုတ်လား။ အဲဒီလိုဆိုရင် ကောင်းကင်ဘုံဒရဂွန်ဆွဲသီး က မင်းအတွက် အထိမ်းအမှတ်ပစ္စည်းတစ်ခုလောက်ပဲ ဖြစ်မနေဘူးလား။ ငါတို့ သန့်စင်နယ်မြေရဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၁၀,၀၀၀ အတွင်းမှာ အဲဒီပစ္စည်းကို မပိုင်ဆိုင်ခဲ့တဲ့သူက မင်းတစ်ယောက်တည်းမှ မဟုတ်တာ"
ဂိုဏ်းချုပ်၏ လျှပ်စီးတန်းများနှင့် ကောင်းကင်ဘုံအရှိန်အဝါများမှာ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားသည်။ "အော်... အစ်ကိုကြီးက ဒီကိစ္စကို ပြောနေတာကိုး"
အဇူရာလော့တပ်စ်က နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် "မဟုတ်ရင် ဘာကိစ္စကို ပြောရမှာလဲ။ တခြားကိစ္စများ ရှိသေးလို့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ဂိုဏ်းချုပ်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "မရှိပါဘူး။ ဒါဆို အစ်ကိုကြီးက ကောင်းကင်ဘုံဒရဂွန်ဆွဲသီး ကို ဆုံးရှုံးသွားတာတောင် ကျွန်တော့်ဆီကနေ ဆုလာဘ်တွေ ဆက်ပြီး လိုချင်နေသေးတာပေါ့လေ"
အဇူရာလော့တပ်စ်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "အရင်ကတော့ မင်းရဲ့ စကားလုံးတွေထဲမှာ ငါ နစ်မြောသွားမိလို့ပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒါတွေက လုံးဝ သီးခြားကိစ္စနှစ်ခုပဲ။ ကောင်းကင်ဘုံဒရဂွန်ဆွဲသီး ကို ဝိညာဉ်တောင် နဲ့ လဲလှယ်ဖို့အတွက် သုံးခဲ့တာလေ။"
"အခု ကောင်းကင်ဘုံဒရဂွန်ဆွဲသီး ပျောက်ဆုံးသွားပေမဲ့၊ အစ်ကိုကြီးအနေနဲ့ ကျွန်တော့်သမီးကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တဲ့အတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၁,၀၀၀,၀၀၀ နဲ့ ဂရိတ်ဂိုးလ်ဒင်းဝင်းအီးဂယ်လ် ရဲ့ ပေါင်သားအတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၅၀၀,၀၀၀ ကို ပေးသင့်တယ် မဟုတ်လား။"
ဂိုဏ်းချုပ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်တာပေါ့။ ရှောင်အာ ကို ကယ်တင်ပေးပြီး သူမကို သိမ်းငှက်ရဲ့ ပေါင်သား ပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျွန်တော် ဆုချပေးသင့်တာပေါ့။"
"ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုကြီး၊ ရှောင်အာ က ကောင်းကင်ဘုံဒရဂွန်ဆွဲသီး ကို စောင့်ရှောက်ဖို့အတွက် အစ်ကိုကြီးဆီ ပေးအပ်ခဲ့တာကို မမေ့ပါနဲ့ဦး။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အစ်ကိုကြီးက အဲဒါကို ပျောက်ဆုံးသွားအောင် လုပ်လိုက်ပြီ။"
"ဒါက ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ သင်္ကေတတစ်ခု ဖြစ်နေပေမဲ့ အဲဒီလောက်ကြီး အရေးမကြီးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံဒရဂွန်ဆွဲသီး ရဲ့ မူလတန်ဖိုးက ဒီ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ အနည်းငယ်ထက် အများကြီး ပိုများတယ် မဟုတ်လား။"
"အစ်ကိုကြီး၊ အစ်ကိုကြီးရဲ့ အမြင်အရ ရှောင်အာ က အစ်ကိုကြီးဆီကနေ လျော်ကြေးအနေနဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ဘယ်လောက်လောက် တောင်းသင့်တယ်လို့ ထင်လဲ။"
ဂိုဏ်းချုပ် စကားဆုံးသွားသောအခါ အဇူရာလော့တပ်စ် ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်ပင် စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသွားသည်။
"ညီငယ်၊ ဒီနေ့ ငါ ဒီကို မလာခဲ့ဘူးလို့ပဲ သဘောထားလိုက်တော့မယ်။ ငါ သွားတော့မယ်!"
အဇူရာလော့တပ်စ် သည် ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လှည့်ထွက်ကာ ဂိုဏ်းချုပ်နန်းတော် ၏ ထွက်ပေါက်ဆီသို့ အမြန် လျှောက်သွားလိုက်သည်။
ဂိုဏ်းချုပ်က တည်ငြိမ်စွာပင် ပြောလိုက်သည်။ "တကယ်တော့ အစ်ကိုကြီးအနေနဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ရှာဖွေချင်တယ်ဆိုရင် ဒါက အလွန်လွယ်ကူပါတယ်။"
အဇူရာလော့တပ်စ် သည် ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားပြီး အတင်းအကျပ် ပြုံးလိုက်သည်။ "ညီငယ်၊ တိုက်ရိုက်ပဲ ပြောလိုက်ပါတော့။"
ဂိုဏ်းချုပ်က ပြောသည်။ "အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော် အရင်က ပြောခဲ့ဖူးတာကို မှတ်မိသေးလား။ ရှန်ထျန်း က စစ်မှန်တဲ့ ကံကြမ္မာရဲ့ သားတော်ပဲ။ အစ်ကိုကြီးအနေနဲ့ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာကျင့်စဉ်တွေကို စိတ်ပါလက်ပါ လမ်းညွှန်ပေးပြီး သူနဲ့ ဆက်ဆံရေးကောင်း တည်ဆောက်ထားမယ်ဆိုရင် အစ်ကိုကြီးရဲ့ ကံကြမ္မာတွေ တိုးတက်လာမှာ အသေအချာပါပဲ။ အစ်ကိုကြီးအတွက် အခွင့်အရေးတွေက အဆုံးမရှိ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။"
အဇူရာလော့တပ်စ် ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးမှာ တဖြည်းဖြည်း တောင့်ခဲသွားသည်။ "ဟားဟား၊ ငါက အရူးလို့ ထင်နေတာလား။ ဒီကလေး စိန့် ဖြစ်လာတာ တစ်ဝက်လောက်ပဲ ရှိသေးတယ်၊ သူက အာရုံစိုက်မှု အားလုံးရဲ့ ဗဟိုချက် ဖြစ်နေပြီ။ တပည့်တွေ ဘယ်လောက်တောင် ညည်းညူနေကြလဲ ဆိုတာ မင်းသိလား။"
"ဖန်ချန်း တရားကျင့်ရာကနေ ထွက်လာတဲ့အခါ အဲဒီကလေးကို သွားပြီး ရိုက်နှက်လိမ့်မယ်လို့ ငါထင်တယ်။ မီးတောက်ကျမ်း ကို ကျွမ်းကျင်အောင် မလုပ်နိုင်ခင်မှာတင် သူက ဒီလောက်တောင် ကံဆိုးနေပြီ။"
"ညီငယ်၊ မင်းက သူက ကံကြမ္မာရဲ့ သားတော်လို့ ပြောတုန်းပဲလား။ ဒါက ဟာသတစ်ခုပဲ။"
"မင်း ငါ့ကို အဲဒီကလေးကို တပည့်ခံစေချင်တာလား။ မဖြစ်နိုင်ဘူး!"
ဂိုဏ်းချုပ်က အားမလိုအားမရဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "အစ်ကိုကြီး၊ တကယ်ပဲ သေချာလို့လား။"
အဇူရာလော့တပ်စ်က နှုတ်ခမ်းကို စူလိုက်သည်။ "ငါ ပြောလိုက်တဲ့စကားကို ဘယ်တုန်းကမှ နောင်တရဖူးလို့လဲ။"
ဂိုဏ်းချုပ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။ "ဒီတစ်ခါတော့ အစ်ကိုကြီး သေချာပေါက် နောင်တရလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ ဒါက မကြာခင်မှာပဲ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။"
အဇူရာလော့တပ်စ်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "မင်း ငါ့ကို လှည့်စားချင်တာလား။ ငါသာ နောင်တရရင် ငါ့ကိုသာ ဆဲဆိုလိုက်ပေတော့!"
စကားဆုံးသည်နှင့် အဇူရာလော့တပ်စ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ ဒီလိုစကားမျိုးကို သူ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြောခဲ့ဖူးသလိုမျိုး ဘာကြောင့် ခံစားနေရတာလဲ။
ထိုအချိန်တွင် ဝေးလံသောနေရာမှ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဘုန်း!
ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဝန်းရံထားသည့် လျှပ်စီးတန်းများနှင့် ကောင်းကင်ဘုံအရှိန်အဝါများမှာ အနည်းငယ် တောက်ပသွားပြီး သူ၏ အကြည့်များမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ထိုးဖောက်သွားသည်။
သူက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "စိန့်တောင် ပေါ်မှာပဲ။ မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ဖန်ချန်း ဆိုတဲ့ ဒီမိုက်မဲတဲ့ကောင် တရားကျင့်ရာက ထွက်လာပြီးတာနဲ့ ရှန်ထျန်း ဆီကို ပြဿနာရှာဖို့ သွားပြီ။"
အဇူရာလော့တပ်စ်က အောင်ပွဲခံသည့်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မြင်လား။ ညီငယ်၊ အဲဒီကလေးက ကံဆိုးနေတာ သေချာတယ်လို့ ငါပြောခဲ့တယ်လေ။ မီးတောက်ကျမ်း ကို ကျင့်နေတဲ့ ကံဆိုးသူတစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် ကံကြမ္မာရဲ့ သားတော် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ အဲဒီကလေး ဖန်ချန်းလက်ချက်နဲ့ မသေသွားလောက်ဘူး မဟုတ်လား။"
ဂိုဏ်းချုပ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။ "မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက ဖန်ချန်းကို ကိုယ်ခန္ဓာကျင့်စဉ် သင်ပေးပြီးတဲ့နောက်မှာ သူက ပိုပြီးတော့..."
ဂိုဏ်းချုပ်၏ လျှပ်စီးတန်းများနှင့် ကောင်းကင်ဘုံအရှိန်အဝါများမှာ နောက်တစ်ကြိမ် တုန်ခါသွားသည်။ သူသည် ရှားရှားပါးပါး သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။
သူသည် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်းဆိုသလို သူ၏ ရှေ့တွင် ဟင်းလင်းပြင်တံခါးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ဂိုဏ်းချုပ်သည် ဟင်းလင်းပြင်တံခါးထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ဂိုဏ်းချုပ်နန်းတော် မှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းတည်းဖြင့် ပေပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ ဝေးကွာသောနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ဟင်းလင်းပြင်တံခါး နောက်တစ်ကြိမ် ပေါ်လာသောအခါ ဂိုဏ်းချုပ်သည် ထိုတန်ခိုးကြီးသော လျှပ်စီးအစီအရင်အပြင်ဘက်၊ စိန့်တောင် ထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
လက်ရှိတွင် စိန့်တောင် ပတ်ဝန်းကျင်၌ စပ်စုနေသူများနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူတို့အားလုံးသည် ရှန်ထျန်း နှင့် ဖန်ချန်း တို့၏ တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရှုနေကြသည်။
"ဝါး၊ အသစ်ခန့်အပ်လိုက်တဲ့ စိန့် က နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့ရဲ့ ပထမဆုံး တပည့်ကြီးနဲ့ တိုက်ခိုက်တော့မှာပေါ့။ တစ်လလောက်တောင် စောင့်နေရတာ။"
"ပထမဆုံး တပည့်ကြီးက သိပ်မကောင်းပါဘူး! အစီအရင်ကိုတောင် မဖျက်နိုင်သေးဘဲနဲ့ အထဲကို အတင်းဝင်ပြီး တိုက်ခိုက်နေပြီ။"
"ပထမဆုံး တပည့်ကြီးက သိပ်မကောင်းဘူး ဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ တိုက်ခိုက်သူတစ်ယောက်ဆိုတာ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိရဘူးလေ!"
"အစီအရင်ထဲကို အတင်းဝင်ဖို့ ကြိုးစားရင် ဘာဖြစ်လဲ။ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ကြောက်ပြီး ပုန်းနေရုံနဲ့ မသေမျိုး ဖြစ်လာနိုင်မှာလား။"
"မင်းပြောတာ မှန်တယ်။ အခု စိန့်အသစ်ကပဲ တိုက်ပွဲကို ရှောင်ပြီး ကာကွယ်ရေးအစီအရင်ထဲမှာ ပုန်းနေတာ။ ငါတို့ ဂိုဏ်းရဲ့ စိန့် က စိန်ခေါ်မှုကိုတောင် လက်မခံရဲဘူးဆိုရင် ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်မလဲ။ သူက စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလွန်းတယ်။"
"ဒါက ငါတို့ ဂိုဏ်းရဲ့ အကြောက်တရားအကြီးဆုံး စိန့် ဖြစ်ရမယ်! သူသာ ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်လာရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။"
"မင်း စဉ်းစားလွန်နေပြီ ညီငယ်။ ဂိုဏ်းချုပ် ဆိုတာ စိန့် ၁၀ ပါးထဲကနေ ရွေးချယ်ထားတဲ့ အထူးချွန်ဆုံးနဲ့ အစွမ်းထက်ဆုံးသူပဲ။ ဒါကြောင့် အရင် စိန့်တွေလည်း ကိုယ်စားလှယ်လောင်းတွေပဲ။"
"ဒီနေ့ တိုက်ပွဲပြီးရင် ကြည့်ရှုနေတဲ့ တပည့်တွေက ဒီ စိန့် ကို လေးစားမှု သိပ်ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ သူက ဂိုဏ်းချုပ် ရာထူးအတွက် ဆက်ပြီး တိုက်ပွဲဝင်နိုင်ပါ့မလား။"
"မှန်တယ်! စိန်ခေါ်မှုကိုတောင် ရင်မဆိုင်ရဲတဲ့ စိန့် တစ်ယောက်ကို ဘယ်သူက အသိအမှတ်ပြုမှာလဲ။"
"ဟားဟား၊ ဒါဆို မင်းက ဦးနှောက်မရှိဘဲ ခွန်အားပဲရှိတဲ့ ပထမဆုံး တပည့်ကြီးလို မိုက်မဲသူမျိုးကိုပဲ အသိအမှတ်ပြုမှာပေါ့လေ? ကာကွယ်ရေးအစီအရင်က ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်း ကျင့်ကြံသူတွေကိုတောင် ပိတ်ဆို့နိုင်တယ်ဆိုတာ သူသိရဲ့သားနဲ့ အထဲကို မိုက်မဲစွာ ဝင်တိုးနေတာ။ ငါတို့ ပထမဆုံး တပည့်ကြီးရဲ့ ဦးနှောက်နဲ့ဆိုရင် သူသာ ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်လာရင် ငါတို့ ဂိုဏ်းက တကယ်ကို အန္တရာယ်ရှိသွားလိမ့်မယ်!"
"မှန်တယ်။ ငါကတော့ စိန့်အသစ်ကို ပိုသဘောကျတယ်။ သူက ပညာဉာဏ်နဲ့ ပြည့်စုံတယ်။"
"သူက ဦးနှောက်သုံးပြီး ဖြေရှင်းနိုင်ရင် ဘာလို့ ပထမဆုံး တပည့်ကြီးနဲ့ တိုက်ခိုက်နေရမှာလဲ။"
"ပိုအရေးကြီးတာက စိန့်အသစ်က ပိုပြီးတော့ ချောမောတယ်! ဒါက ငါတို့ ဂိုဏ်းမှာ ရှိသင့်တဲ့ ရုပ်ရည်မျိုးပဲ!"
"မှန်တယ်၊ ငါတော့ ညီမငယ် ယွင်ရှိ ကို တကယ် အားကျတာပဲ!"
"အာ! အဲဒီလို မျက်စိစူးစရာကောင်းတဲ့ လျှပ်စီးအလင်းတန်းက ဘာလဲ?"
"ဂိုဏ်းချုပ်! သူ တရားကျင့်ရာက ထွက်လာပြီး ဒီကို ရောက်လာပြီ!"
"အားလုံးပဲ စကားပြောတာ ရပ်လိုက်ကြ! ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဂါရဝပြုဖို့ ပြင်ဆင်ကြ!"
...
"ဂိုဏ်းချုပ် ရောက်ရှိလာခြင်းကို ကျွန်တော်တို့ ဂါရဝပြုပါတယ်!"
ဂိုဏ်းချုပ် ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် စကားပြောဆိုနေကြသည့် တပည့်များမှာ အလျင်အမြန်ပင် ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။
တပည့်အားလုံးသည် ဂိုဏ်းကို တစ်ဦးတည်းဖြင့် အောင်မြင်မှုဆီသို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည့် ဤဒဏ္ဍာရီလာ ဂိုဏ်းချုပ်ကို အလွန်အမင်း ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် ကြည့်ရှုနေကြသည်။
ဂိုဏ်းချုပ်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အဆုံးမဲ့ လျှပ်စီးတန်းများနှင့် ကောင်းကင်ဘုံအရှိန်အဝါများကြားတွင် ပုန်းကွယ်နေသည်မှာ လျှပ်စီးကို အုပ်စိုးသည့် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ပင်။
သူသည် စိန့်တောင် ဘက်သို့ အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ယာလက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်ကာ လက်ချောင်းဖြင့် အသာအယာ ခတ်လိုက်သည်။
လျှပ်စီးတန်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် တောက်ပသော နတ်သားရဲဆယ်ပါးမှာ ချက်ချင်းပင် ဘာမျှမဟုတ်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
ထိုအချိန်တွင် လျှပ်စီးတန်းများကြောင့် အသားအရေများ မည်းကျွမ်းကာ ဒဏ်ရာများရနေသည့် ရှန်ထျန်း ၏ ပြိုင်ဘက် ရှန်ထျန်း နှင့် တိုက်ခိုက်နေသူ ရှန်ထျန်း သည် နောက်ဆုံးတွင် လွတ်မြောက်သွားတော့သည်။
ဂိုဏ်းချုပ်သည် ဒေါသကြောင့် တုန်ရီနေပြီး မာန်ဟုန်ပြင်းစွာဖြင့် ရန်လိုနေသည့် ရှန်ထျန်း ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ လေသံတွင်မူ စိုးစဉ်းမျှသော စိတ်ခံစားမှု အရိပ်အယောင်မျှ မပါရှိပေ။
"ရှန်ထျန်း၊ မင်းက တပည့်ရင်းတစ်ယောက်အနေနဲ့ စည်းကမ်းကို ဖောက်ဖျက်ပြီး စိန့်တောင် ကို ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာတယ်။ မင်းကို တစ်လတိတိ နံရံကိုမျက်နှာမူပြီး ထိုင်နေစေရမယ်၊ ပြီးတော့ ဂိုဏ်းရဲ့စည်းကမ်းတွေကို အကြိမ်ပေါင်း ၃,၀၀၀ ကူးရေးရမယ်။ မင်းကို တန်ခိုးကျင့်စဉ်တွေ သုံးခွင့်မပြုသလို ရှန်ထျန်း ကို ကူပြီးကူးခိုင်းတာမျိုးလည်း လုံးဝခွင့်မပြုဘူး။ မင်းရဲ့ လက်ရေးကို ငါမှတ်မိတယ်ဆိုတာ သတိထား။"
ဂိုဏ်းချုပ် စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်... အစကတည်းက ဒေါသတကြီးဖြင့် မာန်ဟုန်ပြင်းနေခဲ့သည့် ရှန်ထျန်း ၏ မျက်နှာပေါ်မှ ထိုမာန်ဟုန်ပြင်းသော အမူအရာများမှာ တစ်စုံတစ်ရာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
ဂိုဏ်းချုပ်၏ စကားသံမှာ အေးစက်စက်နှင့် တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ထိုစကားလုံးများနောက်ကွယ်တွင် မည်သူမျှ ငြင်းဆန်၍မရသော အာဏာစက်များ ပါဝင်နေသည်။
ရှန်ထျန်းသည် ဂိုဏ်းချုပ်၏ အကြည့်ကို ခံလိုက်ရသည့်အခိုက်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တောင့်တင်းသွားသည်။ သူသည် အလွန်အမင်း မကျေနပ်သည့်အမူအရာဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်တော့ ဂိုဏ်းချုပ်၏ အမိန့်ကို မလွန်ဆန်ရဲဘဲ ခေါင်းငုံ့ကာ လက်ခံလိုက်ရသည်။
"တပည့်တော်... နားလည်ပါပြီ"
ဂိုဏ်းချုပ်သည် ရှန်ထျန်းကို တစ်ချက်သာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ အကြည့်ကို စိန့်တောင် ပေါ်ရှိ အခြားတစ်နေရာသို့ ရွှေ့လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင်မူ ရှန်ထျန်း သည် အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာဖြင့် ရပ်နေသည်။
"ရှန်ထျန်း၊ မင်းအနေနဲ့လည်း ဒီတစ်ကြိမ်မှာ အနည်းငယ် အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားတဲ့အတွက် ငါ တောင်းပန်ပါတယ်။ မင်းရဲ့ စွမ်းရည်နဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့လည်း ငါ သိထားပြီးပါပြီ။ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို ဆက်လက်ပြီး အာရုံစိုက်ပါ။"
ရှန်ထျန်းသည် လက်အုပ်ချီကာ လေးလေးစားစားဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။ "ဂိုဏ်းချုပ်၊ တပည့်တော် နားလည်ပါတယ်။ ဒါက အသေးအဖွဲ ကိစ္စတစ်ခုပါပဲ။"
ဂိုဏ်းချုပ်သည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လျှပ်စီးတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ တစ်ခဏချင်းမှာပင် ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
ဂိုဏ်းချုပ် ပြန်သွားပြီးနောက်တွင် စိန့်တောင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တပည့်များမှာ အသံတိတ်သွားကြသည်။ သူတို့အားလုံးသည် ရှန်ထျန်း ကို ကြည့်နေကြပြီး တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် တိုးတိုးလေး စကားပြောနေကြသည်။
"ဂိုဏ်းချုပ် ကိုယ်တိုင် ဆင်းလာပြီးတော့တောင် ရှန်ထျန်း ကို ဒီလောက်ထိပဲ အပြစ်ပေးလိုက်တာလား?"
"ဒါက သဘာဝပါပဲ။ ရှန်ထျန်း က ဂိုဏ်းရဲ့ စိန့် အသစ်ပဲလေ။ ဂိုဏ်းချုပ် အနေနဲ့လည်း သူ့ကို မျက်နှာသာ ပေးရမှာပေါ့။"
ရှန်ထျန်း သည် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ပြောဆိုသံများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူ၏ စိတ်ကို ပြန်လည်စုစည်းလိုက်သည်။ သူသည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ဂိုဏ်းချုပ်၏ စွမ်းအားကို မြင်လိုက်ရသည့်အတွက် ပိုမို၍ ကျင့်ကြံရန် လိုအပ်ကြောင်းကို သိရှိသွားသည်။
သူသည် မီးတောက်ကျမ်း ကို ပြန်လည်ထုတ်ယူလိုက်ပြီးနောက် ကျင့်ကြံခြင်းကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ များ၏ စွမ်းအင်များမှာ တဖြည်းဖြည်းချင်း လည်ပတ်နေသည်။
ရှန်ထျန်း ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ယခုအခါတွင် ပိုမို၍ မြန်ဆန်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာလည်း ပိုမို၍ ခိုင်မာလာနေသည်။ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံဒရဂွန်ဆွဲသီး ကို အသုံးပြုကာ သူ၏ စွမ်းအားများကို ထိန်းချုပ်နေသည်။
စိန့်တောင် တစ်ခုလုံးမှာ ရှန်ထျန်း ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကြောင့် တုန်ခါနေသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ တပည့်များမှာလည်း ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်နေကြသည်။
"စိန့်အသစ်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက တကယ်ကို ကြောက်ခမန်းလိလိပဲ။ သူက ဒီလောက်တိုတောင်းတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာပဲ ဒီလောက်အထိ တိုးတက်သွားတာလား?"
"ဒါက ကံကြမ္မာရဲ့ သားတော် ဆိုတာ ဒါမျိုးကို ပြောတာပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။"
ရှန်ထျန်း သည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုထဲတွင် နစ်မြုပ်နေဆဲပင်။ သူသည် ဂိုဏ်းချုပ်တောင် နှင့် ဂိုဏ်းချုပ်နန်းတော် တို့၏ စွမ်းအင်များကိုပါ တစ်ပါတည်း စုပ်ယူနေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အလင်းတန်းများဖြင့် ဝန်းရံထားပြီး နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ တောက်ပနေတော့သည်။