မြင့်မြတ်သောကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာငယ်၊ ဂိုဏ်းချုပ်နန်းတော် တွင်...
တိုင်ကြီးဆယ်တိုင်ပေါ်၌ လျှပ်စီးများ ဖြတ်ပြေးနေ၏။ တိုင်များပေါ်မှ ဘုရားဆင်းတုတော်နှင့် မြင့်မြတ်သော သတ္တဝါကြီးများမှာ အမှန်တကယ်ပင် အသက်ဝင်နေသကဲ့သို့ ဝိုးတဝါး မြင်နေရသည်။
ဂိုဏ်းချုပ်နန်းတော် ၏ ပလ္လင်ပေါ်တွင် လျှပ်စီးများနှင့် နတ်ဘုံမြူမှုန်များ ဖုံးလွှမ်းလျက် ဂိုဏ်းချုပ်က မတ်မတ်ထိုင်နေ၏။
ဂိုဏ်းချုပ်နန်းတော် ရှေ့တွင်မူ အမျက်ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် မျက်နှာနီရဲနေသော တောင်သူလယ်သမားပုံစံ Taoist ရဟန်းအိုကြီးတစ်ပါး ရပ်နေသည်။
"ညီငယ်... မင်း၊ မင်းကွာ... မင်းက တကယ် စည်းကမ်းမရှိတာပဲ! ဝိညာဉ်တောင်တစ်တောင် ပေးမယ်လို့ ငါ့ကို ကတိပေးထားပြီးသားလေ။ ငါ ဟိုဘက်ပြန်ရောက်မှပဲ သတိရတော့တယ်၊ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်တောင်က ဘယ်မှာလဲဟေ့။"
မြင့်မြတ်သောကောင်းကင်ဘုံ၏ ဂိုဏ်းချုပ်က အေးစက်စက် ပြန်ပြောလိုက်သည် - "ဟုတ်ပါတယ်။ ကိုယ်တော်က ကတိပေးခဲ့တာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အကြီးအကဲက ကောင်းကင်ဘုံဒရဂွန်ဆွဲသီး ကို ဝိညာဉ်သလင်းကျောက် ၁,၅၀၀ နဲ့ ဝိညာဉ်တောင်တစ်တောင်အတွက် လဲလှယ်ဖို့ သဘောတူခဲ့တာလေ။"
Taoist ရဟန်းအိုကြီးက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် ဘာလို့ အခုမှ စကားကို ပြန်ရုပ်သိမ်းရတာလဲ? အဓိပ္ပာယ်မရှိလိုက်တာ!"
မြင့်မြတ်သောကောင်းကင်ဘုံ၏ ဂိုဏ်းချုပ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောသည် - "သဘောတူညီချက် လုပ်ခဲ့တုန်းက အကြီးအကဲက ကျွန်တော်မျိုးကို ဒရဂွန်ဆွဲသီး မပေးခဲ့ပါဘူး။ အထဲမှာရှိတဲ့ အမွေအနှစ်ကိုပဲ ပေးခဲ့တာဆိုတော့ အလိုအလျောက်ပဲ အကြီးအကဲက အဲဒီသဘောတူညီချက်ကို ငြင်းပယ်ပြီးသား ဖြစ်သွားတာပေါ့။"
ဂိုဏ်းချုပ်၏ တည်ငြိမ်သော စကားများကြောင့် ကြာပန်းနီလာအရှင် ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ ဒေါသကြောင့် တွန့်သွားသည်။
သူက နှာမှုတ်လိုက်၏။ "ကဲပါလေ၊ ငါ့မှာ ဒရဂွန်ဆွဲသီးက ရှိနေတုန်းပဲလေ။ ဒီအပေးအယူကို ပြန်ဆွေးနွေးလို့ မရဘူးလား။"
ပြောပြီးသည်နှင့် Taoist ရဟန်းအိုကြီးက ဒရဂွန်ဆွဲသီးကို အမြန်ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ဂိုဏ်းချုပ်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
မြင့်မြတ်သောကောင်းကင်ဘုံ၏ ဂိုဏ်းချုပ်ကို လျှပ်စီးများနှင့် နတ်ဘုံအရှိန်အဝါတို့က ဝန်းရံထားပြီး သူ၏အသံတွင် မည်သည့်ခံစားချက်မျှ မပါရှိပေ။ "ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်တော်မျိုး လက်မခံတော့ဘူး။ ကျွန်တော်မျိုးမှာ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံလျှပ်စီးငါးပါး ကျင့်စဉ်၊ လျှပ်စီးဧကရာဇ် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း အနုပညာနဲ့ ဘေးဒုက္ခဖယ်ရှားခြင်း အမွေအနှစ်တွေ အားလုံးကို ရရှိပြီးသွားပါပြီ။
ကောင်းကင်ဘုံဒရဂွန်ဆွဲသီး က ကျွန်တော်မျိုးအတွက် ဘာအဓိပ္ပာယ်မှ မရှိတော့ပါဘူး။ အကြီးအကဲ သဘောကျတယ်ဆိုရင် ဆက်သိမ်းထားလိုက်ပါတော့။"
ကြာပန်းနီလာအရှင် ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားရာမှ ညိုမည်းသွားတော့သည်။ "ညီငယ်ရယ်၊ မင်းက ကောက်ကျစ်လာပါလား။ ကောင်းကင်ဘုံဒရဂွန်ဆွဲသီး ဆိုတာ ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ သင်္ကေတပဲလို့ မင်း အရင်က ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။"
မြင့်မြတ်သောကောင်းကင်ဘုံ၏ ဂိုဏ်းချုပ်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ "ဒါပေမဲ့ အကြီးအကဲ ပြောခဲ့တာလည်း အကြောင်းပြချက် ရှိတယ်လို့ ကျွန်တော်မျိုး ထင်ပါတယ်။ ကောင်းကင်ဘုံဒရဂွန်ဆွဲသီး ပျောက်ဆုံးနေခဲ့တာ သောင်းနဲ့ချီတဲ့ နှစ်တွေ ရှိပြီလေ။ ပြီးတော့ ဒီသင်္ကေတ မပါဘဲ ပထမဆုံး ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်လာတာလည်း ကျွန်တော်မျိုးမှ မဟုတ်တာ။"
Taoist ရဟန်းအိုကြီးမှာ - "???"
Taoist ရဟန်းအိုကြီးက သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်ပြီး နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "ငါ ဒါကို ရောင်းစားပစ်မှာ မကြောက်ဘူးလား။"
လျှပ်စီးများနှင့် နတ်ဘုံအရှိန်အဝါတို့ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသော်လည်း ဂိုဏ်းချုပ်၏အသံကမူ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ "အကြီးအကဲက ရောင်းစားမှာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဘယ်သူကမှလည်း ဝယ်ရဲမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
ဝိညာဉ်သလင်းကျောက် ၁,၅၀၀ နဲ့ ကောင်းကင်ဘုံဒရဂွန်ဆွဲသီး ကို လဲလှယ်ကြစို့။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ တျန်းအာကို ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းမှာ လမ်းညွှန်ပေးဖို့ ခွင့်ပြုမယ်။ ဒါဆိုရင် အကြီးအကဲဟာလည်း သူ့ရဲ့ဆရာတစ်ပါးအနေနဲ့ ရေတွက်ခံရလိမ့်မယ်။ အကြီးအကဲ ဘယ်လိုထင်ပါသလဲ။"
ကြာပန်းနီလာအရှင် က မထီမဲ့မြင် ပြုံးလိုက်သည်။ "ငါက ကံကြမ္မာရဲ့သားတော် ဆိုတာတွေကို မယုံကြည်ဘူးကွ! ဒီလိုလုပ်ကြစို့၊ ဝိညာဉ်သလင်းကျောက် ၂,၀၀၀ ပေးရင် ဒီကံဆိုးမိုးမှောင်ကျတဲ့ ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးတစ်စုံကို ငါ ပေးလိုက်မယ်။"
ဂိုဏ်းချုပ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လျှပ်စီးနှင့် နတ်ဘုံအရှိန်အဝါတို့အထဲမှ သိုလှောင်လက်စွပ်တစ်ကွင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ "သဘောတူပါတယ်။ တျန်းအာ နောင်တစ်ချိန် အောင်မြင်လာတဲ့အခါ အကြီးအကဲ မနောင်တရဖို့ပဲ ဆုတောင်းပါတယ်။"
ကြာပန်းနီလာအရှင် က သိုလှောင်လက်စွပ်ကို သိမ်းဆည်းရင်း နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "နောင်တ ဟုတ်လား? မင်းဟာက ဟာသလုပ်နေတာပဲ။ ငါ ထပ်ပြောမယ်၊ သူ့ကို တပည့်အဖြစ် လက်မခံခဲ့လို့ ငါသာ နောင်တရတယ်ဆိုရင် ငါ ခွေးမသားပဲ!"
ပြောပြီးသည်နှင့် ကြာပန်းနီလာအရှင် က ဒရဂွန်ဆွဲသီးကို ဂိုဏ်းချုပ်ဆီ ပစ်ပေးခဲ့ပြီး လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။
သို့သော် ထိုစဉ်မှာပင် အပြင်ဘက်မှ အမျိုးသားတစ်ဦး၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာ၏။ "ဆရာ... တပည့်တော် ဝင်ရောက်တွေ့ဆုံခွင့် တောင်းခံပါတယ်။"
ရှန်ထျန်း က ဂိုဏ်းချုပ်ကို တွေ့ဆုံလိုကြောင်း ကြားလိုက်ရသဖြင့် ကြာပန်းနီလာအရှင် က ရယ်စရာကောင်းသည့် အပြုံးဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့တပည့် ရောက်လာပြီ။ သူ ဘာကြောင့် တွေ့ချင်နေလဲဆိုတာ မင်း ခန့်မှန်းလို့ရလား? မင်းရဲ့တပည့် ဖြစ်ချင်စိတ် မရှိလို့လား? ဒါမှမဟုတ် မြင့်မြတ်သောနယ်မြေထဲက ကလေးတွေက သူ့ကို သူတော်စင်အဖြစ် လက်မခံဘဲ ဝိုင်းဝန်းဖိနှိပ်ထားလို့များလား? အဲဒီတော့ သူက မတရားခံရတယ်လို့ ခံစားရပြီး သူ့အတွက် တရားမျှတမှု ရှာပေးဖို့ မင်းကို လာရှာတာ ဖြစ်မှာပေါ့။"
တစ်စုံတစ်ဦးက တပည့်ခံယူပြီဆိုလျှင် ထိုတပည့်က ကျင့်ကြံရပေမည်။ တပည့်ဖြစ်လာသည်နှင့် ထိုတပည့်က ပြဿနာရှာမည်မှာ သေချာပေသည်။ ထို့ကြောင့် ပြဿနာများကို ရှောင်ရှားရန် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ တပည့်မခံယူခြင်းပင်ဖြစ်ရာ ကြာပန်းနီလာအရှင် မှာ ဤအယူအဆကို အပြည့်အဝ ထောက်ခံသူတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။
ကြည့်လေ၊ ဒီ ရှန်ထျန်း ဆိုတဲ့ ကလေးက မြင့်မြတ်သောကောင်းကင်ဘုံ မြင့်မြတ်သောနယ်မြေထဲကို ရောက်လာတာနဲ့ အကြံအဉာဏ် ကုန်ခန်းသွားပြီ။ အဲဒီတော့ သူက အခု သူ့ဆရာကို အကူအညီ လာတောင်းရတော့တာပေါ့။ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ အစတုန်းက ငါ့ရဲ့ညီငယ်က ငါ့ကို မလှည့်စားနိုင်ခဲ့ဘဲ ဒီကလေးကို တပည့်အဖြစ် လက်မခံခိုင်းခဲ့ဘူး။ မဟုတ်ရင် ဒီကလေးရဲ့ ပြဿနာရှာတာကို ခံရမယ့်သူက ငါ ဖြစ်နေမှာပေါ့!
ဂိုဏ်းချုပ်နန်းတော် ၏ ကြီးမားသော တံခါးကြီးများ ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်လာပြီး ရှန်ထျန်း မှာ အဖြူရောင်ဝတ်စုံဖြင့် ဝင်ရောက်လာသည်။
မြင့်မြတ်သော သတ္တဝါတိုင် ဆယ်တိုင်မှ လျှပ်စီးမီးရောင်အောက်တွင် ရှန်ထျန်း ၏ ရုပ်ရည်မှာ ပို၍ပင် ချောမောခန့်ညားလာသည်။
ရှန်ထျန်း ၏ နောက်တွင် ဆံပင်ရွှေရောင်နှင့် ကလေးငယ်တစ်ဦး လိုက်ပါလာပြီး သူမှာ အခြားသူမဟုတ်၊ ရွှေကြာနတ်ဘုရားမ ၏ သားတော် ယွမ်ဒီ ပင်တည်း။ ယွမ်ဒီ က အနက်ရောင် သံချောင်းရှည်တစ်ချောင်းကို ထမ်းပိုးလာပြီး မျက်နှာတွင် တောက်ပသော အပြုံးတစ်ခုကို ဆောင်ထားကြောင်း ဖော်ပြရပေမည်။
ထိုအရာက မြင့်မြတ်သောကောင်းကင်ဘုံ၏ ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် Taoist ရဟန်းအိုကြီးတို့ကို သိလိုစိတ် ပြင်းထန်စေခဲ့သည်။
ယွမ်ဒီ သည် ရွှေကြာနတ်ဘုရားမ နှင့် စကားများရန်ဖြစ်ခဲ့သည့်အချိန်မှစ၍ တစ်စထက်တစ်စ တိတ်ဆိတ်အထီးကျန်လာခဲ့ကြောင်း သူတို့ သိထားကြရပေမည်။
ပုံမှန်ဆိုလျှင် သူသည် အခြားသော တပည့်ညီအစ်ကိုများနှင့် ဆက်သွယ်ရန် မြင့်မြတ်သောကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာငယ် သို့ပင် လာလေ့ရှိသူ မဟုတ်ပေ။ သူ၏ လျှပ်စီးပေါက်ကွဲမှုအဆောင် ကိုသာ စူးစမ်းလေ့လာနေတတ်သည်။
ဒါဆိုရင် ဘာကြောင့် သူက ဒီနေ့မှ ရှန်ထျန်း နောက်ကို လိုက်ပြီး မြင့်မြတ်သောကောင်းကင်ဘုံ ဂိုဏ်းချုပ်နန်းတော် ဆီ ရောက်လာရတာပါလိမ့်?
ဒီကလေးက ရှန်ထျန်း နဲ့ တစ်ခုခု ပဋိပက္ခ ဖြစ်ခဲ့လို့များလား?
Taoist ရဟန်းအိုကြီးက ဘေးတွင် ရပ်ကာ ပွဲကြည့်ရန် ပြင်ဆင်နေလိုက်သည်။
ဂိုဏ်းချုပ်က ရှန်ထျန်း ကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည် - "တျန်းအာ၊ ဘာကိစ္စနဲ့ ရောက်လာတာလဲ။"
ရှန်ထျန်း က ပြုံးလိုက်ပြီး ယွမ်ဒီ ကို ဂိုဏ်းချုပ်နန်းတော် ၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ "ညီငယ် ယွမ်ဒီ အတွက် ရောက်လာတာပါ။"
ပြောဆိုရင်း ရှန်ထျန်း က ယွမ်ဒီ ၏ ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ငွေရောင် မြင့်မြတ်သောလျှပ်စီးအဆောင်နှင့် ကျောပေါ်မှ သံချောင်းရှည်ကို ဖြုတ်ယူလိုက်သည်။
"ဆရာ့ကို တင်ပြပါတယ်။ တပည့်တော်တို့ ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်အားလုံးအတွက် အကျိုးရှိစေမယ့် လျှပ်စီးအဆောင်အသစ် တစ်မျိုးကို ညီငယ် ယွမ်ဒီ က တီထွင်ခဲ့ပါတယ်။"
ယွမ်ဒီ က အမြန် လက်ခါယမ်းကာ ရှင်းပြသည် - "ကျွန်တော် တီထွင်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူတော်စင်၊ ဆရာတူအစ်ကိုကြီး တျန်းက ဒီတီထွင်မှုတွေကို ဖန်တီးဖို့ လမ်းညွှန်ပေးခဲ့တာပါ။ တီထွင်သူလို့ ခေါ်ဆိုခံရဖို့ ကျွန်တော် မထိုက်တန်ပါဘူး။ ဆရာတူအစ်ကိုကြီး ပြောပြခဲ့တဲ့ တရားဓမ္မ ပစ္စည်းဥစ္စာတွေကို ဖန်တီးရာမှာ အချိန်အနည်းငယ် ပေးခဲ့ရုံပါပဲ။"
ဩဇာ?
ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် ရွှေကြာနတ်ဘုရားမ တို့မှာ ၎င်းတို့ပြောဆိုသည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အာရုံမစိုက်ဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ပေ။
ယွမ်ဒီ ဆိုတဲ့ ဒီကလေးက ရှန်ထျန်း က လျှပ်စီးအဆောင်ကို တိုးတက်ကောင်းမွန်အောင် လုပ်ဆောင်ရာမှာ လမ်းညွှန်ပေးခဲ့တယ်လို့ တကယ်ပဲ ပြောနေတာလား?
ရှန်ထျန်း က ကောင်းကင်ဘုံလျှပ်စီးငါးပါး ကျင့်စဉ်ကို သင်ယူခဲ့တာ ရက်အနည်းငယ်ပဲ ရှိသေးတာလေ၊ အခုပဲ လျှပ်စီးအဆောင်ကို တိုးတက်ကောင်းမွန်အောင် လုပ်နိုင်နေပြီလား?
ဂိုဏ်းချုပ်က ရှန်ထျန်း ကို စိုက်ကြည့်ရင်း - "တျန်းအာ၊ မင်းရဲ့ လျှပ်စီးအဆောင်အသစ်နဲ့ ငါ့ကို တိုက်ခိုက်စမ်းပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ရှန်ထျန်း က နှောင့်နှေးကြန့်ကြာနေဟန် ရှိသဖြင့် ဂိုဏ်းချုပ်က - "စိုးရိမ်မနေနဲ့၊ မင်း ငါ့ကို ထိခိုက်အောင် လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ထပ်လောင်းပြောဆိုလိုက်သည်။
မှသာ ရှန်ထျန်း က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဂိုဏ်းချုပ်ဆီသို့ ငွေရောင် မြင့်မြတ်သောလျှပ်စီးတစ်စင်းကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
ဗုန်း!
ငွေရောင် မြင့်မြတ်သောလျှပ်စီး ပေါက်ကွဲသွားပြီး ဝိညာဉ်သံလုံးများမှာ အရပ်မျက်နှာပေါင်းစုံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးထွက်သွားကြသည်။
ထိုစဉ် တိုက်ခိုက်မှုဒဏ်ကို အဓိကခံရသူမှာ ငွေရောင် မြင့်မြတ်သောလျှပ်စီးနှင့် တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်နေရသော ဂိုဏ်းချုပ်ပင်တည်း။
သို့သော် ဝိညာဉ်သံလုံးများသည် ဂိုဏ်းချုပ်၏ လျှပ်စီးနှင့် နတ်ဘုံအရှိန်အဝါတို့၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ အပြင်းအထန် ရိုက်ခတ်မိပြီးနောက်တွင် သံလိုက်ဓာတ်နှင့် ဆွဲဆောင်ခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
လျှပ်စီးများက ဝိညာဉ်သံလုံးများအတွင်းသို့ ပြည့်နှက်သွားပြီး စွမ်းအင်များ ကုန်ခမ်းသွားသကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ အားယိုစွာဖြင့် ကျဆင်းသွားကြသည်။
"စွမ်းအားက မဆိုးဘူး။ ဒုတိယအဆင့် လျှပ်စီးပေါက်ကွဲမှုအဆောင် တွေထဲမှာ ထိပ်တန်းအဆင့်လို့ သတ်မှတ်လို့ရတယ်။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၂၀၀ လောက် တန်ဖိုးရှိသင့်တယ်။"
ဂိုဏ်းချုပ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဤလျှပ်စီးအဆောင်အသစ်ကို သဘောကျနှစ်သက်ကြောင်း ပြသလိုက်သည်။
"ဒီလို လျှပ်စီးပေါက်ကွဲမှုအဆောင် အမျိုးအစားကို ဖန်တီးဖို့ ဘယ်လောက်ကြာလဲ၊ ပြီးတော့ အဲဒါကိုလုပ်ဖို့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ဘယ်လောက် လိုအပ်လဲ။"
ဂိုဏ်းချုပ်၏ ရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင် အဆင့်တူ အမြင့်ဆုံးအဆင့် လျှပ်စီးအဆောင်တစ်ခုအတွက် အမြတ်ငွေက ရာခိုင်နှုန်း ၁၀၀ ကျော်အထိ ရရှိနိုင်သမျှ ကာလပတ်လုံး အဆောင်ဈေးကွက်အတွက် ယှဉ်ပြိုင်မှုမှာ အလွန်ပြင်းထန်လှသောကြောင့် မဆိုးလှပေ။ အခြားဂိုဏ်းများတွင်လည်း ဈေးကွက်ကို လွှမ်းမိုးထားသည့် လီမီးအဆောင်ကဲ့သို့သော ပစ္စည်းများ ရှိနေကြသည်။
လျှပ်စီးပေါက်ကွဲမှုအဆောင် ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်သော ကုန်ကျစရိတ်က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၁၀၀ ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ၂၀၀ ဖြင့် ပြန်ရောင်းနိုင်မည်ဆိုပါက ကြီးမားသော အမြတ်အစွန်းဟု သတ်မှတ်ရပေမည်။
ထိုအတောအတွင်း ထုတ်လုပ်မှု မအောင်မြင်၍ ဆုံးရှုံးသွားသော ပစ္စည်းများ၏ ကုန်ကျစရိတ်ကိုလည်း ထည့်သွင်းတွက်ချက်ရပေမည်။ ထို့အပြင် လိုအပ်သော နတ်ဘုံစွမ်းအင်နှင့် အမြင့်ဆုံးအဆင့် အဆောင်များ ဖန်တီးရန် သုံးစွဲခဲ့ရသည့် စွမ်းအင်တို့ကိုလည်း တွက်ချက်သင့်ပေသည်။
ရိုးရိုးပြောရလျှင် ရောင်းချရန် အဆောင်များ ပြုလုပ်ခြင်းမှ ရရှိသော အမြတ်အစွန်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အလွန်နည်းပါးလှသည်။
ဂိုဏ်းချုပ်၏ အကြည့်အောက်တွင် ရှန်ထျန်း က ပြုံးလိုက်သည်။ "ကုန်ကျစရိတ်က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ငါးခုလောက်ပါပဲ။ ဒီအဆောင်ကို ဖန်တီးတဲ့နည်းလမ်းက အလွန်တရာ ရိုးရှင်းပြီး အောင်မြင်နိုင်ခြေလည်း အရမ်းမြင့်ပါတယ်။ ဖောင်ဒေးရှင်းတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် တပည့်တစ်ယောက်ဆိုရင် တစ်နေ့ကို အစင်းဆယ်နဲ့ချီ လုပ်နိုင်ပါတယ်။"
ရှန်ထျန်း ထိုသို့ပြောလိုက်စဉ် ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဖုံးအုပ်ထားသော လျှပ်စီးနှင့် နတ်ဘုံအရှိန်အဝါတို့မှာ အပြင်းအထန် တုန်ခါလာသည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် မူလက အပြုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ဘေးတွင် ရပ်နေသည့် ကြာပန်းနီလာအရှင် ၏ အပြုံးမှာလည်း ထိုနေရာတွင်ပင် တောင့်တင်းသွားတော့သည်!