အခန်း (၁၀၁) - စစ်မှန်သောတပည့်များအကြား ကျော်ကြားလာခြင်း
ရှန်ထျန်းသည် အာခွန်ပင်လယ်လက်စွပ် အာခွန်ပင်လယ်လက်စွပ်ကို ရရှိသွားပြီးနောက်တွင်မူ ထိုနေရာ၌ ဆက်လက်မနေတော့ဘဲ ဂိုဏ်းချုပ်တောင်သို့ ချက်ချင်းပင် ပြန်လာခဲ့လိုက်သည်။
ဂိုဏ်းချုပ်တောင်ပေါ်ရှိ ဂိုဏ်းချုပ်နန်းတော်သို့ သူရောက်ရှိသွားသောအခါ ယွမ်ဒီနှင့် ကြာပန်းနီလာအရှင်တို့မှာ ထိုနေရာတွင် ရှိနေနှင့်ကြပြီ ဖြစ်သည်။
သူတို့နှစ်ဦး၏ အကြည့်များက ရှန်ထျန်းထံသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျရောက်လာကြသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရှုပ်ထွေးနက်နဲသော အမူအရာများ ဖော်ပြနေကြ၏။
"ရှန်ထျန်း၊ မင်း တကယ်ပဲ အောင်မြင်ခဲ့တာပဲလား..."
ကြာပန်းနီလာအရှင်က အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသော အသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။ သူမ၏ လှပသော မျက်နှာထက်တွင် အံ့သြချီးကျူးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။
ရှန်ထျန်းက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး လက်ထဲတွင် ရှိနေသော အာခွန်ပင်လယ်လက်စွပ်ကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။
"အရှင်တို့၊ တပည့်တော် ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ပဲ အောင်မြင်ခဲ့ပါတယ်..."
ယွမ်ဒီက ရယ်မောလိုက်ရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။
"ကောင်းလိုက်တာ! တကယ်ကို ကောင်းလိုက်တာပဲ! ရှန်ထျန်း၊ မင်းက ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်ယူစရာပဲကွ။ မင်းရဲ့ စွမ်းရည်နဲ့ ရဲစွမ်းသတ္တိတွေက တကယ်ကို ချီးကျူးစရာပဲတကား..."
ဤသို့ဖြင့် ရှန်ထျန်းသည် ဂိုဏ်းချုပ်တောင်တွင် ကြီးမားသော နာမည်ကျော်ကြားမှုကို ရရှိသွားခဲ့တော့သည်။ စစ်မှန်သောတပည့်များအကြားတွင်လည်း သူ့အကြောင်းကို မပြောမရှိကြတော့ပေ။ လူတိုင်းက သူ့ကို အထင်ကြီးလေးစားစွာဖြင့် ချီးကျူးပြောဆိုနေကြလေသည်။
တစ်ဖက်တွင်မူ ရှန်ထျန်း သည် ဂိုဏ်းချုပ်နန်းတော် ထဲမှ ပျံသန်းထွက်လာပြီးနောက် အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားလေသည်။
ဒါဆိုရင် ဒီလောက်နဲ့ ပြီးသွားတာပေါ့လေ။ ငါ့မှာ အခု ဂိုဏ်းချုပ်ဘုရားသခင်လို ဆရာတစ်ပါး ရှိသွားပြီပေါ့။
ကောင်းကင်ဘုံတည်ငြိမ်မှုဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး၏ တပည့်ဖြစ်ရခြင်းမှာ လုံခြုံစိတ်ချရသည့် ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနိုင်သဖြင့် အတော်လေး ကောင်းမွန်သော်လည်း ရှန်ထျန်း ကမူ သူ၏ဆရာမှာ အနည်းငယ် အားကိုးရခက်ပုံပေါ်သည်ဟု ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူ၏ နားကြားစွမ်းအားမှာလည်း သလောက် မကောင်းလှပေ။
အမည်းရောင်ဖြစ်ပြီး လှပသော ဒီဇိုင်းပုံစံများ ပါရှိသည့် ကနုကမာလိပ်ကြီး၏ ဒိုင်းကာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရှန်ထျန်း သည် သူ့၏ အာခွန်ပင်လယ်လက်စွပ် ထဲမှ ရွှေရောင်ခရမ်းစင်တူကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
အင်း~
ရှန်ထျန်း သည် ဘယ်လက်တွင် ကနုကမာလိပ်ကြီး၏ ဒိုင်းကာကို ကိုင်ထားပြီး ညာလက်တွင် ရွှေရောင်ခရမ်းစင်တူကို ကိုင်ထားလိုက်သည်။
သူ အတိအကျ မပြောတတ်သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော ပုံစံမျိုးကို သူ တစ်နေရာရာတွင် မြင်ဖူးသလို ရှိနေသည်။
မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် တူကိုပင် မမွှောက်နိုင်ဟန်ဆောင်ကာ အမှန်တကယ်တွင်မူ တိုက်ခိုက်မှု ကွန်ဘိုအစုံလိုက်ကို တိတ်တဆိတ် လေ့ကျင့်ထားပုံပေါ်သည့် တစ်စုံတစ်ယောက်နှင့် တူနေသည် မဟုတ်ပါလော။
သူ သိချင်မိသည်။ ဤလူ၏ ဒိုင်းကာနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်လျှင် မည်သူ့ဒိုင်းကာက ပို၍ မာကျောလိမ့်မည်နည်း။
သို့သော်လည်း ကနုကမာလိပ်ကြီး၏ ဒိုင်းကာကို ကိုင်ထားသည့် ပုံစံမှာမူ ထိပ်တန်းအဆင့် ကောင်းမွန်နေကြောင်းကိုတော့ ဝန်ခံရပေမည်။
ကျယ်လောင်သော လျှပ်စီးပညာရပ်များ ကျင့်ကြံခြင်း အရှိန်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်ဆိုသည့် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး၏ ကျောပိုးထားရန် ပေးသည့် အကြံဉာဏ်နှင့် ပတ်သက်၍မူ ရှန်ထျန်း က လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော အပိုဆောင်းစွမ်းအားမြှင့်တင်မှုကို သူ မလိုချင်ပေ။
“ကြည့်ရတာ ငါ စိန့်တစ်ပါး ဖြစ်လာရတော့မယ် ထင်တယ်” ရှန်ထျန်း က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး “ဒါကြောင့် အခုလုပ်ရမယ့် အစီအစဉ်ကတော့ အမြန်ဆုံး အစိမ်းရောင် ပြောင်းလဲဖို့ပဲ” ဟု တွေးလိုက်သည်။
တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး အစိမ်းရောင် ပိုရင့်လာမှသာ၊ သို့မဟုတ် အစိမ်းရောင်မှသည် အနီရောင်သို့ပင် ပြောင်းလဲသွားမှသာလျှင် သူ၏ ရာထူးကို တည်မြဲအောင် ထိန်းထားနိုင်ပေလိမ့်မည်။
ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ရှန်ထျန်း သည် ဂိုဏ်းချုပ်တောင် မှ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး ယွမ်ဒီ ကမ္ဘာငယ်နားရှိ ကြေးမုံလမင်းကန် (Mirror Moon Lake) ဆီသို့ အမြန်ဆုံး ဦးတည်သွားလိုက်သည်။ သူ့ကို အစိမ်းရောင်ပြောင်းသွားစေရန် ကူညီပေးနိုင်သည့် မျက်လုံးငယ်ငယ်နှင့် ရွှေရောင်ဆံပင်ပိုင်ရှင် လူငယ်လေးတစ်ဦး ထိုနေရာတွင် ရှိနေသေးကြောင်း သူ မှတ်မိနေသေး၏။
…
ဘုန်း!
ကြေးမုံလမင်းကန်ပေါ်တွင် နောက်ထပ် ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှုကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ထပ်မံ ဖြစ်ပွားလာပြန်သည်။ လျှပ်စီးကြောင်းများနှင့် အပူချိန်မြင့်မားမှုတို့ကြောင့် ကန်ရေပြင်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ရေဖြူစက်များမှာ မိုးကောင်းကင်တစ်ခွင်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည့် မြူခိုးဖြူများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။
ထိုမြူခိုးဖြူများပေါ်သို့ နေရောင်ခြည် ကျရောက်လာသောအခါ ရောင်စုံသက်တံ့ခုနစ်ပါး၏ အရောင်အသွေးများဖြင့် အရောင်ပြန်ဟပ်လာကာ အမှန်တကယ်ပင် သက်တံ့တစ်ခုကဲ့သို့ လှပနေပေသည်။
မြူခိုးဖြူများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ယွမ်ဒီ က စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “ဟာ့၊ စွမ်းအားက အခုထိ အားနည်းနေတုန်းပဲ”
မှန်ပေသည်၊ ယွမ်ဒီ မှာ လျှပ်စီးပေါက်ကွဲမှု အဆောင်အသစ်တစ်မျိုးကို သုတေသနပြုလုပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး စမ်းသပ်မှုများကို အဆက်မပြတ် လုပ်ဆောင်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ပေါက်ကွဲမှု ဖြစ်ပွားတိုင်း ကြေးမုံလမင်းကန်အတွင်း ငွေကြေးအမြောက်အမြား ဆုံးရှုံးပျက်စီးရလေသည်။ တင့်တယ်သောကောင်းကင်ဘုံသန့်စင်သောနယ်မြေ၏ စစ်မှန်သောတပည့်တစ်ဦးပင်လျှင် ထိုမျှလောက် ငွေကြေးအမြောက်အမြား သုံးစွဲရခြင်းအတွက် ရင်နာမိပေလိမ့်မည်။
လျှပ်စီးပညာရပ်များကို ထမ်းပိုးနိုင်သော အဆောင်တစ်ခုကို သာမန်စက္ကူပေါ်တွင် ရေးဆွဲ၍ မရနိုင်ပေ။ ထိုကဲ့သို့သော အဆောင်များကို မိစ္ဆာတိရစ္ဆာန်များ၏ အမွေးအမှင်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် ဝိညာဉ်စက္ကူကို အသုံးပြုမှသာ ဖန်တီးနိုင်ပြီး အောင်မြင်မှုနှုန်းမှာလည်း အတော်လေး နည်းပါးလှသည်။
ယွမ်ဒီ သည် ဝိညာဉ်စက္ကူများ၊ မိစ္ဆာ သွေးနှင့် ဝိညာဉ်မင်များကို ဝယ်ယူရန်အတွက် သူ၏ ငွေကြေးအားလုံးနီးပါးကို သုံးစွဲခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း စမ်းသပ်မှုအနည်းငယ်သာ လုပ်ဆောင်နိုင်လောက်သည့် ပမာဏသာ ကျန်ရှိတော့သည်။
ဤစမ်းသပ်မှု အနည်းငယ်ကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက်တွင် သူသည် အဆောင်များ ဆက်လက်ရေးဆွဲကာ ရောင်းချပြီး ငွေရှာနိုင်ရန်အတွက် သန့်စင်သောနယ်မြေသို့ ပြန်သွားရပေတော့မည်။
“ဘယ်နေရာမှာများ မှားသွားတာလဲ။ တစ်ခါတုန်းကဆို ငါ ဒီထက် အစွမ်းထက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ဖူးသားပဲ!”
ယွမ်ဒီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သုတေသနလုပ်ငန်းမှာ လမ်းစပျောက်ကာ အကျပ်အတည်းနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီဖြစ်၍ သူ၏ ကျဉ်းမြောင်းသော မျက်လုံးများထဲတွင် ဖုံးကွယ်မရနိုင်သော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။
တစ်ခါတုန်းကဆိုလျှင် သူသည် လျှပ်စီးပေါက်ကွဲမှု အဆောင်အကွက်အကိုင်ကို စီစဉ်ပြီးစီးသွားသည့်အခါ ပေါက်ကွဲမှုမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ကြီးမားလှပေသည်။
ကံဆိုးစွာဖြင့် ထိုအချိန်မှစ၍ အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော အထူးအာနိသင်များ ရရှိခဲ့သည့် ထိုအံ့ဖွယ်ကြိုးပမ်းမှုအတိုင်း ရလဒ်များ ထွက်ပေါ်လာစေရန်အတွက် အဆောင်ကို ချိန်ညှိတိုင်း ရလဒ်မှာ သူ၏ မျှော်မှန်းချက်နှင့် လွဲချော်ကာ အမြဲတမ်း ကျရှုံးနေခဲ့သည်။ ပေါက်ကွဲမှု၏ ရိုက်ခတ်အားမှာ သူ လွယ်လွယ်ကူကူ စီစဉ်ခဲ့ဖူးသည့် လျှပ်စီးပေါက်ကွဲမှု အဆောင်နှင့်ပင် ယှဉ်၍ မရနိုင်ခဲ့ပေ။
ပြဿနာက ဘယ်နေရာမှာရှိနေလဲဆိုတာကို ယွမ်ဒီ မသိပေ။ ကြိုးပမ်းမှုတိုင်းမှာ သူက အရင်ကထက် ပို၍ပင် အလေးအနက်ထား လုပ်ဆောင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အောင်မြင်မှုဆီသို့ သွားရာလမ်းကို မြင်နေရသော်လည်း အနီးကပ်သွားရောက်ကာ လေ့လာစူးစမ်းခွင့် မရရှိသည့် ခံစားချက်မျိုးက ယွမ်ဒီ ကို အလွန်ပင် ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်စေခဲ့သည်။
“ဟာ့… တစ်လစာ လျှပ်စီးပေါက်ကွဲမှု အဆောင်တွေ ရောင်းချပြီး စုဆောင်းထားတဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ တွေလည်း ကုန်သလောက် ဖြစ်သွားပြန်ပြီ”
ယွမ်ဒီ သည် သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ငေးကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာမှာ တစ်စထက်တစ်စ မည်းမှောင်လာလေသည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အစ်မကြီးယွန်းရှောင်း (Yunxiao) က ဦးလေးတော် အဇူရာလိုတပ် (Azure Lotus) ကို တားဆီးပေးခဲ့ခြင်းကြောင့်သာ မဟုတ်လျှင် သူ့လက်ထဲတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်တုံးပင် ကျန်ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။ ထိုအချိန်သို့ ရောက်သွားခဲ့ပါက ယွမ်ဒီ က ရောင်းချရန် အဆောင်အချို့ကို လုပ်ချင်လျှင်တောင်မှ ပစ္စည်းဝယ်စရာ ငွေကြေးမရှိတော့သည့်အတွက် အလွန်တရာမှ သနားစရာ ကောင်းသွားပေလိမ့်မည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်း ကျင့်ကြံခြင်းတွင်သာ မြောပါနေကြသည့် ဤကမ္ဘာကြီးတွင် လူထူးလူဆန်းတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ဤလမ်းကြောင်းကို တစ်ယောက်တည်း လျှောက်လှမ်းရန် ကံပါလာခဲ့ပုံရပေသည်။
…
အချိန်နာရီများ ကုန်လွန်သွားသည်နှင့်အမျှ ကန်ရေပြင်ပေါ်ရှိ ရေမြူများမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။
“အဆောင်အကွက်အကိုင် ဖန်တီးဖို့ နောက်ဆုံး အဆောင်နှစ်ခုပဲ လိုတော့တယ်။ အနည်းဆုံးတော့ တစ်ခါလောက် အောင်မြင်ပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်!”
ယွမ်ဒီ သည် သူ၏ လျှပ်စီးအဆောင်များကို သတိကြီးစွာဖြင့် ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ကြေးမုံလမင်းကန်၏ ရေပြင်ပေါ်တွင် ပေါ်လာစေရန် နေရာချလိုက်သည်။ အဆောင်တစ်ခုချင်းစီကို တိကျသောနေရာများတွင် စီစဉ်ထားရှိပြီး အလုံးစုံကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် ဖန်တီးထား၏။
ယွမ်ဒီ သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး လက်ဟန်ခြေဟန်များ ပြုလုပ်ကာ ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ရုတ်တရက် အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် “ပေါက်ကွဲစမ်း!” ဟု အော်လိုက်သည်။
လျှပ်စီးပေါက်ကွဲမှု အဆောင်ပေါ်တွင် ထွင်းထုထားသော အဆောင်စာလုံးများမှာ ချက်ချင်းပင် အသက်ဝင်လာပြီး တစ်ဖိတ်ဖိတ် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည့် ခဏချင်းမှာပင် လျှပ်စီးအဆောင်အားလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားကြသည်။
အလွန်ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်အားကြောင့် ကြေးမုံလမင်းကန်အတွင်း ကြီးမားသော လှိုင်းလုံးကြီးများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး မြူခိုးဖြူများမှာ ကောင်းကင်တစ်ခွင်သို့ ထပ်မံလွှမ်းခြုံသွားပြန်သည်။
ငွေရောင်မြွေငယ်လေးများကဲ့သို့ လျှပ်စီးလက်များမှာ ကန်ရေပြင်ပေါ်တွင် တဖိတ်ဖိတ် လက်နေကြသည်။ အလွန်ပင် လှပသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ယွမ်ဒီ ၏ မျက်နှာမှာမူ အစအဆုံး တည်ငြိမ်နေခဲ့ပြီး အနည်းငယ်ပင် စိတ်ပျက်နေပုံပေါ်သည်။
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ထိုအံ့ဖွယ်အမှုမျိုးကို ပြန်လည်ဖန်တီးနိုင်ရန်မှာ ယခုထက်ထိ ကျရှုံးဆဲပင်…
ယွမ်ဒီ သက်ပြင်းအသာချလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် သူက အချက်အလက်များကို မှတ်တမ်းတင်ကာ ထပ်မံစမ်းသပ်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ဝေးလံသောနေရာမှ ရုတ်တရက် အာမေဍိတ်သံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။
“အလွန်ကောင်းမွန်တဲ့ လျှပ်စီးပေါက်ကွဲမှု အဆောင်အကွက်အကိုင်ပဲ! လျှပ်စီးပေါက်ကွဲမှု အဆောင်အကွက်အကိုင် သုတေသနနဲ့ပတ်သက်ပြီး မင်းက တကယ်ကို အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် ပါရမီထူးတာပဲ”
ယွမ်ဒီ လန့်သွားသည်။ သူသည် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မြူခိုးဖြူများကြားမှ လျှောက်လှမ်းလာသော လူငယ်တစ်ဦး၏ ပုံရိပ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ထိုပုံရိပ်ပိုင်ရှင်မှာ တင့်တယ်လှပသော ဖြူစင်သည့်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လေးနက်ခန့်ညားကာ ထူးခြားသော ရုပ်ရည်သွင်ပြင် ပိုင်ရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ၏ ပုံစံမှာ နတ်လူတို့၏ သဘောကျလောက်အောင် ပြိုင်ဘက်ကင်းလောက်အောင် လှပနေပြီး ကောင်းကင်ဘုံမှ နတ်သမားတစ်ပါး ပုံစံမျိုး ပေါ်လွင်နေ၏။
ထိုသူသည် မြူခိုးများထဲမှ တဖြည်းဖြည်း လျှောက်လာခဲ့ပြီး သက်တံ့ရောင် အလင်းတန်းများက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ထင်ဟပ်နေသည်။ သူသည် ပုံဆွဲကားတစ်ချပ်ထဲမှ လျှောက်ထွက်လာသကဲ့သို့ပင် ရှိနေပေသည်။
ယွမ်ဒီ သူ့ကို မှတ်မိသွားသည်။ သူသည် စိန့်နှင့် ကြာပန်းနီလာအရှင် တို့နှင့်အတူ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသူများထဲတွင် အချောမောဆုံး လူငယ်လေးပင် ဖြစ်သည်။
ထိုကဲ့သို့သော ထူးကဲ၍ ရုပ်ရည်ချောမောခန့်ညားသည့်သူမှာ သာမန်လူတစ်ယောက်တော့ မဟုတ်သည်မှာ အသေအချာပင်။
ယွမ်ဒီ က သူ့ကို တိတ်တဆိတ် သတိထားလိုက်သည်။ ရှန်ထျန်း ၏ တည်ရှိမှုကို ခံစားနိုင်ရန်နှင့် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို စစ်ဆေးနိုင်ရန် သူ၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ သို့သော် ယွမ်ဒီ က သူ၏ ရှေ့တွင်ရှိနေသော ချောမောသည့်လူငယ်မှာ နက်နဲသိမ်မွေ့လွန်းလှသဖြင့် ခန့်မှန်း၍ပင် မရနိုင်ကြောင်းကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
ဘယ်လိုပဲ စမ်းသပ်ကြည့်စေကာမူ ရှန်ထျန်း ထံမှ မည်သည့် တည်ရှိမှု အငွေ့အသက်ကိုမျှ သူ ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ပေ။
ဖြစ်နိုင်ခြေသုံးမျိုးသာ ရှိသော်လည်း မည်သည့်အချက်ဖြစ်ပါစေ ဤချောမောသည့်လူငယ်မှာ အလွန်တရာမှ ထူးကဲထက်မြက်သူတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်းကို ပြသနေပေသည်။
ယွမ်ဒီ ၏ ကျဉ်းမြောင်းသော မျက်လုံးများကို ပို၍ ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ခြင်းက သူ အသင့်အနေအထားဖြင့် သတိနှင့်ရှိနေကြောင်းကို ဖော်ပြနေသည်။ “ဆရာတူညီကိုက ဘယ်သူဖြစ်မလဲ၊ ဒီကို ဘာကိစ္စနဲ့ ရောက်လာတာလဲဆိုတာကို သိခွင့်ရှိမလား”
ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် အခြေအနေက သူ့အတွက် အဆင်မပြေဖြစ်လာပါက ချက်ချင်းထွက်ပြေးနိုင်ရန် ယွမ်ဒီ က ပြင်ဆင်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ရှန်ထျန်း က ဦးလေးတော် အဇူရာလိုတပ်နှင့်အတူ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ သူ့ကို သံသယဖြစ်ဖွယ်လူတစ်ဦးအဖြစ် အလိုလို သတ်မှတ်ခံထားရပြီးသား ဖြစ်နေသည်။
သာမန်လူတစ်ယောက်မဟုတ်ဘဲ သူ့ထံမှ ငွေညှစ်ရန်အတွက် ဦးလေးတော် အဇူရာလိုတပ် အထူးစေလွှတ်လိုက်သည့် လက်ပါးစေတစ်ယောက် ဖြစ်နေရင်ကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။
ယွမ်ဒီ တစ်ယောက် သတိနှင့်ရှိနေကြောင်းကို ရှန်ထျန်း မသိပေ။ “ငါက ရှန်ထျန်း ပါ” ဟု သူက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
သက်တံ့ရောင် အလင်းတန်းမြူခိုးများထဲမှ ရှန်ထျန်း ၏ အပြုံးကြောင့် မျက်စိစူးသွားသကဲ့သို့ ယွမ်ဒီ မှာ ခဏမျှ ရပ်တန့်အံ့အားသင့်သွားရသည်။
သို့သော် သူသည် ချက်ချင်းပင် သတိပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။ “ရှန်ထျန်း ဟုတ်လား။ ခင်ဗျားက ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ စိန့်အသစ်၊ အဲဒီ ရှန်ထျန်း ဆိုတာ ခင်ဗျားပဲလား”
ရှန်ထျန်း အံ့အားသင့်သွားသည်။
ဘာ့ကြောင့်လဲဟ! ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သိနေတာလဲ။ ငါမှ စိန့်အဖြစ် လုပ်ဖို့ အခုလေးတင်ပဲ သဘောတူထားတာလေ။
ရှန်ထျန်း မျက်နှာပေါ်ရှိ နားမလည်နိုင်ဟန် အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယွမ်ဒီ က ရှင်းပြလိုက်သည်။ “ဆရာတူအစ်ကို၊ ခင်ဗျား အံ့သြနေစရာ မလိုပါဘူး။
“လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ဆရာတူအစ်ကို လီယွမ်ဖုန်း က သန့်စင်သောနယ်မြေက အမြင့်မြတ်ဆုံး တားမြစ်ပညာရပ် ဘေးဒုက္ခဖယ်ရှားခြင်း ကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း ငါတို့ကို အကြောင်းကြားခဲ့ပါတယ်။ အဲဒါကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တဲ့ ကံပါလာသူက ငါတို့ သန့်စင်သောနယ်မြေရဲ့ စိန့် ဖြစ်လာမှာဖြစ်ပြီး ငါတို့ရဲ့ စိန့်မ်နဲ့ လက်ထပ်ရမယ့် အခွင့်အရေးကိုလည်း ရရှိမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ အခုဆိုရင် စစ်မှန်သောတပည့်တွေ အားလုံးနီးပါးလိုလို ဆရာတူအစ်ကိုရဲ့ နာမည်ကို သိနေကြလောက်ပါပြီ”
ယွမ်ဒီ ၏ မျက်လုံးကျဉ်းကျဉ်းလေးဖြင့် ပြုံးနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှန်ထျန်း ၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်သွားလေသည်။
ငါ့ကို တိတ်တဆိတ် သီးသီးသန့်သန့်နေပြီး စွမ်းအားတွေ တဖြည်းဖြည်းချင်း တည်ဆောက်ခွင့် မပေးနိုင်ဘူးလား။ လီယွမ်ဖုန်း လို့ ခေါ်တဲ့ အဲဒီလူသာ ရှေ့ဆက်ပေါ်လာရဲရင် သူ့ကို သေအောင် ထိုးကြိတ်ပစ်မယ်လို့ ငါ အာမခံတယ်!