Back to the Sixties: Farm, Get Wealthy & Raise the Cubs – Chapter 701: The end

အခန်း (၇၀၁) - ဇာတ်သိမ်း

အရင်က လင်းချင်းဟယ်သည် ဂန်ဇီကို သူမ၏ တူမဖြစ်သူ လင်းရှိုးနှင့် စေ့စပ်ပေးရန် စိတ်ကူးခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် သူမ၏ ကြားဝင်ပေးစရာပင် မလိုဘဲ ထိုနှစ်ယောက်မှာ မည်သည့်အချိန်ကတည်းက စတင်တွဲနေကြသည်မသိ၊ တိတ်တဆိတ်ပင် ချစ်သူများ ဖြစ်နှင့်နေကြပြီဖြစ်သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် လင်းချင်းဟယ်တစ်ယောက် သူတို့နှစ်ဦးကြားမှ လေထုပြောင်းလဲသွားသည်ကို သတိပြုမိပြီး မေးမြန်းကြည့်မှသာ သူတို့တွဲနေကြသည်မှာ နှစ်လနီးပါးပင် ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

လင်းချင်းဟယ်က သူမ၏တူမကို ဆူပူကြိမ်းမောင်းခဲ့သော်လည်း အခြား ဘာမျှဖြစ်မလာခဲ့ပေ။ သူမသည် ဂန်ဇီကို ငယ်စဉ်ကတည်းက ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်ခဲ့သူဖြစ်ရာ သူသည် ကြိုးစားပြီး လုံ့လရှိသူဖြစ်ကြောင်း၊ အနာဂတ်တွင် အဆင်ပြေသွားမည်ဖြစ်ကြောင်း သူမသိသည်။

ကိုးဆယ်ကျော်နှစ်များအစောပိုင်းတွင် ဂန်ဇီမှာ အိမ်ဝယ်နိုင်သည့် အခြေအနေမရှိသေးသော်လည်း ကိုးဆယ်ကျော်နှစ်များ အလယ်ပိုင်းရောက်သော် နေရာကောင်းတစ်ခုတွင် စတုရန်းမီတာ ၈၀ ကျော်ရှိသော ကုန်သွယ်ရေးတိုက်ခန်းကို ယွမ် ၁၆၀,၀၀၀ ဖြင့် ဝယ်ယူလိုက်သည်။ ထိုအတွက် သူ၏ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးနီးပါး ကုန်သွားခဲ့သည်။

ဂန်ဇီနှင့် လင်းရှိုးတို့သည် အိမ်ဝယ်သည့်နှစ်မှာပင် လက်ထပ်ခဲ့ကြသည်။ လင်းချင်းဟယ်က သူတို့အတွက် မင်္ဂလာလက်ဆောင်အဖြစ် ပရိဘောဂအစုံလိုက်ကို ဝယ်ပေးလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် အိမ်ထောင်ကျပြီးနောက် အလွန်ပျော်ရွှင်ခဲ့ကြသည်။ လင်းရှိုးသည် လင်းချင်းဟယ်၏ဘေးတွင် စာရင်းကိုင်အဖြစ် ဆက်လက်လုပ်ကိုင်နေပြီး ဂန်ဇီမှာ လမ်းဘေးဆိုင်ကို နောက်ထပ်နှစ်နှစ်ခန့် ဆက်ရောင်းပြီးနောက် လုပ်ငန်းပြောင်းလိုက်သည်။ "အဘိုးကြီးကျိုး" ကွင်းဆက်စတိုးဆိုင်များ ဖွင့်လှစ်ပြီးသည့်နောက်တွင် သူသည် ဆိုင်ခွဲအချို့ကို တာဝန်ယူစီမံခန့်ခွဲကာ လစာပုံမှန် ရရှိလာသည်။

သူ၏ကံကြမ္မာမှာ အမှန်ပင် ကောင်းလွန်းလှသည်။ သူအရင်က ဝယ်ထားသည့်ဆိုင်ကို မှတ်မိသေးသလား။ ထိုနေရာမှာ နောက်ဆုံးတွင် လမ်းဖောက်ရန်အတွက် ဖျက်သိမ်းခံလိုက်ရသဖြင့် လျော်ကြေးငွေ အမြောက်အမြား ရရှိခဲ့သည်။

ထိုငွေဖြင့် ဂန်ဇီသည် နောက်ထပ် အိမ်ခြံမြေတစ်ခုကို ဝယ်ယူခဲ့ပြီး အလွန်ကောင်းမွန်သည့် ဆိုင်ခန်းတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။ သူသည် တစ်လကျော်မျှ သူ၏အရီးဖြစ်သူ၏ အခြောက်အခြမ်းဆိုင်တွင် သွားရောက်လေ့လာပြီးနောက် သူ့ကိုယ်ပိုင် အခြောက်အခြမ်းဆိုင်ကို ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။ ကုန်ပစ္စည်းများကို အရီးဖြစ်သူ၏ဆိုင်မှ တိုက်ရိုက်ယူနိုင်သဖြင့် အလွန်အဆင်ပြေလှသည်။

သူ၏ကံကောင်းမှုမှာ ၎င်းနှင့်မပြီးဆုံးသေးပေ။ ဆိုင်ဖွင့်ပြီး မကြာမီမှာပင် ထိုနေရာ၌ စျေးသစ်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ဂန်ဇီသည် စီးပွားရေးအလွန်ဖြစ်ထွန်းပြီး တစ်လလျှင် နှစ်ကြိမ် ကုန်ပစ္စည်းဖြည့်နေရသည်ကို ကြည့်ရုံဖြင့်ပင် အမြတ်ငွေ အမြောက်အမြား ရနေကြောင်း သိသာနေသည်။

သူနှင့် လင်းရှိုးတို့တွင် သမီးတစ်ယောက် ထွန်းကားပြီး သုံးယောက်မိသားစုမှာ ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်ကြသည်။

တစ်ဖက်တွင် ရှင်းချန် ရှင်းချန် သည် မြို့တော်တွင် နေထိုင်သူတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ခဲ့သည်။ သူမသည် အထူးတလည် ချောမောလှပသူမဟုတ်သော်လည်း အိမ်တွင်းအိမ်ပြင် ကိစ္စရပ်များတွင် အလွန်စွမ်းဆောင်နိုင်သူဖြစ်သည်။ သူတို့ကို လင်းချင်းဟယ်ကပင် မိတ်ဆက်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သူတို့လက်ထပ်ပြီး သားတစ်ယောက် ရရှိခဲ့သည်။ ကိုးဆယ်ကျော်နှစ်များ အနှောင်းပိုင်းတွင် လင်းချင်းဟယ်က သူတို့ကို အိမ်ဝယ်ရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ သူမ ငွေကြေးအရ ကူညီခြင်းမရှိသော်လည်း ဘဏ်ချေးငွေရနိုင်စေရန် ဝင်ငွေသက်သေခံလက်မှတ်ကို ထုတ်ပေးခဲ့သဖြင့် သူတို့သည် အရစ်ကျစနစ်ဖြင့် အိမ်ကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့သည်။

ရှင်းချန် ရှင်းချန် အကြောင်း ပြောရလျှင် နောက်ထပ်ဖော်ပြသင့်သူမှာ သူ၏အစ်မဖြစ်သူ ရှုရှန်းမေ ရှုရှန်းမေ ပင်ဖြစ်သည်။

ရှုရှန်းမေသည် နောက်ပိုင်းတွင် နောက်တစ်ကြိမ် ကွာရှင်းခဲ့ပြီး ထပ်မံလက်မထပ်တော့ပေ။ သူမသည် ငွေကြေးအရ အဆင်မပြေသည်မဟုတ်သော်လည်း သူမထက် အသက်နှစ်ဆယ်ကျော် ကြီးသူ၊ သူမထက် အသက်ကြီးသည့် သားရှိသူ အဘိုးကြီးတစ်ယောက်နှင့် ပတ်သက်မိသဖြင့် သူမ၏ဂုဏ်သတင်းမှာ ထိခိုက်ခဲ့ရသည်။ သူမသည် ထိုအဘိုးကြီး၏ အိမ်ထောင်ဦးစီးကတော်အဖြစ် မိမိသဘောဖြင့်ပင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

မျိုးဆက်သစ်ဝမ်းကွဲများထဲတွင် ကျိုးအာနီ ကျိုးအာနီ က အကောင်းဆုံး အိမ်ထောင်ကျသည်။ သူမသည် ဝမ်ယွမ် ဝမ်ယွမ် နှင့် လက်ထပ်ခဲ့သည်။ ဝမ်ယွမ် ဝမ်ယွမ် မှာ ချမ်းသာပြီး အာဏာရှိသော်လည်း မိန်းမရှုပ်သူမဟုတ်ဘဲ အာနီနှင့် အလွန်ချစ်ခင်ရင်းနှီးသည့် ဆက်ဆံရေးရှိသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ အမွှာကလေးနှစ်ယောက်ကို နိုင်ငံခြားသို့ ပညာသင်လွှတ်ကာ စိတ်အေးလက်အေးနှင့် သက်သောင့်သက်သာ နေထိုင်ကြသည်။

ကျိုးရှ စီနီ လည်း အိမ်ထောင်ကောင်းကျသည်။ သူမသည် အစိုးရဌာနတွင် တည်ငြိမ်လုံခြုံသော အလုပ်အကိုင် ("သံကဲ့သို့ မာကျောသော ထမင်းအိုး") ရှိပြီး လူမှုရေးအဆင့်အတန်း လေးစားဖွယ်ကောင်းသည့် ဝမ်ကွေ့တုန်နှင့် လက်ထပ်ခဲ့သည်။

ကျိုးဆန်းနီနှင့် လိုင်ကွေ့တို့ ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်း လုပ်ကိုင်ပြီးနောက်တွင် သူတို့၏လုပ်ငန်းမှာ လင်းချင်းဟယ်လောက် မကြီးမားသော်လည်း အလွန်အဆင်ပြေသည်။ ထိုဇနီးမောင်နှံသည် ကိုးဆယ်ကျော်နှစ်များ အကုန်ပိုင်းတွင် စတုရန်းမီတာ ၁၀၀ ကျော်ရှိသည့် တိုက်ခန်းတစ်ခန်းကို ငွေချေပြီး ဝယ်ယူခဲ့သည်။ ဆန်းနီ၏အဆိုအရ ထိုတိုက်ခန်းကို ပိုင်ဆိုင်လိုက်ရခြင်းက သူမကို နောက်ဆုံးတွင် စိတ်အေးချမ်းသာ ရှိစေသည်ဟု ဆိုသည်။

ကျိုးဝူနီသည် ဟိုင်မြို့တွင် အခြေချနေထိုင်ပြီး ကျန်းဟန် ကျန်းဟန် က သူတို့၏လုပ်ငန်းကို စီမံခန့်ခွဲသည်။ ဝင်ငွေနှစ်လမ်းဖြင့် သူတို့သည် ၂၀၀၂ ခုနှစ်အထိ လင်းချင်းဟယ်၏အိမ်တွင် နေထိုင်ခဲ့ပြီးမှ ကိုယ်ပိုင်အိမ် ဝယ်ယူကာ ပြောင်းရွှေ့သွားကြသည်။

ဆွေမျိုးအားလုံးထဲတွင် လင်းချင်းဟယ်နှင့် အရင်းနှီးဆုံးမှာ ကျိုးရှ ကျိုးရှ ပင်ဖြစ်သည်။

ကျိုးရှ ကျိုးရှ နှင့် ဆူဒါလင်တို့မှာ လင်းချင်းဟယ်၏ မိတ်ဆက်ပေးမှုကြောင့် ပေါင်းဖက်ခဲ့ကြပြီး ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ ကလေးလေးယောက်စလုံး တက္ကသိုလ်တက်ရောက်ခဲ့ကြသည်။ လင်းချင်းဟယ်၏ အားပေးကူညီမှုဖြင့် ရှောင်မေသည် မောင်နှမများ၏ အိမ်များအတွက် အောက်ပေးငွေများကို ကူညီပေးခဲ့ပြီး ကျန်သည့် အရစ်ကျငွေများကို သူတို့ကိုယ်တိုင် အလုပ်လုပ်ကာ ပေးဆပ်စေခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် မြို့တော်ရှိ လူတိုင်းနီးပါး အနည်းဆုံး အိမ်တစ်လုံးစီ ပိုင်ဆိုင်ထားကြပြီဖြစ်သည်။ မြို့တော်၏ အိမ်ခြံမြေစျေးကွက် တဟုန်ထိုး တက်လာသည့်အခါတွင် ဤလူငယ်များသည် အစောပိုင်းကတည်းက ဝယ်ထားမိသည့်အတွက် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေကြသည်။ မဟုတ်ပါက မည်သူကများ သန်းပေါင်းများစွာ တန်ဖိုးရှိသည့် အိမ်များကို ဝယ်နိုင်ပါမည်နည်း။

ကျိုးမိသားစုဝင်တိုင်းသည် မြို့တော်တွင် တည်ငြိမ်သော ခြေကုပ်တစ်ခု ရရှိထားကြပြီဖြစ်သည်။ မည်သူမျှ အငှားနေစရာ မလိုတော့ပေ။ သူတို့သည် လှိုင်းလုံး၏ ရှေ့ဆုံးမှစီးကာ ကိုယ်ပိုင်ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ရယူနိုင်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့၏ ယောက္ခမဖြစ်သူ အမေဝမ်ပင်လျှင် လင်းချင်းဟယ်၏ အကြံပေးချက်အတိုင်း တိုက်ခန်းတစ်ခန်း ဝယ်ခဲ့သည်။ အဝတ်အထည်လုပ်ငန်းမှာ အရင်လောက် မကောင်းတော့သည့်အတွက် အိမ်ခြံမြေ ဝယ်ယူပြီး အငှားချထားခြင်းက လစဉ်ပုံမှန်ဝင်ငွေကို ရရှိစေသည်။ လွန်ခဲ့သည့်နှစ်များကတည်းက ကိုယ်ပိုင်ဆိုင်ခန်း ဝယ်ထားခဲ့သဖြင့် အငှားခအတွက် စိတ်ပူစရာမလိုဘဲ အမေဝမ်မှာ စိတ်အေးလက်အေး ရှိနေသည်။ ထိုအပြင် လူမှုဖူလုံရေးနှင့် သူတို့၏ ဆေးကုသစရိတ်၊ နေထိုင်စရိတ်များမှာလည်း အပြည့်အဝ အကာအကွယ် ရရှိထားသည်။

ဇာတိမြို့တွင်လည်း တိုးတက်မှုများ ရှိနေသည်။

တတိယအစ်ကိုမှာ ဆိုင်ကယ်ကို ထရပ်ကားအဖြစ် အဆင့်မြှင့်တင်ပြီး ဆိုင်နောက်ထပ် တစ်ဆိုင် ထပ်ဖွင့်ခဲ့သော်လည်း တတိယအစ်ကိုလင်းနှင့်တော့ မယှဉ်နိုင်သေးပေ။ တတိယအစ်ကိုလင်းသည် မြို့နယ်တွင် အိမ်နှစ်လုံးကို တစ်လုံးလျှင် ယွမ် ၃၀,၀၀၀ မှ ၄၀,၀၀၀ ဖြင့် ဝယ်ထားခဲ့ရာ နောက်ပိုင်းတွင် တစ်လုံးလျှင် ယွမ် ၁၀၀,၀၀၀ အထိ တန်ဖိုးတက်လာသည်။ တတိယအစ်ကို မသိလိုက်သော်လည်း လင်းချင်းဟယ်ကတော့ ထိုအိမ်များကို သူ၏သားနှစ်ယောက်အတွက် ချန်ထားပေးရန် ရည်ရွယ်ထားကြောင်း သိသည်။ သားနှစ်ယောက်စလုံးမှာလည်း မြို့နယ်တွင် စီးပွားရေးလုပ်ကိုင်နေပြီး ဖခင်၏လုပ်ငန်းကို ဆက်ခံထားကြသည်။

ကျိုးရှ ကျိုးရှ လည်း အဆင်ပြေနေသည်။ သို့သော် ဒုတိယအစ်ကိုနှင့် ဒုတိယအစ်မတော် ဒုတိယအစ်မတော် တို့မှာ တစ်သက်လုံး ပြန်မဆုံတော့ဘဲ လစဉ်ငွေကြေးများသာ အိမ်သို့ ပို့ပေးနေခဲ့သည်။ အကြီးဆုံးအစ်ကိုနှင့် အကြီးဆုံးအစ်မတော် အကြီးဆုံးအစ်မတော် တို့မှာမူ ရွာ၏အုပ်ချုပ်ရေးမှူးများအဖြစ် တာဝန်ယူကာ အောင်မြင်သည့်ဘဝကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။

လင်းချင်းဟယ်နှင့် ကျိုးချင်းပိုင်တို့သည် အသက်ကိုးဆယ်ကျော်အထိ နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။

တစ်နေ့ နံနက်ခင်းတွင် လင်းချင်းဟယ် နိုးထလာချိန်၌ သူမတွင် ကြိုတင်သိမြင်မှုတစ်ခု ရှိနေသည်။ သူမ၏အသက်အရွယ်တွင် ၎င်းမှာ မည်သည့်အရာကို ဆိုလိုသည်ကို သူမသိသည်။ ကျိုးချင်းပိုင်ကို ပြုံးပြရင်း သူမပြောလိုက်သည်မှာ "ကျွန်မရဲ့ အာကာသနယ်မြေ ပျောက်သွားပြီ။ ကျွန်မအချိန် ရောက်တော့မယ်ထင်တယ်" ဟူ၍ဖြစ်သည်။

ကျိုးချင်းပိုင်က သူမ၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်မှာ "မကြောက်ပါနဲ့။ ကိုယ်လည်း လိုက်ခဲ့မှာပါ" ဟူ၍ဖြစ်သည်။

လင်းချင်းဟယ်သည် ထိုနေ့လည်တွင်ပင် ငြိမ်းချမ်းစွာ ကွယ်လွန်သွားသည်။ ကလေးများအားလုံး အလောတကြီး ရောက်လာကြသည်။

ကျိုးချင်းပိုင်သည် သူ၏ နောက်ဆုံးစကားများကို ပြောကြားသည်။ မှာကြားစရာ သိပ်မကျန်တော့ပေ။ အသက်အရွယ်ကြီးရင့်နေပြီဖြစ်ရာ မိသားစုပိုင်ဆိုင်မှုများကို ခွဲဝေပြီးဖြစ်သလို သေတမ်းစာများကိုလည်း ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပြုစုထားပြီးဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံး မှာကြားချက်များကို ပြောပြီးနောက် ကျိုးချင်းပိုင်သည် ဇနီးဖြစ်သူ၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ သူမဘေးတွင် ဖြည်းညှင်းစွာ လှဲချလိုက်သည်။ သူ၏ နောက်ဆုံးအသက်ရှူသံ မထွက်မီတွင် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်မှာ "မိန်းမရေ၊ ကိုယ်လာပြီ။ အောက်ဘက်က မှောင်နေမှာမို့ ကိုယ်လိုက်ပို့ပေးမယ်။ မကြောက်ပါနဲ့နော်" ဟူ၍ဖြစ်သည်။

ဇာတ်သိမ်း။