အခန်း ၈။ ။ <ငရဲတံခါးကို ပိတ်ပစ်လိုက်ခြင်း>
နောက်တစ်နေ့ အလုပ်ချိန်။
ကန်ဝူဆောင်းသည် ထိုင်ခုံမှ မထဘဲ ကွန်ပျူတာရှေ့တွင် အလုပ်ကိုသာ အဆက်မပြတ် လုပ်နေသည်။ မနေ့က အလုပ်ကို ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် ယွန်ဂီဟွမ်သည် ကန်ဝူဆောင်းကို ခေတ္တမျှ လွှတ်ပေးထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
‘ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့သာ သူအဆင်မပြေဘူးဆိုရင်တော့ ငါသူ့ကို အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူ့အလုပ်က အပြစ်အနာအဆာကင်းပြီး ပြီးပြည့်စုံမှုမရှိဘူးဆိုရင်၊ ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုခုမှားယွင်းမှု လုပ်မိတယ်ဆိုရင် ငါသူ့ကို နင်းခြေပစ်လိုက်မယ်။’
ယွန်ဂီဟွမ်သည် ကန်ဝူဆောင်းကို မျက်လုံးပြူးကာ ကြည့်လိုက်သည်။ ကန်ဝူဆောင်းသည် ထိုအကြည့်ကို ခံစားမိပုံရသော်လည်း တုံ့ပြန်ခြင်းမရှိပေ။ သို့သော် အခြားသူများကမူ စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။
‘သူ ဒီအသစ်စက်စက်ကောင်လေးကို သတ်ပစ်တော့မှာပဲ။’
ပက်ဂျွန်ဝူသည် သူတို့ကို ခိုးကြည့်နေသည်။
‘ယွန်ဂီဟွမ်ရဲ့ စိတ်နေသဘောထားကြောင့် ဝန်ထမ်းတွေ အများကြီး ထွက်သွားခဲ့ရတာ… ငါတော့ စိတ်ပူမိတယ်။’
ဌာနမန်နေဂျာ ယွန်ဂီဟွမ်။
သူသည် လူတွေကို စီမံခန့်ခွဲရာတွင် တော်သူတစ်ဦးအဖြစ် နာမည်ကြီးသည်။ သူ၏ ရက်စက်သော ဝေဖန်မှုများကြောင့် ဝန်ထမ်းများ ငိုကြွေးရသည့် အချိန်များ ရှိသော်လည်း ထူးဆန်းစွာပင် ရုံး၏လေထုမှာ အမြဲတမ်း အပြုသဘောဆောင်နေတတ်သည်။
“တောက်… တောက်။ ဌာနမန်နေဂျာ ယွန်ဂီဟွမ်က ဝန်ထမ်းကောင်းတွေ မရှိတဲ့အတွက် အလုပ်ပိုလုပ်နေရတာပဲ။”
“ဒီလို အပြုသဘောဆောင်တဲ့ ဝေဖန်မှုကိုတောင် မခံနိုင်ဘူးဆိုရင်တော့…”
ယွန်ဂီဟွမ်၏ ပရိုဂရမ်ရေးသားနိုင်စွမ်းမှာ အံ့မခန်းဖြစ်သည့်အတွက် လူအများက သူ၏ဝန်ထမ်းများကိုသာ အပြစ်တင်ကြသည်။
‘ဒီကောင်လေးက တော်ရင်တောင် ဌာနမန်နေဂျာကိုတော့ ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။’
အချိန်များ ကုန်လွန်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် နေ့လယ်စာစားချိန် ရောက်လာသည်။
***
ပက်ဂျွန်ဝူသည် ကန်ဝူဆောင်း၏ စိတ်ဓာတ်ကို မြှင့်တင်ပေးချင်သည်။
“မနေ့က မင်းပြောတဲ့ Agile (အီဂျိုင်းလ်) အကြောင်း ငါနည်းနည်း လေ့လာကြည့်တယ်။ ငါတို့ ပရောဂျက်အတွက်တော့ တကယ်ကို အဆင်ပြေဆုံး ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ငါလည်း သဘောတူတယ်။”
ကင်ယောင်းဂွန်ကလည်း ဝင်ပြောသည်။
“ဒါကို ဘယ်မှာ ကြားခဲ့တာလဲ။ အဲ့ဒီအတွက် ကိုးကားစရာတွေက သိပ်မရှိသေးဘူးလေ။”
ကန်ဝူဆောင်းက တည်ငြိမ်စွာ ဖြေလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် အလုပ်မဝင်ခင်ကတည်းက လေ့လာထားတာပါ။”
ပက်ဂျွန်ဝူက အံ့အားသင့်စွာ ပြောသည်။
“ဟုတ်လား။ ပြီးတော့ မင်းက ကုတ်ရေးတာလည်း တော်တယ်! ကျောင်းမှာ တော်တော် ကြိုးစားခဲ့ရမှာပဲ။”
“အသင့်အတင့်ပါပဲ။” ကန်ဝူဆောင်းသည် ပြုံးလိုက်ပြီး ယွန်ဂီဟွမ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
‘Agile ရော၊ TDD ရော… ဒါတွေက ယွန်ဂီဟွမ် ငါ့ကို လုပ်ခိုင်းမယ့် အရာတွေပဲ။’
လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၀ နှစ်က အလုပ်ဝင်ပြီး တစ်ပတ်အကြာမှာပင် ယွန်ဂီဟွမ်သည် သူ့ကို ကျွမ်းကျင်မှု တိုးတက်စေမယ့် အလုပ်တွေအစား စမ်းသပ်ကုတ် (test code) တွေသာ ရေးခိုင်းခဲ့သည်။ ဒါဟာ ကန်ဝူဆောင်းအတွက် ကုတ်ရေးသားမှု အတွေ့အကြုံကောင်း ဖြစ်လိမ့်မယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ပေါ့။ ကုတ်ရေးသားနည်းကို သင်ယူနေစဉ် ယွန်ဂီဟွမ်ထံမှ ရခဲ့သော နာကျင်စရာ ဝေဖန်မှုများကို ကန်ဝူဆောင်း ဘယ်တော့မှ မေ့မည်မဟုတ်။ ကန်ဝူဆောင်း၏ အကြည့်ကို ခံစားမိလိုက်သည့်အတွက် ယွန်ဂီဟွမ် မော့ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒါနဲ့… စမ်းသပ်ကုတ်တွေ ရေးပြီးပြီလား။”
ကန်ဝူဆောင်းသည် စားပွဲပေါ်ရှိ ဇွန်းကို ချလိုက်ပြီး ဖြေလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် ပြောမလို့ပဲ။ ဒီနေ့ ဈေးကွက်ပိတ်ပြီးရင် အပြင်ကုမ္ပဏီ (outsourcing company) နဲ့ အစည်းအဝေးတစ်ခု လုပ်ချင်လို့ပါ။”
ဒုန်း။
ယွန်ဂီဟွမ်သည် ဇွန်းကို စားပွဲပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။
“ဘာ။ ငါတို့ကို ငှားထားတဲ့ ကုမ္ပဏီနဲ့ အစည်းအဝေးလုပ်မလို့လား။ မင်း ဒီကိုရောက်တာ ၃၆ နာရီတောင် မပြည့်သေးဘူး၊ အစည်းအဝေးတောင် ခေါ်ချင်နေပြီလား။ မင်း အတော်ကို မောက်မာတာပဲ။”
ယွန်ဂီဟွမ်၏ ဒေါသကို ကန်ဝူဆောင်းက တည်ငြိမ်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော် ဘာကြောင့် ပထမနေ့ကတည်းက စမ်းသပ်ကုတ်ကို ရေးခဲ့တာလဲဆိုတာကို နားလည်မယ်ဆိုရင်၊ ဘာကြောင့် သူတို့နဲ့ တွေ့ဆုံရမလဲဆိုတာကိုလည်း နားလည်လာမှာပါ။”
“နားလည်စရာ ဘာမှမရှိဘူး!” ယွန်ဂီဟွမ်၏ ဒေါသရှေ့တွင် ကန်ဝူဆောင်းသည် တွန့်ဆုတ်မသွားပေ။
“ကျွန်တော်တို့ စာရွက်စာတမ်းတွေနဲ့ အချိန်ဖြုန်းမနေဘဲ တုံ့ပြန်ချက်တွေအပေါ် မူတည်ပြီး ပရိုတိုတိုင်းအသစ်တွေကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် တီထွင်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ ဒါက ဖောက်သည်တွေရဲ့ တိုင်ကြားမှုကို အနည်းဆုံးဖြစ်အောင် လုပ်ဖို့ အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းပါပဲ။”
ကန်ဝူဆောင်းသည် ဇွန်းကို ပြန်ကောက်လိုက်သည်။ ထမင်းတစ်ဇွန်း စားပြီးနောက် သူဆက်ပြောသည်။
“ဖောက်သည်တွေကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် တုံ့ပြန်တာက ကျွန်တော်တို့ ထုတ်ကုန်အပေါ် သူတို့ရဲ့ ကျေနပ်မှုကို အမြင့်ဆုံးဖြစ်စေမှာပါ။ ဒါက ဖောက်သည်တွေကို ထိန်းသိမ်းထားရတဲ့ ကုန်ကျစရိတ်ကို လျော့နည်းစေပါလိမ့်မယ်။”
ကန်ဝူဆောင်း၏ ရှင်းပြချက်ကို ယွန်ဂီဟွမ်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
“အဲ့ဒီယုတ္တိအတိုင်း လုပ်ဖို့ ဘယ်လောက်ခက်ခဲလဲဆိုတဲ့ လက်တွေ့အခြေအနေကို မင်း နားလည်ရဲ့လား။”
ပက်ဂျွန်ဝူနှင့် ကင်ယောင်းဂွန်တို့သည် ထိုဆွေးနွေးမှုကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့မှာ ဝင်ပြောစရာ မရှိကြပေ။
“ကျွန်တော် ကြိုးစားကြည့်လို့ ရပါတယ်။”
ကန်ဝူဆောင်း၏ ရဲရင့်သော စကားကြောင့် ယွန်ဂီဟွမ် စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် ငေးကြည့်နေမိသည်။ ပက်ဂျွန်ဝူလည်း အံ့အားသင့်သွားပြီး ထမင်းစားရပ်သွားသည်။
‘မယုံနိုင်စရာပဲ! ကန်ဝူဆောင်းက ယွန်ဂီဟွမ်နဲ့ အငြင်းပွားရာမှာ တကယ်ပဲ အနိုင်ရနေတာလား။’
ယွန်ဂီဟွမ်သည် နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်ပြီး ပြန်ဖြေသည်။
“မင်း… ဒီကိစ္စမှာ မှန်ဖို့ပဲ မျှော်လင့်တာပေါ့။”
ကင်ယောင်းဂွန်နှင့် ပက်ဂျွန်ဝူတို့သည် တင်းမာနေသော လေထုထဲတွင် အဆင်မပြေစွာပင် နေ့လယ်စာကို ဆက်စားနေကြသည်။
***
ညနေ ၃ နာရီ။
ဈေးကွက်ပိတ်သည်နှင့် ယွန်ဂီဟွမ်သည် ကန်ဝူဆောင်းထံ လျှောက်လာသည်။
“မင်းမှာ ဘာတွေရှိလဲ ကြည့်ရအောင်။”
ကန်ဝူဆောင်းသည် ပရိုဂျက်တာကို ဖွင့်လိုက်သည်။
- နူရီဖိုင်းနန့်စ်၏ စနစ်အသစ် တည်ငြိမ်မှု။
ဝန်ထမ်းအသစ်တစ်ယောက်အတွက်တော့ အတော်လေး ကြီးမားတဲ့ ခေါင်းစဉ်ပါပဲ။ ယွန်ဂီဟွမ်က မထီတရီ ပြုံးလိုက်သည်။
“ပြီးတော့ မင်းမှာ ဘဏ္ဍာရေးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အတွေ့အကြုံ ဘယ်နှစ်နှစ်ရှိလို့လဲ။”
ကန်ဝူဆောင်း တွေးလိုက်သည်။ ‘ဘစ်မိန်းကိုပါ ထည့်တွက်ရင်တော့ ၁၀ နှစ်ပေါ့။’ သို့သော် သူ အမှန်အတိုင်း မပြောနိုင်ပေ။
“ကျွမ်းကျင်မှုဆိုတာ အတွေ့အကြုံကနေပဲ အမြဲလာတာ မဟုတ်ပါဘူး။”
“ကောင်းပြီ။ ဆက်လုပ်။”
ကန်ဝူဆောင်းသည် တင်ပြချက်ကို တစ်မျက်နှာချင်းစီ ရှင်းပြသွားသည်။ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု လုပ်ငန်းစဉ်တွင် အပြောင်းအလဲ လိုအပ်ပုံနှင့် ရလဒ်က ဘာဖြစ်လာမည်ကို ရှင်းပြသည်။ ၎င်းမှာ လေထဲက စကားလုံးများ မဟုတ်ပေ။ သူသည် စံနမူနာ ကုတ်များကိုပါ ထည့်သွင်းထားသည်။ ပြီးပြည့်စုံသော တင်ပြချက်သည် ကန်ဝူဆောင်း၏ ဤနယ်ပယ်တွင် ၁၀ နှစ်တာ အတွေ့အကြုံကို ပြသနေသည်။ ယွန်ဂီဟွမ်ပင်လျှင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။
‘သူ တကယ်ပဲ အသစ်စက်စက် ဟုတ်ရဲ့လား။’
ယွန်ဂီဟွမ်၏ အမူအရာကို ကြည့်ပြီး ကန်ဝူဆောင်းသည် အောင်နိုင်သူ၏ အပြုံးဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။
‘ဒါတွေက လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၀ နှစ်က ခင်ဗျားကိုယ်တိုင် လုပ်ခဲ့တဲ့ အရာတွေပါ။ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားရဲ့ အတိတ်က အလုပ်တွေကို ပြန်ကူးချထားတာပါ။’
လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၀ နှစ်က ယွန်ဂီဟွမ်သည် ဝန်ထမ်းနည်းပါးသည့်အတွက် ပရောဂျက်၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို မြှင့်တင်ရန် ဤအိုင်ဒီယာကို တီထွင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် နောက်ထပ် ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်နေမှ ဤအိုင်ဒီယာကို စဉ်းစားမိမှာဖြစ်သော်လည်း ကန်ဝူဆောင်းက အရင်ဆုံး တင်ပြလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
“ဒါနဲ့ ကျွန်တော့်တင်ပြချက် ပြီးပါပြီ။ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု လုပ်ငန်းစဉ်ရဲ့ အပြောင်းအလဲက နူရီဖိုင်းနန့်စ်ရဲ့ HTS ကို တည်ငြိမ်စေပါလိမ့်မယ်။”
မိနစ် ၂၀ ကြာ တင်ပြပြီးနောက် ယွန်ဂီဟွမ် တံတွေးကို အသာမျိုချလိုက်သည်။ ကန်ဝူဆောင်းသည် တကယ့်လူစွမ်းကောင်းပင်။ ပက်ဂျွန်ဝူနှင့် ကင်ယောင်းဂွန်တို့လည်း အံ့အားသင့်မှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်ကြပေ။
“မင်းပြောတာက ဒီတင်ပြချက်ကို အပြင်ကုမ္ပဏီကို ပြပြီးတော့… တကယ်ပဲ အသုံးချရမယ်လို့ ပြောတာလား။”
“ဟုတ်ပါတယ်။ ပြီးတော့ ဒါကို အလကားတော့ လုပ်ပေးလို့ မရဘူးလေ။”
“ဘာ။ အလကား ဟုတ်လား။”
“မန်နေဂျာ သိတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ဒါက အိုင်တီဗျူဟာတစ်မျိုးပါ။ အိုင်တီလုပ်ငန်းလည်ပတ်မှု ကုန်ကျစရိတ်ကို လျှော့ချနိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို သူတို့ကို ပေးမယ်ဆိုရင်၊ ကျွန်တော်တို့က အကြံပေးခ (consulting fee) ရကို ရရမှာပါ။”
“မင်း… တကယ်ပြောနေတာလား။”
“ဟားဟား။ ဟုတ်တာပေါ့။ ဘာလို့ McKinsey (မက်ကင်ဇီ) နဲ့ Accenture (အက်ເຊ็นချာ) လို ကုမ္ပဏီတွေကပဲ အကြံပေးရမှာလဲ။ ဒယ်ဆန်စနစ် (Daesan System) ကလည်း အကြံပေးလို့ ရတာပဲ။”
ယွန်ဂီဟွမ်သည် ထိုအိုင်ဒီယာမှာ ရယ်စရာကောင်းလွန်းသဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။ “မက်ကင်ဇီ? အက်ເຊ็นချာ?”
မက်ကင်ဇီနှင့် အက်ເຊ็นချာ။
သူတို့သည် ကမ္ဘာ့အကောင်းဆုံး အကြံပေးကုမ္ပဏီများ ဖြစ်ကြသည်။ ဟားဗတ်၊ အမ်အိုင်တီနှင့် စတန်းဖို့ဒ်ကဲ့သို့သော ထိပ်တန်းတက္ကသိုလ်များမှ ဘွဲ့ရများသည် နှစ်စဉ် လစာ ဒေါ်လာ ၁၀၀,၀၀၀ ဖြင့် ထိုနေရာများတွင် အလုပ်ဝင်ကြသည်။ ပက်ဂျွန်ဝူသည် အံ့အားသင့်လျက်ပင် ဆက်ကြည့်နေသည်။
“နူရီဖိုင်းနန့်စ်က တစ်ယောက်ယောက် ရောက်လာပြီထင်တယ်။”
ကန်ဝူဆောင်းသည် တစ်စုံတစ်ယောက် ရုံးခန်းထဲသို့ ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
“HTS ဘက်က ကုတ်တွေကို အမြန်ဆုံး စစ်ပေးကြပါ။ ဖောက်သည်တွေရဲ့ ငွေလက်ကျန်တွေမှာ မှားယွင်းနေပုံရတယ်။”
ငွေစာရင်းစနစ်။
၎င်းမှာ ဖောက်သည်များ၏ ငွေလွှဲပြောင်းမှုများကို ကိုင်တွယ်သည့် အဓိကစနစ် ဖြစ်သည်။ စတော့ရှယ်ယာ အရောင်းအဝယ်ပြုလုပ်သည့် ကုမ္ပဏီတစ်ခုတွင် စတော့ရှယ်ယာ ဝယ်ရောင်းအတွက် တာဝန်ရှိသည့် စနစ်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကန်ဝူဆောင်း၏ ပရောဂျက် လုပ်ဆောင်နေသည့် စနစ်နှင့် ဆက်စပ်နေသည် (ဥပမာ- အွန်လိုင်းပင်မစာမျက်နှာ၊ HTS နှင့် ဖုန်းဆက်သွယ်ရေးစင်တာတို့မှတစ်ဆင့် ဖောက်သည်များ ကြည့်ရှုနိုင်သည့် စာမျက်နှာများ)။ ငွေလက်ကျန်ကို ပြသရန် တာဝန်ရှိသည်မှာ HTS ဖြစ်သည်။
ဖောက်သည်များကို ငွေလက်ကျန် မှားယွင်းပြသခြင်းသည် ဘယ်တော့မှ မဖြစ်သင့်သည့် ကိစ္စဖြစ်သည်။