ထိပ်တန်း ဖျော်ဖြေရေးကုမ္ပဏီ (Top Entertainment) ၏ ရုံးခန်း။
ဝူဆောင်းက ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ပရိသတ်အုပ်ကြီးသည် အနက်ရောင် ဗင်ကားတံခါးပွင့်လာရန် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။
"မင်းတို့ကို အရမ်းချစ်တာပဲ!"
"လီအရီ! ငါတို့ မင်းကို မြင်ချင်တယ်!"
"မင်းက အကောင်းဆုံးပဲ အရီ!"
ပရိသတ်များထဲတွင် ဆယ်ကျော်သက် မိန်းကလေးများမှစ၍ အသက် ၃၀ ကျော်အရွယ် အမျိုးသားကြီးများအထိ ပါဝင်သည်။ ဝူဆောင်း၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသော ဂျန်ဂွမ်ချူလ်က ရေရွတ်လိုက်သည်။
"ဝိုး၊ သူကတော့ တကယ်ကို စူပါစတားတစ်ယောက်ပဲဗျာ။"
"ခင်ဗျားရော? သူကြိုက်လား?"
ဂျန်ဂွမ်ချူလ်က ပြန်ဖြေသည်။ "ကြိုက်တာတော့ ကြိုက်တာပေါ့ဗျာ၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ကိုမှီဖို့ကတော့ ကျုပ်နဲ့ လမ်းစကို မရှိဘူး။"
"ဘာလို့ မရှိရမှာလဲ။ ခินဗျားရဲ့ အောင်မြင်မှုနဲ့ဆိုရင် ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒီကနေ့ အစည်းအဝေးတောင် ခင်ဗျားရဲ့ ဂုဏ်သုသေ္တကြောင့် ဖြစ်လာတာလေ။"
ဂျန်ဂွမ်ချူလ်က အပြင်ဘက်ကို ငေးကြည့်ရင်း ခါးသီးသောလေသံဖြင့် ပြန်ပြောသည်။ "ဟားဟား၊ ကျုပ်တစ်ဘဝလုံး ကြိုးစားခဲ့ရတာ။ ပြီးတော့မှ ကျုပ်အသက် ၄၀ ကျော်သွားပြီဆိုတာ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်လိုက်တယ်။ လီအရီက ကျုပ်ထက် အသက် ၂၀ ကျော် ငယ်တယ်။ ကျုပ်မှာ သူ့ကို လိုက်ဖို့ အခွင့်အရေး မရှိပါဘူး။"
"အသက်ကွာခြားချက်ဆိုတာ ဂဏန်းတစ်ခုပါပဲ။ အသက်အများကြီး ကွာကြပေမဲ့ တွဲနေကြတဲ့ စုံတွဲတွေ အများကြီးပါ။ အဓိကက အချစ်ပဲလေ။"
"မင်းပြောပုံက ကျုပ်ကို သူ့ကိုသွားကြိုက်ခိုင်းနေသလိုပဲ။"
"ဟားဟား၊ အဲ့လိုတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ခင်ဗျား ဘာလို့ အခုထိ လူပျိုကြီးဖြစ်နေတာလဲလို့ တွေးမိလို့ပါ။ လီအရီက ခင်ဗျားနဲ့ အသက်အရွယ်တူလောက် ရှိတယ်မဟုတ်လား? ကံကောင်းပါစေ!" ဟု ဂျန်ဂွမ်ချူလ်က ရေရွတ်လိုက်သည်။
သူတို့ စကားစမြည်ပြောနေစဉ် လီအရီ၊ သူမ၏ မန်နေဂျာနှင့် သူတို့၏ CEO တို့ ရုံးခန်းထဲသို့ ဝင်လာကြသည်။ ဝူဆောင်းက သူတို့ကို ခေါင်းညိတ် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
"တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ ကျွန်တော်က KND က ကန်ဝူဆောင်းပါ။"
"ကျွန်မနာမည် လီအရီပါ။"
နာမည်ကြီး အနုပညာရှင်အများစုသည် လူကိုယ်တိုင်တွေ့ရသည့်အခါ ပိုကြည့်ကောင်းကြသည်ဆိုသည်မှာ အမှန်ပင်။ လီအရီသည် ရုပ်မြင်သံကြားထဲကထက် ပို၍ လှပတင့်တယ်ကာ ဆွဲဆောင်မှု အပြည့်ရှိနေသည်။
သူမ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်သည် နုနယ်သိမ်မွေ့သော်လည်း စကားမပြောဘဲနှင့်ပင် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆွဲဆောင်မှု အငွေ့အသက်လေးတစ်ခု ထွက်နေသည်။ ဝူဆောင်း တစ်ချက် တုန်သွားသော်လည်း တည်ငြိမ်အောင် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားလိုက်သည်။
"ထိုင်ကြရအောင်ပါ။ ခင်ဗျားတို့လည်း အလုပ်များနေကြမယ်ဆိုတာ သိပါတယ်။ ဒါကြောင့် အလုပ်ကိစ္စကိုပဲ တန်းစလိုက်ကြရအောင်။"
လီအရီ၏ မျက်ဝန်းများ အရောင်လက်သွားသည်။ ဝူဆောင်းက တခြားလူတွေနဲ့ မတူပေ။
သူမ အပြင်လူတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့တိုင်း ထိုသူတွေက သူမကို ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် ငေးကြည့်တတ်ကြမြဲ ဖြစ်သည်။
"မင်းက တီဗွီထဲကထက် ပိုလှတာပဲ။"
"ကြည့်လို့ ကောင်းလိုက်တာဗျာ။"
"လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်လို့ ရမလားဟင်?"
"ကျွန်တော် မင်းတက်ခဲ့တဲ့ အလယ်တန်းကျောင်းနဲ့ တစ်ကျောင်းတည်းကပါ!"
သူမတွေ့သမျှ ယောက်ျားတိုင်းက သူမကို စွဲဆောင်ဖို့ပဲ ကြိုးစားကြသော်လည်း ဤသူကမူ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။ လီအရီ၏ စိတ်ဝင်စားမှု မြင့်တက်လာသည်။
ဝူဆောင်းက သူမအတွက် တင်ပြချက် (Presentation) ကို စတင်ရန် လက်ပ်တော့ကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သူသည် ယခင်က လူအုပ်ကြီးရှေ့တွင် အဓိက တင်ပြချက်များကို အကြိမ်ကြိမ် ပြုလုပ်ခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူისთვისတော့ လွယ်ကူသော ကိစ္စတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
တည်ငြိမ်သော အသံနေအသံထား။
ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသော မျက်လုံးချင်းဆုံမှု။
ရိုးရှင်းသော်လည်း တိုက်ရိုက်ထိရောက်သော တင်ပြချက်။
တိကျခိုင်လုံသော အချက်အလက်များ။
အရာအားလုံး အပြစ်အနာအဆာကင်းသည်။
ဝူဆောင်းသည် လီအရီ၏ အနုပညာလမ်းကြောင်း မည်သို့သွားသင့်သည်ကို မိနစ် ၃၀ ခန့် အသေးစိတ် တင်ပြခဲ့သည်။ တင်ပြပြီးနောက် Top Entertainment ၏ CEO က မေးလာသည်။
"အဲ့တော့ မင်းပြောချင်တာက သူမရဲ့ ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ပုံစံကို စွန့်လွှတ်ပြီး မြင့်မြတ်ာသလို ရမက်ဆန်တဲ့ စတားတစ်ယောက် ဖြစ်လာအောင် လုပ်ရမယ်ပေါ့လေ?"
"ဟုတ်ပါတယ်။"
လီအရီက ပြုံးလိုက်ပြီး မေးသည်။ "တင်ပြပေးတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်မတို့ရဲ့ ထုတ်ကုန်အတွက် ကျွန်မကို ခေါ်ယူဖို့ အများကြီး ကြိုးစားပေးခဲ့တာကိုလည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ နားမလည်တာက ဘာလို့ ကိုကိုနာ့ထော့ခ် (Coconut Talk) ရဲ့ မော်ဒယ် ဖြစ်လာရမှာလဲဆိုတဲ့ အချက်ပါပဲ။"
"အဲဒါကို မမေးခင် ကျွန်တော်အရင် မေးပါရစေ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ တင်ပြချက်ကို သဘောကျရဲ့လား?" ဝူဆောင်းက ချက်ချင်း ပြန်မေးလိုက်သည်။
လီအရီက အပြုံးလေးဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"ကိုကိုနာ့ထော့ခ်ဆိုတာ မက်ဆေ့ချ် ပို့တဲ့ အက်ပ်တစ်ခုပါ။ အနာဂတ်မှာ အသုံးပြုသူတွေဟာ ဒီအက်ပ်ကနေတဆင့် ခင်ဗျားအကြောင်းအပါအဝင် အရာအားလုံးကို ဆွေးနွေးပြောဆိုကြလိမ့်မယ်။"
ဝူဆောင်းက သူမကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ လီအရီသည် နိုင်ငံရေးသမားတစ်ဦး၏ သမီးဖြစ်ပေရာ ဝူဆောင်း ဆိုလိုသည်ကို သူမ သဘောပေါက်လိုက်သည်။ သို့သော် သူမ၏ မန်နေဂျာကမူ ဘာမှမသိရှာပေ။
"မင်းက သူ့မေးခွန်းကို မဖြေသေးဘူးလေ... ဘာလို့ ကိုကိုနာ့ထော့ခ်ရဲ့ ပြောရေးဆိုခွင့်ရှိသူ မော်ဒယ် ဖြစ်လာသင့်လဲဆိုတာကို သူက မေးနေတာလေ။"
ဝူဆောင်းက မန်နေဂျာဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"ပထမအချက်ကတော့ ဒီအခန်းကဏ္ဍအတွက် ကျွန်တော်တို့ လုံလောက်တဲ့ အခကြေးငွေ ပေးမှာပါ။ တခြားကုမ္ပဏီတွေက ပေးနေကျကြေးရဲ့ နှစ်ဆကို ကျွန်တော် ပေးပါ့မယ်။"
လီအရီနှင့် CEO တို့ အံ့သြသွားကြပုံရသည်။ မန်နေဂျာကမူ သူ့အမူအရာကို ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးစားရင်း ဆက်ပြောသည်။
"ဒါပေမဲ့... လီအရီကို ငွေနဲ့ ဝယ်လို့ မရပါဘူး။ သူက ကြော်ငြာလုပ်ငန်းတွေ အများကြီး လုပ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး၊ အဲ့ဒါလည်း ငွေကြေး မလုံလောက်လို့ မဟုတ်ပါဘူး။"
"အဲ့ဒီအချက်ကို ကျွန်တော် ကောင်းကောင်းသိပါတယ်။ အဲဒါကြောင့်လည်း ဒီတင်ပြချက်ကို ကျွန်တော် ပြင်ဆင်လာခဲ့တာပေါ့။"
မန်နေဂျာက အစီရင်ခံစာကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ညည်းတွားသည်။ "ဒီအစီရင်ခံစာကိုလည်း ကျုပ်က သဘောမကျဘူး။ မင်း တင်ပြထားတာတွေက အရီနဲ့ လုံးဝမကိုက်ညီဘူး။ မြင့်မြတ်ပြီး ရမက်ဆန်တာ ဟုတ်လား? အဲ့ဒါ အရီနဲ့ လုံးဝမအပ်စပ်ဘူး။ လူတွေလိုချင်တာက အပြစ်ကင်းစင်ပြီး ချစ်စရာကောင်းတဲ့ အရီကိုပါ။"
CEO မွန်ယောင်ဂျွန်လည်း ထိုနည်းတူပင် ခံစားနေရပုံရသည်။ "သူ့ရဲ့ ပထမဆုံး အယ်လ်ဘမ် အောင်မြင်ခဲ့တာကိုတော့ ကျုပ်လည်း သဘောတူပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက ရမက်ဆန်တဲ့ კონဆက်ကြောင့် လိုအပ်တာထက် ပိုဖြစ်သွားတာမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒုတိယ အယ်လ်ဘမ်က အဲ့လောက်ကြီး မအောင်မြင်ခဲ့တာကလည်း ရမက်ဆန်တဲ့ ဆွဲဆောင်မှု မရှိလို့ မဟုတ်ပါဘူး။"
ဝူဆောင်း ပေးထားသော အချက်အလက် သက်သေများကို ရှိနေသော်လည်း မန်နေဂျာရော CEO ပါ ဝူဆောင်း၏ အကြံပြုချက်ကို သဘောမကျကြပေ။ ဝူဆောင်းက လီအရီဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
သူမကမူ အခြားသော အမြင်ရှိပုံရသော်လည်း တိတ်ဆိတ်နေဆဲပင်။
ဝူဆောင်းမှာ အကြံကုန်သွားပြီ ဖြစ်သည်။
'အခု ဘာလုပ်ရမလဲ... တကယ်ပဲ ဒါ အလုပ်မဖြစ်တော့ဘူးလား?'
ဝူဆောင်းသည် လီအရီကို မဖြစ်မနေ ငှားရမ်းလိုစိတ် ပြင်းပြနေသည်။ သူသည် ကိုကိုနာ့ထော့ခ်၏ ဖြန့်ချိမည့်ရက်နှင့် ပုံစံအပါအဝင် အနာဂတ်ကို ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ဝူဆောင်းသည် ဤအချက်ကလည်း အက်ပ်၏ အောင်မြင်မှုကို ပြောင်းလဲသွားစေနိုင်မည်ကို စိုးရိမ်နေသည်။
'ငါ့မှာလိုချင်တာက လီအရီ တစ်ယောက်တည်းပဲ။ သူတို့နှစ်ယောက်ကတော့ အဓိက မဟုတ်ဘူး။'
ဝူဆောင်း စောင့်ဆိုင်းနေစဉ် မန်နေဂျာက ထပ်ပြောသည်။ "ဖျော်ဖြေရေးလောကဆိုတာ အချက်အလက်တွေနဲ့ ကြိုတင်ခန့်မှန်းလို့ရတဲ့ နေရာမျိုး မဟုတ်ဘူး။ လီအရီဆိုတာ အင်တာနက် အချက်အလက်တွေနဲ့ ချင့်ချိန်ပြီး အကဲဖြတ်လို့ရတဲ့ လူစားမျိုး မဟုတ်ဘူးဗျ။"
"အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၁.၅ သန်း။"
"ဗျာ?"
"တစ်နှစ်စာ စာချုပ်အတွက် ကျွန်တော် ၁.၅ သန်း ပေးပါ့မယ်။ ခင်ဗျားတို့ လုပ်ရမှာက ဖေ့ဘုတ်ခ်မှာ ကိုကိုနာ့ထော့ခ်ကို သုံးနေတဲ့ ပုံတွေ တင်ပေးဖို့ပါပဲ။"
CEO မှာ ရုတ်တရက် စိတ်ဝင်စားသွားပုံရသည်။ မန်နေဂျာက သူ့ αφင်သူကြီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ နှစ်ဦးစလုံး ဘာမှ ပြန်မပြောကြသောအခါ ဝူဆောင်းက ထပ်တိုးပေးလိုက်သည်။
"ဒေါ်လာ နှစ်သန်း။ စည်းကမ်းချက်က အတူတူပဲ။"
CEO က ဝူဆောင်းကို စိုက်ကြည့်နေသော လီအရီဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ မန်နေဂျာမှာ အသက်ရှူပင် မမှန်တော့ပေ။
ဒေါ်လာ နှစ်သန်း။ ငွေအများကြီးပင်။ ဝူဆောင်းက သူတို့သုံးယောက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ မည်သူမျှ ပြန်မဖြေကြပေ။
"ဒေါ်လာ သုံးသန်းဆိုရင်ရော။"
"ဘာကြီးလဲ?"
လူသုံးယောက်လုံး အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ မန်နေဂျာ၊ CEO နှင့် ဂျန်ဂွမ်ချူလ်တို့ ဖြစ်ကြသည်။
"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါဆိုရင်တော့ တီဗွီကြော်ငြာပါ ရိုက်ကူးပေးရပါမယ်" ဟု ဝူဆောင်းက ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။
ဂျန်ဂွမ်ချူလ်က ဝူဆောင်းကို တိုက်လိုက်သော်လည်း ဝူဆောင်းက လုံးဝဥဿုံ လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။
ဝူဆောင်းသည် လီအရီကိုသာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ ဤဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချနိုင်စွမ်းရှိသူမှာ သူမပင်တည်း။ ဒေါ်လာ သုံးသန်းဆိုသည်မှာ ငွေအများကြီးဖြစ်သော်လည်း သူမနှင့် ထိုက်တန်ပါသည်။ သူမ ဆွဲဆောင်ပေးနိုင်မည့် အသုံးပြုသူ အရေအတွက်မှာ အတိုင်းအဆမရှိ ပမာဏကြီးမားပေမည်။
"ဘယ်လိုလဲ? ဒီလောက်ဆိုရင် လုံလောက်ပြီလား?"
ဝူဆောင်း မေးလိုက်သောအခါ မန်နေဂျာနှင့် မွန်ယောင်ဂျွန်တို့က လီအရီဘက်သို့ ငေးကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဒေါ်လာ သန်း ၃ သန်းဆိုသည်မှာ သေချာပေါက် လက်ခံသင့်သော ပမာဏပင်။ သူတို့သည် ဝူဆောင်း၏ တင်ပြချက်များကိုလည်းကောင်း၊ သူ အကြံပြုသည်များကိုလည်းကောင်း ယခုအခါတွင် လုံးဝ မဂရုစိုက်တော့ပေ။ သူတို့လိုချင်သည်မှာ ထိုငွေကြေးပင် ဖြစ်သည်။ လီအရီကမူ သူတို့ကို စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။
"ငွေကြေးကတော့ လုံလောက်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့..."
လီအရီ နှောင့်နှေးကြန့်ကြာနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဝူဆောင်းက ထပ်ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။ "ဒေါ်လာ ငါးသန်း။"
လီအရီ အံ့အားသင့်သွားသည်။ "... ဗျာ?"
"ကျွန်တော် ဒေါ်လာ ငါးသန်း ပေးပါမယ်။"
ဂျန်ဂွမ်ချူလ်၏ မျက်လုံးများ အပြဲသား ဖြစ်သွားသည်။ မွန်ယောင်ဂျွန်နှင့် မန်နေဂျာတို့မှာ အတူတကွပင် အသက်ရှူပင် မဝနိုင်တော့ပေ။ ရုံးခန်းအတွင်း တင်းမာမှုများ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ဝူဆောင်းက လီအရီကို တည့်တည့်ကြီး စိုက်ကြည့်နေသည်။
သူမက ဘာမှ ပြန်မပြောသေးသောအခါ ဝူဆောင်းက နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြောလိုက်သည်။
"ဒေါ်လာ ဆယ်သန်း။"
"..."
မည်သူမျှ အသက်တောင် မရှူဲဲရဲကြတော့ပေ။ လီအရီ၏ မျက်ဝန်းများ အံ့သြထိတ်လန့်နေသည်။ ဂျန်ဂွမ်ချူလ်က အနေခက်စွာဖြင့် ရယ်လိုက်သည်။
"ဟ... ဟားဟား၊ ဝူဆောင်းက ဟာသဉာဏ် အရမ်းကောင်းတာပဲ။ စနောက်ရတာကို ဝါသနာပါတဲ့ပုံပဲ။"
"ကျွန်တော် စနောက်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ လီအရီက ဒီလိုပေးရတဲ့ ငွေကြေးတိုင်းနဲ့ ထိုက်တန်တယ်လို့ ကျွန်တော် အပြည့်အဝ ယုံကြည်ပါတယ်။"
ဂျန်ဂွမ်ချူလ်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ "ဟားဟား။ တ... တကယ်ပါပဲ၊ လီအရီက အကြီးမားဆုံး စူပါစတားဆိုတာ ကျုပ်လည်း သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့... ဝူဆောင်းရေ၊ ခဏလောက် သီးသန့် ပြောလို့ရမလား?"
ဝူဆောင်း၏ အာရုံထဲတွင်မူ သူမတစ်ယောက်တည်းသာ ရှိနေသည်။ သူက သူမကို မေးလိုက်သည်။
"ခင်ဗျား ဘယ်လိုထင်လဲ?"