ချမ်းသာခြင်းနတ်ဘုရား

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Chapter 63: <The first order>

အခန်း (၆၃) - ပထမဆုံး အမိန့်ပေးချက်

မိတ်ဆက်ကြပြီးနောက် ဂျန်ဂွမ်ချူလ်၊ ဟុងဆူဘွမ်း၊ ယွန်ဂီဟွမ်နှင့် ကန်ဝူဆောင်းတို့သည် ၎င်းတို့အချင်းချင်း သီးသန့် အစည်းအဝေးတစ်ခု စတင်ကျင်းပခဲ့ကြသည်။ ကိုကတ် (Coconut) အက်ပ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး တာဝန်ခံ ဟុងဆူဘွမ်းက စတင်ပြောကြားလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်တို့ iPhone အက်ပ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးရဲ့ နောက်ဆုံးအဆင့်ကို ရောက်နေပါပြီ။ ဥက္ကဋ္ဌရဲ့ MQTT ကို ဆာဗာအဖြစ် သုံးပြီး စမ်းသပ်နေပါတယ်”

ကန်ဝူဆောင်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ လက်တွေ့ လုပ်ဆောင်နေသည့် ကိစ္စရပ်များတွင် သူ ဝင်ရောက်ပြောစရာ မရှိပေ။ ဟុងဆူဘွမ်း အလုပ်ကို ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။ ကန်ဝူဆောင်း၏ အဓိက စိတ်ဝင်စားမှုမှာ အခြားတစ်နေရာတွင် ဖြစ်သည်။

“ဘယ်မှာ အရင်ဆုံး ဖြန့်ချိမှာလဲ”

“ကိုရီးယားမှာလို့ စဉ်းစားထားပါတယ်”

“ကောင်းတဲ့ အကြံပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ iPhone နဲ့ Android က ကိုရီးယားမှာ အခုထိ ထွက်ရှိလာသေးတာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်တို့ ဒီအတိုင်း ထိုင်စောင့်နေလို့မှ မရတာ၊ ဘာလို့ အမေရိကန်မှာ အရင်ဆုံး မဖြန့်ချိကြတာလဲ”

“အမေရိကန်မှာ ဟုတ်လား”

“ဟုတ်ပါတယ်။ နာမည်ကြီး ဟောလိုးဝုဒ် မင်းသားမင်းသမီးတွေကို ငှားပြီး ကိုကတ်ကို သုံးနေတဲ့ ပုံတွေကို ရိုက်ခိုင်းလို့ရတယ်။ အဲဒီပုံတွေကို ဖေ့စ်ဘုတ်ပေါ် တင်မယ်ပေါ့။ ဒါက လူသိများလာစေဖို့အတွက် အမြန်ဆန်ဆုံးနဲ့ အသေချာဆုံး နည်းလမ်းပဲ။ ကိုကတ်က နာမည်အကြီးဆုံး အက်ပ်တစ်ခု ဖြစ်လာဖို့ အချိန်အများကြီး မလိုပါဘူး”

ကန်ဝူဆောင်းသည် ၂၀၁၈ ခုနှစ်က လူမှုကွန်ရက် စျေးကွက်ရှာဖွေရေး နည်းဗျူဟာကို ကျင့်သုံးချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

“နာမည်ကြီး သရုပ်ဆောင်တွေကို ငှားရတာ ငွေအများကြီး ကုန်ကျမှာပါ။ ငှားနိုင်ခဲ့ရင်တောင် အမေရိကန်တွေက ကိုရီးယားအက်ပ် တစ်ခုကို သုံးကြပါ့မလား” ဟွန်းဆူဘွမ်းက သံသယဝင်စွာဖြင့် ပြန်ပြောသည်။

ကန်ဝူဆောင်း၏ ယခင်ဘဝတွင်ပင် ကိုကတ်အက်ပ်သည် ကိုရီးယားနိုင်ငံကို ကျော်လွန်၍ မပေါက်ရောက်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ကိုကတ်နောက်တွင် ထွက်ရှိလာခဲ့သော နက်စတာ (Nexter) ၏ 'စလိုင်းမ်' (Slime) အမည်ရှိ အက်ပ်မှာမူ ဂျပန်နှင့် အမေရိကန်တို့တွင် အောင်မြင်မှု ရရှိသွားခဲ့သည်။ ကန်ဝူဆောင်းက တည်ကြည်လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“မက်ဆေ့ချ် အက်ပ်ဆိုတာ နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ အသစ်အဆန်း သဘောတရား တစ်ခုပဲ။ ကျွန်တော်တို့ဟာ ဒီစျေးကွက်ထဲမှာ ပထမဆုံး အစပျိုးသူတွေထဲက တစ်ခုဖြစ်တယ်လို့ ပြောလို့ရတယ်။ ဒီအားသာချက်ကို ကျွန်တော်တို့ သုံးရမယ်။ အမေရိကန်မှာ အရင်ထုတ်ပြီး ဘာတွေဖြစ်လာမလဲ စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့။ သွားရင်းလာရင်းနဲ့ပဲ လိုအပ်သလို ပြင်ဆင်တိုးတက်သွားမယ်၊ အဲဒီလိုနဲ့ နောက်ဆုံးမှာ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အက်ပ်တစ်ခု ဖြစ်လာအောင် လုပ်ရမယ်”

ကန်ဝူဆောင်းသည် သူ၏ ယခင်ဘဝက နာမည်ကြီး မက်ဆေ့ချ်အက်ပ်များကို တွေးလိုက်မိသည်။

တယ်လီဂရမ် (Telegram)။

ဝပ်ဆပ် (WhatsApp)။

စနေပ်ချတ် (Snapchat)။

ကန်ဝူဆောင်းသည် ဤအက်ပ်များ၏ အကောင်းအဆိုးများကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။ သူသိထားသည့် အချက်တစ်ချက်မှာ ၎င်းတို့အနက် မည်သည့်အက်ပ်မှ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံးတွင် နာမည်မကြီးခဲ့ကြပေ။ ၎င်းတို့သည် စမတ်ဖုန်းများအကြောင်း အမှန်တရားကို မသိကြသောကြောင့် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ကန်ဝူဆောင်းက တွေးဆခဲ့သည်။

အန်ဒရွိုက်ရော အိုင်ဖုန်းပါ နှစ်ခုစလုံးကို ၂၀၀၉ ခုနှစ်နှောင်းပိုင်းတွင် ကိုရီးယား၌ ဖြန့်ချိခဲ့သည်။ လက်တွေ့ကျကျ စဉ်းစားလျှင် အက်ပ်ကို ကိုရီးယားတွင် စတင်ဖြန့်ချိခြင်းက ပို၍ လုံခြုံပေမည်။ သို့သော် ကန်ဝူဆောင်းကမူ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ လုပ်ကိုင်ချင်နေသည်။

“အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ပိုကောင်းပြီး ပိုမြန်တဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေ ပါရှိတဲ့ မက်ဆေ့ချ်အက်ပ်တွေ အများကြီး ပေါ်လာလိမ့်မယ်။ ပြိုင်ဆိုင်မှုတွေလည်း ပြင်းထန်လာမယ်။ အမေရိကန်မှာ နာမည်ကြီးလာသမျှ အရာရာတိုင်းက ကိုရီးယားမှာလည်း အလိုအလျောက် နာမည်ကြီးလာလိမ့်မယ်။ အဲဒီလို အခြေအနေမျိုး အခြားမက်ဆေ့ချ်အက်ပ် တစ်ခုခုနဲ့ ကြုံလာရတဲ့အခါကျရင် ကျွန်တော်တို့အတွက် နောက်ကျသွားလိမ့်မယ်”

ကန်ဝူဆောင်းက ကမ္ဘာ့စျေးကွက်၏ အရေးပါပုံကို အလေးပေး ပြောကြားလိုက်သည်။ ဟុងဆူဘွမ်းက မေးမြန်းလာသည်။ “ခင်ဗျားရဲ့ အစီအစဉ်ကို အသေးစိတ် ထပ်ရှင်းပြပေးလို့ ရမလား”

“ကိုကတ်က လုံခြုံရေး စနစ် အလွန်ကောင်းမွန်တဲ့ ချတ်လုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခု ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်။ ဆာဗာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ လက်ကိုင်ဖုန်းပဲ ဖြစ်ဖြစ် ဟက်ခံရရင်တောင် အက်ပ်ကိုယ်တိုင်ကတော့ ဘယ်တော့မှ ဟက်မခံရအောင် ကျွန်တော်တို့ သေချာလုပ်ထားပေးမယ်” ကန်ဝူဆောင်းသည် အခြားသူများ၏ အဖြေကို စောင့်မနေဘဲ ဆက်ပြောလိုက်သည်။ “ကိုကတ် တရုတ်ပြည်ကတော့ တရုတ်နိုင်ငံအတွက်ပဲ သီးသန့် ဝန်ဆောင်မှု ပေးပါလိမ့်မယ်။ တရုတ်က နိုင်ငံခြား IT ကုမ္ပဏီတွေကို တင်းကြပ်ထားတယ်။ တရုတ်လူမျိုးတွေအတွက် သီးသန့် စိတ်ကြိုက်ပြင်ဆင်ထားတဲ့ အက်ပ်တစ်ခုကို သီးခြား ဖန်တီးရလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက တန်ဖိုးရှိပါတယ်။ တရုတ်က ကြီးမားတဲ့ စျေးကွက်တစ်ခုပဲ”

ကန်ဝူဆောင်းသည် ရေတစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး ခေတ္တဆိတ်သွားချိန်တွင် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှ မည်သူမျှ ဝင်ပြောဝံ့ခြင်း မရှိကြပေ။

“ပြီးတော့ ဒီအက်ပ်ကို အစပျိုးဖို့အတွက် ဟောလိုးဝုဒ် စတားတွေကို အသုံးပြုဖို့ ဆိုတာကိုလည်း ကျွန်တော် အပြည့်အဝ ယုံကြည်တယ်”

ဟុងဆူဘွမ်းက စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ “ဒါဆိုရင် ကိုရီးယား သုံးစွဲသူတွေကို လက်လွှတ်လိုက်ဖို့ အကြံပြုနေတာလား”

“ဖေ့စ်ဘုတ်ဆိုတာ အိုင်ဗီလိဂ် (Ivy League) တက္ကសိုလ် ကျောင်းသားတွေ ဖန်တီးခဲ့တဲ့ ဆန်းသစ်တီထွင်မှု တစ်ခုပဲ။ လူတွေက အဲဒီအထဲမှာ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပါဝင်ချင်ကြလိမ့်မယ်”

ကန်ဝူဆောင်း ဆိုလိုသည်ကို သဘောပေါက်သွားသောကြောင့် ဟុងဆူဘွမ်း မျက်မှောင်ကြုံ့သွားသည်။ “အိုင်ဗီလိဂ် တက္ကសိုလ်ကို တက်ချင်တဲ့ အိပ်မက်ရှိပြီး အမေရိကန် စတားတွေရဲ့ ပရိသတ်လည်း ဖြစ်နေတဲ့ ကိုရီးယားလူငယ် အများအပြားကို ခင်ဗျား မျှော်မှန်းနေတာပေါ့လေ”

ကန်ဝူဆောင်းက ခေါင်းညိတ်ပြရင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“နာမည်ကြီး ကိုရီးယားအက်ပ် တစ်ခုကို ကမ္ဘာ့စျေးကွက်ထဲ ပို့ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပါပဲ” ကန်ဝူဆောင်းက စားပွဲပေါ်ရှိ သူ့အိုင်ဖုန်းကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။ “အရင်က ပြောခဲ့သလိုပါပဲ၊ ကွန်ပျူတာ စားပွဲတင်ခုံ တစ်ခုကို ဖုန်းထဲ ထည့်ဖို့ ကြိုးစားတာက မကောင်းတဲ့ အကြံဉာဏ်ပဲ။ ဖုန်းက ကွန်ပျူတာ စားပွဲတင်ခုံ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အက်ပ်အတွက်လည်း အဲဒီလိုမျိုး စဉ်းစားဖို့လိုတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အရင်ဆုံး အောင်မြင်မှု ရအောင် လုပ်ရမယ်။ အဲဒီလိုဖြစ်လာတဲ့အခါ ကိုရီးယားမှာလည်း အလိုလို နာမည်ကြီးလာလိမ့်မယ်”

ဂျန်ဂွမ်ချူလ်က နှုတ်ခမ်းဆူကာ တိုးတက် ငြင်းခုံလာသည်။ “ဥက္ကဋ္ဌဗျာ၊ အဲဒါတွေ ကျွန်တော်တို့ အားလုံး သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက တော်တော်လေး ခက်ခဲလိမ့်မယ်လေ”

“ဘာလို့လဲ”

“တစ်ချက်ကလေ၊ ကျွန်တော်တို့က အမေရိကန် စျေးကွက်ကို သေချာ မသိဘူးလေ။ သူတို့ ဘယ်လို တွေးလဲ၊ ဘယ်ဟာကို ကြိုက်လဲဆိုတာကို ကျွန်တော်တို့ မသိဘူး။ မသိတာကြီးထဲ ခုန်ဆင်းတာက ကိုယ့်ကိုကိုယ် သတ်သေတာနဲ့ အတူတူပဲ”

ကန်ဝူဆောင်းက ချက်ချင်းပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော်တို့ သင်ယူလို့ရပါတယ်။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ အားလုံးကို ဆီလီကွန် ဗေလီ (Silicon Valley) ကို ခေါ်သွားမယ်၊ ပြီးရင် အမေရိကန်တို့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေကို သင်ယူကြတာပေါ့။ တခြား ပြဿနာတွေ ရှိသေးလား”

ဂျန်ဂွမ်ချူလ် တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။ “ဟောလိုးဝုဒ် စတားတွေကို ငှားတဲ့ကိစ္စကောဗျာ။ အဲဒါ အကုန်အကျ အရမ်းများမှာ။ ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကမ်းလှမ်းချက်ကို သူတို့ လက်ခံမခံ ဆိုတာလည်း ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူး”

“သူတို့ရဲ့ စီမံခန့်ခွဲရေး ကုမ္ပဏီတွေနဲ့ ဆက်သွယ်လို့ ရတယ်။ အကုန်အကျ အားလုံးကို ကျွန်တော် ရှင်းပေးမယ်။ ဒေါ်လာ သန်း ၁၀၀ အထိ တောင် ကျွန်တော် ပေးနိုင်တယ်။ အဲဒီထက် ပိုကုန်ကျမယ်လို့ ခင်ဗျား မထင်ထားဘူး မဟုတ်လား။ ကဲ၊ တခြား ဘာရှိသေးလဲ”

ဂျန်ဂွမ်ချူလ် ချွေးပြန်လာသည်။

“ဟ… ဟင့်အင်း၊ အဲဒါကို ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး…”

“ဂူဂဲလ်က ကိုရီးယားစျေးကွက်ထဲ ဝင်လာနိုင်ခဲ့ပေမဲ့ နက်စတာကတော့ ကမ္ဘာပေါ်ကို ထွက်လို့ မရခဲ့ဘူး။ ဒီလိုပုံစံက အမြဲတမ်း ရှိနေမှာပဲ။ ဖေ့စ်ဘုတ်နဲ့ ဆိုင်းဝေါလ် (Cyworld) တို့ ယှဉ်တဲ့နေရာမှာလည်း အတူတူပါပဲ။ ဒီလိုပဲ အမြဲ ဖြစ်နေဦးမှာပဲ” ကန်ဝူဆောင်း အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှိုက်လိုက်သည်။ သူ ရေငတ်နေပြီဖြစ်၍ ရေတစ်ငုံ ထပ်သောက်လိုက်သည်။ “ခင်ဗျားတို့ ကိုကတ်နဲ့လည်း ဒီအတိုင်းပဲ ဖြစ်သွားစေချင်တာလား။ ကိုရီးယားမှာ အနေတော် အောင်မြင်ရုံနဲ့ ကမ္ဘာ့စျေးကွက်ထဲ ဘယ်တော့မှ ခြေမချနိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားမှာလား”

ကန်ဝူဆောင်း ဆိတ်ဆိပ်သွားသောအခါ အခန်းထဲတွင် တင်းမာမှုများ လွှမ်းသွားသည်။ မိနစ်အနည်းငယ် ကြာသောအခါ ကန်ဝူဆောင်းက ထပ်ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက ဥက္ကဋ္ဌ တစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ပထမဆုံး အမိန့်ပဲ။ အမြဲတမ်း ကြီးကြီးမားမား စဉ်းစားကြ။ ကျွန်တော်တို့ ဖန်တီးသမျှ ထုတ်ကုန်မှန်သမျှဟာ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံးမှာ အောင်မြင်ဖို့အတွက် ရည်ရွယ်တာချည်းပဲ။ အဲဒါကို လက်မခံဘူးဆိုရင်တော့ အခုချက်ချင်း ထွက်သွားလို့ရတယ်”

အားလုံး တင်းမာသွားကြသည်။ မျက်နှာပျက်နေကြသော မျက်လုံးများဖြင့် ကန်ဝူဆောင်းကို တစ်ချက်စီ ဝေ့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူက စီအီးအို (CEO) ဖြစ်သည်။

သူ၏ အမိန့်သည် ဤကုမ္ပဏီအတွက် ဥပဒေပင် ဖြစ်ပေသည်။

မိနစ်အနည်းငယ်မျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ယွန်ဂီဟွမ်က အကြောင်သားဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။ “ဟားဟား။ ကျ… ကျွန်တော်တို့အတွက်တော့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ အကြံဉာဏ်ပါပဲ ဥက္ကဋ္ဌ။ ကမ္ဘာကြီးကို သိမ်းပိုက်မယ်ပေါ့။ ဒါ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဆောင်ပုဒ် ဖြစ်သင့်တယ်”

ဂျန်ဂွမ်ချူလ်လည်း အမြန်ဝင်ပြောလိုက်သည်။

“ဟ… ဟုတ်ပါတယ်။ ကျွန်တော် သဘောတူပါတယ်။ ဟားဟား”

ဟុងဆူဘွမ်းမှာလည်း အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ သူ ချောင်းတစ်ချက် ဟန့်လိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“အင်း… ကောင်းပြီလေ။ ခင်ဗျား သဘောအတိုင်း လုပ်ပါ့မယ်။ ကျွန်တော်လည်း အတူတူပါပဲ၊ ကိုကတ်ကို နိုင်ငံတကာအဆင့် ရောက်စေချင်ပါတယ်”

ကန်ဝူဆောင်းက ဟុងဆူဘွမ်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ “ဒီအစီအစဉ်ကို ကျွန်တော် အပြည့်အဝ ယုံကြည်တယ်။ အင်တာနက် ကုမ္ပဏီတစ်ခုရဲ့ ပျမ်းမျှ သက်တမ်းက ၁၀ နှစ်ပဲ ရှိတယ်ဆိုတာ မမေ့နဲ့”

ဂျန်ဂွမ်ချူလ်က ကန်ဝူဆောင်းအား ပြောလိုက်သည်။ “ညီငယ်လေးရယ်… အဲဒီလို မပြောပါနဲ့ဗျာ။ ခင်ဗျား ပြောတာနဲ့ ကျွန်တော်တို့ အားလုံး ကြောက်ကုန်ပြီ”

“ကျွန်တော် ဆိုလိုချင်တာက ကုမ္ပဏီအတွက် ကျွန်တော့်အသက်ကို ပေးထားတယ်ဆိုတာပါပဲ။ ကျွန်တော်တို့ ကုမ္ပဏီက သာမန်လူတွေအတွက် ဖန်တီးထားတဲ့ သာမန်ကုမ္ပဏီတစ်ခု ဖြစ်မသွားစေရဘူးလို့ ကျွန်တော် အာမခံတယ်”

ဂျန်ဂွမ်ချူလ်က ဂျင်င် ရယ်ပြလိုက်သည်။ “ဟားဟား။ ကျွန်တော်လည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်ပါတယ်”

“ကြော်ငြာနဲ့ပတ်သက်တဲ့ တခြား အကြံဉာဏ်တွေ ရှိသေးရင် စဉ်းစားထားကြပါ။ ကဲ၊ အယ်လဂိုရီသမ် (Algorithm) အရ ကုန်သွယ်မှုဘက်ကို ဆက်သွားရအောင်” ယွန်ဂီဟွမ် တင်းမာသွားသည်။ “ခင်ဗျားတို့ ဒီဟာတွေကို သိကြရဲ့လား။ စစ်တဒယ် (Citadel)၊ ပေါလ်ဆန်ကုမ္ပဏီ (Paulson & Co)၊ အက်စ်အေဗီ (SAV) နဲ့ ကွမ်တမ် (Quantum)”

ယွန်ဂီဟွမ်က လေးနက်သေချာသော လေသံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “သိတာပေါ့ဗျာ။ အဲဒါတွေ အားလုံးက ဟတ်ချ်ဖန်း (Hedge fund) တွေလေ”

“မှန်တယ်။ သူတို့က ကမ္ဘာကျော် ဟတ်ချ်ဖန်းတွေပဲ။ စစ်တဒယ်က အော်ပရေတာ တစ်ယောက် တစ်နှစ်ကို ဘလောက်ရှာနိုင်လဲဆိုတာ ခင်ဗျားတို့ သိလား”

ယွန်ဂီဟွမ်ဆီတွင် အဖြေမရှိပေ။ ကန်ဝူဆောင်းက အခန်းထဲကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ အားလုံး တိတ်ဆိတ်နေကြဆဲပင်။

“ဒေါ်လာ ၁ ဒသမ ၇ ဘီလီယံ။ ဒါဆို စစ်တဒယ်က တစ်နှစ်ကို ဘယ်လောက်အမြတ် ရနိုင်မလဲဆိုတာ ခင်ဗျားတို့ ခန့်မှန်းကြည့်လို့ ရမလား”

ဤတစ်ကြိမ်တွင်လည်း မည်သူမျှ မဖြေနိုင်ကြပေ။

“ဘယ်သူမှ တိတိကျကျ မသိနိုင်ပေမဲ့ ကျွန်တော့် ခန့်မှန်းချက်အရတော့ စိတ်ကူးတောင် ယဉ်လို့မရနိုင်တဲ့ ငွေပမာဏမျိုး ဖြစ်မှာပဲ။ ဒါက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အယ်လဂိုရီသမ် ကုန်သွယ်မှုအတွက် လုပ်ချင်တဲ့ ပုံစံပဲ”

“အဟမ်း၊ ဒါပေမဲ့လေ…”

“ယွန်ဂီဟွမ် အနေနဲ့ ဒါကို တစ်ယောက်တည်း လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ကျွန်တော် သိပါတယ်။ ကျွန်တော် ကူညီပေးမှာပါ၊ ပြီးတော့ မကြာခင်မှာပဲ ကမ္ဘာကျော် သင်္ချာပညာရှင်တွေနဲ့ ရူပဗေဒပညာရှင်တွေကိုလည်း ငှားရမ်းတော့မှာပါ”

“သ… သဘောပါပြီ”

“ကဲ၊ ဒီအစည်းအဝေးရဲ့ တတိယအကြောင်းအရာကတော့ စမတ်ဖုန်း ပရောဂျက်ပဲ”

ဝူဆောင်းက သူ့ရဲ့ အစီအစဉ်ကို စတင် ရှင်းပြပါတော့သည်။