အခန်း (၅၉) - ကွိုင်ရတ် (Coin Rush) ရဲ့ အစ
စက်ရုံဆီသို့သွားသောလမ်းတွင် ဝူဆောင်းသည် ငွေကြေးအကျပ်အတည်း၏ ရိုက်ခတ်မှုများကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။
ရောင်းရန်ရှိသည်။
ထိုသို့သောကြော်ငြာသင်ပုန်းများကိုနေရာတိုင်းတွင် တွေ့ရသည်။ ဆီလီကွန်တောင်ကြား (Silicon Valley) ရှိ လူဦးရေ၏ ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိမှာ အလုပ်လက်မဲ့ဖြစ်သွားခဲ့ကြသည်။ ဝူဆောင်းဝယ်ယူခဲ့သော စက်ရုံမှာလည်း ဘဏ်သိမ်းဆည်းခံထားရသည့် ပစ္စည်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
“ဒီဘက်ခေတ်အကျပ်အတည်းက နိုင်ငံကိုပါ ရိုက်ခတ်ပျက်စီးစေခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ကျွန်တော်တို့အတွက်တော့ အခွင့်ကောင်းဖြစ်သွားပုံရပါတယ်။ စက်ရုံက ဈေးလည်း တော်တော်ချောင်တယ်လေ” ဟု ကားမောင်းနေသော ဂျွန်နတန်လိုဂန် (Jonathan Logan) က ရှင်းပြသည်။
“ဟုတ်ပါ့။ အဲ့ဒီရောင်းရန်ရှိတယ်ဆိုတဲ့ ဆိုင်းဘုတ်တွေကြည့်လိုက်ဦး”
“ဟာဟား။ အိမ်ခြံမြေဈေးတွေက ထိုးကျသွားတာကိုး။ အနည်းဆုံးတော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဝန်ထမ်းတွေအတွက်တော့ အိမ်တွေ အလွယ်တကူဝယ်နိုင်သွားကြလို့ သဘောကျနေကြပါတယ်”
တစ်ယောက်ရဲ့ ဆုံးရှုံးမှုဟာ အခြားတစ်ယောက်အတွက်တော့ အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်လာတတ်မြဲပင်တည်း။
“ကျေနပ်ပါတယ်ဗျာ”
ဝူဆောင်းသည် သူ့ကိုယ်သူ ကံကောင်းသည်ဟု ခံစားရသည်။ သူ၏ အတိတ်ဘဝတုန်းကဆိုလျှင် သူသည် ဘယ်သောအခါမှ ချမ်းသာလာနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဤဘဝသစ်တွင်မူ အရာရာတိုင်းက လုံးဝကို ကွာခြားနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
“ဒီစက်ရုံကို အရင်က ပရီမီယံ ပီဒီအေ (PDA) တွေ ထုတ်လုပ်ဖို့ သုံးခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ကုမ္ပဏီက ဒေဝါလီခံသွားရလို့ ဈေးကွက်ထဲ ရောက်လာတာပေါ့”
PDA သို့မဟုတ် ကိုယ်ပိုင်ဒစ်ဂျစ်တယ်လက်ထောက် (Personal Digital Assistant) ဆိုသည်မှာ စမတ်ဖုန်းများ မပေါ်ပေါက်မီက လူကြိုက်များခဲ့သော လက်ထဲတွင်ကိုင်၍ အသုံးပြုရသည့် ကွန်ပျူတာငယ်လေးများနှင့် ကိုယ်ပိုင်အချက်အလက် စီမံခန့်ခွဲရေးကိရိယာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဂျွန်နတန်က စကားကို အမြန်ဆက်လိုက်သည်။ “သူတို့က စက်ပစ္စည်းတွေနဲ့ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းတွေကိုပါ ဈေးချိုချိုနဲ့ ရောင်းပေးမယ်လို့ ကမ်းလှမ်းထားတယ်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်တို့က ဒီနေရာကို စမတ်ဖုန်းတွေ ထုတ်လုပ်ဖို့အတွက် သုံးမှာဆိုတော့ ဒါက အတော်ကောင်းတဲ့ အကြံဥာဏ်တစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်”
“ကောင်းပြီလေ။ ကျွန်တော် တစ်ချက်ဝင်ကြည့်ဦးမယ်”
ပိုင်ရှင်ကိုယ်တိုင် ရောင်းမည်။
ထိုဆိုင်းဘုတ်က စက်ရုံကို ဝန်းရံထားသည်။ လူအချို့က ပြင်ပတွင် စောင့်ဆိုင်းနေနှင့်ကြပြီ ဖြစ်သည်။ ဝူဆောင်းသည် သူတို့ဆီသို့ လျှောက်သွားကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
“မင်္ဂလာပါဗျာ။ ကျွန်တော့်နာမည်က အာရွန်ကန်းပါ”
“တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ ကျွန်မက အယ်လီ ရိုဘင်စကီး (Ellie Robinsky) ပါ”
သူမသည် အသက် ၃၀ ကျော်အရွယ် အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ထိုမျှကြီးမားသော စက်ရုံတစ်ရုံ၏ ပိုင်ရှင်က ဤမျှငယ်ရွယ်နေသည်ကို ဝူဆောင်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ အယ်လီ ရိုဘင်စကီးသည် ဝူဆောင်း၏ အံ့သြနေမှုကို သတိထားမိသွားပြီး ရှင်းပြလေသည်။
“ဟာဟား၊ ကျွန်မက ဘာအရည်အချင်းထူးကဲတဲ့ ငတက်ထွန်း စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင် တစ်ယောက်တော့ မဟုတ်ပါဘူး။ အဖေ့ဆီကနေ အမွေဆက်ခံလိုက်ရုံပါပဲ။ လာပါ၊ စက်ရုံကို လိုက်ပြမယ်”
အယ်လီက တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ စက်ရုံကြီးသည် အလွန်ပင် သပ်ရပ်သန့်ရှင်းစွာ ထိန်းသိမ်းထားသည်။ စက်ပစ္စည်းတိုင်းက အစအနအကင်းစင်ဘဲ တလက်လက်တောက်နေကြသည်။ အယ်လီက စက်များကို သံယောဇဉ်အပြည့်ဖြင့် အသာအယာတို့ထိလိုက်သည်။
“တစ်ချိန်တုန်းကဆိုရင် မှာယူမှုတွေ အရမ်းများလွန်းလို့ စက်တွေတောင် ထပ်လိုနေခဲ့ဖူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရင်နာစရာကောင်းတာက အခုတော့ သူတို့တွေ အားလုံး အလုပ်မလုပ်ဘဲ အနားယူနေကြရပြီပေါ့”
ဝူဆောင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ကျေနပ်သွားကာ တွေးလိုက်မိသည်။
‘ဒါတွေက ဘစ်ကွိုင် (Bitcoin) တူးဖို့အတွက် အကောင်းဆုံးပါပဲ။ ကိုရီးယားမှာ စက်ရုံနှစ်ရုံ ထပ်ဝယ်လိုက်နိုင်မယ်ဆိုရင် စက်ရုံသုံးရုံပေါင်းပြီး တစ်ရက်ကို ဘစ်ကွိုင် ၁၀,၀၀၀ လောက်အထိ တူးနိုင်လိမ့်မယ်’
ဘစ်ကွိုင်များကို တူးယူလေလေ၊ ထွက်ရှိမှုနှုန်းက တဖြည်းဖြည်း နှေးကွေးသွားလေလေ ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၈ ခုနှစ်သို့ ရောက်လာသည့်အခါ ASIC စက်များကို သုံးလျှင်တောင်မှ တစ်ဦးလျှင် တစ်လလျှင် အများဆုံးမှ ဘစ်ကွိုင်တစ်လုံးသာ တူးနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ အခြေအနေက ကွာခြားနေသည်။ CPU ကို သုံးရုံဖြင့်ပင် တစ်ရက်လျှင် အနည်းဆုံး ဘစ်ကွိုင်တစ်လုံး တူးယူနိုင်သည်။ GPU များကို သုံးမည်ဆိုပါက ပို၍ပင် တူးနိုင်ဦးမည် ဖြစ်သည်။
“ရှင်တို့က ဆဲလ်ဖုန်းတွေ ထုတ်လုပ်ဖို့ စီစဉ်နေတယ်လို့ ကြားတယ်။ တကယ့်ချစ်ပ်ပြားတွေကတော့ ကွာခြားနိုင်ပေမဲ့ တခြားပစ္စည်းကိရိယာတွေကတော့ အတော်လေး ဆင်တူလိမ့်မယ်ထင်တယ်” ဟု အယ်လီက ဆက်ပြောသည်။
ဝူဆောင်းက နက်ရှိုင်းသော အတွေးထဲသို့ ရောက်သွားခဲ့သည်။
‘ဒီမှာက လျှပ်စစ်မီးခနှုန်းကလည်း ကိုရီးယားထက် ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက် ပိုချောင်တယ်လို့ ကြားထားတယ်။ ဘစ်ကွိုင်တူးဖို့အတွက်တော့ အကောင်းဆုံးနေရာပဲ’
ဝူဆောင်း အပြုံးကျယ်သွားသည်။ သူသည် ဤနေရာတွင် ကွန်ပျူတာ အလုံး ၅၀၀၊ ကိုရီးယားတွင် နောက်ထပ် အလုံး ၅၀၀ ထားရှိရန် အစီအစဉ်ချထားသည်။
တစ်နှစ်အတွင်း ဘစ်ကွိုင် သန်း ၃ သို့ တူးဖော်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မျှော်မှန်းထားသည်။
၃,၀၀၀,၀၀၀ × ၂၀,၀၀၀ = ၆၀,၀၀၀,၀၀၀,၀၀၀
ဘီလီယံ ၆၀။
തീര്ച്ചပါသည်၊ ဤသည်မှာ အကောင်းဆုံးအခြေအနေအတွက် တွက်ချက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤမျှလောက်သော စွမ်းဆောင်ရည်မျိုးဖြင့် သူ တူးနိုင်မည် ဟုတ်၊ မဟုတ်ကို ဝူဆောင်း ကိုယ်တိုင်လည်း သိထားသည်။ ထို့ပြင် သူ၏ ဘစ်ကွိုင်များကို အမြင့်ဆုံးဈေးနှုန်းဖြင့် အကုန်လုံး ရောင်းချနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်းကိုလည်း သူ သိသည်။
သို့သော် ကိစ္စမရှိပါ။
အခွင့်အလမ်းတွေက အဆုံးအမန့်မရှိ ရှိနေသည်။ ဂျွန်နတန်က ဝူဆောင်းကို မေးလိုက်သည်။
“အာရွန်၊ ဘယ်လိုထင်လဲ”
ဝူဆောင်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“သဘောကျတယ်။ ပိုင်ရှင်က ဒီလောက်ထိ သပ်သပ်ရပ်ရပ် ဂရုတစိုက် ထိန်းသိမ်းထားတာကို ပိုပြီးတော့ သဘောကျတယ်”
“ကျွန်တော်လည်း အဲဒီအတိုင်းပဲ။ ဒါဆိုရင် ဝယ်ယူတဲ့ကိစ္စကို ဆက်လုပ်ကြမလား”
ဝူဆောင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အယ်လီ့ထံသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
“မြင်တွေ့ရတာတွေကို ကျွန်တော် အားရကျေနပ်ပါတယ်။ ဝယ်ယူရေးစာချုပ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဆွေးနွေးလို့ ရမလားဗျ”
---------------------------------------------------------------
ထိုနေ့ ညနေစောင်းတွင် စာချုပ်ချုပ်ဆိုပြီးစီးခဲ့သည်။ ဂျွန်နတန်က ဝူဆောင်းကို ဟိုတယ်အထိ လိုက်ပို့ပေးမည်ဟု ပြောသော်လည်း ဝူဆောင်းက ရုံးသို့ ပြန်မည်ဟု တسترထုတ်ကာ ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။
လူတိုင်း ပြန်ကုန်ကြပြီဖြစ်ပြီး တစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်တော့သည်။
ဝူဆောင်း ထင်ထားသည့်အတိုင်း အမေလီ (Amelia) က ရုံးတွင် ဆက်ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
သူမသည် တစ်ယောက်တည်း ထိုင်ကာ တစ်ခုခုကို တိုးတိုးလေး ရွတ်ဆိုနေလေသည်။
“အင်း… ဒါက မဟုတ်သေးဘူး”
“လုံခြုံရေးအတွက်ဆိုရင် ဒါက ပိုကောင်းပေမဲ့ နောင်တစ်ချိန် တိုးချဲ့ဖို့အတွက်ကတော့…”
“ငွေလွှဲပြောင်းမှုတွေကို အလွယ်တကူ အတည်ပြုနိုင်ဖို့ဆိုရင် ငါ ဒါကိုလုပ်တာ ပိုကောင်းမယ်ထင်တယ်…”
“အင်း…”
အမေလီသည် အလွန်အမင်း အာရုံစိုက်နေသဖြင့် ဝူဆောင်း ရောက်လာသည်ကိုပင် သတိမထားမိခဲ့ပေ။
ဗိုက်ကြီးက တကျွတ်ကျွတ်မြည်လာသည်။ ရုတ်တရက် သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲမှ အကျယ်ကြီး အူမြည်သံ ထွက်လာလေသည်။ နောက်ဆုံးတော့ အမေလီသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းကာ ပျင်းကြောဆန့်လိုက်သည်။
“ကဲ… ငါ့ရဲ့ ဆန်းဒဝှစ် (Sandwich) ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ…”
သူမက ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်စဉ် ဝူဆောင်းကို မြင်သွားလေသည်။
“အို… အာရွန်လား” ရုံးခန်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်။ အမေလီက မေးလိုက်သည်။ “ရှင် လုပ်စရာ အလုပ်တွေ ကျန်နေသေးလို့လား”
“ဟာဟား၊ ကျွန်တော် ပြန်လာမယ်လို့ ပြောခဲ့သားပဲလေ”
“အော်၊ ဟုတ်ပါရဲ့။ ဟာဟား။ ရှင်ရောက်လာတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ ကျွန်မမှာ မေးစရာရှိတာလေး နည်းနည်းရှိလို့ပါ။ အချိန်ရလားရှင်? အဲဒီမေးခွန်းတွေရဲ့ အဖြေကို ရှင်သိမယ်လို့ ခံစားနေရလို့ပါ…”
သူမ စကားပြောနေတုန်းမှာပင် သူမ၏ ဗိုက်က တစ်ချက် ထပ်မြည်လာပြန်သည်။ သို့သော် အမေလီကတော့ မသိယောင်ဆောင်နေပုံရသည်။ သူမက ကုတ်စာကြောင်းများကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။
“ဒီမှာ ရှင်ကြည့်လို့ရပါတယ်။ ဘစ်ကွိုင် ဘလောက်ဆိုက် (block size) က 1MB ဖြစ်သွားတယ်။ ငွေလွှဲပြောင်းမှု အရေအတွက်တွေ တိုးလာတဲ့အခါကျရင် ဒါက ပြဿနာဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ ဘာကြောင့် ဒါကို ဒီလိုမျိုး သတ်မှတ်ထားလဲဆိုတာ ကျွန်မ နားမလည်ဘူး”
သူမသည် အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် အလုပ်အပေါ် မြှုပ်နှံထားသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ဆာလောင်မွတ်သိပ်မှုက သူမကို အနှောင့်အယှက် ပေးနိုင်ပုံမပေါ်ပေ။ သူမသည် သူမ၏ အလုပ်ကို အမှန်တကယ်ပင် ပျော်မွေ့နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ဝူဆောင်းက သူ ယူလာခဲ့သော ဆူရှီ (Sushi) ထုပ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။
“ညစာ မစားရသေးဘူးမလား။ စားစရာ တစ်ခုခု ယူလာပေးတယ်”
သို့သော် အမေလီက ညစာထက် အလုပ်ကိုသာ ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားနေသည်။
“အော်၊ အဲဒီအဖြေကို ရှင် သိလားဟင်”
ဝူဆောင်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
၂၀၁၈ ခုနှစ်တွင် ဤပြဿနာနှင့် ပတ်သက်၍ ဆော့ဖ်ဝဲရေးသားသူများစွာက အကျယ်တဝင့် ဆွေးနွေးခဲ့ကြဖူးသည်။
“ဝ้าว! အခုချက်ချင်း ပြောပြပါဦး”
အမေလီက တောင်းဆိုသော်လည်း ဝူဆောင်းက ပလတ်စတစ်အိတ်ကိုသာ ညွှန်ပြလိုက်သည်။
“ညစာ အရင်စားရမယ်”
အမေလီက အိတ်ကို ဆွဲယူလိုက်သည်။ “ဒါဆိုရင် ကျွန်မတို့ အမြန်စားရမယ်နော်။ ပြီးသွားရင် ကျွန်မ မေးခွန်းတွေ ထပ်မေးလို့ ရတယ်မလား”
ဝူဆောင်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
သူမသည် သူမရှေ့တွင်ရှိသမျှ အားလုံးကို အမြန်ပင် မျိုချလိုက်သည်။ စားေသာက်ပြီးသွားသောအခါ ဝူဆောင်းကို ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။
“ကဲ… ဘာကြောင့် ဒီလို ကန့်သတ်ချက်ထားတာလဲ”
“အကြီးမားဆုံး အကြောင်းရင်းကတော့ DDoS (Distributed Denial of Service) ကြောင့်ပဲ။ မင်းလည်း သတိထားမိမှာပါ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဘစ်ကွိုင်တွေကို အကန့်အသတ်မရှိ ထုတ်ပေးနိုင်တဲ့ ဘလောက် (Block) တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်မယ်ဆိုရင် စနစ်တစ်ခုလုံး ရပ်သွားလိမ့်မယ်”
“ဒါကိုတော့ ကျွန်မ နားလည်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ 1MB ဆိုတာက နည်းလွန်းတယ်လေ…”
“စမ်းသပ်ကြည့်တဲ့အခါ မင်း သိလာပါလိမ့်မယ်။ ငွေလွှဲပြောင်းမှု သုံးခုတိုင်းအတွက် 1KB လောက်ပဲ လိုအပ်တယ်။ 1MB ဆိုတာ ငွေလွှဲပြောင်းမှု အခု ၃,၀၀၀ ကျော်အတွက် လုံလောက်ပါတယ်။ ဒီစနစ်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က အွန်လိုင်း P2P ငွေလွှဲပြောင်းမှုတွေကို အတည်ပြုပေးဖို့ သက်သက်ပါပဲ၊ ဒါကြောင့် ဒါက အကောင်းဆုံးပါပဲ”
အမေလီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“အဲတော့ ဒါက နောက်ဆုံးထွက်ရှိမယ့် ပစ္စည်းမဟုတ်သေးဘူးလို့ ဆိုလိုတာလား”
“အတိအကျပဲ။ ဒီစနစ်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က စနစ်အပြည့်အစုံ ဖြစ်လာဖို့ထက် သဘောတရားကို သက်သေပြနိုင်ဖို့အတွက် ဖန်တီးထားတာပါ”
အမေလီက ချက်ချင်းပင် ကောင်းကောင်း နားလည်သွားခဲ့သည်။
၂၀၁၈ ခုနှစ်တွင် ဆော့ဖ်ဝဲရေးသားသူများစွာသည် ဘစ်ကွိုင်ကို လုပ်ကိုင်ခဲ့ကြပြီး အလားတူ ကောက်ချက်မျိုးကို ချခဲ့ကြသည်။ ဘစ်ကွိုင်သည် ပြီးပြည့်စုံသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့်ပင် ဒုတိယနှင့် တတိယမျိုးဆက် ခရစ်တိုငွေကြေးများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ အမေလီက ကုဒ်တစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ မေးလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် အခြေအနေတွေအပေါ် မူတည်ပြီး အလိုအလျောက် ငွေလွှဲပြောင်းပေးတဲ့ ဒီစနစ်ကရော အဲဒီအတိုင်းပဲ ဖြစ်မှာလား”
အမေလီ လက်ညှိုးထိုးပြသည့်နေရာကို ဝူဆောင်း လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
သူမပြောသည်မှာ မှန်ပေသည်။ ၎င်းတွင်လည်း အလားတူ ပြဿနာမျိုး ရှိနေသည်။ ၂၀၁၈ ခုနှစ်တွင် ဤပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန်အတွက် အီသယ်ရီယမ် (Ethereum) ကို ဖန်တီးခဲ့ကြသည်။ ဝူဆောင်းက ပျင်းရိတွန့်တိုနေဟန်ဖြင့် အလွန်အမင်း အေးအေးလူလူ လေသံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါကလည်း ဘလောက်ဖွဲ့စည်းပုံ (block structure) နဲ့ ဆိုင်တဲ့ ပြဿနာတစ်ခုပါပဲ”
အမေလီ နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။
“အင်း… ဒါဆိုရင် ဘာလို့ ကွင်းဆက် (loop) တစ်ခုချင်းစီအတွက် အခကြေးငွေ မကောက်တာလဲ။ အဲဒါတွေ သတ်မှတ်ထားတဲ့ ပမာဏတစ်ခု ရောက်သွားပြီဆိုရင် ငွေလွှဲပြောင်းမှုကို ပိတ်ဆို့လို့ ရသားပဲ”
ဝူဆောင်း အနည်းငယ် တုန်သွားသည်။ ဤသည်မှာ သူ သူမကို ပြောပြမည့် အရာပင် ဖြစ်သည်။ ၂၀၁၈ ခုနှစ်သို့ ရောက်သောအခါ ဤပြဿနာအတွက် စမတ်ကန်ထရိုက် (smart contract) ကို တီထွင်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းမှာ စာချုပ်ညှိနှိုင်းမှုများကို လွယ်ကူချောမွေ့စေရန်၊ အတည်ပြုရန် သို့မဟုတ် အာမခံချက်ပေးရန် ရည်ရွယ်သည့် ကွန်ပျူတာ ပရိုတိုကောတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
‘သူမကတော့ တကယ်ကို ဉာဏ်ကောင်းလွန်းတဲ့ သူတစ်ယောက်ပဲ။ ကျွန်တော်လည်း ပိုကြိုးစားပြီး သူမနောက်ကို မှီအောင်လိုက်နိုင်အောင် ကြိုးစားရမယ်’