အခန်း (၄၅) <ပြီးဆုံးသွားပြီ>
ဝင်ငွေ ခန့်မှန်းထားသည်ထက် ပိုများခြင်း (Earnings Surprise)။
ယင်းသည် ကုမ္ပဏီတစ်ခု၏ ကြေညာလိုက်သော အမြတ်အစွန်းသည် ကနဦးမျှော်မှန်းထားသည်ထက် ပိုမိုကောင်းမွန်နေသည့် အချိန်မျိုးတွင် ဖြစ်ပေါ်လာတတ်သည်။
ချွိုင်တေးမင်း၏ မိုဘိုင်းကုမ္ပဏီသည် ယခု եကာလအတွက် ဝင်ငွေအံ့အားသင့်ဖွယ် တိုးတက်မှုကို ရရှိခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ပျော်ရွှင်စရာကောင်းသော နေ့တစ်နေ့ ဖြစ်သင့်သည်။ ချွိုင်ဂွန်ဝမ်က သူ၏ သားသမီးများကို စုစည်းစေပြီး ဆန်းသစ်တီထွင်မှု ရှိခြင်း၏ အရေးပါပုံကို ရှင်းပြခဲ့သည်။ မိသားစုအစည်းအဝေး ပြီးဆုံးသွားပြီး ချွိုင်ဂွန်ဝမ် ထွက်သွားသောအခါ သားအကြီးဆုံးဖြစ်သူ ချွိုင်တေးမင်းက ချိုဂီချူလ်ကို တားလိုက်သည်။
"ကလေးတစ်ယောက်လို မလုပ်နဲ့။ ယောကျာ်းပီပီသသ နေစမ်းပါ။" ချိုဂီချူလ်မှာ ချက်ချင်း ပြန်မဖြေနိုင်ခဲ့ပေ။
သူတို့ ငယ်စဉ်တုန်းက ချွိုင်တေးမင်းသည် ချိုဂီချူလ်အပေါ် အကြမ်းဖက်မှုများ မကြာခဏ ပြုလုပ်လေ့ရှိသည်။ သာမန် ကလေးဘဝမျိုး မဟုတ်ခဲ့ရုံမက ချွိုင်တေးမင်း အနားတွင် ရှိနေလျှင်ပင် သူက ယခုတိုင် တင်းမာလာဆဲ ဖြစ်သည်။
ချိုဂီချူလ်က ပြန်မဖြေသောအခါ ချွိုင်တေးမင်းက မျက်မှောင်ကြုံ့လိုက်သည်။ သူက သူ့ညီ၏နာမည်ကို ခြိမ်းခြောက်သည့်လေသံဖြင့် ခေါ်လိုက်သည်။
"ချိုဂီချူလ်။"
ချိုဂီချူလ်လည်း သတိဝင်လာပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့၊ အစ်ကိုကြီး။"
ချွိုင်တေးမင်းက သူ့ညီ၏ပခုံးကို ပုတ်လိုက်ပြီး ထွက်သွားသည်။ ချိုဂီချူလ်က မိသားစုစီးပွားရေး၏ အနာဂတ် CEO ဖြစ်လာမည့်သူကို ဦးညွှတ်ပြလိုက်သည်။
---------------------------------------------------------------
တော်ဝင်ဆလူတေး (Royal Salute) ဝီစကီပုလင်းမှာ တစ်ဝက်ခန့်သာ ကျန်တော့သော်လည်း ဆိုဖာပေါ်တွင် အိပ်ပျော်နေသော ပက်ဂျွန်ဝူနှင့် မတူဘဲ ကန်ဝူဆောင်းကမူ အသိစိတ် လုံးဝ ကြည်လင်နေဆဲပင်။ ကန်ဝူဆောင်းက သူ၏ ဖန်ခွက်ကို ဆက်လက်ပွတ်တိုက်ရင်း ရွတ်ဆိုနေသည်။
"လာမယ်။ မလာဘူး။ လာမယ်။ မလာဘူး။"
ကန်ဝူဆောင်းက ထိုညအတွက် သူ၏ အစီအစဉ်ကို စိတ်ထဲတွင် စနစ်တကျ တွေးတောရင်း ဆက်လက် ရွတ်ဆိုနေခဲ့သည်။ ဤဘား၏ စင်္ကြန်လမ်းတွင်ဖြစ်စေ၊ သီးသန့်ခန်းများထဲတွင် ဖြစ်စေ CCTV လုံးဝ မရှိပေ။ သူသာ အမှားအယွင်း မလုပ်မိဘူးဆိုလျှင် သူ ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ကြောင်း သက်သေအထောက်အထား တစ်စုံတစ်ရာမျှ မချန်ထားခဲ့ဘဲ ဝင်ထွက်သွားလာနိုင်သည်ကို ကန်ဝူဆောင်း သိနှင့်ပြီးသား ဖြစ်သည်။
"သောက်မယ်... ငါကြိုက်တယ်... ပိုပြီးတော့... ဟွန့်။"
ပက်ဂျွန်ဝူက အိပ်မက်ထဲတွင် ယောင်ယမ်းပြောဆိုနေသော်လည်း ကန်ဝူဆောင်းကမူ အာရုံမစိုက်ပေ။ သူ စောင့်ဆိုင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။ အခန်းပြင်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသမျှ အသံမှန်သမျှကို အာရုံစိုက်ထားခဲ့သည်။ ယခုဖြစ်ရပ် ဖြစ်ပျက်မည့်နေ့ဆိုတာ သူသိသော်လည်း ဤဘားက ဟုတ်မှ ဟုတ်ရဲ့လားဆိုတာကိုတော့ ကန်ဝူဆောင်း အသေအချာ မသိပေ။
ဘား၏အမည်မှာ 'The Royal' ဖြစ်ပြီး ချိုဂီချူလ် မကြာခဏ သွားရောက်လေ့ရှိသည့်နေရာ ဖြစ်ကြောင်း ကန်ဝူဆောင်း သိထားသည်။ သို့သော် ဤအချက်က သူ ယနေ့ ဤနေရာတွင် ရှိနေမည်ဟု အာမမခံနိုင်ပေ။ သူ စုဆောင်းထားခဲ့သည့် အချက်အလက်များကိုသာ ယုံကြည်ရပေမည်။
သူ့ခန့်မှန်းချက် မှန်ကန်ကြောင်း သူ ဆုတောင်းနေမိသည်။
'လာခဲ့ပါ။ မင်းရဲ့ဘဝကို ငရဲခန်းတစ်ခုလို ငါ ဖန်တီးပစ်မယ်။'
ကန်ဝူဆောင်းတစ်ယောက် ဆူညံသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။
"အာ့၊ မလုပ်နဲ့!"
"ဘ... ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။"
ဘုန်းခနဲ မြည်သံ ထွက်လာသည်။
ကန်ဝူဆောင်းက စားပွဲထိုးဝတ်စုံသို့ အမြန်လဲဝတ်လိုက်ပြီး ဆူညံသံလာရာ အခန်းဘက်သို့ ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။
---------------------------------------------------------------
သူ့ကို ရှာတွေ့ရန်မှာ အလွန်လွယ်ကူလှသည်။ ချိုဂီချူလ်မှာ အရက်အမူးလွန်နေသဖြင့် မျက်လုံးများမှာ သေနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူက ကျိုးနေသော ဖုလင်းစကို ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ ကိုင်ထားသည်။
"ဝက်တွေ! ငါ့ကို ဘယ်သူဆိုတာ မင်းတို့ သိကြရဲ့လား။" ချိုဂီချူလ်က ထက်ရှနေသော ဖန်ပုလင်းစဖြင့် ရမ်းကာယမ်းကာ ထိုးသည်။ သူ့ကို ဝန်းရံထားကြသော လူများမှာ နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။
"သခင်လေး၊ တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ရပ်လိုက်ပါတော့။"
"တစ်ယောက်ယောက် ထိခိုက်နစ်နာသွားပါလိမ့်မယ်။"
"အကူအညီတောင်းဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို ခေါ်ကြစမ်းပါ။"
ဘားတန်ဒါများနှင့် စားပွဲထိုးများ အားလုံးမှာ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် ကြီးမားကြသော်လည်း ချိုဂီချူလ်ကို မထိရဲကြပေ။ သူက ဒေယန်းအုပ်စု၏ CEO ၏ သားဖြစ်နေသည်။ သူတို့အနေဖြင့် သူ့ကို သွားရောက်ထိတွေ့ခွင့် မရှိပေ။
ချိုဂီချူလ်က စားပွဲထိုးတစ်ဦးဆီသို့ ဖန်ပုလင်းကို ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။ လူငယ်လေးက ရှောင်တိမ်းလိုက်နိုင်သော်လည်း ပုလင်းမှာ နံရံကိုမှန်ကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲကြေသွားလေသည်။
ချိုဂီချူလ်၏ ကျောဘက်မှ အမျိုးသမီးတစ်ဦး အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အခန်းထဲတွင် စားပွဲထိုးမလေးတစ်ဦးကို ဝိုင်းဝန်း ကျူးလွန်နေကြသော သူ၏ သူငယ်ချင်းများ ရှိနေကြသည်။
"ဟားဟားဟား၊ ဂီချူလ် တစ်ယောက် ဒီနေ့တော့ ရူးနေပြီပဲ။"
"ပျော်စရာကြီးကွာ။"
သူ့သူငယ်ချင်းများမှာလည်း သူနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့က မထီမဲ့မြင် ပြုံးစยိးနေကြပြီး သူ့ကို တားဆီးရန် မည်သည့်ကြိုးပမ်းမှုမျှ မလုပ်ကြပေ။ ထိုအဖြစ်အပျက်ကို သဘောကျ ပျော်ရွှင်နေပုံပင် ရနေသည်။
စိုးရိမ်ပူပန်နေကြသော စားပွဲထိုးများထဲမှ တစ်ဦးက မန်နေဂျာထံသို့ နောက်ဆုံးတွင် ဆက်သွယ်ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ဘာမှမလုပ်ဘဲ နေလို့တော့ မဖြစ်တော့ဘူး။ ဒီကိစ္စ ဆိုးဆိုးရွားရွားနဲ့ ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မယ်။"
"မာကျား! ငါလည်း ဘာမှတတ်နိုင်တာ မရှိဘူးလေ။ သူ့ကို သွားတားလိုက်တာနဲ့ ငါတို့အားလုံး သေသွားမယ်ဆိုတာ မင်းမသိဘူးလား။"
"အမ်း... သူ့လက်ထဲက ပုလင်းကို ငါ သွားလုကြည့်ရမလား။"
"သူ့ကို ကြည့်စမ်းပါဦး။ ရူးကြောင်ကြောင် ဖြစ်နေတာ။ အနားကိုကပ်ရင် မင်းကို သတ်ပစ်လိမ့်မယ်။"
"ဒါဆိုရင် ငါတို့ လုပ်နိုင်တာက ဒါရိုက်တာကို စောင့်ဖို့ပဲ ရှိတော့တာပေါ့..."
သူတို့မှာ အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့နေကြသော်လည်း မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ကြပေ။ ထိုစဉ် စားပွဲထိုးဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော လူတစ်ဦးက ချိုဂီချူလ်ထံသို့ လျှောက်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာကို ထိုးချလိုက်သည်။
ပြင်းထန်သော လက်သီးချက်တစ်ခုပင်တည်း။ ချိုဂီချူလ်မှာ ဖန်ပုလင်းကို လွှတ်ချလိုက်ရင်း လဲကျသွားခဲ့သည်။
ထိုလူက ထိုမျှနှင့် ရပ်မသွားပေ။ ချိုဂီချူလ်ကို ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ဖိချပြီး လက်သီးဖြင့် ဆက်လက် ထိုးနှက်နေတော့သည်။
ချိုဂီချူလ်မှာ နေရာအနှံ့ အန်ထွက်လာတော့သည်။ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် နာကျင်စွာ လဲလျောင်းနေစဉ် ထိုလူက သူ့နားသို့ ကပ်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
"ဒါက အစပဲ ရှိသေးတယ်၊ လူသေကောင်။"
ကျန်ရှိနေသူများမှာ အံ့သြင်္ငေးလျက် ငေးကြည့်နေကြသည်။ ကန်ဝူဆောင်းက တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို လာတားမလားဆိုတာကို ကြည့်ရန် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သော်လည်း မည်သူမျှ ဝင်မတားကြပေ။ သူက ရှင်းပြလိုက်သည်။
"တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ကို သူ ရိုက်နှက်နေတာကို ကျွန်တော် လက်ပိုက်ကြည့်နေလို့ မရလို့ပါ။"
"... ဒါပေမဲ့ ဒီလိုလုပ်တာတော့ လွန်သွားပြီလေ။"
"တောင်းပန်ပါတယ်။ တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန် တားဆီးလိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်လို့ ခံစားရလို့ပါ။"
"မာကျား! ကဲလေ၊ အခုတော့ နောက်ကျသွားပြီ။ မင်းရဲ့နေရာကို သွားတော့၊ နောက်မှ ငါ ခေါ်မယ်။"
ကန်ဝူဆောင်းက ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့၊ အစ်ကိုကြီး။"
"ဒါနဲ့၊ မင်းရဲ့လက်သီးချက်တွေက မိုက်သားပဲ။ ဘောင်ဆာ (လုံခြုံရေး) ရာထူးကို စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရင် ငါ့ကို အသိပေးပါဦး။"
ကန်ဝူဆောင်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ သူ့အခန်းသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။ သူ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သာမန်ဝတ်စုံသို့ ပြန်လည် လဲဝတ်လိုက်သည်။ စားပွဲထိုးတစ်ဦးကို လှမ်းခေါ်ပြီး ဘီလ်ရှင်းလိုက်သည်။
ဘားအတွင်းမှာမူ ပျော်ပါးဆူညံလျက်ပင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ မည်သူမျှ ကန်ဝူဆောင်းနှင့် ပက်ဂျွန်ဝူတို့ ဘားမှ ထွက်သွားကြသည်ကို အာရုံမစိုက်မိကြပေ။
ကန်ဝူဆောင်း အိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူ ရင်တုန်နေဆဲပင်။ မိနစ်အနည်းငယ်မျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သူ နောက်ဆုံးတွင် ရယ်မောလိုက်တော့သည်။
"ဟားဟားဟားဟား! အရမ်း ခံစားလို့ကောင်းတာပဲ!" သူ ချိုဂီချူလ်ကို တော်တော်လေး ဆိုးဆိုးရွားရွား ထိုးနှက်ခဲ့သည်။ သွားအချို့ ကျွတ်ထွက်သွားသည်ကိုပင် သူ မြင်လိုက်ရသည်ဟု ထင်မိသည်။ သူ လက်သီးချက်တိုင်းအတွက် အစွမ်းကုန် အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ချိုဂီချူလ် သေသွားလျှင်တောင် သူ ဂရုမစိုက်ပေ။ "မနက်ဖြန် သတင်းထဲမှာများ ပါလာမလား မသိဘူး။"
နောက်ဆက်တွဲ ဘာတွေဖြစ်လာမည်ကို ကန်ဝူဆောင်း သိနှင့်ပြီးသား ဖြစ်သည်။ ချွိုင်ဂွန်ဝမ်က သူ့ရဲ့ ကြွက်သားတောင့်တောင့် လူများကို ခေါ်ဆောင်လာပြီး ဘားသို့ရောက်လာကာ လက်စားချေရန် အော်ဟစ်တော့မည်။ သူ့သားကို လာရောက် ရိုက်နှက်ကျူးလွန်ခဲ့သူက ဘယ်သူလဲဆိုတာကို သူ မေးမြန်းစုံစမ်း겠지만 ဘယ်သောအခါမှ သိရှိရတော့မည် မဟုတ်ပေ။
ကန်ဝူဆောင်းက ပြုံးစစ ဖြစ်နေသည်ကို မတားဆီးနိုင်တော့ပေ။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။
အနက်ရောင် ဆီဒန်ကား ၇ စီး The Royal ဘားရှေ့သို့ ထိုးရပ်သွားသည်။ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် ကြီးမားတောင့်တင်းသော လူများစွာ ကားပေါ်မှ ဆင်းလာကြပြီး တန်းစီရပ်လိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့နောက်မှ အသက်လတ်ပိုင်းအရွယ် လူတစ်ဦး ဆင်းလာပြီး ဘားထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွားခဲ့သည်။
"ဒီနေရာပဲလား။"
"ဟုတ်ပါတယ်၊ ဥက္ကဋ္ဌကြီး။"
"ပြင်ဆင်ကြ။"
ထိုလူများက ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ဘားအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။ အသက်လတ်ပိုင်းလူကြီးမှာ ဤနေရာကို သူပိုင်ဆိုင်သကဲ့သို့ မာန်ထောင်လျက် လျှောက်ဝင်သွားခဲ့သည်။
သူကတော့ ချိုဂီချူလ်၏ ဖခင်ဖြစ်သူ ဒေယန်းအုပ်စု၏ CEO ချွိုင်ဂွန်ဝမ်ပင်တည်း။
ဖြစ်ရပ်များမှာ လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သည်။ ထိုလူများက စားပွဲထိုးများ၊ ဘားတန်ဒါများနှင့် မန်နေဂျာတို့ကို စုစည်းလိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် ကြွက်သားတောင့်တောင့် ကိုယ်ရံတော်များက ၎င်းတို့ကို ဒူးထောက်ခိုင်းလိုက်ပြီး ချွိုင်ဂွန်ဝမ်၏ ရှေ့တွင် နေရာချထားလိုက်သည်။
CEO က မေးလိုက်သည်။ "ငါ့သားကို လက်သီးနဲ့ထိုးခဲ့တဲ့ကောင်က ဘယ်သူလဲ။"
ထိုနေရာမှာ သေချာပေါက် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။ မည်သူမျှ ပြန်မဖြေကြပါ၊ စားပွဲထိုးဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ထိုလူက ဘယ်သူဆိုတာကို မည်သူမျှ မသိကြပေ။
မိနစ်အနည်းငယ် ကြာသွားပြီးနောက် ချွိုင်ဂွန်ဝမ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "လုပ်ကြစို့။"
ရုတ်တရက် ချွိုင်ဂွန်ဝမ်နှင့်အတူ ပါလာကြသော လူများက အလုပ်သမားများကို ဆွဲကိုင်လိုက်ကြသည်။ သူတို့က ဘေ့စ်ဘော ရိုက်တံတစ်ချောင်းကို သူ့အား ပေးအပ်လိုက်ပြီး သူက စားပွဲထိုးများကို ထိုရိုက်တံဖြင့် စတင် ရိုက်နှက်တော့သည်။
ဒေယန်းအုပ်စု၏ CEO ချွိုင်ဂွန်ဝမ်။ ဤနေရာတွင် သူက လူမိုက်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်တစ်ဦးနှင့် တူနေတော့သည်။
---------------------------------------------------------------
မနက်ခင်း အလုပ်သွားသည့်လမ်းတွင် ကန်ဝူဆောင်းက အပြုံးများကို မထိန်းနိုင်အောင် ဖြစ်နေဆဲပင်။ သူ မနက်ခင်းသတင်းများကို ကြည့်ခဲ့သော်လည်း လွန်ခဲ့သည့်ညက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်နှင့် ပတ်သက်၍ တစ်စုံတစ်ရာမျှ ပါမလာခဲ့ပေ။
"ငါ သိသားပဲ။"
လွန်ခဲ့သည့်ညက ကန်ဝူဆောင်းက လျှို့ဝှက်ကင်မရာဖြင့် အရာအားလုံးကို မှတ်တမ်းတင်ထားခဲ့သည်။ သတင်းဌာန အများအပြားထံသို့လည်း ထိုဗီဒီယိုဖိုင်ကို ပေးပို့ခဲ့သော်လည်း မည်သူမျှ သတင်းထုတ်ပြန်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။
ဤသည်ပင်လျှင် ဒေယန်း၏ အာဏာစက်ပေတည်း။
"ဗီဒီယိုဖိုင်ထဲမှာ သူ့မျက်နှာ ပါနေတာတောင်မှ ဘယ်သူ့မှာမှ သတင်းထုတ်ဝေရဲတဲ့ သတ္တိ မရှိဘူးပေါ့လေ။"
ကန်ဝူဆောင်း စိတ်ပျက်မိသော်လည်း ဤကဲ့သို့ ဖြစ်လာမည်ကို သူ မျှော်မှန်းထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ သို့သော် လွန်ခဲ့သည့်ညက သူ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည့်အပေါ် ကျေနပ်အားရနေဆဲပင်။ သူ လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။ လက်သီးထိုးခဲ့စဉ်က ခံစားချက်ကို သူ ယခုတိုင် ခံစားမိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ အလွန်ပင် ကောင်းလှပေသည်။
ကန်ဝူဆောင်းကို ချိုဂီချူလ်ကို ခွင့်လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး ရင်ကျယ်ပြန့်ပြန့်ထားသင့်တယ်လို့ တွေးမယ့်သူတွေ ရှိနိုင်မှန်း သူသိသည်။ ဒါပေမဲ့ သူကတော့ ဘယ်တော့မှ လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ပေ။ သူ လက်စားချေမှာ သေချာသည်။
"ကိုယ်ပိုင် ဆိုရှယ်မီဒီယာတွေပေါ် တင်လိုက်လို့ ရတာပဲ။"
ဝူဆောင်းမှာ YouTube၊ Facebook နဲ့ Twitter တို့ကို အားကိုးလို့ ရနေသည်။