အခန်း (၃၅)။ <ဆော့ဖ်ဝဲရေးသားသူများ ကွန်ဖရင့်>
"စူဘုံနဲ့အတူ ကိုယ်တို့ သွားသောက်ကြရအောင်" ကျန်းဂွမ်ချူလ်က ကန်ဝူဆောင်းကို ပြောလိုက်သည်။
ဟုန်စူဘုံနှင့် စကားပြောခွင့်ရမည့် အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်မခံလိုသော်လည်း... သူသည် မိမိထံမှ အဖြေပိုမိုရယူလိုနေကြဆဲဖြစ်သော သူငယ်ချင်းများကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
"ငါ သွားစရာနေရာ ရှိသေးလို့လေ... မင်းတို့ကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"
ယွန်ချန်ဂျောင်းက နှောင့်နှေးသွားသည်။
"မင်း ငါတို့ကို နေ့လယ်စာ ကျွေးမယ်လို့ ပြောထားတာ မဟုတ်ဘူးလား" ဟု ပက်ဂျွန်ဝူက ဝင်ပြောလိုက်သည်။
ဝူဆောင်းက ပြုံးစစလုပ်ကာ "ငါက မင်းတို့ကို ပြောတာ မဟုတ်ဘူးလေ"
ထိုသို့ပြောလိုက်ခြင်းက ပက်ဂျွန်ဝူ၏ စိတ်ကို မလျှော့သွားစေခဲ့ပေ။ "အဆင်ပြေပါတယ်။ ဒီမှာက အားလုံး သူငယ်ချင်းတွေချည်းပဲဟာ။ မင်းက ချန်ဂျောင်းကို နေ့လယ်စာ ကျွေးမယ်ဆိုရင် ငါလည်း လိုက်လို့ရတာပေါ့"
"ဟာဟာ၊ မင်းကတော့ ဘယ်တော့မှ မပြောင်းလဲဘူးနော်"
"ဒါပေါ့၊ အဲဒါဆို အဲဒီနေ့လယ်စာက ဘယ်လိုလဲ။ ဩော်! ယောရွမ်းလည်း လိုက်လို့ရတယ်လို့ ပြောထားတယ် မဟုတ်လား"
ပက်ဂျွန်ဝူက ချာယောရွမ်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူမက သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ ထိုစဉ် ရန်ဂျុងဆုက ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလာသည်။
"ဟားဟား၊ သူ အလုပ်များနေမှာ သေချာတယ်။ ငါကပဲ မင်းတို့ကို နေ့လယ်စာ ကျွေးရင်ရော ဘယ်လိုနေမလဲ"
ဝူဆောင်းက ပြုံးလိုက်ပြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ဒီကောင်တော့ အခြေအနေတွေကို ရှုပ်ကုန်အောင် လုပ်နေပြီ"
"ဟင်?"
ဝူဆောင်းက ဖြေလိုက်သည်။ "ငါ ဒီနေ့တော့ မဖြစ်ဘူး၊ ဘယ်အချိန်မဆို ဖုန်းသာခေါ်လိုက်၊ မကြာခင် ပြန်ဆုံကြတာပေါ့"
ထို့နောက် ဝူဆောင်းသည် ကျန်းဂွမ်ချူလ်နှင့်အတူ ထွက်သွားခဲ့သည်။ ယွန်ချန်ဂျောင်းနှင့် ချာယောရွမ်းတို့က သူ့ကို မျှော်လင့်တကြီး ငေးကြည့်ကျန်ရစ်ခဲ့ကြပြီး ရန်ဂျុងဆုကမူ သူ့ကို မျက်စောင်းထိုး ကြည့်နေလေသည်။
'ဒီကောင်ကများ ဘယ်သူ့ကို ဘယ်လိုထင်နေလို့လဲ'
***
နွေးထွေးသော နွေဦးနေ့တစ်နေ့။
ညနေ ၅ နာရီသာ ရှိသေးသော်လည်း ကျန်းဂွမ်ချူလ်က သူတို့ကို အရက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်သို့ ခေါ်သွားပြီး အရက်မှာပေးလိုက်သည်။ ဟုန်စူဘုံ၊ ဝူဆောင်းနှင့် ကျန်းဂွမ်ချူလ်တို့ သုံးဦးသား အတူတူ သောက်ကြသည်။
"ဟားဟားဟား! ချက်ချင်း!" ကျန်းဂွမ်ချူလ်က ရယ်မောရင်း ပြောသည်။ "ကဲဆိုတော့ မင်းတို့တွေက တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် တွေ့ပြီးသား ဖြစ်နေကြပြီပဲ။ အားလုံး ကံတရားပဲပေါ့ဗျာ။ ဩော်... ဝူဆောင်း၊ မင်း ဒီနေ့ စကားပြောမယ်ဆိုတာ ငါ့ကို ကြိုပြောခဲ့သင့်တာ။ လာကြည့်ပေးမှာပေါ့"
"မင်း အလုပ်ရှုပ်နေမယ်လို့ ငါထင်လို့ပါ"
"မင်းတို့အတွက်ဆိုရင် ဘယ်တော့မှ အလုပ်မရှုပ်ပါဘူးကွာ၊ ဘယ်တော့မှ တွန့်ဆုတ်နေမနေနဲ့၊ ငါ့ကို ဖုန်းသာဆက်"
ဝူဆောင်းက ပန်းသီးတစ်စိပ်ကို ကိုက်စားရင်း မေးလိုက်သည်။ "ဒါနဲ့ မင်း ဒီလိုမျိုး စကားလှည့်ဖျား သိမ်းသွင်းခဲ့ဖူးတဲ့လူ ဘယ်လောက်တောင် ရှိပြီလဲ"
"ဟားဟားဟား! မနာလို မဖြစ်စမ်းပါနဲ့ကွာ! ငါက သူများကို သိမ်းသွင်းတာ မဟုတ်ဘူး၊ ငါ့ကို သိမ်းသွင်းကြတာပါဗျ"
ဝူဆောင်းက ကျန်တဲ့ ပန်းသီးကို စားလိုက်ပြီး ဖြေလိုက်သည်။ "မင်းပြောချင်ရာ ပြောပေါ့ကွာ"
"မင်း မယုံဘူးပေါ့လေ? ကဲပါ စူဘုံရယ်၊ ငါ့ဘက်ကနေ ခုခံပြောပေးစမ်းပါဦး"
ဟုန်စူဘုံက သူ့ဇွန်းနှင့် ခွက်ကို အကြိမ်ကြိမ် သုတ်လိုက်ပြီး ဖြေလေသည်။ "သူပြောတာ မှန်ပါတယ်။ လူအများစုက ကျန်းဂွမ်ချူလ်နဲ့ တွေ့ချင်ကြတာချည်းပါပဲ"
"မြင်လား"
"အေးပါ၊ အေးပါ"
"ကဲ ဒါဆို ငါက မင်းကို ဘယ်လိုခေါ်ရမလဲ? အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်လို့လား" ဝူဆောင်းက ဟုန်စူဘုံဘက်သို့ လှည့်ကာ လေးနက်သော အငွေ့အသက်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"အဲဒီလို ခေါ်ရင် ရပါတယ်"
ဝူဆောင်းက ဆက်ပြောသည်။ "ခင်ဗျား လုပ်နေတဲ့ ပရောဂျက်အကြောင်းကို ကျုပ် သိချင်ပါတယ်"
ဟုန်စူဘုံက ခွင့်ပြုချက်တောင်းသလို ကျန်းဂွမ်ချူလ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ကျန်းဂွမ်ချူလ်က ခေါင်းညိတ်ပြသောအခါမှ သူက သတိကြီးစွာဖြင့် ဖြေလေသည်။
"ဒီ မိုဘိုင်းခေတ်ရဲ့ အဓိက သော့ချက်ကတော့ 'ချိတ်ဆက်မှု' ပါပဲ"
ထိုစကားကို ကြားလိုက်သည်နှင့် ဝူဆောင်းသည် ကိုကွန် (Coconut) မည်သို့ လည်ပတ်ပုံကို ပြန်သတိရသွားသည်။ သူက ရေရွတ်လိုက်သည်။
"လူတွေကို ချိတ်ဆက်ပေးတာပေါ့။ အွန်လိုင်း ချတ်လုပ်တာကို ပြောတာနဲ့ တူတယ်"
ဟုန်စူဘုံ စကားစ တန့်သွားသည်။ ကျန်းဂွမ်ချူလ်က နားလည်သဘောပေါက်သည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။ ဟုန်စူဘုံ ဆက်ပြောလေသည်။
"လက်ရှိ စာပို့စနစ်တွေက သိပ်မကောင်းလှဘူး။ အချိန်အရမ်းကြာပြီး အကန့်အသတ်ရှိတဲ့ UX (အသုံးပြုသူ အတွေ့အကြုံ) ကြောင့် စကားပြောနေရသလိုထက် အသိပေးချက် (Notice) တစ်ခု လက်ခံရရှိနေရသလိုမျိုး ခံစားရစေတယ်။ ကျုပ်က အဲဒါကို ပြောင်းလဲပစ်ချင်တာပါ"
ဝူဆောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထိုသူပြောသမျှ အားလုံးမှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ သူ့ရင်ဘတ်ထဲမှာ ရင်ခုန်သံများ မြန်လာသည်။ သူသည် ဤပရောဂျက်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်လာချင်လှပြီ ဖြစ်သည်။
"ခင်ဗျားရဲ့ တင်ပြချက်မှာ ပြောခဲ့သလိုပဲ၊ အိုင်ဖုန်း (iPhone) လိုမျိုး တစ်ခုခုကို ဖန်တီးချင်တာပေါ့လေ"
"အဲဒီလိုကြီးတော့ မဟုတ်ပါဘူး... ကျုပ်က ပိုပြီး ချောမွေ့မြန်ဆန်တဲ့ ဝန်ဆောင်မှုတစ်ခုကို ဖန်တီးချင်ရုံပါ"
"အဲဒီလို ဖြစ်ချင်ရင်တော့ လိုအပ်တဲ့ ဒေတာပမာဏကို အနည်းဆုံးဖြစ်အောင် လျှော့ချရလိမ့်မယ်"
"ဟုတ်ပါတယ်။ ကျုပ်က HTTP ဒါမှမဟုတ် socket ထက် ပိုမြန်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုကို ရှာရမယ်။ မိုဘိုင်းဖုန်းတွေအတွက် သီးသန့် အထူးပြုထားတဲ့ နည်းလမ်းပေါ့"
ဝူဆောင်းသည် မိမိသိထားသည်များကို ထုတ်ဖော်ပြောမိမည့်အရေးကို မနည်း ထိန်းချုပ်ထားရသည်။ ၂၀၁၈ ခုနှစ်သို့ ရောက်လာချိန်တွင် ထိုသို့သော နည်းပညာမျိုး ရှိနှင့်ပြီးသား ဖြစ်နေပြီလေ။ သူက ထိုအကြောင်းကို ပြောပြချင်စိတ်တွေ ဖြတ်မရအောင် ဖြစ်နေသော်လည်း အစားထိုး၍ မေးလိုက်သည်။
"ဒါဆို ခခင်ဗျား ဘယ်အထိ သွားဖို့ စဉ်းစားထားလဲ? ချတ်အက်ပ် (Chat app) သက်သက်ပဲလား"
"ကျုပ်က အားလုံးကို ချိတ်ဆက်ချင်တာ။ လူနဲ့လူချင်းတင် မဟုတ်ဘဲ ဆိုင်တွေ၊ ပစ္စည်းတွေ အစရှိတာတွေနဲ့ပါ ချိတ်ဆက်ချင်တာပါ"
"ဟားဟားဟား။ စူဘုံကတော့ အကြီးကြီး စဉ်းစားနေတာပဲ။ ငါ ကြိုက်တယ်" ယခုအခါ စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီဖြစ်သော ကျန်းဂွမ်ချူလ်က ဝင်ပြောသည်။
"ကိုရီးယားမှာ အိုင်ဖုန်းတောင် မထွက်သေးဘူးလေ။ လူအများစုက မိုဘိုင်းဖုန်းဆိုတဲ့ သဘောတရားကို အခုထိ အကျွမ်းတဝင် မရှိသေးပါဘူး။ ခင်ဗျားက အရမ်းကို ရှေ့ရောက်နေတယ်လို့ မထင်ဘူးလား"
"နာမည်ကြီးလာမှ စတင် ရေးသားဖွံ့ဖြိုးအောင် လုပ်မယ်ဆိုရင် တော်တော် နောက်ကျသွားလိမ့်မယ်"
သူပြောတာ မှန်ပေသည်။ ကျန်းဂွမ်ချူလ်က သူ့ခွက်ထဲမှ အရက်ကို တစ်ရှိန်ထိုး မော့သောက်လိုက်ပြီး ဟုန်စူဘုံကို မေးလိုက်သည်။
"ဒါဆို ပြဿနာက socket နဲ့ HTTP က အရမ်းလေးလံတယ်၊ နှေးကွေးတယ်၊ ပြီးတော့ ဒေတာ အများကြီး စားသုံးတယ် ဆိုတဲ့ အချက်ပေါ့လေ"
"ဟုတ်ပါတယ်"
ကျန်းဂွမ်ချူလ်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဝူဆောင်းဘက်သို့ လှည့်လာသည်။
"ဘယ်လိုလဲ ဝူဆောင်းရေ? ဒီပြဿနာကို မင်း ဖြေရှင်းပေးနိုင်မယ်လို့ ထင်လား"
ဝူဆောင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရာ ဟုန်စူဘုံ တစ်ချက် လန့်သွားသည်။ ဝူဆောင်း၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ ကျုပ်က ဒီကုမ္ပဏီရဲ့ ရှယ်ယာအချို့ကိုတော့ ရချင်တယ်"
"ဟားဟားဟား၊ မင်းကလည်း ရဲတင်းလှချည်လားကွာ"
ဟုန်စူဘုံက သူ့ခွက်ထဲသို့ အရက်ဖြည့်လိုက်ပြီး ပြန်ပြောသည်။
"တကယ်လို့ မင်းသာ ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ ငါ မင်းကို ရှယ်ယာ အချို့ ပေးပါ့မယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လောက် ပေးရမလဲဆိုတာတော့ ဆွေးနွေးရလိမ့်မယ်"
ဝူဆောင်းက ချက်ချင်းပင် ဖြေလိုက်သည်။
"MQTT လေ။ အလွန် ပေါ့ပါးတဲ့ Pub/Sub ပုံစံ စာတိုပေးပို့ရေး ပရိုတိုကော (Protocol) ကို သုံးလို့ရတယ်"
ဟုန်စူဘုံ မျက်မှောက်ကြုတ်သွားသည်။ "MQTT ဟုတ်စਭ? ကျုပ် တစ်ခါမှ မကြားဖူးပါဘူး"
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် MQTT မှာ ထိုစဉ်က အဓိက ဈေးကွက်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာသေးခြင်း မရှိသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
"တကယ်လား? ဟားဟား။ ကျုပ်ကတော့ သိတယ်လေ၊ ပြီးတော့ ခင်ဗျားတို့လည်း ဒါ လိုအပ်တယ်။ ကဲ, ကျုပ်ရဲ့ ရှယ်ယာကိစ္စကို ဆွေးနွေးကြတာပေါ့"
ကျန်းဂွမ်ချူလ်က တစ်ခါပြန်ရယ်လိုက်သော်လည်း ဟုန်စူဘုံကတော့ တင်းမာနေဆဲပင်။
***
MQTT (Message Queuing Telemetry Transport)။
၎င်းကို ၁၉၉၉ ခုနှစ်တွင် IBM က ပထမဆုံး အကြံပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ နောင်တွင် Facebook က ၎င်း၏ စာတိုပေးပို့ရေး အက်ပ်အတွက် အသုံးပြုခဲ့သည်။ MQTT ၏ အဓိက အားသာချက် နှစ်ခုမှာ ဘက်ထရီနှင့် ဒေတာ သုံးစွဲမှုကို အနည်းဆုံးဖြစ်အောင် ထိန်းပေးနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပြီး မိုဘိုင်းဖုန်းများအတွက် ဤအားသာချက်များမှာ အလွန်တရာ လိုအပ်နေပေသည်။ ၎င်းသည် ပြီးပြည့်စုံသော ဖြေရှင်းချက်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ၂၀၀၈ ခုနှစ်တွင်မူ ၎င်းသည် နည်းပညာ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ဖြစ်လာသေးသည် မဟုတ်သဖြင့် ဟုန်စူဘုံ မသိသေးခြင်းမှာ မဆန်းပေ။ ဝူဆောင်းက ထိုစနစ်အကြောင်းကို ရှင်းပြလိုက်ရာ သူက သဘောတရားကို ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားသည်။ ကျန်းဂွမ်ချူလ်ပင်လျှင် သဘောပေါက်သွားဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြနေသေးရာ ဝူဆောင်းပင် အံ့ဩသွားရသည်။
"ခင်ဗျား ဒါတွေ အားလုံးကို နားလည်လို့လား" ဟု ဝူဆောင်းက ကျန်းဂွမ်ချူလ်ကို မေးလိုက်သည်။
"သေချာတာပေါ့။ ငါ မနားလည်တဲ့ အရာတွေထဲမှာ ဘယ်တော့မှ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလေ့ မရှိဘူး"
"ဩော် ဟုတ်လား?"
"ငါက နေ့စဉ်ဈေးကွက် ရောင်းဝယ်သူ (Daytime trader) တစ်ယောက် ဖြစ်ချင်ဖြစ်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဈေးကွက်ပိတ်သွားရင်တော့ လေ့လာတယ်။ အဲဒါကြောင့်လည်း စူဘုံက ငါ့ရဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကို လက်ခံခဲ့တာပေါ့"
ဟုန်စူဘုံက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ "ခင်ဗျားက တော်တော်လေးတော့ သိနေပါပြီ"
"အင်း၊ ငါက ဆော့ဖ်ဝဲရေးသားသူ (Developer) မဟုတ်ပေမဲ့ လုံလောက်တဲ့အထိတော့ သိတယ်လို့ ထင်ပါတယ်"
ကျန်းဂွမ်ချူလ်။
သူက ဝူဆောင်းကို အံ့ဩသွားစေခဲ့ပြီး ၎င်းမှာ သာယာကြည်နူးဖွယ် အံ့ဩစရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဝူဆောင်းသည် ယခုအခါ သူ့ကို ယခင်ထက် ပို၍ ယုံကြည်လာနိုင်ပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
"ဒါဆို ကျုပ်ရဲ့ ဖြေရှင်းချက်အပေါ် ဘယ်လိုမြင်လဲ"
"မင်း အခု ပြောပြသွားတာတွေကို တကယ် ဖော်ဆောင်နိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ ငါတို့ရဲ့ ပရောဂျက်အတွက် အထူးပဲ ပြီးပြည့်စုံနေမှာပါ"
ဝူဆောင်းက နောက်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ ကျန်းဂွမ်ချူလ်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်သာ ဖြစ်ကြောင်း သိထားသည်။
သူက ကျန်းဂွမ်ချူလ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို ကျုပ်ရဲ့ ရှယ်ယာက ဘယ်လောက် ဖြစ်မလဲ"
ကျန်းဂွမ်ချူလ်က ဟုန်စူဘုံ၏ သဘောထားကို သိလိုသည့်အသွင်ဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
"ဝူဆောင်း ပြောတာတွေ တကယ်မှန်တယ်ဆိုရင် ဒါက ငါတို့ ပရောဂျက်အတွက် အလွန်အမင်း အရေးပါလာမှာပါ။ အကယ်၍ သူသာ မအောင်မြင်ဘူးဆိုရင်တော့ ငါတို့က တခြားနေရာတွေကို ဆက်ရှာရမယ်၊ ဒါမှမဟုတ် အပြည့်အဝ မဖြစ်သေးတဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုကို ထုတ်ရလိမ့်မယ်"
"မင်း ကြားလိုက်တယ် မဟုတ်လား? သူ အရေးပါတယ်လို့ ပြောနေတယ်လေ"
ဝူဆောင်းက စနောက်လိုက်သည်။
"ဟားဟားဟား! ကောင်းပြီ၊ ၁၀%... မဟုတ်ဘူး၊ ငါ မင်းကို ၁၅% ပေးမယ်။ ဒါပေမဲ့ ပျက်စီးယိုယွင်းနေတဲ့ ပစ္စည်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ အစစအရာရာ ပြီးပြည့်စုံတာကို ဖန်တီးပြရမယ်နော်"
ကိုကွန် (Coconut) ၏ ရှယ်ယာ ၁၅ ရာခိုင်နှုန်း။
၂၀၁၈ ခုနှစ်တွင် ကိုကွန်၏ တန်ဖိုးမှာ ဒေါ်လာ ၁၀ ဘီလီယံ ရှိသည်။ ၁၅ ရာခိုင်နှုန်းဆိုလျှင် ဒေါ်လာ ၁.၅ ဘီလီယံ ဖြစ်ပေမည်။
"ဟားဟား၊ သေချာတာပေါ့ဗျာ။ ဒါဆို ရှယ်ယာရှင် တစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျုပ်ဘက်က အကြံပြုချက်တစ်ခု ပေးလို့ ရမလား"
ဝူဆောင်းက သူ့ဖွက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။
"အဲဒါကို ကိုကွန် (Coconut) လို့ နာမည်ပေးရအောင်။ ချတ်အက်ပ်ကိုလည်း ကိုကွန်တော့ခ် (Coconut Talk) လို့ ခေါ်ကြတာပေါ့!"
ဟုန်စူဘုံက သဘောတူလိုက်သည်။ "ကောင်းတဲ့ အကြံပဲဗျ"
ကျန်းဂွမ်ချူလ်ကလည်း ကန့်ကွက်စရာ မရှိပေ။ ဤမျှ အံ့မခန်းဖွယ်ကောင်းသော ထုတ်ကုန်ကို မိမိကိုယ်တိုင် အမည်ပေးခွင့်ရလိုက်သည့်အတွက် ဝူဆောင်းမှာ စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။ သို့သော် ကျန်းဂွမ်ချူလ်က ဝူဆောင်းကို တင်းမာေးသော လေသံဖြင့် သတိပေးလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ အရာရာတိုင်းက မင်း ကတိအတိုင်း လုပ်ပြနိုင်မလား ဆိုတဲ့အပေါ်မှာပဲ မူတည်နေတယ် ဝူဆောင်း။ အဲဒါကို သတိရထားပါ"
"ဟာဟာ၊ သေချာတာပေါ့ဗျာ။ ကျုပ် နားလည်ပါတယ်"
ဝူဆောင်း၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။
'စောင့်နေလိုက်စမ်းပါဦး၊ ချိုဂီချူလ်'