အခန်း ၂၇: <ငွေကြေး၏ နတ်ဘုရား>
ကန်ဝူဆောင်းတစ်ယောက် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ရုံးသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။
‘ညက အရက်သိပ်မသောက်မိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့…’
အသက် ၃၀ အရွယ် Ballantine ဝီစကီ။
ဂျန်ဂွမ်ချူလ်က ဒေါ်လာ ၁,၀၀၀ ကျော်တန်သည့် ဝီစကီတစ်ပုလင်းကို မှာယူခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အရက်ပြင်းလွန်းသဖြင့် ဝူဆောင်း အနည်းငယ်သာ သောက်ခဲ့ရသော်လည်း နောက်တစ်နေ့မနက်တွင် ခေါင်းမူးဝေနေဆဲပင်။
‘သူ တကယ်ပဲ ချမ်းသာတာနေမှာ။ ဒေါ်လာတစ်သိန်းလောက်က သူ့အတွက်တော့ ဘာမှမဟုတ်တဲ့ပုံပဲ။’
ဂျန်ဂွမ်ချူလ် ဘယ်လောက်တောင် ချမ်းသာသလဲဆိုတာ ဝူဆောင်း ခန့်မှန်း၍ပင် မရပေ။ စတော့ရှယ်ယာရောင်းဝယ်ဖို့အတွက်တင် ငွေသား ဒေါ်လာ ၁၀ သန်းကျော် ရှိနေသူဖြစ်ပြီး၊ အခြားသော ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေလည်း ရှိနေဦးမည်မှာ သေချာသည်။
ဝူဆောင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူ့အသက်ရှူသံတွင် အရက်နံ့များ ကျန်နေသေးသည်။ ယွန်ဂီဟွမ် အနားကို လျှောက်လာသောအခါ ထိုအနံ့ကို သူပါ ရမိသွားသည်။
“အသစ်စက်စက်လေး၊ မနေ့က Ballantine သောက်ခဲ့တာလား။”
“… ဟင်?”
“ငါက အရက်နဲ့ပတ်သက်ရင် ကျွမ်းကျင်သူပဲ။ ကြည့်ပါဦး…”
ယွန်ဂီဟွမ်က ပို၍နီးကပ်စွာ တိုးကပ်လာပြီး ဝူဆောင်းကို အနံ့ခံလိုက်သည်။
‘သူ့ပုံစံက ဂျန်ဂွမ်ချူလ်နဲ့ တစ်ပုံစံတည်းပဲ။ သူတို့နှစ်ယောက် သိပ်ကို ရင်းနှီးသွားကြမှာ အသေအချာပဲ။’
ယွန်ဂီဟွမ်က ဆက်ပြောသည်။
“အင်း… ငါ့အထင်တော့ အသက် ၃၀ အရွယ် ပုလင်းဖြစ်မယ်။ ဝိုး၊ တစ်ပုလင်းကို ဒေါ်လာ ၁,၀၀၀ လောက်တန်တာ။ မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဲလောက်တောင် အကုန်အကျခံနိုင်တာလဲ။”
သူ့မျက်နှာတွင် စိတ်ပျက်သွားသည့် အရိပ်အယောင်လေး ပေါ်လာသည်။
ဝူဆောင်း ခေါင်းခါယမ်းရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“သောက်တော့ သောက်ခဲ့တာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ဝယ်တာတော့ မဟုတ်ဘူး။”
“ဒါဆို ဘယ်သူက မင်းအတွက် ဝယ်ပေးတာလဲ။ တော်တော်လေး ကုန်ကျစရိတ်များတဲ့ ညဖြစ်မှာပဲ။ ဘယ်သူကများ… ခဏနေပါဦး၊ မင်းက…?”
“ကျွန်တော် ပြောစရာရှိတယ်။ တစ်နေရာရာမှာ သီးသန့်သွားပြောရအောင်။”
ဝူဆောင်းသည် သူ့ဘွဲ့နှင်းသဘင်အခမ်းအနားတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ယွန်ဂီဟွမ်အား အကုန်အစင် ပြောပြလိုက်သည်။ ဂျန်ဂွမ်ချူလ်၏ အယ်လ်ဂိုရီသမ်စနစ်ကို တစ်ယောက်တည်း အလုပ်လုပ်ရန် သူ လုံးဝ စိတ်ကူးမရှိပေ။ သူ လုပ်စရာတွေ အများကြီး ကျန်နေသေးသည်။ အလုပ်ကို ယွန်ဂီဟွမ်နှင့် ခွဲဝေလုပ်ကိုင်ရန် သူ စီစဉ်ထားပြီး၊ အကယ်၍ သဘောတူပါက ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းရေးအပိုင်းကိုပါ ယွန်ဂီဟွမ်အား တာဝန်ယူစေချင်သည်။ ဝူဆောင်း၏ အစီအစဉ်ကို ကြားသောအခါ ယွန်ဂီဟွမ် တိတ်ဆဲသွားသည်။ သူသည် စီးကရက်တစ်လိပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သော်လည်း မီးမညှိဘဲ ပါးစပ်တွင်သာ ကိုက်ထားသည်။ ဝူဆောင်းက ထူးဆန်းသလို ကြည့်လိုက်သောအခါ ယွန်ဂီဟွမ်က ပြန်ဖြေသည်။
“ငါ ဆေးလိပ်ဖြတ်လိုက်ပြီ။”
“အော်…”
“မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ။ Daesan မှာ ဆက်နေတာထက် ပိုကောင်းမယ်လို့ ထင်လား။”
“အခုလောလောဆယ်တော့ ဒီမှာပဲ ဆက်နေတာ ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ စနစ်ကို တည်ဆောက်ပြီးသွားတဲ့အခါ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လောက်ထိ အောင်မြင်မလဲဆိုတဲ့အပေါ်မှာ မူတည်ပါတယ်ခင်ဗျာ။”
“မင်းက ဒီပရောဂျက်ကနေ လုံးဝထွက်သွားမှာလား။”
“ကျွန်တော်ကတော့…”
အတော်လေး စဉ်းစားပြီးနောက် ဝူဆောင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“ဂျန်ဂွမ်ချူလ် ဘယ်လိုလုပ်မလဲဆိုတဲ့အပေါ်မှာ မူတည်ပါတယ်။”
“ဒါဆိုရင် ငါက မင်းရဲ့ ကင်းထောက်အဖြစ် လုပ်ပေးမယ်။ မင်းအတွက် သူ့ကို စောင့်ကြည့်ပေးထားမယ်။”
“ဟုတ်ကဲ့၊ ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုက အရင်ကထက် ပိုက်ဆံအများကြီး ပိုရမှာပါ။ အစ်ကို့အရည်အချင်းနဲ့ဆိုရင် ဒီစနစ်နဲ့အတူ အဝေးကြီးကို ရောက်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မလုပ်ချင်ဘူးဆိုရင်လည်း အတင်းအကျပ် မဟုတ်ပါဘူး။”
သူ အကြာကြီး မစဉ်းစားတော့ပေ။ ယွန်ဂီဟွမ်သည် စီးကရက်ကို လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။
“ငါ လုပ်မယ်။”
“ကောင်းတဲ့ရွေးချယ်မှုပဲ။ ဒါ အစ်ကို့အတွက် အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခုပါ။ ဂျန်ဂွမ်ချူလ်ဆိုတဲ့လူက လူကောင်းတစ်ယောက်လို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်။”
“အနည်းဆုံးတော့ သူက အရမ်း ရက်ရောတဲ့လူတစ်ယောက်ပဲ။”
“ဟုတ်ပါတယ်။”
ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦး ရုံးခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်ခဲ့ကြသည်။
***
ဝူဆောင်း သူ့နေရာသို့ ရောက်သည်နှင့် အီးမေးလ်များကို စစ်ဆေးသည်။ အလုပ်ကိစ္စ အီးမေးလ်များကို ဖတ်ပြီးနောက် ကိုယ်ပိုင်အီးမေးလ်များကို ကြည့်လိုက်ရာ အီးမေးလ်အသစ်တစ်ခုက သူ့အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်သည်။
ပေးပို့သူ: Microsoft။
ခေါင်းစဉ်: GUI Test Tool အသုံးပြုခွင့် တောင်းဆိုချက်။
၎င်းသည် Microsoft အနေဖြင့် Visual Studio တွင် GUI Test Tool လုပ်ဆောင်ချက်ကို ထည့်သွင်းအသုံးပြုခွင့်ပေးရန် ဝူဆောင်းထံ တောင်းဆိုထားသည့် အီးမေးလ်ဖြစ်သည်။
ဝူဆောင်းသည် GTT ကို လူအများ အခမဲ့အသုံးပြုနိုင်ရန် Source Forge တွင် တင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် အခြားသူများအား စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများအတွက်ပါ လွတ်လပ်စွာ အသုံးပြုခွင့်ပေးသည့် MIT လိုင်စင်ကိုလည်း သဘောတူထားသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ Microsoft အနေဖြင့် ဝူဆောင်း၏ ခွင့်ပြုချက်ကို တောင်းခံစရာ မလိုသော်လည်း၊ ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်း ဆော့ဖ်ဝဲလ်ကုမ္ပဏီတစ်ခုအနေဖြင့် ကျင့်ဝတ်နှင့်အညီဖြစ်စေရန် တောင်းဆိုလာခြင်းဖြစ်သည်။ ဝူဆောင်းသည် ကျန်ရှိသော အကြောင်းအရာများကို အသံထွက်၍ ဖတ်လိုက်သည်။
“ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ဆော့ဖ်ဝဲလ်ကို သုံးရင်းနဲ့ Visual Studio နှင့် Development Technologies ဌာနရဲ့ MVP (Most Valuable Professional) အဖြစ် ကျွန်တော့်ကို သတ်မှတ်ပေးမယ်တဲ့လား?”
MVP။
Microsoft က တစ်စုံတစ်ယောက်ကို MVP အဖြစ် သတ်မှတ်ပေးခြင်းသည် ဂုဏ်ယူစရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းနှင့်အတူ MSDN စာရင်းသွင်းခ အခမဲ့ရရှိခြင်းနှင့် MS နှင့်ဆက်စပ်သော ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ထိပ်သီးအစည်းအဝေးများသို့ ဖိတ်ကြားခံရခြင်းစသည့် အကျိုးကျေးဇူးများလည်း ပါဝင်သည်။ MS MVP စာရင်းတွင် ပါဝင်သည့် ကိုရီးယားလူမျိုးမှာ ၁၀၀ ပင် မပြည့်ပေ။
ယွန်ဂီဟွမ်သည် ဝူဆောင်း၏ တိုးတိုးလေးရေရွတ်သံကို ကြားလိုက်ရပြီး အနားသို့ လာရောက်ကာ အီးမေးလ်ကို ဖတ်ကြည့်သည်။
“MS MVP ဟုတ်လား? ဝိုး… အသစ်စက်စက်လေး၊ မင်းကတော့ တကယ်ကို…”
ပက်ဂျွန်ဝူနှင့် ကင်ယောင်းဂွန်တို့လည်း လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
“MS လား? Microsoft MVP ကို ပြောတာလား။”
“ဟုတ်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ကို MVP အဖြစ် သတ်မှတ်ပေးချင်လို့တဲ့။”
ယွန်ဂီဟွမ်က ဆက်ဖတ်ကြည့်ရန် တိုက်တွန်းလိုက်သည်။
“ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ ၂၀၀၈ ခုနှစ် Microsoft ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးညီလာခံမှာ GUI Test Tool နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဧည့်သည်တော်စပီကာအဖြစ် တက်ရောက်ပေးဖို့ ဂုဏ်ပြုဖိတ်ကြားချင်ပါတယ်တဲ့။ ညီလာခံက မတ်လမှာ ကျင်းပမှာပါ။”
PDC (Professional Developers Conference)။
၂၀၁၁ ခုနှစ်တွင် ဤညီလာခံ၏ အမည်သည် Build ဟု ပြောင်းလဲသွားမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို MS ရုံးချုပ်တည်ရှိရာ ဆီယက်တယ်မြို့တွင် ကျင်းပလေ့ရှိပြီး အလွန်ရေပန်းစားသည့်ပွဲဖြစ်ရာ လက်မှတ်များမှာ ရောင်းချပြီး ၅ မိနစ်အတွင်းပင် ကုန်စင်လေ့ရှိသည်။
ကံမကောင်းစွာဖြင့် ၎င်းမှာ PDC သို့ ဖိတ်ကြားချက်တော့ မဟုတ်ပေ။
“ဒါက PDC ဖိတ်ကြားချက်တော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ကိုရီးယားမှာ Visual Studio အသုံးပြုမှုနဲ့ IT ရဲ့ အနာဂတ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး MS ဆီမင်နာပွဲ ကျင်းပမှာဖြစ်ပြီး အဲဒီပွဲမှာ စပီကာတစ်ယောက်အဖြစ် တက်ရောက်ပေးဖို့ ဖိတ်တာပါ။”
ပက်ဂျွန်ဝူသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်တော့ပေ။ သူကိုယ်တိုင် အီးမေးလ်ကို သေချာဖတ်ကြည့်လိုက်သည်။
“ဘ… ဘာဖြစ်ဖြစ်ပေါ့ကွာ! ဒါက MS ဆီမင်နာပဲ၊ သူတို့က မင်းကို ဖိတ်တာလေ!”
“ကျွန်တော်… ကျွန်တော်လည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်ပါတယ်။”
“ဒီလို ဆီမင်နာပွဲတွေမှာ စကားပြောတဲ့သူတွေဆိုတာ နာမည်ကြီးပုဂ္ဂိုလ်တွေချည်းပဲ!”
ယွန်ဂီဟွမ်က စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရသည့် ပက်ဂျွန်ဝူကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
“မန်နေဂျာပက်၊ အစ်ကို MS နဲ့ ပတ်သက်ရင် အရမ်းစိတ်ဝင်စားနေပုံပဲနော်။”
ပက်ဂျွန်ဝူသည် အနည်းငယ် ပြန်တည်ငြိမ်သွားသော်လည်း သူ့မျက်လုံးများကတော့ အီးမေးလ်ပေါ်တွင်သာ စွဲကပ်နေဆဲဖြစ်သည်။
“ငါ အလုပ်စလုပ်တုန်းက… နာမည်ကြီး ဒევလော့ပါတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ဒီလိုပွဲမျိုးမှာ စကားပြောရဖို့ အိပ်မက်မက်ခဲ့ဖူးတယ်။ MS မှာ အလုပ်လုပ်ချင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာ သိလိုက်ရပြီ။”
ကင်ယောင်းဂွန်က နားလည်သဘောပေါက်စွာဖြင့် ဖြည့်စွက်ပြောသည်။ “ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒევလော့ပါတိုင်းက MS၊ Google၊ Oracle စတဲ့ နေရာတွေမှာ အလုပ်လုပ်ဖို့ အိပ်မက်မက်ကြတာပါပဲ…”
ယွန်ဂီဟွမ်က ဝူဆောင်း၏ ပခုံးကို ပုတ်ရင်း မေးလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် ငါတို့အားလုံးထဲမှာ မင်းတစ်ယောက်တည်းပဲ အိပ်မက်တကယ်ဖြစ်လာတာပေါ့ ဟုတ်လား?”
အခြေအနေက အနည်းငယ် အဆင်မပြေဖြစ်လာသည်။
“အဲ… အဲဒီလိုလည်း မဟုတ်ပါဘူး။”
ပက်ဂျွန်ဝူသည် ခံစားချက်မကောင်းဖြစ်သွားသည်။ သူသည် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ရုံးခန်းထဲမှ ထွက်သွားလိုက်သည်။ ကင်ယောင်းဂွန်လည်း သူ့နောက်မှ လိုက်သွားသည်။ ဝူဆောင်းက သူတို့နောက်ကို လိုက်ရန် ပြင်လိုက်သောအခါ ယွန်ဂီဟွမ်က တားလိုက်သည်။
“မင်း အခုလိုက်သွားရင် သူတို့ ပိုပြီး စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ ငါပဲ သွားပြောလိုက်ပါ့မယ်။”
ဝူဆောင်းလည်း သူ့နေရာတွင်သာ ရပ်နေလိုက်ရသည်။
ပက်ဂျွန်ဝူသည် အပြင်ဘက်ရှိ ခုံတန်းလျားတွင် ထိုင်နေသည်။ ကင်ယောင်းဂွန်က နွေးနေသော ပျားရည်ရေဗူးတစ်ဗူးကို ဝယ်လာပြီး သူ့အား ကမ်းပေးလိုက်သည်။
“လက်ထောက်မန်နေဂျာ ကင်၊ ကျွန်တော် ဘဝမှာ ဘာတွေများ အောင်မြင်ခဲ့ပြီလဲဗျာ။”
“အဲဒီလို မတွေးပါနဲ့။ အစ်ကို ကြိုးစားခဲ့တာပဲ။ ဝူဆောင်းကတော့ ထူးခြားတဲ့ ကိစ္စရပ်တစ်ခုပါ။”
“ဟူး… ငါ မိုက်မဲလိုက်တာလို့ မကြာသေးခင်ကမှ သဘောပေါက်သွားတယ်။ မနာလိုမှု၊ သံသယ၊ ပြီးတော့ ငြူစူခြင်းတွေ။ ဒီခံစားချက်တွေက ငါ့ကို ဝါးမြိုနေသလိုပဲ။”
“လူတိုင်း ဒီလိုခံစားရတဲ့ အချိန်မျိုး ရှိတတ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်လည်း အတူတူပါပဲ။”
“အသစ်စက်စက်လေးကို မြင်တိုင်း ငါ့ဘဝကို အလကားဖြုန်းတီးလိုက်သလိုပဲ ခံစားရတယ်။”
“နောက်မကျသေးပါဘူး။ အစ်ကို လုပ်ချင်တာတွေကို အခုလည်း လုပ်လို့ရပါသေးတယ်။”
ကင်ယောင်းဂွန်က အားပေးရန် ကြိုးစားသော်လည်း အလုပ်မဖြစ်ပေ။
“တကယ်လား? ငါတော့ မသိဘူး… ငါက အခုထိတော့ ရှုံးနိမ့်သူတစ်ယောက်ပါပဲ။”
“အဲဒီလို မတွေးပါနဲ့။ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ တကယ်ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့…”
ခဏရပ်ပြီးနောက် ကင်ယောင်းဂွန်က ဆက်ပြောသည်။
“အခြေအနေ တစ်ခုတော့ ရှိတယ်။”
ပက်ဂျွန်ဝူက ကင်ယောင်းဂွန်ကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်လိုက်သည်။
“အစ်ကို ဝူဆောင်းနဲ့ ဂျင်နရယ်မန်နေဂျာ ယွန်တို့ စကားပြောတာကို ကြားလိုက်လား?”
ပက်ဂျွန်ဝူ ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“ဝူဆောင်းက အသက် ၃၀ အရွယ် Ballantine ဝီစကီ သောက်ခဲ့တယ်လို့ ပြောတယ်။ အဲလောက်တန်ဖိုးကြီးတဲ့ အရက်ကို ဘယ်သူက ဝယ်ပေးလိုက်တယ်လို့ အစ်ကို ထင်လဲ?”
“ဘ… ဘယ်သူလဲ?”
“စကားဝိုင်းကို ခိုးနားထောင်မိလို့ပါ။ မီးပမာဏနဲ့တူတဲ့ ဟိုကောင် ချိုဂီချူလ်လေ။ သူက ဝူဆောင်းကို တစ်ခုခုလုပ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့တာ။ အဲဒီတော့ ဝူဆောင်းက ဂျင်နရယ်မန်နေဂျာကို သူ့အစားလုပ်ပေးဖို့ ခိုင်းလိုက်တာလေ။”
“ဒါဆို ငါတို့လည်း အဲဒီထဲမှာ ပါခွင့်တောင်းရမယ်လို့ မင်းထင်လို့လား။”
ကင်ယောင်းဂွန်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“ဝူဆောင်း ဘလောက်တော်လဲဆိုတာ မင်းသိသားပဲ။ သူ့ထံကနေ ပညာသင်ယူပြီး သူ့နားမှာသာ နေမယ်ဆိုရင် ငါတို့အတွက် ကောင်းတာတွေ ဖြစ်လာမှာပါ။”
ကင်ယောင်းဂွန်က အပြတ်အသတ် ဆုံးဖြတ်ထားပုံရသည်။
“မာနကို ထိန်းသိမ်းနေရမယ့် အချိန်မဟုတ်တော့ဘူး။ ငါ့အနေနဲ့ ဝူဆောင်းကို ငါ့ရဲ့အထက်လူကြီးတစ်ယောက်လို သဘောထားဖို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ။ သူ ငါ့ကို လက်ခံမယ်လို့ ငါ အသေအချာ ယုံကြည်တယ်။”
“အထက်လူကြီး ဟုတ်စမ်း။ သူက ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားပြီး သူ့ကိုယ်ပိုင်ကုမ္ပဏီကို တည်ထောင်လိမ့်မယ်လို့ မင်းက ပြောချင်တာလား။”
“နောင်တစ်ချိန်တော့ ဟုတ်မှာပေါ့။ သူ့ရဲ့အရည်အချင်းက ဆော့ဖ်ဝဲရေးဆွဲတာနဲ့တင် ရပ်တန့်နေမှာ မဟုတ်ဘူး။”
ကင်ယောင်းဂွန်က မရပ်မနား ဆက်ပြောသည်။
“လူအများစုက နေ့စဥ်ကုန်စည် ရောင်းဝယ်မှုတွေမှာ အလောင်းအစားလုပ်သလို လုပ်ကြလို့ ရှုံးနိမ့်ကြတာပဲ။”
“မင်း ဘာတွေပြောနေတာလဲ။”
“ဒါက အသစ်စက်စက်လေး ပြောခဲ့တဲ့ စကားလေ။”
“…”
“ဝူဆောင်းက ချိုဂီချူလ် ညွှန်ပြတဲ့ ဝဘ်ဆိုဒ်ထဲ ဝင်ပြီး ပို့စ်တစ်ခု တင်ခဲ့တယ်။ အဲဒီထဲမှာ သူ ဒီလိုရေးထားတာ။ အဲဒါ ဝူဆောင်းဆိုတာ ငါ အသေအချာပဲ။”
ကင်ယောင်းဂွန်က သူ၏တောက်ပနေသော မျက်ဝန်းများနှင့်အတူ စကားကို အမြန်ဆက်လိုက်သည်။
“သူ့ပို့စ်ကို ဘယ်လောက်တောင် လူတွေ ဝင်ကြည့်ခဲ့ကြလဲ မင်းသိလား? သုံးသောင်းကျော်တယ်။ သူက သာမန်လူတစ်ယောက် လုံးဝ မဟုတ်ဘူး။”
ပက်ဂျွန်ဝူ ရင်ထဲတွင် ခါးသီးသွားသည်။ သူ ဘယ်လိုမှ ဝူဆောင်းနဲ့ ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
“ငါ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ။ သူဘယ်သွားသွား ငါ လိုက်သွားမယ်။ သူက လူကြီးလူကောင်း တစ်ယောက် ဖြစ်လာမှာ အသေအချာပဲ။”
ရုတ်တရက် သူတို့နောက်ဘက်မှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ပြီးတော့ သူက မင်းကို ခေါ်သွားမယ်ဆိုတာ ဘယ်လိုလုပ် သေချာနေတာလဲ။”
ကင်ယောင်းဂွန် လန့်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ ယွန်ဂီဟွမ် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ့မျက်နှာမှာ ဒေါသထွက်နေပုံ ပေါ်သည်။
“ဂျ… ဂျင်နရယ်မန်နေဂျာ။”
“ခင်ဗျားတို့ ဘာတွေလုပ်နေကြလဲလို့ ငါ စဉ်းစားနေတာ။ ခင်ဗျားတို့ဘာသာ သီးသန့် အစည်းအလုပ်လုပ်နေကြတာကိုး။”
“ဟ… မဟုတ်ရပါဘူး။ အဲဒီလို မဟုတ်ပါဘူး…”
ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ကင်ယောင်းဂွန်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။
“ဘယ်လောက်အထိ ကြားလိုက်ပြီလဲ ခင်ဗျား…”
ယွန်ဂီဟွမ်က လက်ကို မြှောက်လိုက်သော်လည်း ရပ်တန့်သွားသည်။ ထို့နောက် သက်ပြင်းချကာ လက်ကို ပြန်ချလိုက်သည်။
“ဘာဖြစ်လဲကွာ? ဆက်ပြောလေ၊ ဝူဆောင်း သူ့ပို့စ်မှာ ဘာတွေ ရေးခဲ့တယ်ဆိုတာကို။”
ကြောက်ရွံ့နေသော ကင်ယောင်းဂွန်က သူသိသမျှ အရာအားလုံးကို ဖွင့်ပြောပြလိုက်လေသည်။
***
ပက်ဂျွန်ဝူနှင့် ကင်ယောင်းဂွန်တို့ ပြန်လာကြသောအခါ ဝူဆောင်းမှာ အတန်ငယ် အကြပ်ရိုက်သွားသည်။ လွန်ခဲ့သည့် ဆယ်နှစ်က သူတို့သည် သူ့ကို ကူညီအားပေးခဲ့ကြသည်။ အကယ်၍ ထိုစဥ်က သူသာ သူတို့နှင့် မဆုံခဲ့ရပါက ဤလုပ်ငန်းနယ်ပယ်တွင် အောင်မြင်လာမည် မဟုတ်ပေ။
“ဒါဆို ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်လုံးက ချိုဂီချူလ်ရဲ့ ပရောဂျက်မှာ ပါဝင်ချင်ကြတာပေါ့?”
ကင်ယောင်းဂွန်က နားလည်ကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ ပက်ဂျွန်ဝူက တိတ်ဆိတ်နေသော်လည်း သူလည်း သဘောတူကြောင်း အမူအရာဖြင့် ပြသလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် သတိပေးရမယ်ဆိုရင်တော့ ဒါက ခက်ခဲတဲ့ လမ်းခရီးတစ်ခု ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်။ စနေတနင်္ဂနွေ အနားယူလို့ရမှာ မဟုတ်ဘဲ တစ်နေ့ကို နာရီ ၂၀ အထိ လုပ်ကိုင်ရနိုင်ပါတယ်။”
ကင်ယောင်းဂွန် တံတွေးကို ခက်ခက်ခဲခဲ မျိုချလိုက်သည်။ ပက်ဂျွန်ဝူက နှေးကွေးစွာ ပြန်ပြောသည်။
“Microsoft က မင်းရဲ့အရည်အချင်းကို အသိအမှတ်ပြုထားတယ်။ အကယ်၍ ငါတို့သာ မင်းလို ဖြစ်လာနိုင်မယ်ဆိုရင်တော့…”
ဝူဆောင်းက ပက်ဂျွန်ဝူ့စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။
“အင်း… ခင်ဗျားတို့ ကျွန်တော့်ကို လွဲမှားနားလည်နေကြပြီ ထင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်လုပ်နေတာတွေက ပရဟိတ အလုပ်တွေ မဟုတ်ပါဘူး။”
ဝူဆောင်း၏ အေးစက်သော အသံကြောင့် ပက်ဂျွန်ဝူ တုံ့ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။
“ကျွန်တော့်အတွက် အကျိုးအမြတ် မရှိဘူးဆိုရင် ကျွန်တော် မလုပ်ဘူး။”
ပက်ဂျွန်ဝူသည် မိမိတို့ အဘယ်ကြောင့် မှားယွင်းသွားသည်ကို နားလည်သွားသည်။
“ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်က အရည်အချင်းရှိတဲ့သူတွေဆိုတာ ကျွန်တော် ကောင်းကောင်းသိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက အဲဒီလောက်ပါပဲ။ ဒီဆေစံမှာ ခင်ဗျားတို့ အလုပ်တွေကို ကောင်းကောင်းလုပ်နိုင်တယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်သိပေမဲ့၊ ဒီအပြင်ဘက်က အရာတွေမှာတော့ ခင်ဗျားတို့မှာ အဲဒီလောက် ကျွမ်းကျင်မှုတွေ ရှိမရှိဆိုတာ ကျွန်တော် အာမမခံနိုင်ဘူး။”
ပက်ဂျွန်ဝူ့မျက်နှာမှာ အရှက်ရမှုကြောင့် နီရဲသွားသည်။ ကင်ယောင်းဂွန်က အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားပြီး ဝင်ပြောလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ။”
“ခင်ဗျားတို့ ဒီလိုလာမေးတာ ကိုယ်တိုင်က ပြဿနာတစ်ခုပဲ။ ခင်ဗျားတို့က ကျွန်တော့်အပေါ် အရမ်းကြီး မှီခိုအားထားနေကြတယ်။ ဂျင်နရယ်မန်နေဂျာ ယွန်က လူကောင်းတစ်ယောက် မဟုတ်ရင်တောင် သူ ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာကို သိတယ်။ သူက ကျွန်တော့်ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကို ရှားရှားပါးပါးပဲ တောင်းခံတယ်။”
ကင်ယောင်းဂွန် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။ ပက်ဂျွန်ဝူက မျက်နှာလွှဲလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။
“ဒါဆို… မရဘူးလို့ ပြောချင်တာလား။”
ဝူဆောင်းက သူတို့ကို တိတိပပ ငြင်းပယ်ပစ်ချင်စိတ် မရှိပေ။ သူတို့က လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်က သူ့ကို အခွင့်အရေးပေးခဲ့ကြသဖြင့် ဝူဆောင်းလည်း သူတို့အတွက် အလားတူ ပြန်လုပ်ပေးချင်သည်။
“ဒီလိုလုပ်ကြရအောင်။ ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်က လက်ရှိ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဆော့ဖ်ဝဲရေးဆွဲမှု လုပ်ငန်းစဉ် ပြောင်းလဲရေးဆိုင်ရာ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးမှုကို ဦးဆောင်ကြပါ။ အဲဒါကို အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်နိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် ခေါ်သွားပေးမယ်။”
ကင်ယောင်းဂွန်က ပြန်ပြောသည်။
“ဒ… ဒါပေမဲ့…”
ပက်ဂျွန်ဝူက ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာနေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ဝူဆောင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။
“အဲဒါ ကောင်းတဲ့ အကြံဉာဏ်ပဲ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါက မင်းအတွက် ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုး တစ်ယောက် ဖြစ်မနေချင်ဘူး။”
“ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်လည်း ဒီပရောဂျက်ရဲ့ ရလဒ်အပေါ်မူတည်ပြီး အပိုဆုကြေးတွေ ရရှိမှာဖြစ်လို့ ခင်ဗျားတို့အတွက် နှစ်ဦးနှစ်ဘက် အမြတ်အစွန်းရှိမယ့် အခြေအနေ ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်။”
ဝူဆောင်းသည် သူ၏ထိုင်ခုံဆီသို့ ပြန်သွားလိုက်သည်။ ပက်ဂျွန်ဝူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက် မည်မျှခိုင်မာနေသည်ကို သူ မြင်တွေ့နေရသည်။ သူ သူ့ကို ယုံကြည်နိုင်ကြောင်း ဝူဆောင်း သိသည်။