အခန်း (၁၉၈) - <ထိန်းချုပ်မှု>
ဝူဆောင်းသည် ဖန်သားပြင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။ “ငါးကလေးတွေက ဝေလငါးကို ဘယ်နိုင်ပါ့မလဲ။”
ဝူဆောင်းသည် ဘစ်ကွိုင်ဈေးနှုန်းကို ဒေါ်လာ ၁၀,၀၀၀ အထိ မြှင့်တင်လိုက်ပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ ပြန်ရောင်းထုတ်လိုက်သဖြင့် ဈေးနှုန်းမှာ ဒေါ်လာ ၃,၀၀၀ သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။ ထို့နောက် သူသည် ထိုဒေါ်လာ ၃,၀၀၀ ဈေးနှုန်းဖြင့် ဘစ်ကွိုင်များကို ပြန်လည်ဝယ်ယူလိုက်သည်။
ဝူဆောင်းသည် တစ်ကွိုင်လျှင် ဒေါ်လာ ၇,၀၀၀ အမြတ်ရရှိခဲ့ပြီး ဘစ်ကွိုင်များကို ပိုမိုစုဆောင်းနိုင်ခဲ့သည်။ ယခုအခါ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ဘစ်ကွိုင် ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းကို သူပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း မည်သူမျှ မသိရှိကြပေ။ သူ၏ ဘစ်ကွိုင်များအားလုံးကို မရေမတွက်နိုင်သော ပိုက်ဆံအိတ် (Wallets) အသီးသီးတွင် ခွဲဝေသိမ်းဆည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ဝူဆောင်းသည် Bit Trading ရှိ CCTV များကို ချိတ်ဆက်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ဤ CCTV များမှာ မူလက ဝန်ထမ်းများကို စောင့်ကြည့်ရန် တပ်ဆင်ထားခြင်းဖြစ်သော်လည်း ဝူဆောင်းအတွက်မူ ချိုဂီချူလ်ကို စောင့်ကြည့်ရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။
“သူ တုန်လှုပ်နေတာပဲ။” ဝူဆောင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။
ချိုဂီချူလ်သည် ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် ဖန်သားပြင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ဝူဆောင်းသည် ဤအခြေအနေကို အလွန်နှစ်သက်မိသည်။
“ကောင်စုတ်! ဒါက မင်းအတွက် အစပဲ ရှိသေးတယ်။”
ချိုဂီချူလ်သည် ဆုံးရှုံးမှုများကို ပြန်လည်ဖြည့်ဆည်းရန်အတွက် Bit Trading ၏ ငွေပေးချေမှုများကို ခေတ္တရပ်ဆိုင်းပေးဖို့ ဂျောင်ဂျင်စပ်ကို ထပ်မံတောင်းဆိုလိမ့်မည်ဟု ဝူဆောင်း သိထားသည်။ သို့သော်လည်း ဝူဆောင်းသည် ထိုအရာကို မဖြစ်မြောက်အောင် တားဆီးရန် စီစဉ်ထားသည်။ သူသည် ချိုဂီချူလ်၏ ငွေကြေးအားလုံးကို ဆုံးရှုံးသွားစေရမည်။ ထို့ပြင် ချိုဂီချူလ်ကို သူ၏ ချမ်းသာသော သူငယ်ချင်းများထံမှ ငွေချေးရသည့်အခြေအနေအထိ ရောက်အောင်လည်း ဝူဆောင်း ပြင်ဆင်ထားသည်။
ဝူဆောင်းသည် သူ၏ ကုတ်အင်္ကျီကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ KYLO အစည်းအဝေးသို့ တက်ရောက်ရမည့်အချိန် ရောက်လာပြီဖြစ်သည်။
***
ဝူဆောင်း ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် လူတိုင်းက သူ့ကို စိုက်ကြည့်ကြသည်။ ရှင်ဆယ်မီလည်း ချွင်းချက်မဟုတ်ပေ။ သူမက သူ့ကို လက်ပြနှုတ်ဆက်သော်လည်း ဝူဆောင်းက သူမဘက်ကို လှည့်မကြည့်ပေ။
ပုံမှန်အတိုင်းပင် ဝူဆောင်းသည် လူအများ၏ ဝိုင်းရံခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ ဝူဆောင်းသည် ထိုအုပ်စုနှင့်အတူ သက်သောင့်သက်သာပင် စကားပြောဆိုနေသည်။
“ဟားဟား၊ ကျွန်တော်လည်း ဘစ်ကွိုင်မှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံနေပါတယ်။”
“ဒါဆိုရင် အနာဂတ်ကောင်းမယ်လို့ ထင်လို့လား။”
“အင်း၊ အဲဒီလိုပဲ ထင်မိတာပဲ။”
လူများသည် ဝူဆောင်း၏ စကားတစ်ခွန်းချင်းစီကို ဂရုတစိုက် နားထောင်နေကြသည်။ သူတို့သည် အချင်းချင်း တိုးတိုးလေး ပြောဆိုနေကြသည်။
“ဟေ့၊ ချိုဂီချူလ်က ငါတို့ကို သူနဲ့အတူ ဘစ်ကွိုင်မှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ ပြောမသွားဘူးလား။”
“ဟုတ်တယ်လေ!”
“မင်းတို့ လုပ်လိုက်ကြလား။”
“မလုပ်ပါဘူး၊ ငါကတော့ စဉ်းစားကြည့်ဦးမယ်လို့ပဲ ပြန်ပြောလိုက်တယ်။”
“ငါကတော့ နည်းနည်းပဲ ရင်းထားတယ်။ ထပ်ပြီး ရင်းသင့်မလား မသိဘူး။”
ချိုဂီချူလ်သည် အခန်းထဲရှိ လူတိုင်းကို လိုက်မေးထားပုံရသည်။
လူတစ်ယောက်က ဝူဆောင်းကို မေးလိုက်သည်။ “ဒါဆိုရင် ဆက်စပ်လုပ်ငန်းတွေမှာပါ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ ဆက်လုပ်တော့မလို့လား။”
“ခရစ်တိုငွေကြေးရဲ့ တိုးတက်မှုနှုန်းက တစ်ချိန်ချိန်မှာ နှေးကွေးသွားမှာမို့လို့ ကျွန်တော်က တခြားဘဏ္ဍာရေးကဏ္ဍတွေကို ပိုပြီး အာရုံစိုက်နေတာပါ။”
ရုတ်တရက် ရှင်ဆယ်မီက ဝူဆောင်း၏ လက်မောင်းကို ဆွဲလိုက်သည်။ “ကျွန်မနဲ့ ခဏလောက် သီးသန့် စကားပြောလို့ရမလား။”
“ဒီမှာ ပြောလို့မရတဲ့ ကိစ္စမျိုးမို့လား။”
ရှင်ဆယ်မီက သူ့ကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ “ဒါဆိုရင် ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး ဘစ်ကွိုင်အကြောင်း ပြောနေရတာလဲဆိုတာ လူတိုင်းကို ရှင်းပြပေးလို့ ရမလား။”
ဝူဆောင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူမနောက်သို့ လိုက်သွားသည်။ သူတို့နောက်ကို လိုက်ရန် ကြိုးစားသူများကို ဝူဆောင်း၏ ကိုယ်ရံတော်များက တားဆီးလိုက်ကြသည်။ KYLO စည်းမျဉ်းအရ မည်သူမျှ ကိုယ်ပိုင်ကိုယ်ရံတော် ခေါ်ဆောင်ခွင့်မရှိသော်လည်း မည်သူမျှ စောဒကမတက်ကြပေ။
သီးသန့်အခန်းထဲတွင် ရှင်ဆယ်မီက ဝူဆောင်းကို ပြောလိုက်သည်။ “ရှင် ဒီနေ့ ဒီကို လာတာ ဘစ်ကွိုင်အကြောင်း ပြောဖို့ဆိုတာ ကျွန်မ သိလိုက်ပြီ။”
ဝူဆောင်းသည် ရှင်ဆယ်မီကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
ရှင်ဆယ်မီက ဆက်ပြောသည်။ “ရှင်က ရည်ရွယ်ချက်ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မရှိဘဲ ဘာမှ လုပ်တဲ့သူမျိုး မဟုတ်ဘူးလေ။”
ဝူဆောင်းသည် ရှင်ဆယ်မီ၏ ထက်မြက်သော စူးစမ်းနိုင်စွမ်းကြောင့် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ထိုအံ့သြမှုကို ဖုံးကွယ်ထားလိုက်သည်။
သူက ပြန်မေးလိုက်သည်။ “ကျွန်တော့်ကို ဘာပြောချင်တာလဲ။”
“နူရီဖိုင်းနန့်စ်ရဲ့ အနာဂတ်အတွက် ရှင် ဘာတွေ အာမခံနိုင်မလဲ။ ဘယ်လို အာမခံချက်မျိုးတွေ ပေးနိုင်မလဲ။”
“နူရီကတော့ အနာဂတ်မှာ အဆင်ပြေမှာပါ။”
“BNP၊ Nomura၊ ICBC၊ အခုဆိုရင် JP ပါ။ ရှင်က အားလုံးနဲ့ ‘မိတ်ဖက်’ ဖြစ်နေတာပဲ။” ရှင်ဆယ်မီသည် နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။ “ဒီအဖွဲ့အစည်းတွေက ကျွန်မကုမ္ပဏီထက် ပိုကြီးပြီး ပိုကောင်းတယ်ဆိုတာ ကျွန်မ သိပါတယ်။ အဲဒါကြောင့်လည်း ကျွန်မ သိချင်တာပါ။ နူရီဖိုင်းနန့်စ်က ဒီလောက်နဲ့ ပြီးဆုံးသွားပြီလား။”
ဝူဆောင်းသည် နှုတ်ခမ်းတစ်ဖက်ကို တွန့်ကွေးကာ ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။ “အဲဒီလိုသာ ပြောလိုက်ရင်ရော၊ ရှင်က KND အသိုင်းအဝိုင်းကနေ ထွက်သွားမှာလား။”
“မထွက်ပါဘူး။ ကုမ္ပဏီက ရှင့်လက်အောက်မှာပဲ ဆက်ရှိနေမှာပါ။ ဒီလုပ်ငန်းလောကမှာ တစ်ကိုယ်တော် ရင်ဆိုင်နေရတာထက် ရှင့်လက်အောက်မှာပဲ နေရတာ ပိုကောင်းပါတယ်။”
“ဒါကို ရှင့်အဖေကရော သဘောတူရဲ့လား။”
“ဟုတ်ကဲ့။ သူ ကိုယ်တိုင်ပဲ ရှင်နဲ့ လာတွေ့ချင်တာ၊ ဒါပေမဲ့ ရှင့်ဖုန်းနံပါတ်က ပြောင်းသွားလို့ပါ။”
ဝူဆောင်းသည် ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်လိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “010-XXXX-XXXX ပါ။ ကျွန်တော့်ဖုန်းနံပါတ်သစ်ပါ။ သူ ဘယ်အချိန်မဆို ဖုန်းဆက်လို့ရပါတယ်။”
ရှင်ဆယ်မီသည် သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။
ဝူဆောင်းက ဆက်မေးသည်။ “ဒါပဲလား။”
“ရှင် ဘာလို့ လူတွေကို ဘစ်ကွိုင်မှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ ပြောနေတာလဲ။”
ကံကောင်းစွာဖြင့် ရှင်ဆယ်မီသည် ဝူဆောင်းနှင့် ချိုဂီချူလ်တို့ကြားက ဆက်စပ်မှုကို မသိရှိသေးပုံရသည်။ ဝူဆောင်း ထရပ်လိုက်သည်။
“အဲဒီအကြောင်းကို နောက်မှ စကားပြောကြတာပေါ့။ ကျွန်တော့်မှာ အခု လုပ်စရာလေးတွေ ကျန်သေးတယ်။”
ရှင်ဆယ်မီလည်း ထရပ်လိုက်သည်။ ဝူဆောင်းသည် သူမနှင့် အလှမ်းဝေးလွန်းနေပြီဆိုတာ သူမ သိလိုက်ရသည်။ သူသည်လည်း ယခုအခါ အလွန်ကြီးမားနေပြီ။ သူ လိုချင်လျှင် နူရီဖိုင်းနန့်စ်ကိုပင် ပိတ်ပစ်နိုင်လောက်အောင် ကြီးမားနေပြီဖြစ်သည်။
***
KYLO ပါတီမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ဝူဆောင်းသည် ကမ္ဘာကျော် တက္ကသိုလ်များမှ ပါမောက္ခချုပ်များနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။
ဟာဗတ်။ စတန်းဖို့ဒ်။ အမ်အိုင်တီ (MIT)။
ပါမောက္ခချုပ်များသည် ဝူဆောင်းကို ဝိုင်းရံထိုင်နေကြသည်။
ဝူဆောင်းက သူတို့ကို ပြောလိုက်သည်။ “ဒေါ်လာ သန်း ၁၀၀ နဲ့ စကြရအောင်။”
ပါမောက္ခချုပ်များ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
“ဒေါ်လာ သန်း ၅၀၀။”
ထိုသူများမှာ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
“ဒေါ်လာ သန်း ၁,၀၀၀။”
လှူဒါန်းငွေပမာဏမှာ ဒေါ်လာသန်း ၁,၀၀၀ အထိ ရောက်ရှိသွားသည်။
စတန်းဖို့ဒ်တက္ကသိုလ်မှ ပါမောက္ခချုပ်က ဝူဆောင်းကို စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။ “ခင်ဗျား၊ ငွေကြေးအမြောက်အမြား လှူဒါန်းရုံနဲ့တော့ ကျောင်းသားတစ်ယောက်ကို ကျွန်တော်တို့ လက်ခံပေးလို့ မရပါဘူး။”
ဝူဆောင်းက ပြန်ဖြေသည်။ “ဒေါ်လာ သန်း ၂,၀၀၀။”
ပါမောက္ခချုပ်သုံးဦးလုံး တုန်ရီသွားကြသည်။ ၎င်းမှာ ကျောင်းသုံးကျောင်း တစ်နှစ်စာ ရရှိသည့် အလှူငွေထက် ပိုများနေသည်။ ပါမောက္ခချုပ်များသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် လှည့်ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့အားလုံး လက်မြှောက်ချင်နေပုံရသည်။
ဝူဆောင်းက ဖြည်းညှင်းစွာ ဆက်ပြောသည်။ “ပြီးတော့ ဒီငွေပမာဏကို လာမယ့် ၅ နှစ်အတွင်း နှစ်တိုင်း လှူဒါန်းပေးသွားမှာပါ။”
MIT မှ ပါမောက္ခချုပ်က အရင်ဆုံး လက်မြှောက်လိုက်သည်။ ကျန်နှစ်ဦးလည်း လိုက်မြှောက်သော်လည်း နောက်ကျသွားပြီဖြစ်သည်။ ဝူဆောင်းသည် MIT ပါမောက္ခချုပ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
“မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော်တို့ကသာ ကျေးဇူးတင်ရမှာပါ!”
“MIT ကို ကမ္ဘာ့အကောင်းဆုံး ကျောင်းဖြစ်လာအောင် အတူတူ ကြိုးစားကြရအောင်။”
ကျန်ပါမောက္ခချုပ်နှစ်ဦးမှာ မကျေမနပ်ဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်နေကြသည်။
“ဟုတ်ကဲ့၊ ခင်ဗျား။ ရှင့်ကျောင်းသားတွေ ကျွန်တော်တို့ ကျောင်းမှာ အမြန်ဆုံး တက်ရောက်နိုင်အောင် ကျောင်းမူဝါဒအသစ်ကို ကျွန်တော် ချက်ချင်း ရေးဆွဲပေးပါ့မယ်။”
***
ဝူဆောင်းသည် ဆွတ်ဂျင်မြောင်နှင့် တွေ့ဆုံလိုက်သည်။ “MIT က သူတို့ကို လက်ခံဖို့ သဘောတူလိုက်ပြီ။ လာမယ့် ၄ နှစ်အတွက် ပညာသင်ဆုအပြည့်အဝအပြင် ဘွဲ့လွန်အစီအစဉ်ကိုပါ အခမဲ့ တက်ရောက်နိုင်မယ်။ ကျန်တာကတော့ ခင်ဗျားရဲ့ ကလေးတွေ ကြိုးစားဖို့ပဲ လိုတော့တယ်။”
ဆွတ်ဂျင်မြောင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
“ပြီးတော့ သူတို့ ကျောင်းမပြီးမချင်း ၂၄ နာရီပတ်လုံး လုံခြုံရေးအဖွဲ့နဲ့ စောင့်ရှောက်ပေးထားမယ်။ ဒေယန်း ပျက်စီးသွားရင်တော့ လိုတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။”
ဆွတ်ဂျင်မြောင်က ထပ်ပြောသည်။ “ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
“ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ လုပ်ဖို့ ကျန်တာက ချိုတေးမင်ကို ဖြိုချဖို့ပဲ ရှိတော့တယ်။”
ဆွတ်ဂျင်မြောင် ခေါင်းညိတ်သည်။
ဝူဆောင်းက ဆက်ပြောသည်။ “ခင်ဗျား ယူလာတဲ့ စာရွက်စာတမ်းတွေကို ကျွန်တော် ဖတ်ကြည့်ပြီးပြီ။ ချိုတေးမင်ကို ထောင်ချဖို့ လုံလောက်တဲ့ အထောက်အထားတွေ အပြည့်ပါပဲ။”
ဆွတ်ဂျင်မြောင်သည် အသံကို လျှော့ချကာ ပြန်ဖြေသည်။ “အမြဲတမ်း သတိထားဖို့ လိုတယ်။ ချိုတေးမင်က အရူးတစ်ယောက်လိုပဲ။ သူ ဘာလုပ်မလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူး။ ဒေယန်း ပြိုလဲသွားရင်တောင် သူ တစ်ခုခု လုပ်ဖို့ ကြိုးစားဦးမှာပဲ။”
ဝူဆောင်းကတော့ စိုးရိမ်ဟန် မရှိပေ။
သူက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “သူ့ရဲ့ အာဏာက ဘယ်ကလာတယ်လို့ ခင်ဗျား ထင်လဲ။”
“ငွေလေ။”
“အတိအကျပါပဲ။ ကျွန်တော် သဘောတူပါတယ်။ အဲဒါကြောင့်ပဲ သူ့ရဲ့ ငွေအားလုံးကို ကျွန်တော်တို့ သိမ်းယူမှာ။”
“ခင်ဗျား အောင်မြင်မှာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် စိုးရိမ်မိတာ မတားနိုင်ဘူး။”
“မစိုးရိမ်ပါနဲ့။ ကျွန်တော် သူ့ကို တာဝန်ယူလိုက်ပါ့မယ်။”
***
ချိုတေးမင်သည် မပျော်မရွှင် ဖြစ်နေသည်။
တစ်ခုခု မကောင်းတာ ဖြစ်တော့မယ်ဆိုတာ သူ ခံစားနေရသည်။ သူ၏ ရုံးခန်းသို့ ရောက်သောအခါ စားပွဲပေါ်တွင် စာအိတ်တစ်အိတ် ရှိနေသည်။
“နုတ်ထွက်စာ?”
ဆွတ်ဂျင်မြောင်ဆီမှ ဖြစ်သည်။
“ဒီကောင်စုတ်ကတော့။”
ချိုတေးမင် မယုံနိုင်ပေ။ သူသည် လုံခြုံရေးအဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကို ဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။ ရရှိသည့် ရှင်းပြချက်မှာ လက်ခံနိုင်စရာ မရှိပေ။
“ဘာ? သူ အိမ်မှာ မရှိဘူး? ဒါဆိုရင် သူ့ကို ရှာစမ်း!”
ရုတ်တရက် ချိုတေးမင် တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်သွားသည်။
“မဖြစ်နိုင်တာ…”
သူသည် စိန်တိုက် (Safe) ကို ဖွင့်ပြီး လျှို့ဝှက်ရန်ပုံငွေစာရင်းများကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် အရာအားလုံး ရှိနေသေးသည်။
“ဒါပေမဲ့ သူက ဒီအချက်အလက်တွေကို မိတ္တူကူးထားခဲ့ရင်ရော…”