အခန်း ၁၇၃။ <ဒင်္ဂါးပြား၏ နှစ်ဖက်>
ဂျန်ဂွမ်းချူလ်က ဝူဆောင်းကို ကြည့်ပြီး သွားဖြဲရယ်ကာ စနောက်လိုက်သည်။ “မင်းကို ကိုရီးယားရဲ့ အိမ်ထောင်ပြုဖို့ အကောင်းဆုံးလူပျိုကြီးအဖြစ် မဲပေးရွေးချယ်ကြတယ်ဆိုပါလား!”
ဝူဆောင်းက ပြုံးစိစိဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ “ဟားဟား၊ ဝမ်းနည်းစရာကောင်းတာက ခင်ဗျားက အဆင့် (၇) မှာပဲ ရှိသေးတာကိုး။”
“ဘာ… ဘာပြောတယ်?”
“ကျွန်တော် ပြောသားပဲ၊ နံပါတ်တစ်ဖြစ်အောင် ကြိုးစားပါလို့! ကျွန်တော့်ကို ကျော်တက်ဖို့ ခက်ခဲမယ်ဆိုတာတော့ သိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံး နံပါတ်နှစ်တော့ ဖြစ်သင့်တာပေါ့။”
ဂျန်ဂွမ်းချူလ်က မျက်လုံးကိုမှိတ်ကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။
ဝူဆောင်းက စကားကို ဆက်ပြောသည်။ “ဟားဟား၊ ကျွန်တော်က အခုမှ အသက် ၂၀ ကျော်ပဲ ရှိသေးတာ၊ ခင်ဗျားကတော့ အိုလိုက်တာဗျာ! ဘယ်တော့များမှ အိမ်ထောင်ပြုမှာလဲ?”
“ဟေ့ကောင်!”
“ခင်ဗျားမိဘတွေတောင် ကျွန်တော့်ကို ဖုန်းဆက်ပြီး သူတို့ ဘယ်လောက် စိတ်ပူနေရကြောင်း ပြောပြနေတာ!”
ဂျန်ဂွမ်းချူလ်မှာ ချွေးပြန်လာသည်။ “တော်စမ်းပါကွာ၊ ဒါ မင်းနဲ့မဆိုင်ပါဘူး။ ငါ့အဆင်သင့်ဖြစ်တဲ့အခါမှပဲ အိမ်ထောင်ပြုမှာပါ။”
“သဘောလေ။”
“…”
ဝူဆောင်းကို စကားနိုင်လုဖို့ မဖြစ်နိုင်မှန်း သိတာကြောင့် ဂျန်ဂွမ်းချူလ်က စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။
“မင်းကို တိုင်းမ် (Times) မဂ္ဂဇင်းက အင်တာဗျူးမယ်ဆိုတာ ကြားလိုက်တယ်။”
“ဟုတ်တယ်။ သူတို့က ကျွန်တော့်ကို မျက်နှာဖုံးမှာတောင် တင်ချင်နေကြတာ။ ဒီနှစ်ရဲ့ လူငယ်စီးပွားရေးခေါင်းဆောင်အဖြစ် ရွေးချယ်ခံထားရတာလေ။”
“ဘယ်လိုခံစားရလဲ? တိုင်းမ် (Times) လေ!!!”
“ဘာမှ မခံစားရပါဘူး။ ကျွန်တော် တကယ်စိတ်ဝင်စားတာက တိုင်းမ်မဂ္ဂဇင်းကုမ္ပဏီကို ဝယ်ပစ်လိုက်ဖို့ပါ။”
“မင်းက ကမ္ဘာပေါ်က ရှိသမျှအရာအားလုံးကို ဝယ်ချင်နေတာလား… ဟုတ်လား?”
“ဟားဟား၊ ကျွန်တော် လုပ်နိုင်မယ်လို့ မထင်ဘူးလား?”
“အင်း?”
“စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော် မလုပ်ပါဘူး။ ကျွန်တော့်မှာ အချိန်မှ မရှိတာ။”
ဂျန်ဂွမ်းချူလ်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ဝူဆောင်း၏ နောက်ပြောင်မှုများကို သူ နားမလည်နိုင်ပေ။
ဂျန်ဂွမ်းချူလ်က စကားကို ထပ်လွှဲလိုက်သည်။
“ငါတို့နေ့တိုင်း ဒေါ်လာသန်းပေါင်းများစွာ ရှာနေကြတာပဲ၊ နောက်ထပ် ဘာဆက်လုပ်မလဲ?” ဂျန်ဂွမ်းချူလ်က ဝူဆောင်း၏ အစီအစဉ်ကို သိချင်နေသည်။
ဝူဆောင်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “ကျွန်တော်ထင်တာတော့ ဆန်းယောင်းအော်တို (Sungyong Auto) ကို အာရုံစိုက်ရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီ။”
“ဘယ်လိုမျိုးလဲ?”
“လျှပ်စစ်ကားနဲ့ ကိုယ်တိုင်မောင်းနှင်တဲ့ကားတွေအတွက် အထူးပြုတဲ့ ကုမ္ပဏီတစ်ခုအဖြစ် ကြီးထွားအောင် လုပ်မှာ။ အဲဒီအတွက် AI ကျွမ်းကျင်သူတွေကို အများကြီး ထပ်ခေါ်ဖို့ စဉ်းစားနေတယ်။”
“ပြီးတော့ကော?”
“အသေးစိတ်တော့ မရှိသေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကုမ္ပဏီအနည်းငယ်ကို ထပ်ဝယ်ပြီး တိုင်းမ်မဂ္ဂဇင်း အင်တာဗျူးမှာ ဘစ်မိန်း (Bitmain) အကြောင်း ထည့်ပြောဖို့ စဉ်းစားထားတယ်။”
ဂျန်ဂွမ်းချူလ်က သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။ “ဘစ်မိန်းက တကယ်ပဲ အမြတ်ရတဲ့ ကုမ္ပဏီ ဖြစ်လာပါ့မလား?”
“ခင်ဗျား စိတ်ကူးကြည့်နိုင်တာထက် ပိုကြီးမားလာလိမ့်မယ်။”
ဘစ်ကွိုင် (Bitcoin)။
ဝူဆောင်းက ဤခရစ်တိုငွေကြေးကို မကြာခင်မှာပဲ လူသိများလာစေရန် စီစဉ်ထားသည်။ အချိန်တန်လျှင် ချိုဂီချူလ်ကိုလည်း ဝင်ပါလာစေမည်။
“ပြီးရင် ဘာဆက်လုပ်မလဲ?”
“ဒေါ်လာရဲ့ အဆုံးသတ်ပေါ့။”
“ဘာ… ဘာပြောတယ်?”
ဝူဆောင်းက ပြန်မဖြေဘဲ ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်ကိုသာ ငေးကြည့်နေလိုက်သည်။ သူက ဒီအကြောင်းကို ပြောပြဖို့ အချိန်မတန်သေးဟု ယူဆထားသည်။
***
ကိုရီးယားစီးပွားရေးအေဂျင်စီ ရုံးခန်း။
ချိုဂီချူလ်က တိုင်းမ်မဂ္ဂဇင်းကို ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
“ဘာလို့ လူတိုင်းက သူ့ကို ဒီလောက်ထိ ကြီးမြတ်တယ်လို့ ထင်နေကြတာလဲ?”
“၂၀၁၁ ခုနှစ်ကို ဦးဆောင်မည့်သူ။”
“ငွေကြေး၏ ဘုရားသခင်။”
“ကန်ဝူဆောင်း။”
ဒါက တိုင်းမ်မဂ္ဂဇင်းက ဝူဆောင်းကို ပေးထားသော အမည်ပြောင်ဖြစ်သည်။ ငွေကြေး၏ ဘုရားသခင်။
ချိုဂီချူလ်က မကျေမနပ်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
ရုတ်တရက် ရုံးဖုန်း မြည်လာသည်။ သူဖုန်းကို ကိုင်လိုက်သောအခါ ဝူဆောင်း၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ “ကျွန်တော့်ရုံးခန်းကို လာခဲ့ပေးပါ။”
ချိုဂီချူလ်က စိုးရိမ်တကြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
ဝူဆောင်း၏ ရုံးခန်းသည် (၁၀) လွှာတွင် ရှိသည်။ ချိုဂီချူလ်က စိုးရိမ်စွာဖြင့် ထိုင်လိုက်သည်။
ဝူဆောင်းက သူ့ရှေ့ရှိ အစီရင်ခံစာကို ဖတ်ရှုပြီး ချိုဂီချူလ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
“အင်း…” ဝူဆောင်းက သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။
ချိုဂီချူလ်၏ စိတ်ဖိစီးမှုမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သွားသည်။ သူ့နေရာသည် မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေသည်။ ဝူဆောင်း၏ အမျက်ဒေါသနှင့်သာ ကြုံရပါက ဒေယန်းကော်ပိုရေးရှင်းအပေါ် ဆိုးကျိုးသက်ရောက်သွားနိုင်သည်။
ဝူဆောင်းက နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကို ပြောလိုက်သည်။ “ဒီအစီရင်ခံစာက ပိုကောင်းတယ်။ အရင်က ဘာလို့ ဒီလိုမျိုး မလုပ်နိုင်ခဲ့တာလဲ?”
ချီးကျူးစကား။
ဒါဟာ ဝူဆောင်းဆီကနေ သူရလိုက်တဲ့ ပထမဆုံးသော ချီးကျူးစကားဖြစ်သည်။ ခံစားရတာ မဆိုးလှပေ။ ချိုဂီချူလ် ပြုံးမိလုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။
“ကောင်းပါတယ်။ နိဒါန်းနဲ့ အဓိကအပိုင်းတွေအားလုံးက တိုတိုနဲ့ လိုရင်းရောက်တယ်။ ပြင်စရာ ဘာမှမတွေ့ဘူး။”
ချိုဂီချူလ်က ပျော်ရွှင်မှုကို မနည်းထိန်းထားရသည်။
သူက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “ဟုတ်ကဲ့၊ ဥက္ကဋ္ဌ။”
“ဆက်ပြီး ကြိုးစားပါ။”
“ဟုတ်ကဲ့။”
ဝူဆောင်းသည် ယခုအချိန်တွင် ကမ္ဘာ့အချမ်းသာဆုံးပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်နိုင်ချေများသည်။ သူသည် အလျင်မြန်ဆုံး ကြီးထွားလာသော စီးပွားရေးသမား ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော ကြီးမြတ်သူ၏ ချီးကျူးစကားကြောင့် ချိုဂီချူလ်မှာ ဝမ်းသာလွန်း၍ ရူးမတတ် ဖြစ်နေသည်။
ချိုဂီချူလ် ထွက်သွားပြီးနောက် ဝူဆောင်း ရယ်မောလိုက်သည်။ “ဒီကောင်ကတော့ အူကြောင်ကြောင်ပါလား။”
ဒါဟာ သူ ယခင်ဘဝက ချိုဂီချူလ်ဆီကနေ သင်ယူခဲ့ရတဲ့ နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ သူတို့ အောက်ဆုံးရောက်တဲ့အထိ ဝေဖန်ပြီး အပြစ်ပေးရမည်။ ပြီးမှ ချီးကျူးစကား အနည်းငယ် ပြောပေးလိုက်ရမည်။ သူတို့သည် ထိုရှားပါးသော ချီးကျူးစကားအတွက် ကျေးဇူးတင်သွားလိမ့်မည်။
ဝူဆောင်း စိတ်ကျေနပ်နေသည်။ ချိုမြိန်သော လက်စားချေမှုပင်။
“ဒါက အစပဲ ရှိသေးတယ်။ သူ့ကို ဘစ်ကွိုင်တွေမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခိုင်းပြီးမှ ဖျက်ဆီးပစ်မယ်။” ဝူဆောင်းက တဟားဟား ရယ်မောလိုက်သည်။ “ဟားဟား၊ တကယ့်ကို ပျော်စရာကောင်းမှာပဲ။”
***
သူ့နေရာသို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ချိုဂီချူလ်က မဂ္ဂဇင်းကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ ဝူဆောင်းကို ယခုအခါ မျက်နှာဖုံးတွင် ကြည့်ရတာ အရင်လောက် မဆိုးတော့ပေ။ သူ အနည်းငယ်ပင် ပြုံးမိသေးသည်။
ချိုဂီချူလ်က ဝူဆောင်း၏ အင်တာဗျူးပါသော စာမျက်နှာများကို လှန်ကြည့်လိုက်သည်။
“သူ တိုင်းမ်ကို ဘာတွေ ပြောခဲ့တာလဲ?”
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်၊ အများအားဖြင့် သူ့လုပ်ငန်းနှင့် အနာဂတ်အစီအစဉ်များအကြောင်း ဖြစ်သည်။ စကားလုံးတစ်လုံးက ချိုဂီချူလ်၏ အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်သည်။
“ဘစ်ကွိုင် (Bitcoin)?”
ဝူဆောင်း အရင်က ဤစကားလုံးကို ပြောခဲ့ဖူးသည်ကို သူ အမှတ်ရလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ဘစ်မိန်း (Bitmain) တွင် အရောင်းအဝယ်ပြုလုပ်သော ခရစ်တိုငွေကြေးများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။
“AI၊ ကိုယ်တိုင်မောင်းနှင်တဲ့ကားနဲ့ ဘလော့ချိန်း (Blockchain) တွေက အနာဂတ်ပဲ။”
“ဘစ်ကွိုင်လို့ခေါ်တဲ့ ငွေကြေးကတစ်ဆင့် ဘလော့ချိန်းက ဆက်လက်တိုးတက်လာလိမ့်မယ်။ ဘစ်ကွိုင်က တစ်နေ့ကျရင် လက်ရှိငွေကြေးစနစ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ပြီး ကမ္ဘာပေါ်မှာ အကျော်ကြားဆုံး ဒစ်ဂျစ်တယ်ငွေကြေး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။”
“မင်းတို့ ထင်ထားတာထက် ပိုမြန်မြန် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။”
“ဒီစကားလုံးနှစ်ခုကို မှတ်ထားပေးပါ။ ဘလော့ချိန်းနဲ့ ဘစ်ကွိုင်။”
ချိုဂီချူလ်က အင်တာနက်ပေါ်တွင် ထိုစကားလုံးများကို အမြန်ရှာဖွေလိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် ကိုရီးယားတွင် အွန်လိုင်း၌ အရှာအဖွေအများဆုံး စကားလုံးများ ဖြစ်နေနှင့်ပြီ။ သူက ဂျောင်ဂျင်စပ်ကို အသေးစိတ်သိရအောင် ဖုန်းဆက်လိုက်သော်လည်း သူ ပြန်မဖြေပေ။
“ဘစ်ကွိုင်… ဘစ်ကွိုင်…”
***
[အော်တို-စကေးလ် (Auto-Scale) လုပ်ဆောင်နေသည်…]
[အော်တို-စကေးလ် လုပ်ဆောင်နေသည်…]
[အော်တို-စကေးလ် လုပ်ဆောင်နေသည်…]
[အော်တို-စကေးလ် လုပ်ဆောင်နေသည်…]
ပေါ့ပ်အပ် (Popup) ပေါ်လာပြီးနောက် မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် နောက်ထပ် ဆာဗာတစ်ခု တည်ဆောက်ပြီးသွားသည်။
“ဖရန့်အန်း (Frontend) ၃ ခု၊ ဘက်အန်း (Backend) ၅ ခု။ ပြီးသွားပြီ။”
“ချိတ်ဆက်မှု ကြန့်ကြာတာကို ပြင်ဆင်ပြီးပြီ။”
“အခုပဲ ကြေညာချက်ကို တင်လိုက်တော့မယ်။”
“ဖုန်းဆက်မေးမြန်းမှုတွေကြောင့် ကောလ်စင်တာက ရူးလုမတတ် ဖြစ်နေပြီ။”
ဘစ်မိန်းရုံးခန်းမှာ အလုပ်ရှုပ်နေသည်။ ဝန်ထမ်းများက မော်နီတာများကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေကြသည်။
“ဥက္ကဋ္ဌခင်ဗျာ၊ ဒါက မလုံလောက်သေးဘူး။ ဆာဗာတွေ ထပ်လိုတယ်။ ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားရင် ဆာဗာတွေ ထပ်ပိတ်သွားလိမ့်မယ်။” ပက်ဂျောင်ဟွန်းက ဂျောင်ဂျင်စပ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဂျောင်ဂျင်စပ်က စိုးရိမ်တကြီး ပြန်ပြောသည်။ “ဒါက တည်ဆောက်ပုံဆိုင်ရာ ပြဿနာပါ။ အခြေအနေ တိုးတက်ချင်ရင် ဒါကို ပြင်မှ ဖြစ်မယ်။”
“ဆာဗာအသစ်တစ်ခု ထိန်းသိမ်းဖို့ ဘယ်လောက်ကုန်ကျလဲဆိုတာ မင်းသိလား? တစ်လကို ဒေါ်လာ ၄၀၀။ ဒေါ်လာ ၄၀၀ လေ!”
ဂျောင်ဂျင်စပ်က ပြန်ဖြေသည်။ “တောင်းပန်ပါတယ်။”
“တိုင်းမ်မဂ္ဂဇင်းကြောင့် အသုံးပြုသူတွေ ရုတ်တရက် တိုးလာတာ။ ဆာဗာတွေ ထပ်တိုးဖို့က နောက်မှ လုပ်လို့ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခုချက်ချင်း လိုအပ်တာက ပရိုဂရမ်ကို ပြင်ဆင်ဖို့ပဲ။ နားလည်လား?”
“ဟုတ်ကဲ့၊ ဥက္ကဋ္ဌ။”
“ကဲ၊ အလုပ်စလုပ်ကြရအောင်။”
ဝူဆောင်းက သူ့ရုံးခန်းထဲမှနေ၍ ထိုမြင်ကွင်းကို ခိုးကြည့်နေသည်။
ပက်ဂျောင်ဟွန်း ရုံးခန်းထဲသို့ ဝင်လာသောအခါ ဝူဆောင်းက ချီးကျူးလိုက်သည်။ “သူငယ်ချင်း၊ ကျွန်တော် တကယ်ပဲ သဘောကျတယ်။ ဝန်ထမ်းတွေကို ကိုင်တွယ်တဲ့နေရာမှာ မင်း တကယ်တော်တာပဲ။”
“ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အခြေအနေက အဆင်မပြေတော့ဘူး။ မင်းသိတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ဘစ်မိန်းအတွက် လူအများကြီး ခေါ်ထားတာလေ။” ဝူဆောင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သောအခါ ပက်ဂျောင်ဟွန်းက ဆက်ပြောသည်၊ “လူတွေက ဂျောင်ဂျင်စပ်ကို သနားနေကြတယ်။”
“အင်း…”
“လူတွေက ကျွန်တော့်ကို မုန်းနေကြတယ်။”
“ဒါပေမဲ့ မင်းက တခြားသူတွေကို ဂျောင်ဂျင်စပ်ကို ဆက်ဆံသလိုမျိုး မဆက်ဆံပါဘူး။”
“ကျွန်တော် သူ့ကို ဘယ်လိုဆက်ဆံလဲဆိုတာ လူတွေ မြင်နေရတာပဲ။ သူတို့က ကျွန်တော့်ကို ကွယ်ရာမှာ ပြောနေကြတယ်။ ကျွန်တော် ဒီအတိုင်း ဆက်လုပ်သွားဖို့ တကယ်ပဲ အဆင်ပြေပါ့မလား?”
“အင်း၊ မင်း လုပ်စရာရှိတာ လုပ်ပြီးသွားပြီလို့ ထင်တယ်။ အခု မင်း စောင့်ကြည့်ရမှာက ဝန်ထမ်းတွေ ဘစ်ကွိုင်တွေကို ခိုးရောင်းမစားအောင်ပဲ။ အဲဒီလို လုပ်တာ မိသွားရင်တော့ လစာဖြတ်တာ ဒါမှမဟုတ် အလုပ်ထုတ်တာပဲ ရှိမယ်။”
“ဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော် ဒါကို ရုံးရဲ့ တရားဝင် စည်းကမ်းချက်တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီးသားပါ။”
“ဟားဟား၊ ကောင်းပြီလေ။”
ဝူဆောင်းက မကောင်းဆိုးဝါးတစ်ကောင်လို ပြုံးစိစိလုပ်ရင်း ဂျောင်ဂျင်စပ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
‘ဒါပေမဲ့ ဂျောင်ဂျင်စပ်ကတော့ ဒီကိစ္စမှာ ပါလာမှာပဲ။ သူ ပါလာကို ပါလာရလိမ့်မယ်။’
ပက်ဂျောင်ဟွန်းက ဝူဆောင်း၏ ထိုအမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တစ်ချက် တုန်လှုပ်သွားသည်။