ချမ်းသာခြင်းနတ်ဘုရား

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Chapter 171: <Richest of them all>

အခန်း ၁၇၁။ <သူတို့အားလုံးထဲတွင် အချမ်းသာဆုံး>

ချိုဂီချူလ်သည် သွားများကိုကြိတ်ကာ "ဟုတ်ကဲ့၊ နားလည်ပါပြီ" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ဝူဆောင်းက သူ့ကို အမိန့်ပေးသည့်ပုံစံဖြင့် "ဒါက ဒေယန်းမဟုတ်ဘူးဆိုတာ မှတ်ထား" ဟု ခပ်ပြတ်ပြတ်ပြောလိုက်သည်။

ချိုဂီချူလ်မှာ သက်ပြင်းကို အကြီးအကျယ်ချလိုက်ရသည်။ ဒေယန်းမှ သူ့လက်ထောက်ဖြစ်သူက ချိုတေးမင်ထံသို့ ချက်ချင်းပင် စာတိုပေးပို့လိုက်သည်။

“ဆက်ဆံရေး ပိုဆိုးလာတယ်။ ပြောင်းလဲမယ့် အရိပ်အယောင် မရှိဘူး။”

ချိုတေးမင်၏ နောက်ဆုံးအပေးအယူမှာ ဒေယန်းမှ လက်ထောက်တစ်ယောက်အား ချိုဂီချူလ်နောက်သို့ လိုက်ပါစေရန် ဖြစ်သည်။ ကျန်ရှိသည့်အရာများ၊ ချိုဂီချူလ်၏ ဆဲလ်ဖုန်းနှင့် ကိုယ်ရံတော်များအပါအဝင် အားလုံးကို KND က တာဝန်ယူပေးထားခြင်းဖြစ်သည်။

ချိုဂီချူလ်မှာ ဝူဆောင်း၏ အမိန့်ကို နာခံရန်မှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာမရှိပေ။ အကယ်၍ မနာခံပါက ချိုတေးမင် ဒေါသထွက်လာမည်မှာ အသေအချာပင်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ အမိန့်အတိုင်းပါပဲ။"

ချိုဂီချူလ် အခန်းထဲမှ အမြန်ထွက်သွားသည်။ ဝူဆောင်းက ပြုံးစိစိဖြင့် ကြည့်နေသည်။

အခန်းထဲတွင် ရှိနေသည့် ဂျန်ဂွမ်ချူလ်က "မင်းက လူတွေကို ညှဉ်းပန်းရတာ ဝါသနာပါတာလား။ ဘာလို့ သူ့ကို အဲလောက်တောင် အနိုင်ကျင့်နေတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဟားဟား၊ ကျွန်တော့်မှာ အကြောင်းပြချက်ကောင်းကောင်းရှိလို့ပါ။ ဒါနဲ့ ကိုရီးယားစီးပွားရေးအေဂျင်စီကရော အဆင်ပြေရဲ့လား"

"အေး၊ IT ကုမ္ပဏီတော်တော်များများက ပါဝင်ဖို့ စိတ်ဝင်စားနေကြတယ်။ အလတ်စား ကုမ္ပဏီအချို့လည်း ပါတယ်။ အဟွန်းအော်တိုကတော့ စဉ်းစားဦးမယ်တဲ့။ ဒါပေမဲ့ တခြားကြီးမားတဲ့ ငွေကြေးနဲ့ ဆက်သွယ်ရေးကုမ္ပဏီတွေကတော့ စိတ်မဝင်စားကြဘူး။"

"ကျွန်တော် ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပါပဲ။"

"ဒါဆို မင်းက ဘာလို့ ဒါကို တည်ထောင်နေတာလဲ။ ငါတို့အတွက် ဒါက လိုအပ်တာမဟုတ်ဘူးလေ။"

"ပိုပြီး အာဏာရှိလာဖို့နဲ့ သြဇာညောင်းလာဖို့အတွက်ပါ။ ကျွန်တော် ကုမ္ပဏီတွေကို ပိုဝယ်လာတဲ့အခါ ပိုမိုမျှတတဲ့ စီးပွားရေးဥပဒေတွေ လိုအပ်လာလိမ့်မယ်။ ဒီအေဂျင်စီကို ကျွန်တော် ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ရင် နောင်အခါမှာ အရာအားလုံး ပိုလွယ်ကူသွားမှာပါ။"

"အင်းလေ၊ မင်းရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုပဲ ငါ ယုံကြည်ပါတယ်။"

"ဒီအေဂျင်စီက တခြားကုမ္ပဏီတွေအားလုံးအတွက်လည်း အကျိုးရှိမှာပါ။ ကျွန်တော်က စီးပွားရေးလောကကြီး ပိုပြီး ပွင့်လင်းမြင်သာလာစေချင်တာ။"

"နားလည်ပါပြီ။"

"အခုတော့ ဂျပန်မှာ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေ စတင်ဝယ်ယူဖို့ အချိန်တန်ပြီ။"

"ဗျာ၊ ဘာပြောလိုက်တယ်"

"ဂျပန်ကပ်ဘေးကနေ ကျွန်တော် ရခဲ့တဲ့ ငွေတွေနဲ့ ဂျပန်မှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရမှာပေါ့။"

"မင်း ဘာတွေ ကြံစည်နေတာလဲ။"

"Nand flash memory မူပိုင်ခွင့်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ဒိုဘာရှီတာလေ။ အဲဒီကုမ္ပဏီကိုသာ ANIX ရဲ့ အပေါ်မှာ ထပ်ပေါင်းလိုက်နိုင်ရင် ကျွန်တော်တို့က ဆီမီးကွန်ဒတ်တာကဏ္ဍမှာ နံပါတ်တစ် ဖြစ်လာမှာ။"

"အင်း..."

"အစ်ကိုသိတဲ့အတိုင်းပဲ ဒိုဘာရှီတာက နျူကလီးယားဖွံ့ဖြိုးရေးမှာ အများကြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားတာ။ ဒီကပ်ဘေးကြောင့် သူတို့ရဲ့ ရှယ်ယာဈေးနှုန်းတွေ အကြီးအကျယ် ထိုးကျသွားတယ်။ ဒါက ကျွန်တော်တို့အတွက် အခွင့်အရေးပဲ။"

"သူတို့က Dram တွေ ထုတ်တာ မဟုတ်လား။"

"ဟုတ်ပါတယ်။ ANIX နဲ့ ဒိုဘာရှီတာကိုသာ ပိုင်ဆိုင်ထားရင် ကျွန်တော်တို့က IT လောကကို အုပ်စိုးနိုင်မှာ။"

"ဖြစ်နိုင်ပါလိမ့်မယ်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းကို ငါ တားနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

"ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ ဂျပန်ကို သွားကြရအောင်။"

***

ချိုဂီချူလ်သည် အစီရင်ခံစာ အမြောက်အမြားကို ကိုင်ဆောင်လျက် အိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာသည်။

"ဒီကောင်! သူက ငါ့ကို သူ့ကျွန်မှတ်နေတာလား" သူသည် စာရွက်များကို ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

သူ့နောက်မှ ကပ်ပါလာသော လက်ထောက်ဖြစ်သူက အမြန်ကောက်ယူလိုက်သည်။ "အစီရင်ခံစာတွေကို ကျွန်တော် ရှင်းပေးပါ့မယ်။"

"သေစမ်း! သူက ဒါတွေကို ငါ့ကို စစ်ဆေးမယ်လို့ ပြောထားတာ။"

"အော်၊ ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် လုပ်နေတာကို ထိုင်ကြည့်နေလို့ ရပါတယ်ဗျ။"

ချိုဂီချူလ်က သူ့ကို စူးရဲစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘာပြောလိုက်တယ်"

"တောင်းပန်ပါတယ်ခင်ဗျာ။"

"တောင်းပန်ရုံနဲ့ ပြီးသွားပြီလို့ ထင်နေလား"

ဘုန်း!

လက်ထောက်ဖြစ်သူက မျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်သည်။ ဘာဆက်ဖြစ်မည်ကို သူသိသည်။

လက်သီးတစ်ချက်စီတိုင်းသည် ဒေါ်လာ ၅၀၀၀ နှင့် တန်သည်။

ပတ်!

ဝုန်း!

နာကျင်သော်လည်း လက်ထောက်ဖြစ်သူ၏ စာချုပ်တွင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အကြမ်းဖက်မှုအတွက် လျော်ကြေးပါရှိသဖြင့် သည်းခံနိုင်သေးသည်။

နောက်ဆုံးတွင် လက်သီးအချက်အနည်းငယ် ထပ်ထိုးပြီးနောက် ချိုဂီချူလ်က ရပ်တန့်လိုက်သည်။

"အားလုံးကို အပြီးလုပ်ပြီးရင် ငါ့အတွက် အနှစ်ချုပ်ပေးထားလိုက်။"

"ဟုတ်ကဲ့၊ အမိန့်အတိုင်းပါပဲ။"

လက်ထောက်ဖြစ်သူမှာ အမြန်ထွက်သွားသည်။ ချိုဂီချူလ်သည် အခန်းထဲသို့ ဝင်ကာ ဖုန်းတစ်လုံးကို ထုတ်လိုက်သည်။

၎င်းမှာ လူတိုင်းကို ဖုံးကွယ်ထားသည့် လျှို့ဝှက်ဆင်းကတ်ဖြင့် ဖုန်းဖြစ်သည်။

သူသည် ဂျောင်ဂျင်စပ်ကို ဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။ ဂျောင်ဂျင်စပ်က ပထမအကြိမ်တွင် မကိုင်သော်လည်း ဒုတိယအကြိမ်တွင် ကိုင်လာသည်။

"အော်၊ ဘ... ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ"

ဂျောင်ဂျင်စပ်၏ အသံမှာ တုန်လှုပ်နေသည်။ ချိုဂီချူလ်က ပြုံးလိုက်သည်။

"ဟေ့ကောင်၊ မင်း ဘာလို့ အဲလောက်တောင် စိုးရိမ်နေတာလဲ။"

"ကျွန်တော်... အလုပ် အရမ်းများနေလို့ပါ။ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲခင်ဗျ။"

"ဘစ်မိန်းမှာ အလုပ်လုပ်ရတာ ဘယ်လိုလဲ။ အဲဒီမှာ မင်း ဘာတွေ လုပ်နေတာလဲ။"

"ဒါက ခရစ်တိုငွေကြေး အရောင်းကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ပါ။ ကျွန်တော်တို့က ကိုကိုးနပ်စ်မောလ်ကိုလည်း ထိန်းသိမ်းရတယ်... ဟုတ်ကဲ့၊ ဟုတ်ကဲ့ပါခင်ဗျာ။"

ဂျောင်ဂျင်စပ်က ရုတ်တရက် ဖုန်းချသွားသည်။

ချိုဂီချူလ်က ဂျောင်ဂျင်စပ်၏ နာမည်ကို ခေါ်လိုက်သော်လည်း ပြန်မဖြေတော့ပေ။

"ဘာ... ဘာဖြစ်တာလဲ!"

မိနစ်အနည်းငယ်အကြာတွင် ဂျောင်ဂျင်စပ်ထံမှ စာတိုတစ်စောင် ရောက်လာသည်။

"အစ်ကိုသိတဲ့အတိုင်းပဲ ကျွန်တော့်ကုမ္ပဏီက ပျက်သွားပြီ၊ ပိုက်ဆံလည်း လိုနေတယ်။ ဝူဆောင်းရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့် ဒီအလုပ်ကို ရခဲ့တာပါ။"

ချိုဂီချူလ်က အမြန်ပြန်စာပို့လိုက်သည်။

"မင်း ဘာလို့ ဒါကို လက်ခံလိုက်တာလဲ။ ငါ့ကိုသာ ပြောလိုက်ရင် ဒေယန်းမှာ အလုပ်တစ်ခုခု ရအောင် လုပ်ပေးမှာပေါ့။"

"ကန်ဝူဆောင်း ဘယ်လို အောင်မြင်လာသလဲဆိုတာ ကျွန်တော် သိချင်တယ်။ သူ့ရဲ့ ဒေတာခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာတဲ့ နည်းပညာကို သင်ယူရမယ်။"

"နည်းပညာ ဟုတ်လား"

"ဟုတ်။"

စကားဝိုင်းမှာ အဲဒီလောက်နှင့် ပြီးဆုံးသွားသည်။ ချိုဂီချူလ်သည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ဖုန်းကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

***

ဝူဆောင်း ဂျပန်သို့ ရောက်သောအခါ KND ရုံးခွဲသို့ သွားရောက်ကာ မန်နေဂျာ ပက်ဂျင်မြောင်နှင့် တွေ့ဆုံသည်။

"ကျွန်တော် ခိုင်းထားတာကို ရှာတွေ့ပြီလား။"

"ဟုတ်ကဲ့။ အစ်ကို ခန့်မှန်းထားတဲ့အတိုင်းပဲ သူတို့က စာရင်းခွဲနည်းကိုသုံးပြီး ကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုကို ဖုံးကွယ်ဖို့ ကြိုးစားနေကြပါတယ်။"

"ကျွန်တော် သိသားပဲ။"

ဝူဆောင်း၏ ယခင်ဘဝတွင် ဒိုဘာရှီတာသည် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ ဒေဝါလီခံရမည့် အခြေအနေအထိ ဖြစ်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဆုံးရှုံးမှုကို ပြန်လည်ဖြည့်ဆည်းရန်အတွက် Memory ဌာနကို ရောင်းချလိုက်ရသည်။

"သူတို့ရဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို ခိုးယူလို့ ရမလား။ ဖြစ်နိုင်ရင် ကျွန်တော် အဲဒါတွေကို သုံးပြီး ဒီကုမ္ပဏီကို မြန်မြန်သိမ်းပိုက်ချင်တယ်။"

"သူတို့ရဲ့ ရှယ်ယာဈေးနှုန်းကို ပိုကျအောင်လုပ်ဖို့ စာရင်းခွဲနည်းကို ထုတ်ဖော်ဖို့ စိတ်ကူးထားတာလား။ အဲဒါဆိုရင် ကျွန်တော်တို့အတွက် ပိုလွယ်သွားမှာပေါ့။"

"ကျွန်တော်တို့က ကြိုတင်ပြင်ဆင်တဲ့အနေနဲ့ သူတို့ရဲ့ ရှယ်ယာတွေကို အချိန်အတော်ကြာ ဝယ်ထားခဲ့တာ။ အခု ရှယ်ယာဈေးနှုန်းကို ပိုကျအောင် လုပ်နိုင်ရင် ကုမ္ပဏီကို သိမ်းပိုက်ရတာ ပိုလွယ်မသွားဘူးလား။"

"မှန်ပါတယ်... ဂျပန်မှာတော့ အစ်ကို့ကို အမြင်ကြည်ကြပါတယ်။"

"ဒါပေမဲ့လည်း ဂျပန်ပြည်သူတွေက သူတို့ရဲ့ ကုမ္ပဏီကို နိုင်ငံခြားသားလက်ထဲ ရောက်သွားတာကို ဆန္ဒပြကြမှာပဲ။ ဝယ်ယူဖို့ မလုပ်ခင် ကုမ္ပဏီကို အရင် အားနည်းသွားအောင် လုပ်ဖို့ လိုတယ်။"

ပက်ဂျင်မြောင်သည် ဝူဆောင်း ဘာကို ဆိုလိုမှန်း နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားသည်။

"ဒိုဘာရှီတာက အဆင့်မြင့်အရာရှိတွေကို နောက်ယောင်ခံဖို့ ခိုင်းချင်တာလား။"

"ဒီကုမ္ပဏီမှာ အဂတိလိုက်စားမှုတွေ အများကြီးရှိမယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်။ သက်သေအထောက်အထားတွေ ရပြီး မီဒီယာတွေကို ချပြလိုက်ရင်..."

"အင်း... ဒါက လွယ်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

"ကုန်ကျစရိတ် ဘယ်လောက်ဖြစ်ဖြစ် ကိစ္စမရှိဘူး။ ကျွန်တော့် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးငွေနဲ့ပဲ သုံးမယ်။ ကုမ္ပဏီရန်ပုံငွေကို မသုံးနဲ့။"

ပက်ဂျင်မြောင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့၊ အမိန့်အတိုင်းပါပဲ။"

"ဒိုဘာရှီတာက မကြာသေးခင်က ဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ နျူကလီးယားပေါက်ကွဲမှုအပြီး ရှင်းလင်းရေးလုပ်ငန်းတွေကနေ ငွေရှာနေတာကို သိလား။"

ပက်ဂျင်မြောင်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ "ဗျာ၊ ဘာပြောလိုက်တယ်"

"ဂျပန်နျူကလီးယားနစ်နာကြေးဥပဒေမှာ နျူကလီးယားစက်ရုံကို ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းပြီး လည်ပတ်သူတွေကပဲ လျော်ကြေးရမယ်လို့ ပြဋ္ဌာန်းထားတယ်။ စက်ရုံကို တည်ဆောက်သူတွေ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒါကြောင့် တိုကျိုလျှပ်စစ်ဓာတ်အားပေးကုမ္ပဏီက ဒေဝါလီခံရနိုင်ပေမဲ့ ဒိုဘာရှီတာကတော့ အဲဒီကနေ ငွေရနေတာ။ ဒီအချက်ကို မင်း နားလည်လား။"

ပက်ဂျင်မြောင် ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

"ဒီသတင်းအချက်အလက်ကိုလည်း သုံးလိုက်ပါ။"

***

နိုမူရာဖိုင်းနန့်စ်မှ ဆာတိုအီချီရိုမှာ နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။

"နျူကလီးယားကပ်ဘေး မဖြစ်ခင်လေးမှာပဲ တစ်ယောက်ယောက်က Nikkei အနာဂတ်ဈေးကွက်မှာ အကြီးအကျယ် Short လုပ်ပြီး ငွေအများကြီး ရှာသွားတယ်။"

ဒါက မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူသည် အမေရိကန်အတိုးနှုန်း၊ ရေနံစိမ်းအနာဂတ်နှင့် နိုင်ငံအသီးသီး၏ ငွေလဲနှုန်းများအပါအဝင် အညွှန်းကိန်းများစွာကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။ ဘယ်အချက်ကမှ ဂျပန်စီးပွားရေး ကျဆင်းလိမ့်မည်ဟု မညွှန်ပြခဲ့ပေ။

"ဒါဆို တစ်ယောက်ယောက်က ငလျင်လှုပ်မယ်ဆိုတာ ကြိုသိနေတာလား။ ဖူကူရှီးမား နျူကလီးယားစက်ရုံ ပေါက်ကွဲမယ်ဆိုတာကော။"

ထူးဆန်းသည့်အချက်များစွာ ရှိနေသည်။

နျူကလီးယားစက်ရုံကိစ္စကို ကြိုသိဖို့ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဒါဆိုရင် ဒီကပ်ဘေးမှာ တစ်ယောက်ယောက် ပါဝင်ပတ်သက်နေတာလား။ တစ်ယောက်ယောက်က ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနဲ့ လုပ်လိုက်တာလား။

တွေးကြည့်ရုံနဲ့တင် ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။ အီချီရိုမှာ တုန်လှုပ်စွာဖြင့် တံတွေးမြိုချလိုက်သည်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်လာသည်။

"ဘယ်သူကများ ငါတို့နိုင်ငံကို ဒီလိုမျိုး တိုက်ခိုက်ရတာလဲ။"

တစ်ယောက်ယောက်က သူ့နိုင်ငံကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ ကြံစည်နေသည်။