ချမ်းသာခြင်းနတ်ဘုရား

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Chapter 152: <Design>

အခန်း ၁၅၂ - <ဒီဇိုင်း>

“XFeed က ဒေါ်လာ ၁၅ ဘီလီယံ ဘတ်ဂျက်နဲ့ စတုတ္ထမြောက် မိုဘိုင်းတယ်လီကွန်း လုပ်ငန်းရှင်နေရာအတွက် ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်မည်။”

“ဥက္ကဋ္ဌ ကန်ဝူဆောင်း၏ Coconut ကုမ္ပဏီ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုခံနေရ။”

မီဒီယာများက ဝူဆောင်းအကြောင်းကို အဆက်မပြတ် ထုတ်လွှင့်နေသည်။ ဂျန်ဂွမ်ချူလ်တစ်ယောက် XFeed အတွက် လိုအပ်သော စာရွက်စာတမ်းများ တင်သွင်းရန် ဆက်သွယ်ရေးရုံးသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် သတင်းထောက်များက သူ့ကို ဝိုင်းအုံလာကြသည်။

“ဥက္ကဋ္ဌ ကန်အနေနဲ့ ငွေကြေးခဝါချမှုမှာ ပါဝင်ပတ်သက်နေတာ တကယ်ပဲလား။”

“Coconut ရဲ့ ရန်ပုံငွေတွေကို XFeed အတွက် တရားမဝင် သုံးစွဲထားတယ်လို့ သတင်းထွက်နေတာ အမှန်ပဲလား။”

“ဒီအရှုပ်တော်ပုံက စတုတ္ထမြောက် မိုဘိုင်းတယ်လီကွန်း လုပ်ငန်းရှင် ဖြစ်လာဖို့ အခွင့်အရေးကို ထိခိုက်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ဘူးလား။”

“ဥက္ကဋ္ဌ ကန်ဝူဆောင်းက ဒေါ်လာ ၁၅ ဘီလီယံဟာ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အကောင့်ထဲကလို့ ပြောထားပေမဲ့ ပြည်သူတွေက ယုံရခက်နေကြပါတယ်။ ဒီအပေါ်မှာ ဘယ်လိုသဘောရပါသလဲ။”

ဂျန်ဂွမ်ချူလ်မှာ အခြေအနေကို ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်သွားသော်လည်း တည်ငြိမ်စွာပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “ဒါတွေအားလုံးဟာ မဟုတ်မမှန်တဲ့ ကောလာဟလတွေနဲ့ စွပ်စွဲချက်တွေသက်သက်ပါ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တရားစီရင်ရေးစနစ်က အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်ပေးလိမ့်မယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ တောင်းဆိုတာက တရားမျှတတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုပါပဲ။” ထို့နောက် သူသည် ရိုင်းစိုင်းစွာ တိုးဝှေ့နေသော သတင်းထောက်များကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး “XFeed အတွက် သုံးမယ့် ဒေါ်လာ ၁၅ ဘီလီယံဟာ ကျွန်တော်တို့ ဥက္ကဋ္ဌရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ရန်ပုံငွေက လာတာပါ။ ဘယ်လို တရားမဝင်လုပ်ဆောင်မှုမျိုးမှ မပါဝင်ပါဘူး” ဟု ဆက်ပြောလိုက်သည်။

***

သတင်းထောက်များကို ဂျန်ဂွမ်ချူလ် စိုက်ကြည့်နေသည့် ဓာတ်ပုံများမှာ အွန်လိုင်းတွင် ရေပန်းစားလာသည်။ ဝူဆောင်းက ထိုဓာတ်ပုံများကို မြင်သောအခါ ရယ်မောရင်း သူ့ကို ပြလိုက်သည်။

“ဟားဟား၊ ကြည့်စမ်း! ခင်ဗျားကို ‘လေဆာဂျန်’ ဆိုပြီး နာမည်ပြောင်ပေးထားကြတယ်ဗျ။”

ဂျန်ဂွမ်ချူလ် မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။ “ဘယ်ကြည့်ရအောင်။”

ထောင့်ပေါင်းစုံမှ ရိုက်ထားသော ဂျန်ဂွမ်ချူလ် ဒေါသထွက်နေသည့် ပုံများစွာ ရှိနေသည်။ ပုံတစ်ပုံတွင်ဆိုလျှင် “ဂျန်ဂွမ်ချူလ်က သူ့ကုမ္ပဏီနဲ့ CEO ရဲ့ အပြစ်ကင်းစင်ကြောင်း ကြေညာ” ဟူသော ခေါင်းစဉ်နှင့်ပင် သတင်းရေးသားထားသည်။

ဂျန်ဂွမ်ချူလ်က ညည်းညူလိုက်သည်။ “ဒါတွေအားလုံး ခင်ဗျားကြောင့်ပဲ!”

“ခင်ဗျား အရမ်းဒေါသထွက်နေခဲ့တာပဲ။”

“ဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ ခင်ဗျားလည်း မြင်တာပဲ။ မီဒီယာတွေက ဘက်လိုက်တဲ့ သတင်းတွေကို ထုတ်လွှင့်နေတာ၊ အဲဒါကလည်း အလုပ်ဖြစ်နေတယ်။ ဒီကိစ္စကြောင့် ကျွန်တော်တို့ မိုဘိုင်းတယ်လီကွန်းလုပ်ငန်းကို ရမလာနိုင်တော့ဘူး။”

“လုပ်ငန်းစဉ်က တရားမျှတရင် ကျွန်တော်တို့ အဆင်ပြေမှာပါ။”

“ခင်ဗျား အဲဒီလောက် ယုံကြည်လို့ မရဘူး။”

ဝူဆောင်းက နှုတ်ခမ်းကို သပ်ရင်း မေးလိုက်သည်။ “လျှောက်လွှာပုံစံမှာ အရေးအကြီးဆုံး အချက်က ဘာလဲဆိုတာ မှတ်မိသေးလား။”

“ဘဏ္ဍာရေးအခြေအနေနဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်လေ။”

“ကျွန်တော်တို့က ဒေါ်လာ ၁၅ ဘီလီယံလို့ ရေးထားပြီး လိုအပ်တဲ့ အထောက်အထား စာရွက်စာတမ်းတွေကိုလည်း တင်ထားပြီးပြီ။”

“အဲဒါ အလကားပါပဲ။ တာဝန်ရှိသူ ချိုဂီဂျွန်းက သြဇာအာဏာကြီးပြီး ဒေယန်းဘက်ကနေ ကူညီနေတာလေ။”

“ဒါပေမဲ့ ဒါက ပွင့်လင်းမြင်သာတဲ့ အများပြည်သူဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းစဉ်ပါ။ မျက်စိတွေ အများကြီး စောင့်ကြည့်နေတာ။ သူ တစ်ခုခု လုပ်လိုက်ရင် သူ့ဆီပဲ ပြန်ရောက်သွားလိမ့်မယ်။” ဝူဆောင်းက လျှို့ဝှက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး “အစိုးရရှေ့နေတွေ စုံစမ်းစစ်ဆေးတာ ရက်အနည်းငယ် ရှိနေပြီ၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ ကျွန်တော်တို့ဆီ လာမေးတာမျိုး ဒါမှမဟုတ် ရုံးခန်းကို ဝင်ရှာတာမျိုး မလုပ်သေးဘူး။ အဲဒီတော့ သူတို့မှာ ကျွန်တော်တို့နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာအထောက်အထားမှ မရှိဘူးဆိုတဲ့ သဘောပဲ” ဟု ဆက်ပြောသည်။

***

ကိုရီးယား ဆက်သွယ်ရေးကော်မရှင်။

တရားသူကြီးများသည် အကဲဖြတ်ရန်အတွက် လျှောက်လွှာများကို စစ်ဆေးနေကြသည်။

“ဒီကုမ္ပဏီက သေချာပေါက် အနိုင်ရမှာ မဟုတ်လား။”

တရားသူကြီးတစ်ဦးက မေးလိုက်ရာ အခြားသူတစ်ဦးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်။ ဒေါ်လာ ၁၅ ဘီလီယံ ဘတ်ဂျက်က အများဆုံးပဲ။”

“ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ကို ဒေယန်းရဲ့ ITS အနိုင်ရအောင် လုပ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုထားတယ်လေ…”

“သူတို့က ဒေါ်လာ ၅ ဘီလီယံပဲ ရေးထားတာကို။”

“ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ။”

“စည်းမျဉ်းအတိုင်းပဲ လိုက်နာမှ ဖြစ်မယ်၊ မဟုတ်ရင် အလုပ်ပြုတ်ကုန်လိမ့်မယ်။”

သို့သော် ၎င်းတို့မှာ ရာထူးကြီးသည့် အရာရှိကြီးတစ်ဦး၏ အကူအညီတောင်းခံခြင်းကို ခံထားရသည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ ထိုအရာရှိအတွက် လုပ်ပေးလိုက်မည်ဆိုလျှင် ရာထူးတိုးခြင်းများ ရရှိနိုင်သည်။

သို့သော် တရားသူကြီးတစ်ဦးက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“အဲဒီအကြောင်း လုံးဝ မတွေးပါနဲ့။ မတန်ပါဘူး။”

သူတို့သည် ညနက်သည့်အထိ စာရွက်စာတမ်းများကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ကြသည်။

နောက်ဆုံးရလဒ်ကို ချိုဂီဂျွန်းထံ ပေးပို့လိုက်သည်။ ဖတ်ရှုပြီးနောက် ချိုဂီဂျွန်းက “ဒေါ်လာ ၁၅ ဘီလီယံ…” ဟု အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူသည် ထိုဂဏန်းကို ကြည့်ကာ တုန်လှုပ်သွားပြီး ကန်ဝူဆောင်း၏ ကိုယ်ပိုင်ရန်ပုံငွေမှ ထုတ်သုံးသည်မှာ အမှန်တကယ်ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားသည်။

စဉ်းစားပြီးနောက် ချိုဂီဂျွန်း ဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ဖုန်းဝင်လာသည်။ “ဟယ်လို၊ ဥက္ကဋ္ဌကြီး။ နေကောင်းလားခင်ဗျ။”

“ကျွန်တော် အစီရင်ခံစာကို ဖတ်နေရင်း စိတ်ဝင်စားစရာ တစ်ခု တွေ့လိုက်ရလို့။”

“ဟားဟား၊ ဟုတ်လား။”

“ခင်ဗျားက XFeed အတွက် ရန်ပုံငွေ ဒေါ်လာ ၁၅ ဘီလီယံလို့ ရေးထားတာ တွေ့ရတယ်။ တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့ ပမာဏပါပဲ…”

ဝူဆောင်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “တချို့အတွက်တော့ အများကြီးလို့ ထင်ရပေမဲ့ တချို့အတွက်ကျတော့ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။”

“ဒါတွေအားလုံးက တကယ်ပဲ ငွေသားတွေလား။ အိမ်ခြံမြေတွေ ဒါမှမဟုတ် ဘဏ်ကနေ အပေါင်ခံပြီး ချေးထားတာမျိုး မဟုတ်ဘူးပေါ့နော်။”

“ဟုတ်ပါတယ်။ ဒီလုပ်ငန်းက ဘယ်လောက်ကုန်ကျမလဲဆိုတာ ကျွန်တော် သိတဲ့အတွက် ဘတ်ဂျက်ကို အများကြီး သတ်မှတ်ထားလိုက်တာပါ။”

ချိုဂီဂျွန်း တုန်ယင်သွားပြီး “ဒီစီမံကိန်းအတွက် ငွေအများကြီး သုံးရလောက်အောင်ပဲ ခင်ဗျား အရမ်း ယုံကြည်မှု ရှိနေတာပဲ” ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“ဟားဟား၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ စီးပွားရေး အောင်မြင်မှုတွေအကြောင်း ကြားဖူးမှာပါ၊ ဟုတ်တယ်မလား။”

ချိုဂီဂျွန်း ငြင်းမရပေ၊ သို့သော် ဝူဆောင်းတစ်ယောက် အခက်အခဲနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်ကိုလည်း သူသိသည်။

သူက သိနားလည်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “စီးပွားရေးက ဒီလောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန် ကြီးထွားလာရင် အခက်အခဲတွေနဲ့ မကြာခဏ ကြုံရတတ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်က ဒီလို ပြဿနာတွေကို ဖြေရှင်းပေးရာမှာ ကျွမ်းကျင်ပါတယ်၊ ဒါကြောင့် အကူအညီ လိုအပ်ရင် အချိန်မရွေး ပြောလို့ရပါတယ်။”

ဝူဆောင်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ချိုဂီဂျွန်းက လာဘ်ထိုးခိုင်းနေခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် အစိုးရရှေ့နေများက အတင်းအဓမ္မ မလုပ်သရွေ့ သူသည် နောက်ဆုံးတွင် အပြစ်ကင်းစင်မည်ကို ဝူဆောင်း သိထားသည်။

“အကြံပေးတာကိုတော့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က ကျွန်တော့်ဘက်မှာ ရှိတဲ့သူတွေကိုပဲ ယုံကြည်တာပါ။”

ချိုဂီဂျွန်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာတွင် သူက “ကိုရီးယား ဆက်သွယ်ရေးကော်မရှင်ရဲ့ အကြီးအကဲအနေနဲ့ ကျွန်တော်က ဘယ်သူ့ဘက်မှ မလိုက်ပါဘူး” ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် ရလဒ်ထွက်လာရင် ကျွန်တော့်ကို ဖုန်းဆက်ပေးပါ။ ကျွန်တော် အမြဲတမ်း အသင့်ရှိပါတယ်။”

ဝူဆောင်း ဖုန်းချလိုက်သည်။ ချိုဂီဂျွန်း ဒေါသတကြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ “ဒီကောင်…”

သို့သော် ဒေါ်လာ ၁၅ ဘီလီယံ… ဒေယန်း၏ ITS ကို ဒီလုပ်ငန်းစဉ်မှာ အနိုင်ရအောင် လုပ်ပေးဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တော့ပါ။ ချိုဂီဂျွန်း ဂျန်ဟျွန်းဟိုထံ ဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။

“ကန်ဝူဆောင်းက ဒေါ်လာ ၁၅ ဘီလီယံလို့ ရေးထားတယ်။”

ဂျန်ဟျွန်းဟို စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။

ချိုဂီဂျွန်းက ဆက်ပြောသည်။ “ITS က ဒေါ်လာ ၅ ဘီလီယံပဲ ရေးထားတယ်။ ခင်ဗျားတို့ဆီမှာ အနည်းဆုံး ၁၀ ဘီလီယံကျော် မရှိရင် ကျွန်တော် ဘာမှ လုပ်ပေးလို့ မရဘူး။”

ဂျန်ဟျွန်းဟိုက ချက်ချင်း ဖြေလိုက်သည်။ “မ…မဖြစ်နိုင်တာ။”

“ဒါဆိုရင် ခင်ဗျားတို့ အစိုးရရှေ့နေတွေက ကန်ဝူဆောင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး တစ်ခုခု အပြစ်ရှာနိုင်ဖို့ပဲ စောင့်မျှော်နေရတော့မယ်။”

“အကယ်၍ အဲလိုသာ ဖြစ်လာရင် ITS ကို ရွေးချယ်ပေးမှာလား။”

ချိုဂီဂျွန်း သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး “ဒေါ်လာ ၅ ဘီလီယံ ဘတ်ဂျက်နဲ့ ခင်ဗျားတို့ ကုမ္ပဏီကို ရွေးလိုက်ရင်တောင် အစိုးရက နောက်ဆုံး အတည်ပြုပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒါ လုံလောက်တဲ့ ပမာဏ မဟုတ်ဘူးလေ။ သူတို့က ဘယ်ကုမ္ပဏီကိုမှ မရွေးဘဲ နေလိုက်လိမ့်မယ်။” ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ကောင်းပါပြီ။”

ဖုန်းချပြီးနောက် ဂျန်ဟျွန်းဟို သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။ ကိစ္စက သူထင်ထားတာထက် ပိုရှုပ်ထွေးလာပြီ ဖြစ်သည်။

***

ဆိုးလ်ဗဟိုအစိုးရရှေ့နေရုံး အထူးစုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနမှ မင်ဂီယွန်းသည် ပြီးခဲ့သည့် နှစ်ပတ်လုံး အချိန်ပို ဆင်းနေခဲ့ရသည်။

သူက လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ကို ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော်တို့ အလွန်အကျွံ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေ လုပ်ပြီး ပြဿနာတက်မှာကို စိုးရိမ်တယ်။”

“ဘာမှ မတွေ့သေးဘူးဆိုရင် ကန်ဝူဆောင်းက သူ့ကုမ္ပဏီကို စနစ်တကျနဲ့ လုပ်နေတာ ဖြစ်မှာပေါ့။ မကြာသေးခင်ကမှ အခွန်စစ်ဆေးမှုကို သူ အောင်မြင်သွားတာ မဟုတ်လား။”

“အခွန်ပြန်အမ်းငွေတောင် ရလိုက်တဲ့ အခွန်စစ်ဆေးမှုအကြောင်း ပြောတာလား။”

“ဟုတ်တယ်၊ အဲဒီ အခွန်စစ်တဲ့လူတွေ ဘယ်လောက် အသေးစိတ်လဲဆိုတာ ခင်ဗျား သိသားပဲ။”

မင်ဂီယွန်း သွားရည်ကို ခက်ခက်ခဲခဲ မျိုချလိုက်သည်။ “ဒါပေမဲ့ ဘာမှ မတွေ့ရရင် ကျွန်တော်တို့ အထက်လူကြီးဆီမှာ အဆူခံရလိမ့်မယ်။”

“ဒါဆိုရင် နောက်ဆုံးအနေနဲ့ တစ်ခုခု အတင်းအဓမ္မ ဖန်တီးလိုက်ကြမလား။”

“ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို လုပ်ရင်း မိသွားရင် ကျွန်တော်တို့ အလုပ်ပြုတ်ကုန်မယ်လေ။”

“…”

ရုတ်တရက် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူးတစ်ဦး အခန်းထဲ ဝင်လာသည်။

“ဆ…ဆရာ၊ တီဗွီဖွင့်ကြည့်မှ ဖြစ်မယ်။”

“ဘာဖြစ်လို့လဲ။ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။”

“ဥက္ကဋ္ဌ ကန်ဝူဆောင်းက ဒီစုံစမ်းစစ်ဆေးမှုနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကြေညာချက် ထုတ်တော့မယ်။ ပြဿနာက…”

“ဟုတ်လား။”

“သူတို့က သူတို့ရဲ့ AI နဲ့ လီဆူဒိုလ်ကို ဂို (Go) ကစားပွဲ ပထမအကျော့မှာ အနိုင်ယူလိုက်နိုင်ပြီလေ။ သူတို့ရဲ့ နည်းပညာက ကမ္ဘာ့အကောင်းဆုံးဆိုတာ အခုတော့ သက်သေပြပြီးသား ဖြစ်သွားပြီ။ ဒီစုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကိုသာ ကျွန်တော်တို့က အကြောင်းမဲ့ ဆက်လုပ်နေမယ်ဆိုရင် ပြည်သူလူထုရဲ့ ဝေဖန်မှုတွေကို အကြီးအကျယ် ခံရလိမ့်မယ်။ အထူးသဖြင့် မကြာသေးခင်ကမှ အခွန်စစ်ဆေးမှု ခံထားရတဲ့ သူတို့ကုမ္ပဏီအတွက်ဆိုရင် ဒါက ပိုပြီးတော့တောင် အခြေအနေ ဆိုးဝါးသွားနိုင်တယ်။”

မင်ဂီယွန်းသည် တီဗွီကို အမြန်ဖွင့်လိုက်သည်။ ဝူဆောင်းက ကင်မရာများရှေ့တွင် ယုံကြည်ချက်အပြည့်နှင့် ပြောကြားနေသည်။

“ကျွန်တော်တို့ဟာ ဒီနေ့ စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းတဲ့ အနာဂတ်ဆီကို ခြေလှမ်းသစ်တစ်ခု တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပါပြီ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ AI ဟာ ကမ္ဘာ့အကောင်းဆုံး လူသားကစားသမားနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်တဲ့ ရှုပ်ထွေးတဲ့ ဂိမ်းရဲ့ ပထမအကျော့မှာ အနိုင်ရရှိခဲ့ပါပြီ! ဒီနည်းပညာကို ကိုရီးယားမှာ ကိုရီးယားလူမျိုးတွေကပဲ တီထွင်ဖန်တီးနိုင်ခဲ့တာကို ကျွန်တော် ဂုဏ်ယူမိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မကြာသေးခင်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေကြောင့် နည်းပညာကုမ္ပဏီတစ်ခုရဲ့ CEO အနေနဲ့ ကိုရီးယားမှာ လုပ်ငန်းလုပ်ကိုင်ရတာကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်လာပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီပွဲပြီးသွားရင် ကိုကိုနက် (Coconut) နဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ တခြားကုမ္ပဏီတွေကို တခြားနိုင်ငံတစ်ခုခုကို ရွှေ့ပြောင်းဖို့ အလေးအနက် စဉ်းစားသွားမှာပါ။ ကိုရီးယားမှာ လုပ်ငန်းလုပ်ကိုင်ရတာ ဒီလောက်ခက်ခဲမှန်းသာ ကြိုသိခဲ့ရင် ဆီလီကွန်ဗယ်လီကနေ ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ ပြန်လာမှာမဟုတ်ဘူး။”

စကားပြောပြီးနောက် ဝူဆောင်း ထွက်ခွာသွားသည်။ သတင်းထောက်များက မေးခွန်းများဖြင့် လှမ်းအော်မေးကြသော်လည်း သူကတော့ ထွက်ခွာသွားနှင့်ပြီ ဖြစ်သည်။ မီဒီယာလောကတစ်ခုလုံးမှာတော့ ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်သွားတော့သည်။