ချမ်းသာခြင်းနတ်ဘုရား

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Chapter 145: <Competition>

အခန်း ၁၄၅။ <ယှဉ်ပြိုင်မှု>

ဝူဆောင်းက အဲလက်စ်နှင့် ဂျူလီယာတို့ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

“သတင်းထဲမှာ မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ ရစ်ခ်ဝါရန်က ကျွန်တော်တို့ကုမ္ပဏီမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ။ ဖေ့စ်ဘွတ်ခ်အတွက်မဟုတ်ဘဲ ကျွန်တော်တို့အတွက်လေ!”

ဂျူလီယာက ရေရွတ်လိုက်သည်၊ “ဒါဆိုရင်တော့ အဲဒါက တန်ဖိုး ဒေါ်လာ သန်းတစ်သိန်းကျော်သွားမှာ သေချာသွားပြီပေါ့နော်။”

“ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။”

အဲလက်စ်က ဝူဆောင်းဘက်သို့ လှည့်လာသည်။ “အဲဒါက တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့ ပမာဏပဲ။ မင်း တော်တော်လေး ချမ်းသာသွားတော့မှာပဲ။”

“မင်းထင်သလောက်တော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်က ကုမ္ပဏီအပေါ် ထိန်းချုပ်မှုရှိနေဖို့အတွက် ရှယ်ယာ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက်ပဲ ရောင်းထုတ်မှာပါ။ ပြီးတော့ ဒီငွေတွေကို နောက်ထပ် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေလုပ်ဖို့ လိုအပ်သေးတယ်။”

အဲလက်စ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည့်အခါ ဝူဆောင်းက စကားဆက်သည်။ “လီယမ်ရဲ့ အယ်လဂိုရီသမ် ထရေးဒင်း (algorithm trading) ပြင်ဆင်မှုကို ကြီးကြပ်ပေးပါ။”

ဟိုတယ်အခန်း၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် လီယမ်က သူ့ကွန်ပျူတာကို အာရုံစိုက်နေသည်။

“ဘယ်လောက်လောက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ စိတ်ကူးထားတာလဲ။”

“ဒေါ်လာ သန်း ၁၀၀ နဲ့ စတင်ပြီးတော့ လိုအပ်သလို ဘတ်ဂျက်တိုးသွားမှာပါ။ ဒါကို လီယမ်ကိုလည်း ပြောပြထားပြီးပြီ။”

“ကောင်းပြီလေ။”

“သူ အတော်လေး ကြိုးစားနေတယ်လို့ ထင်တယ်၊ ဒါကြောင့် သူ့ကို မျက်ခြေမပြတ် စောင့်ကြည့်ပေးပါ။”

ဝူဆောင်းက ဂျူလီယာဘက်သို့ လှည့်သည်။ “ဒီနေ့ကုန်ရင် SEC က ကျွန်တော်တို့ကို ဖုန်းဆက်လိမ့်မယ်။ စာရင်းသွင်းဖို့ (listing) ပြင်ဆင်ထားပေးပါ။ ပြီးတော့ အနာဂတ်အတွက် Coconut Pay နဲ့ Coconut Bank နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အကြံဉာဏ်သစ်တွေလည်း စဉ်းစားထားပေးပါ။”

ဂျူလီယာက ညည်းတွားသည်၊ “ကျွန်မ အခုလက်ရှိ ကုမ္ပဏီအခြေအနေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အစီရင်ခံစာကိုတောင် အကုန်မဖတ်ရသေးဘူး။”

“ဟားဟား၊ မြန်မြန်လေး အလုပ်လုပ်တာ ပိုကောင်းမယ်နော်။ ကျွန်တော့်မျှော်လင့်ချက်က အတော်လေး မြင့်မားတယ်ဗျ။”

“အို၊ ကျွန်မကရော ဘာလို့များ မင်းဆီမှာ အလုပ်လုပ်ဖို့ သဘောတူမိပါလိမ့်။ ဘောနပ်စ်တောင် မရသေးဘူး!”

ဝူဆောင်းက ပြုံးစစဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်၊ “ဟားဟား၊ စာရင်းသွင်းတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်တွေ ချောမွေ့သွားရင်တော့ ခင်ဗျားအတွက် ထိုက်တန်တဲ့ အပိုဆုကြေး (incentive) ရမှာပါ၊ ဒါကြောင့် စိတ်မပျက်ပါနဲ့။”

“တကယ်လား။”

ဝူဆောင်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

***

အစည်းအဝေးပြီးနောက် ဝူဆောင်းနှင့် အဲလက်စ်တို့ ဆီလီကွန်တောင်ကြားသို့ လေယာဉ်ဖြင့် ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် Blue S3 တွင် အလုပ်လုပ်နေကြသော ဆော့ဖ်ဝဲရေးသားသူများထံ သွားရောက်ပြီး အားလုံးအတွက် ဘောနပ်စ်ပေးမည်ဟု ကြေညာခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွင် ဝူဆောင်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားသော အခြားကုမ္ပဏီများသို့ သွားရောက်လည်ပတ်ခဲ့သည်။

အင်စတာ (Insta)။ အဲယားဘီအန်ဘီ (Airdnd)။ အဲဗား (Ever)။ စပေ့စ်အိပ်စ် (Space X)။

ဝူဆောင်းသည် ဤကုမ္ပဏီများတွင် ငွေကြေးအမြောက်အမြား ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားသည်။ သူတို့သည် အနာဂတ်တွင် အလွန်အောင်မြင်မည်ကို သူ သိထားပြီးဖြစ်သည်။

တစ်ပတ်အကြာတွင်။

“Boss၊ စာရင်းသွင်းတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ် ပြီးသွားပါပြီ။ လာမယ့် အင်္ဂါနေ့မှာ စာရင်းဝင်တော့မှာပါ။”

အဲလက်စ်၏ အစီရင်ခံစာကြောင့် ဝူဆောင်း ပြုံးလိုက်သည်။ အရာအားလုံးက သူ့အစီအစဉ်အတိုင်း ဖြစ်လာနေသည်။ ဝူဆောင်းသည် ဖိတ်ကြားစာတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။

“ဒီနေ့ည ၆ နာရီ၊ ပလိုအယ်လ်တို ၂၁၀၁ ပါတီ။”

အဲလက်စ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

“Boss၊ မင်း မဖြစ်မနေ သွားကို သွားရမယ်! ဒါက ဆီလီကွန်တောင်ကြားမှာ အရမ်းနာမည်ကြီးတဲ့ ပါတီပဲ။ အရေးပါပြီး သြဇာညောင်းတဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်တွေနဲ့ ကွန်ရက်ချိတ်ဆက်ဖို့ အကောင်းဆုံးအခွင့်အရေးပဲ။”

“ရစ်ခ်ဝါရန်ထက် ပိုသြဇာညောင်းလို့လား။”

“မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အထောက်အကူတော့ ဖြစ်မှာပါ။”

“အင်းပေါ့လေ။”

“ပြီးတော့ ကွန်ရက်ချိတ်ဆက်မှု များလေလေ၊ အရည်အချင်းရှိတဲ့ လူတွေကို ရှာဖွေဖို့ (scout) အခွင့်အရေး ပိုများလေလေပဲ။”

ဝူဆောင်း မျက်လုံးကို ကျဉ်းလိုက်သည်။ “ရိုးရိုးသားသားပြောစမ်းပါ။ မင်း နာမည်ကြီး ဆယ်လီတွေကိုပဲ တွေ့ချင်နေတာ မဟုတ်လား။”

အဲလက်စ်က ပြုံးဖြဲလိုက်သည်၊ “ဟားဟား၊ အဲလိုမျိုး ဖြစ်လာရင်တော့ အပိုဆုပေါ့ဗျာ။”

ပါတီ။

ဆီလီကွန်တောင်ကြားသည် အောင်မြင်သော စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်များ ကျင်းပသည့် ဇိမ်ခံပါတီများကြောင့် နာမည်ကြီးသည်။ ဆယ်လီများစွာနှင့် သူဌေးများစွာက ဤပွဲများသို့ တက်ရောက်ကြသည်။

“ကောင်းပြီ၊ သွားကြတာပေါ့။”

“ကောင်းလိုက်တာ!”

***

သူတို့ ပါတီသို့ စောစောစီးစီး ရောက်သွားကြသည်။ နေရာက ဇိမ်ခံအိမ်ကြီးတစ်လုံးဖြစ်သည်။ ပင်မတံခါးပေါက်ကို ဖြတ်ပြီးနောက် မိနစ်အနည်းငယ်လောက် ကားမောင်းရသေးသည်။ အတွင်းဘက်တွင် ရေကူးကန်၊ တင်းနစ်ကွင်းနှင့် သုံးထပ်အဆောက်အအုံတို့ ရှိသည်။

နေရာတစ်ဝိုက်တွင် ကိုယ်ရံတော်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အထဲမဝင်ခင် လူတိုင်းကို စစ်ဆေးသည်။

“ဟားဟား၊ ကြီးလိုက်တဲ့နေရာ။”

“အင်းပေါ့။”

ရေကူးကန်တွင် ဘီကီနီဝတ်ထားသော လှပသည့် အမျိုးသမီးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဂီတသံများက ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်နေသည်။

“ဝင်သွားလို့ ရပြီ။”

လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့က ဖိတ်ကြားစာကို စစ်ဆေးပြီးနောက် သူတို့ အထဲသို့ ဝင်သွားကြသည်။

‘ဝိုး၊ KYLO အစည်းအဝေးက ဒီနေရာနဲ့ ယှဉ်ရင် အရမ်းသေးသွားပြီ။’

ပါတီပွဲကို လက်ခံကျင်းပသူ နာမည်ကြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူ ဒေးဗစ် ဂယ်လာဟာက သူတို့ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။

“ဟားဟား၊ ရောက်လာကြတာပဲ။”

“ဖိတ်ကြားပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”

“ကောင်းမွန်တဲ့ ပါတီပွဲတစ်ခုပါ။ ပျော်ရွှင်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပါတယ်။ အော်၊ ဒါယူလိုက်ဦး။”

ဒေးဗစ်က ဝူဆောင်းကို ကီးကတ် (key card) တစ်ခု ပေးလိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောသည်၊ “ညာဘက်က သီးသန့်အဆောက်အအုံအတွက် သော့ပါ။ အထူးဧည့်သည်တွေအတွက်ပဲ သီးသန့်ပြင်ဆင်ထားတာ။”

ဝူဆောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ကျေးဇူးပါ။”

“ဟားဟား၊ ပျော်ရွှင်ပါစေ!”

ဒေးဗစ် ထွက်သွားပြီးနောက် အဲလက်စ်က အော်ပြောသည်၊ “Boss၊ ဟိုမှာ ကြည့်လိုက်ပါဦး။ အဲဒါ ဂရန့် ဂရစ်ဖင်လေ။ အော်၊ ဟိုမှာ ဒါနာ လိုရန်လည်း ရှိတယ်။ ကျွန်တော် ဟိုဘက်ကို သွားလိုက်ဦးမယ်။ ပြန်တော့မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့်ကို ပြောလိုက်ပါ။”

“ဟားဟား၊ ကောင်းပြီလေ။”

အဲလက်စ်သည် လူအုပ်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ရောနှောသွားသည်။

ဝူဆောင်းက ဖန်ခွက်တစ်ခုကို ကိုင်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို လျှောက်ကြည့်နေသည်။ ဒေးဗစ်က သီးသန့်အဆောက်အအုံထဲမှာ ဘာတွေ ပြင်ဆင်ထားသလဲဆိုတာကို သူ သိချင်နေသည်။

ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာ သူ ခန့်မှန်းမိသော်လည်း စူးစမ်းလိုစိတ်က ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

‘ငါ ထင်တာ မှားကောင်းမှားနိုင်တယ်။ သွားကြည့်ကြတာပေါ့။’

တင်းကျပ်သော လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းများက တံခါးဝကို စောင့်ကြပ်နေသည်။ အတွင်းထဲမှာ တစ်စုံတစ်ရာ လျှို့ဝှက်ချက် ရှိနေပုံရသည်။ ဝူဆောင်း တံခါးအနီးသို့ ချဉ်းကပ်ပြီး ကတ်ကို စကင်န်ဖတ်လိုက်သည်။

ဘီးပ်။

တံခါးပွင့်သွားသည်။ ဝူဆောင်း ဝင်လိုက်သည့်အခါ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်ဆန် ခံစားလိုက်ရသည်။ အတွင်းခန်းတစ်ခုလုံးတွင် မီးခိုးငွေ့များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

အမျိုးသားများက ထိုင်ခုံများတွင် ထိုင်ပြီး ပိုက်တံအမျိုးမျိုးကို သောက်သုံးနေကြသည်။ ဝူဆောင်း ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်နေသည်။

အခန်းတစ်ခန်းလုံးတွင် လှပသော အမျိုးသမီးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူတို့က အမျိုးသားများဆီသို့ အလုအယက် ချဉ်းကပ်နေကြသည်။ နေရာက တန်ဖိုးကြီး ပြည့်တန်ဆာအိမ်နှင့် ဆင်တူနေသည်။

ရုတ်တရက် ဝူဆောင်းသည် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို သတိပြုမိသွားသည်။

‘ဂျနီဖာ အယ်လီ?’

သူ မျက်လုံးကို ပွတ်ပြီး ထပ်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ယခင်ဘဝက လူကြိုက်များသော ရုပ်ရှင်တစ်ခုတွင် သူ မြင်ဖူးသည့် မင်းသမီး အမှန်ပင် ဖြစ်နေသည်။

‘ငါ နာမည်ကြီး ရုပ်ရှင်ထုတ်လုပ်သူ အချို့ကို မြင်လိုက်ရတယ်၊ ဒါဆိုရင်တော့…’

သူမဆီသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ဂျနီဖာက နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ထားသည်။ သူ လက်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည့်အခါ သူမက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် လက်ကို လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။ သူတို့သည် လူမရှိသည့် အခန်းတစ်ခန်းထဲသို့ ဝင်သွားကြသည်။

တံခါးပိတ်လိုက်သည်နှင့် ဂျနီဖာသည် ဝူဆောင်းကို နမ်းရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ဝူဆောင်းက အမြန်ပင် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။

“ခ၊ ခဏလေး!”

ဂျနီဖာက သူမ၏ လက်ချောင်းကို ဝူဆောင်း၏ နှုတ်ခမ်းပေါ် တင်လိုက်သည်။

“ရှူး။ ဘာမှ စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး။”

သူမက ရဲတင်းစွာ ပြုမူနေသော်လည်း သူမ၏ မျက်လုံးများက ဝမ်းနည်းရိပ်သန်းနေသည်။ ဝူဆောင်း နောက်တစ်ဖန် နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်၊ “ရှင်က တကယ်ပဲ ဂျနီဖာ အယ်လီလား။”

သူမ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ ဝူဆောင်းက စကားဆက်သည်။

“ကျွန်တော်က ကန်ဝူဆောင်းပါ။ NK Entertainment ရဲ့ စီအီးအိုပါ။ ကျွန်တော် ရှင်နဲ့ စာချုပ်ချုပ်ချင်ပါတယ်။”

“ရှင် ပြောတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။” သူမက နားမလည်ဟန်ဖြင့် ကြည့်သည်။

ဝူဆောင်းက ရှင်းပြသည်၊ “ကျွန်တော်က ရှင်ရဲ့ အေဂျင်စီ ဖြစ်ချင်တယ်လို့ ပြောတာပါ။”

“ရှင် တကယ်ပြောတာလား? ကျွန်မကို အရင်ကလည်း လူအတော်များများ ဒီလိုပဲ ကမ်းလှမ်းဖူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့နဲ့ အိပ်ပြီးတာနဲ့ ကျွန်မကို ပစ်သွားကြတာပဲ။ နာမည်ကြီး ထုတ်လုပ်သူတွေ၊ ဒါရိုက်တာတွေနဲ့ အိပ်ပေးခဲ့ရတယ်။ သူတို့အားလုံးက ကျွန်မကို ကြယ်ပွင့်ဖြစ်အောင် လုပ်ပေးမယ်လို့ ကတိပေးခဲ့ကြပေမဲ့ အခုတော့ ဒီအတိုင်းပဲ ကျန်ခဲ့ရတယ်။”

“ဒါပေမဲ့ ရှင်က မင်းသမီးဖြစ်ဖို့ စိတ်မလျှော့သေးဘူး မဟုတ်လား။”

“ရှင် ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ။”

“ကျွန်တော် သိလို့ပေါ့။”

ဝူဆောင်း၏ ယခင်ဘဝတွင် ဂျနီဖာ အယ်လီသည် ဟောလိဝုဒ်၏ ထိပ်တန်းမင်းသမီးများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။

သူ စကားဆက်သည်။

“NK က မကြာခင်မှာ ဟောလိဝုဒ် ရုပ်ရှင်တစ်ခုအတွက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံတော့မှာပါ။ အဲဒီအခါကျရင် ရှင် အခန်းကဏ္ဍတစ်ခု ရဖို့ ပိုလွယ်သွားလိမ့်မယ်။”

ဂျနီဖာက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်၊ “ရှင်က ဘာမှ ပြန်မတောင်းဘဲ ကျွန်မကို ဒီလိုမျိုး ကမ်းလှမ်းနေတာလား။”

ဝူဆောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည့်အခါ ဂျနီဖာက သူမလက်ကို ဝူဆောင်း၏ ခါးပတ်ပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။

“ဘာလို့ ကျွန်မတို့ လိင်ဆက်ဆံလိုက်ကြတာလဲ? ရှင်ပေးတဲ့ ကတိစကားတွေ မလိုပါဘူး။”

ဝူဆောင်း မတုံ့ပြန်ခင်မှာပင် သူမသည် သူ့ခါးပတ်ကို ဖြုတ်လိုက်သည်။

“မ… မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ။”