အခန်း (၁၄၃) - <ယှဉ်ပြိုင်မှု>
မေးခွန်းနှင့် အဖြေကဏ္ဍမှာ ကြာမြင့်စွာပင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ဝူဆောင်းက မေးခွန်းတိုင်းကို ဉာဏ်ပါပါဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သဖြင့် SEC တာဝန်ရှိသူများမှာ ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်နေကြသည်။
မိနစ် ၃၀ ခန့်အကြာတွင် ချားလ်စ်ဘရောင်းက သူ့လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များဘက်သို့ လှည့်၍ “ဒီလူဆီမှာ ထပ်မေးစရာ မေးခွန်းတွေ ရှိသေးလား” ဟု မေးလိုက်သည်။ သူတို့အားလုံး ခေါင်းခါပြကြသည်။ ချားလ်စ်က ဝူဆောင်းဘက်သို့ လှည့်ကာ “ဒါဆိုရင် ပြီးပါပြီ။ ခင်ဗျား ပြန်လို့ရပါပြီ” ဟု ဆိုသည်။
ဝူဆောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။
အဆောက်အအုံပြင်ပသို့ ရောက်သောအခါ သူ့ကို စောင့်နေသော ဂျူလီယာဝှိုက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သူမသည် တန်ဖိုးကြီးဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားများကြားတွင် တောက်ပစွာ ပြုံးနေသည်။ သူတို့က ဝူဆောင်းဆီသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လာကြသည်။
သို့သော် ဝူဆောင်း၏ ကိုယ်ရံတော်များက သူ့ကို ချက်ချင်း ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။
ဝူဆောင်းက “ရပါတယ်” ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
ကိုယ်ရံတော်များက အနည်းငယ် ဖယ်ပေးလိုက်ရာ ဂျူလီယာသည် ဝူဆောင်းထံ ချဉ်းကပ်လာနိုင်သည်။
“ကျွန်မ ပြောထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ လူတိုင်းက Coconut ကို စိတ်ဝင်စားနေကြတာပါ။”
ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားတစ်ဦးက ဝူဆောင်းကို “ကျွန်တော်က Morgan Stanley က ပက်ထရစ်အီမေးလ်ပါ။ ခင်ဗျားနဲ့ တစ်ယောက်ချင်း စကားပြောချင်ပါတယ်” ဟု ဆိုသည်။
နောက်ထပ်လူတစ်ယောက်ကလည်း “ဟယ်လို၊ ကျွန်တော်က Citigroup ကပါ” ဟု လှမ်းအော်သည်။
ကုမ္ပဏီကြီးများမှ လူများသည် ဝူဆောင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိရန် အလုအယက် ကြိုးစားနေကြသည်။ ဂျူလီယာက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ကာ “ဒါက အမေရိက၊ အရင်းရှင်စနစ်ရဲ့ မြေပဲ။ ပြောရဦးမယ်၊ အဲလက်စ်က ခင်ဗျားမှာ ကျွန်မအတွက် ကမ်းလှမ်းချက်တစ်ခု ရှိတယ်လို့ ပြောတယ်နော်” ဟု ရေရွတ်သည်။
ဝူဆောင်း ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
ဂျူလီယာက “ဒါဆို သွားကြရအောင်လား” ဟု ဆိုသည်။
သူတို့သည် တစ်ညလျှင် ဒေါ်လာ ၃၀,၀၀၀ ကျသင့်သည့် Four Seasons ဟိုတယ်၏ အထပ်ဆုံးထပ်ရှိ အခန်းသို့ ရောက်လာကြသည်။
ဂျူလီယာက အခန်းကို လှည့်ပတ်ကြည့်နေစဉ် ဝူဆောင်းက သရေစာအတွက် Room service မှာလိုက်သည်။
“ခင်ဗျားက တကယ်ကို ဘီလျံနာတစ်ယောက်ပဲ။”
“ဟုတ်ပါတယ်။”
“ဟားဟား၊ ဒါပေမဲ့ အံ့သြစရာပဲ။ အရက်သောက်ထားတဲ့ အရိပ်အယောင် ဒါမှမဟုတ် မိန်းမကိစ္စ ဘာတစ်ခုမှ မတွေ့ရပါလား။”
“ကျွန်တော်တို့ ဒီကို လာတာက ကျွန်တော့်ရဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးရာတွေ ပြောဖို့ မဟုတ်ပါဘူး။”
ဂျူလီယာ ခေါင်းညိတ်သည်။ Room service က ချက်ချင်းပင် ရောက်လာသည်။
ဝူဆောင်းက ရေခဲကော်ဖီကို တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီး “အဲလက်စ်က ခင်ဗျားကို ကမ်းလှမ်းချက်အကြောင်း ပြောပြပြီးလောက်ပြီပေါ့။ တခြား မေးစရာတွေ ရှိသေးလား” ဟု မေးသည်။
“Coconut Pay ကို PayPal လိုမျိုး နိုင်ငံတကာသုံး ဝန်ဆောင်မှုတစ်ခု ဖြစ်အောင် လုပ်ချင်တာ တကယ်လား။”
“ဟုတ်တယ်။ ကျွန်တော်က PayPal ထက်တောင် ပိုကြီးအောင် လုပ်ချင်တာ။”
“ပြီးတော့ တရုတ်ပြည်က LetPay ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ခင်ဗျား ရှိနေတယ်ဆိုတဲ့ ကောလာဟလလည်း ကြားမိတယ်။”
“အဲဒါကိုတော့ အခုချိန်မှာ အတည်မပြုနိုင်သေးပါဘူး။”
“Coconut ကို စာရင်းသွင်းပြီး ရလာမယ့် ငွေတွေနဲ့ ခင်ဗျား ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ။”
“ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှာပါ။ ကျွန်တော် လုပ်ဆောင်နေတဲ့ လုပ်ငန်းတစ်ခုမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ စီစဉ်ထားပါတယ်” ဟု ဝူဆောင်းက ကော်ဖီတစ်ငုံ ထပ်သောက်လိုက်သည်။ သူက ဆက်၍ “ကျွန်တော့်ကို အင်တာဗျူးနေသလိုပဲ ခံစားရတယ်” ဟု ဆိုသည်။
“ဟားဟား၊ ကျွန်မလို ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ကို ရဖို့ဆိုရင် ဒါလောက်တော့ လုပ်ပေးရမှာပေါ့။”
“MIT က ဘွဲ့ရပြီး JP Morgan မှာ ဒါရိုက်တာတစ်ယောက်အဖြစ် လုပ်နေတဲ့သူမျိုး များများစားစား မရှိဘူးဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ကုမ္ပဏီမှာ ခင်ဗျား ရယူမယ့်ရာထူးက အခု လက်ရှိလုပ်နေတဲ့ အလုပ်ထက် ပိုကြီးမားတဲ့ အလုပ်ပါ။ ဒီရာထူးအတွက် ခင်ဗျား စွမ်းဆောင်နိုင်တယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော့်ကို မပြနိုင်သေးဘူး။ အဲလက်စ်ရဲ့ အကြံပြုချက်ကို ကျွန်တော် ယုံပေမဲ့ ခင်ဗျားအနေနဲ့လည်း ကျွန်တော့်ကို သက်သေပြဖို့ လိုလိမ့်မယ်” ဝူဆောင်းက စကားကို အမြန်ဆက်လိုက်သည်။ “ခင်ဗျား စာမေးပွဲ အောင်သည်ဖြစ်စေ၊ မအောင်သည်ဖြစ်စေ အလုပ်တော့ ရမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ လစာကတော့ စွမ်းဆောင်ရည်အပေါ် မူတည်ပြီး ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်။”
“ဒါဆို စာမေးပွဲ ကျရင် လစာကို လျှော့မှာပေါ့နော်။”
“မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော် ကမ်းလှမ်းထားတဲ့အတိုင်းပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား အောင်သွားရင်တော့ ပိုများတဲ့ လစာကို ပေးမှာပါ။”
“အဲဒါကို ရှင်းပြပေးလို့ ရမလား။”
“လက်ရှိ Coconut ရဲ့ တန်ဖိုးကို ဒေါ်လာ ဘီလီယံ ၈၀ လို့ သတ်မှတ်ထားတယ်။ လူတိုင်းကလည်း ဒါကို သဘောတူကြပေမဲ့ ကျွန်တော်ကတော့ မကြိုက်ဘူး။”
ဂျူလီယာ ခေါင်းညိတ်သည်။ ဝူဆောင်းက ကော်ဖီသောက်ရင်း ဆက်ပြောသည်။
“ကျွန်တော်က ဒါကို Facebook လောက် ဒါမှမဟုတ် အဲဒီထက် ပိုကောင်းတဲ့ တန်ဖိုးနဲ့ စာရင်းသွင်းစေချင်တယ်။ အဲဒီလို လုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင် ခင်ဗျားကို Coconut ရှယ်ယာတချို့ ပေးမယ်။”
“ဘယ်လောက်လဲ။”
“ဒေါ်လာ ၁၀ သန်းဖိုးပါ။”
“ရှင်?”
“ဒေါ်လာ ၁၀ သန်းဖိုးရှိတဲ့ ရှယ်ယာတွေကို ပေးမှာပါ။ ခင်ဗျား စိတ်ကြိုက်ဆိုရင်လည်း ငွေသားအနေနဲ့ ဒေါ်လာ ၁၀ သန်း ပေးပါ့မယ်။”
ဒေါ်လာ ၁၀ သန်း။
သူမ၏ လက်ရှိလစာမှာ တစ်နှစ်လျှင် ဒေါ်လာ ၂၀၀,၀၀၀ ဖြစ်သည်။ အခွန်အခများနှင့် ကျောင်းစရိတ်ချေးငွေများ ပေးဆပ်ပြီးနောက် သူမလက်ထဲတွင် တစ်လလျှင် ဒေါ်လာ ၅,၀၀၀ သာ ကျန်သည်။
အတော်အတန်များသော ငွေပမာဏဖြစ်သော်လည်း သူမအတွက်တော့ လုံလောက်မှု မရှိသေးပေ။
ဒေါ်လာ ၁၀ သန်းလား။
ဒီပမာဏဆိုလျှင် သူမ၏ အကြွေးအားလုံးကို ဆပ်နိုင်မည်၊ နယူးယောက်တွင် အိမ်တစ်လုံး ဝယ်နိုင်မည်၊ လိုချင်တာ မှန်သမျှကိုလည်း ဝယ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
“ကောင်းတဲ့ ကမ်းလှမ်းချက်ပဲ။”
“ခင်ဗျားသာ မလုပ်နိုင်ခဲ့ရင်လည်း အလုပ်ကတော့ အရင်အတိုင်း ရမှာပါ။ အကယ်၍ ဒီအလုပ်ကို အောင်မြင်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ရင်တော့ အပိုဆုအနေနဲ့ ဒေါ်လာ ၁၀ သန်း ရလိမ့်မယ်။ ဘယ်လိုလဲ။”
ဂျူလီယာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ့လက်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။
“သဘောတူတယ်!”
ဝူဆောင်းက “ပြောရဦးမယ်၊ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုကို နည်းနည်း ပိုပြီး ယဉ်ကျေးအောင် ဝတ်ပေးလို့ ရမလား” ဟု ရေရွတ်သည်။
ဝူဆောင်းအနေနဲ့ ဘာမှ မပြောချင်သော်လည်း လိုအပ်သည်ဟု ခံစားရသည်။ ဂျူလီယာသည် ထိုင်ခုံပေါ်တွင် လှုပ်ရှားလိုက်တိုင်း အလွန်တိုသော စကတ်ကြောင့် အများကြီး ပေါ်နေသည်။
သူမ၏ အင်္ကျီကော်လာ ခလုတ်သုံးခုမှာလည်း ပြုတ်နေပြီး အတွင်းခံမှာ သိသာထင်ရှားစွာ ပေါ်နေသည်။
“ဘာလို့လဲ။ ကျွန်မက ခင်ဗျားကို ဆွဲဆောင်ဖို့ ဒီလို ဝတ်လာတာလေ၊ အလုပ်လည်း ရသွားပြီဆိုတော့ အဆင်ပြေသွားတာပေါ့!”
“မဟုတ်ဘူး။ ခင်ဗျား အလုပ်ရတာက ခင်ဗျားရဲ့ အရည်အချင်းကြောင့်ပါ။”
“ဒါကတော့ ခင်ဗျား ပြောတဲ့စကားပေါ့၊ တကယ်ဟုတ်မဟုတ် ဘယ်သူသိမလဲ။ ဒီဝတ်စားပုံက ကျွန်မဘဝတစ်လျှောက်လုံးမှာ အဆင်ပြေအောင် ကူညီပေးခဲ့တာ။ အမေရိကမှာ ‘Glass ceiling index’ (အမျိုးသမီးများ အဆင့်မြင့်ရာထူးရရှိမှု ကန့်သတ်ချက်) အကြောင်း သိလား။”
ဝူဆောင်း ခေါင်းခါပြသည်။ အမေရိက ဖြစ်သည့်အတွက် အဆင်ပြေမည်ဟု သူ ထင်ထားခဲ့သည်။
“OECD ပျမ်းမျှထက်တောင် ပိုဆိုးတယ်။ ကိုရီးယားကတော့ ပိုတောင် ဆိုးပါသေးတယ်။ ကျွန်မ ဝတ်တဲ့ပုံစံနဲ့ ပြုမူတဲ့ပုံစံတွေက ဒီအမျိုးသားကြီးစိုးတဲ့ လောကမှာ အသက်ရှင်ဖို့ သင်ယူထားရတာတွေပါ။ ခင်ဗျားက ဒီလိုမျိုး ထပ်လုပ်စရာ မလိုတော့ဘူးလို့ ပြောတာဆိုရင်တော့ အရမ်းကောင်းတာပေါ့။”
ဝူဆောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သောအခါ ဂျူလီယာ ထရပ်လိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် ကျွန်မ အလုပ်စလုပ်တော့မယ်။”
***
နယူးယောက် မန်ဟက်တန်ရှိ တန်ဖိုးကြီး ဘားတစ်ခုတွင်။
အရက်မူးနေသော လီယမ်က “ငရဲပဲ! သူတို့ကို ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး ရှာပေးခဲ့တာကို ဒီလိုမျိုးနဲ့ ပြန်ဆက်ဆံရသလား? ငါ မှားတယ်ဆိုတာ သိပေမဲ့လည်းလေ…” ဟု ရေရွတ်သည်။
သူသည် အသုံးချခံလိုက်ရသည်ဟု ခံစားရသည်။
အလုပ်မှ ထွက်လိုက်ရခြင်းက ခက်ခဲလှသည်။
လီယမ် အရက်တစ်ခွက် ထပ်ဖြည့်လိုက်သည်။ သူ ဒီအခြေအနေကို သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။
ရုတ်တရက် ဝူဆောင်းက သူ့ဘေးတွင် လာထိုင်ပြီး အတူတူပင် အရက်တစ်ခွက် မှာလိုက်သည်။
သူက “ဝီလျံ လီယမ်။ Ryan Capital ရဲ့ ခေါင်းဆောင်မန်နေဂျာ၊ ဒါပေမဲ့ မကြာသေးခင်ကမှ အလုပ်ပြုတ်သွားတဲ့သူ” ဟု ရေရွတ်သည်။
“ဘာလဲ? ခင်ဗျားက ဘယ်သူလဲ။”
“ကျွန်တော်က serial number xxxxxx ရဲ့ နောက်ကွယ်က လူပဲ။”
လီယမ် တောင့်သွားသည်။ သူ ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“ဗျာ… ဘာပြောတယ်!”
“KND Investment ရဲ့ CEO၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အသေးစားဂိမ်းလေးမှာ နိုင်သွားတဲ့သူပေါ့။”
လီယမ် လက်မြှောက်ကာ “ရေခဲရေ တစ်ခွက်ပေးပါ!” ဟု အော်ပြောလိုက်သည်။
ဘားတန်းတာဝန်ရှိသူက ရေပေးလိုက်ရာ လီယမ် မော့သောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဝူဆောင်းဘက်သို့ ပြန်လှည့်သည်။
“ခင်ဗျား ပြောတာကို တစ်ခါလောက် ထပ်ပြောပေးလို့ ရမလား။”
“စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့်နောက် လိုက်ခဲ့။”
လီယမ် လိုက်သွားသည်။
ဝူဆောင်းက လီယမ်ကို သူ့ဟိုတယ်အခန်းသို့ ခေါ်သွားပြီး “ကျွန်တော့်မေးခွန်းကို ကယ်လ်ကုလေတာ မပါဘဲ ဖြေပေးပါ။ ၅ စက္ကန့်ပဲ အချိန်ပေးမယ်။ ၃၂၁ မြှောက် ၄၁၁?” ဟု မေးလိုက်သည်။
“၁၃၁၉၃၁။”
လီယမ် အရက်မူးနေသေးသော်လည်း သူ့အဖြေမှာ ချက်ချင်းပင် ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ထွက်လာသည်။
“၃၅ စတုရန်းက?”
“၁၂၂၅။”
“၃၄၄၁၂ ကို ၂၃ နဲ့ စားရင်?”
“၄။”
အဖြေတစ်ခုစီအတွက် တစ်စက္ကန့်ပင် မကြာလိုက်ပေ။
ဝူဆောင်း အံ့သြသွားသည်။ သူ ပြင်ဆင်ထားသည့် ပျဉ်ချပ်ကို လက်ညှိုးထိုးကာ “Black-Scholes ညီမျှခြင်းကို ဖြေရှင်းကြည့်ပါ” ဟု ခိုင်းလိုက်သည်။
လီယမ်က ညီမျှခြင်းကို အမြန်ပင် ရေးချလိုက်သည်။ ၁၀ ကြောင်းကျော် ရှည်လျားသော်လည်း သူ အမြန်ပင် အပြီးသတ်လိုက်သည်။ သူသည် သင်္ချာပါရမီရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်သည်မှာ အသေအချာပင်။
“ဒီလို ထက်မြက်တဲ့ ဦးနှောက်မျိုး ပိုင်ဆိုင်ထားပြီးတော့ ဘာလို့ အရက်သောက်ပြီး သေအောင် လုပ်နေတာလဲ။”
“ကျွန်တော့်ရဲ့ ငွေကြေးလွှဲပြောင်းမှုတွေကို လိုက်ကြည့်နေမှန်း ခင်ဗျား ဘယ်လိုသိတာလဲ။”
ဝူဆောင်းက သူ့ခေါင်းကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
“ဒီမြို့မှာ ခင်ဗျား တစ်ယောက်တည်း ထက်မြက်တာ မဟုတ်ဘူး။”
“ဒါကြောင့်ပဲ နောက်ဆုံးမိနစ်မှာ ကျွန်တော့်ကို လှည့်စားလိုက်တာလား။”
“ဟားဟား၊ ကိုယ်တိုင်လည်း မဲပြီးမှ သူများမဲတယ်လို့ ပြောရသလား!”
လီယမ် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။ သူ ဘာမှ ပြန်မပြောနိုင်တော့ပေ။
ဝူဆောင်းက ဆက်ပြောသည်။ “ခင်ဗျား အလုပ်ပြုတ်သွားတယ်လို့ ကြားတယ်။”
“ခင်ဗျားကြောင့်လေ။”
“ခင်ဗျားကို ကျွန်တော် သဘောကျတယ်။ ခင်ဗျားရဲ့ ရည်မှန်းချက်၊ အရည်အချင်းနဲ့ ရဲရင့်မှုတွေပေါ့။ ခင်ဗျားရဲ့ မာနကို ထိန်းချုပ်နိုင်မယ်လို့ ထင်ရင် ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ကမ်းလှမ်းချက်ကောင်းတစ်ခု ပေးချင်တယ်။”
“…”
“ဘယ်လိုလဲ။”
“ကျွန်တော့်မှာ မေးခွန်းတစ်ခု ရှိတယ်။ ခင်ဗျား OPEC က လူတစ်ယောက်ဆီကနေ သတင်းရထားတာလား? ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဲဒီလောက်အထိ သိနေရတာလဲ။”
“ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်ကြားမှာ ပိုပြီး ယုံကြည်မှု တည်ဆောက်နိုင်တဲ့ အချိန်ကျရင်တော့ ပြောပြပါ့မယ်။”
ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် လီယမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ဝူဆောင်းက “ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို အရင်ဆုံး အယ်လ်ဂိုရီသမ် အရောင်းအဝယ်ပြုလုပ်မှုတွေကို ပြန်လည်ချိန်ညှိတဲ့ အလုပ်မှာ စတင်ခိုင်းပါမယ်။ အသေးစိတ်ကိုတော့ မနက်ဖြန်မှ ထပ်ပြောပြမယ်” ဟု ထပ်လောင်းပြောကြားလိုက်သည်။
ထို့နောက် ဝူဆောင်းက ဖုန်းတစ်ချက် ခေါ်လိုက်ရာ သူ၏ ကိုယ်ရံတော် ရောက်ရှိလာသည်။ ဝူဆောင်းက လီယမ်ကို အိမ်သို့ ဘေးကင်းစွာ ပို့ဆောင်ပေးရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။