ချမ်းသာခြင်းနတ်ဘုရား

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Chapter 139: <Power>

အခန်း ၁၃၉။ <အာဏာ>

မာဟွမ်ထိန်သည် လုပ်ငန်းပိုင်းဆိုင်ရာပံ့ပိုးကူညီရေးဌာနသို့ အပြေးသွားလိုက်သည်။ ရုံးခန်းအတွင်း၌ တင်းမာသောမျက်နှာထားရှိသူများစွာ လှုပ်ရှားသွားလာနေကြသည်။ သူသည် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့၏ ဒါရိုက်တာထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားလိုက်သည်။

"ဒါကို ဘယ်သူအမိန့်ပေးလိုက်တာလဲ။ ချက်ချင်းရပ်လိုက်စမ်း!"

"ခင်ဗျားတို့ကုမ္ပဏီ အခွန်ရှောင်နေတယ်ဆိုတဲ့ အမည်မသိသတင်းပေးချက်တစ်ခု ရထားလို့ပါ။ နောက်ဆုတ်ပေးပါ။"

"ဘာ။ အဲဒါ မဖြစ်နိုင်တာ!"

မာဟွမ်ထိန် ဒေါသထွက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏အတွင်းရေးမှူးက သူ့ကို တားလိုက်သည်။

"ဥက္ကဋ္ဌ၊ ဒီနေရာမှာ ဒီလိုလုပ်လို့ မဖြစ်ပါဘူး..."

ရုတ်တရက် မာဟွမ်ထိန်သည် သူဘယ်နေရာမှာရှိနေမှန်း သတိဝင်လာသည်။ သူပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ဝန်ထမ်းများက သူ့ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ကြည့်နေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ငါ့ကားကို အသင့်ပြင်ထားလိုက်။"

"ဟုတ်ကဲ့၊ ဥက္ကဋ္ဌ။"

မာဟွမ်ထိန်သည် ကျုံးကွမ်းဆွန်းရှိ အခွန်ရုံးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုရုံး၏ အကြီးအကဲမှာ ဝမ်ပန်း ဖြစ်သည်။

မာဟွမ်ထိန်က သူ့ကို တောင်းပန်စကားဆိုလိုက်သည်။ "အကြီးအကဲခင်ဗျာ၊ ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို ဒီလိုလုပ်ရတာလဲ။ အခွန်စစ်ဆေးမယ်ဆိုတာ ဘာလဲ။"

"အထက်ကနေ တိုက်ရိုက်အမိန့်ပေးလာတာဆိုတော့ ကျွန်တော်လည်း ဘာမှမတတ်နိုင်ဘူး။"

"ဘယ်သူ အမိန့်ပေးတာလဲ။ သူ့ကို ကျွန်တော်နဲ့ တွေ့ပေးပါ!"

"ဝန်ကြီးတစ်ယောက်ယောက် ဒါမှမဟုတ် ပြည်နယ်ကော်မရှင်နာတစ်ဦးဦး ဖြစ်ဖို့များပါတယ်။"

မာဟွမ်ထိန်သည် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းကိုက်လိုက်သည်။ သူသည် အဆင့်မြင့်အရာရှိတစ်ဦးနှစ်ဦးကို သိကျွမ်းထားသော်လည်း ရင်းနှီးသည့်အဆင့်ထိ မဟုတ်ပေ။ အကူအညီတောင်းနိုင်လောက်အောင်ထိ မရင်းနှီးကြပေ။

မာဟွမ်ထိန်သည် သွားများကို ကြိတ်လိုက်သည်။

ဝမ်ပန်းက စကားကို အမြန်ဆက်ပြောသည်။ "အစိုးရထဲမှာ ခင်ဗျား ဘယ်လောက်အထိ အဆက်အသွယ်ရှိလဲတော့ မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ လွတ်ဖို့ ခက်လိမ့်မယ်။ အခုသွားနေတဲ့ပုံစံအရဆိုရင် ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်တောင် သတိထားနေရတယ်၊ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော်ပါ ပစ်မှတ်ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။ အထက်လူကြီးတစ်ယောက်ယောက်က ‘အမြစ်ပြတ်ရှင်းလင်းရေး’ စလုပ်နေပြီဆိုတဲ့ သတင်းတွေ ထွက်နေတယ်။"

"ဗျာ... ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။"

"ကျွန်တော်သိတာကတော့ လာဘ်ပေးလာဘ်ယူမှုတွေမှာ ပါဝင်ပတ်သက်နေသူတွေကို အလုပ်ထုတ်နေတယ်ဆိုတာပါပဲ။"

ထိုစဉ် မာဟွမ်ထိန်၏ လက်ထောက်တစ်ယောက် အလျင်အမြန်ဝင်လာသည်။

"ဥက္ကဋ္ဌ၊ ဒါကို ကြည့်ပေးပါဦး။"

သူ၏ လက်ထောက်က ဖုန်းကို ပြလိုက်သည်။ Let Store တွင် ရုတ်တရက် ရေပန်းအစားဆုံး ဖြစ်လာသည့် ဂိမ်းအသစ်တစ်ခုဖြစ်သည်။

"ခေါင်းစဉ် - ဟူကျင့်တောင်ကို ဂုဏ်ပြုကြစို့။ လက်ခုပ်တီးကြ၊ တီးကြ၊ တီးကြ။"

"ဖန်တီးသူ - Let Game"

"ဘာ... ဒါ ဘာလဲ။"

ဂိမ်းသည် ဟူကျင့်တောင် မိန့်ခွန်းပြောနေသည့် ဓာတ်ပုံဖြင့် စတင်သည်။ သူ့ရှေ့တွင် လက်ခုပ်တီးနေသော လက်တစ်စုံရှိသည်။ ဖန်သားပြင်ကို ထိလိုက်တိုင်း လက်ခုပ်သံများထွက်လာပြီး ဟူကျင့်တောင်အတွက် ရိုသေလေးစားမှု အမှတ်များ တိုးလာသည်။

ရယ်စရာကောင်းလောက်အောင် စီစဉ်ထားသော ဂိမ်းတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း စံချိန်တင်အမြန်နှုန်းဖြင့် ဒေါင်းလုဒ်ဆွဲနေကြသည်။

***

ဂျန်ဂွမ်းချူလ်သည် ထိုဂိမ်းကို ကြည့်ပြီး အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ "လူတွေက တကယ်ပဲ ဒီလိုဂိမ်းမျိုးကို ကြိုက်ကြတာလား။"

"တရုတ်ယဉ်ကျေးမှုက ကျွန်တော်တို့နဲ့ မတူဘူးလေ။ သုံးစွဲသူတွေရဲ့ သုံးသပ်ချက်တွေကို ကြည့်ရင် ဒါ အလုပ်ဖြစ်နေမှန်း သိနိုင်ပါတယ်။"

ဘာသာစကားမှာ တရုတ်ဘာသာစကားဖြစ်သဖြင့် ဝူဆောင်းက ဂျန်ဂွမ်းချူလ် နားလည်အောင် ဖတ်ပြပေးလိုက်သည်။

"ပျော်စရာကောင်းပြီး တန်ဖိုးရှိတယ်။"

"ဒါက ဟူကျင့်တောင်ကို အထောက်အကူဖြစ်စေမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

"ဟူကျင့်တောင်ကို ချီးကျူးကြ!"

ဂျန်ဂွမ်းချူလ်မှာ မယုံနိုင်သေးပေ။

"ခင်ဗျား တရုတ်စာမဖတ်တတ်တာကို သိလို့ ကျွန်တော့်ကို လိမ်ပြောနေတာ မဟုတ်လား။"

"ဟားဟား၊ ကျွန်တော်က ဘာလို့ အဲဒီလို လုပ်ရမှာလဲ။"

ဂျန်ဂွမ်းချူလ်မှာ သံသယရှိနေသေးသော်လည်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ဒါက တကယ်ပဲ အရာအားလုံးကို ပြောင်းလဲနိုင်မှာလား။"

"မာဟွမ်ထိန်ရဲ့ အင်အားစုက အစိုးရကို သိမ်းပိုက်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလေ။ လက်ရှိအစိုးရအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှုနဲ့ ထောက်ခံမှုတွေကို သူတို့ လိုလားမှာမဟုတ်ဘူး။"

ဂျန်ဂွမ်းချူလ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ဒါတွေက ကျွန်တော်တို့ကို ပြန်ပြီး ထိခိုက်စေမှာကိုပဲ စိုးရိမ်တယ်။"

"ကျွန်တော်က နှစ်ဖက်စလုံးကို လာဘ်ပေးထားခဲ့တာ။ အဲဒီအတွက် ငွေအများကြီး သုံးခဲ့ပေမဲ့ တစ်ဖက်က မကူညီပေးခဲ့သလို၊ နောက်တစ်ဖက်ကလည်း ကျွန်တော်တို့ကို တက်ကြွစွာ စုံစမ်းစစ်ဆေးနေတယ်။ ကျွန်တော်တို့ကို ဒီလိုမျိုး ဆက်ဆံလို့မရဘူးဆိုတာ သူတို့ကို ပြသဖို့ လိုအပ်တယ်" ဟု ဝူဆောင်းက ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။

မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်း ဝူဆောင်း၏ ဖုန်းမြည်လာသည်။ ဝူဆောင်း မကိုင်ပေ။ ဖုန်းမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မာဟွမ်ထိန်ထံမှဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားစွာ ပေါ်နေသည်။

ဂျန်ဂွမ်းချူလ်က အံ့အားသင့်စွာ မေးသည်။ "မကိုင်ဘူးလား။"

"သူကလည်း အရင်တစ်ခါ ကျွန်တော့်ဖုန်းကို မကိုင်ခဲ့ဘူးလေ။"

ဖုန်းမြည်သံ တိတ်သွားသော်လည်း စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ပြန်မြည်လာသည်။ ဝူဆောင်း ထပ်မကိုင်ပြန်ပေ။

ထိုသို့ အကြိမ်အနည်းငယ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။ ဝူဆောင်းက အကြိမ်တိုင်းတွင် ကိုင်ရန် ငြင်းဆန်လိုက်သည်။ ယခုတစ်ခါတွင် ဝူဆောင်း၏ အကူအညီ လိုအပ်နေသူမှာ မာဟွမ်ထိန် ဖြစ်သည်။ ဝူဆောင်းသည် ဤကိစ္စအတွက် တရုတ်ဈေးကွက်ကို စွန့်လွှတ်ရမည်ဆိုရင်တောင် အဆင်သင့်ရှိနေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဖုန်းမြည်သံ တိတ်သွားသည်။

ဂျန်ဂွမ်းချူလ်က စိုးရိမ်တကြီး မေးသည်။ "စူဘင်ကို ဖုန်းဆက်ပြီး ဒီအခြေအနေကို သတိပေးသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။ သူတို့ ကျွန်တော်တို့ ကုမ္ပဏီကို ဘာလုပ်မလဲ ဘယ်သူသိမှာလဲ။"

ဝူဆောင်းက တည်ငြိမ်စွာ ဖြေလိုက်သည်။ "အဆင်ပြေပါတယ်။"

"ခင်ဗျား တရုတ်ပြည်ကနေ ထွက်သွားဖို့ စဉ်းစားနေတာလား။"

ဝူဆောင်းသည် လျှို့ဝှက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

တစ်... နှစ်...

မိနစ်အနည်းငယ်ကြာသော် ဝူဆောင်း၏ ဖုန်း ပြန်မြည်လာသည်။

အမည်မသိ နံပါတ်တစ်ခုမှ ဖြစ်သည်။

ဂျန်ဂွမ်းချူလ်က စိတ်ပျက်စွာ ရေရွတ်သည်။ "ဟူး၊ စပမ်းဖုန်းလိုပဲ။ စိတ်ညစ်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ။"

သို့သော် ဝူဆောင်း၏ အာရုံခံစားမှုကမူ ထိုသို့မဟုတ်ဟု ဆိုနေသည်။ ဤသည်မှာ စပမ်းဖုန်းမဟုတ်ပေ။ သူသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ကိုင်လိုက်သည်။

ရင်းနှီးသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ကျွန်တော် လျူဟဲ့ပါ။"

ဝူဆောင်း စောင့်မျှော်နေသော ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု ဖြစ်သည်။

***

မာဟွမ်ထိန်သည် ရုံးသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။ အခြေအနေများမှာ မကောင်းသော်လည်း ပြီးဆုံးသွားခြင်း မရှိသေးပေ။

"ဒါ ဘာတွေလဲ။"

သူ့စားပွဲခုံပေါ်တွင် စာရွက်စာတမ်းများ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူ၏ လက်ထောက်က ကြည့်လိုက်သောအခါ ၎င်းတို့မှာ ပရိုဂရမ်မာများ၏ အလုပ်ထွက်စာများ ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မာဟွမ်ထိန်သည် စိုးရိမ်တကြီး အသက်ရှူမြန်လာသည်။

လက်ထောက်က ရှင်းပြသည်။ "ပရိုဂရမ်မာ ၂၀ လောက် အလုပ်ထွက်သွားပါတယ်... ဒေတာဘေ့စ်၊ ဘက်အန်း၊ ဖရန့်အန်း အားလုံးကပါ..."

"...ဒီကောင်တွေ! ငါ့မှာ တခြားပြဿနာတွေနဲ့ ခေါင်းရှုပ်နေတာ မသိကြဘူးလား။ HR အဖွဲ့ကို ပြောလိုက်၊ သူတို့ကို အလုပ်အကိုင် အခွင့်အလမ်း ပိတ်ပင်ထားဖို့ အမှတ်ဆိုးတွေ မှတ်တမ်းတင်ထားလိုက်။"

နာမည်စာရင်းများကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် လက်ထောက်က နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်ပြီး ပြန်ဖြေသည်။ "ဥက္ကဋ္ဌ၊ ဒါက တကယ်ကို ဆိုးရွားတဲ့ကိစ္စပါ။"

"ဘာဖြစ်လို့လဲ။"

"ဒါတွေအားလုံးက အဓိက ပရိုဂရမ်မာတွေပါ။ ကျွန်တော်တို့ မဆုံးရှုံးသင့်တဲ့ လူတွေပါ။"

"..."

"ဒါက ကုမ္ပဏီကို ချက်ချင်း ထိခိုက်စေမှာပါ။ ကျွန်တော်တို့ WhoChat ကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"

"ဒါဆို သူတို့ကို ပြန်ခေါ်ခဲ့! HR အကြီးအကဲကို အခုချက်ချင်း ငါ့ဆီ လာခိုင်း!"

လက်ထောက်က ဖုန်းဆက်လိုက်သော်လည်း ဖုန်းချပြီးနောက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"HR အကြီးအကဲကလည်း အလုပ်ထွက်တော့မယ်တဲ့။ သူကပဲ ပရိုဂရမ်မာတွေကို အလုပ်ထွက်အောင် တိုက်တွန်းခဲ့ပုံရပါတယ်။"

"ဘာ... ဘာပြောတယ်!"

"သူတို့အားလုံး LetChat ကို ပြောင်းသွားကြမယ်လို့ သတင်းထွက်နေပါတယ်။ သူတို့ကို အံ့မခန်း အကျိုးအမြတ်တွေ ပေးထားတယ်လို့ ကြားရပါတယ်။"

"ဒါ မဟုတ်မှန်တဲ့ ကောလာဟလပဲ ဖြစ်ရမယ်!"

"အင်း... LetChat က ပိုမြန်ပြီး စွမ်းဆောင်ရည်လည်း ပိုကောင်းနေတာကိုး။ ပရိုဂရမ်မာတွေက ဒီအက်ပ်နဲ့ ကုမ္ပဏီအကြောင်းကို အရင်ကတည်းက စိုးရိမ်နေခဲ့ကြတာပါ။"

မာဟွမ်ထိန်သည် သွားများကို ကြိတ်လိုက်သည်။

လက်ထောက်က ဆက်ပြောသည်။ "ဥက္ကဋ္ဌ အမြန်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချမှဖြစ်မယ်။ ဒါက ကုမ္ပဏီရဲ့ အဆုံးသတ် ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။"

***

မာဟွမ်ထိန်သည် ဖုန်းကို မြေကြီးပေါ် ပစ်ပေါက်လိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"သူက ငါ့ဖုန်းကို မကိုင်ဘူးပေါ့လေ!"

စက္ကန့်ပိုင်းအနည်းငယ်အကြာတွင် သူသည် လျူဟဲ့ထံမှ အမိန့်တစ်ခု ရရှိခဲ့သည်။

"LetChat ကို ရိုသေလေးစားစွာ ဆက်ဆံပေးပါ။ အခွန်စစ်ဆေးရေးကိစ္စကို သူတို့အတွက် ချောမောပြေပြစ်အောင် လုပ်ပေးပါ။ နောက်တစ်ခါ ကန်ဝူဆောင်းကို ဘယ်တော့မှ မဆက်သွယ်နဲ့။ သူက ငါနဲ့ပဲ စကားပြောလိမ့်မယ်။"

မာဟွမ်ထိန်က ဒေါသတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ဒီကောင်! လျူဟဲ့ကို ရထားလို့ ငါ့ကို မလိုတော့ဘူးလို့ ထင်နေတာလား။ ကောင်းပြီလေ၊ သူ ဘာလုပ်နိုင်လဲ ငါပြမယ်။"

မာဟွမ်ထိန်သည် ဖုန်းထဲရှိ အဆက်အသွယ်စာရင်းကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။ အဆင့်မြင့်အရာရှိများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"သူ နောင်တရသွားလိမ့်မယ်။"

***

လျူဟဲ့နှင့် ဖုန်းပြောပြီးနောက် ဝူဆောင်းသည် ဖုန်းထဲရှိ အဆက်အသွယ်များကို ကြည့်နေသည်။

ဂျန်ဂွမ်းချူလ်က မေးသည်။ "အဲဒီလူတွေက ဘယ်သူတွေလဲ။"

"သူတို့က တရုတ်ပြည်မှာ ရှိတုန်းက ကျွန်တော် တွေ့ခဲ့တဲ့ အရေးကြီးပုဂ္ဂိုလ်တွေပါ။ ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်ဖို့အတွက် အမြဲ ဆက်သွယ်ထားပါတယ်။ သူတို့ကိုလည်း နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးနဲ့ ကူညီပေးထားတာ ရှိတယ်။"

"သူတို့ကရော တကယ် ကူညီပေးကြမှာလား။"

"ကူညီပေးမှာပေါ့။ ငွေနဲ့ဆိုရင် ဘယ်သူ့ကိုမဆို ဝယ်လို့ရတယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ သူတို့က ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ကူညီပေးကြမှာပါ။"

ဂျန်ဂွမ်းချူလ်က စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ဘာလို့ ဒီလိုကိစ္စမျိုးတွေကို ဆူဘင်ကို မလုပ်ခိုင်းတာလဲ။ ခင်ဗျားကိုယ်တိုင်က ဘာလို့ ဒီထဲကို ပါဝင်ပတ်သက်နေရတာလဲ။"

"ဒါက ညစ်ပတ်တဲ့ အလုပ်တွေလေ။ ဒါမျိုးတွေကို ကျွန်တော်ပဲ ကိုင်တွယ်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။ ခင်ဗျားတို့ဖြစ်စေ၊ တခြားသူတွေဖြစ်စေ ဒီကိစ္စတွေထဲ ပါဝင်လာတာကို ကျွန်တော် မလိုလားဘူး။"

"ဘာပြောလိုက်တယ်...။"

"ကျန်တဲ့သူတွေကတော့ စင်ကြယ်ပြီး အပြစ်ကင်းစင်နေဖို့ပဲ ကျွန်တော် လိုချင်တယ်။ ဒီလိုကိစ္စမျိုးတွေက နောက်ထပ်လည်း ဆက်ဖြစ်လာဦးမှာ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအခါတိုင်းမှာ ကျွန်တော်ပဲ တာဝန်ယူသွားမှာပါ။"

ဂျန်ဂွမ်းချူလ်က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။ "တကယ်လို့သာ ကျွန်တော်တို့ အဖမ်းခံရပြီး ထောင်ကျသွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။"

"စိတ်မပူပါနဲ့။ အဲဒီလို ဘယ်တော့မှ ဖြစ်မလာစေရဘူး။ ကျွန်တော် အရာရာကို အလွန်သတိထားပြီး လုပ်နေတာပါ။" ဝူဆောင်း ခဏရပ်လိုက်ပြီး ဂျန်ဂွမ်းချူလ်ကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။ "ခင်ဗျားကတော့ လုပ်ငန်းပိုင်းကိုပဲ အာရုံစိုက်ထားပါ။ ကျန်တာတွေအားလုံး ကျွန်တော့်တာဝန်ပဲ။ ကျွန်တော် ဒီလိုပုံစံနဲ့ပဲ သွားချင်တာ။"

ဂျန်ဂွမ်းချူလ်မှာ ဘာမှပြန်မပြောနိုင်တော့ပေ။