အခန်း ၁၀၆း <ရုတ်တရက် ထိုးဆင်းသွားခြင်း>
အနှုတ် ၁၅ ရာခိုင်နှုန်း။
အနှုတ် ၁၅ ရာခိုင်နှုန်း။
အနှုတ် ၁၅ ရာခိုင်နှုန်း။
အလွန်လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သဖြင့် ရှယ်ယာများကို ရောင်းထုတ်ရန် အချိန်ပင် မရလိုက်ပေ။ ပုံမှန်ဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့ သိသာထင်ရှားသော အခြေအနေမျိုးတွင် လက်လီရှယ်ယာရှင်များအားလုံးထံမှ ဆူညံဆဲဆိုသံများ ထွက်ပေါ်လာမည်ဖြစ်သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ထိုသို့ မဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမှာ ရှယ်ယာအများစုကို ဂျောင်ဂျင်စပ်၊ ဂျောင်ဟ្យိုဆောင်းနှင့် ဝူဆောင်းတို့က ပိုင်ဆိုင်ထားကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ပိုမိုကြီးမားသော သတင်းများ ရှိနေသဖြင့် ၎င်းမှာ သတင်းများတွင်လည်း ထင်ထင်ရှားရှား ပါလာခြင်း မရှိပေ။
“ဖေဖော်ဝါရီလ ၁၀ ရက်နေ့တွင် ထွက်ရှိလာမည့် ဒေယန်း စစ်စတမ်၏ ‘သ ဝမ်း (The One)’။”
“ဇန်နဝါရီလ ၂၅ ရက်နေ့တွင် ကိုရီးယား၌ ဖြန့်ချိမည့် ‘ဘလူး အက်စ်တူး (Blue S2)’။”
“ဒေယန်း၏ ‘သ ဝမ်း’ သည် နိုကီယာ သို့မဟုတ် အက်ပဲလ်တို့၏ နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်လာနိုင်ပါ့မလား။”
“ဘလူး အက်စ်တူး၏ လက်ဗွေရာ ဖတ်ရှုသည့် စနစ်အသစ်မှာ အလွန် အောင်မြင်ကျော်ကြားနေ။”
“ဘလူး အက်စ်တူးကို ယခုအချိန်အထိ အဆန်းသစ်ဆုံး ဖုန်းအဖြစ် သတ်မှတ်။”
စမတ်ဖုန်းအသစ် နှစ်မျိုး ထွက်ရှိလာမှုကြောင့် မော့စ် (MOX) ၏ သတင်းကို မည်သူကမျှ စိတ်မဝင်စားကြတော့ပေ။ အမှန်တကယ်တွင် ဂိမ်းကစားသူအများစုမှာ မော့စ်၏ ပုံစံဟောင်းထက် ဒီအင်ကေ (DNK) က တာဝန်ယူသည်ကို ပို၍ သဘောကျကြသည်။ အွန်လိုင်းဂိမ်း ဖိုရမ်တစ်ခုလုံး ဒီအင်ကေကို အားပေးသည့် မှတ်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
“မင်းတို့ ဒီအင်ကေက မော့စ်ထက် ပိုပြီး အလုပ်တွင်တယ်လို့ မထင်ဘူးလား။”
“သူတို့က တိုင်ကြားချက်တွေကို ပိုပြီး မြန်မြန်ဆန်ဆန် တုံ့ပြန်တယ်ဆိုတာ အမှန်ပဲလေ။”
“ဘတ်ဂ် (Bug) တွေကို ဖြေရှင်းပေးတာလည်း ပိုမြန်တယ်။”
ဂျောင်ဂျင်စပ်သည် မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် စခရင်ကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ မနေ့ကအထိ ဒေါ်လာ ၃၀ နီးပါး ရှိနေခဲ့သော ရှယ်ယာဈေးနှုန်းမှာ ယခုအခါ ဒေါ်လာ ၁၀ ကျော်ကျော်သာ ရှိတော့သည်။
“ဘယ်လို... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုဖြစ်ရတာလဲ။ ဒါကို ဘယ်သူတွေ လုပ်နေတာလဲ၊ ကွာ။”
သူသည် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ တုန်ရီလာခဲ့သည်။ ဆုံးရှုံးရမည့် ငွေကြေး ပမာဏ ပိုမို မများပြားလာစေရန် ရှယ်ယာများကို အမြန်ရောင်းချရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အလንာ့းပါပဲ။ လူတိုင်းက ရောင်းချရန်သာ ကြိုးစားနေကြပြီး ဝယ်မည့်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မှ ရှိမနေပေ။
မော့စ် (MOX) မှာ ယခုအခါ အသုံးမကျတော့သည့် ကုမ္ပဏီတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဈေးနှုန်းများ ဆက်လက်ကျဆင်းနေသည်ကို ဂျောင်ဂျင်စပ် တစ်ယောက် စခရင်ကို စိုက်ကြည့်နေရုံမှတပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။
သို့သော်လည်း ဤအရာက အဆိုးရွားဆုံး အပိုင်းပင် မဟုတ်သေးပေ။
“မော့စ်၏ ဒါရိုက်တာဟောင်းများ၏ တရားမဝင် လုပ်ဆောင်ချက်များကို သတင်းပေးပို့ တိုင်ကြားထားသည်။ နောက်ထပ် အကြောင်းကြားစာ မလာမချင်း မော့စ် ရှယ်ယာအရောင်းအဝယ် အားလုံးကို ဆိုင်းငံ့ထားလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်”
“…!”
ဂျောင်ဂျင်စပ်၏ မျက်လုံးများ အပြူးသား ဖြစ်သွားသည်။ တရားမဝင် လုပ်ဆောင်ချက်တွေ ဟုတ်စ။ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။
သူသည် အွန်လိုင်းမှ သတင်းများကို ရှာဖွေခဲ့ရာ နောက်ဆုံးတွင် သတင်းဆောင်းပါးငယ် တစ်ပုဒ်ကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။
“မော့စ်၏ ဒါရိုက်တာဟောင်းများသည် တရားမဝင် မာစတာ အကောင့် (Master account) ကို အသုံးပြု၍ အွန်လိုင်းဂိမ်း ‘လက်ဂျင်ဒ် (Legend)’ ကို လိမ်လည်လှည့်ဖြားခဲ့မှုဖြင့် စွဲချက်တင်ခံထားရပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်လျက် ရှိသည်”
ဂျောင်ဂျင်စပ် တံတွေးကို မျိုချလိုက်သည်။ မာစတာ အကောင့်အကြောင်း သိရှိသူမှာ ရွေးချယ်ခံရသူ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။ ဂျောင်ဂျင်စပ်သည် သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်သည်။
“ကွတ်မင်ဂူ ငါတို့ကျောကို ဓားနဲ့ထိုးလိုက်တာလား။”
သူ့ခေါင်းထဲတွင် လူတစ်ဦးတည်းသာ ပေါ်လာတော့သည်။ သူသည် ကွတ်မင်ဂူကို ယခုချက်ချင်း ရှာတွေ့ပြီး ငရဲခန်းသို့ ပို့ပစ်ချင်စိတ်များ တဖွားဖွား ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
သူ့ဖုန်းမှာ အဆက်မပြတ် တုန်ခါနေသည်။ ဖုန်းခေါ်ဆိုနေသူမှာ သူ၏ဖခင် ဂျောင်ဂျင်ဆောင်း ဖြစ်သည်။ ငွေကြေးက သူတို့အတွက် အကြီးမားဆုံး ပြဿနာ မဟုတ်တော့ပေ။ ဤနှုန်းအတိုင်းဆိုလျှင် သူတို့ မိသားစု ထောင်ကျသွားနိုင်ချေ ရှိနေသည်။
---------------------------------------------------------------
ဆောင်းပုဒ်동 (Sungbookdong) ရှိ လူနေအိမ်ကြီးတစ်หลังအတွင်း ကျင်းပသည့် KYLO အစည်းအဝေးတွင် ဖြစ်သည်။
ဂျောင်ဂျင်စပ်သည် ဝါဂျောင် (Hwajung) ဥက္ကဋ္ဌ၏ သားဖြစ်သူ ဟုန်မင်ဝုထံတွင် ချွေးတပြားပြားဖြင့် တောင်းပန်နေရသည်။
“ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို ကူညီပေးပါ။ ငါ့ရှယ်ယာတွေကို ရောင်းထုတ်လို့ ရတာနဲ့ မင်းကို ပေးစရာငွေတွေ အကုန်ပြန်ရှင်းပေးပါ့မယ်။”
“ငါက အလကားတော့ မကူညီနိုင်ဘူးလေ။ မင်းသိတဲ့အတိုင်းပဲ။ ငါတို့ဥပဒေလုပ်ငန်းက ဈေးကြီးပေးရပေမဲ့ အလုပ်တော့ သေချာဖြစ်စေရတယ်လေ။”
“ဒါကြောင့်မို့လို့ ငါတောင်းပန်နေတာပေါ့ကွာ။”
“အာမခံစရော့ငွေ ဒေါ်လာ တစ်သန်းတောင် မပါလာဘူးလို့ မပြောနဲ့နော်။”
ဟုန်မင်ဝုသည် ဂျောင်ဂျင်စပ်ကို သနားစရာကောင်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ မော့စ်၏ အခြေအနေကို လူတိုင်း သိနှင့်ပြီးသား ဖြစ်သည်။
ရုတ်တရက် ဝူဆောင်း ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ အားလုံးက သူ့ကို ဝိုင်းကြည့်လိုက်ကြသည်။
ရှင်ဆီမီလည်း သူ့ဆီသို့ လှည့်ကြည့်လာသည်။ သန့်ရှင်းပ်ပြားသော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် သူ့ကို ကြည့်ရသည်မှာ ကြည့်ကောင်းလှသည်။ သူသည် အခန်းထဲသို့ စိတ်အေးလက်အေး ပုံစံဖြင့် လျှောက်ဝင်လာခဲ့သည်။ ဟုန်မင်ဝုသည် ဝူဆောင်းဆီသို့ ပြေးသွားပြီး နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
“ဟာ၊ KND နဲ့ ကိုကိုနတ် (Coconut) ဝန်ဆောင်မှုကို ကိုယ်စားပြုဖို့ ကျုပ်တို့ရဲ့ ဥပဒေကုမ္ပဏီကို ငှားရမ်းပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်ဗျာ။”
ဝူဆောင်း ပြုံးလိုက်သည်။ “ကျွန်တော်တို့က သူငယ်ချင်းတွေပဲဟာ၊ အဲ့တော့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ကူညီကြရမှာပေါ့။”
“ငါ့အဖေကလည်း မင်းကို လာတွေ့ပြီး ကိုယ်တိုင် ကျေးဇူးတင်ချင်နေတာ။ KND နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အလုပ်မှန်သမျှကို အမြဲတမ်း ဦးစားပေးလုပ်ဆောင်ပေးဖို့ သူက အားလုံးကို ညွှန်ကြားထားပြီးပြီ။”
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ တစ်ခါတလေကျရင် ကျွန်တော်လည်း သင့်ဖခင်နဲ့ ညစာအတူစားရင်း တွေ့ဆုံချင်ပါသေးတယ်။”
ဝူဆောင်းက သူ့ပခုံးကို ပုတ်ပေးလိုက်သည်။
ဟုန်မင်ဝုက အံ့သြတကြီးဖြင့် သူ့ကို ပြောလိုက်သည်၊ “မင်းရဲ့ အသားတင် အမြတ်ငွေက ဒေါ်လာ သန်း ၇၀၀ တောင် ရှိတယ်ဆိုတာ မယုံနိုင်စရာပဲကွာ၊ နောက်နှစ်ဆိုရင် ဒါထက်တောင် ပိုများလာဦးမှာလေ။”
“အဲဒါ ဝန်ထမ်းတွေရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့်ပါ။”
“ကိုကိုနတ် ဝန်ဆောင်မှုလည်း အဲဒီလိုပါပဲ အောင်မြင်နေတယ်လို့ ကြားတယ်။ အသုံးပြုသူ သန်း ၁၀ ကျော်တောင် ရှိပြီပေါ့! တရုတ်ဈေးကွက်ထဲကိုပါ ဝင်ရောက်ဖို့ စီစဉ်နေတယ်လို့လည်း ကြားလိုက်ရတယ်?”
“ဟုတ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ အများကြီး ကြိုးစားနေပါတယ်။”
“အရမ်းအံ့သြစရာကောင်းတာပဲ၊ မင်းကလည်း အရမ်းငယ်သေးတယ်လေ!”
ဟုန်မင်ဝုသည် ဝူဆောင်းကို လေးစားသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ဂျောင်ဂျင်စပ်ကမူ ၎င်းတို့ကို ဒေါသတကြီးဖြင့် စောင့်ကြည့်နေသည်။
ဝူဆောင်းသည် ဂျောင်ဂျင်စပ်ဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး မေးလိုက်သည်၊ “ဟေ့လူ၊ ခင်ဗျားကျတော့ ဘာလို့ ကျွန်တော့်ဖုန်းကို မကိုင်တာလဲ။”
“ဟားဟား၊ ငါ အရမ်းအလုပ်များနေလို့ပါ။”
“ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စာချုပ်အရ ခင်ဗျားရဲ့ အဆောက်အအုံကို ကျွန်တော့်နာမည်နဲ့ လွှဲပြောင်းပေးဖို့ လက်မှတ်ထိုးရမယ်လေ။”
ဂျောင်ဂျင်စပ်က အခက်တွေ့နေသည့် ပုံစံဖြင့် ရယ်ပြလိုက်သည်။ “ဟားဟား၊ အ... အလကားနေရင်း တသတ်မမှတ်ပါဘူး။ လုပ်ပေးမှာပေါ့ကွာ။”
“ခင်ဗျား တကယ်လို့ လိုချင်ရင် ပြန်ဝယ်လို့ ရပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဆီကနေ ဒေါ်လာ သန်း ၂၀၀ နီးပါး ချေးထားတာဆိုတော့ ခင်ဗျားမှာ ငွေအလုံအလောက် ကျန်သေးမှာ သေချာပါတယ်။ ရှယ်ယာတွေ ဝယ်ဖို့နဲ့တင် ငွေတွေ အကုန်ကုန်သွားတာတော့ မဟုတ်လောက်ပါဘူး နော်။”
ဒေါ်လာ သန်း ၂၀၀ တဲ့။
သူတို့၏ စကားသံများကို ခိုးနားထောင်နေကြသည့် လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြသည်။ သူတို့အားလုံး ချမ်းသာကြသော်လည်း မည်သူ့ကိုမျှ ဒေါ်လာ သန်း ၂၀၀ အထိ ချေးငှားနိုင်လောက်အောင်အထိတော့ မကြွယ်ဝကြပေ။
‘ဒီကောင်မှာ ငွေဘလောက်တောင် ရှိလို့လဲ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် ရှာနိုင်ခဲ့တာလဲ။’
ဂျောင်ဂျင်စပ်က ပြစ်မှုကျူးလွန်ထားသူတစ်ဦးကဲ့သို့ စကားထစ်ငေါ့လျက် ပြောလိုက်သည်၊ ‘အ... အဲဒါက... ကျေးဇူးပြုပြီး နည်းနည်းလောက် စောင့်ပေးပါ။ အရောင်းအဝယ် ဆိုင်းငံ့ထားတာ ပြန်ပွင့်သွားတာနဲ့ ငါ့မှာ ငွေတွေ အလုံအလောက် ရှိလာမှာပါ။’
ဝူဆောင်း မျက်မှောက်ကြုတ်လိုက်သည်။ “သိပ်တော့ အဆင်မပြေလှဘူးပေါ့လေ၊ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားအတွက်ဆိုတော့ ကျွန်တော် စောင့်ပေးပါ့မယ်။”
ဂျောင်ဂျင်စပ် နောက်ဆုံးတော့ ပြုံးနိုင်သွားသည်။ “ဟားဟား၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ မကြာခင် ဖြစ်လာမှာပါ၊ မင်းမြင်ရမှာပါ။”
ဝူဆောင်းလည်း ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် ဟုန်မင်ဝုဘက်သို့ လှည့်ပြီး မေးလိုက်သည်၊ “ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဥပဒေကုမ္ပဏီကို ငှားဖို့ဆိုရင် ဘယ်လောက်ကုန်ကျလဲ။”
“အာမခံစရော့က ဒေါ်လာ ၁ သန်းနဲ့ ကျန်တာကတော့ အမှုအပေါ်မူတည်ပြီး ကွာခြားသွားမယ်လေ။ သူ ထောင်မကျအောင်တော့ ငါတို့ ကာကွယ်ပေးနိုင်လောက်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငွေအများကြီးတော့ ကုန်ကျလိမ့်မယ်။”
ဝူဆောင်းသည် ဂျောင်ဂျင်စပ်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ “ခင်ဗျားမှာ အပေါင်ခံစရာ တခြားပစ္စည်းတွေ ဘာတွေများ ရှိသေးလဲ။ တူညီတဲ့ စည်းကမ်းချက်တွေနဲ့ပဲ ကျွန်တော် ငွေထပ်ချေးပေးလို့ရပါတယ်။”
“တ... တကယ်လား။”
“သေချာတာပေါ့။ ခင်ဗျားအခြေအနေတွေ အဆင်ပြေမှသာ ကျွန်တော့်ငွေတွေကို ပြန်ဆပ်နိုင်မှာလေ။”
“ဒါပေမဲ့ မင်းဆီကနေ ဒီလောက်တောင် ငွေတွေ အများကြီး ချေးမိတာ ငါ့မှာ အားနာစရာ ကောင်းလိုက်တာ……”
ဝူဆောင်းက ရယ်မောရင်း ကြင်နာစွာ ပြောလိုက်သည်၊ “ရပါတယ်။ ခင်ဗျားမှာ ခိုင်မာတဲ့ အပေါင်ပစ္စည်း ရှိနေသရွေ့ အားလုံး အိုကေတာပါပဲ။”
ဂျောင်ဂျင်စပ်က သတိကြီးစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ “မင်း အဆင်ပြေမယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ အိမ်ကို အပေါင်ခံလို့ ရပါတယ်။”
ဝူဆောင်းက ဦးညွှတ်ပြီး လေးစားစွာ ဖြေကြားလိုက်သည်၊ “ကောင်းပြီလေ။ မနက်ဖြန်ကျရင် ကျွန်တော့်ရှေ့နေကို ခင်ဗျားဆီ ဆက်သွယ်ခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်။”
“ကောင်းပြီလေ။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
ထို့နောက် ဂျောင်ဂျင်စပ်သည် အစည်းအဝေးမှ ထွက်သွားခဲ့သည်။
ဟုန်မင်ဝုသည် ဝူဆောင်းထံသို့ တိုးဝင်လာပြီး တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်၊ “သေချာလို့လားကွာ။ မင်းက သူ့ကို ဒေါ်လာ သန်း ၂၀၀ တောင် ချေးထားပြီးပြီလေ……”
“ရပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့က ရင်းနှီးကြတာပဲဟာ။”
ရုတ်တရက် ရှင်ဆီမီသည် ဝူဆောင်းဆီသို့ လျှောက်လာပြီး မေးလိုက်သည်၊ “ဟေ့၊ ခဏလောက် သီးသန့် စကားပြောလို့ ရမလား။”
သူမသည် အမြဲတအတိုင်း လှပနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဝူဆောင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
သီးသန့်စကားပြောဆိုရန်အတွက် အခန်းငယ်တစ်ခုကို သီးသန့် ခွဲထုတ်ထားပေးသည်။ အရေးကြီးသော သတင်းအချက်အလက်များကို မျှဝေရန် လိုအပ်သည့်အခါမျိုးအတွက် အသံလုံအောင် ပြုလုပ်ထားသော အခန်း ဖြစ်သည်။
ရှင်ဆီမီက ရှင်းပြလိုက်သည်၊ “KYLO အစည်းအဝေးတွေက တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ကူညီဖို့အတွက် လုပ်ထားတာလို့ ထင်ရပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ အများစုက အဲဒီလို မဟုတ်ဘူး။”
ဝူဆောင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူ ဒါကို သိနှင့်ပြီးသား ဖြစ်သည်။
“စီးပွားရေးလောကဆိုတာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဝါးမြိုပစ်မယ့် ကြမ်းတမ်းတဲ့ လောကလေ။ သူတို့က တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်ရဲ့ အားနည်းချက်တွေကို ရှာဖွေပြီး အသုံးချဖို့အတွက် ဒီကို လာကြတာ။”
ဝူဆောင်းသည် ဝီစကီကို တစ်ကျိုက် မော့သောက်လိုက်သည်။ ရှင်ဆီမီက သူ့ကို ဘာကြောင့် ကြင်နာပြနေရတာလဲဟု သူ တွေးမိသည်။
သူသည် သူမ၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမက မေးလိုက်သည်၊ “မင်း လုပ်လိုက်တဲ့အရာက မင်းကို ပြန်ဒုက္ခပေးဖို့အတွက် အသုံးချခံရလိမ့်မယ်ဆိုတာ မင်း မသိဘူးလား။”
ဝူဆောင်းက သူမအား အမှန်အတိုင်း ပြောပြချင်မိသည်။ သူ တမင်လုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်းကိုပေါ့။ သို့သော် သူကပင် သူမကို ပြန်မေးလိုက်သည်—
“အကြံပေးရှင်... ဒီလိုမျိုး စေတနာအမှန်နဲ့ အကြံဉာဏ်တွေ ပေးတဲ့အခါ ကျွန်တော့်ကို လမ်းကြောင်းလွဲစေတဲ့ သတင်းပေးမှုမျိုး ဖြစ်သွားစေတယ်ဆိုတာ မသိဘူးလားဗျ။ ကျွန်တော့်ကို သီးသန့်အခန်းထဲ ခေါ်လာပြီး နှစ်ယောက်ချင်း စကားပြောဖို့အတွက်လေ။ ကျွန်တော့်ကို ဘာများ ပြောပြချင်လို့လဲ ဟင်”
ရှင်ဆီမီ၏ မျက်နှာ ရဲတက်သွားသည်။