God Of Immortals – အခန်း ၇၆: ရှီကူ - လန်ဟိုင် [၂]
ရှီကူ၏ မျက်လုံးများမှာ အေးစက်စက်ဖြစ်နေပြီး သူ့ရှေ့မှ လန်ဟိုင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ လေထုထဲတွင် တင်းမာမှုများ တိုးပွားလာနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ လန်ဟိုင်မှာလည်း အပြုံးတစ်ခုကို ဆက်လက်ထိန်းထားရင်း ရှီကူ၏ ဖိအားကို ရင်ဆိုင်နေရသည်။
"မင်းရဲ့ စွမ်းရည်က တကယ်ပဲ စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်၊ ရှီကူ" လန်ဟိုင်က အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။
ရှီကူက ဘာမှပြန်မပြောဘဲ သူ့လက်ထဲတွင် စွမ်းအင်များ စုစည်းလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအားလှိုင်းများမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး မြေပြင်မှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။ လန်ဟိုင်မှာလည်း အသင့်အနေအထား ပြင်လိုက်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအင်များကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။
နှစ်ဦးစလုံးသည် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှေ့သို့ တိုးဝင်လိုက်ကြသည်။ အရှိန်ပြင်းထန်သော ထိတွေ့မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး လေထုထဲတွင် ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ လျင်မြန်လွန်းသဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျောက်တုံးများပင် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားကြသည်။
ရှီကူက လက်သီးဖြင့် အားပြင်းပြင်း ထိုးလိုက်ရာ လန်ဟိုင်က ဘေးသို့ ရှောင်တိမ်းသွားသည်။ သို့သော် ရှီကူ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ထိုနေရာတွင် ရပ်မသွားဘဲ ဆက်တိုက်ဆိုသလို ထွက်ပေါ်လာသည်။ လန်ဟိုင်မှာလည်း နောက်သို့ ဆုတ်ခွာရင်း အခွင့်အရေးကို စောင့်ကြည့်နေသည်။
"အခုတော့ ငါ့အလှည့်ပဲ" လန်ဟိုင်က ပြောလိုက်ပြီး သူ့လက်မှတဆင့် စွမ်းအင်တန်းတစ်ခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
ရှီကူက ထိုစွမ်းအင်တန်းကို လက်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ပြီး လန်ဟိုင်ထံသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားသည်။ သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ တိုက်ပွဲမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး အဆုံးသတ်ကို မခန့်မှန်းနိုင်တော့ပေ။ ရှီကူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ပြတ်သားသော စိတ်ဓါတ်များ ရှိနေပြီး လန်ဟိုင်မှာလည်း အရှုံးပေးမည့် အရိပ်အယောင် မရှိပေ။
ဤတိုက်ပွဲသည် မည်သူအနိုင်ရမည်ဆိုသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ဘဲ ဆက်လက်၍ ပြင်းထန်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
ကောင်ဝမ်သည် တယ်လီပို့စက်ဝိုင်းကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီးနောက် သူ၏သမီးဖြစ်သူကို လက်ဝါးဖြင့် တွန်းကာ ပွင့်နေသည့် ပေါ်တယ်အတွင်းသို့ ပို့ဆောင်လိုက်သည်။ သူသည် သမီးဖြစ်သူနှင့်အတူ လိုက်ပါသွားနိုင်သော်လည်း သူ၏ ကုန်ခမ်းနေသော ချီစွမ်းအင်မှာ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးကို အဝေးသို့ ပို့ဆောင်ပေးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍သာ သူတို့ အတူတူ ထွက်ပြေးခဲ့လျှင် လွယ်ကူစွာ အနောက်မှ လိုက်ပါလာခြင်းကို ခံရမည်ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးပညာရှိဂိုဏ်းသို့ မရောက်ရှိမီမှာပင် အသတ်ခံရပေလိမ့်မည်။
ဝမ်ရှiu ပေါ်တယ်အတွင်းသို့ လွင့်စင်သွားချိန်တွင် သူမသည် သူမ၏ဖခင်ကို နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူမသည် အပြာရောင်သန်းသော အနက်ရောင်ဆံပင်များနှင့် နက်ပြာရောင်မျက်လုံးများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦး လေဟာနယ်ထဲမှ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူသည် ငွေရောင်လှံရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ ထိုသူမှာ သူမ၏ဖခင်ကို အသက်အန္တရာယ်ရှိသည်အထိ ဒဏ်ရာရစေခဲ့သူ၏ မျက်နှာဖြစ်သည်။
သူမအနေဖြင့် ထိုမျက်နှာကို မည်သို့လျှင် မေ့နိုင်ပါ့မည့်နည်း။ သူနှင့် သူ၏ဖခင်တို့သည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းလောက၏ ချိုင့်ဝှမ်းတွင် သူမ၏ဖခင်နှင့် ရင်းနှီးသော မိတ်ဆွေများ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူတို့သည် သူမ၏ဖခင်ကို သစ္စာဖောက်ကာ သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ သူမ မည်သို့လျှင် မေ့နိုင်ပါ့မည့်နည်း။
အကြီးအကဲဝမ် ရှiu သည် သူမရှေ့တွင် ရပ်နေသော ထိုလူကို အမျက်ဒေါသဖြင့် တောက်လောင်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"လန်ဟိုင်!"
"အော်... မင်း ငါ့ကို မှတ်မိနေသေးတာပဲ ဝမ်ရှiu။ တကယ်ကို ဂုဏ်ယူစရာပဲ။"
လန်ဟိုင်က ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ဝတ်ရုံကို ခါလိုက်သည်။
"မင်းကို ရှာတွေ့ဖို့အတွက် ငါ့မှာ ထောင်ပေါင်းများစွာသော နှစ်တွေကို အကုန်ခံခဲ့ရတယ် ဝမ်ရှiu။ ငါ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ လိုက်လံရှာဖွေခဲ့တာ။ အဲဒီနေ့က မင်း လွတ်မြောက်သွားတာကို မြင်လိုက်ရတာက တကယ်ကို နာကျင်ရလွန်းတယ်။ အရမ်းကို နာကျင်ရတာ။ ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းစွာနဲ့ပဲ ငါ့ရဲ့ လမ်းကြောင်းက မင်းဆီကို ပြန်ရောက်လာခဲ့တယ်လေ။"
"ဘာအတွက်လဲ၊ လန်ဟိုင်?"
သူသည် အကြီးအကဲဝမ်ရှiu ကို မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ကြည့်လိုက်သည်။
"ဘာကို ပြောတာလဲ?"
သူမက ဒေါသတကြီးဖြင့်ပင် ပြန်ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ခါလိုက်သည်။
"မင်း ငါ့ဖခင်ကို သတ်ခဲ့တာလေ၊ လန်ဟိုင်။"
သူသည် အကြီးအကဲဝမ်ရှiu ကို နှုတ်ခမ်းတွင် ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ဆက်လက်ကြည့်ရှုနေသည်။
"ချောင်ဝမ်လား။ ဟား။ သူ့သေဆုံးမှုက သူ့ဘာသာသူရှာတာပဲ။ မင်းသိတဲ့အတိုင်းပဲ၊ မင်းအဖေနဲ့ပတ်သက်ပြီး ငါ့မှာ ဘာရန်ငြိုးမှမရှိခဲ့ဘူး။ ဘာပဲပြောပြော သူက ချိုင့်ဝှမ်းစောင့်ရှောက်သူတစ်ယောက်ပဲလေ။ ဒါပေမဲ့ သူက သူ့တာဝန်ကို သူကျေပွန်အောင် လုပ်ခဲ့ရမှာ။ ဒါပေမဲ့ မလုပ်ခဲ့ဘူး၊ သူက ငါ့ကိစ္စထဲ ဝင်ပါလာမိတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း သူ အသက်နဲ့ရင်းပြီး ပေးဆပ်ခဲ့ရတာ။ သူ့အမှားပဲ။"
သူက ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး ဘယ်ဘက်လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။
"အဲဒီပစ္စည်းကို ပေးလိုက်စမ်း၊ ဝမ်ရှiu။ ဒါဆိုရင် မင်းကို လွှတ်ပေးဖို့ ငါစဉ်းစားပေးမယ်။"
အကြီးအကဲ ဝမ်ရှiu သည် ဒေါသကြောင့် တောက်လောင်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် သူမ၏ 'အလင်းကွေး' ဓားကို ထုတ်လိုက်သည်။ သူမသည် အောက်ဘက်သို့ နှစ်ချက်ခုတ်လိုက်ရာ တောက်ပသော အပြာရောင်အလင်းဓားသွားနှစ်ခု လန်ဟိုင်ထံသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။ လန်ဟိုင်က သူ၏ လှံရှည်ကို မြှောက်ကာ အလျင်အမြန် ကာကွယ်လိုက်ရသည်။ သို့သော်လည်း 'ထာဝရအလင်းခြေလှမ်း' ကို သုံးလိုက်သည့် ချောင်ဝမ်ရှို သည် သူ့ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသဖြင့် သူ အလောတကြီး လှံကို ထပ်မံမြှောက်ကာ ကာကွယ်လိုက်ရပြန်သည်။
သူတို့နှစ်ဦးသည် အသက်သေစေနိုင်လောက်သော ဓားကွက်များကို အပြန်အလှန် လဲလှယ်တိုက်ခိုက်နေကြပြီး ဓားချင်းထိခတ်သံများမှာ ပြင်းထန်လှသည်။ မိနစ်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ချောင်ဝမ်ရှို သည် အလင်းခြေလှမ်းဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။ လန်ဟိုင် သူမ၏ တည်နေရာကို လိုက်မမီခင်မှာပင် သူမ၏ အရိပ်များစွာသည် ထောင့်ပေါင်းစုံမှ သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်လာသည်။ အရိပ်အားလုံးက မတူညီသော ဓားကွက်များကို ဖော်ထုတ်နေကြသည်။
"ကောင်းကင်နတ်သမီး တစ်ထောင်လား?"
လန်ဟိုင်က အကြီးအကဲ ဝမ်ရှiu ကို အယုံအကြည်မရှိသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ နတ်ဘုရားမီးလောင်လင်းယုန်၏ စွမ်းအားကို ချက်ချင်း ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး အနီရောင် အရည်ပျော်နေသော မီးကွင်းများကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထိုမီးကွင်းများမှာ ဓားကွက်များနှင့် တိုက်မိကာ ကြီးမားသော စွမ်းအင်နယ်ပယ်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ သူ၏ လှံရှည်မှာလည်း အလွန်လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ရွေ့လျားနေပြီး မီးကွင်းများကြားမှ ဖြတ်ကျော်လာသော အရိပ်များကို ဆက်လက်ကာကွယ်နေသည်။
စွမ်းအင်များ လျော့ကျသွားချိန်တွင် အကြီးအကဲ ဝမ်ရှiu ၏ အရိပ်နှစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့ပြီး လန်ဟိုင်ကို ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေသည်။ သို့သော်လည်း သူသည် ထိုအရိပ်နှစ်ခုကို ထိန်းချုပ်ကာ နောက်ဆုံးအရိပ်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်နိုင်ခဲ့သည်။ အစစ်အမှန်ဖြစ်သည့် အကြီးအကဲ ဝမ်ရှiu မှာ သူမ၏ မူလနေရာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။
"ဒီလိုအကွက်မျိုးကို မင်း တတ်မြောက်ထားတာ တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ။ ငါ့ကို တကယ်ပဲ အံ့အားသင့်သွားစေတယ်။ အရင်က ငါသာဆိုရင် အသက်အန္တရာယ်တောင် ရှိနိုင်တယ်။ မင်းက ငါ့ကို 'ကမ္ဘာနှစ်ခု အရည်ပျော်မီး' ကိုတောင် သုံးအောင် ဖိအားပေးနိုင်ခဲ့တယ်ပေါ့။"
အကြီးအကဲဝမ် ရှiu သည် သူ့ကို ပြန်မဖြေဘဲ ဓားကို ခေါင်းပေါ်သို့ မြှောက်ကာ လွှတ်ချလိုက်သည်။ ဓားသည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီးနောက် အောက်ဘက်သို့ ဦးတည်လာသည်။ ဓား၏ ထိပ်ဖျားမှနေ၍ တောက်ပသော အနီရောင်အလင်းတန်းများ ပတ်ပတ်လည်သို့ ပြန့်နှံ့သွားသည်။
'နတ်ဘုရား ဗာမီလီယွန်'။
ဤသည်မှာ သူမ၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး မှော်ပညာရပ်ဖြစ်သည်။ ဓားသည် တစ်ခါတည်း ဆင်းသက်လာပြီဆိုလျှင် ပြိုင်ဘက်မှာ ရှောင်တိမ်း၍ မရတော့ဘဲ ရင်ဆိုင်ရမည်သာဖြစ်သည်။
လန်ဟိုင်သည် ကိုယ်ခံပညာရပ်၏ 'ယင်လုံ' အဆင့်နှင့် စိုက်ပျိုးခြင်းလမ်းစဉ်၏ 'ရွှေအနှစ်သာရ' အဆင့်ရှိသူတစ်ဦးက ဤမျှအထိ စွမ်းအားကြီးမားနိုင်လိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်ရသည်။ သူသည် အနီရောင်သွေးကြောများ ဖောင်းကြွနေပြီး တဒုန်းဒုန်းမြည်နေသော လှံရှည်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ သူသည် လှံ၏အောက်ခြေကို မြေပြင်ပေါ်သို့ စိုက်ချလိုက်ပြီး လှံသွားကို အပေါ်ဘက်သို့ မျက်နှာမူထားစေသည်။
သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးလိုက်ရာ လှံရှည်သည် အရည်ပျော်နေသော မီးလှံကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူသည် လက်များကို ဖြန့်လိုက်သည်။ ကြီးမားသော မီးလှံကြီးသည် အပေါ်သို့ ပျံတက်သွားကာ ဆင်းသက်လာသော အနီရောင်ဓားအလင်းတန်းကြီးနှင့် တိုက်မိသွားသည်။
သူတို့ တိုက်မိရာမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော အရှိန်မှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ အကယ်၍သာ ဤတိုက်ပွဲသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့လျှင် တစ်ရွာလုံးနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး ပြာပုံအတိ ဖြစ်သွားလောက်သည်။ သို့သော်လည်း ဤတိုက်ခိုက်မှု၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ ရွာအတွက် အန္တရာယ်ကြီးမားလှသည်။ အိမ်များစွာ ပြိုကျသွားပြီး ရွာတစ်ခုလုံး အနီရောင်သန်းသွားကာ ရွာ၏ ပတ်ဝန်းကျင်အထိပင် ထိခိုက်မှုရှိခဲ့သည်။
ဓားရော လှံပါ နှစ်ခုစလုံးသည် ၎င်းတို့၏ ပိုင်ရှင်များထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားကြသည်။
လန်ဟိုင်သည် သက်ပြင်းချရင်း ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ခါလိုက်သည်။
"ဒီလိုဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ နတ်ဘုရား ဗာမီလီယွန်။ မင်း ငါ့ကို ပြခဲ့တဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ အကွက်နှစ်ခုကြောင့် ငါ နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် အကုန်ထုတ်သုံးလိုက်ရပြီ။ အခုတော့ ငါ ထပ်ပြီး အလျှော့ပေးလို့ မရတော့ဘူး။"
လန်ဟိုင်သည် ကြီးမားသော ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းကို လှမ်းလိုက်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
"ကျဆုံးသွားသော ဝိညာဉ်များ၏ ကျိန်စာ!"
အကြီးအကဲဝမ် ရှiu သည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
'ကျဆုံးသွားသော ဝိညာဉ်များ၏ ကျိန်စာ' ဆိုသည်မှာ 'ချင်းကျုံ' (ကမ္ဘာ့မာစတာ) အဆင့်ရှိသူများသာ သုံးနိုင်သည့် ကိုယ်ခံပညာရပ်ဖြစ်သည်။ ဤအကွက်သည် ပြိုင်ဘက်၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်ကို ဖောက်ထွက်သွားစေနိုင်သည်။ ထိုအကွက်ကို သုံးသူသည် ပြိုင်ဘက်၏ နောက်ဘက်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ပြိုင်ဘက်မှာ သေဆုံးပြီးဖြစ်နေလိမ့်မည်။ အသက်မဲ့နေသော ခန္ဓာကိုယ်မှာမူ မတ်တပ်ရပ်လျက်ပင် ရှိနေပေလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း ဤအကွက်သည် စွမ်းအင်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုကို အလွန်အမင်း သုံးစွဲရသည်။
အကြီးအကဲဝမ် ရှiu သည် သူမ၏ ပြိုင်ဘက်မှာ ကိုယ်ခံပညာရှင်အနေဖြင့် 'ချင်းကျုံ' (ကမ္ဘာ့အရှင်သခင်) အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး သူမမှာမူ 'ယင်လုံ' (ငွေနဂါး) အဆင့်တွင်သာ ရှိနေသေးကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ ဤတိုက်ခိုက်မှုကို တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ခြင်းသည် သူမ၏ သေဆုံးခြင်းသာဖြစ်ကြောင်း သူမ သိသည်။ လန်ဟိုင်သည် ရွှေအနှစ်သာရအဆင့် နောက်ဆုံးပိုင်းသို့ ရောက်ရှိနေကြောင်း 'သွေးဓား' ထံမှ ကြားသိထားသော်လည်း ဤသို့သော အကွက်မျိုးကို သုံးနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ လူ့လောကတွင် ကိုယ်ခံပညာရှင်အနည်းငယ်သာ ကျွမ်းကျင်နိုင်သည့် အကွက်မျိုးဖြစ်သည်။
သူမသည် အလျင်အမြန်ပင် အသက်ကယ် 'ကျောက်စိမ်းအသက်' တံဆိပ်ကို ထုတ်ယူကာ အသက်သွင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ ဓားကို မြှောက်ကာ သူမ၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး မှော်ပညာဖြစ်သည့် 'အချိန်မဲ့ အစောင့်အရှောက်အလင်း' ကို အသုံးပြု၍ သူမကိုယ်သူမ ကာကွယ်လိုက်သည်။
'ကျောက်စိမ်းအသက်' ကောင်းကင်တံဆိပ်မှာ နှစ်ကြိမ်သာ သုံးနိုင်သည်ဟု ဆိုသော်လည်း လန်ဟိုင် သူမ၏ နောက်သို့ ရောက်လာချိန်တွင် တံဆိပ်မှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
အကြီးအကဲဝမ် ရှiu သည် တစ်ဒူးထောက်လျက်သား ဖြစ်နေပြီး ပါးစပ်မှ သွေးများ စီးကျလာသည်။ သူမသည် ကိုယ်ခံပညာဖြင့် သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ ဖြစ်နိုင်လျှင် 'သွေးဓား' ပေးခဲ့သော ထွက်ပြေးခြင်းတံဆိပ်ကို သုံးခဲ့သင့်သည်။ သို့သော် အနည်းဆုံးတော့ သူမသည် သူမ၏ ပြိုင်ဘက်မည်မျှ အစွမ်းထက်သည်ကို သိလိုက်ရသည်။ သူသည် သူမ၏ လက်ရှိအဆင့်ဖြင့် ရင်ဆိုင်နိုင်မည့်သူ မဟုတ်ပေ။
သူမသည် ကိုယ်ခံပညာရော မှော်ပညာဖြင့်ပါ သူ့ကို မယှဉ်နိုင်မှန်း သိသော်လည်း သူမ၏ ဒေါသက သူမကို အရှုံးပေးခွင့် မပြုပေ။ သူတို့သည် သူမ၏ မိသားစုကို သစ္စာဖောက်ကာ သူမ၏ဖခင်ကို သတ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် အပြစ်ပေးခံရမည်ဖြစ်သည်။ သူမသည် သူမ၏နောက်တွင် ရှိနေသော ထိုလူကို ကြည့်ရန် အနည်းငယ် လှည့်လိုက်သည်။
"ဘာလို့လဲ?"
"မင်းက ဘာလို့လဲလို့ ထပ်မေးနေတုန်းပဲလား?"
လန်ဟိုင်သည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး 'အေးခဲပြာမှုန်ပုလဲ' ၏ ကျန်အပိုင်းအစနှစ်ခုကို ထုတ်လိုက်သည်။ သူသည် လက်ဟန်အချို့ကို လုပ်လိုက်ရာ အပိုင်းအစနှစ်ခုမှာ လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး တုန်ခါလာသည်။ ခဏအကြာတွင် အကြီးအကဲ ဝမ်ရှiu ၏ လက်ထဲတွင်ရှိသော တတိယအပိုင်းအစမှာလည်း တုန်ခါလာသည်။ သို့သော် သူမတွင် ၎င်းကို တိတ်ဆိတ်အောင် ထိန်းထားနိုင်မည့် စိတ်ဆန္ဒနှင့် ခွန်အား မရှိတော့ပေ။ စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာတွင် ထိုအပိုင်းအစမှာ ပျံထွက်သွားပြီး ကျန်နှစ်ခုနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ ပုလဲအဖြစ် ပြန်လည်ပြည့်စုံသွားသည်။
"အေးခဲပြာမှုန်ပုလဲ။"
သူသည် ပျံတက်သွားကာ ပုလဲကို ဖမ်းယူလိုက်ပြီးနောက် ပြန်ဆင်းလာသည်။
အကြီးအကဲဝမ် ရှiu သည် သူ့ကို ပိုမိုတောက်လောင်သော အမျက်ဒေါသများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။
"မင်းနဲ့ မင်းအဖေက ဒီပစ္စည်းအတွက်နဲ့ ငါ့အဖေကို သတ်ခဲ့တာလား?"
"ငါ့အဖေလား? မဟုတ်ဘူး ဝမ်ရှiu၊ ငါ့အဖေက ဒီကိစ္စမှာ မပါဘူး။ သူက တခြားအရာတစ်ခုကို လိုချင်နေတာ။ 'ဖြောင့်မတ်ခြင်းလောက' ရဲ့ တိုင်လုံးအောက်မှာ ရှိတဲ့ အရာတစ်ခုပေါ့။"
သူသည် ညှိုးငယ်သော အပြုံးဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"ဒါတွေအားလုံးက ငါ့အလုပ်ပဲ။ ဒါဘာလဲဆိုတာ မင်း သိရဲ့လား ဝမ်ရှiu? ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ငါ ပြောပြမယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းက မကြာခင် သေတော့မှာပဲလေ။"
သူသည် လက်ထဲရှိ ပုလဲကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။
"သူတို့က ဒီပုလဲကို ရေခဲရောင်ခြည် တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းလို့ ပြောကြတယ်၊ ရေဓာတ်ရှိသူတွေ၊ အထူးသဖြင့် ရေခဲဓာတ်နဲ့ ဆက်နွှယ်သူတွေအတွက်ပဲ သုံးနိုင်တဲ့ ပစ္စည်းလို့ ပြောကြတယ်။ အို... သူတို့ ဘယ်လောက်တောင် မှားသလဲ။ ဒါက ရောင်ခြည်တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းလောက်ပဲ ရှိတာပါ။ ဒါက ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်တွေကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ ငါ့ရဲ့ လမ်းကြောင်းပဲ။"
ထို့နောက် သူသည် သူမကို မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်းကို ငါ အသက်ရှင်ခွင့်ပေးလို့ မရဘူး ဝမ်ရှiu။ မင်းက အခုတောင် ဒီလောက် အစွမ်းထက်နေပြီ။ အနာဂတ်မှာဆိုရင် ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်လာမလဲ။ မင်း ငါ့နောက်ကို လိုက်လာမှာကို ငါ ခွင့်မပြုနိုင်ဘူး ဝမ်ရှiu။"
သူသည် လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး လှံရှည်ကို လည်ပတ်ကာ အသက်အသေဆုံး တိုက်ခိုက်ရန် အောက်သို့ ဆင်းသက်လာတော့သည်။
တိုက်မိသည့် အရှိန်ကြောင့် လွင့်စင်သွားရသူ ကျူးဖုန်း သည် ချောင်ဝမ်ရှို ကို ကူညီနိုင်ရန် တစ်စုံတစ်ခု လုပ်ဆောင်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း သူ ဘာမှ လုပ်မပေးနိုင်မှန်း သိလိုက်ရသည့်အတွက် ဝေဒနာနှင့်အတူ အော်ဟစ်လိုက်ရသည်။ သူသည် လုံးဝ စွမ်းဆောင်နိုင်စွမ်း မရှိတော့သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်သွားပြီဖြစ်သည်။ ထိုအခြေအနေမှာ သူ့အတွက် သေမင်းက တံခါးခေါက်နေသည့် နောက်ထပ်အကြိမ်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
အကြီးအကဲဝမ် ရှiu သည် 'သွေးဓား' ပေးထားသည့် တံဆိပ်ကို အသက်သွင်းလိုက်ရင်း သူ့ကိုနှင့် အခြားသူများကို စိန်ခေါ်သည့်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် မီးတောက်နေသော ဓားတစ်လက်သည် တုန်ခါနေသည့် လှံရှည်ကြီးနှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိနေလေသည်။
ဓားရော လှံပါ နှစ်ခုစလုံးသည် ၎င်းတို့၏ ပိုင်ရှင်များထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားကြသည်။
လန်ဟိုင်သည် သက်ပြင်းချရင်း ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ခါလိုက်သည်။
"ဒီလိုဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ နတ်ဘုရား ဗာမီလီယွန်။ မင်း ငါ့ကို ပြခဲ့တဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ အကွက်နှစ်ခုကြောင့် ငါ နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် အကုန်ထုတ်သုံးလိုက်ရပြီ။ အခုတော့ ငါ ထပ်ပြီး အလျှော့ပေးလို့ မရတော့ဘူး။"
လန်ဟိုင်သည် ကြီးမားသော ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းကို လှမ်းလိုက်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
"ကျဆုံးသွားသော ဝိညာဉ်များ၏ ကျိန်စာ!"
အကြီးအကဲဝမ် ရှiu သည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
'ကျဆုံးသွားသော ဝိညာဉ်များ၏ ကျိန်စာ' ဆိုသည်မှာ 'ချင်းကျုံ' (ကမ္ဘာ့မာစတာ) အဆင့်ရှိသူများသာ သုံးနိုင်သည့် ကိုယ်ခံပညာရပ်ဖြစ်သည်။ ဤအကွက်သည် ပြိုင်ဘက်၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်ကို ဖောက်ထွက်သွားစေနိုင်သည်။ ထိုအကွက်ကို သုံးသူသည် ပြိုင်ဘက်၏ နောက်ဘက်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ပြိုင်ဘက်မှာ သေဆုံးပြီးဖြစ်နေလိမ့်မည်။ အသက်မဲ့နေသော ခန္ဓာကိုယ်မှာမူ မတ်တပ်ရပ်လျက်ပင် ရှိနေပေလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း ဤအကွက်သည် စွမ်းအင်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုကို အလွန်အမင်း သုံးစွဲရသည်။
အကြီးအကဲဝမ် ရှiu သည် သူမ၏ ပြိုင်ဘက်မှာ ကိုယ်ခံပညာရှင်အနေဖြင့် 'ချင်းကျုံ' (ကမ္ဘာ့အရှင်သခင်) အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး သူမမှာမူ 'ယင်လုံ' (ငွေနဂါး) အဆင့်တွင်သာ ရှိနေသေးကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ ဤတိုက်ခိုက်မှုကို တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ခြင်းသည် သူမ၏ သေဆုံးခြင်းသာဖြစ်ကြောင်း သူမ သိသည်။ လန်ဟိုင်သည် ရွှေအနှစ်သာရအဆင့် နောက်ဆုံးပိုင်းသို့ ရောက်ရှိနေကြောင်း 'သွေးဓား' ထံမှ ကြားသိထားသော်လည်း ဤသို့သော အကွက်မျိုးကို သုံးနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ လူ့လောကတွင် ကိုယ်ခံပညာရှင်အနည်းငယ်သာ ကျွမ်းကျင်နိုင်သည့် အကွက်မျိုးဖြစ်သည်။
သူမသည် အလျင်အမြန်ပင် အသက်ကယ် 'ကျောက်စိမ်းအသက်' တံဆိပ်ကို ထုတ်ယူကာ အသက်သွင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ ဓားကို မြှောက်ကာ သူမ၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး မှော်ပညာဖြစ်သည့် 'အချိန်မဲ့ အစောင့်အရှောက်အလင်း' ကို အသုံးပြု၍ သူမကိုယ်သူမ ကာကွယ်လိုက်သည်။
'ကျောက်စိမ်းအသက်' ကောင်းကင်တံဆိပ်မှာ နှစ်ကြိမ်သာ သုံးနိုင်သည်ဟု ဆိုသော်လည်း လန်ဟိုင် သူမ၏ နောက်သို့ ရောက်လာချိန်တွင် တံဆိပ်မှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
အကြီးအကဲဝမ် ရှiu သည် တစ်ဒူးထောက်လျက်သား ဖြစ်နေပြီး ပါးစပ်မှ သွေးများ စီးကျလာသည်။ သူမသည် ကိုယ်ခံပညာဖြင့် သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ ဖြစ်နိုင်လျှင် 'သွေးဓား' ပေးခဲ့သော ထွက်ပြေးခြင်းတံဆိပ်ကို သုံးခဲ့သင့်သည်။ သို့သော် အနည်းဆုံးတော့ သူမသည် သူမ၏ ပြိုင်ဘက်မည်မျှ အစွမ်းထက်သည်ကို သိလိုက်ရသည်။ သူသည် သူမ၏ လက်ရှိအဆင့်ဖြင့် ရင်ဆိုင်နိုင်မည့်သူ မဟုတ်ပေ။
သူမသည် ကိုယ်ခံပညာရော မှော်ပညာဖြင့်ပါ သူ့ကို မယှဉ်နိုင်မှန်း သိသော်လည်း သူမ၏ ဒေါသက သူမကို အရှုံးပေးခွင့် မပြုပေ။ သူတို့သည် သူမ၏ မိသားစုကို သစ္စာဖောက်ကာ သူမ၏ဖခင်ကို သတ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် အပြစ်ပေးခံရမည်ဖြစ်သည်။ သူမသည် သူမ၏နောက်တွင် ရှိနေသော ထိုလူကို ကြည့်ရန် အနည်းငယ် လှည့်လိုက်သည်။
"ဘာလို့လဲ?"
"မင်းက ဘာလို့လဲလို့ ထပ်မေးနေတုန်းပဲလား?"
လန်ဟိုင်သည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး 'အေးခဲပြာမှုန်ပုလဲ' ၏ ကျန်အပိုင်းအစနှစ်ခုကို ထုတ်လိုက်သည်။ သူသည် လက်ဟန်အချို့ကို လုပ်လိုက်ရာ အပိုင်းအစနှစ်ခုမှာ လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး တုန်ခါလာသည်။ ခဏအကြာတွင် အကြီးအကဲ ဝမ်ရှiu ၏ လက်ထဲတွင်ရှိသော တတိယအပိုင်းအစမှာလည်း တုန်ခါလာသည်။ သို့သော် သူမတွင် ၎င်းကို တိတ်ဆိတ်အောင် ထိန်းထားနိုင်မည့် စိတ်ဆန္ဒနှင့် ခွန်အား မရှိတော့ပေ။ စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာတွင် ထိုအပိုင်းအစမှာ ပျံထွက်သွားပြီး ကျန်နှစ်ခုနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ ပုလဲအဖြစ် ပြန်လည်ပြည့်စုံသွားသည်။
"အေးခဲပြာမှုန်ပုလဲ။"
သူသည် ပျံတက်သွားကာ ပုလဲကို ဖမ်းယူလိုက်ပြီးနောက် ပြန်ဆင်းလာသည်။
အကြီးအကဲဝမ် ရှiu သည် သူ့ကို ပိုမိုတောက်လောင်သော အမျက်ဒေါသများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။
"မင်းနဲ့ မင်းအဖေက ဒီပစ္စည်းအတွက်နဲ့ ငါ့အဖေကို သတ်ခဲ့တာလား?"
"ငါ့အဖေလား? မဟုတ်ဘူး ဝမ်ရှiu၊ ငါ့အဖေက ဒီကိစ္စမှာ မပါဘူး။ သူက တခြားအရာတစ်ခုကို လိုချင်နေတာ။ 'ဖြောင့်မတ်ခြင်းလောက' ရဲ့ တိုင်လုံးအောက်မှာ ရှိတဲ့ အရာတစ်ခုပေါ့။"
သူသည် ညှိုးငယ်သော အပြုံးဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"ဒါတွေအားလုံးက ငါ့အလုပ်ပဲ။ ဒါဘာလဲဆိုတာ မင်း သိရဲ့လား ဝမ်ရှiu? ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ငါ ပြောပြမယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းက မကြာခင် သေတော့မှာပဲလေ။"
သူသည် လက်ထဲရှိ ပုလဲကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။
"သူတို့က ဒီပုလဲကို ရေခဲရောင်ခြည် တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းလို့ ပြောကြတယ်၊ ရေဓာတ်ရှိသူတွေ၊ အထူးသဖြင့် ရေခဲဓာတ်နဲ့ ဆက်နွှယ်သူတွေအတွက်ပဲ သုံးနိုင်တဲ့ ပစ္စည်းလို့ ပြောကြတယ်။ အို... သူတို့ ဘယ်လောက်တောင် မှားသလဲ။ ဒါက ရောင်ခြည်တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းလောက်ပဲ ရှိတာပါ။ ဒါက ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်တွေကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ ငါ့ရဲ့ လမ်းကြောင်းပဲ။"
ထို့နောက် သူသည် သူမကို မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်းကို ငါ အသက်ရှင်ခွင့်ပေးလို့ မရဘူး ဝမ်ရှiu။ မင်းက အခုတောင် ဒီလောက် အစွမ်းထက်နေပြီ။ အနာဂတ်မှာဆိုရင် ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်လာမလဲ။ မင်း ငါ့နောက်ကို လိုက်လာမှာကို ငါ ခွင့်မပြုနိုင်ဘူး ဝမ်ရှiu။"
သူသည် လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး လှံရှည်ကို လည်ပတ်ကာ အသက်အသေဆုံး တိုက်ခိုက်ရန် အောက်သို့ ဆင်းသက်လာတော့သည်။
တိုက်မိသည့် အရှိန်ကြောင့် လွင့်စင်သွားရသူ ကျူးဖုန်း သည် ချောင်ဝမ်ရှို ကို ကူညီနိုင်ရန် တစ်စုံတစ်ခု လုပ်ဆောင်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း သူ ဘာမှ လုပ်မပေးနိုင်မှန်း သိလိုက်ရသည့်အတွက် ဝေဒနာနှင့်အတူ အော်ဟစ်လိုက်ရသည်။ သူသည် လုံးဝ စွမ်းဆောင်နိုင်စွမ်း မရှိတော့သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်သွားပြီဖြစ်သည်။ ထိုအခြေအနေမှာ သူ့အတွက် သေမင်းက တံခါးခေါက်နေသည့် နောက်ထပ်အကြိမ်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
အကြီးအကဲဝမ် ရှiu သည် 'သွေးဓား' ပေးထားသည့် တံဆိပ်ကို အသက်သွင်းလိုက်ရင်း သူ့ကိုနှင့် အခြားသူများကို စိန်ခေါ်သည့်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် မီးတောက်နေသော ဓားတစ်လက်သည် တုန်ခါနေသည့် လှံရှည်ကြီးနှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိနေလေသည်။
ဓားရော လှံပါ နှစ်ခုစလုံးသည် ၎င်းတို့၏ ပိုင်ရှင်များထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားကြသည်။
လန်ဟိုင်သည် သက်ပြင်းချရင်း ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ခါလိုက်သည်။
"ဒီလိုဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ နတ်ဘုရား ဗာမီလီယွန်။ မင်း ငါ့ကို ပြခဲ့တဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ အကွက်နှစ်ခုကြောင့် ငါ နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် အကုန်ထုတ်သုံးလိုက်ရပြီ။ အခုတော့ ငါ ထပ်ပြီး အလျှော့ပေးလို့ မရတော့ဘူး။"
လန်ဟိုင်သည် ကြီးမားသော ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းကို လှမ်းလိုက်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
"ကျဆုံးသွားသော ဝိညာဉ်များ၏ ကျိန်စာ!"
အကြီးအကဲဝမ်ရှiu သည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
'ကျဆုံးသွားသော ဝိညာဉ်များ၏ ကျိန်စာ' ဆိုသည်မှာ 'ချင်းကျုံ' (ကမ္ဘာ့မာစတာ) အဆင့်ရှိသူများသာ သုံးနိုင်သည့် ကိုယ်ခံပညာရပ်ဖြစ်သည်။ ဤအကွက်သည် ပြိုင်ဘက်၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်ကို ဖောက်ထွက်သွားစေနိုင်သည်။ ထိုအကွက်ကို သုံးသူသည် ပြိုင်ဘက်၏ နောက်ဘက်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ပြိုင်ဘက်မှာ သေဆုံးပြီးဖြစ်နေလိမ့်မည်။ အသက်မဲ့နေသော ခန္ဓာကိုယ်မှာမူ မတ်တပ်ရပ်လျက်ပင် ရှိနေပေလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း ဤအကွက်သည် စွမ်းအင်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုကို အလွန်အမင်း သုံးစွဲရသည်။
အကြီးအကဲဝမ်ရှiu သည် သူမ၏ ပြိုင်ဘက်မှာ ကိုယ်ခံပညာရှင်အနေဖြင့် 'ချင်းကျုံ' (ကမ္ဘာ့အရှင်သခင်) အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး သူမမှာမူ 'ယင်လုံ' (ငွေနဂါး) အဆင့်တွင်သာ ရှိနေသေးကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ ဤတိုက်ခိုက်မှုကို တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ခြင်းသည် သူမ၏ သေဆုံးခြင်းသာဖြစ်ကြောင်း သူမ သိသည်။ လန်ဟိုင်သည် ရွှေအနှစ်သာရအဆင့် နောက်ဆုံးပိုင်းသို့ ရောက်ရှိနေကြောင်း 'သွေးဓား' ထံမှ ကြားသိထားသော်လည်း ဤသို့သော အကွက်မျိုးကို သုံးနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ လူ့လောကတွင် ကိုယ်ခံပညာရှင်အနည်းငယ်သာ ကျွမ်းကျင်နိုင်သည့် အကွက်မျိုးဖြစ်သည်။
သူမသည် အလျင်အမြန်ပင် အသက်ကယ် 'ကျောက်စိမ်းအသက်' တံဆိပ်ကို ထုတ်ယူကာ အသက်သွင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ ဓားကို မြှောက်ကာ သူမ၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး မှော်ပညာဖြစ်သည့် 'အချိန်မဲ့ အစောင့်အရှောက်အလင်း' ကို အသုံးပြု၍ သူမကိုယ်သူမ ကာကွယ်လိုက်သည်။
'ကျောက်စိမ်းအသက်' ကောင်းကင်တံဆိပ်မှာ နှစ်ကြိမ်သာ သုံးနိုင်သည်ဟု ဆိုသော်လည်း လန်ဟိုင် သူမ၏ နောက်သို့ ရောက်လာချိန်တွင် တံဆိပ်မှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
အကြီးအကဲဝမ်ရှiu သည် တစ်ဒူးထောက်လျက်သား ဖြစ်နေပြီး ပါးစပ်မှ သွေးများ စီးကျလာသည်။ သူမသည် ကိုယ်ခံပညာဖြင့် သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ ဖြစ်နိုင်လျှင် 'သွေးဓား' ပေးခဲ့သော ထွက်ပြေးခြင်းတံဆိပ်ကို သုံးခဲ့သင့်သည်။ သို့သော် အနည်းဆုံးတော့ သူမသည် သူမ၏ ပြိုင်ဘက်မည်မျှ အစွမ်းထက်သည်ကို သိလိုက်ရသည်။ သူသည် သူမ၏ လက်ရှိအဆင့်ဖြင့် ရင်ဆိုင်နိုင်မည့်သူ မဟုတ်ပေ။
သူမသည် ကိုယ်ခံပညာရော မှော်ပညာဖြင့်ပါ သူ့ကို မယှဉ်နိုင်မှန်း သိသော်လည်း သူမ၏ ဒေါသက သူမကို အရှုံးပေးခွင့် မပြုပေ။ သူတို့သည် သူမ၏ မိသားစုကို သစ္စာဖောက်ကာ သူမ၏ဖခင်ကို သတ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် အပြစ်ပေးခံရမည်ဖြစ်သည်။ သူမသည် သူမ၏နောက်တွင် ရှိနေသော ထိုလူကို ကြည့်ရန် အနည်းငယ် လှည့်လိုက်သည်။
"ဘာလို့လဲ?"
"မင်းက ဘာလို့လဲလို့ ထပ်မေးနေတုန်းပဲလား?"
လန်ဟိုင်သည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး 'အေးခဲပြာမှုန်ပုလဲ' ၏ ကျန်အပိုင်းအစနှစ်ခုကို ထုတ်လိုက်သည်။ သူသည် လက်ဟန်အချို့ကို လုပ်လိုက်ရာ အပိုင်းအစနှစ်ခုမှာ လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး တုန်ခါလာသည်။ ခဏအကြာတွင် အကြီးအကဲဝမ်ရှiu ၏ လက်ထဲတွင်ရှိသော တတိယအပိုင်းအစမှာလည်း တုန်ခါလာသည်။ သို့သော် သူမတွင် ၎င်းကို တိတ်ဆိတ်အောင် ထိန်းထားနိုင်မည့် စိတ်ဆန္ဒနှင့် ခွန်အား မရှိတော့ပေ။ စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာတွင် ထိုအပိုင်းအစမှာ ပျံထွက်သွားပြီး ကျန်နှစ်ခုနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ ပုလဲအဖြစ် ပြန်လည်ပြည့်စုံသွားသည်။
"အေးခဲပြာမှုန်ပုလဲ။"
သူသည် ပျံတက်သွားကာ ပုလဲကို ဖမ်းယူလိုက်ပြီးနောက် ပြန်ဆင်းလာသည်။
အကြီးအကဲဝမ်ရှiu သည် သူ့ကို ပိုမိုတောက်လောင်သော အမျက်ဒေါသများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။
"မင်းနဲ့ မင်းအဖေက ဒီပစ္စည်းအတွက်နဲ့ ငါ့အဖေကို သတ်ခဲ့တာလား?"
"ငါ့အဖေလား? မဟုတ်ဘူး ဝမ်ရှiu၊ ငါ့အဖေက ဒီကိစ္စမှာ မပါဘူး။ သူက တခြားအရာတစ်ခုကို လိုချင်နေတာ။ 'ဖြောင့်မတ်ခြင်းလောက' ရဲ့ တိုင်လုံးအောက်မှာ ရှိတဲ့ အရာတစ်ခုပေါ့။"
သူသည် ညှိုးငယ်သော အပြုံးဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"ဒါတွေအားလုံးက ငါ့အလုပ်ပဲ။ ဒါဘာလဲဆိုတာ မင်း သိရဲ့လား ဝမ်ရှiu? ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ငါ ပြောပြမယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းက မကြာခင် သေတော့မှာပဲလေ။"
သူသည် လက်ထဲရှိ ပုလဲကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။
"သူတို့က ဒီပုလဲကို ရေခဲရောင်ခြည် တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းလို့ ပြောကြတယ်၊ ရေဓာတ်ရှိသူတွေ၊ အထူးသဖြင့် ရေခဲဓာတ်နဲ့ ဆက်နွှယ်သူတွေအတွက်ပဲ သုံးနိုင်တဲ့ ပစ္စည်းလို့ ပြောကြတယ်။ အို... သူတို့ ဘယ်လောက်တောင် မှားသလဲ။ ဒါက ရောင်ခြည်တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းလောက်ပဲ ရှိတာပါ။ ဒါက ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်တွေကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ ငါ့ရဲ့ လမ်းကြောင်းပဲ။"
ထို့နောက် သူသည် သူမကို မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်းကို ငါ အသက်ရှင်ခွင့်ပေးလို့ မရဘူး ဝမ်ရှiu။ မင်းက အခုတောင် ဒီလောက် အစွမ်းထက်နေပြီ။ အနာဂတ်မှာဆိုရင် ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်လာမလဲ။ မင်း ငါ့နောက်ကို လိုက်လာမှာကို ငါ ခွင့်မပြုနိုင်ဘူး ဝမ်ရှiu။"
သူသည် လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး လှံရှည်ကို လည်ပတ်ကာ အသက်အသေဆုံး တိုက်ခိုက်ရန် အောက်သို့ ဆင်းသက်လာတော့သည်။
တိုက်မိသည့် အရှိန်ကြောင့် လွင့်စင်သွားရသူ ကျူးဖုန်းသည် ချောင်ဝမ်ရှိုကို ကူညီနိုင်ရန် တစ်စုံတစ်ခု လုပ်ဆောင်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း သူ ဘာမှ လုပ်မပေးနိုင်မှန်း သိလိုက်ရသည့်အတွက် ဝေဒနာနှင့်အတူ အော်ဟစ်လိုက်ရသည်။ သူသည် လုံးဝ စွမ်းဆောင်နိုင်စွမ်း မရှိတော့သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်သွားပြီဖြစ်သည်။ ထိုအခြေအနေမှာ သူ့အတွက် သေမင်းက တံခါးခေါက်နေသည့် နောက်ထပ်အကြိမ်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
အကြီးအကဲဝမ်ရှiu သည် 'သွေးဓား' ပေးထားသည့် တံဆိပ်ကို အသက်သွင်းလိုက်ရင်း သူ့ကိုနှင့် အခြားသူများကို စိန်ခေါ်သည့်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် မီးတောက်နေသော ဓားတစ်လက်သည် တုန်ခါနေသည့် လှံရှည်ကြီးနှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိနေလေသည်။