နတ်ဘုရားတို့၏ မသေမျိုးလမ်းစဉ် – အခန်း (၇၄) - သွေးဓား [အပိုင်း ၂]
ကျူးဖုန်း၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ အေးစက်သွားသည်။ သူ၏လက်ထဲမှ ဓားသွားသည် တုန်ခါနေပြီး သွေးရောင်အလင်းတန်းများ ဝေ့ဝဲနေသည်။ အကြီးအကဲဝမ်မှာမူ မျက်နှာတွင် လှောင်ပြောင်သည့်အပြုံးကို ဆောင်ထားရင်း ကျူးဖုန်းကို အထင်သေးစွာ ကြည့်နေသည်။
"မင်းရဲ့ကြိုးစားမှုက အသုံးမဝင်ဘူး ကျူးဖုန်း။ ဒီနေ့တော့ မင်းရဲ့အသက်ကို ဒီနေရာမှာပဲ အဆုံးသတ်ရတော့မယ်။"
ချောင်ဝမ်ရှိုမှာ ဘေးမှနေ၍ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေသည်။ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက်သော အငြိုးအတေးများ ပြည့်နှက်နေသည်။
"အကြီးအကဲဝမ်၊ သူ့ကို အချိန်မဆွဲပါနဲ့တော့။ အခုချက်ချင်းပဲ အဆုံးသတ်ပေးလိုက်ပါ။"
ကျူးဖုန်းသည် တိတ်ဆိတ်နေဆဲပင်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ စွမ်းအားများမှာ မုန်တိုင်းတစ်ခုသဖွယ် လှုပ်ရှားလာသည်။ သွေးဓား၏တုန်ခါသံမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာပင် သွေးနံ့များဖြင့် အုံ့မှိုင်းလာသည်။
"အဆုံးသတ်ရမှာလား..."
ကျူးဖုန်း၏အသံမှာ တိုးညင်းသော်လည်း စူးရှနေသည်။ သူသည် ဓားကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်။ ထိုခဏတွင် သူ၏ပုံရိပ်မှာ လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ မြန်ဆန်လွန်းလှသည်။
အကြီးအကဲဝမ်မှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူသည် မိမိ၏အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို အသုံးပြု၍ ကျူးဖုန်း၏တည်နေရာကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားသော်လည်း မအောင်မြင်ပေ။
"ဘယ်မှာလဲ!"
ထိုစဉ် ကျူးဖုန်း၏အသံမှာ အကြီးအကဲဝမ်၏ နောက်ကျောဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ဒီမှာ..."
သွေးရောင်တောက်ပနေသော ဓားချက်တစ်ခုမှာ လေကိုခွဲကာ အကြီးအကဲဝမ်၏ပခုံးကို ပစ်မှတ်ထား၍ ကျရောက်လာသည်။ အကြီးအကဲဝမ်မှာ အလျင်အမြန်ပင် နောက်သို့ဆုတ်ကာ ရှောင်တိမ်းလိုက်သော်လည်း သူ၏အင်္ကျီလက်မှာ ဓားချက်ကြောင့် ပြတ်ထွက်သွားခဲ့သည်။
"မင်း..."
အကြီးအကဲဝမ်၏မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် နီရဲလာသည်။ သူသည် မိမိ၏စွမ်းအားများကို အပြည့်အဝ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ကျူးဖုန်းကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ချောင်ဝမ်ရှိုမှာမူ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်၍ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ဒေါသတို့ ရောထွေးနေသော မျက်နှာအမူအရာကို ပြသနေသည်။
တိုက်ပွဲမှာ အရှိန်ပြင်းထန်လာသည်။ သွေးဓား၏တောက်ပမှုနှင့် အကြီးအကဲဝမ်၏ စွမ်းအားကြီးမားသော တိုက်ခိုက်မှုတို့ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။ ကျူးဖုန်း၏မျက်လုံးများမှာ သွေးရောင်လွှမ်းနေပြီး သူ၏စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုတည်းသော ရည်ရွယ်ချက်မှာ အနိုင်ယူရန်သာ ဖြစ်သည်။
"ဒီနေ့တော့ ငါတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်ပဲ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်လိမ့်မယ်။"
ကျူးဖုန်းသည် ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ပြင်းထန်သော စွမ်းအားလှိုင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ အကြီးအကဲဝမ်မှာ ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားသော်လည်း ကျူးဖုန်း၏အရှိန်အဝါမှာ မယုံနိုင်စရာကောင်းလောက်အောင် ကြီးမားနေသည်။
တိုက်ပွဲ၏အဆုံးသတ်မှာ မည်သို့ဖြစ်လာမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။ သို့သော် တစ်ခုမှာ သေချာသည်။ ဤနေရာတွင် သွေးများ စီးကျရတော့မည်ဖြစ်သည်။
"ဘာကို အဆုံးသတ်ရမှာလဲ။"
အကြီးအကဲ ချောင်ဝမ်ရှို၏ မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ရင်း သွေးဓား၏မျက်နှာမှာ တွန့်ချိုးသွားကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်တော် ပြောပြီးသားလေ။ ဒါက တိုက်ခိုက်ဖို့အတွက် မဟုတ်ဘူး။ လုံးဝမဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်တို့မှာ အရင်က ဘာအငြိုးအတေးမှ မရှိခဲ့ဘူးဆိုတော့ ဘာကြောင့်များ ခင်ဗျားနဲ့ တိုက်ခိုက်ရမှာလဲ။ ခင်ဗျားနဲ့ တိုက်ခိုက်လို့ မရလို့တော့ မဟုတ်ဘူး။ ရိုးရိုးလေးပဲ ပြောရရင် ခင်ဗျားဆီမှာ ကျွန်တော် တကယ်လိုအပ်နေတဲ့ အရာတစ်ခု ရှိနေလို့ပါပဲ၊ ဝမ်ရှို။"
"ငါ့ဆီမှာလား။"
အကြီးအကဲ ချောင်ဝမ်ရှိုက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ သွေးဓားက သူမကို လိုက်လံရှာဖွေရလောက်အောင် သူမဆီမှာ ဘာများရှိနေပါလိမ့်ဟု သူမ တွေးတောမိသည်။
"ဟုတ်တယ်။ အလင်းခေါ်သူ၏ ဝိညာဉ်သွန်းလုံး။ ခင်ဗျား ဒီကိုမလာခင်ကတည်းက အဲဒါကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် သိတယ်။ ခင်ဗျား အဲဒီအလင်းခေါ်သူတံဆိပ်ကို သုံးလိုက်တာကလည်း အဲဒါကို သေချာပေါက် အတည်ပြုနိုင်ဖို့အတွက် ကျွန်တော် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဖန်တီးခဲ့တာပါ။"
သူက သူမကို လေးနက်သော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။
"ကျွန်တော် ဂြိုဟ်ပေါင်းစုံကို လှည့်လည်ပြီး ဒီအရာအတွက် ဝေးလံသီခေါင်တဲ့ နေရာတွေအထိ ရှာဖွေခဲ့ရတာပါ၊ ဝမ်ရှို။ ဒါကို ရှာဖွေရင်းနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ ဒုက္ခတွေ၊ အန္တရာယ်တွေအကြောင်း ခင်ဗျား သိချင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။"
အကြီးအကဲ ဝမ်ရှိုသည် အခြေအနေကို ခေါင်းထဲတွင် ချိန်ဆနေသည်။ အလင်းခေါ်သူ၏ ဝိညာဉ်သွန်းလုံးမှာ သူမ၏ဘိုးဘေးများထံမှ ဆင်းသက်လာသည့် လောကီလက်ရာတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏အသက်ကို စတေးရလောက်အောင်အထိတော့ တန်ဖိုးမကြီးပေ။ သူမသည် မိမိ၏ဒေါသကို ထိန်းချုပ်ရန်နှင့် သည်းခံစိတ်ကို မပျက်စီးစေရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေသည့် အလွန်အန္တရာယ်များသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ကြည့်နေရခြင်းဖြစ်သည်။
"ဟုတ်တယ်၊ ငါ့ဆီမှာ အဲဒီပစ္စည်း ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါကို စေတနာအလျောက် ပေးအပ်ရမယ်လို့ ငါယူဆတယ်။"
"အဲဒါတော့ မှန်ပါတယ်။"
"ပြီးတော့ ငါ့မှာ တခြားရွေးချယ်စရာရော ရှိသေးလို့လား။"
"လူ့ဘဝမှာ ရွေးချယ်စရာလမ်းကြောင်းတွေက အမြဲရှိနေတာပါပဲ ဝမ်ရှို။ ပြဿနာက မှန်ကန်တဲ့လမ်းကို ရွေးချယ်တတ်ဖို့ပဲ။ ခင်ဗျား လိုချင်တဲ့တန်ဖိုးကို ပြောနိုင်ပါတယ်၊ ဒါမှမဟုတ် တခြားတစ်ခုခု ပြန်တောင်းဆိုလို့လည်း ရပါတယ်။ ခင်ဗျား တခြားတစ်ခုခု လိုချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ကျွန်တော့်ဆီမှာ ခင်ဗျား ရွေးချယ်နိုင်မယ့် တခြားလောကီလက်ရာတွေ အများကြီးရှိတယ်။ ခင်ဗျား နှစ်ခုတောင် ရွေးလို့ရတယ်။"
"ငါက မပေးဘူးလို့ ပြောရင်ကော။"
"အဲဒီအခါကျရင်တော့ ခင်ဗျား ပြန်စဉ်းစားပေးဖို့ပဲ မျှော်လင့်ရတော့မှာပေါ့။"
အကြီးအကဲ ဝမ်ရှိုသည် သူ့ရှေ့တွင် ရပ်နေသည့် သွေးဓားဟု လူသိများသော လူမည်းဝတ်စုံနှင့် လူသားကို ဆက်လက်ကြည့်ရှုနေရင်း သူ၏သည်းခံစိတ်မှာ ကုန်ဆုံးခါနီးဖြစ်နေပြီဟု သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ရွှေရောင်အနှစ်သာရအဆင့်ရှိသူတစ်ယောက်က မွေးဖွားစဝိညာဉ်အဆင့်ရှိသူတစ်ယောက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ရလျှင် တောင်ကုန်းတစ်ခုကို တောင်တန်းကြီးတစ်ခုနှင့် နှိုင်းယှဉ်သကဲ့သို့ မဟုတ်ပါလော။ သူမအတွက် အလင်းခေါ်သူလိုအပ်ချက်မှာလည်း ထိုမျှအထိ အရေးမကြီးပေ။ သို့ဖြစ်လျက်နှင့် ထိုအရာအတွက် သူမကိုယ်သူမ အသက်စွန့်ရမည့် အကြောင်းရင်းကား အဘယ်နည်း။ သို့သော် သူ၏လက်ထဲတွင် သူမ နောင်တစ်ချိန် လိုအပ်လာနိုင်မည့် အရာတစ်ခုခု ရှိနေကောင်းရှိနေနိုင်သည်။
"ဒီရတနာက ငါ့ရဲ့ဘိုးဘေးစဉ်ဆက်က ဆင်းသက်လာတာ။ ငါ့အတွက်တော့ တန်ဖိုးအလွန်ကြီးမားတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ကို ပြန်ပေးရမယ့်အရာက 'အေးခဲအလင်း၏ ဝိညာဉ်' ဖြစ်ရမယ်။"
"အေးခဲအလင်း၏ ဝိညာဉ်လား။"
သူမကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း သူက ဖြည်းညင်းစွာ မေးလိုက်သည်။
"ရန်သူအများကြီးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ အလွန်အစွမ်းထက်စေမယ့် အစွမ်းထက်တဲ့ လောကီလက်ရာတစ်ခုပေါ့။ ဝမ်ရှို၊ ခင်ဗျားက လူသတ်ပွဲဆင်နွှဲဖို့ ကြံရွယ်နေတာလား။ ခင်ဗျား အဲဒီလို လုပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူးနော်။"
"လုံးဝမဟုတ်ပါဘူး၊ အရှင် ဝူဟန်။"
"အင်း... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒီလက်ရာက ကျွန်တော့်ဆီမှာ မရှိတာတော့ စိတ်မကောင်းစရာပဲ။ ဒါပေမဲ့..."
သွေးဓားက လက်ကို ခါယမ်းလိုက်ရာ တောက်ပနေသော လုံးဝန်းသည့် စက်ဝိုင်းပုံသဏ္ဌာန် အရာဝတ္ထုတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
"ကျွန်တော့်ဆီမှာ ဒါတော့ ရှိတယ်။"
"လောကီ အလင်းထွင်းသူ!"
အကြီးအကဲ ဝမ်ရှို အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။
"ဒါက ကျွန်တော် ပေးနိုင်တဲ့ အကောင်းဆုံးအရာပါ။"
သွေးဓားက နှုတ်ခမ်းတစ်ဖက်တွန့်၍ ပြုံးရင်း ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
"ခင်ဗျားရဲ့လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"
အကြီးအကဲ ဝမ်ရှိုသည် အမြန်ပင် တည်ငြိမ်အောင် ပြုလုပ်လိုက်ပြီး လည်ချောင်းကို ရှင်းလိုက်သည်။
"အင်း။ အရှင် ဝူဟန်ရဲ့ကမ်းလှမ်းချက်ကို ကျွန်မ စဉ်းစားပြီးပါပြီ၊ ဆုံးဖြတ်ချက်လည်း ချလိုက်ပါပြီ။"
သူမသည် ခဏရပ်ပြီးနောက် ဆက်ပြောသည်။
"ဝိညာဉ်သွန်း အလင်းခေါ်သူကို အရှင် ဘယ်လောက်တောင် လိုအပ်နေလဲဆိုတာကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီးတော့ ဒီကုန်သွယ်မှုကို လက်ခံဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။ အရှင်က ဒါကို ပိုင်ဆိုင်ဖို့ အထိုက်တန်ဆုံးသူပါပဲ။"
အကြီးအကဲ ချောင်ဝမ်ရှိုသည် လက်ကို အမြန်လှုပ်ရှားလိုက်ရာ လက်ရာမြောက်သည့် ပစ္စည်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
"ဒီမှာပါ၊ အရှင် ဝူဟန်။"
သူမသည် ထိုပစ္စည်းကို သွေးဓားဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော့်လက်ထဲ လက်ရာရောက်သွားရင် ခင်ဗျားကို သတ်ပြီး ပြန်ယူလိုက်ရင်ကောဆိုပြီး မတွေးမိဘူးလား။"
"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင်တော့ တွေးမိတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ပြောလိုက်တယ်၊ အရှင်က အခုအချိန်ထိ ကျွန်မကို မသတ်ဘဲ ထားခဲ့တာပဲလေ။ ဒီပစ္စည်း ရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေပေါ့။ ပြီးတော့ အရှင်က စကားတည်တဲ့သူတစ်ယောက်ဖြစ်လို့ ဂုဏ်သိက္ခာကို တခြားအရာအားလုံးထက် ပိုတန်ဖိုးထားတယ်ဆိုတာ ကျွန်မ သိပါတယ်။"
သွေးဓားသည် လက်ရာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဝမ်ရှိုကို ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
"တကယ်ပဲ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို သိနေတာပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ခင်ဗျားက ဆင်ခြင်တုံတရားနဲ့ ပြောဆိုပြီး ကျွန်တော့်အပေါ် ယုံကြည်မှုပြသခဲ့တဲ့အတွက် အဲဒီတံဆိပ်ကို ဖျက်ဆီးပေးဖို့ ကျွန်တော် ကူညီပေးမယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီနောက်ပိုင်း ခင်ဗျား ဘာဆက်လုပ်မလဲဆိုတာကတော့ ခင်ဗျားတာဝန်ပဲ၊ ဟုတ်ပြီလား။"
"ဟုတ်ကဲ့။"
သူသည် လက်ကို ခါယမ်းလိုက်ရာ စက်ဝိုင်းပုံ အရာဝတ္ထုသည် အကြီးအကဲ ဝမ်ရှိုဆီသို့ လွင့်စင်သွားသည်။
"မွေးဖွားစ အိပ်မက်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ သူ့ကို ကျွန်တော် မြင်နိုင်တယ်။ ခုနက ပြောခဲ့သလိုပဲ ခင်ဗျားကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ ရှူကူဆိုတဲ့လူက ရွှေရောင်အနှစ်သာရအဆင့် နောက်ဆုံးပိုင်းမှာ ရှိတယ်။ ပြီးတော့ ခင်ဗျား မြင်ခဲ့တဲ့ သူ့ရဲ့သိမ်းငှက်က သာမန်မှော်သားရဲမဟုတ်ဘဲ နတ်သားရဲတစ်ကောင်ပါ။ သူက သူ့ဘာသာ စဉ်းစားဆင်ခြင်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်။ သူစုဆောင်းနေတဲ့ အပြစ်မဲ့ဝိညာဉ်တွေက ကပ်ဘေးတွေကို ရင်ဆိုင်တဲ့အခါ သူသုံးမယ့်လက်ရာအတွက် ပြင်ဆင်ထားတာ။ သူတို့အားလုံး မကြာခင်မှာပဲ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ကပ်ဘေးတွေကို အတူတူ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ အပြစ်မဲ့သူတွေကို အများကြီး သတ်ဖြတ်ထားတဲ့ ရှူကူတစ်ယောက်အတွက်တော့ အဲဒီကပ်ဘေးတွေက သူ့ကို အသေချာပေါက် သတ်ပစ်နိုင်တယ်။"
သွေးဓားသည် လက်ထဲရှိ စက်ဝိုင်းပုံ အရာဝတ္ထုကို မြှောက်ကိုင်ကာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုနေသည်။
"ပြီးတော့ သူလည်း ကျွန်တော့်လိုပဲ ဝိညာဉ်သွန်း အလင်းခေါ်သူကို လိုက်ရှာနေပုံရတယ်။ ကျွန်တော် တတ်နိုင်သမျှ ကြိုးစားနေပေမဲ့ ဒီလောကကြီးက ကျွန်တော့်ကို မောင်းထုတ်နေပြီ။ မကြာခင်မှာပဲ ကျွန်တော်လည်း ကပ်ဘေးတွေကို ရင်ဆိုင်ရတော့မယ်။ ဒီလက်ရာက ကပ်ဘေးကာလအတွင်းမှာ အများကြီး အထောက်အကူပြုလိမ့်မယ်။"
သူသည် သူတို့ပတ်လည်တွင် ဖန်တီးထားသော အလင်းရောင်ယောင်ဝါးမှုကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်သည်။
"ဒီအလင်းရောင်ယောင်ဝါးမှုကို ဖျက်သိမ်းဖို့ အချိန်နီးလာပြီ။ အဲဒါကြောင့် ဒါကို အမြန်ပြောပြရစေ။ ကျွန်တော့်အတွက် ပြဿနာက သူမဟုတ်ဘူး၊ သူ့ရဲ့ဘိုးဘေးတွေပဲ။ သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေတဲ့သူတွေပေါ့။ သူ့ရဲ့ဖခင်က မွေးဖွားစဝိညာဉ်အဆင့်ဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့အဘိုးကတော့ အမြင့်ဆုံးနတ်ဘုရားအဆင့် ရောက်နေပြီ။ ရှူဝူတစ်ယောက်က ရှူကူဖြစ်ဖို့ မပြောနဲ့၊ အမြင့်ဆုံးနတ်ဘုရားဖြစ်ဖို့တောင် ဘယ်လောက်အထိ အစွမ်းထက်ရမလဲဆိုတာ ခင်ဗျား စဉ်းစားကြည့်နိုင်မလား။ ကျွန်တော်တောင် မတွေးရဲဘူး။"
သူသည် အဝေးကို ငေးကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် နောက်ထပ် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုနဲ့ ကပ်ဘေးကို မရင်ဆိုင်ချင်ဘူး။ ပြီးတော့ ကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ရင်တောင် အမြင့်ဆုံးနတ်ဘုရားတစ်ယောက်ရဲ့ဒေါသကို ခံရဖို့ ကောင်းကင်ဘုံကို မသွားချင်ဘူး။ သူ့ရဲ့ပုံရိပ်တောင် ဒီနေရာကို ဘယ်အချိန်မဆို ရောက်လာနိုင်တယ်။"
အကြီးအကဲ ချောင်ဝမ်ရှိုဘက်သို့ လှည့်ကာ သူက ပြောလိုက်သည်။
"ခင်ဗျားရဲ့လက်နက်ကိုထုတ်ပြီး ကျွန်တော့်ကို တိုက်ခိုက်နေသယောင် ဟန်ဆောင်ပါ။ ကျွန်တော် အလင်းရောင်ယောင်ဝါးမှုကို ဖျက်လိုက်တဲ့အခါ ဝိညာဉ်တံဆိပ်ပေါ်ကို မတော်တဆ ဖြစ်ဟန်ဆောင်ပြီး အားပြင်းတဲ့ စွမ်းအားလှိုင်းတစ်ခု ပစ်လွှတ်ပေးမယ်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ ခင်ဗျားဟာ ခင်ဗျားပဲ။ မျှတတယ်မလား။"
အကြီးအကဲ ဝမ်ရှို၏စိတ်ထဲတွင် ထိုအခြေအနေကို အသည်းအသန် တွေးတောနေမိသည်။ အမြင့်ဆုံးအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို သူမ ဘယ်လို ရင်ဆိုင်ရမလဲ။ နောက်ကွယ်မှာ အမြင့်ဆုံးနတ်ဘုရားတစ်ပါး ရှိနေတာကိုရော။ အကူအညီတောင်းနိုင်မှသာ ဖြစ်နိုင်မည်။ သို့သော် အကူအညီ ရောက်လာဖို့ အချိန်ယူရဦးမည်။ အခြေအနေမှာ မကောင်းလှပေ။
သွေးဓားသည် သူမ စဉ်းစားနေသည်ကို ကြည့်နေသည်။ လူတွေက ဘာကြောင့် ပိုမိုအစွမ်းထက်ဖို့ လိုအပ်တယ်ဆိုတာကို နားမလည်ကြသလဲဟု တွေးရင်း သူ ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"ဒီတံဆိပ်ကို ယူထားပါ၊ ဒါက 'ဆယ်ပါးသော နှုတ်ပိတ်' တံဆိပ်ပါ။ အလင်းရောင်ယောင်ဝါးမှု ပျက်သွားတဲ့အခါ သုံးလိုက်ပါ။ ဒီနေရာကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ အချိန်ကာလအတွင်းမှာ ခင်ဗျားကို ကာကွယ်ပေးလိမ့်မယ်။"
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကြီးအကဲ သွေးဓား။"
"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ချင်း တိုက်ခိုက်မနေရတာ ဘယ်လောက်တောင် ကံကောင်းလိုက်သလဲ။ တကယ်လို့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ရင်လည်း ခင်ဗျား အခြေအနေကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကံကြမ္မာက ကျွန်တော်တို့ကို စုစည်းပေးလိုက်တာပေါ့။ ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်လုံး အသက်ရှင်နေသေးရင် နောင်တစ်ချိန်မှာ နတ်ဘုရားတို့ရဲ့အမြိုက်ရေကို အတူသောက်ကြတာပေါ့။ သွားတော့ ဝမ်ရှို။ အခု ခင်ဗျားရဲ့အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုကို စတင်လိုက်ပါ။"
အကြီးအကဲ ဝမ်ရှို၏တိုက်ခိုက်မှု ရောက်ရှိလာချိန်တွင် သွေးဓားက အလင်းရောင်ယောင်ဝါးမှုကို ဖျက်သိမ်းလိုက်ပြီး ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို လှည့်ဖျားကာ လျင်မြန်သော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခုကို 'ထောင်ပေါင်းများစွာသော ဝိညာဉ်' တံဆိပ်ပေါ်သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ တံဆိပ်မှာ အက်ကွဲသွားတော့သည်။ ထို့နောက် သူသည် သွေးရောင်လျှပ်စီးတစ်ခုအဖြစ် အဝေးသို့ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်။
အကြီးအကဲ ဝမ်ရှိုသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူမထံသို့ ပြန်လာနေကြသော တပည့်များအုပ်စုဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ အန္တရာယ်ကြီးမားသော အခြေအနေတစ်ခု ချက်ချင်းဆိုသလို အဆုံးသတ်သွားသည်ကို ထိုအုပ်စုက မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေကြသည်။ သူတို့သည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် အကြီးအကဲ ဝမ်ရှိုဆီသို့ အပြေးရောက်လာကြသည်။
ကျူးဖုန်းမှာမူ သေမင်းအငွေ့အသက်များ ကင်းစင်သွားသဖြင့် အသက်ရှူချောင်သွားသည်။ သူတို့၏ခရီးစဉ်မှာ သေမင်းအရိပ်အောက်တွင် လျှောက်လှမ်းနေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ဘဝမှာ ထိုတစ္ဆေနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ချိန်ကတည်းက ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းလမ်းကြောင်းပေါ် ရောက်နေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ ထို့ကြောင့် သူ အလွန်သတိထားရတော့မည်။
သူတို့ သူမအနီးသို့ ရောက်ခါနီးတွင် အကြီးအကဲ ဝမ်ရှိုက နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မိန်းကလေးတစ်ယောက် သူမဆီမှ ခြံဝင်းအနည်းငယ်အကွာတွင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"မင်္ဂလာပါ ဝမ်ရှို၊ ခင်ဗျား ကျွန်မကို မှတ်မိမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိပါတယ်။ ဘယ်လိုလုပ် မှတ်မိနိုင်မှာလဲ။ တကယ်လို့သာ အခြေအနေကို သူ့ကိစ္စလိုလို၊ ခင်ဗျားကိစ္စလိုလိုနဲ့ ကြားဝင်ရှုပ်နေတဲ့ ရူးသွပ်တဲ့လူသာ မရှိရင် ကျွန်မ ခင်ဗျားကို အဆုံးသတ်နိုင်ခဲ့မှာပါ။ သူတောင် အဆုံးသတ်ဖို့ မစောင့်နိုင်ခဲ့ဘူး၊ သနားစရာကောင်းလိုက်တာ။ အခုတော့ ဒါဟာ ကျွန်မနဲ့ ခင်ဗျားကြားက ကိစ္စပဲ။"
ထိုမိန်းကလေး၏ပတ်ဝန်းကျင်တွင် စွမ်းအင်များ တုန်ခါနေပြီး ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်နေသည်။ ခဏအကြာတွင် ထိုစွမ်းအင်များ စုစည်းသွားပြီး မိန်းကလေး၏ပုံပန်းသဏ္ဌာန်မှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ယခု သူမ၏နေရာတွင် အရပ်မြင့်မြင့်၊ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် သင့်တင့်လျောက်ပတ်သော အမျိုးသားတစ်ဦး ရောက်ရှိလာသည်။ သူသည် အပြာရင့်ရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏မျက်လုံးများမှာလည်း အပြာရင့်ရောင် ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ဆံပင်ရှည်များမှာ အပြာရောင်နှင့် အနက်ရောင် ရောနှောနေပြီး လက်ထဲတွင် ငွေရောင်လှံကောက်တစ်ခုကို ကိုင်စွဲထားသည်။
အကြီးအကဲ ဝမ်ရှိုသည် သူမထံမှ အနည်းငယ်သာ ဝေးကွာသော နေရာတွင် ရပ်နေသည့် ထိုအမျိုးသားကို စူးရဲစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏အမှတ်တရများမှာ သူမ မွေးဖွားခဲ့ရာ ရွာလေးဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။ သူမ၏ဘိုးဘေးများအားလုံး ကြီးပြင်းလာခဲ့သည့် ထိုရွာ၊ သူမအား ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွားစေရန် တွန်းအားပေးခဲ့သည့် နာကျင်ဖွယ်အဖြစ်အပျက်များ ဖြစ်ပွားခဲ့သည့် ထိုရွာ။ သူမ၏ဘဝကို ဒုက္ခပေးနေသော အရင်းအမြစ်။
"ဝမ်ယုံ။"