အမတတို့၏နတ်ဘုရား – အခန်း (၅၉) - ကျွန်ုပ်တို့ကြားမှ သေသူပြန်ရှင် [III]
ကျူးဖုန်းသည် လေထဲတွင် ခပ်သွက်သွက် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ချောင်းများကြားမှ မှော်အဆောင်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထိုမှော်အဆောင်သည် အလင်းရောင် အနည်းငယ် တောက်ပနေပြီး အန္တရာယ်ရှိသော စွမ်းအင်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
ချောင်ဝမ်ရှိုမှာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ “ဒါက… လော်ရာရဲ့ တားမြစ်နယ်မြေထဲက အရာမဟုတ်လား။ မင်း ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရလာတာလဲ” ဟု အံ့အားသင့်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။
ကျူးဖုန်းက မထီတရီ ပြုံးလိုက်ပြီး “ဒါက ဘယ်ကလာသလဲဆိုတာထက် အခု ဘာဖြစ်လာမလဲဆိုတာကိုပဲ စိတ်ဝင်စားသင့်တယ် မဟုတ်လား” ဟု ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
လေထုထဲတွင် တင်းမာမှုများ မြင့်တက်လာသည်။ သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ စွမ်းအင်လှိုင်းများမှာ တုန်ခါနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သစ်ပင်များပင် လေပြင်းတိုက်ခတ်သကဲ့သို့ ယိမ်းထိုးနေကြသည်။ ချောင်ဝမ်ရှိုသည် လက်ထဲမှ လက်နက်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ကျူးဖုန်း၏ နောက်တစ်ဆင့်လှုပ်ရှားမှုကို စောင့်ကြည့်နေသည်။
“မင်းရဲ့ လှည့်ကွက်တွေက ဒီတစ်ခါတော့ အလုပ်ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု ချောင်ဝမ်ရှိုက အသံမာမာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။
ကျူးဖုန်းက အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်ပြီး “ကြည့်ကြသေးတာပေါ့” ဟု တိုတိုတုတ်တုတ်သာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံမှ တိမ်တိုက်များမှာ အနက်ရောင် ပြောင်းလဲသွားပြီး လျှပ်စီးကြောင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ တားမြစ်နယ်မြေ၏ စွမ်းအားများသည် သူတို့နှစ်ဦးထံသို့ စီးဆင်းလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ကျူးဖုန်း၏ လက်ထဲမှ မှော်အဆောင်မှာ ပိုမိုတောက်ပလာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများ လွှမ်းခြုံသွားသည်။
တိုက်ပွဲမှာ အချိန်မရွေး စတင်တော့မည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
သေသူပြန်ရှင်သည် ရွှေ့ပြောင်းခြင်းအဆောင်ကို အလျင်အမြန် အသုံးပြုလိုက်သော်လည်း ဂိုဏ်းနယ်မြေအတွင်းရှိ တောအုပ်ဧရိယာကို ကျော်လွန်၍ ရွှေ့ပြောင်းနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
“ဟမ်... ငါ ဘာလို့ ဒီနေရာမှာပဲ ရှိနေသေးတာလဲ”
“မင်း ဒီနေရာကနေ ဘယ်တော့မှ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ သေသူပြန်ရှင်။ ဒီနေရာတစ်ခုလုံးက ကောင်းကင်တံခါးဝရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိနေတာ။ ဒါကို မင်း လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ဘူး မဟုတ်လား။ မင်း ကျူးလွန်ခဲ့တဲ့ အပြစ်တွေအတွက်နဲ့ ဒီကနေ ထွက်သွားဖို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တွေးရဲတာလဲ”
“သေမင်းတမန် ဝိညာဉ်များ”
စကားရှည်နေရန် အချိန်မရှိတော့သဖြင့် သေသူပြန်ရှင်သည် သူ၏ ဓားများကို ဆွဲထုတ်ကာ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ တိုးညှင်းစွာ တိုးတိုးလေး ပြောဆိုနေကြသော ဝိညာဉ်ခေါင်းပေါင်း ထောင်ချီသည် ဂိုဏ်းအကြီးအကဲထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားကြသည်။
ဂိုဏ်းအကြီးအကဲသည် သူ၏ တောက်ပနေသော ဓားကို ဝိညာဉ်ခေါင်းများဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ညွှန်ပြလိုက်သည်။
“လော်ရာအကာအကွယ်”
ဗလာနယ်မြေမှ တိုင်များ ပေါ်ထွက်လာပြီး ဝိညာဉ်ခေါင်းများနှင့် တိုက်မိရာမှ တစ်ဂိုဏ်းလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားလောက်သည့် ငိုညည်းသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဝိညာဉ်ခေါင်းများမှာ ဘာမျှမရှိတော့သည့်အထိ ပျက်သုဉ်းသွားသလို အာကာသနံရံများမှာလည်း ပြိုကွဲသွားခဲ့သည်။
“သေသူပြန်ရှင်၊ မင်းနဲ့ ဖွက်တမ်းကစားနေဖို့ ငါ့မှာ အချိန်မရှိဘူး”
ဂိုဏ်းအကြီးအကဲသည် သူ၏ ညာလက်ထဲမှ ဓားကို လွှတ်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် လျင်မြန်သော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ညာလက်ကို အဆောင်တစ်ခုကို ကိုင်ထားသည့် ဘယ်လက်ပေါ်သို့ တင်ကာ လက်ဆစ်များကို ချိတ်ဆက်လိုက်သည်။
“ကမ္ဘာ့ဆုံးခန်း”
သေသူပြန်ရှင်သည် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် ထပ်မံ၍ ရွှေ့ပြောင်းရန် ကြိုးစားကြည့်သော်လည်း အလုပ်မဖြစ်ပေ။ မိမိအသက် အန္တရာယ်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် သူသည် အသက်ကယ် မှော်အဆောင်ကို အလျင်အမြန် ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူသည် အသက်ကယ် မှော်အဆောင်ကို စတင်အသုံးပြုရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် ဓားတစ်လက်သည် သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး သူ့ကို လှုပ်ရှားမရအောင် ချုပ်နှောင်ထားလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း သူသည် မှော်အဆောင်ကို အသက်သွင်းလိုက်နိုင်ခဲ့သည်။
“ငါ ဒီမိုက်မဲတဲ့ လောကကြီးကို ရွံမုန်းတယ်”
ဓားသည် လည်ပတ်လျက် ဗလာနယ်မြေမှတစ်ဆင့် သေသူပြန်ရှင်၏ ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွက်သွားသည်။ ၎င်းသည် သူ့ကို လုံးဝ ပျက်သုဉ်းသွားစေခဲ့သော်လည်း သူ၏ ဝိညာဉ်မှာမူ လင်ဘို (Limbo) နယ်မြေသို့ လွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူ၏ ဝိညာဉ်သည် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းသို့ မရောက်ရှိမီ လမ်းကြောင်းရှာရန် နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ အချိန်ရဦးမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် လင်ဘိုနယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူ ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာသည့်အခါတွင် ထိုမိုက်မဲသော လူသားအပေါ် သူ၏ ကမ္ဘာ့ဆုံးခန်းကို ဖော်ဆောင်မည်ဖြစ်သည်။ လင်ဘိုနယ်မြေမှ ဝိညာဉ်များက သူ့ကို မရူးသွပ်သွားစေရန်သာ သူ ဆုတောင်းနေမိသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဂိုဏ်းနယ်မြေ၏ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင်။
ဂိုဏ်းအကြီးအကဲ ချောင်ဝမ်ရှိုသည် တပည့်များရှေ့တွင် ပထမဆုံး ရောက်ရှိလာသူဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ၎င်းမှာ တယ်လီပို့ခြင်း (Teleportation) ဟုတ်မဟုတ် သို့မဟုတ် အခြားနည်းလမ်းဖြင့် ရောက်လာသည်ကိုပင် မသိလိုက်ကြပေ။ သူတို့ မြင်လိုက်ရသည်မှာ လေဟာနယ်ထဲမှ ရုတ်တရက် ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ လူတိုင်းက ဘာကြောင့် လေဟာနယ်ထဲကနေပဲ ပေါ်လာကြတာလဲ။
သူမသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် သတိမေ့မြောနေဆဲဖြစ်သော ကျူးဖုန်းကို စစ်ဆေးရန် ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ကျူးဖုန်း၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။ ဆူမင်ကိုလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ပြုလုပ်ပေးပြီးနောက် ကျူးဖုန်းဆီသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ သူမသည် လက်တစ်ဖက်ကို ကျူးဖုန်း၏ နဖူးပေါ်တင်ကာ ကျန်တစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်ပေါ်တင်၍ ကုသပေးသည့် စွမ်းအင်များကို ပို့လွှတ်လိုက်သည်။ သူမသည် သတိမေ့နေသော ဆူမင်ကိုလည်း အလျင်အမြန် ပြုစုပြီးမှ ကျူးဖုန်းဆီသို့ ပြန်လည်အာရုံစိုက်သည်။ သူမ ဤသို့ ပြုလုပ်နေစဉ် အခြားအကြီးအကဲများလည်း ရောက်ရှိလာကြသည်။
“ဝမ်ရှို၊ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲ”
“ဘာက ဒီလောက်အထိ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်စေတာလဲ”
“ငါလည်း ခုလေးတင်ပဲ ရောက်လာပြီး ဒါကို မြင်လိုက်ရတာ”
သူတို့သည် တပည့်အားလုံးကို ခိုလှုံရာနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ကျူးဖုန်းနှင့် ဆူမင်တို့နှစ်ဦးကို အလယ်ရှိ ဖျာကြီးပေါ်တွင် တင်ပေးလိုက်ကြသည်။
သူတို့ ဖျာပေါ်တွင် တင်ပေးနေစဉ် ဂိုဏ်းချုပ်အကြီးအကဲ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာပြီး ထိုနှစ်ဦးကို အမြန်စစ်ဆေးကြည့်ရှုသည်။ သေသူပြန်ရှင် တိုက်ခိုက်ချိန်တွင် သူ အနီးအနား၌ ရှိနေခဲ့သည့်အတွက် ဝမ်းမြောက်မိပြီး တပည့်နှစ်ဦး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သည့်အတွက်လည်း ကျေးဇူးတင်မိသည်။
သူသည် တရားမှတ်နေစဉ် အနည်းငယ်မျှသော စွမ်းအင်တုန်ခါမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်ကို ပြန်ပြောင်းတွေးမိသည်။ ကျူးဖုန်း စွမ်းအင်အကာအကွယ်ထဲသို့ ဝင်မိပြီး လွင့်စင်သွားချိန်တွင် ထုတ်လွှတ်လိုက်သော စွမ်းအင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အလွန်သေးငယ်လွန်းသဖြင့် သူ လွတ်သွားလုနီးပါးပင်။ ထို့နောက် သူ၏ အရိပ်စောင့်ကြည့်ရေး မှော်အဆောင်နှင့် ပဲ့တင်ထပ်မှုကြောင့် သူ ချက်ချင်း သတိပြုမိသွားခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် အရင်းအမြစ်ကို ရှာဖွေရန် တရားမှတ်ရာမှ ထွက်လာခဲ့သော်လည်း ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။ တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း သူသိသော်လည်း ဘာမှန်း အတိအကျ မသိခဲ့ရပေ။
ထို့ကြောင့် သူသည် သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး လွှမ်းခြုံထားလျက် တောင်ထိပ်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ နောက်ထပ် တုန်ခါမှုအနည်းငယ်ကို သူ မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ဤမျှကြီးမားသော စွမ်းအင်မျိုးကို ဖန်တီးနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူသိသည်။ သူသည် ဤကဲ့သို့သော စွမ်းအင်မျိုးကို အရင်က မြင်ဖူးသည်။ ဒါ သေသူပြန်ရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ရပေမည်။ သူသည် သေသူပြန်ရှင်များနှင့် ဆက်ဆံရသည်မှာ အလွန်ခက်ခဲကြောင်း သိရှိထားသည့်အတွက် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုအတွက် အဆောင်များကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ဟီဂျီမွန် (Hegemon) အဆင့်ရှိသူများဖြစ်သည်။ သူ သတိမထားမိပါက အသက်ပင် ဆုံးရှုံးနိုင်သည့်အတွက် လိုအပ်သည်ထက် ပိုမိုပြင်ဆင်ထားခဲ့ရာ ယခုအခါတွင် မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း အလုပ်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
သူသည် ဖျာပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ကျူးဖုန်းနှင့် ဆူမင်တို့ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်သည်။
“ဝမ်ရှို၊ ကလေးမလေးကို ခုနစ်သွယ်ဝိညာဉ်ရေကန်ထဲ ခေါ်သွားပါ။ သွေးမြစ်ဆေးလုံးကို တစ်နာရီတစ်လုံး တိုက်ပေးပါ။ သူမ အသက်ရှင်နေတာ ကံကောင်းတယ်။ မင်းသာ မရှိရင် သူမ အခုလောက်ဆို သေဆုံးသွားလောက်ပြီ”
ဂိုဏ်းအကြီးအကဲ ချောင်ဝမ်ရှိုသည် ဆူမင်ကို ရေကန်ခန်းသို့ ချီသွားပြီး ကန်ထဲတွင် ထည့်ပေးလိုက်သည်။ သူမသည် ဆူမင်ဘေးတွင် ထိုင်ကာ တစ်နာရီတစ်လုံး တိုက်ရမည့် ဆေးလုံးများကို ကိုင်ထားလိုက်သည်။
ခိုလှုံရာနေရာတွင် ဂိုဏ်းချုပ်အကြီးအကဲသည် ကျူးဖုန်းကို ကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“ဒီနေ့ ဘယ်ကျင့်ကြံသူမှ အသက်မဆုံးရှုံးရတာ ကံကောင်းတယ်။ ဒီနေ့ကစပြီး ငါတို့ ပိုသတိထားရမယ်။ ကံကောင်းတာက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ပျက်စီးသွားတာတွေကို ပြန်လည်ပြုပြင်ပေးနေတဲ့ စွမ်းအင်တွေ ရှိနေတယ်။ ပျက်စီးမှုက အသက်အန္တရာယ်ရှိတဲ့ ဒဏ်ရာအထိ ဖြစ်နေတာ၊ ကျူးဂျီ (Zhuji) ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ဆိုရင် သူ သေဆုံးသွားသင့်ပြီ။ သူက ထင်တာထက် ပိုသန်မာပြီး အဲဒီအချိန်က အဝါရောင်အခွံဆေးလုံးကလည်း တကယ်ကို အကူအညီဖြစ်သွားတယ်၊ မဟုတ်ရင် သူ သေသွားနိုင်တယ်”
“အဝါရောင်အခွံဆေးလုံးလား”
“ဆူမင်က သူ့ကို အဝါရောင်ဆေးလုံး တိုက်လိုက်တာ”
အသံပြန်ရလာပြီဖြစ်သော ရှောင်ချန်က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
အကြီးအကဲအားလုံးသည် ကျန်တပည့်သုံးဦးကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် ထိုတပည့်များကို မေ့လျော့နေခဲ့ကြသည်။
“ဟုတ်တယ်၊ သူမက သူ့အသက်ကို တကယ်ပဲ ကယ်တင်လိုက်တာ”
“သူ အသက်ရှင်ပါလိမ့်မယ်။ သူ့ကို မြူခိုးစမ်းရေတွင်းဆီ ခေါ်သွားပါ။ တစ်နာရီတစ်ကြိမ် အသက်ဆက်ဆေးရည် တစ်စက်စီ တိုက်ပေးပါ”
ဂိုဏ်းချုပ်အကြီးအကဲသည် ကျူးဖုန်းကို တစ်ချက်ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ ကျူးဂျီကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက သေသူပြန်ရှင်၏ စွမ်းအင်အကာအကွယ်ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နိုင်သလဲဟု သူ တွေးတောနေမိသည်။ ၎င်းမှာ အစပိုင်းတွင် ပရီးမီးယား (Premier) အဆင့်ရှိသူတစ်ဦး လုပ်ဆောင်နိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ပေ။
သူသည် ကျန်ရှိနေသော တပည့်သုံးဦးဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
“မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်က ဘာဖြစ်သွားတာလဲဆိုတာ မြင်လိုက်ရသလား”
“ဟုတ်ကဲ့၊ ဂိုဏ်းချုပ်အကြီးအကဲ။ ကျွန်တော်တို့ အဲဒီနေရာမှာ ရှိနေပြီး အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက အရမ်းသန်မာလွန်းတယ်”
“သူက အနှစ်သာရ (Core) တစ်ခုအကြောင်း ပြောသွားတယ်”
“ဟုတ်ကဲ့၊ သူက ဆင်နူဂါ (Sinnughar) အနှစ်သာရကို ရှာနေတာလို့ ပြောပါတယ်”
“ဆင်နူဂါ အနှစ်သာရလား”
ဂိုဏ်းချုပ်အကြီးအကဲက မေးလိုက်ပြီးနောက် ဆက်ပြောသည်။
“ငါ နားလည်ပြီ”
“ကျွန်တော်တို့ သေတော့မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာပါ၊ ဂိုဏ်းချုပ်အကြီးအကဲ”
“မင်းတို့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့အရာတွေအတွက် တကယ်ကို စိတ်မကောင်းပါဘူး။ ဒီဆေးလုံးတွေကို ယူပြီး စထရီးမ်လိုက် (Streamlight) ရေကန်မှာ သွားပြီး ရေချိုးလိုက်ကြပါ။ ပြီးရင် မင်းတို့ကို ငါ ပြန်တွေ့မယ်”
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဂိုဏ်းချုပ်အကြီးအကဲ”
ထိုသုံးဦးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြန်ဖြေပြီး ခိုလှုံရာနေရာမှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။
ဂိုဏ်းချုပ်အကြီးအကဲသည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ကျန်ရှိနေသော အကြီးအကဲများဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
“ငါတို့ တကယ်ကို ကံကောင်းကြတာပါ”
“ဘာဖြစ်တာလဲ ဂိုဏ်းချုပ်အကြီးအကဲ”
“ဒါက နက်ဆင့် (Nascent) အဆင့်ရှိတဲ့ သေသူပြန်ရှင်တစ်ဦးပါ”
“ဘာ”
“ဘယ်လိုလုပ်ပြီး”
“ဒါက ရှည်လျားတဲ့ ဇာတ်လမ်းပါ။ ငါ မင်းတို့ကို ဒီထက်စောပြီး ပြောပြထားသင့်တာ”
ထို့နောက် ဂိုဏ်းချုပ်အကြီးအကဲသည် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အကြောင်းအရာများကို စတင် ပြောပြလေသည်။