God Of Immortals – အခန်း ၅၆: ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံခြင်း [၃]
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လေထုမှာ ရုတ်တရက် အေးစက်သွားသယောင် ခံစားလိုက်ရသည်။ နတ်ဘုရားများ၏ နယ်ပယ်တွင် အချိန်သည် ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး တစ်စုံတစ်ခုသော အန္တရာယ်က လေထဲတွင် လွှမ်းမိုးလာသည်။
မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းဆီမှ အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားကာ အမှောင်ထုက တစ်စတစ်စ ကြီးစိုးလာသည်။ ရှေ့တွင်ရှိနေသော မြင်ကွင်းမှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းနေသည်။ ကောင်းကင်ယံတွင် ပေါ်လာသော အက်ကြောင်းများမှာ ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာပြီး ထိုအက်ကြောင်းများထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် ဖိအားမှာ သာမန်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် အတိုင်းအတာထက် ကျော်လွန်နေသည်။
"ဒါ... ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ"
အနီးအနားရှိ လူငယ်တစ်ယောက်၏ အသံမှာ တုန်ရီနေသည်။ သူတို့၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ လွှမ်းခြုံနေသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်သည်။ မည်သူမျှ မလှုပ်ရှားရဲကြပေ။ အသက်ရှူသံများပင် ပုံမှန်မဟုတ်တော့ဘဲ စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေကြသည်။
အဝေးမှနေ၍ ကြည့်ရှုနေသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပလာသည်။ သူ၏ အကြည့်များမှာ ထိုအက်ကြောင်းဆီသို့သာ စူးစိုက်နေသည်။
"နောက်ဆုံးတော့... သူတို့ ပြန်ရောက်လာပြီပေါ့"
ထိုစကားသံမှာ အလွန်တိုးညင်းသော်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အချိန်ကြာမြင့်စွာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရသော အချိန်အခါသည် ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်မြေပြင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီးနောက် ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုက ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို ရိုက်ခတ်သွားသည်။
လူအများမှာ ထိုစွမ်းအင်ဒဏ်ကို မခံနိုင်ဘဲ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားကြသည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် အက်ကြောင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ကျောက်တုံးများမှာ အမှုန့်အဖြစ် ကြေမွသွားသည်။ ဤသည်မှာ သာမန်တိုက်ပွဲတစ်ခု မဟုတ်ကြောင်း အားလုံး နားလည်လိုက်ကြသည်။ ဤသည်မှာ ကံကြမ္မာ၏ အလှည့်အပြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
အက်ကြောင်းများ အလယ်မှ အရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအရိပ်မှာ လူပုံသဏ္ဍာန်ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ ပတ်လည်တွင် ဝန်းရံနေသော အငွေ့အသက်မှာ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်၏ အငွေ့အသက်နှင့် တူညီနေသည်။
"ငါတို့ ပြန်လာပြီ"
ထိုအရိပ်၏ အသံမှာ ကောင်းကင်တစ်ခွင်လုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အားလုံး၏ နှလုံးသားများမှာ ရပ်တန့်သွားမတတ် ဖြစ်သွားရသည်။ ဤသည်မှာ အဆုံးသတ်၏ အစပျိုးခြင်းလော၊ သို့မဟုတ် အသစ်သော ခေတ်တစ်ခု၏ အစလော။ မည်သူမျှ မသိနိုင်ကြသေးပေ။
ထိုအချိန်တွင် တိတ်ဆိတ်နေသော ပတ်ဝန်းကျင်၌ ခြေသံတစ်စုံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိုအရိပ်ရှိရာသို့ လျှောက်လှမ်းလာနေသည်။ သူ၏ ခြေလှမ်းတိုင်းမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး ကြောက်ရွံ့မှုဟူ၍ တစ်စက်ကလေးမျှ မရှိပေ။
"မင်းတို့ ပြန်လာတာက အချိန်မတော်ဘူး"
ထိုသူ၏ အသံမှာ အေးစက်စက်နှင့် တည်ငြိမ်နေသည်။ ထိုသူ၏ မျက်လုံးများမှာ အရိပ်ကို တည့်တည့်စိုက်ကြည့်နေသည်။ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံခြင်းမှာ ရှောင်လွှဲ၍ မရတော့ပေ။ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်မှာ ထိုနှစ်ဦး၏ တင်းမာမှုအောက်တွင် တုန်ခါနေဆဲပင်။
ဤနေရာ၌ ဖြစ်ပျက်မည့်အရာများသည် လာမည့်ရက်များတွင် ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကို ပြောင်းလဲသွားစေလိမ့်မည်။ အားလုံး၏ အကြည့်များမှာ ထိုနှစ်ဦးပေါ်တွင်သာ ရှိနေကြသည်။ အသက်ရှူသံများပင် ရပ်တန့်သွားသည့်အလား တိတ်ဆိတ်လွန်းလှသည်။
"စတင်တော့မလား"
အရိပ်၏ အမေးစကားမှာ လေထဲတွင် ပျံ့လွင့်သွားပြီးနောက် တိုက်ပွဲ၏ အစပျိုးသံကို ကြားလိုက်ရတော့သည်။
"အကယ်၍ ငါတို့က အလင်းရောင်ပတ်ရဲ့ ပထမဆုံးနေ့မှာ အရမ်းစောစောထွက်သွားနိုင်ရင် တစ်ရက်တည်းနဲ့ ပြန်ရောက်နိုင်မှာပါ။ အဲဒီလိုပဲ ထင်တာပဲ။"
"အတိအကျတော့ ပြောဖို့ခက်တယ်။ မသေချာမရေရာမှုတွေနဲ့ ကြုံလာရရင် ရက်အတော်ကြာအောင် ပြင်ဆင်ထားသင့်တယ်လို့ ငါထင်တယ်။"
"ဟုတ်တယ်၊ မျှော်မှန်းထားတာထက် ပိုကြာကြာနေရဖို့လည်း ဖြစ်နိုင်သေးတာပဲ။"
"ဒါကြောင့် မသေချာမှုတွေအားလုံးအတွက် ငါတို့ ပြင်ဆင်ထားရမယ်။ ဒါနဲ့ အဲဒီနေရာက ဘယ်လောက်လုံခြုံသလဲ။"
"အဘိုးကတော့ အဲဒီနေရာက လုံးဝလုံခြုံတဲ့နေရာလို့ ပြောခဲ့တယ်လေ။"
"ဒါပေမဲ့လည်း ဘယ်လိုအန္တရာယ်မျိုးမဆို ကြုံလာနိုင်တာမို့လို့ ငါတို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆင်သင့်ပြင်ထားရမယ်။"
"ဟုတ်တယ်၊ ပြင်ထားသင့်တယ်။"
"ငါလည်း သဘောတူတယ်။ ဒါဆိုရင် ဒါကိုပဲ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြတာပေါ့။"
"ငါတို့အဖွဲ့ထဲကို တခြားလူတွေ ထပ်ဖြည့်ဖို့ကရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။"
ကျူးဖုန်း က မေးလိုက်သည်။ လူများလေ အားရှိလေဆိုသည့် စကားအတိုင်းပင်။ လူများလေ ပိုလုံခြုံလေ ဖြစ်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
"ငါတို့ဆီမှာတော့ ဘယ်သူမှ မရှိသေးဘူး။ မင်းဆီမှာရော ရှိလား။"
"ငါ့စိတ်ထဲမှာ တစ်ယောက်ယောက်တော့ ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ကို အရင်ဆုံး မေးကြည့်ဖို့ လိုသေးတယ်။"
"မင်း ယုံကြည်ရတဲ့သူလား။"
"အဲဒီလိုပဲ ထင်တာပဲ။"
"ကောင်းပြီ၊ အဲဒါကိုတော့ နောက်မှပဲ ကြည့်ကြတာပေါ့။ ဒါနဲ့ ငါတို့ ဘယ်မှာတွေ့ကြမလဲ။"
"ဂိတ်ပေါက်အပြင်ဘက်ဆိုရင် အဆင်ပြေမယ်။ လူမျက်စိလည်း သိပ်မများဘူးလေ။"
"ကောင်းပြီ၊ ဂိတ်ပေါက်အပြင်ဘက်မှာပဲ တွေ့ကြမယ်။"
နောက်နှစ်ရက်အကြာ မနက်စောစောတွင် ဂိတ်ပေါက်အပြင်ဘက်၌ တွေ့ဆုံရန် အားလုံး သဘောတူညီခဲ့ကြပြီးနောက် တစ်ယောက်တစ်လမ်းစီ ထွက်ခွာသွားကြသည်။
ကျူးဖုန်း ကတော့ ဈေးဘက်သို့ ဦးတည်သွားလိုက်သည်။ သူသည် ဓားတစ်လက် ဝယ်ယူရန် လိုအပ်နေသည်။ လိုအပ်လာပါက အသုံးပြုရန် လက်နက်ဟူ၍ သူ့တွင် ဘာမျှ မရှိပေ။ ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို မည်သူမျှ မလိုလားကြသော်လည်း အခြေအနေက သူ့ကို ရှာဖွေနေကောင်း ရှာဖွေနေပေလိမ့်မည်။ အသုံးပြုဖြစ်သည်ဖြစ်စေ၊ မဖြစ်သည်ဖြစ်စေ လက်နက်တစ်ခုခု သူ့လက်ဝယ် ရှိနေသည်ကို သိထားရခြင်းက ပို၍ စိတ်ချရပေသည်။
ဈေးသို့ ရောက်သောအခါ သူသည် လက်နက်နှင့် သံချပ်ကာဆိုင်တန်းများကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို ရွေးချယ်ကာ အမြန်ပင် ဝင်လိုက်သည်။ ဆိုင်အတွင်းတွင် အရွယ်အစား အမျိုးမျိုးသော လက်နက်များက တစ်ဖက်တွင် ရှိနေပြီး ပုံစံအမျိုးမျိုးသော သံချပ်ကာများက အခြားတစ်ဖက်တွင် ရှိနေသည်။ သူသည် တိုက်ပွဲဝင်ရန် သွားမည်မဟုတ်ဘဲ အသီးအနှံများနှင့် အပင်များ ပေါများရာနေရာသို့သာ သွားမည်ဖြစ်ရာ သံချပ်ကာ လိုအပ်မည်မဟုတ်ပေ။ အသီးအနှံများနှင့် အပင်များကို ကာကွယ်ရန် သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ရမည်လော။ သို့သော်လည်း ထိုသံချပ်ကာများမှာ ကြည့်ကောင်းလှသည်။
ကုန်သည်က ကျူးဖုန်း လက်နက်များကို ကြည့်နေသည်ကို သတိပြုမိသွားပြီး အသံကို အနည်းငယ် မြှင့်၍ မေးလိုက်သည်။
"လူငယ်လေး၊ လက်နက်တစ်ခုခု လိုအပ်နေတာလား"
"ဟုတ်ကဲ့၊ ဆရာကြီး။ ကျွန်တော် ဓားတစ်လက် လိုချင်လို့ပါ"
"အေးလေ၊ ဒါကတော့ မင်းလိုချင်တဲ့ အမျိုးအစားနဲ့ အဆင့်ပေါ်မှာ မူတည်တာပေါ့။ အဆင့်နိမ့်၊ အဆင့်မြင့်၊ သံဓား၊ ကြေးဓား၊ စတီးဓား စသဖြင့် ပေါ့။ ဘယ်အမျိုးအစားကို လိုချင်တာလဲ"
"အရမ်းစျေးသက်သာပြီး အရည်အသွေးကောင်းတဲ့ တစ်လက်လောက် ရှိမလားခင်ဗျ"
"သံဓားတွေကတော့ အသက်သာဆုံးပဲ၊ ရွှေငါးပြားပဲ ကျမယ်။ ကြေးဓားတွေက ရွှေဆယ်ပြား၊ စတီးဓားတွေကတော့ ရွှေဆယ်ငါးပြားပေါ့။ ဒါတွေက ဂိုဏ်းတပည့်တွေအတွက် သတ်မှတ်ထားတဲ့ စျေးနှုန်းတွေပဲ။ အပြင်မှာဆိုရင် ပိုစျေးကြီးတယ်"
သူ့တွင် ရှိသမျှ ငွေအားလုံးကို ပေါင်းလိုက်လျှင် ရွှေငါးပြားသာ ရှိသည်။ ၎င်းတို့မှာ သူ၏ စုဆောင်းငွေများ၊ ကျောင်းတက်စဉ်က မိဘများနှင့် အဘိုးအဘွားများ ပေးထားသော ငွေများအားလုံး စုပေါင်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဓားတစ်လက် ဝယ်ရန်အတွက် သူ၏ ငွေအားလုံးကို သုံးလိုက်သင့်ပါသလား။ စျေးကြီးသည်ဟု ဆိုရသော်လည်း မကြာမီ စတင်တော့မည့် စွန့်စားခန်းကို တွေးမိသဖြင့် သူ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ သူသည် ပိုမိုကောင်းမွန်သော ရည်ရွယ်ချက်အတွက် ဓားတစ်လက်ကို ငွေသုံး၍ ဝယ်ယူနေခြင်း ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ချာရတ်ဂြိုဟ်ရှိ သားရဲများ၏ ချိုင့်ဝှမ်းတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အဖြစ်အပျက်နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် ဓားတစ်လက်ကို အမြဲလိုချင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
"ကောင်းပါပြီ ဆရာကြီး။ ကျွန်တော် သံဓားတစ်လက်ပဲ ယူပါ့မယ်"
သူသည် ရွှေငါးပြားကို ပေးချေကာ ဓားကိုယူ၍ ဈေးထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တစ်လျှောက်လုံး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ် ဝမ်ဘောင် ၏ စွန့်ပစ်ခံ နန်းတော်အကြောင်းသာ ရှိနေသည်။ သူဖတ်ခဲ့ရသော မှတ်တမ်းထဲမှ အမွှာညီအစ်ကိုတို့၏ အဘိုးဖြစ်သူ ပြောခဲ့သော စကားလုံးများက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လှည့်ပတ်နေသည်။ သူသည် ထိုမှတ်တမ်းတွင် ရေးသားထားသော အတွေ့အကြုံများကြောင့် အလွန်အမင်း စွဲလမ်းနေပြီး နန်းတော်၏ ပုံစံကို စိတ်ကူးယဉ်နေမိသည်။ ထိုနေရာတွင် စွမ်းအားမြှင့် အသီးအနှံများနှင့် အပင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေလိမ့်မည်ဟု သူ မြင်ယောင်နေမိသည်။
သူသည် မိမိကိုယ်တိုင်ပင် ထိုအသီးတစ်လုံးကို စားသုံးလိုက်ပြီး ရွှေအနှစ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းကာ၊ နောက်ထပ် အသီးတစ်လုံးဖြင့် နာဆင့်ဝိညာဉ်အဆင့်၊ ထို့နောက် နောက်ထပ် အသီးတစ်လုံးဖြင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာသည်အထိ မြင်ယောင်နေမိသည်။ ထိုနေရာသည် မည်သို့သော နေရာမျိုး ဖြစ်ပါသနည်း။ လူအများ စိတ်ကူးယဉ်ရုံသာ တတ်နိုင်သည့်အရာများ ရှိနေသည့် နေရာတစ်ခုပင်။
စိတ်ကူးယဉ်နေရင်းနှင့် သူသည် မည်သည့်နေရာသို့ သွားနေသည်ကို သတိမထားမိတော့ပေ။ ဘာဖြစ်ပျက်နေသည်ကို မသိလိုက်ခင်မှာပင် သူသည် အလွန်ပြင်းထန်သော စွမ်းအားရှိသည့် မမြင်နိုင်သော စွမ်းအင်နယ်ပယ်တစ်ခုထဲသို့ တိုးဝင်မိသွားပြီး ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
ထိုစွမ်းအင်နယ်ပယ်၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်မှာ ထိုစွမ်းအင်၏ ပြင်းအားကြောင့် ပြတ်တောက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားရသည်။ ထိပ်တန်းကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်၏ ဗီဇအတိုင်း သူသည် မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ချီစွမ်းအင် အများဆုံးကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အလိုအလျောက် ပို့လွှတ်လိုက်သည်။ သာမန် ကျူးကျီကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ဆိုလျှင် ထိုနေရာတွင် ချက်ချင်း သေဆုံးသွားနိုင်ပြီး အားနည်းသူတစ်ယောက်ဆိုလျှင် ဝိညာဉ်ပင် ပြိုကွဲသွားနိုင်ပေသည်။
စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှသာ ကြာမြင့်ခဲ့သော်လည်း ကျူးဖုန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သွေးအန်နေပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်မှာလည်း ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း တံခါးဝသို့ ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပြန်လည်ပေါ်လာချိန်တွင် စွမ်းအင်နယ်ပယ်၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဂိုဏ်းအဆောက်အအုံတစ်ခုမှ ထွက်လာသော တပည့်အုပ်စုတစ်ခုနှင့် တိုက်မိတော့မည့် အချိန်တွင် အာကာသမှာ တွန့်လိမ်သွားပြီး ထိုသူများ ရှောင်တိမ်းနိုင်သွားသည်။
ထိုအုပ်စုမှာ အဓိကတပည့်များဖြစ်ပြီး ရှေ့ဆုံးတွင် ရှောင်ချန် ရှိနေသည်။ သူသည် အာကာသဒြပ်စင်ကို ကျင့်ကြံသူဖြစ်ပြီး အခြေခံအုတ်မြစ် တိုင်လေးခုကို တည်ဆောက်ပြီးကာ ကြေးအနှစ်အဆင့် တံခါးဝတွင် ရောက်ရှိနေသူဖြစ်သည်။ သူသည် နောက်ဆုံးပညာရှိဂိုဏ်း ၏ ထိပ်တန်းပါရမီရှင်များထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ရှောင်ချန်သည် ကျူးဖုန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ် သူတို့ဆီသို့ မတိုးဝင်လာမီ အာကာသကို အလိုအလျောက် တွန့်လိမ်စေခဲ့သည်။ ထိုအရာက ကျူးဖုန်း၏ လွင့်စင်မှုကို နှေးကွေးစေပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပို၍ညင်သာစွာ ကျရောက်စေခဲ့သည်။
သူ၏ သတိလစ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ သူတို့၏ အနည်းငယ်အနောက်ဘက်တွင် ကျရောက်သွားပြီး သွေးများ ဆက်လက်အန်ထုတ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
"မင်းက ဘယ်သူလဲ"
"မင်း ဘယ်ကနေ ရောက်လာတာလဲ"
"မင်းက ဘယ်သူလဲ။ ဘယ်ကနေ ရောက်လာတာလဲ။"
ရှောင်ချန်၏ အသံမှာ အေးစက်ပြီး တည်ငြိမ်နေသည်။ သူ့နောက်မှ တပည့်များလည်း အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ကျူးဖုန်းကို ဝိုင်းကြည့်နေကြသည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် သွေးအန်ပြီး သတိလစ်နေသော လူငယ်တစ်ယောက် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်မှာ သာမန်ဖြစ်ရပ်မျိုး မဟုတ်ပေ။
ရှောင်ချန်သည် ကျူးဖုန်း၏ အနီးသို့ တဖြည်းဖြည်း လျှောက်သွားလိုက်သည်။ သူသည် ကျူးဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စူးစမ်းကြည့်လိုက်ရာ ထိုသူသည် အလွန်ပြင်းထန်သော အာကာသစွမ်းအင်တိုက်ခိုက်မှုကို ခံထားရကြောင်း ချက်ချင်းပင် ရိပ်မိသွားသည်။
"ဒီကောင်လေးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က မမြင့်လှပေမယ့် သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အတော်လေး ကြံ့ခိုင်တယ်လို့ ဆိုရမယ်။ ဒီလောက်ပြင်းထန်တဲ့ အာကာသရိုက်ခတ်မှုကို ခံရပြီးမှ အသက်ရှင်နေသေးတာပဲ"
ရှောင်ချန်က သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် ကျူးဖုန်း၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဖမ်းဆုပ်ကာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ကျူးဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ရှိနေသော ချီစွမ်းအင်များမှာ ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်နေပြီး ဝိညာဉ်အခြေအနေမှာလည်း အလွန်ပင် ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။
"အစ်ကိုကြီးရှောင်၊ သူက ဘယ်သူဖြစ်မလဲ။ ဒီနေရာကို ဘယ်လိုလုပ် ရောက်လာတာလဲ။ ပြီးတော့ ဒီနေရာက ဂိုဏ်းရဲ့ လုံခြုံရေး အမြင့်ဆုံးနေရာလေ"
နောက်မှ တပည့်တစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။
ရှောင်ချန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ငါလည်း မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုခုတော့ မှားနေတယ်။ သူက အာကာသရဲ့ တွန့်လိမ်မှုထဲကနေ တိုက်ရိုက် ပြုတ်ကျလာတာ။ ဒါက သာမန် ဖြစ်နိုင်ခြေ မဟုတ်ဘူး။ သူက တစ်စုံတစ်ခုကို ရှာနေတာလား ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုခုက သူ့ကို တွန်းပို့လိုက်တာလားဆိုတာ စဉ်းစားစရာပဲ"
ရှောင်ချန်သည် ကျူးဖုန်း၏ အိတ်ထဲမှ ဓားတစ်လက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုဓားမှာ သာမန်သံဓားတစ်လက်သာ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး အကဲခတ်လိုက်သည်။
"သံဓားတစ်လက်ပဲ။ သူက ဘာလို့ ဒီလိုဓားမျိုးကို ကိုင်ပြီး အန္တရာယ်ရှိတဲ့ နေရာတွေမှာ လျှောက်သွားနေတာလဲ"
ကျူးဖုန်းသည် နာကျင်မှုကြောင့် ညည်းညူသံ အနည်းငယ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်လာသော်လည်း အမြင်အာရုံမှာ ဝေဝါးနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ ရှေ့တွင် ရပ်နေသော လူအုပ်စုကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူသည် အားနည်းစွာဖြင့် အသံပြုလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်... ကျွန်တော် ဘယ်ရောက်နေတာလဲ..."
ရှောင်ချန်သည် ကျူးဖုန်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်သည်။
"မင်းရောက်နေတာက နောက်ဆုံးပညာရှိဂိုဏ်းရဲ့ နယ်မြေထဲမှာ။ မင်းက ဘယ်သူလဲဆိုတာကို အရင်ရှင်းပြမှ ဖြစ်မယ်။ မဟုတ်ရင်တော့ မင်းအတွက် အခြေအနေက မကောင်းဘူး"
စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုတို့ ရောထွေးနေသည့် ကျူးဖုန်း၏ အကြည့်များမှာ ရှောင်ချန်၏ အေးစက်စက် အကြည့်နှင့် ဆုံတွေ့သွားသည်။ သူသည် အသက်ကို ခက်ခက်ခဲခဲ ရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း ထိုင်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ နာကျင်မှုများမှာ မီးစတို့ဖြင့် ထိုးဆွနေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသော်လည်း သူ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကိုတော့ ရှင်းပြရန် လိုအပ်နေသည်။
"ကျွန်တော်... ကျွန်တော် ကျူးဖုန်းလို့ ခေါ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်က ဒီနေရာကို ရောက်လာဖို့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိခဲ့ပါဘူး... စွမ်းအင်နယ်ပယ်တစ်ခုထဲကို မတော်တဆ တိုးဝင်မိသွားရင်းကနေ ဒီနေရာကို ရောက်လာတာပါ"
သူ့စကားသံမှာ အားနည်းနေသော်လည်း တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားပြောဆိုနေသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုထက် သိလိုစိတ်နှင့် စိုးရိမ်မှုများက ပိုမိုလွှမ်းမိုးနေသည်။
ရှောင်ချန်သည် ကျူးဖုန်းကို ခဏတာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ ထို့နောက် သူသည် မိမိ၏ လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော သံဓားကို ငေးကြည့်လိုက်ပြန်သည်။ ဓား၏ အရည်အသွေးမှာ အလွန်ပင် ညံ့ဖျင်းလွန်းလှသဖြင့် သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
"မတော်တဆ ရောက်လာတာတဲ့လား။ ဒီနေရာက နောက်ဆုံးပညာရှိဂိုဏ်းရဲ့ အတွင်းပိုင်းနေရာတစ်ခု။ မင်းလို သာမန်လူတစ်ယောက်က ဒီနေရာကို မတော်တဆ ရောက်လာဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အမှန်တရားကို ပြောတာက မင်းအတွက် အသက်ရှည်ဖို့ အကောင်းဆုံးလမ်းပဲ"
ရှောင်ချန်၏ အသံမှာ ပိုမိုအေးစက်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဖိအားများမှာ ကျူးဖုန်းထံသို့ တိုးဝင်လာသည်။ ကျူးဖုန်းသည် ထိုဖိအားကြောင့် အသက်ရှူရ ကြပ်လာသော်လည်း သူသည် နောက်ဆုတ်ခြင်း မရှိပေ။ သူသည် သေခြင်းတရားနှင့် အကြိမ်ကြိမ် ထိတွေ့ဖူးသူ ဖြစ်သည့်အတွက် ဤမျှလောက် ဖိအားကိုတော့ သည်းခံနိုင်စွမ်း ရှိသည်။
"ကျွန်တော် ပြောတာ အမှန်ပါပဲ။ ကျွန်တော်က သာမန် ကျူးကျီကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပါ။ အမွှာညီအစ်ကိုတွေရဲ့ မှတ်တမ်းထဲက ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ် ဝမ်ဘောင်ရဲ့ နန်းတော်ကို ရှာဖွေဖို့ ကြိုးစားရင်းနဲ့ပဲ ဒီလို အဖြစ်ဆိုးနဲ့ ကြုံခဲ့ရတာပါ"
ကျူးဖုန်း၏ စကားကြောင့် ရှောင်ချန်၏ မျက်လုံးများမှာ တစ်ချက် အရောင်လက်သွားသည်။ သူသည် ကျူးဖုန်းကို စူးစမ်းသည့် အကြည့်ဖြင့် ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။
"ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ် ဝမ်ဘောင်ရဲ့ နန်းတော်... မင်းက အဲဒီ ဒဏ္ဍာရီလာ နေရာကို ရှာနေတာလား။ အဲဒီနေရာက တကယ်ရှိတယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား"
ရှောင်ချန်၏ အမေးစကားမှာ သံသယများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း သူ၏ စိတ်ဝင်စားမှုမှာလည်း တိုးပွားလာနေသည်။ ကျူးဖုန်းသည် ခေါင်းကို ညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာတွင် စွဲလမ်းမှု အနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။ ထိုအရာက ရှောင်ချန်ကို ပို၍ပင် စိတ်ဝင်စားသွားစေသည်။
"တကယ်ရှိတယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်။ မှတ်တမ်းတွေထဲမှာ အသေးစိတ် ရေးသားထားတာကို ဖတ်ခဲ့ရတယ်။ အဲဒီနေရာမှာ စွမ်းအားမြှင့် အသီးအနှံတွေ၊ နတ်ဘုရား ဖြစ်နိုင်တဲ့ လမ်းကြောင်းတွေ ရှိတယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော် ယုံကြည်တယ်"
ရှောင်ချန်သည် ရယ်မောလိုက်သည်။ ထိုရယ်သံမှာ သရော်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်။
"အိပ်မက်မက်နေတာပဲ။ ကောင်လေး၊ မင်းက အလွန်တရာ အန္တရာယ်များတဲ့ အရာတစ်ခုကို စွဲလမ်းနေမိပြီ။ ဒီနေရာကနေ မင်းကို အသက်ရှင်လျက် လွှတ်ပေးလိုက်မယ်ဆိုရင်တောင် မင်းရဲ့ အဲဒီ စိတ်ကူးယဉ်မှုတွေကြောင့် မင်း မကြာခင်မှာပဲ သေဆုံးသွားလိမ့်မယ်"
သူသည် ကျူးဖုန်း၏ လက်ထဲမှ သံဓားကို ပြန်ပစ်ပေးလိုက်သည်။ ဓားမှာ ကျူးဖုန်း၏ ရှေ့တွင် စိုက်ဝင်သွားသည်။
"သွားတော့။ ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ ဧရိယာကနေ ချက်ချင်း ထွက်သွားလိုက်။ နောက်တစ်ကြိမ် ဒီနေရာမှာ မင်းကို ထပ်တွေ့ရင်တော့ မင်းရဲ့ အသက်ကို ငါ ကိုယ်တိုင် နှုတ်ယူသွားလိမ့်မယ်"
ရှောင်ချန်သည် ကျူးဖုန်းကို ထပ်မကြည့်တော့ဘဲ သူ၏ နောက်ပါ တပည့်များကို ခေါ်ဆောင်ကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ ကျူးဖုန်းသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ရင်း ထိုသူတို့၏ ကျောပြင်ကို ငေးကြည့်နေမိသည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင်တော့ ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ် ဝမ်ဘောင်၏ နန်းတော်အကြောင်းသာ လွှမ်းမိုးနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
ကျူးဖုန်းသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းရင်း အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူနေရသည်။ သူ၏ ရင်ဘတ်မှာ နာကျင်မှုကြောင့် တဆတ်ဆတ်တုန်ရီနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် ရှိသော အရိုးအဆစ်များမှာလည်း ကျိုးပဲ့လုနီးပါး ခံစားနေရသည်။ ရှောင်ချန်နှင့် တပည့်များ ထွက်ခွာသွားသည်ကို သူကြည့်နေရင်း အားအင်ကုန်ခမ်းသွားသဖြင့် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်မိသည်။
သူ့စိတ်ထဲတွင်မူ ရှောင်ချန်၏ နောက်ဆုံးစကားများမှာ ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲဖြစ်သည်။ "အိပ်မက်မက်နေတာပဲ" တဲ့လား။
ကျူးဖုန်းသည် အံကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်သည်။ သူသည် ဤနေရာကို အလဟဿ ရောက်လာခြင်းမဟုတ်ပေ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ကျန်ရှိနေသေးသော အနည်းငယ်သော ချီစွမ်းအင်များကို စုစည်းကာ မိမိကိုယ်ကို ကုသရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်းရှိ မရိုးမရွဖြစ်နေသော စွမ်းအင်လမ်းကြောင်းများသည် အာကာသရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ပျက်စီးနေသော်လည်း သူ၏ စိတ်ဆန္ဒမှာမူ မာကျောနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
"ကျွန်တော် အရှုံးပေးမှာ မဟုတ်ဘူး..."
သူသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ ဤနေရာသည် နောက်ဆုံးပညာရှိဂိုဏ်း၏ အတွင်းပိုင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဆိုပါက၊ ထိုနေရာတွင် ရှိနေသော စွမ်းအင်ဓာတ်များသည် သာမန်နေရာများထက် ပိုမိုသိပ်သည်းနေရမည်။ သူသည် ထိုင်လျက်အနေအထားသို့ ပြောင်းလဲလိုက်ပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ချီစွမ်းအင်များကို စုပ်ယူရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
သို့သော် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်တရာ အားနည်းနေသဖြင့် စွမ်းအင်များကို အပြည့်အဝ မစုပ်ယူနိုင်ပေ။ သူသည် မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အနီးအနားရှိ မြေပြင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ အရာအားလုံးမှာ အေးစက်စက်နှင့် တိတ်ဆိတ်နေသည်။
သူသည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ မြေပြင်ကို ထောက်လိုက်သည်။ ထိုစဉ် သူ၏ လက်ဖဝါးအောက်တွင် ထူးခြားသော တုန်ခါမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ သာမန်မြေပြင်၏ တုန်ခါမှုမျိုး မဟုတ်ဘဲ တစ်စုံတစ်ခုသော စွမ်းအားအရင်းအမြစ်မှ လာသည့် တုန်ခါမှုမျိုး ဖြစ်သည်။
သူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ဤနေရာတွင် ဝှက်ထားသော တစ်စုံတစ်ခု ရှိနေသည်လော။ သူသည် ရှောင်ချန်တို့ ထွက်ခွာသွားသည့် လမ်းကြောင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ အာရုံများကို မြေပြင်ဆီသို့ ပို့လိုက်သည်။
"ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ် ဝမ်ဘောင်... အမှန်တကယ်ပဲ ဒီနေရာမှာ ရှိနေတာလား"
သူသည် နှုတ်ခမ်းကို သတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ နာကျင်မှုများမှာ ဆက်လက်ရှိနေသော်လည်း သိလိုစိတ်နှင့် မျှော်လင့်ချက်တို့က ထိုနာကျင်မှုကို လွှမ်းမိုးသွားသည်။ သူသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ သံဓားကို ကောက်ယူလိုက်သည်။
သူသည် ဤနေရာတွင် အချိန်အကြာကြီး နေ၍မဖြစ်ကြောင်း သိသည်။ ရှောင်ချန်က သူ့ကို အသက်ရှင်လျက် လွှတ်ပေးလိုက်သော်လည်း၊ နောက်တစ်ကြိမ် တွေ့ပါက အသက်ကို နှုတ်ယူမည်ဟု သတိပေးထားသည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ ခံစားချက်တစ်ခုက ဤနေရာတွင် တစ်စုံတစ်ခုသော အရေးကြီးသည့် အရိပ်အယောင် ရှိနေကြောင်း ပြောပြနေသည်။
သူသည် ခြေလှမ်းများကို တရွေ့ရွေ့ လှမ်းလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေသော်လည်း သူ၏ အကြည့်များမှာမူ ရှေ့တည့်တည့်ရှိ အဆောက်အအုံဟောင်းတစ်ခုဆီသို့ ရောက်ရှိနေသည်။ ထိုအဆောက်အအုံမှာ ဂိုဏ်း၏ အဝေးဆုံးထောင့်တွင် တည်ရှိနေပြီး လူသူကင်းမဲ့ပုံရသည်။
ကျူးဖုန်းသည် ထိုအဆောက်အအုံဆီသို့ ဦးတည်သွားလိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတိတ်က ဖတ်ရှုခဲ့ရသော မှတ်တမ်းများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ အကယ်၍သာ ထိုမှတ်တမ်းများက မှန်ကန်နေမည်ဆိုပါက သူသည် အလွန်အရေးကြီးသော အရာတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိတော့မည် ဖြစ်သည်။
သူသည် အဆောက်အအုံ၏ အပေါက်ဝသို့ ရောက်သည့်အခါ ရပ်တန့်လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် စွမ်းအင်အကာအရံတစ်ခု ရှိနေသည်ကို သူ ရိပ်မိလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ အလွန်အားနည်းနေပြီဖြစ်သော်လည်း သာမန်လူတစ်ယောက်အတွက်မူ မကျော်လွှားနိုင်သော အတားအဆီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ကျူးဖုန်းသည် သူ၏ သံဓားကို မြှောက်လိုက်သည်။
"ဒီနေရာကနေပဲ စရမယ်"
သူသည် ဓားကို အကာအရံပေါ်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ထိကပ်လိုက်သည်။ ထိုခဏတွင်ပင် ဓားနှင့် အကာအရံတို့ ထိတွေ့မိရာမှ အလင်းရောင်တစ်ခု ဖျတ်ခနဲ လက်သွားသည်။ ကျူးဖုန်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ တောက်ပသွားသည်။ သူ၏ ခရီးစဉ်မှာ အခုမှ စတင်တော့မည် ဖြစ်သည်။